‫تهیه‌کننده چئون.
‫بیا ده دقیقه دیگه ‫تو اتاق کوچیکه جلسه بذاریم.
‫باشه.
‫می‌خوام چای بذارم. می‌خوای؟
‫آره.
‫ریو اون‌جونگ، این چه کاری بود؟
‫شنیدی که.
‫از امروز تهیه‌کننده مشترکیم.
‫آفرین دختر!
‫ولش کن بابا!
‫الان بودجه‌ی تفصیلی رو برات می‌فرستم.
‫باشه.
‫جلسه چطور بود؟
‫عالی بود، حس خوبی بهش دارم.
‫اصلا تمایل نداشت بیاد سر جلسه، ‫ولی به لطف تو خوب پیش رفت.
‫خوشحالم که می‌شنوم.
‫راستی، گانگ چول نویسنده رو ‫از کجا می‌شناسی؟
‫باهاش صمیمی هستی؟
‫حالا صمیمی که نیستیم.
‫مهارت‌های اجتماعیش واقعا چشمگیره.
‫همه به جز ما دو تا باهاش گرم گرفتن.
‫فکر کنم عوض شده.
‫قبلاها اصلا اهل معاشرت نبود.
‫- خب، حالا ملکه‌ی معاشرت شده. ‫- چرا کنترل صحنه رو دادی دستش؟
‫کنترلش رو بهش ندادم.
‫فقط برای پیش‌تولید امتحانش می‌کنیم.
‫کارگردان گیونگ احتمالا با حضورش راحت‌تر باشه.
‫ولی بودجه مال منه.
‫من بودجه اینا حالیم نیست، ‫الان رئیس من کیه؟
‫مسلما هردومون.
‫روی کاغذ تهیه‌کننده مشترک هستین، ‫ولی یکی‌تون می‌شه ذخیره.
‫یوچان درست می‌گه.
‫مهم اینه که یکی از کله‌گنده‌ها ‫پشتت باشه.
‫اگه کارگردان یا بازیگر اصلی حمایتت کنن، ‫بارت رو بستی.
‫پس فکر کنم من ذخیره‌م،
‫چون کارگردان گیونگ ‫از تهیه‌کننده چئون حمایت می‌کنه.
‫بالاخره فهمیدی.
‫فکر نکنم فهمیده باشه. نگاش کن. ‫به‌نظرت آدمیه که راحت تسلیم شه؟
‫راست می‌گی‌ها.
‫داری می‌گی «مگه از رو نعش من رد شید.» ‫برگشتی بترکونی اون‌جونگ.
‫واقعا تهیه‌کننده ریو لنگه نداره.
‫جدی؟
‫تهیه‌کننده‌ای که پروژه‌ش رو واگذار می‌کنه...
‫مثل این می‌مونه بچه‌ای که با جون و دل ‫بزرگ کرده رو بده به یکی دیگه.
‫خوشحالم که برگشته.
‫منم خوشحالم که برگشته،
‫ولی شرط می‌بندم زود اوضاعش خراب شه.
‫شنیدی که گیونگ مرد خوب رو کارگردانی می‌کنه؟
‫نه.
‫عملا مجبورش کرد با یه نفر ‫به اسم چئون سانگ‌یون تهیه‌کننده مشترک شه.
‫چئون سانگ‌یون؟
‫می‌دونی چرا گیونگ سونگ‌جو ‫اون رو آورده؟
‫نامزدشه.
‫مگه شماها دوست نبودین؟
‫چطور نمی‌دونی؟ همه می‌دونن.
‫دو سال پیش تو جشنواره ونیز ‫قشنگ دست تو دست هم بودن.
‫عجب آدم ریاکاریه ها.
‫تو همه سخنرانی‌های جایزه‌ش،
‫همیشه می‌گه که زنش رو دوست داره ‫و ازش تشکر می‌کنه،
‫بعد یواشکی می‌خواد زن بگیره.
‫آره، واقعا.
‫نه بابا.
‫جونگ‌سو کجاست؟
‫رفته دونه‌ی قهوه بخره.
‫تو که ده دقیقه دیگه ‫داری می‌ری چرا گفتی بیام اینجا؟
‫لیم جوهو داره ‫تو پروژه چوی جانگ‌هون شرکت می‌کنه.
