‫می‌ری کنار؟ بذار بیام تو.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بیارش تو.
‫من سرطان دارم. برام خیلی سنگینه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ای بابا...
‫سنگ‌دل شدی ها.
‫بیرونم می‌کنی؟
‫من از جام تکون نمی‌خورم. در رو ببند بره.
‫فکر می‌کردم استودیوته، ‫ولی انگاری همین‌جا زندگی می‌کنی.
‫اون اتاق اضافیه؟
‫چی می‌خوای؟
‫بذار سه روز اینجا بمونم.
‫شنیدم داشتی نق می‌زدی که مزاحمت شدم...
‫ولی حاضر نیستم ‫موقع مریضی حتی باهات رو در رو شم.
‫واسه همین اومدم اینجا تا نشونت بدم.
‫می‌دونستم چه فکری درباره‌م می‌کنی.
‫خب چه فکری درباره‌ت کردم؟
‫اینکه من یه آدم خودخواه و میکروب‌هراسم...
‫که از سوئیس حرف می‌زنم،
‫و با اینکه هنوز مونده تا اجلم ‫سر برسه الکی شلوغش کردم.
‫اگه می‌دونی، پس برو.
‫خیلی خسته‌م.
‫جون برام نمونده.
‫دارم می‌میرم.
‫تو اصلا چی...
‫من رو مسخره کردی؟
‫فکر کردی کی هستی...
‫که اینطوری ازم سوء استفاده می‌کنی؟
‫مسخره نیستی. ترسناکی.
‫اگه به بلایی که سرت آوردم فکر کنم،
‫می‌دونم که نباید اینجا باشم.
‫بذار اینطور بگیم که تصمیم گرفتم ‫بی‌شرم بودن رو پیش بگیرم.
‫این ساعت منه. ‫وقت داروهامه.
‫خدای من.
‫باید این رو قبل داروهام بخورم.
‫ببینم.
‫چطوری گرمش کنم؟
‫با این؟
‫کدوم دکمه رو فشار بدم؟
‫شاید این؟
‫داروتو بخور، بعد برو.
‫یه قاشق هم می‌خوام.
‫شرط می‌بندم با خودت می‌گی، ‫«اینکه خوب دهنش می‌جنبه.»
‫می‌شه این رو خورد؟
‫آره؟
‫هر چی بیشتر نگاهش می‌کردم، ‫کمتر بیمار به‌نظر می‌رسید.
‫خب کجا می‌تونم بخوابم؟
‫الان دیگه نمی‌شه رفت.
‫داروهام خواب‌آوره، ‫پس باید بیست دقیقه دیگه چرت بزنم.
‫باشه.
‫حله.
‫بعد از چرتم می‌رم. راضی شدی؟
‫همین کاناپه برام خوبه.
‫واسه خودت نمی‌ذارم اینجا بخوابی.
‫حواسم رو پرت می‌کنی.
‫حقمه، مگه نه؟
‫به‌خاطر شرایط.
‫حق داری اینجوری فکر کنی.
‫دلم برای نودل‌های دست‌ساز مامانت تنگ شده.
‫[چئون سانگ‌یون]
‫اون موقع هم همینجوری بود.
‫[11 سال قبل، بهار 2013]
‫یه روز،
‫یهویی...
‫بیا بشین.
‫ما هرگز...
‫نباید اون روز همدیگه رو می‌دیدیم.
‫[2 هفته پیش از ملاقات با سانگ‌یون]
‫تهیه‌کننده ریو!
‫ببین کی اومده! سلام، خانم تهیه‌کننده.
‫آره، تو هم سلام.
‫صبح بخیر.
‫صبح تو هم بخیر.
‫سرحال به‌نظر می‌رسی.
‫آروم‌تر باشم؟
‫هر روز صبح، به زور از خواب ‫پا می‌شدم و می‌اومدم سر کار.
‫چند وقته همین که زنگ ساعتم می‌خوره ‫درجا بیدار می‌شم.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫صبح بخیر.
‫دیر کرده؟ جالبه.
‫یوچان امروز و فردا واسه ‫عمل مامانش مرخصی گرفته.
‫یادم رفته بود.
‫تو چطور انقدر از زندگی سونگ یوچان خبر داری؟
‫از شما هم خوب خبر دارم تهیه‌کننده چو.
‫چی شد...
‫چی در مورد من می‌دونه؟
‫خیلی ساده‌ای.
‫معلومه داره مسخرت می‌کنه.
‫واقعا خوب بلده بره رو مخ آدم.
‫قشنگ مشخصه یه سر و سری با یوچان داره.
‫قشنگ معلومه موفقیتت ‫باعث شده حسودی‌شون بشه.
‫همیشه بهت پوزخند می‌زنن.
‫اصلا برام مهم نیست.
‫ولی حالا که یوچان رفته...
