آنچه گذشت...
هیچ‌کس حق نداره به بچه من دست بزنه.
اگه به کسی در مورد این چیزی بگی،
می‌کشمت.
- درباره اتفاقی که امروز افتاد... - من بهت آسیب زدم.
تو داری باهاش ارتباط برقرار می‌کنی، این مهمه.
مسئله اینه که یه نفر دیگه اینجا قبلاً بهش نزدیک‌تر شده.
سلام، شانا.
خب، من اینجام که بچه‌داری کنم؟
یه جورایی. لاتی رو مشغول نگه دار.
نذار با همدیگه حرف بزنن.
میستی.
باورم نمی‌شه شانا
گذاشت تو تو این وضعیت خودت بری خونه.
بازم، "دوستات"
دست از نقل قول کردن "دوستام" بردار!
برو بیرون، برو!
میستی
من... سرطان دارم.
اوه، ما دیشب اینجا بهترین غذا رو خوردیم.
وقتی داشتیم می‌رفتیم، یادمون رفت پول بدیم.
اون دیشب سکته قلبی کرد.
باشه، من می‌کشم
که مجبور نباشی به اون پات فشار بیاری.
متأسفم، ولی تو قبلاً
منو دیدی، نمی‌تونم بذارم برگردی پیش بقیه.
پس یه کم قدم می‌زنیم.
بیش از حد زیبا برای این غار، بیش از حد زیبا برای این غار
بیش از حد زیبا برای این غار
بیش از حد زیبا برای این طناب
بیش از حد زیبا برای این سنگها
بیش از حد زیبا برای این که کشته بشم
من یه گروگانم
باید غذا بخوری.
فقط فکر کن که
یه مرغ کورنیش بچه‌دار شده
با یه شیطان.
البته،
فکر کنم این روزا به چیزای بهتری عادت کردی.
اوه.
اوه، آره. درسته.
بابت اون متأسفم.
هوم.
این واقعاً خیلی خوشمزه‌ست.
جدی می‌گم، فکر کنم
الان واقعاً از خفاش خوشم میاد.
خیلی آبداره.
تو تمام دفعاتی که خیال‌پردازی کردم
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم توی یه غار عجیب‌غریب باشه.
اوه، خدای من، نمی‌تونم باور کنم که همین الان اینو گفتم.
الان واقعاً خیلی خجالت کشیدم.
من دارم سرخ می‌شم؟
نه.
شاید خونم کم شده.
آره، احتمالاً همینه.
تو باید می‌دونستی که من خیلی بهت علاقه داشتم.
یعنی، همه دخترا داشتن، ولی مال من خیلی خاص بود.
هی، یادت میاد، اون
اون وقتی که بهم گفتی
"معلم ورزش" لاتینیه
برای "انحراف شکست"؟
آره، و بهم تنبیه دادی.
پس تونستم حتی بیشتر باهات وقت بگذرونم.
ماری، یه بار شایعه کردی که من،
و نقل قول می‌کنم
"بیماری شدید" دارم.
رقابت کمتر.
اینجا خیلی سرده.
شاید بشه کاری کرد
می‌دونی
اینجا رو گرم کنیم؟
اوه، خدای من.
ماری، من گرممه
ولی یه چیزی رو می‌دونی؟
حتی اگه نبود،
ترجیح می‌دادم یه چیز خیلی کند بردارم،
بزنمش تو چشمم و فشار بدم
تا به پشت جمجمه‌ام برسه
تا اینکه با تو وقت بگذرونم
پس هرچی که هست
می‌تونی همین الان بکشی کنار.
خفاشتو می‌خوای تموم کنی؟
تکون نخور!
باشه، باشه. هی. آروم.
فقط آروم باش، باشه؟
بیا یه لحظه وقت بذاریم و آروم بشیم.
خدای من!
لعنتی!
نمی‌تونم باور کنم که منو اسپری کردی!
من کور شدم!
من؟!
تو این کارو کردی، احمق لعنتی!