‫به‌عنوان فیلمبردار؟
‫فکر می‌کردم رد کرده...
‫ظاهرا نه.
‫آقای جونگ شین گیومین رو پیشنهاد داد.
‫آخه شین گیومین؟
‫یا کیم سانگ‌هاک.
‫اول اون رو برای فیلمبرداری ‫در نظر گرفته بودن.
‫برای مرد خوب؟
‫آره.
‫طرف استوری‌بردش رو خودش طراحی می‌کنه.
‫آقای جونگ اینو بهم نشون داد، ‫و بدک نیست.
‫بازم بیا بگردیم.
‫چرا؟
‫گفتم حتما موافقت می‌کنی.
‫فیلمبرداری سرزمین بایر رو ‫دوست نداشتی؟
‫چیه؟
‫بگو. حس می‌کنم یه چیزی هست.
‫اون دانشجوی سال بالایی من ‫تو انجمن عکاسی دانشگاه بود.
‫آدم بدی که نبود؟
‫اصلا. حتی اون موقع هم ‫معلوم بود که استعداد داره.
‫پس مشکل چیه؟
‫حالا بیا بیشتر بهش فکر کنیم.
‫چرا یه‌جوری نگاهم ‫می‌کنی انگار همه چی رو می‌دونی؟
‫یه چیزایی درباره‌ت می‌دونم.
‫مثلا چی؟
‫این رفتارت باعث شده ‫مردم پشت سرمون حرف بزنن.
‫چی می‌گن؟
‫می‌گن من زنتم.
‫ما که مثل خانواده می‌مونیم.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫دوستی ما که عاشقانه نیست.
‫ما فقط همکاریم.
‫یه روز دیگه وقت بده تا یکی رو پیدا کنم.
‫دیگه بهتره راه بیفتی.
‫باشه.
‫یکی دو هفته آینده یه دستی به فیلمنامه می‌کشم.
‫چیز خاصی نیست. ‫فقط می‌خوام چند جاش رو ویرایش کنم.
‫البته، همین کار رو بکنید.
‫شما از کی با هم کار می‌کنین؟
‫اولین بار کی همدیگه رو دیدیم؟
‫وقتی 22 سالت بودی؟
‫زمستون 2003.
‫من دستیار کارگردان یه فیلم بودم ‫که صحنه‌ش زمستونی بود،
‫ولی از برف خبری نبود.
‫راست می‌گی. جلوه‌های ویژه اون زمان ‫مثل الان نبود.
‫به جای برف نمک می‌پاشیدیم.
‫واسه همین یه کار ‫چهارتا کارگر پاره‌وقت استخدام کردیم،
‫و یکی‌شون اون‌قدر تحت تأثیر قرارم داد ‫که به استودیو معرفیش کردم.
‫دانشگاه چی...
‫انصراف دادم.
‫نشنیده بودی؟ فارغ‌التحصیل نشدم.
‫خبر نداشتم.
‫به عبارت دیگه، ‫تهیه‌کننده چئون خاک صحنه خورده.
‫برای فیلمبردار، قراره اول ‫آقای کیم سانگ‌هاک رو ببینم.
‫فکر می‌کردم با ‫آقای لیم جوهو پیشم می‌رید.
‫رفته سراغ فیلم چوی جانگ‌هون.
‫تهیه‌کننده چئون گفته ‫استعدادش حتی تو دانشگاه هم مشخص بود.
‫صبر کن.
‫کیم سانگ‌هاک رو می‌شناسی؟
‫آره یه جورایی.
‫به این می‌گن تقدیر؟
‫انگار مقدر بوده بیاد سر این پروژه.
‫بهتره تا نرفته سر یه پروژه دیگه ‫باهاش جلسه بذاری.
‫البته.
‫من واقعا...
‫حوصله‌ی این کار رو نداشتم.
‫کارگردان گیونگ سونگ‌جو؟
‫به نظر می‌رسه مشتاقه باهاتون کار کنه.
‫هرجور که هست، می‌خواد ببیندتون.
‫همه روزها به جز دوشنبه‌ها آزاده.
‫کی براتون مناسبه، سونبه؟
‫عملا مجبورش کرد با یه نفر ‫به اسم چئون سانگ‌یون تهیه‌کننده مشترک شه.
‫فکر کنم باید رد کنم.