‫به‌نظرت دفتر آروم‌تر نشده؟
‫می‌گم.
‫مطمئنی بین شما دوتا ‫هیچ جرقه‌ای نیست؟
‫حتی اگه پسر رئیس هیئت‌مدیره باشه هم،
‫هیچوقت با همکارم قرار نمی‌ذاشتم.
‫جدایی خیلی بدی داره.
‫حتی منم ‫به پسر رئیس هیئت‌مدیره نه می‌گفتم.
‫خواهر، حدس بزن امروز چیکار می‌کنم؟
‫[به: جو دونگ‌هیانگ] ‫[قرارداد کارگردانی مرد خوب]
‫[ایمیل فرستاده شد]
‫رئیس، با کارگردان جو جلسه دارم. ‫می‌خواید از طرف شما چیزی بگم؟
‫یه خسته نباشید حسابی بهش بگو.
‫و بگو بعد جلسه بررسی سرمایه‌گذاری ‫نوشیدنی مهمون من.
‫حتما.
‫جلسه با کارگردان ‫کجاش هیجان‌انگیزه؟
‫قرارداد رو خوندی؟
‫خیلی هیجان‌انگیزه که بالاخره ‫قرارداد کارگردانی امضا کردم.
‫روزی که قرارداد رو امضا کنم،
‫باربیکیو مهمون من!
‫گوشت کره‌ای؟
‫گوشت کره‌ای؟ آره، چرا که نه؟
‫پس گوشت کره‌ای.
‫ما باید مهمونت کنیم.
‫آقای جونگ گفتن بعد بررسی ‫سرمایه‌گذاری مهمون‌تون می‌کنه.
‫لطفا تا جلسه بررسی سرمایه‌گذاری ‫عجله نداشته باش و قرارداد رو بخون.
‫هنوز برنامه بررسی سرمایه‌گذاری رو نریختید؟
‫رئیس‌مون سفر کاریه، ‫پس برنامه‌ش میفته برای هفته آینده.
‫آهان.
‫اصلا نگران نباش.
‫فیلمنامه‌ش حسابیه، ‫و لی سونگ‌جا توشه.
‫لی سونگ‌جا.
‫[نقشه‌ی شخصیت‌های مرد خوب]
‫درست می‌گی.
‫واسه فیلمبرداری و بخش هنری، قراره ‫پارک سون‌هو و جونگ جی‌یون باشن؟
‫واسه فیلمبرداری،
‫کیم سانگ‌هاک چطوره؟
‫کیم ‌سانگ‌هاک؟
‫آره. فیلم ‫زمین بایر رو دیدی دیگه؟
‫آره.
‫ولی اینطور که شنیدم،
‫فیلمبردار کیم الان داره روی پروژه‌ی ‫کارگردان لی چان‌سوک کار می‌کنه.
‫- تو آمریکای جنوبیه... ‫- دو روز پیش برگشت.
‫وقتی کارگردان لی چان‌سوک رو کنار گذاشتن ‫کیم سانگ‌هاک هم از پروژه کناره‌گیری کرد.
‫واقعا؟
‫چرا؟ به‌نظرت مناسب نیست؟
‫نه، چرا فکر کنم مناسب نیست؟
‫با رئیسم در موردش صحبت می‌کنم ‫بعد ببینم در دسترس هست یا نه.
‫اگه حاضر باشه بیاد تو تیم‌مون،
‫خواهشا تا بقیه نبردنش ‫اولویت مصاحبه رو بده به اون.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫فقط بدون که ممکنه رئیسم مخالفت کنه.
‫چرا انگار می‌خوای مخالفت کنه؟
‫من؟
‫این حرفا چیه.
‫چرا باید همچین چیزی بخوام؟
‫رئیس.
‫وقت دارید؟
‫رئیس بخش کارم داره.
‫آهان همونی که با ‫لی چان‌سوک کناره‌گیری کرد؟
‫بله.
‫نظرت چیه؟
‫به‌نظرم تو زمین بایر ‫کارش قابل قبول بوده.
‫اگه راضی باشید، ادامه می‌دم.
‫ولی فیلم ما یه بلاک‌باستر پر از جلوه‌های ویژه‌س.
‫مطمئن نیستم تجربه‌ش رو داشته باشه.
‫از طرف دیگه، با درنظر گرفتن اینکه ‫کارگردان لی سختگیر طرف رو انتخاب کرده...
‫باشه. همون خوبه.
‫[فیلمبردار کیم سانگ‌هاک]
‫باورم نمی‌شه ‫هنوز این شماره رو یادمه.
‫سلام. با ‫فیلمبردار کیم سانگ‌هاک کار داشتم...
‫بله.
‫خودت... چطوری؟
‫خب، راستش برای یه پروژه ‫بهت زنگ زدم.
‫شما فردا وقت داری؟
‫چرا...
