‫آنچه گذشت
‫ببخشید. نمیخواستم وقفه ایجاد کنم.
‫- فرار کن. ‫- بهشون آسیب نزن!
‫فقط برشون گردون.
‫شانا، منو تنها نذار!
‫درش بیار!
‫- اگه بمیره، تو هم میمیری. ‫- شانا!
‫مارو هم با خودت ببر.
‫در پاییز سال ۹۷،
‫دو محقق و یک راهنما بدون هیچ ردپایی ناپدید شدند.
‫اون نواریه که برامون فرستاده بودن؟
‫فکر کنم بخشی از همون پروژه تحقیقاتیه.
‫و مامان و تی و وَن،
‫همشون دقیقاً میدونستن چیه.
‫سلام. من هانا هستم.
‫هانا یه دختر داشت،
‫که به نحوی به نوار کارای ما دسترسی پیدا کرده
‫و میخواد ما رو تنبیه کنه.
‫داری برای این زن چه کاری برنامه ریزی میکنی؟
‫میخوام بشینم باهاش صحبت کنم
‫یک گفتگوی آرام و منطقی داشته باشم.
‫جن و ملیسا خیلی به هانا نزدیک شده بودن.
‫آره، هر دو مردن.
‫وای خدای من!
‫نگران نباش. این پایان ماجرا نیست.
‫تو نمیمیری.
‫نه، نمیخوام باهات حرف بزنم. ‫لطفاً، من بهش احتیاج دارم.
‫ولی من کسی هستم که میتونه نجاتت بده.
‫هممون میدونیم تو لاتی رو کشتی.
‫نمیتونم باور کنم این کارو کردی.
‫اینو که قبلاً اسکن کردی.
‫اینطوری راحت تره.
‫حقوق کاریه، نه شیپمن؟
‫اینجا چه کار میکنی؟
‫تو اینجا چه کار میکنی؟
‫واو.
‫خیلی خوب از آب درنیومدی، مگه نه؟
‫اینهمه استعداد، ولی چیزی ازش نشون ندادی.
‫هی، شیپمن، بیخیال.
‫اینطوری که کارمند ماه نمیشی.
‫بهم نگو شیپمن. ازش متنفرم.
‫- از کِی؟ ‫- همیشه.
‫چرا قبلاً چیزی نگفتی؟
‫این واقعاً قراره زندگی من باشه؟
‫از من نپرس، من که مرده‌م.
‫تو منو کشتی.
‫اونا به سمت نور جذب میشن.
‫باید میدونستی، مگه نه؟
‫هی، هی، هی، آرومتر از پله ها پایین بیا!
‫خب، امروز برای ناهار چی داریم؟
‫مامان برامون چی درست کرده؟
‫اه، امیدوارم دیگه سیب نباشه. غذای کرمها.
‫- دیرتون میشه! ‫- میدونیم!
‫و درمورد سیبها هم چیزی نمیخوام بشنوم!
‫به من نگاه نکن.
‫من عاشق سیبم.
‫بدجنسی!
‫وگرنه دیر میرسی.
‫داریم میایم، داریم میایم.
‫برو ژاکتت رو بردار.
‫- خداحافظ. ‫- بای.
‫راستی، من، اِ... دیروز ماشینتو برداشتم
‫برم خرید، بنزینش تموم شده.
‫اوه، نمیتونستی باکش رو پر کنی؟
‫عجله داشتم و دستشویی بهم فشار میاورد
‫اوه.
‫خداحافظ عزیزم.
‫- دوستت دارم مامان. ‫- من بیشتر دوستت دارم.
‫- برید، برید، برید. ‫- دوستت دارم کِلی.
‫خداحافظ. دوستت دارم عزیزم. خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- بای.
‫هر کس که هستی،
‫بهتره همینجا خودتو نشون بدی.
‫نمیدونی داری تو خونه چه کسی قدم میزنی.
‫در واقع
‫مطمئنم که میدونم، ملیسا.
‫یا ببخشید، الان اسمت کِلیه؟
‫شانا؟ تو اینجا چه کار میکنی؟
‫تو چه جوری زنده ای؟
‫باحال بود، ولی نه چندان خاص
‫چیزی نشکست
‫ساده نگهش دار
‫نه تکراری، نه قدیمی
‫درست مثل تو
‫اوه، چه ناز، چه تجدید حیات
‫چه تنهایی
‫لباس تولد، فقط یک لبخند
‫کسی خانه نیست
‫درست مثل تو
‫بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
‫دلیلی نیست
‫بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
‫دلیلی نیست
‫بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
‫دلیلی نیست
‫بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
‫دلیلی نیست
‫چاقو رو زمین بذار.
‫آره، حتماً. این به نظرت ایده خوبی میاد واسه من؟
‫من ازت درخواست نمیکنم.
‫شانا، من با تو حرف نمیزنم وقتی تو چاقو دستته
‫و من چاقویی ندارم.
‫ما دیگه دبیرستانی نیستیم.
‫بیا مثل آدمهای عاقل رفتار کنیم و ‫هر دو چاقوهامون رو زمین بذاریم؟
‫عاقل؟
‫مثل زندگی با دختر زنی که کشتیم؟
‫و عوض کردن اسمت به کِلی؟
‫خیلی چیزا تو این 25 سال گذشته اتفاق افتاده.
‫عجب کشکی.
‫پس هر دو چاقوهامون رو نگه میداریم.
‫سلام شانا.
‫دارم زنگ میزنم بگم گمشو دیگه، راستش.
‫و قسم میخورم پشیمون میشی
‫اگه همین الان اون ماشین رو برنگردونی
‫و همین الان برنگردی اینجا.
‫ممنون.
‫خیلی متاسفم. میدونم شنیدنش سخته،
‫اما دیگه کاری از دست ما برنمیاد اینجا.