‫می‌خوام یه کم استراحت کنم.
‫لطفا از طرف من برای کارگردان توضیح بده.
‫حتما.
‫بیا سری بعد همکاری کنیم.
‫حتما.
‫واقعا متأسفم...
‫که این پروژه اینجوری شد.
‫نه، نگرانش نباش.
‫ولی...
‫حالا که دیگه فیلمبردار کیم نیستم، ‫می‌تونی راحت حرف بزنی؟
‫می‌خوام صحبت‌هامون راحت باشه. ‫مثل دو تا دوست.
‫انگار من هنوز سونبه‌ت هستم.
‫دوست بودن رو که نمی‌دونم،
‫ولی خب شما سونبه منید آقای کیم.
‫وایسا، فکر کن اونطور صدات نزدم.
‫چرا انقدر سختش کرده؟
‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنم.
‫ولش کن. فقط بهش بگو بیاد.
‫گیونگ سونگ‌جوئه ‫که باید دلش رو به دست بیاره.
‫اگه حتی نتونیم یه جلسه بذاریم، ‫گیونگ چه فکری درباره‌م می‌کنه؟
‫چشم.
‫اگه وقت داری، درباره بودجه صحبت کنیم؟
‫تو اتاق جلسه منتظر باش. ‫باید یه تماس بگیرم.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫شنیدم سونبه نمی‌خواد باهات جلسه بذاره.
‫چرا؟
‫سر یه فیلمبرداری دیگه‌ست؟
‫نه، فقط می‌خواد یه کم استراحت کنه.
‫فقط می‌خواد استراحت کنه؟ ‫مطمئنی که به‌خاطر من نیست؟
‫واقعا می‌خوای...
‫سونبه بیاد و فیلمبردار ما بشه؟
‫آره.
‫کارش خوبه.
‫اجازه می‌دی احساسات شخصیت ‫روی کارت تأثیر بذاره؟
‫برای بودجه چی می‌خواستی بپرسی؟
‫این اولین طرح بودجه‌تونه؟
‫چرا؟ مشکلی هست؟
‫فقط یه مشکل نیست.
‫حتی اگه با عوض کردن کارگردان تغییر ‫ایجاد کرده باشید، بازم خیلی چیزها جا افتاده.
‫اصلا قبل از بودجه‌بندی تجهیزات، نیروی کار ‫و هزینه‌های ویژوال افکت رو بررسی کردی؟
‫قیمت که نگرفتم،
‫ولی به بودجه‌های فیلم ‫«نجات» و «تایتان‌ها» رجوع کردم...
‫«نجات» سال پیش اومده. ‫«تایتان‌ها» سال قبل از اون.
‫از اون موقع هزینه‌ها خیلی کشیده بالا.
‫تازه، هزینه‌های تخمینی ‫برای ماکت‌های صحنه و صداپیشه‌ها...
‫کامل از جلوه‌های ویژه ‫جا افتاده بود.
‫راست می‌گی.
‫تا حالا هیچ‌وقت با همچین بودجه‌ی ‫بزرگی کار نکرده بودم.
‫اگه چیز دیگه‌ای جا مونده، ‫لطفا همین حالا بهم بگو.
‫دوتا ماشین گذاشتی ‫برای صحنه انفجار...
‫ولی سه‌تا لازم داریم؟
‫نه، چهارتا.
‫واقعا فکر کردی می‌تونیم ‫انفجار ماشین رو با یه برداشت بگیریم؟
‫همچین صحنه بزرگی متغیرهای زیادی داره.
‫باید آماده باشیم.
‫سه‌تا ماشین برای انفجار لازم داریم. ‫در کل چهارتا.
‫و اینکه به‌نظر بخش ادیت فریم رو ‫با همکارهای جلوه‌های بصری‌مون یکی گرفتی.
‫ولی این فکر خوبی نیست...
‫نه که سعی نکرده باشم.
‫یه هفته‌ی کامل روی اون بودجه وقت گذاشته بودم.
‫یعنی واقعا...
‫هرگز نمی‌تونم شکستت بدم؟
‫[فیلمبردار کیم سانگ‌هاک]
‫سلام، سونبه.
‫بله.
‫جلسه؟
‫ممنون می‌شم اگه بیای.
‫فکر کن رفتیم غذا بخوریم.