‫مشتاق دیدار.
‫آره. بریم تو.
‫ماجرای فیلم ‫لی چان‌سوک شنیدم.
‫خبرا سریع پخش می‌شه.
‫همیشه همینه.
‫شما الان پروژه‌ی دیگه‌ای داری؟
‫هنوز نه.
‫خب می‌شه یکی از پروژه‌های ما رو بررسی کنید؟
‫کارگردان می‌خواد باهاتون کار کنه.
‫می‌گه تو جشنواره‌ی فیلم بوسان ‫باهاتون آشنا شده.
‫آهان.
‫داری با جو دونگ‌هیانگ کار می‌کنی.
‫بله.
‫وب‌تونش رو دیدید؟
‫مرد خوب یه وب‌تون معروفه ‫که داریم ازش اقتباس می‌کنیم.
‫لی سونگ‌جا رو برای بازیگری گرفتیم.
‫وای، لی سونگ‌جا؟ عالیه.
‫به‌محض اینکه هفته آینده سرمایه‌گذاریش تایید بشه، ‫پیش‌تولید رو شروع می‌کنیم.
‫لی سونگ‌جا باید بره سربازی،
‫پس فیلمبرداری باید در دیرترین حالت ‫تا ژوئن شروع بشه.
‫پس باید سریع تصمیم بگیرم؟
‫کمک بزرگی می‌کنید.
‫مامانت چطوره؟
‫خوبه؟
‫خوبه.
‫چیه؟
‫می‌دونستم تو جی‌دی کار می‌کنی،
‫پس گفتم بالاخره همدیگه رو می‌بینیم.
‫ولی عجیبه که دارم ‫از تو پیشنهاد کاری می‌گیرم.
‫کجاش عجیبه؟ ‫یه کار عادی حسابش کن دیگه.
‫عادت ندارم باهام رسمی صحبت کنی.
‫خب، عادت کن.
‫من اینجام که برای کار ببینمت.
‫ببخشید.
‫سلام، یوچان. تو جلسه‌م.
‫نه، کارمون تموم شده. ‫دیگه می‌خواستم برم.
‫آره.
‫باشه بهت زنگ می‌زنم.
‫ببینش، و لطفا بهم خبر بده.
‫باشه.
‫کارت داری؟
‫درسته.
‫فیلمبردار کیم سانگ‌هاک همون یاروئه؟
‫همون پسره از انجمن عکاسی دانشگاه؟
‫قهرمان فیلم فارغ‌التحصیلیت؟
‫فیلم فقط فیلمه.
‫باشه، پس تخیلی بوده.
‫عمل مامان یوچان خوب پیش رفت.
‫نگران شده بود ‫چون عمل طولانی شد.
‫وقتی این رو بشنوه ‫شوکه می‌شه.
‫- چی رو؟ ‫- خودتو به اون راه نزن.
‫اینکه ممکنه نامزد سابقت ‫به عنوان فیلمبردار بیاد تو تیمت.
‫از کجا معلوم. ممکنه قبول نکنه.
‫آخه کدوم آدم عاقلی...
‫به یه فیلم 12 میلیارد وونی با ‫لی سونگ‌جا نه می‌گه؟
‫مطمئنی باهاش راحتی؟
‫خواهر تو بودی راحت بودی؟ ‫البته که معذبم.
‫پس چرا به آقای جونگ نگفتی؟
‫این کاره.
‫نمی‌خوام تو کار لوس بازی دربیارم.
‫قبول دارم قبل از دیدنش مضطرب بودم،
‫ولی وقتی دیدمش هیچ حسی نداشتم.
‫خواهر، خورشتت داره سرد می‌شه.
‫بررسی سرمایه‌گذاری چهارشنبه‌س. ‫وای خدا، استرس دارم.
‫چیکار کنم؟
‫انقدر خوشحالی؟
‫معلومه.
‫دو سال طول کشید تا یه گزارش ‫با اسم کارگردان بنویسم.
‫هیچوقت یادت نره...
‫که حتی مهربون‌ترین کارگردان‌ها هم ‫سر صحنه عوضی می‌شن.
‫می‌دونم.
‫البته که می‌دونی.
‫[پیش‌نویس برنامه‌ی تولید]
‫تا کی موندی؟
‫شاید 11؟ ‫فکر کنم حدود 11 شب تموم شد.
‫چرا کار فردا رو شب قبلش تموم می‌کنی؟
‫می‌دونم، ولی نمی‌تونستم جلوی خودم رو بگیرم.
‫وای.
‫چه مزه‌ای داره.
‫واقعا باید ترک کنم.
‫کیم سانگ‌هاکه. ‫میگه کارو قبول می‌کنه.
‫خیلی سریع تصمیمش رو گرفت، نه؟
‫اگه اذیت کنی نمیگم.
‫بیخیال، شوخی می‌کنم.
