هی. چه خبره؟
چیزی... دیدی؟
بیا این کار رو بکنیم.
- بریم! - نه.
- میریم. - شما نه.
این خیلی دیوونگیه.
فکر میکنن کی هستن اینا؟
فکر کنم راه دیگه‌ای هم باشه.
لعنت به شانا
هرچیزی که اتفاق بیفته، منم میخوام همراه باشم.
دارن یه کاری میکنن.
کیا؟
بقیه.
چرا اون نوار رو برام فرستادی؟
همه‌چیز تو یادداشتی بود که با نوار گذاشته بودم.
من مشکل نیستم.
شانا مشکله.
فقط میرم تو ماشین.
شومینه
دودکش رو بستم.
آره. حالت خوبه.
اگه طبیعت بهت میگه اون چاقو رو
تو قلبم فرو کنی تا از سرطان نجات پیدا کنی،
پس انجامش بده.
اوه، لعنتی! لعنتی.
تو نمی‌خوای باشی.
اما من می‌خوام.
اون کجاست؟ ملیسا؟
ون؟
ون!
- چه خبره؟ - فقط به کمک تو نیاز دارم.
این چاقو رو بهت میدم.
امشب خودت و کادی رو آزاد کن.
با هم فرار می‌کنیم.
میدونستم. چاقو رو کی بهت داد؟
- کودی بود. - دروغگوی لعنتی
می‌خوام تو این کار شریک باشم.
چی شده؟
یه اتفاقی افتاده. شانا... میدونه.
داری چیکار میکنی؟
میدونم چطور بریم خونه.
اوه خدای من. فرستنده رو داری؟
"خوابگردی"
کی گفته آسونه
موجهایی ساختن که کوتاه میشن
باور کردنِ باور
زنده باد زندگی کردن
در سایه‌ها
خودمو به دیوار میکوبم
صفحه‌های شکسته
معصومیت و همه چیز
دستات رو ازروی من بردار ساعت خواب!
چی؟
خوابگردی
چه خبره؟
کر شدی؟
یه لحظه دیگه تموم میشه
خوابگردی
داری میگی همه‌چی تقصیر توئه!؟
گمشو دیگه! گمشو!
گمشو! گمشو میستی!
میدونم. میدونم، میدونم، میدونم
فقط... باور کن، کاش میتونستم بَرِش گردونم
میخوای به بقیه بگی؟
بگو این چطور میتونه مارو برگردونه خونه
اون دانشمندا، این... ا
تلفن رادیویی... چیز قشنگی داشتن
که خراب شده بود
اما ون داشت سعی میکرد درستش کنه
هی، حالت خوبه؟
با من حرف نزن
باشه
اتاقش تمیزه
همه برگردین به تخت‌هاتون
تماشای نورهای چشمک‌زن
وقتی شب‌ها
سردتر میشن
خوابگردی
من آماده‌ام
اراده من اراده توئه
من
خوابگردی
اوه. اوه، نه، نه، نه
نه. از دستش دادم؟
شش
چیزی رو از دست ندادیم
یادته چی قول دادیم؟
وقتشه باهاش ملاقات کنیم
اوه، نه
اینجایی؟
"بازگشتی نیست" اثر کریگ ودِرن و آنا وارونکر
باحال بود، نه چیز خاصی
چیزی نشکست
ساده نگهش دار
نه چیزی خسته‌کننده، نه قدیمی
مثل تو
آه، چه ناز، چه احیاکننده
چه تنها
لباس تولد، فقط یه لبخند
کسی نیست تو خونه
مثل تو
آواز
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی نیست
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی نیست
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی نیست
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی نیست
من
می‌دونستم تهدیدکننده‌ست
نکن دیگه.
بگیر.
کنارم
دنیا دو تکه‌ست
- و من احمقم... - حداقل بذار کمکت کنم.
بهش دست هم نزن لعنتی.
- بیل رو بهم بده. - باشه.
در دیدم
آنگاه همه چیز
ناپدید میشه
رمز و راز عشق
مال توئه
رمز و راز
عشق مال
توئه
از همین حالا
همه‌چیز رو به خاطر می‌سپارم.
همه‌ی تورو.
آیا من احمقم
و همه‌ی وجودم
به خاطر توئه
بگو
آیا هنوز
وقت داریم؟
این اشتباه رو
یه جوری درست کنیم
رمز و راز عشق
مال توئه
رمز و راز عشق
مال توئه
خب، کالی؟
یه سوال ازت دارم.