‫لازم نیست پروژه رو قبول کنی.
‫اگه بگم نه، تو دردسر میفتی؟
‫یه کم،
‫بله.
‫سه‌شنبه می‌تونم.
‫عالیه، ممنون.
‫وقتی محلش مشخص شد ‫برات پیامک می‌فرستم.
‫باشه.
‫راستی سونبه، سانگ‌یون هم میادش.
‫گفتم شاید بهتر باشه بدونی.
‫می‌دونم. ‫شنیدم که باهاش تهیه‌کننده مشترک شدی.
‫کارگردان جو بهم گفت.
‫آهان.
‫پس سه‌شنبه می‌بینمت.
‫اومدی.
‫فکر کردم زود اومدم.
‫ترافیک نبود.
‫- من گیونگ سونگ‌جو هستم. خوشوقتم. ‫- سلام، کیم سانگ‌هاک هستم.
‫مشتاق دیدار سونبه.
‫مشتاق دیدار.
‫- بشینیم. ‫- بله.
‫شنیدم تو یه انجمن بودین.
‫بله، درسته.
‫ریو اون‌جونگ هم بود.
‫واقعا؟
‫پس همه همدیگه رو می‌شناسین؟
‫نمی‌دونم جلسه‌ی تهیه‌کننده ریو ‫چطور پیش می‌ره.
‫طرف کار رو رد کرده.
‫چرا آقای جونگ اصرار کرد ‫که جلسه تنظیم کنه؟
‫نمی‌خوای که کاره رو قبول کنه، درسته؟
‫من؟
‫آره، تو.
‫این حرفا چیه.
‫تا فرصت داری دست بجنبون.
‫اگه دست رو دست بذاری پشیمون می‌شی.
‫پشیمونی چیه.
‫از سرزمین بایر لذت بردم. ‫فیلمبرداریش عالی بود.
‫ممنونم.
‫استوری‌بورد رو هم دیدم. ‫شنیدم خودت کشیدیش.
‫هنرمند خوبی نیستم، ‫ولی همین‌جوری کار می‌کنم.
‫کلی سؤال دارم، ‫ولی بیا از اینجا شروع کنیم.
‫اون سکانس تعقیب و گریز طولانی رو ‫چطور فیلمبرداری کردی؟
‫من اون سکانس رو پنج بار دیدم، ‫ولی اصلا نتونستم بفهمم.
‫- با استوری‌بورد فرق داشت. ‫- بله.
‫از همون اول کارگردان می‌خواست ‫اون سکانس یک برداشت ممتد باشه.
‫منم همینطور.
‫وقتی که به استوری‌بورد رسید،
‫من به چندین شات تقسیمش کرده بودم ‫چون راه دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسید.
‫ولی؟
‫نگاه سانگ‌یون روی سونبه خشک شده بود،
‫انگار که بقیه‌ی دنیا ساکت شده بود.
‫پس یه راهی واسه اجرایی کردنش پیدا کردم.
‫ولی مسئله این بود...
‫که ماشین کوچیک‌تر اونی بود که بتونیم ‫دوربین رو توش جا بدیم.
‫پس سقف ماشین رو کندی؟
‫دقیقا.
‫راست کار خودمی.
‫مشتاقم باهات همکاری کنم.
‫کارگردان گیونگ.
‫چرا پیشنهاد رو رد کردی؟
‫من که گفتم.
‫بعد از اون ماجرای کارگردان لی ‫یه کم خسته‌م.
‫ولی کارگردان جو رو قبول کردی.
‫اون...
‫چون...
‫فیلمنامه خیلی خوب بود.
‫سونبه...
‫سانگ‌یون معذبت می‌کنه؟
‫راحت که نیستم.
‫ولی فقط به خاطر سانگ‌یون نیست.
‫کلا این وضعیت...
‫تاکسی می‌گیری؟
‫بله، تو چی؟
‫اتوبوس.
‫بیا قدم بزنیم. ‫پیش ایستگاه اتوبوس تاکسی می‌گیرم.
‫من اصلا نمی‌فهمم.
‫اون اتفاقی که برای کارگردان لی...
‫ولی پیشنهاد جو دونگ‌هیانگ رو قبول کرده.
‫این اصلا دلیل می‌شه؟
‫نمی‌تونه دلیل باشه ‫چون اصلا دلیل نیست.