خیلی خوب بود، هیچ آتیشی نبود
هیچ چیزی خراب نشد
ساده نگهش دار
هیچ چیزی خسته نبود، هیچ چیزی قدیمی نبود
مثل تو
اوه، خیلی بامزه، خیلی زنده
خیلی تنها
لباس تولد، فقط یه لبخند
هیچ‌کس خونه نیست
مثل تو
آواز
بدون بازگشت، بدون بازگشت
بدون دلیل
بدون بازگشت، بدون بازگشت
بدون دلیل
بدون بازگشت، بدون بازگشت
بدون دلیل
بدون بازگشت، بدون بازگشت
بدون دلیل
مرکز اورژانس دیروز آزمایش خونت رو برامون فرستاد.
یه حسی دارم که این ربطی به پام نداره.
درسته.
واسه همین خواستم ببینمت.
خب، آزمایش خون، با اینکه کامل نیست،
نشون می‌ده که سرطانت دیگه پخش نمی‌شه.
مارکرهای CA 125ت به طور قابل توجهی کم شدن.
حالا، نمی‌خوام خیلی امیدوارت کنم.
تو سرطان مرحله ۴ مثل مال تو، این خیلی نادره.
در موردش خوندم، ولی تو این ۲۲ سالی که کار کردم،
تا حالا ندیدم اتفاق بیفته.
این برنامه جدید محشره.
شاید باید دیگه حسابی خرابکاری کنم و اخراج بشم.
خب، اگه کسی بتونه انجامش بده، تویی عزیزم.
دیشب به نظر می‌رسید خیلی خوش می‌گذره.
تو و لاتی در مورد چی حرف زدید؟
صبح بخیر.
- سلام. - همم.
پنکیک می‌خوای؟
اوه، نه، خدای من.
غذای طبقه سیزدهم
یه اصطلاح برای بخش روانی بیمارستانه
پر از چربیه.
یه جور آرام‌بخش، ولی هیچ‌وقت اعتراف نمی‌کنن.
نه، نه. باید
ریست کنم.
خب، چرا امروز نریم ناهار بخوریم؟
هرجا که تو بخوای.
می‌تونیم واقعاً با هم صحبت کنیم.
ام، ببخشید، من
برنامه‌ام کاملاً پره.
واقعاً؟
تو همین الان از "طبقه سیزدهم" اومدی بیرون،
ظاهراً هیچ جایی نداری بری،
و حالا کاملاً برنامه‌ات پره؟
متأسفم، همینطوره.
خب، من رفتم.
- خداحافظ! - خداحافظ.
صبر کن، کجا داری می‌ری؟
اوه، نگو که تو هم نمی‌خوای چیزی بخوری.
نه، برمی‌گردم.
فقط می‌خوام به خودم برسم.
ولی می‌تونی توی اون‌ها شکلات بذاری؟
وگرنه، یه جورایی افتضاحه.
لعنتی!
لعنتی.
چرا اینقدر زود زنگ زدی؟
فکر کردم حالت بده.
لطفاً.
من می‌تونم حالمو کنترل کنم.
آشپزخونه‌ام بوی نارگیل گندیده می‌ده.
خب، این به نظر می‌رسه مشکل خودت باشه.
چی می‌خوای، میستی؟
دیشب خیلی خرابکاری کردی،
نباید حتی باهات حرف بزنم.
من خرابکاری نکردم.
- داشتم استراتژیک عمل می‌کردم. - چطور؟
با از دست دادن هوشیاری؟
خب، باید بدونی،
من یه اطلاعات خیلی جالب دارم.
چی هست؟
کریسمس جیمینی، کیش و مات!
- چی؟ - نمی‌تونم اینجا حرف بزنم.
من سر کارم. ام
منو پایین خیابون کافه ایزی ببین.
آدرس رو برات پیامک می‌کنم.
اسکون‌هاش عالیه.
اشکالی نداره.
برنامه‌ات دقیقاً چی بود؟
هنوز بسته‌ای.
یه جورایی داشتم بداهه عمل می‌کردم.
من دقیقاً تجربه زیادی ندارم
تو این جور چیزا.
آره، خب
این یعنی ما دوتا شبیه همیم.
ببین، می‌فهمم چرا این کارو کردی.
یعنی
تو توی یه غار زندانی شدی.
بر خلاف میل تو به دست یه مرد تک‌پا.
ای خدای من.
چطور ممکنه همچین چیزی واقعی باشه؟
یعنی، من
لعنتی، من تو حومه شهر بزرگ شدم.