- این مدرسه منه. - آره.
میدونم. اینطوری
توی اینجا پیدات کردم. میبینی
یه چیزی ذهنم رو مشغول کرده.
تو چیزی توی نوشیدنی من ریختی؟
ببین، اِ
آره. ببخشید.
کار شیطانی‌ایه
به کسی در بی‌خبری دوا دادن.
حتی بهانه خوبی هم ندارم.
فقط از دست مامانم عصبانی بودم که نمیخواست
- با لاتی حرف بزنم. - آره.
خب، نمی‌تونم بگم
که منطقت رو نمیفهمم.
مرسی؟
برام سواله، آیا اون شب
جوابی که میخواستی رو گرفتی یا
درست قبل از اینکه بکشیش؟
باشه، ببخشید، اما این دیوونگیه.
- چرا من باید...؟ - سوالی که
امیدوارم امروز جوابش رو بهم بدی دقیقاً همینه.
چرا این عکس تو توی گوشی لاتی هست؟
این چیزی رو ثابت نمیکنه.
به تنهایی که نه.
اما دی‌ان‌ای تو ثابت میکنه.
اولش،
فکر کردم مادرته.
اما بعدش اون آلیبی داشت.
و بعد عکس رو دیدم، و یادم اومد
که مادرا و دخترا دی‌ان‌ای میتوکندریایی مشترک دارن
و ظاهراً تمایلات قاتلانه هم.
قسم میخورم منظورم کشتنش نبود.
تصادفی بود. من
به کسی نگفتی، مگه نه؟
بذار مطمئنت کنم، خیلی حال بهتری پیدا میکنی
وقتی قلبت رو ازاین خالی کنی.
همه‌چیز با اون نوار شروع شد.
بعد از همه‌چیزهایی که تو کمپ لاتی اتفاق افتاد من
می‌دونستم شماها رازهایی دارید.
و بعد این بسته اومد دم در خونه‌مون
بعد از مراسم ناتالی.
و اسم مامانم روش بود
اما اون علامت عجیب رو هم داشت.
پس من برداشتمش.
بهش گوش ندادم. حتی بلد نبودم
چطوری پخشش کنم، و بعد وقتی مامانم
لاتی رو از خونه بیرون کرد،
نوار ناپدید شد.
فکر کردم لاتی برداشتش.
و بهم گفت که داره با
پدرش تو شهر میمونه، پس
رفتم پیداش کنم.
لاتی، سلام.
تو هستی.
اوه، چه خبره؟
ببین، من فقط اومدم چون
تو نوار من رو دزدیدی.
اوه. منظورت این نواره؟
کالی، تو بخاطر یه نوار اینجا نیستی.
تو اینجایی چون
میخوای مادرت رو بفهمی.
آره، پس؟
حقیقت.
هرچی بخوای بهت میگم.
آیا اون اصلاً منو دوست نداره؟
اوه.
بابام میگه اون سندرم اختلال پس از حادثه داره،
اما آیا...؟
آیا واقعاً همینه؟ یعنی،
کارای معمول یه مادر رو انجام میده.
سر نمره‌هام غر میزنه و
بهم میگه دوستم داره، اما
وقتی تو چشاش نگاه میکنم و
اونقدر
سردن که انگار
انگار دارم به دل زمین نگاه میکنم.
خب، آره.
یه جورایی.
اون چیه؟
خب، خودت میدونی چیه.
اگه میدونستم نمیپرسیدم.
اما کالی، تو میدونی.
اون همونه.
تو "اون" رو میشناسی.
الانم داری حسش میکنی.
همون لحظه اولی که دیدمت تونستم ببینم،
وقتی اون تفنگ تو دستت بود.
و وقتی میستی رو دوا دادی.
اون همون بود.
و مادرت، اون
اون رو قوی‌تر از بقیه ما حس میکرد.
و میبینه که داره
توی تو رشد میکنه.
- پس مثلاً آدرنالینه؟ - از اون بیشتره.
زیربنای همه‌چیزه.
نبض زندگیه.
دلیلیه که اونجا اون کارا رو کردیم.
دلیلیه که نتونستیم دست برداریم.
منظورت آدمخواریه؟
و شکار کردن همدیگه.
همه اون چیزهای هیجان انگیز،
و وحشتناک.