‫عه؟ یوچان اومده.
‫تا الان سر کار بودی؟
‫بله.
‫ایشون فیلمبردار کیم سانگ‌هاک هستن.
‫خوشوقتم. ‫سونگ یوچان از جی‌دی اینترتینمنت هستم.
‫منم خوشوقتم. کیم سانگ‌هاک هستم.
‫چه طولانی دست دادید.
‫- چطور می‌رید خونه؟ ‫- تاکسی.
‫یکی اومد. تاکسی!
‫تاکسی!
‫خب، به سلامت.
‫ممنون.
‫من رفتم. مراقب باش.
‫نگران نباشید. حواسم هست ‫تهیه‌کننده ریو سلامت برسن منزل.
‫این چی بود؟
‫شنیدی که چی گفتم.
‫بفرمایید.
‫چرا انقدر عجیب رفتار می‌کنی؟
‫چهارراه مک‌دونگ، لطفا.
‫یوچان رسوندت خونه؟
‫پسر عجیبیه ها.
‫- می‌خواست تو آزادراه جایو دور دور کنه. ‫- می‌خواست چیکار کنه؟
‫دیشب تا دیروقت سر کار بود؟
‫اومدش.
‫خودت ازش بپرس. من رفتم.
‫- سلام. ‫- منم رفتم.
‫کجا؟ تازه اومدم.
‫باید بودجه‌بندی کنم.
‫هنوزم؟ نمی‌خوای بری سیگار بکشی؟
‫من می‌کشم.
‫چطوره بریم پشت‌بوم یه کم صحبت کنیم؟
‫بیا.
‫باشه، ولی فقط امروز.
‫کارگردان گیونگ ‫واقعا می‌خواد باهات کار کنه.
‫بعد از دیدنت ‫بیش از پیش مشتاق شده.
‫گیونگ سونگ‌جو ‫کارگردان درست درمونیه.
‫خیلی ذهن بازی داره.
‫فکر کنم باهم خوب بسازین.
‫شرمنده که الکی این همه راه رو اومدی.
‫به خاطر...
‫منه؟
‫من معذبت می‌کنم؟
‫سعی نکن انکار کنی. ‫تنها چیزی که عوض شده منم.
‫اگه اینطوره، ‫لازم نیست نگران باشی.
‫دور می‌مونم تا بتونی روی کارت تمرکز کنی.
‫واسه چی باید همچین کاری بکنی؟
‫اینطوری نیست.
‫لطفا از طرف من از کارگردان گیونگ تشکر کن.
‫شاید سری بعد.
‫سونبه.
‫من یه جا کارم دارم پس باید برم.
‫برای فیلم‌تون موفق باشید.
‫[کتاب استوری‌بورد سرزمین بایر]
‫چقدر می‌تونه خسته باشه؟ ‫مطمئنی گفت نه؟
‫فکر کنم مجبوریم با شین گیو‌مین ‫پیش بریم.
‫با کارگردان گیونگ صحبت می‌کنم.
‫گیری کردیم ها.
‫بچه‌های این دوره زمونه خوب جنم دارن.
‫نگران نیست که اون روی جی‌دی رو بیاره بالا؟
‫- فردا می‌بینمت. ‫- فردا می‌بینمت.
‫- خداحافظ. ‫- خسته نباشی.
‫شین گیو‌مین.
‫بذارش همین جا.
‫فردا می‌بینمت.
‫خودم خیلی به اون سکانس امیدوار بودم،
‫و در نهایت، کار من اینه که ‫بینش کارگردان رو محقق کنم.
‫پس یه راهی برای انجامش پیدا کردم.
‫چیه که انقدر گفتنش سخته؟ ‫مگه نیومده بودی حرف بزنیم؟
‫بیا باهم روی فیلم کار کنیم.
‫استوری‌بورد سرزمین بایرت رو دیدم.
‫از همه مهم‌تر،
‫می‌خوام مرد خوب فیلم خوبی باشه.
‫مطمئنم هیچ‌کس جز تو نمی‌تونه روحش رو ‫به این درخشانی ثبت کنه.
‫سونبه می‌دونم می‌خوای استراحت کنی،
‫و می‌دونم دیدن من و سانگ‌یون ‫حتما برات عجیبه.