‫واقعا فکر کردی تشویقت می‌کنم ‫دوباره باهاش بری تو رابطه؟
‫واسه چی اون جدایی تلخ رو دوباره زنده کنی؟
‫جدایی‌مون اونقدرا هم بد نبود.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫قابل درکه.
‫دست آدم نیست از کی خوشش میاد.
‫خب اگه می‌تونستی برگردی عقب، ‫عاشقش می‌موندی؟
‫برو بابا.
‫هزار بار هم می‌شد باز جدا می‌شدم.
‫این کدوم عوضی‌ایه ‫که هزار بار ازش جدا می‌شدی؟
‫یوچان!
‫خدایا، ای سیگاری‌های بی‌تربیت.
‫- کجا میری؟ ‫- جلسه.
‫آقای جونگ.
‫کیم سانگ‌هاک قرارداد می‌بنده.
‫- جلسه می‌ذارم. ‫- باشه.
‫- گفتم شما هم بیاین... ‫- باشه حالا.
‫چی شده؟ ‫چرا اینقدر بی‌حوصله‌ست؟
‫نمی‌دونم.
‫- می‌رم دستشویی. ‫- برو.
‫وایسا وایسا.
‫راستش یه اتفاقی برات افتاده.
‫واسه من؟
‫- می‌دونی با کی قراره جلسه بذاره؟ ‫- با کی؟
‫نامزد سابقش.
‫«نامزد سابق»؟
‫ایشون فیلمبردار کیم سانگ‌هاک هستن.
‫باعث افتخاره باهاتون همکاری کنم.
‫- منم همینطور. ‫- عالیه.
‫و من تهیه‌کننده ریو اون‌جونگ هستم. ‫خوشحالم که همکاری می‌کنیم.
‫چرا نگفتی که شما دوتا ‫همدیگه رو می‌شناختید؟
‫ببخشید؟
‫شنیدم توی یه انجمن بودین.
‫وقتی اولین بار اسمش رو بردم ‫وانمود کردی نمی‌شناسیش.
‫جدی؟
‫حالا که چی؟
‫رفتارت عجیب‌تر شده.
‫- من... ‫- من وسط دانشگاه انصراف دادم.
‫منم رفتم خدمت سربازی.
‫آهان.
‫- پس همزمان اونجا نبودین؟ ‫- بله.
‫تهیه‌کننده ریو انصراف داد ‫و رفت دانشکده سینما،
‫ولی شما رفتین آکادمی فیلم؟
‫درسته.
‫ولی بازم تو یه انجمن بودید...
‫فیلمنامه چطور بود؟
‫- توی تاکوهارو رزرو کردم. ‫- جدی؟
‫تبریک میگم، کارگردان جو.
‫ممنون، خانم.
‫میری؟
‫می‌ریم شام بخوریم.
‫- خب، می‌بینمتون. ‫- بله.
‫خداحافظ.
‫ای بابا! لعنتی!
‫باید زودتر می‌اومدی! ‫همین الان اینجا بود.
‫خب طبیعتا چون لازم بوده ‫اون صحنه‌ها رو فیلمبرداری کردن.
‫نمیگم لازم نبودن.
‫فقط دارم پیشنهاد میدم...
‫که حالا نمی‌خواد حتما با جزئیات ‫تیکه پاره شدن دست و پاهاش رو نشون بدی.
‫لازم نیست اینقدر صریح باشه.
‫درسته، ولی فقط واسه همین از خود فیلم بدت میاد؟
‫واسه من کافیه. ‫چه فرقی با فیلم‌های بی‌کیفیت داره؟
‫تحریک حیوانی محضه.
‫شما نظرت درباره فیلم چی بود؟
‫ما همیشه وقتی درباره فیلم حرف می‌زنیم ‫اینطوری دعوا می‌کنیم.
‫موافقم که اون صحنه ‫نیاز نبود انقدر صریح باشه،
‫ولی از فیلم لذت بردم.
‫من موندم با این سخت‌ پسند بودنت ‫چطور این همه فیلم می‌بینی؟
‫چون کارمه.
‫هرچی نباشه تهیه‌کننده‌م دیگه.
‫تهیه‌کننده ریو تک تک فیلم‌های سینما رو می‌بینه.
‫فیلمی هست که دوستش داشته باشی؟
‫خیلی بود.
‫سال‌های اخیر،
‫مانی‌بال رو دوست داشتم.
‫و یک سال دیگر مایک لی.
‫هنوز راه می‌روم رو هم دوست داشتم.
‫البته، خوبه که یه فیلم ناب پیدا کنی،
‫ولی من معمولا روند تولیدش برام مهمه.
‫فیلم خوب، از نظر من،
‫فیلمیه که خوب برنامه‌ریزی شده ‫و اندازه بودجه‌ش می‌فروشه.
‫پس پول برات مهمه.