- توی اون نوار چیه، لاتی؟ - محتوای نوار مهم نیست.
کار خودش رو کرد.
تو رو به سمت من کشوند.
فرزند اونه.
فرزند ما.
- یه لحظه، نمیفهمم چی میگی. - ولی خواهی فهمید، خواهی فهمید.
وقتی قدرت اون شروع کنه به جریان
توی رگهات، وقتی اراده اون
و اراده تو یکی بشن.
- کالی، کالی، صبر کن به من گوش کن. - "خوابگردی"
تو فرزند اونجایی.
بچه‌مون رو ازمون گرفت.
- و تو رو بهمون داد. - نه!
بسه! بسه! داری منو میترسونی!
مامانم راست میگفت.
تو سالم نیستی.
نباید میومدم اینجا.
- فقط میتونستی اینجا بیای. - 25 ساله منتظرم.
- چی؟ - اون نمیتونه دوستت داشته باشه
چون حسوده.
تو دقیقاً شبیه اونی.
حتی بیشتر.
"خوابگردی"
- خدای من... - من
لاتی؟
من
لعنتی
"خوابگردی"
بابا، لطفاً
یک چیزی بگو.
تو
تو هم فکر میکنی اون راست میگفت، مگه نه؟
و منم مثل مامان بَدم.
- نه، نه... - ولی من هستم.
نه عزیزم، نیستی.
بیا اینجا.
اصلاً اینطور نیست.
من تمام عمرت تو رو میشناسم کالز.
قول میدم، تو اصلاً شبیه مادرت نیستی.
تو اصلاً... اصلاً شبیه اون نیستی.
اصلاً. واقعاً.
من یه آد
من یه نفر رو کشتم.
نه. این یه تصادف بود.
خب، تو ترسیده بودی.
تو ترسیده بودی.
متاسفم که بهت نگفتم.
مشکلی نیست، الان داری بهم میگی.
مادرت 25 سال طول کشید تا 10 درصد واقعیت رو بهم بگه.
حالا... حتی اونم به نظر زیاد نمیاد.
الان... حتی اونم به نظر زیاد نمیاد.
متاسفم.
متاسفم که از اون در برابرت محافظت نکردم.
باید اینکار رو میکردم.
این اون کاری بود که باید میکردم.
آب چطوره؟ به اندازه کافی گرم شده؟
پیشرفتی داشته؟
نسبتاً... گرمه.
یعنی چی؟
فکر کنم داره روشن میشه.
اما صدا کاملاً قطع شده.
لعنتی.
خب، شاید بتونیم با هم دوباره امتحان کنیم.
نه!
نه، نه.
نه!
نه.
دقیقاً مثل چیزیه که تو رویام دیدم.
اونا رفتن، بچه‌هام، اونا
چطور؟
چطور میتونسته اجازه بده این اتفاق بیفته؟
شاید میخواد ما از اینجا بریم.
ما زیادی مغرور شدیم.
از ما ناراضیه.
باید وفاداریمون رو ثابت کنیم.
خون میخواد.
ما جز ریختن خون کاری نکردیم.
مربی، دانشمند،
راهنما
اما همشون دشمنای ما بودن.
ماری، داری چی میگی؟
ماری راست میگه.
ما خودمون رو بهش پیشکش نکردیم.
این یه قربانی واقعی نیست
مگر اینکه برامون عزیز باشه.
باید دوباره شکار کنیم.
موافقم.
و این بار باید درست انجامش بدیم.
باید به طبیعت وحشی احترام بذاریم.
من کنار میکشم. امم.
ناتالی.
اعتراض دیگه‌ای هست؟
خوبه.
فردا صبح قرعه‌کشی میکنیم.
این بار رو به شانس نمیسپاریم.
فکر میکردم نکته همینه.
طبیعت وحشی تصمیم میگیره.
و تصمیم میگیره،
اما وظیفه ما اینه که از هم مراقبت کنیم،
که با نکشیدن اون کارت شروع میشه.
تای، من نمیتونم اینکار رو بکنم.
البته که میتونی. با کریستال اینکار رو کردی.
برای وظیفه سطل آشغال. داری ازم میخوای
داری ازم میخوای انتخاب کنم کی میمیره.
اینا دوستای ما هستن. هم تیمی‌هامون.
همه‌شون نیستن.
باشه.
میخوای به هانا ملکه رو بدم؟
بهش اعتماد داری؟
امم.