‫ولی بازم، واقعا دوست دارم ‫این پروژه رو قبول کنی.
‫باشه، پس.
‫چیه؟ نمی‌خوای؟
‫چرا، می‌خوام.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم، تهیه‌کننده ریو.
‫سونبه موافقت کرد ‫فیلمبردارمون بشه.
‫همونطور که از چئون سانگ‌یون انتظار می‌رفت.
‫توی مجاب کردن آدم‌ها نظیر نداری.
‫کار من نبودم. تهیه‌کننده ریو بود.
‫واقعا؟ مگه باهاش صحبت نکردی؟
‫سعی کردم، ولی کوتاه نیومد.
‫قدیم‌ها ریو اون‌جونگ ‫با کیم سانگ‌هاک صمیمی‌تر بود؟
‫کجا استوری‌بورد رو بکشیم؟
‫پس آره.
‫وقت نداریم ها...
‫تو دفتر دیگه. ‫مطمئنم حسابی خوش می‌گذره.
‫کی جلسه‌ی فیلمنامه رو داشته باشیم؟
‫انقدر بده؟
‫کارگردان گیونگ انگار فکر کرده ‫داریم فیلم اکشن می‌سازیم.
‫چرا دوباره داری می‌خونیش؟
‫ظهر شده. بریم غذا بخوریم.
‫بیا.
‫عالیه.
‫چرا سر غذا انقدر تو فکری؟
‫جلسه‌ی فیلمنامه‌ش ساعت دوئه.
‫وای، طرف ول کن نیست. ‫فکر می‌کنه نویسنده‌ست.
‫[مرد خوب - دفتر تولید]
‫بفرمایید تو.
‫سلام.
‫شنیدم کارگردان کیم رو راضی کردی.
‫آفرین.
‫چیز خاصی نبود.
‫خب نظرتون درباره فیلمنامه چیه؟
‫از اینکه فیلمنامه پویاتر و تندتر شده ‫خوشم میاد.
‫پیشنهادی نداری؟
‫اصلا.
‫تهیه‌کننده ریو؟
‫موافقم که سکانس‌های اکشن ‫حالا خیلی جذاب‌تر شدن.
‫اما، بین سکانس‌هایی که حذف کردید،
‫به‌نظرم باید تجدیدنظر کنیم.
‫قسمت‌های آخر سکانس 45 و سکانس 72.
‫سکانس 45؟
‫سکانس 45...
‫کلیت داستان رو کند می‌کنه.
‫منم موافقم.
‫بدون اون سکانس،
‫فکر نکنم مخاطب‌ها متقاعد بشن...
‫که چرا سوجین برعلیه مافوقش شده ‫و طرف تائه‌ئو رو می‌گیره.
‫چرا متقاعد نشن؟
‫من که خوب متقاعد شدم.
‫چطور روشن کنیم که سوجین ‫در واقع گیونگ‌اونه...
‫و اون و تائه‌ئو تو یتیم‌خونه ‫به هم تکیه کرده و بزرگ شدن؟
‫اون مزخرفات مهم نیست.
‫پس چی مهمه؟
‫چیزی که واقعا مهمه اینه که ‫چطور از «کی» انتقام می‌گیرن.
‫واسه تماشاچی مهم نیست ‫قبلا همدیگه رو می‌شناختن یا نه.
‫به عقیده من احساساتی که یه فیلم در مخاطب ‫ایجاد می‌کنه اون چیزیه که در ذهنشون می‌مونه.
‫چه خنده باشه، چه اشک، ‫چه تزکیه، چه ترس،
‫مخاطب این احساسات رو ‫غیرمستقیم تجربه می‌کنه...
‫همین‌که یه ذره قابل باور باشه، ‫مخاطب‌ها با شخصیت اصلی ارتباط برقرار می‌کنن.
‫نه، احساسات باید جای رشد داشته باشن.
‫مثلا تو تایتانیک دی‌کاپریو ‫خودش رو فدا می‌کنه تا کیت وینسلت رو نجات بده.
‫حتی اگه غریبه باشن هم اون لحظه تأثیرگذاره...
‫چون عمل فداکاری رو نشون می‌ده.
‫اما دلیل اینکه اون سکانس ‫انقدر عمیق به دل می‌شینه...