‫مسئله فقط پول نیست.
‫هر فیلمی هم که باشه، ‫وظیفه یه تهیه‌کننده خوب...
‫اینه که کمک کنه بودجه سر به سر شه.
‫- می‌بینمتون! ‫- بله.
‫- مراقب خودتون باشین. ‫- باشه.
‫به سلامت.
‫تاکسی بعدی واسه شماست، جناب کیم.
‫شما اول برو تهیه‌کننده ریو.
‫نه، باید شما رو بدرقه کنم.
‫تیم تولید به هیچ وجه قبل فیلمبردار نمی‌ره.
‫لطفا سوار شین.
‫آقا، میشه بریم ایلیونگ؟
‫میشه. بفرمایید.
‫بازم امروز رو شما برو.
‫خیلی خب.
‫مراقب باشین.
‫[مرد خوب - جلسه سرمایه‌گذاری تولید]
‫همه چیز کار می‌کنه؟
‫فکر کنم. بذار چک کنم.
‫پس یعنی همه موافقیم.
‫کارتون عالیه، آقای جونگ.
‫کار من نبود.
‫حقیقتش باید از تهیه‌کننده ریو تشکر کنم.
‫در شکل دادن به فیلمنامه کارش عالیه ‫و بهترین عضو تیم ماست.
‫نه، کاری نکردم.
‫کارگردانمون، جو دونگ‌هیانگ، ‫برای نوشتن فیلمنامه از جون و دل مایه گذاشتن.
‫خبری از کارگردان گیونگ سونگ‌جو نشد؟
‫قبول کردن.
‫انگار از فیلمنامه لذت برده،
‫و آقای جونگ بهم گفته که ‫کارگردان گیونگ طرفدار وب‌تونه.
‫عالیه.
‫پس بیاین سرمایه‌گذاری مرد خوب رو ‫به شرطی تصویب کنیم...
‫که گیونگ سونگ‌جو کارگردانیش کنه.
‫گیونگ سونگ‌جو کارگردانیش کنه قربان؟
‫تهیه‌کننده ریو.
‫صبر کن.
‫نکنه دارید پیشنهاد می‌دید ‫که کارگردان رو عوض کنیم؟
‫بیا بعدا صحبت می‌کنیم.
‫قربان، این فیلم...
‫تهیه‌کننده ریو.
‫فکر کنم کارمون تمومه.
‫بقیه‌ش رو می‌سپارم به شما.
‫حواستون باشه ‫همه بخش‌ها کاملا آماده باشن. ادامه بدین.
‫جلسه خوبی بود.
‫از برنامه‌ریزی تا سومین نسخه فیلمنامه،
‫همه‌ش کار کارگردان جو بود. ‫همه رو خودش زحمت کشید.
‫می‌دونستی که از جیب خودش ‫داره حقوق دستیارش رو می‌ده!
‫بودجه 12 میلیارد وونه.
‫یه کارگردان تازه‌کار فایده نداره.
‫به من چه که یکی رو می‌خوان ‫که تو گیشه خودش رو ثابت کرده باشه؟
‫حقیقتش، این اصلا ‫فیلمنامه اصل کارگردان جو هم نیست.
‫منبع اصلی قویه...
‫کارگردان جو بود.
‫که وقتی هیچکس از وب‌تون خبر نداشت ‫گفت حق کپی‌رایتش رو بخریم.
‫خودش بود که اصرار کرد ‫لی سونگ‌جا رو انتخاب کنیم،
‫حتی با اینکه دو سال طول کشید.
‫چطور تونستین بدون مشورت با من...
‫فیلمنامه رو نشون یه کارگردان دیگه بدید؟
‫وقتی می‌دونستم اینطوری واکنش نشون می‌دی ‫چطور می‌تونستم بهت بگم؟
‫و چرا کارگردان جو ‫تازه‌کار محسوب می‌شه؟
‫اون یه کارگردان باتجربه‌ست ‫که فیلم بلندش رو هم ساخته.
‫بعد اصلا گیشه یعنی چی؟
‫کارگردان گیونگ به عمرش فیلم پرفروش نداشته!
‫ولی بازیگرها کارگردان گیونگ رو دوست دارن.
‫فکر کردی کی پیشنهادش داد؟
‫خود لی سونگ‌جا.
‫فقط بهش بگو کل اعتبار فیلمنامه ‫مرد خوب رو بهش می‌دیم.
‫بعد قلب‌های جوان رو بهش پیشنهاد بده. ‫تو که اولش می‌خواستی...
‫من شخصا این موضوع رو ‫با رئیس حل می‌کنم.
‫تهیه‌کننده ریو.
‫ریو اون‌جونگ.
‫حقیقتش. نمی‌تونیم ‫گیونگ سونگ‌جو رو رد کنیم.
‫بعد سه سال این اولین فرصت سرمایه‌گذاری ‫تیم ماست.