‫نمیفهمم. داری میگی
‫این بیمارستان امکانات کمک بهش رو نداره؟
‫باید به بیمارستان دیگه ای منتقلش کنم
‫که حداقل صلاحیت داشته باشه، یا
‫دارم میگم وقتشه به مراقبتهای تسکینی فکر کنیم.
‫هسپیس.
‫- وای خدای من. ‫- نه، این
‫هسپیس واسه
‫راحت نگه داشتن آدماست وقتی که
‫نه.
‫- تای. ‫- نه!
‫میخوام ببینمش.
‫الان تحت آرامبخشه
‫در حالی که سعی میکنیم وضعش رو پایدار ‫نگه داریم و چند آزمایش دیگه انجام بدیم.
‫بذار براتون مدارک ترخیصش رو بیارم.
‫فقط برای بررسی. هنوز وقت دارید.
‫وای خدا.
‫تای.
‫ببخشید. من
‫اشکالی نداره.
‫همه چی درست میشه.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫میتونی کمکم کنی بخش مراقبتهای تسکینی رو پیدا کنم.
‫ف-فکر کردم گفتید نمیخواید اونجا منتقلش کنیم.
‫نمیخوایم.
‫بیا بریم.
‫بچه ها؟
‫بچه ها؟!
‫باشه. باشه.
‫پیاده روی تا نقطه سوار شدن خیلی سخته.
‫مطمئنید آمادگی دارید؟
‫نگران این نباش.
‫بقیه چی؟
‫وقت نداریم.
‫باید این کار رو با هم انجام میدادیم.
‫این حس درستی نداره.
‫چی درست حس نمیشه
‫درباره برگشت به تمدن
‫- و فرستادن کمک؟ ها؟ ‫- اینکه همه اینجا نیستیم.
‫همه مون میدونستیم بن قرار بود
‫- راه برگشت ما باشه، نه این... ‫- باشه آکیلا.
‫تو یه خواب مزخرف دیدی
‫چون دود غار رو استنشاق کردی.
‫همونطور که من با داروی توهم زا
‫چیزایی دیدم و لاتی برام تفسیر کرد. همینه.
‫تو پیامبر نیستی.
‫من تو رو به عنوان "غیبگو" ‫انتخاب نکردم چون رویایی داشتم.
‫همش ساختگی بود.
‫همه اینا دروغه. واقعی نیست.
‫و فکر میکنم، ته دلت، خودت هم میدونی.
‫اما چیزی که واقعیه اینه که ‫اون میتونه ما رو برگردونه.
‫پس بیا بریم.
‫- امروز چندمه؟ ‫- میتونید مارو نجات بدید؟
‫- ما کجاییم؟ ‫- کمک میفرستید؟
‫مولدر و اسکالی باهم دوست شدن؟
‫همه ساکت بشین!
‫بذار جواب بده.
‫چرا اینجایید؟
‫ما یه
‫ما یه گروه تحقیقاتیم،
‫روی یه گونه قورباغه اینجا مطالعه میکنیم.
‫شاید صدای جفتگیریشون رو شنیده باشید
‫مردم شهر درمورد ما چی میگن؟
‫شما کي هستيد؟
‫ما... یه تیم فوتبالیم، اِ
‫از ویسکایوک، نیوجرسی.
‫هواپیمامون سقوط کرد، و
‫وای خدای من.
‫یادم میاد این قضیه رو.
‫این... این همه جا توی اخبار بود
‫هنوز کسی دنبال ما می‌گرده؟
‫ن-ن-نمی‌دونم.
‫- ماه‌ها دنبالتون گشتن، ولی... ‫- چی؟
‫د-داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫داری شوخی می‌کنی.
‫متأسفم.
‫لعنتی. ما خیلی وقته اینجاییم.
‫صبر کن، یعنی می‌گی
‫که مردم دیگه... بی‌خیال شدن؟
‫دوستامون؟ خانوادمون؟
‫ن-نمی‌دونم.
‫می‌تونی ما رو برگردونی خونه، درسته؟
‫اگه تونستی بیای اینجا، پس می‌تونی ما رو برگردونی.
‫من حتی نمی‌دونم الان کجام.
‫لعنتی.
‫به نظر میاد خیلی چیزا رو نمی‌دونی.
‫تو، مثلاً، کاپیتانی؟
‫تیم؟
‫اگه بگم "آره" ، بهت یادآوری میشه؟
‫- اون کاپیتان نیست... ‫- تو هم نیستی.
‫آره، چون اون لعنتی مرده!
‫بچه‌ها! بس کنید.
‫ش... شما همه اینو خودتون ساختید؟
‫آره. فکر می‌کنی کی می‌تونست این کارو بکنه؟
‫شما قطعاً همه ما رو اینجا رها کردید که بمیریم.
‫این قابل تحسینه.
‫می‌تونی ما رو از اینجا ببری؟
‫نه به تنهایی.
‫اون یکی که با ما بود، اون
‫- بچه‌ها! پیداشون کردم! ‫- چی؟
‫می‌دونم کجان.
‫آکیلا و تراویس و، ام، و-و اون یکی.
‫اسمش کودی بود. راهنمای ما بود.
‫بیاید، بریم.
‫- مراقبش باش. ‫- بیاید، بریم!
‫تو اینجا بمون.
‫- جن، من خوبم. ‫- من می‌رم.
‫- مراقب اونم باش. ‫- درد نمی‌کنه.
‫می‌تونم برم. من می‌رم.
‫ممنون.
‫شاید باید برگردیم به اتاق.
‫نه. نه، حق با توئه.
‫ام
‫اینکه این همه مدت توی اون اتاق هتل موندیم
‫برای سلامت روانمون خوب نبود.