‫اینه که ما شاهد شکل‌گیری ‫داستان عاشقانه‌شون بودیم.
‫تایتانیک عاشقانه‌ست...
‫با تعریف تو، تایتانیک باید ‫یه فیلم با محوریت فاجعه باشه.
‫به‌نظرم این سکانس هم فرقی نداره.
‫وقتی تائه‌ئو می‌میره ‫به غم عظیم سوجین فکر کن.
‫واقعا فکر کردی این سکانس ‫برای این غم حیاتی نیست؟
‫حتی اگه این سکانس رو ‫بگیریم، کات می‌شه.
‫فقط داشتم نظرم رو می‌گفتم.
‫تصمیم نهایی ‫با شماست، کارگردان.
‫حالا نوبت منه حرف بزنم؟
‫بیا پیشنهاد تهیه‌کننده ریو رو قبول کنیم.
‫اون یکی سکانس چی بود؟
‫سکانس 72.
‫سکانس 72؟
‫وای یه نفس راحت کشیدم.
‫خیلی کارت درسته.
‫بعد اون ماجرا خیلی به انرژی احتیاج داشتم.
‫انگار جو جدی بوده اما برنده شدی.
‫این بوکس نیست. ‫برنده و بازنده‌ای نداره.
‫معلوم شد گیونگ سونگ‌جو ‫اونقدرا هم بد نیست.
‫آدم راحتیه و سریع می‌فهمه.
‫دختره خوب زرنگه.
‫واسه همین آقای جونگ اصرار داشت ‫نگهش داره.
‫چرا اینطوری کردی؟ ‫معلوم بود که با نکته‌ش موافقی.
‫به‌نظرم نظر من مهمتر بود.
‫دعواتون شده بود؟ ‫یا همیشه رقیب بودین؟
‫فردا جلسه‌ی استوری‌بورد ساعت یکه.
‫چقدر قیمت می‌دی؟
‫هر چقدر بالاتر، بهتر.
‫قیمتت رو بگو.
‫تو اول قیمتت رو بگو.
‫خب، طبق قرارداد پایه‌ی جی‌دی،
‫یه فیلم کم‌بودجه کار کردی...
‫مزاحم شدم؟
‫ناراحتی که اینجام؟
‫اصلا.
‫نگرانش نباش.
‫داره کرم می‌ریزه چون ‫می‌دونه هم‌دانشگاهی بودیم.
‫نامزد داری؟
‫نه، ندارم.
‫فکر کنم همه اینجا جز من مجردن.
‫آقای کیم، زود اومدی.
‫باید درباره قراردادم صحبت می‌کردم.
‫حالا خوب بود؟ ‫مذاکره تخصص منه.
‫- بعد ناهار می‌بینمتون. ‫- نوش جان.
‫نوش جان.
‫یعنی شما نامزد دارید تهیه‌کننده او؟
‫آره تو بازار فیلم‌های مستقل ‫کارگردان خیلی معروفیه.
‫سوپ زانوی گاو می‌خوام.
‫ولی هیچ‌کس اینجا نمی‌شناسد‌ش.
‫فیلمبردارها استثنان چون ‫پول خوبی در میارن.
‫چرا فیلم‌هاش همه‌ش باید ‫تجربی باشن؟
‫چرا تو دفترم منتظر نموندی؟
‫اشکالی نداره.
‫بذار معرفی‌تون کنم.
‫ایشون فیلم‌بردار ما، کیم سانگ‌هاک هستن.
‫تهیه‌کننده سونگ قراره ‫کارهای صحنه رو مدیریت کنه.
‫مشتاق همکاری با شما هستم.
‫منم همینطور، تهیه‌کننده سونگ.
‫بریم.
‫استوری‌بورد تموم شده؟
‫فقط چیزی که برای سکانس اولیه ‫به ذهنم رسید رو طراحی کردم.
‫از این ایده خوشم میاد.
‫بیا پشت‌بوم دیدنم.
‫من واقعا سرم شلوغه.
‫ریو اون‌جونگ.
‫دوستت دارم.
‫دیوونه‌ای؟
‫اینجا... سر کاریم.
‫برام مهم نیست. جدی می‌گم.
‫من دوستت داشتم...
‫خیلی وقته.
‫رد دادی.
‫قبل از به اشتراک گذاری ‫باید همه چی رو نهایی کنیم.