ون، اون غریبه‌ست.
اون تنها کسیه که
متوجه نیستی؟ این داره اتفاق میوفته.
اگه من یا تو فردا مردیم،
واقعاً میخوایم به خودمون تبریک بگیم
که منصفانه بازی کردیم و از قوانین پیروی کردیم؟
فکر نکنم.
جف؟
کالی؟
متاسفیم.
شماره مورد نظر شما قطع
یا خارج از سرویس میباشد.
شانا.
خدای من.
ب-باید...؟
میتونی شروع کنی.
شانا، چی
نیازی نیست خطر بیشتری رو بپذیری.
میتونی به جایگاهت برگردی.
چطوری تو آمار پیشرفته قبول شدی؟
این احتمالات رو عوض نمیکنه.
به علاوه، من به اراده طبیعت اعتماد دارم.
میستی، ادامه بده.
اوه
تصمیم سختی بود، مار.
شنلت رو درآر.
یک، دو
- حالت خوبه؟ - سه
چهار، پنج،
شش
سزاوار هر چیزی هستی که قراره بهت برسه!
هشت
نه
ده
یازده، دوازده
سیزده
چهارده
پانزده
شانزده
هفده
هجده
نوزده
بیست
بیست و یک
بیست و دو
بیست و سه
بیست و چهار
بیست و پنج
هی. هی، هی.
گمشو از تو سرم، تراویس.
اگه واقعاً نمیخوای شکار کنی،
پس جلومو نگیر.
سی
میدونی هیچکدوم از اینا واقعی نیست.
جدی میگم تراویس.
میخوای دو تا از برادرت رو بکشی؟
تا حالا فکر کردی تو واقعیت کی هستیم؟
مثلاً، من مطمئنم که
بعضی از فکرهام مال خاویه.
فکرای مورد علاقه مال جکیه.
شادی کردن تو مهمونی خواب؟ حسادت؟
خیانت؟
- پس برو گمشو. - اون نیست.
اون نیست.
برو، شکار کن.
برو. شکار کن.
باید بدونید هر گوشه این خونه
فیلمبرداری و در یه درایو خارجی ذخیره میشه.
با خانوادم چی کار کردی؟
- چی؟ - اونا رفتن.
از هتل چک اوت کردن،
و حالا هیچی از وسایلشون تو خونه مون نیست.
و خط کالی قطع شده.
و میدونم هیچکدومشون بلد نیستن
چطوری با شرکت مخابرات تماس بگیرن.
براشون خوبه.
فکر نمیکردم جف همچین قابلیتی داشته باشه.
لطفاً بهم نگو داری خودت رو سرزنش میکنی.
تعجب من از اینه که مسئولیت اعمالت رو میپذیری
ممکنه باعث سکته ‌م بشه.
داری از چی حرف میزنی؟
از بین همه ما، تو اطلاعاتی داشتی
که میتونست قتل لاتی رو از همون اول حل کنه.
میدونستی گردنبند رو به کالی داده؟
آره. که چی؟
یه لحظه صبر کن. داری میگی...؟
داری چی میگی؟
دخترت لاتی رو کشته.
دی ان ای این شواهد رو توضیح میده
و مهم‌تر از اون، خودش اعتراف کرده، پس
صبر کن، اعتراف کرده؟
یعنی... تو زندانه؟
نه، نه.
من شدیداً توصیه کردم پلیس رو درگیر نکنن.
بهش گفتم با پدرش صحبت کنه.
وای خدای من.
پس اینکار رو کرده، نه؟
این اصلاً به تو مربوط نبود.
خب، اون شدیداً نیاز داشت با کسی صحبت کنه، و
تو هم مشغول به نامزد سابقت بودی، پس
اصلاً چرا کالی همچین کاری بکنه؟
اگه چیزی باشه، به نظر میرسه میخواست با لاتی دوست بشه.
انگار که همیشه کمبود
الگوهای قوی در دوستی داشته.
آه، انگار دوستای تو وضعشون بهتره.
تو هم به اندازه من بدی.
شاید حق با تو باشه.
شاید به همین خاطر نپذیرفتم وقتی والتر گفت
والتر میدونه؟
نه. نه.
من خودم فهمیدم،
و باید خوشحال باشی که اینکار رو کردم.
باید بری الآن، شانا.