‫مسئله فقط مرد خوب نیست. ‫کل تیم ما در خطره.
‫به خودت بیا،
‫و کارگردان جو رو یه کاریش بکن.
‫چه‌خبره؟ چرا جو سنگینه؟
‫این قضیه گیونگ سونگ‌جو چیه؟
‫- میدونی؟ ‫- ساکت.
‫بگو دیگه، چیه؟
‫چرا هیس می‌کنی؟
‫[از کارگردان جو دونگ‌هیانگ]
‫جلسه چطور بود؟
‫قرارداد هیچ بندی نداره...
‫که حق اولویت کارگردان جو رو تضمین کنه.
‫اگه این اتفاق رو پیش‌بینی کرده بودم ‫روش اصرار می‌کردم.
‫بشین تا جواب بده.
‫جی‌دی هرگز چنین بندهایی رو ‫واسه کارگردان‌های تازه‌کار نمی‌ذاره.
‫چیزی که بیشتر از همه رو اعصابمه...
‫اینه که من تشویقش کردم ‫همچین قراردادی رو امضا کنه.
‫چی به کارگردان جو گفتی؟
‫گفتم بررسی خوب پیش رفت...
‫و جزئیات رو فردا حضوری ‫باهاش درمیون می‌ذارم.
‫صنعت فیلم واقعا بی‌رحمه.
‫جلسه کی هست؟
‫ساعت یازده.
‫وقتی با کارگردان جو رفتی سر جلسه...
‫نگو که کار رو دادن به گیونگ سونگ‌جو.
‫چطور نگم؟
‫دیر یا زود متوجه می‌شه. ‫باید خودم بهش بگم.
‫شاید فکر کنی ‫صداقت بهترین راهشه،
‫ولی اگه طرف مقابل باشی اینطور نیست.
‫کمترین کاریه که می‌تونی بکنی.
‫خیلی خجالت می‌کشه اگه بفهمه...
‫پشت سرش با گیونگ سونگ‌جو تماس گرفتن.
‫ولی بازم...
‫کاری رو بکن که می‌گم.
‫تو این مورد، صداقت عین خودخواهیه.
‫آقای جونگه. ‫می‌خواد برم دفتر مدیر بخش.
‫بیا بشین.
‫ریو اون‌جونگ.
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫دوستان دوران کودکی هستیم.
‫راست میگه؟
‫نمی‌دونستم.
‫چرا وایسادی؟ ‫بشین، تهیه‌کننده ریو.
‫پس دوستین؟ خوب شد.
‫تهیه‌کننده چئون سانگ‌یون ‫از امروز بهتون ملحق میشه.
‫منظورتون از «ملحق شدن» چیه؟
‫دقیقا همون که می‌شنوی.
‫قراره تهیه‌کننده مشترک مرد خوب باشه.
‫تهیه‌کننده مشترک؟
‫میشه یه دقیقه تنهامون بذارین؟
‫تهیه‌کننده چئون، ‫احتمالا هنوز میزتون رو ندیدین.
‫یه لحظه همراه من میاید؟
‫نشون‌تون میدم.
‫از این طرف.
‫بفرمایید...
‫ممکنه لطفا توضیح بدین؟
‫ملحق شدن تهیه‌کننده چئون ‫به عنوان تهیه‌کننده اجرایی...
‫اولین شرط کارگردان گیونگه.
‫تهیه‌کننده اجرایی؟
‫ولی آقای هوانگ تو روش ایستاد ‫و گفت که کوتاه بیا نیست.
‫باید ازش تشکر کنی که پشتت رو گرفت.
‫‌تهیه‌کننده مشترک می‌شین، ‫پس واسه شما چیزی عوض نمیشه.
‫پس تصمیمش گرفته شده. فهمیدم.
‫تهیه‌کننده ریو، بیا دیگه…
‫تهیه‌کننده ریو.
‫ملحق شدن تهیه‌کننده چئون ‫به عنوان تهیه‌کننده اجرایی...
‫اولین شرط کارگردان گیونگه.
‫نیم ساعت دیگه با کارگردان جو جلسه دارم.
‫اگه موافقت کنه قلب‌های جوان رو بسازه، ‫باید قرارداد کارگردانی بهش بدین.
‫نه قرارداد تدریجی...
‫بلکه کامل با بندهای تشویقی.
‫با دستیارش.
‫باشه. آفرین که به خودت اومدی.
‫البته که قصد داشتم پیشنهادش بدم...
‫[استعفانامه]
‫- این چیه؟ ‫- یادته وقتی شروع کردم چی بهم گفتی؟
‫«تهیه‌کننده باید مردمی باشه.»
‫«مردم نبض ما هستن.»
‫تهیه‌کننده ریو.
‫ببخشید.