‫مطمئنیم که هیچ‌کدوم از اینا واقعاً
‫اوه، لعنتی.
‫لعنتی.
‫چی؟
‫اون جوئل‌ها هستن.
‫از لحاظ فنی، فقط یکی‌شون اسمش جوئله، ولی
‫اون‌ها تو همون مهمونی کاری بودن که ‫مامانت دیشب نابود کرد.
‫صداش کن بیاد.
‫- هی. ‫- هی. آره. بیا.
‫اوه، لعنتی.
‫چرا خودشون نمیان اینجا؟
‫چون، ظاهراً، کالی،
‫بعضی‌ها فقط دست تکون می‌دن که بقیه بیان،
‫و بعضی‌ها اونایی هستن که وقتی دست تکون می‌دن
‫میان.
‫- هی. ‫- هی.
‫خب، ببین، اوه
‫چه جالب که شما رو تو یه همچین جایی می‌بینم، نه؟
‫آره. هی، مرد. اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اوه، می‌دونی، فقط
‫یه تعطیلات توی خونه. با خانواده.
‫- تعطیلات توی خونه؟ آره، آره. ‫- تعطیلات توی خونه.
‫آره، خوبه، مرد.
‫اون دخترمه.
‫اوه، جدی گفتی؟ لعنتی.
‫متأسفم، مرد.
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره.
‫ببین، تا اینجا هستم، واقعاً دوست دارم
‫دوباره شانسم رو امتحان کنم
‫چی؟ نه. جدی می‌گی؟
‫م-می‌دونم شاممون خیلی خوب پیش نرفت.
‫- ولی این دلیل نمی‌شه که... ‫- ببخشید.
‫جف، مرد، ما
‫ما داریم یه مسیر دیگه می‌ریم.
‫- آره، آره. ‫- من مطمئن نیستم که
‫اوه. اونجاست.
‫نه FurnitureFam.net.
‫نمی‌تونید با FurnitureFam.net برید.
‫اون یه مسیر بدتره.
‫اون یه مسیر دیگه نیست
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت، جف.
‫واقعا با تو حرف زدن خوب بود، مرد.
‫- آره. ‫- آره.
‫- هی... ‫- اونجاست.
‫بشین.
‫الو؟ میستی؟
‫از شانا خبری داری؟
‫نه. فکر کردم با توئه.
‫آره، خب، حدست باید درست باشه،
‫ولی نیست، چون که ‫ما رو توی بیمارستان ول کرد و رفت.
‫توی بیمارستانی؟ چرا توی بیمارستانی؟
‫مهم نیست.
‫پس، ازش خبری نداری؟
‫نه، من... چرا؟
‫فقط بهم بگو چی شده، میستی.
‫شانا روزی که لاتی مرد کجا بود؟
‫- چی؟ ‫- شانا کجا بود
‫- چرا اینو از من می‌پرسی؟ ‫- چرا جواب نمی‌دی؟
‫اوه، ما
‫مگه ما... ما با تو بودیم، میستی.
‫ما با تو و خانم‌های بینگو بودیم.
‫درسته؟
‫اون کل روز اونجا بود؟
‫چی شده؟
‫منم دوست دارم بدونم.
‫شانا حالا چی کار کرده؟
‫من باید برم.
‫اوه، اگه زنگ زد، بهش بگو که سریع
‫- برگرده اینجا، فوری. ‫- میستی
‫میستی؟ نکن
‫میستی! میستی؟
‫من بهش زنگ می‌زنم.
‫چی شده؟
‫اوه، هیچی
‫هیچی. همه چی خوبه.
‫همه چی خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫می‌دونی، می‌تونستی مثل یه آدم عادی ‫زنگ در رو بزنی.
‫اوه، راست می‌گی، ببخشید، یادم رفت... ‫عقل از دست رفته.
‫من دقیقاً نمی‌دونستم که اینجا زندگی می‌کنی.
‫یا اینکه زنده‌ای.
‫راستی چطور زنده‌ای؟
‫ما همه رفتیم به مراسم خاکسپارت.
‫مشخص شد، اگه یه یادداشت خودکشی بذاری،
‫حتی بدون جسد، پلیس‌ها ‫یه پیروزی راحت رو قبول می‌کنن.
‫ولی چرا؟
‫بیا شانا.
‫هنوز منو دوست داری؟
‫اوه، خدای من.
‫نه.
‫تو... این
‫من دیگه دوستت دارم.
‫یعنی، راستش، هیچ وقت نداشتم.
‫می‌خوای بدونی چرا این کارو کردم؟
‫چون هیچ انتخاب دیگه‌ای نداشتم.
‫بعد از اینکه برگشتیم، من دیگه یکی از شما نبودم.
‫و شما منو به شدت ترسوندید.
‫حتی بهش فکر نکن.
‫باشه، شانا.
‫چرا اینجایی؟
‫می‌خوام بدونم چرا داری با من بازی می‌کنی.
‫چطور اصلاً پیداش کردی؟
‫هانا بهم گفت کجا پیداش کنم.
‫اون التماس کرد که اگه ‫برگشتم خونه، اینو به دخترش بدم.
‫ولی من، ام
‫- ندادی. ‫- نه.
‫نمی‌تونستم. ولی تو اینو می‌دونی.
‫اگه کسی بفهمه که روش چی بوده
‫و اصلاً چه فایده‌ای داشت اگه اون اینو می‌دونست؟
‫اگه مجبور بود باهاش زندگی کنه؟
‫پس، به جای اون باهاش ازدواج کردی.
‫من عاشقشم.
‫اون حتی اسم واقعی تو رو نمی‌دونه.
‫من جدی می‌گم.
‫این واقعی‌یه.
‫این یه ازدواج از روی دلسوزی نیست،
‫یا یه نسخه خراب‌شده از احساس گناه بازمانده‌ها.