با اینکه نظر خوبی نسبت به پلیس ویسکایوک ندارم،
از گرفتن حکم ممنوعیت مراجعه هم ابایی ندارم.
تای. نگاه کن.
شاید دارن سعی میکنن راهش رو ببندن
تا مجبور بشه بره طرف غارها.
تو از اون طرف برو، من از این طرف میرم.
نه.
یه چیزایی عجیبه. نزدیک بمون.
از این طرف.
بیا.
شاید برگشته باشه.
شاید اصلاً این ردپاها مال اون نباشه.
چرا همچین حرفی میزنی؟
نمیدونم، فقط دارم میگم
مشکلت چیه؟
شاید داری سعی میکنی بهش فرصت فرار بدی.
چی؟
قرار بود ملکه کی باشه؟
میدونم قرعه‌کشی رو دستکاری کردی.
به من دروغ نگو تای.
اگه صلاح خودت رو میخوای،
پس عقب بمون.
داریم وقت رو از دست میدیم.
بجنبیم دیگه.
کیه؟
منم. تای، باید سریع بیای.
- ون اون پایین تو دره زخمی شده. - چی؟ چطوری؟
چیزی نیست، فکر کنم مچ پاش دررفته.
اما با کمک هم میتونیم برش گردونیم روستا.
باشه. من میرم تو میتونی
- داره دروغ میگه. - چی؟
- چرا باید دروغ بگم درباره... - شانا.
این یه تله‌ست.
میخواد ما رو از هم جدا کنه.
داری پارانویایی میشی.
نه. نیستم.
خدایا، پس با ما بیا.
باشه.
برو دیگه.
برو.
لطفاً
من با توام، قسم میخورم.
البته که هستی، تو با همه طرفی.
اگه کدی رو نمیکشتم، شانا هردومون رو میکشت.
واسه همینه که دنبالم اومدی؟ بخاطر شانا؟
نه! من... من
اومدم اینجا روی قورباغه مطالعه کنم.
بجاش نامزدم رو با تبر کشتن، من
تو مغز راهنمامون چاقو فرو کردم.
گوشت خوردم.
منم مثل تو فقط میخوام زنده بمونم.
همه خواسته م اینه که از اینجا برم.
باید باور کنی.
میتونم بشنومش.
نمیترسم.
هرچی بخوای رو آزادانه بهت میدم.
با هر نفس
تا وقتی نفس آخرمو بکشم.
میدونم کارهایی که کردی چقدر برات سخت بوده.
اگه میخوایم شکار کنیم
شاید یه ایده داشته باشم.
نه!
تو باعث شدی باور کنم میتونم چیزایی ببینم.
اما تراویس حقیقت رو بهم گفت.
تو واقعاً چیزایی میدیدی.
پیشگوییهای تو به حقیقت میپیوست،
درست مثل من، درست مثل تراویس.
نمیبینی؟ ما همه به اون متصلیم.
نه، من اینو باور ندارم.
فکر میکنم همه چیز تقصیر توئه.
این مکان الآن درون ماست.
حتی اگه برگردیم خونه
اون با ما میاد.
فکر کنم همین بالا بود.
دره از اون طرفه.
آره.
آره، برف، من-من گُم شدم.
بچه ها چیکار میکنید؟
- دنبالت میگشتیم. - چرا؟
خب، بالاخره چه خبره؟
هیچی.
وای، چی رو از دست دادم؟
ماری دوست منه.
دارم بهش یه فرصت میدم.
شاید هنوز فرار کنه.
میبینی کجاییم؟
تو قبلاً اینجا بودی، ماری.
میتونی متفاوت باشی.
اوه خدای من! گمشو!
صدای شیپوره.
تموم شد.
برای من که تموم نشده.
میدونستم تو خسته کننده میشی.
ممنون.
همه وقتی برگشتیم قول دادیم
گذشته‌مون رو فراموش کنیم.
که از هم محافظت کنیم.
تا وقتی رازهامون رو حفظ کنیم.
و اون چی کار کرد؟
خاطراتش رو جایی گذاشته
که شوهرش پیداش کنه، اون
رفیقش رو میکشه، همسر سابقش رو مثله میکنه.
مرگ ون تقصیر شاناست.
واقعاً؟
مرگ ناتالی هم تقصیر اونه.
و اصلاً نمیخوام شروع کنم
به کارایی که اونجا کرد.
بدترین چیزایی که متحمل شدیم
تقصیر اون بود.