می‌دونی، من عاشق
نوشابه یخ‌زده از فروشگاه 7-11 هستم. من
سه بار گروه دیو متیو رو تو مرکز هنر گاردن استیت دیدم
و راستش؟
اونقدرها هم ازشون خوشم نمیاد.
لعنت، تنها دلیلی که اصلاً تدریس جایگزین رو شروع کردم
این بود که
رباط صلیبی پام پاره شد، و باید یه راهی پیدا می‌کردم
تا وامای دانشجوییم رو پرداخت کنم در حالی که داشتم فکر می‌کردم
با زندگیم قراره چی کار کنم.
قسم می‌خورم
من فقط... یه آدم معمولیم.
پس، جدی
چطور ممکنه
همه اینا واقعی باشه؟
واقعیه؟
ببین، این!
این، دقیقاً همین!
آره، داری اینو می‌شنوی؟
خدای من، چی... لعنتی داره چی می‌شه؟!
وقتی دوازده سالم بود، دخترخاله کوچیکم سرطان مغز گرفت.
من کنارش بودم وقتی مرد.
والدینش پایین تو کافه‌تریا بودن.
ما داشتیم برنامه مورد علاقه‌شو تو نیکلودئون می‌دیدیم،
اون که... با اون
عروسکای احمق و اون اژدها.
یعنی، اون واقعاً نگاه نمی‌کرد.
خیلی بی‌حال بود.
بعد همه آلارما دیوونه شدن،
و قلبش همین‌جوری ایست کرد.
بعد از اون، نشستم تو سالن انتظار
منتظر موندم تا والدینم بیان.
و همون برنامه هم اونجا پخش می‌شد.
پس من اون قسمت رو تا آخر نگاه کردم.
اون فقط چهار سالش بود.
چرا اینو بهم گفتی؟
من فکر می‌کنم
شاید دوتا نسخه از واقعیت وجود داره.
بیشتر وقتا، اون یکی، اون بدتره،
فقط... مخفی شده
یا... منتظره،
ولی همه‌ش واقعی‌یه.
هیچ‌کس دنبال تو نمی‌گرده، می‌دونی؟
اکثر مردم فکر می‌کنن تو مردی.
می‌تونم بهشون بگم که من افتادم
و زانوم آسیب دید.
که تو تاریکی گم شدم
و چند روز طول کشید تا راه برگشتو پیدا کنم.
حتی اسمی از تو نمی‌آورم.
تو ازم پرسیدی برنامه‌ام چیه، ولی
برنامه تو چیه، مربی؟
تا کی می‌خوای منو اینجا نگه داری؟
ببخشید. مامانم یهو یه "آزمون سرزده" ازم گرفت
درباره‌ی ترمودینامیک.
خوشبختانه، هیچی از فیزیک نمی‌دونه. سریع تموم شد.
مشکلی نیست.
تو خرید رو دوست داری، نه؟
اوه، می‌تونی اینطور بگی.
اوه، هی.
نظرت چیه؟
نه.
آره، یه جورایی معمولیه.
چرا داریم با هم می‌گردیم، کالی؟
- منظورت چیه؟ - تو از من خوشت میاد.
چرا؟
ام... تو یه دوست قدیمی مامانمی
که همین تازگی با چاقو توی جنگل دنبال مامانم کردی،
و با این حال هنوز با هم رفیقید. این خودش خیلی عجیبه.
هر دومون می‌دونیم که موضوع فراتر از ایناست.
فکر کنم چیزی که واقعا ازت می‌خوام
اینه که بهم بگی کی هستی.
باشه،
اگه می‌تونستی خودتو بدون خجالت توصیف کنی،
یا بدون شرم، و مخصوصا بدون ترس از اینکه
ممکنه چیزی بگی که بترسوننت
چی می‌گفتی؟
این یه جور،
بازی‌ایه که توی فرقه‌ات انجام می‌دادید؟
نه، این یه بازی نیست.
ببین، من فکر می‌کنم که تو، برخلاف بیشتر آدم‌ها،
این توانایی رو داری که به این سوال جواب بدی.
البته، اگه بخوای.
اوه.
این همون چیزیه که برای تو تصور می‌کنم.
ام... وای.
ولی من... یعنی، نه، این باید، مثلا،
یه میلیون دلار باشه.
مشکلی نیست، کمکت می‌کنم.
لاتی.
نمی‌خوای امتحانش کنی؟
باشه.