‫من
‫یا لعنتی، نمی‌دونم، شاید هم هست.
‫ولی من، نمی‌تونستم اون نوار رو بهش بدم.
‫با این حال، می‌خواستم مطمئن بشم حالش خوبه،
‫و سال‌ها، فقط همین بود.
‫تا اینکه یه روز واقعاً همدیگه رو دیدیم.
‫و قسم می‌خورم، سعی کردم نذارم این اتفاق بیفته،
‫ولی تو اونو نمی‌شناسی.
‫اون
‫بی‌رحم و بامزه و مهربونه، و
‫ما عاشق همدیگه‌ایم.
‫می‌دونم برای تو مهم نیست، شانا،
‫ولی من زندگی خوبی دارم.
‫یه کار درست و حسابی دارم.
‫یه بچه فوق‌العاده دارم.
‫میرم کلیسا.
‫با همسر و یه بچه که عاشق منن،
‫میرم کلیسا.
‫حق با توئه.
‫هیچ‌کدوم از اینا برای من مهم نیست.
‫بشین.
‫باشه، آکیلا؟
‫یه لحظه صبر کن. باشه؟
‫قسم می‌خورم، یه سنگ اینجاست، یا یه چیزی.
‫بیاید بریم. باید حرکت کنیم.
‫باشه.
‫حرکت نکن.
‫آکیلا؟
‫اوه، لعنتی.
‫تو داری برمی‌گردی کمپ.
‫الان.
‫می‌دونی که بیشتر از من، هانا و ادوین،
‫اینجا آدمای بیشتری هستن؟
‫نه. نیستن.
‫ما کمپتون رو دیدیم.
‫فقط سه تا کیسه خواب دارید.
‫بریم.
‫شنیدی چی گفت.
‫کجا می‌خواستید برید؟
‫برای نجات پیدا کردن.
‫می‌خواستید ما رو اینجا تنها بذارید؟
‫نه. ما فقط فکر کردیم... خب، ‫من-من فقط فکر کردم که، ام
‫که به عنوان یه گروه کوچیک راحت‌تره.
‫سریع‌تر.
‫پس چرا یه ردپا گذاشتید که ما پیداتون کنیم؟
‫برای اینکه اگه اون به ما خیانت کرد.
‫آره. پس شما می‌دونستید کجا پیدامون کنید
‫و نقطه نجات رو به هر حال پیدا کنید.
‫می‌تونی ما رو از اینجا ببری؟
‫- می‌تونم. ‫- خب، چقدر طول می‌کشه
‫تا از اینجا به نقطه نجات برسیم؟
‫شش روز اگه بتونید همراهی کنید.
‫باشه.
‫همه، هر چی می‌تونید برای شش روز جمع کنید.
‫ما به مسئول‌های حمل آب نیاز داریم.
‫هر غذایی که می‌تونیم جمع کنیم
‫شاید دفعه اول نشنیدی،
‫ولی دیگه تو مسئول نیستی.
‫این نجات کوفتیه
‫با اونا چی کار کنیم؟
‫ما بهشون نیاز داریم برای
‫آره، م-می‌دونم، ولی دارم درباره بعدش حرف می‌زنم.
‫یعنی، اگه اونا به مردم بگن که
‫چی دیدن؟
‫هی.
‫من هیچی ندیدم.
‫ما هر چی بخواید می‌گیم.
‫آره. خب، ما واقعاً نمی‌تونیم اینو تضمین کنیم، می‌تونیم؟
‫قسم می‌خورم به خدا.
‫اینجا این چیزا اصلا معنی نداره.
‫باشه، ما وقت داریم درباره این تصمیم بگیریم.
‫چطور درباره‌ش حرف بزنیم وقتی برگشتیم،
‫با اونا چی کار کنیم، ولی
‫الان باید دوستتون رو دفن کنید.
‫ام، ببخشید؟ این شامل باز کردن دستاشون می‌شه.
‫و به همین دلیل شما باید نظارت کنید.
‫بچه‌ها
‫ما بالاخره می‌تونیم بریم خونه.
‫ما بالاخره می‌تونیم بریم خونه. بیاید جمع کنیم.
‫- نه. ‫- بیاید
‫ما نمی‌تونیم برگردیم.
‫خدایا. لاتی، چرا نه؟
‫چون ما دیگه به اونجا تعلق نداریم.
‫چی؟
‫اوه، جدی، لاتی؟
‫چرا باید به توی لعنتی گوش کنیم؟
‫بیاید بریم. کلی کار داریم.
‫حرکت کنید.
‫بیاید بریم.
‫یه چیزی هست که نمی‌فهمم.
‫اگه اینقدر نگران اینی که من زندگی
‫کوچیک و بی‌نقصت رو خراب کنم،
‫پس چرا اون نوار کوفتی رو فرستادی؟
‫چون داشت عذابم می‌داد، باشه؟
‫سال‌ها بود که به اون نوار فکر نکرده بودم.
‫توی یه صندوق امانات قفلش کرده بودم.
‫اون ابزار فشارم بود اگه یکی از شماها می‌فهمید
‫که چی کار کردم و می‌اومدید دنبالم.
‫چرا باید می‌اومدیم دنبالت؟
‫چرا لاتی باید یه فرقه راه بندازه؟
‫چرا شما همه باید بهش بپیوندید
‫و دوباره شروع کنید به قربانی دادن
‫که یه جورایی... من نمی‌دونم ‫چه لعنتی‌ای رو راضی کنید؟
‫خب، اول از همه، من به فرقه نپیوستم.
‫و همچنین،
‫بیشتر شبیه یه جامعه هدفمنده، ولی
‫هیچ‌کدوم از اینا الآن مهم نیست.