‫بعد سال‌ها توی این صنعت، ‫فکر می‌کردم همه چیز رو تجربه کردم.
‫ولی جی‌دی واقعا نوبرشه.
‫خیلی متأسفم.
‫هیچی نمی‌تونم بگم.
‫اگه پولی که گرفتم رو برگردونم، ‫می‌تونین فیلمنامه‌م رو پس بدین؟
‫جوابش رو خودت میدونی.
‫به خاطر منبع اصلی،
‫پس گرفتن فیلمنامه ‫بهت حق استفاده‌ش رو نمی‌ده.
‫آقای جونگ دفتره؟ ‫چطور جرئت می‌کنن اینطوری با خلاقیت...
‫کارگردان جو.
‫لطفا قبل از اینکه بری. ‫تا آخر به حرفام گوش کن.
‫جلوت رو نمیگیرم.
‫برو یقه‌ی آقای جونگ رو بگیر ‫و شرکت رو خراب کن رو سرشون.
‫ولی لطفا ببین چی می‌گم.
‫حالا این کارگردان نابغه‌ای ‫که به‌جام انتخاب کردن کیه؟
‫کارگردان جو.
‫می‌دونم الان فکرت درگیر شده، ولی...
‫مرد خوب رو...
‫کلا فراموش کن و قلب‌های جوان رو بساز.
‫صبر کن.
‫درست شنیدم؟ ‫مسئله این نیست که...
‫می‌فهمم.
‫حتما خیلی ناراحتی.
‫ولی بازم من...
‫باید امروز این رو بهت بگم.
‫اگه بری و قرارداد دیگه‌ای امضا کنی،
‫احتمالا دستمزد کارگردانیت رو افزایش نمی‌دن.
‫پس پیشنهاد می‌کنم ‫برای فیلمنامه 60 میلیون بخوای.
‫اونا 50 میلیون پیشنهاد می‌دن.
‫بله، از جی‌دی استعفا دادم.
‫صبر کن، چرا؟
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫و برای پاداش...
‫چرا تو باید استعفا بدی؟
‫اونان که اشتباه کردن.
‫من اون قرارداد رو نوشتم.
‫جدی بسه!
‫نمی‌ذارم آقای جونگ قسر در بره.
‫[تهیه‌کننده هوجین]
‫حداقل یه چیزی بخور.
‫خدای من. زیاده روی کردم .
‫به دفتر زنگ زدی؟
‫مرخصی گرفتم.
‫خدای من.
‫احساس یأس شدیدی کردم.
‫نگران پول، بیکاری،
‫و آینده‌م بودم.
‫با این وجود،
‫هیچ میلی نداشتم که برگردم اونجا.
‫انگار دوباره جون گرفتی.
‫آدم به این راحتی‌ها نمی‌میره.
‫کیه؟
‫منم!
‫کی؟
‫عه، سانگ‌یون!
‫خدای من! چند وقته ندیدمت؟
‫اون‌جونگ، سانگ‌یونه!
‫چطوری؟
‫خوب خوبم.
‫چرا زحمت کشیدی!
‫سنگینه.
‫کمرم.
‫شام نخوردی که؟ بیا تو.
‫بریم بیرون حرف بزنیم.
‫راستش باید با اون‌جونگ ‫درباره یه چیزی صحبت کنم.
‫- مراقب خودتون باشید. ‫- باشه، باشه.
‫- زود میام دیدن‌تون. ‫- حتما.
‫شب بخیر.
‫حالا که استعفا دادی بهتر شدی؟
‫واقعا نمی‌دونستم ‫این پروژه‌ی تو بود.
‫فکر می‌کردم ‫از داخل همه موافقن.
‫اگه ازم بپرسی ‫که آیا اصلا برام مهم بود...
‫که کارگردان اصلی فیلم چی به سرش میاد،
‫هیچی ندارم بگم.
‫خیلی بی‌شرمانه بود.
‫اگه می‌دونی پس غذات رو تموم کن برو.
‫برگرد.
‫شنیدم بقیه‌ی پروژه‌هات رو هم ول کردی.
‫تو با کارگردان جو جای دیگه کار نمی‌کنی. ‫چرا بقیه‌ی پروژه‌هات رو ول کردی؟
‫مثل اون موقع‌ست که مدام ‫پول اجاره رو برام می‌فرستادی؟
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫آخه نمی‌تونم درکت کنم.
‫هیچوقت هم نمی‌تونی.
‫فکر کنم حق داری.
‫مسئله اینه که من نمی‌خوام ‫اینجوری جای یکی دیگه رو بگیرم.
‫اگه واقعا نمی‌تونی تحملش کنی، ‫تهیه‌کننده‌ی اجرایی باش.
‫من حمایتت می‌کنم.
‫اصلا می‌دونی که مادرم مرده؟
‫چی؟
‫مرد.
‫خانم یون.