اتاق پرو کجاست؟
نه، اینجا نه.
تو می‌تونی
تو می‌تونی تو خونه امتحانش کنی.
هیچ سنسوری روی خروجی نیست.
دو تا مامور امنیتی هست، یکی
اونجا و یکی دیگه کنار کفشا.
اون نامحسوسه، ولی معلومه.
باشه. دنبالم بیا.
اونا توتا رو از ورمانت می‌گیرن،
و فقط الکی نمی‌گن. من بررسی کردم.
- آره. خوبه. خوشمزه. - مگه نه؟
با کالی و لاتی چی شد، میستی؟
اوه.
خب، ام، دخترت... سیب، درخت،
متأسفم
خیلی زرنگه،
پس نگرانی‌ت بی‌دلیل نبود.
اون ما رو فریب داد که فکر کنیم فقط داریم
یه شب بی‌گناه کنار هم می‌گذرونیم، ولی در واقع،
داشت لاتی رو تحریک می‌کرد تا اسرار ما رو
در مورد طبیعت وحشی لو بده.
خبر خوب اینه که من جلوشو گرفتم.
چی منظور از "تحریک کردن"؟
خب، ما داشتیم حقیقت یا جرأت بازی می‌کردیم.
چی؟ چرا گذاشتی این اتفاق بیفته؟
هی؟ روان‌شناسی معکوس.
کالی فکر می‌کرد که داره نفوذ می‌کنه، ولی در واقع،
من داشتم همه چیز رو دستکاری می‌کردم
که هر چیز حساسی رو خنثی کنم.
و به محض اینکه فرصت پیدا کردم،
لاتی رو حسابی تهدید کردم.
بهش گفتم، "لاتی، اگه یه کلمه در مورد هر چیزی بگی،
به شانا می‌گم که بندازتت بیرون."
چرا باید بیام اینجا تا اینو بهم بگی، میستی؟
خب، فقط خواستم بدونی
که دقیقاً طبق دستوراتت عمل کردم.
و، ام، و
فکر کردم خوبه اگه بتونیم یه کم وقت بگذرونیم.
می‌دونی؟ ما دیگه هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنیم.
آره، آره.
ببین، من فقط... کلی کار دارم که
باید انجام بدم.
اوه! خب، این یه نشونه است
چون جلسه کاری من همین الان لغو شد.
پس می‌تونم کمکت کنم.
خب، نمی‌خوای این کارو بکنی.
- چیزای خیلی خسته‌کننده‌ایه. - مثل چی؟
دارم سبد هدیه می‌گیرم
واسه این آدمای پولدار احمق
که شاید با جف معامله کنن.
من
شاید دیشب نتونستم تاثیر خوبی بذارم.
عالیه.
چون من تو هدیه دادن خیلی خوبم.
میریم تونی یا فرانچسکا؟
خواهش می‌کنم نگو تونی. اوه، کسپیان!
کسپیان بهترین پنیرهای نیمه‌سخت رو داره.
باشه. ام
فقط باید سریع باشیم، باشه؟
چون من یه... ام
پ-پزشک پا
وقت دکتر پا دارم.
اوه، دکترای پا. اونا جذابن، نه؟
ولی می‌تونم تو اتاق انتظار بشینم
اگه نمی‌خوای تماشا کنم.
من... یه چیزی هست
- باید بهت بگم... - منم یه چیزی باید بگم،
ولی لعنتی، قول بده نترسی.
چی؟ فقط، چی؟
نه، تو، تو.
- تای، چی؟ - نه.
متخصص سرطان فقط، ام
به من گفت که
سرطان دیگه رشد نمی‌کنه، و، ام
شاید تو یه چیزی مثل بهبودی جزئی باشه،
یا به اون سمت بره.
راستش حتی نمی‌دونم دارم چی می‌گم
- اوه، خدای من! - اونا باید
الان کلی آزمایش انجام بدن، و، ام
این فوق‌العاده‌ست. شگفت‌انگیزه.
- شاید اشتباه کرده باشن. - اوه، خدای من، خفه شو، ون.
اوه، خدای من.
گارسون.
که ما رو تو خیابون‌ها دنبال کرد.
مرد.
حمله قلبی.
نه
من برگشتم که صورتحساب رو پرداخت کنم، و، ام،
وقتی اونا، وقتی بهم گفتن که مرده، من
کارت اعتباریم رو گرفتم و
تای!