‫اون
‫- اون چیزی نیست که اتفاق افتاد. ‫- شانا،
‫ناتالی اونجا مرد.
‫و یه پلیس کوفتی
‫یعنی، من... خوابیدن رو کنار گذاشتم.
‫یه روز حالم خوبه،
‫و روز بعدش کابوس‌های وحشتناک دارم.
‫بعد شروع می‌شه که وسط روز اتفاق بیفتن.
‫مثل مزخرف‌ترین خیال‌پردازی‌های دنیا.
‫باید یه کاری می‌کردم.
‫باربارا می‌گه که
‫ببخشید. باربارا دیگه کیه؟
‫روانشناس منه.
‫اوه، بهش می‌گی "باربارا"؟
‫اسمشه دیگه. چی باید صداش کنم؟
‫نمی‌دونم، دکتر فلان.
‫اون دکتر نیست.
‫در واقع حتی روانشناس مجاز هم نیست.
‫بیشتر یه مشاور محسوب می‌شه.
‫فوق‌العاده شمرده.
‫اوه. بارباراها همیشه همین‌ن.
‫خب، باربارا گفت که
‫یه چیزی رو دارم نگه می‌دارم.
‫که اگه می‌خواستم از چیزی که اتفاق افتاد
‫از اون تاریکی آزاد بشم... باید
‫رهاش کن، واقعاً.
‫و اون موقع بود که فهمیدم... نوار.
‫پس، روز مراسم خاکسپاری نت،
‫اون رو توی خونه‌ت گذاشتم که تو هم بتونی،
‫ام، همین کار رو بکنی.
‫مزخرفه.
‫چطور می‌تونه چیزی جز یه تهدید باشه؟
‫شانا، همه اینا توی یادداشت بود.
‫کدوم یادداشت؟
‫یادداشتی که با نوار گذاشتم.
‫- اونجا... داری دروغ می‌گی. ‫- نه، من
‫تو هفته‌هاست داری با من بازی می‌کنی.
‫داری سعی می‌کنی منو دیوونه کنی،
‫داری سعی می‌کنی منو بکشی.
‫شانا، من هیچ ایده‌ای ندارم ‫داری درباره چی حرف می‌زنی.
‫گذاشتن تلفن توی حموم
‫که "Queen of Hearts" رو پخش کنه.
‫حبس کردن من توی فریزر.
‫بریدن ترمزهام.
‫واضحه که یه چیزی ‫در مورد تو داره اتفاق می‌افته، ولی من
‫باید بیشتر بهت اعتبار می‌دادم.
‫این-این واقعاً نابغه‌ست.
‫ما می‌تونیم همه پیمان‌ها
‫و سوگندهای سکوتی که می‌خوایم رو ببندیم،
‫ولی اگه واقعاً بهش فکر کنی،
‫تنها راهی که واقعاً امن باشی،
‫که ۱۰۰٪ مطمئن باشی
‫که هیچ‌کس هیچ‌وقت تاریک‌ترین رازهای تو رو نمی‌گه،
‫اینه که تنها کسی باشی که باقی مونده.
‫به همین دلیل لاتی رو کشتی، نه؟
‫به همین دلیل اونو از اون پله‌ها هل دادی.
‫به همین دلیل اومدی سراغ من.
‫لاتی هم مرده؟
‫تای. تای.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اون، ام... چقدر وقت داره؟
‫- چرا؟ ‫- فقط بهم بگو.
‫ام... خب، اون، ام،
‫اون نارسایی قلبی مرحله آخر داره، پس
‫اون مرد داره می‌میره.
‫اون به هر حال داره می‌میره.
‫"اون به هر حال داره می‌میره"؟
‫من نمی‌تونم ون رو از دست بدم.
‫اوه، صبر کن، صبر کن. هی.
‫لازم نیست اینجا باشی برای این.
‫چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫تای.
‫لعنتی!
‫چی؟ من... این نبود
‫- من... نکردم... فکر می‌کنی... ‫- باشه.
‫این حساب می‌شه؟
‫ما باید از اینجا بریم.
‫من بدون ون نمی‌رم.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم. بیاید بریم.
‫ما جوونیم، سبز میشیم
‫دندونامون رو تمیز و مرتب نگه می‌داریم
‫دوستامون رو می‌بینیم، مناظر رو می‌بینیم
‫حس خوبی داریم
‫بیدار می‌شیم، بیرون می‌ریم
‫یه سیگار می‌کشیم، خاموشش می‌کنیم
‫دوستامون رو می‌بینیم، مناظر رو می‌بینیم
‫حس خوبی داریم
‫ما مثل شما هستیم؟
‫هر جا دلمون خواست می‌خوابیم
‫اگه بخوایم، ولی حالمون خوبه
‫ون؟ می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫اگه وقتی برگردیم نتونیم با هم باشیم چی؟
‫چرا نتونیم؟
‫ما خیلی وقته اینجاییم،
‫ولی اونجا اینقدر طولانی نبوده.
‫باشه، منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که، اگه
‫واقعاً فکر می‌کنی دنیا اینقدر تغییر کرده؟
‫- من خوش‌بینم. ‫- چرا؟
‫چون
‫من.
‫باید جدی باشی.
‫من جدی‌ام.
‫نگران نیستی
‫درباره اینکه باید چی به مردم بگیم؟
‫همه دروغ‌هایی که
‫باید حفظ کنیم و کاملاً هماهنگ باشیم؟
‫همه کارهایی که اینجا کردیم؟
‫چه بلایی سر جکی و جاوی و... اومد
‫به هر حال، نمی‌تونیم به دانشمندا اعتماد کنیم.
‫اوه، لعنتی. باید اونا رو بکشیم، ون.