اون ازش لذت میبرد.
من برای مدت طولانی فراموش کرده بودم.
ولی دیگه نمیتونم.
اگه به این وضع ادامه بدیم،
اون تنها بازمانده میشه.
و من چنین چیزی رو نمیخوام.
تو چطور؟
نه.
قطعاً نه.
بارون خون
از آسمون زخمی
وحشتش رو میریزه
ساختار من رو میسازه
حالا من در خون حکومت میکنم
هی.
تقصیر ماست.
هر کاری از دستمون برمیومد انجام دادیم.
این ماریه.
بیرونش بیارید.
میخها رو بکشید بیرون و همه چیز رو بپوشونید.
شما دوتا، چرا معطلید؟
یه ضیافت داریم که باید آماده بشیم.
ناتالی. لطفاً، این افتخار رو به ما بده.
طبیعت وحشی انتخابش رو واضح کرده.
برای امشب آماده بشید.
و وقتی تموم شد
موهاش رو برام بیارید.
لعنتی.
هی!
اوه!
مامان!
سالهاست که سعی میکنم به یاد بیارم
اونجا چه اتفاقی افتاد،
تا بفهمم چرا به نظر میرسه
اینقدر بخش بزرگی ازش رو نمیتونم به یاد بیارم.
چرا هیچکدوممون نمیتونیم.
بالاخره دارم میفهمم،
نمیتونیم به یاد بیاریم چون یه جایی
توی اونجا چنان زنده شدیم که ظرفیت
خوداندیشی رو از دست دادیم.
متخصصان تروما میگن بازماندگان چیزا رو فراموش میکنن
تا از خودشون محافظت کنن چون اتفاقات
خیلی وحشتناک بودن، اما فکر میکنم ما نمیتونیم
یا نمیخوایم واضح یادمون بیاد چون تو عمق وجودمون میدونیم،
که چقدر داره بهمون خوش میگذره.
این حقیقت وحشتناکیه که اونجا موند.
و همراه با کسایی که بهشون میگفتیم دوست دفن شد.
جز اینکه الآن همه چیز داره برمیگرده.
خطر.
هیجان.
آدمی که اون موقع بودم.
نه یه همسر، نه یه مادر.
من یه جنگجو بودم.
من یه ملکه لعنتی بودم.
بخور.
و این رو هرگز فراموش نکن.
گذاشتم همه چیز از دستم بره.
وقتشه که پسشون بگیرم.
هی. ناتالی.
میخوام باور کنم تو هیچ ربطی
به اتفاقاتی که اونجا افتاد نداشتی، اما شک دارم.
جدی؟
هیچی نمیگی؟
این نسخۀ اعتراف کنندته؟
هی. دارم باهات حرف میزنم.
هانا.
چی کار کردی؟
چه خبره؟
ناتالی کجاست؟!
آواز خواندن
یه چیزی امروز تو دنیا درست نیست
نمیدونم چیه
چشمهامون مشکل دارن
چیزا رو متفاوت میبینیم
و خدا میدونه تقصیر اون نیست
مطمئناً غافلگیر کننده نیست
آره!
ما روی لبه زندگی میکنیم
بیا.
روی لبه زندگی میکنیم
گمشو.
روی لبه زندگی میکنیم
لطفاً کمک... کمک کنید.
خدایا لطفاً. ا
کمک لعنتی رو بفرست.
ما اینجاییم!
به کمک لعنتیت نیاز داریم!
کسی هست؟
صدام رو میشنوی؟!
لطفاً کسی کمک کنه. لطفاً.
لطفاً فقط کمک بفرستید. لطفاً.
هلو؟
صدام رو میشنوی؟
هلو؟
کسی صدام رو میشنوه؟!
من میشنومت.
روی لبه زندگی میکنیم
نمیتونی جلوی سقوطت رو بگیری
روی لبه زندگی میکنیم
اصلاً نمیتونی کنترل کنی
روی لبه زندگی میکنیم
نمیتونی کنترل کنی، نمیتونی کنترل کنی
روی لبه زندگی میکنیم
نمیتونی کنترل کنی، نمیتونی کنترل کنی
روی لبه زندگی میکنیم
نمیتونی کنترل کنی
آواز خواندن
روی لبه زندگی میکنیم
آره، آره
آره، آره، آره، آره، آره، آره، آره، آره،
آره، آره، آره...