به من گوش کن. گوش کن.
نه.
تو هم داری بهش فکر می‌کنی.
می‌دونم که هستی.
اول ناتالی،
بعد این مرد.
خیلی وقته گذشته، ولی شاید دوباره داره اتفاق می‌افته.
گارسون قربانی بود، و
و تشخیص جدیدت
خب،
اون هدیه‌ست.
خواهش می‌کنم، ون.
فقط به این احتمال تسلیم شو.
ما صدای طبیعت وحشی رو می‌شنویم، و اون صدای ما رو می‌شنوه.
مربی؟
بلند شو، ماری.
نمی‌تونم. زانوم
ماری، بلند... شو.
خواهش می‌کنم.
خواهش می‌کنم، مربی.
برو.
آه، جاده باز.
وقت گذرونی دخترونه.
پیچوندن کار احمقانه.
خدای من، باید بیشتر این کار رو کنیم.
فکر می‌کنی می‌تونی اون پنجره رو ببندی؟
اوه، ولی ما تلما و لوییز هستیم.
باشه.
قراره جلوتر به چپ بپیچی.
اگه به چپ بریم، باید دور پارک بچرخیم.
آره، ولی به جای چهار چراغ، سه تا هست،
و دو تاشون مدت زمان کوتاه‌تری دارن.
- شانا، آروم‌تر برو. - می‌دونم. دارم تلاش می‌کنم.
- ترمز کار نمی‌کنه. - خب، بیشتر تلاش کن، چون
- قراره پیچ رو رد کنیم. شانا. - فکر می‌کنی دارم چی کار می‌کنم؟
- داری فشار می‌دی... - نمی‌دونم چه اتفاقی داره می‌افته!
مشکل ماشین چیه؟!
- پات رو روی ترمز بذار! - میستی، دارم دقیقاً همین کار رو می‌کنم!
- اوه، لعنتی! - بزن بهش، آره
بزن بهش، آره
تپه چمنی! تپه چمنی! برو روش!
من همه این کارها رو برای نوکی انجام دادم
اوه، خدای من! اوه، خدای من!
- بچه‌ها! - می‌دونم لعنتی!
بزن بهش، آره، بزن بهش
اوه، خدای من، اوه، خدای من.
پس می‌تونی نوکی رو بگیری
و بزن بهش، آره
بزن بهش
اوه، خدای من
اوه، نزدیک بود.
تو این کار رو کردی.
این تو بودی. ماشین منو دستکاری کردی، نه؟
چطور
چطور می‌تونی این فکر رو بکنی؟
در واقع، من احمق واقعی هستم،
چون معلومه که این تو بودی
که گوشی رو توی دستشویی گذاشتی.
گوشی؟ کدوم گوشی؟
شانا، فکر کن.
چرا باید این کار رو کنم؟
منم می‌تونستم بمیرم.
چرا تو هر کاری می‌کنی، میستی؟
چرا
چرا منو گول زدی
که اون اسکون‌های احمقانه رو بخورم؟
چرا وانمود کردی جلسه‌ات لغو شده؟
چرا از ناتالی توی اتاق هتلش ویدیوهای مخفی گرفتی؟
چرا مردم رو توی پناهگاهت گروگان گرفتی؟
چرا سرنگ‌های داروهای کشنده لعنتی رو با خودت حمل می‌کنی؟
چرا
یه چیزی باید وقتی بچه بودی تو رو خراب کرده باشه.
والدینت، یه نفر یه کاری باهات کرده،
چون تو یه روانی تایید شده‌ای
و از این چیزا تغذیه می‌کنی.
من نکردم... من
تو دیوانه‌ای.
و من می‌خوام همین الان از ماشین من بیرون بری.
برو میستی
باشه.
ولی تو بدترین دوست هستی،
نه بهترین!
و تو چیزی نیستی که من لیاقتش رو دارم!
ممنون که چشمام رو باز کردی، شانا شیپمن.
داری چی رو نگاه می‌کنی؟!
خیلی تعقیب می‌کنی؟
هی.
اینجایی. داشتم دنبالت می‌گشتم.
خب، پیدام کردی.
می‌تونیم، مثل، ام
حرف بزنیم؟
راجع به چی؟
ملیسا،
می‌تونی بمونی.