‫- تای. ‫- و حتی اون موقع،
‫ممکنه یکی وقتی برگشتیم یه چیزی لو بده،
‫و بعد همه می‌فهمن چی کار کردیم و
‫نمی‌دونم چی می‌شه، ولی برای ما خوب نیست.
‫آینده‌هامون به فنا می‌ره.
‫این تا آخر عمرمون ما رو دنبال می‌کنه.
‫این مکان ما رو دنبال می‌کنه
‫تا آخر عمر لعنتیمون.
‫چرا هیچ‌کس به این فکر نمی‌کنه؟
‫چون نجات پیدا کردن و برگشتن به خونه
‫از همه اینا مهم‌تره.
‫باشه؟ فقط برو یه کیف بردار
‫و بیارش یه چیزی توش بذاریم.
‫ملیسا، داری عجیب رفتار می‌کنی.
‫چرا؟
‫من در واقع دارم کاملاً طبیعی رفتار می‌کنم،
‫با توجه به شرایط.
‫- نجات؟ ‫- نه.
‫من در حد مرگ از نجات پیدا کردن خوشحالم.
‫نمی‌تونم صبر کنم از تو دور بشم.
‫- حالا مشکلت چیه؟ ‫- تو!
‫بازوی لعنتی من توی آتله
‫چون اون لعنتی یه تیر از کمانش به من زد،
‫و وقتی برگشتی کمپ و دیدی دارم خونریزی می‌کنم،
‫حتی برات مهم نبود.
‫حتی نپرسیدی که حالم خوبه یا نه.
‫فقط دویدی رفتی.
‫می‌دونستم که جن خونریزی رو کنترل می‌کنه،
‫و می‌دونستم که نمی‌میری.
‫و همچنین می‌دونستم که
‫من سریع‌ترین شخص توی تیمم.
‫می‌خواستم کسی باشم ‫که اون کسی که بهت تیر زد رو گرفت.
‫- داری دروغ می‌گی. ‫- هر چی می‌خوای فکر کن.
‫ولی فقط بدون که هنوز ‫احتمال کشتن اون رو رد نمی‌کنم
‫برای اینکه بهت تیر زد، پس
‫بس کن این رفتار لعنتی رو.
‫بیا.
‫می‌دونی اولین کاری که می‌خوای بکنی
‫وقتی برگشتیم چیه؟
‫چی؟
‫مثل، کاری که آرزوش رو داری.
‫چیزی که بیشتر از همه براش هیجان داری؟
‫اوه.
‫چون من برای همه چیز هیجان دارم.
‫می‌خوام همه کار کنم.
‫همه کاری که فکر می‌کردم نمی‌تونم انجام بدم
‫چون اینجا هستیم.
‫مثل، دانشگاه و بعد
‫فارغ‌التحصیلی از دانشگاه و ‫بعد کار کردن توی یه شغل معمولی.
‫حتی برام مهم نیست چقدر کسل‌کننده باشه.
‫می‌دونی، نمی‌تونم صبر کنم ‫که یه کار نه تا پنج داشته باشم.
‫و-و بعد می‌خوام یه عضویت باشگاه بگیرم
‫و حتی ازش استفاده نکنم، و بعد
‫شانا؟ الو؟
‫شانا.
‫چی؟
‫می‌خوای اینو با خودت ببری خونه؟
‫من احمق نیستم.
‫نه. نیستی.
‫و من دیوونه نیستم.
‫من دیوونه نیستم.
‫نمی‌گم که هستی، ولی... من لاتی رو نکشتم.
‫من هیچ‌کدوم از اون کارایی که گفتی نکردم.
‫من باور نمی‌کنم.
‫زندگی من عادیه. کسل‌کننده‌ست.
‫و دقیقاً همینیه که می‌خوام.
‫شانا، تو واقعاً می‌تونی گذشته رو پشت سر بذاری.
‫این... طبیعی نیست.
‫این یه دروغ لعنتیه
‫و تنها دلیلی که تو حتی می‌تونی وانمود کنی طبیعی‌یه
‫اینه که تو خودت نیستی.
‫متأسفم که باید بهت بگم، ولی
‫تو زندگی طبیعی نداری.
‫تو حق نداری زندگی طبیعی داشته باشی.
‫لعنتی.
‫اون دخترته؟
‫تو می‌گی من دارم به دروغ زندگی می‌کنم. ‫اون می‌دونه تو چی کار کردی؟
‫تو توان چه کاری رو داری؟
‫در واقع، اون می‌دونه.
‫و هنوزم عاشقته؟
‫آره.
‫اون هست.
‫حالا کی داره دروغ می‌گه؟
‫هی.
‫فقط می‌خوام بدونم زنده‌ای.
‫و همچنین
‫فکر کنم داری بابا رو به هم می‌ریزی. ‫فقط زنگ بزن، لطفاً؟
‫میستی. میستی، باید باهام حرف بزنی.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫شانا چش شده؟ لطفاً بهم زنگ بزن. لطفاً!
‫موجود کوچولوی چهارچشمی عجیب.
‫الو؟
‫من نمی‌تونم، نمی‌تونم، نمی‌تونم، م-نمی‌تونم.
‫بابا! باید خودت رو جمع و جور کنی.
‫حق با توئه. متأسفم.
‫تو یکی از والدینت رو نیاز داری ‫که همین حالا محکم باشه.
‫"یکی" یعنی چی؟
‫هیچی.
‫منظوری نداشتم.
‫بابا، من می‌خوام یه چیزی دیوونه‌وار بگم،
‫ولی ف-فکر کنم تو هم همین فکر رو می‌کنی. من
‫فکر نمی‌کنم کسی دنبال مامان باشه.
‫منم همین فکر رو می‌کنم. صبر کن. چرا اینو می‌گی؟
‫چرا تو اینو می‌گی؟
‫اوه، نمی‌دونم. خیلی چیزا، حدس می‌زنم.