‫باشه.
‫سلام.
‫ممنون که برای تیمم قرارداد منصفانه نوشتی.
‫برو بابا. مذاکره‌ی سختی بود.
‫وای، اون فیلمبردار...
‫چیه؟ بده؟
‫هر روز ایده‌های تازه می‌ده.
‫اکثر کارگردان‌ها می‌تونن با تخصصش ‫مفت پیشرفت کنن.
‫انقدر کارش خوبه؟ ‫فیلمنامه رو تا کجاش خونده؟
‫یک سوم فیلمنامه بود، مگه نه؟
‫بله.
‫خیلی سریعه.
‫می‌تونم یه نگاهی بندازم؟
‫عمرا. ‫وقتی تموم شد می‌تونی نگاه کنی.
‫بدش به من.
‫کارگردان گیونگ کجاست؟
‫با مدیر هنری رفته شام.
‫بهم گفت به هیچکس نشون ندم.
‫من رئیس تیمم، بچه پر رو.
‫صداش رو درنمیارم. قسم می‌خورم.
‫به هیچکس نمی‌گی ها.
‫می‌تونم منم یه نگاه یواشکی ‫بندازم؟
‫لو نمی‌دم.
‫چرا الان داری میری؟
‫با لی چان‌سوک جلسه داشتم. ‫سوار شو. برسونمت خونه.
‫ماشین گرفتی؟
‫بله، میاد پارکینگ.
‫اینا کارگردان کیم و تهیه‌کننده ریو نیستن؟
‫رابطه‌ای دارن؟
‫قبلا نامزد بودن.
‫تهیه‌کننده ریو و آقای کیم؟
‫بله.
‫زوج رسمی انجمن بودن.
‫- و تو رو زدن کنار؟ ‫- بله.
‫یک‌طرفه بود.
‫واقعا؟
‫واقعا.
‫چرا بهش نگفتی چه حسی داری؟
‫گفتم. البته یه کم غیرمستقیم.
‫بازم نه گفت؟ ‫به خاطر آدمی مثل ریو اون‌جونگ؟
‫تو اون‌جونگ رو نمی‌شناسی.
‫تا امروز، یه بارم نتونستم ازش بهتر باشم.
‫همیشه دیر برمی‌گردی خونه؟
‫بعضی وقتا.
‫خوشحالم که اصرار نکردی اتوبوس می‌گیری.
‫چرا اصرار کنم؟ ‫عاشق سفر راحتم.
‫به‌نظر خوشحالی.
‫اتفاق خوبی افتاده؟
‫بله، یه چیز فوق‌العاده‌.
‫چی شده؟
‫- استوری‌بورد؟ ‫- بله.
‫ولی به کارگردان گیونگ نگو.
‫چون آقای جونگ زورکی ‫از یوچان گرفته بودش دیدمش.
‫نظرت چی بود؟
‫خوب بود.
‫می‌دونی که من حسابی رو فیلمنامه ‫با کارگردان جو کار کردم؟
‫چیزی رو خودم ننوشتم، ‫ولی به هرحال...
‫وقتی استوری‌بورد رو دیدم،
‫انگار کلمه‌های تو فیلمنامه...
‫از صفحه پریدن بیرون و زنده شدن.
‫نگو که واسه همین ‫انقدر حالت خوبه.
‫معلومه واسه همین حالم خوب شده. ‫دیگه می‌خوای واسه چی باشه؟
‫تو رسما معتاد کارتی.
‫کار کردن رو خیلی دوست دارم.
‫راستی، ایده‌ی سکانس 12 رو کی داده بود؟
‫رسیدیم.
‫راست می‌گی. انقدر حرف زدیم ‫که مسیر زود گذشت.
‫ممنون که رسوندیم.
‫بعد یه مدت یه دل سیر حرف زدیم.
‫مراقب خودت باش.
‫اون‌جونگ.
‫بله؟
‫من هیچ‌وقت...
‫کنار تو معذب نشدم.
‫خوشحالم.
‫خوبه که می‌شنوم.
‫منم دیگه معذب نیستم.
‫از همون لحظه‌ای که همدیگه رو دیدم، ‫از دیدنت خوشحال بودم.
‫نمی‌تونم بگم منم همین حس رو داشتم.
‫مراقب خودت باش.