‫فوت کرد؟
‫اگه می‌خوای بیشتر بدونی بشین.
‫کی؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫سعی کردم.
‫ولی جواب تلفنم رو نمی‌دادی.
‫کی؟
‫کی بهم زنگ زدی؟
‫قبل از آخرین باری که ملاقات کردیم.
‫دکتر گفت ‫فقط سه ماه وقت داره،
‫پس بهت زنگ زدم، ‫چون فکر کردم بخواد...
‫برای آخرین بار شاگرد مورد علاقه‌ش رو ببینه.
‫ولی جوابم رو ندادی.
‫من؟
‫آره، تو.
‫حتی سه ماه هم دوام نیاورد.
‫چرا همیشه اینقدر قابل پیش‌بینی هستی؟
‫نمی‌بینی که دارم مادرم رو بهونه می‌کنم ‫تا نظرت عوض شه؟
‫بازم باید بهم زنگ می‌زدی.
‫نمی‌خواستم.
‫فکر کردی ‫اون موقع دوست داشتم باهات تماس بگیرم؟
‫مراسم رو چجوری گرفتی؟
‫نگرفتم.
‫فقط خاکسترش رو پاشیدم تو دریا.
‫به ذهنم اومدی ها،
‫ولی از اینکه به فکرت ‫می‌افتادم عصبانی می‌شدم.
‫پس خاکسترش رو تنها ریختی تو آب؟
‫- می‌خواستی با کی برم؟ ‫- چطور می‌تونی اینقدر...
‫حالا که دارم از مادرم استفاده می‌کنم،
‫بذار ارزشش رو داشته باشه.
‫برگرد.
‫این کار رو برای تو نمی‌کنم.
‫همکارات ‫حتی تو چشمم نگاه نمی‌کنن.
‫هیچی از سیستم شرکت نمی‌دونم،
‫و مثل یه مزاحم باهام رفتار می‌کنن.
‫از همه مهم‌تر، ‫وقتی کارگردان گیونگ بیاد،
‫فیلمنامه رو با خودکار قرمزش پاره پوره می‌کنه.
‫تو باید از اصالت فیلمنامه دفاع کنی.
‫چون احتمالا من طرف ‫گیونگ سونگ‌جو رو می‌گیرم.
‫نمی‌بینی که دارم مادرم رو بهونه می‌کنم ‫تا نظرت عوض شه؟
‫سانگ‌یون گفت داره از مادرش استفاده می‌کنه.
‫برگرد.
‫بیعانه رو گرفتم،
‫ولی یه کار فوری پیش اومد.
‫ببخشید بدون مشورت ازش استفاده کردم.
‫برای همین بهت زنگ زدم.
‫اون کار فوری ‫که اون موقع بیعانه رو براش خرج کردی،
‫هزینه‌های درمان مادرت بود؟
‫آره.
‫با این وجود بازم به خودت سختی دادی...
‫تا پسش بدی؟
‫آره.
‫چطور تونستی؟
‫مادرت داشت می‌مرد.
‫این همون...
‫منم.
‫هیچوقت نمی‌تونی درک کنی.
‫ای بابا بچه پر رو.
‫تهیه‌کننده ریو.
‫- بهم یه عذرخواهی بدهکاری. ‫- چی؟
‫ناراحت شدی ‫که تماس‌هات رو جواب ندادم؟
‫در نهایت همه آدما احساسات دارن.
‫آره، باشه.
‫قبول می‌کنم یه کم زیادی بی‌احتیاط بودم.
‫واقعا متأسفم.
‫لطفا تهیه کننده چئون رو صدا کن.
‫تهیه‌کننده چئون.
‫شنیدی، نه؟
‫تهیه‌کننده چئون تصمیم گرفته بذاره تو ‫تهیه‌کننده‌ی اجرایی باشی.
‫گفتی که می‌ذاری من ‫تهیه‌کننده‌ی اجرایی باشم؟
‫از نظر فنی، نمی‌ذارم.
‫از اولشم کار خودت بود، ‫پس من اجازه‌ای ندادم.
‫فقط گفتم اگه نمی‌تونی قبولم کنی،
‫من کوتاه میام و ازت حمایت می‌کنم. ‫مگه نه، آقای جونگ؟
‫آره، منظورم همین بود.
‫بذار نشونت بدم کوتاه اومدن چه شکلیه.
‫با تهیه‌کننده چئون مشترک تولیدش می‌کنم.
‫تهیه‌کننده مشترک مرد خوب می‌شیم.
‫گفتی داری از مادرت استفاده می‌کنی...
‫بیا حسابی تلاش کنیم، ‫تهیه‌کننده چئون.
‫...ولی روی من جواب نمی‌ده.
‫خودم تصمیم می‌گیرم دستت رو بگیرم...
‫فقط برای خودم و کارم.
‫چون الان تو هیچ ارزشی برام نداری.