‫مثل ترمزهای ون،
‫اون فقط سریع نتیجه گرفت که کسی اونارو بریده.
‫و گوشی و ماجرای فریزر و
‫خدایا. هیچ چی جور در نمیاد.
‫تو چی؟
‫من
‫م-من-من نمی‌تونم... توضیحش بدم.
‫فقط مثل یه... حسه.
‫ببین، من نمی‌دونم مامان یا
‫بقیه چی کار کردن که زنده بمونن، ولی من
‫فکر کنم که این قضیه نابودشون کرده.
‫یعنی، واقعاً نابودشون کرده، ‫و خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کردیم.
‫و هر اتفاقی که برای لاتی افتاده، این
‫هیچ ربطی به ما نداره.
‫آره.
‫باشه، ام
‫برو وسایلت رو جمع کن.
‫ما داریم از اینجا می‌ریم. داریم می‌ریم خونه.
‫- باشه. ‫- خب.
‫که می‌خوان همه‌چی رو بهت برگردونن
‫تا حالا باید یه جوری فهمیده باشی
‫که باید چی کار کنی
‫من باور ندارم که هیچ‌کس
‫الان مثل من درباره تو فکر کنه
‫من سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌زنم توی میلک‌شیک
‫بعد یه همبرگر دویست گرمی
‫و آخرش همه رو با یه اسپرایت پایین می‌دم.
‫نه، باید آخرش سیب‌زمینی بخوری.
‫باید با یه بیگ‌مک و یه کوکاکولا شروع کنی
‫این منو نجات می‌ده
‫و بعد از همه اینا
‫تو دیوار اعجاز منی
‫اوه. نه.
‫چی داره می‌شه؟
‫چی شده؟
‫این واقعیه؟
‫چی واقعیه؟
‫حیوانات... دارن حرکت می‌کنن؟ حالشون خوبه؟
‫آره.
‫چرا؟
‫تو چ
‫چیزی دیدی؟
‫خداحافظ، مربی.
‫متأسفم که نتونستی به این لحظه برسی.
‫کاش می‌رسیدی.
‫ما داریم می‌ریم خونه.
‫فهمیدی؟
‫ما هر چیزی که تو هستی رو اینجا می‌ذاریم.
‫لطفاً. باید ببینمش.
‫باید باهاش باشم.
‫بذار برم داخل.
‫نمی‌تونم.
‫من تنها کسی‌ام که می‌تونه کمکش کنه.
‫تو کاری که باید انجام بشه رو نمی‌کنی.
‫- تو هیچ‌وقت باور نکردی. ‫- لطفاً.
‫من باور دارم. لطفاً!
‫لطفاً، بذار برم داخل.
‫- آماده‌ای؟ ‫- قطعاً، آماده‌ام.
‫اوه، بریم.
‫باشه.
‫همه، گوش کنید.
‫ما بهت اعتماد داریم که ما رو سالم برسونی.
‫و فکر کنم می‌دونی که می‌کشیمت
‫اگه بخوای کار احمقانه‌ای بکنی.
‫آره، خیلی واضحه.
‫ما هیچ کاری نمی‌کنیم.
‫ما هم می‌خوایم بریم خونه.
‫خوبه.
‫بیاید این کارو بکنیم!
‫بیاید بریم! بیاید بریم!
‫من می‌مونم.
‫چی؟
‫آره، شوخی بامزه‌ایه، لات.
‫- شوخی نمی‌کنم. ‫- چی؟
‫- لعنتی دیوونه‌ای؟ ‫- اون واقعاً
‫- ممکنه دیوونه باشه. ‫- چرا؟
‫لاتی. ببین
‫لاتی.
‫می‌دونم خیلی زیاده.
‫خیلی ترسناکه، برگشتن.
‫فکر کنم همه‌مون یه جورایی از ‫اینکه این اتفاق بیفته ناامید شدیم، ولی
‫این خیلی واقعیه.
‫این نجاته.
‫یعنی، این خونه‌ست.
‫اون خونه نیست، نت.
‫چه خونه‌ای داری که بهش برگردی؟
‫من نمی‌تونم برگردم.
‫اگه برگردم
‫هیچی
‫خوب نمی‌شه.
‫من نمی‌تونم
‫من خوب نمی‌شم.
‫من خودم نخواهم بود.
‫اون منی که اینجا ساخته شد.
‫و اون ناخوشی که حس می‌کنم
‫خیلی عمیق توی استخونام حسش می‌کنم.
‫ما اینجا امن‌تریم.
‫باشه.
‫می‌دونی چیه؟ پس تو بمون.
‫بیاید بقیه‌مون بریم.
‫منم می‌مونم.
‫اوه، لعنتی، شانا! بیاید.
‫تو هم حسش می‌کنی؟
‫من به خاطر تو یا اون نمی‌مونم.
‫چرا لعنتی اصلاً باید بمونی؟
‫نمی‌دونم.
‫یه چیزی فقط
‫یه چیزی فقط درست حس نمی‌شه.
‫نه. تای، نه.
‫نه. نه. تای، بردارش.
‫بردارش. امکان نداره.
‫تو نمی‌مونی. تو با ما میای.
‫هر کوفتی که شانا و لاتی حس کردن
‫منم حسش کردم، از وقتی اون دوتا اومدن.
‫کی اهمیت می‌ده؟
‫خدایا، از کی تا حالا این برات مهم بوده؟
‫لطفاً، لطفاً، تای، به من نگاه کن.
‫تو اینجا نمی‌مونی.
‫- باید بمونم. ‫- چرا؟
‫دارم بهت می‌گم
‫همون چیزیه که شانا گفت: ‫یه چیزی درست حس نمی‌شه.
‫همه دیوونه شدن لعنتی؟!
‫باشه، چیزی که درست حس نمی‌شه
‫- موندن و نادیده گرفتن نجاته. ‫- آره.
‫باشه.
‫لعنت بهش.
‫پس بمون.
‫همتون عقل کوفتیتون رو از دست دادید.
‫بقیه‌مون داریم می‌ریم.
‫نه.
‫شما نمی‌رید.
‫- روز خوبی داشته باشید. ‫- ممنون.
‫اوه
‫دارم تسویه می‌کنم.
‫اتاق ۲۱۰۶ و ۲۱۰۷.
‫عالیه.
‫خب، مگر اینکه فقط مینی‌بار رو خالی کرده باشید،
‫همه‌چی آماده‌ست.
‫اوه، شوخی کردم.
‫آره، کاش مینی‌بار داشتیم.
‫اوه.
‫خوبه.
‫آره، فکر کنم تسویه حساب دیگه ‫واقعا چیزی نیست؟
‫همه‌چی الان الکترونیکیه.
‫همه‌چی توی فضای ابری.
‫فکر کنم، آره.
‫من هنوز... م-من ارتباط چهره‌به‌چهره ‫رو دوست دارم. دوست دارم. واقعا.
‫اینو دوست دارم که هنوز هم توی ‫نیوجرسی مامورای پمپ بنزین داریم.
‫ممنون. این... می‌دونی، من خودم می‌تونم بنزین بزنم.
‫- بابا؟ ‫- ولی یه چیزی هست
‫آره. آره. باشه.
‫خب، روز خوبی داشته باشید.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫جوردن.
‫روز خوبی داشته باشید، قربان.
‫اوه.
‫یه لحظه.
‫اوه، جوئل‌ها! هی!
‫اوه، خدا.
‫زنم شاممون رو خراب کرد.
‫من نکردم.
‫شغلم نکرد. استعدادم نکرد.
‫- جف، داداش، بیا، مرد... ‫- نه، نه، نه.
‫هی. گوش کن.
‫حالا، زن من هنوز
‫به طور بالینی تشخیص داده نشده ‫که یه لعنتی روانی باشه،
‫ولی برای تمام اهداف و مقاصد این بحثی که
‫ما الان داریم، اون هست.
‫- ی... ‫- آره.
‫اون هست. و اون دلیل اینه که ‫شما اون شام رو دوست نداشتید
‫و در نتیجه من رو دوست نداشتید.
‫اون لعنتی دلیلیه که بیشتر مردم
‫هیچی رو دوست ندارن. اون ناراحته.
‫ولی من اون نیستم.
‫من اون نیستم.
‫من دلیلی‌ام که بیشتر مردم چیزی رو دوست دارن.
‫من خوش‌مشربم.
‫از من ناامید نشید، بچه‌ها.
‫تا حالا عاشق یه زن ناپایدار نشدید؟
‫یا هر زنی که تا حالا باهاش بودید کسل‌کننده بوده؟
‫به هر حال. کال.
‫من بهترین مرد برای این کارم.
‫فقط می‌خواستم بدونید.
‫بیاید بریم خونه.
‫ترمزهای ماشینت رو بریدن، شانا، ‫یا فقط ماشینت قدیمیه؟
‫یکی حبست کرد توی فریزر
‫یا فریزرهای بزرگ فقط درهایی دارن
‫که اگه چیزی جلوی در نذاری باز نمی‌مونن؟
‫- نه. اون... ‫- یکی یه گوشی
‫رو توی حموم گذاشته بود با یه آهنگ معروف
‫به عنوان زنگ گوشی... وای.
‫لعنت به تو.
‫کسی لاتی رو کشته
‫یا اون فقط یه عمر با مشکلات روانی
‫دست و پنجه نرم کرده؟
‫این کاریه که تو می‌کنی، شانا. ‫تو مشکلات خودت رو می‌سازی.
‫تو دیگ رو هم می‌زنی فقط که حس زنده بودن کنی.
‫یعنی، حتی قبل از سقوط هواپیما، تو
‫پشت سر بهترین دوستت با دوست‌ دیگه‌ش حرف نزدی؟
‫تو می‌جوشی و می‌غری
‫و اون رو مشکل همه می‌کنی
‫چون از تنها بودن متنفر هستی.
‫از خودت متنفری.
‫و می‌خوای همه حس کنن
‫به اندازه تو بدبختن.
‫آروم باش.
‫فقط یه کم آب لازم دارم.
‫- آب می‌خوای؟ ‫- نه.
‫خب
‫اومدی منو بکشی؟
‫یا
‫من نمی‌دونم... ببخشید، من فقط واقعاً
‫نمی‌دونم برنامه‌ت چی بود
‫وقتی اینجا رو شکستی. ام
‫می‌دونی چی فکر می‌کنم؟
‫فکر کنم اومدی اینجا چون ‫می‌خوای زندگیت منفجر بشه.
‫این برات سرگرم‌کننده‌ست.
‫تو رو روشن می‌کنه.
‫می‌خوای همه‌چی رو بسوزونی فقط که تماشا کنی.
‫لعنتی!
‫بخورش.
‫چه کوفتی؟
‫تو واقعاً دیوونه‌ای.
‫بخورش.
‫یا من لعنتی به خانوادت می‌گم
‫واقعاً کی هستی.
‫منو بیرون بکش، منو داخل بکش
‫از این آشفتگی بیرون بیا، عزیزم، از سرم بیرون برو
‫چی می‌خوای، چی می‌دونی؟
‫یکی برای شروع، سه تا تا بریم
‫منو بیرون بکش، منو داخل بکش
‫از این آشفتگی بیرون بیا، عزیزم، از سرم بیرون برو
‫منو بیرون بکش، منو داخل بکش
‫از بدنم بیرون، از پوستم بیرون