اگه بخوای.
آره، باشه.
باحال.
قرار نیست خیلی خسته‌کننده باشی، نه؟
اوه، خدای من. ماری!
ماریه!
خیلی خوشحالم که نمردی.
آره.
کجا بودی؟
برگشتم به تمدن تا با بابات وقت بگذرونم.
افتاد تو یه چاله
و زانوش رو خراب کرد.
من، من درش آوردم.
مثل اون دختری که سال پیش از ماناسکوان بازی کردیم.
کاسه زانو
تا اینجا اومده بود، و باید دوباره برش می‌گردوندم.
خیلی درد داشت.
و چاله، انگار
20 فوت عمق داشت. فکر کردم اونجا می‌میرم.
مثل بیبی جسیکا.
جسیکا کوچولو نمرد.
و اون یه چاه بود.
چاه یه چاله‌ست.
اگه زانوت اینقدر خراب شده، چطور بیرون اومدی؟
مربی اسکات منو پیدا کرد.
- چی؟ - زنده‌ست؟
لعنتی.
بعدش چی شد؟
ام
بعد از اینکه کمک کرد از چاله بیرون بیام،
منو بست
و منو برد به این غاری که توش زندگی می‌کنه.
غار؟
تو رو زندانی کرد؟
خیلی ترسناکه.
منظورم اینه، آره، یه جورایی.
ولی
لعنتی. می‌دونستم.
لعنتی می‌دونستم.
کاملاً عقلش رو از دست داده.
- ما اینو نمی‌دونیم. - رفیق،
اون منو بست و برد به مخفیگاهش!
می‌دونی چطور راه برگشت رو پیدا کنی؟
باشه، وایات ارپ،
می‌خوای چی کار کنی، بری بگیریش؟
آره. دقیقاً همین کار رو می‌خوام بکنم.
رفقا، اون سعی کرد ما رو زنده بسوزونه.
واقعاً می‌خواید فقط اون رو اونجا بذارید؟
بیاید، این دیوانگیه.
بامزه بود، نت
تقریباً انگار نمی‌خوای پیداش کنی.
میتونی راه برگشت رو پیدا کنی یا نه؟
فکر کنم بتونم.
پس من میرم دنبالش
قبل از اینکه جای جدیدی برای قایم شدن پیدا کنه.
هرکی میخواد بیاد با من، خوش اومده.
تو باید پیش ما بمونی.
سعی کن باهاش حرف بزنی.
داره صدات میزنه، آکیلا.
تراویس اینو دید.
تو هم حتماً حسش میکنی.
همه اینا فقط حواس پرتیه.
ببین
ببخشید.
مهم نیست.
بعد از همه اینا، هنوزم باور نداری؟
هیچکس نمیتونه بهت بگه
فقط یه آهنگ ارزش خوندن داره
ممکنه بخوان فریبت بدن
چون براشون سخته
هی.
- این چیه؟ - سلام مامان.
اوه اومدی!
خواهش می کنم بیا تو، یه کم استراحت کن.
امشب می خوایم ازت به خاطر
مهمان نوازی خانوادتون تشکر کنیم.
جف کی می رسه؟
مرغ هاریسا رو می شه معطل گذاشت،
اما لوبیا سبز با بادام باید همینجوری ترد خورده بشه.
مامان، حتما باید اینو امتحان کنی.
- خیلی خوشمزست! - باشه.
خدای من! خیلی تنده؟
اینو از کجا آوردی؟
چیه؟ مشکل چیه؟
از کجا آوردیش؟
من بهش دادم.
تو اصلا چطوری اینو داشتی!
حالا تو به دخترم میدی؟!
درسته شانا. تو هم حسش نمی کنی؟
نه، من "حسش" نمی کنم.
تنها چیزی که حس می کنم اینه که نباید اصلا بهت اجازه می دادم
اینجا بمونی، چون تو هم همون روانی قدیم هستی.
مامان!
ساکت باش! تو چیزی نمیفهمی.
وسایلت رو جمع کن. همین الان میری.
این هیچوقت اون معنی رو که تو فکر میکنی نداشت.
مامان!
گمشو از خونۀ من!
خدایا، این سریال چقدر عجیب بود. یه صندلی حرف میزد؟
همم.
- من واقعاً تماشاش نکردم. - شوخی میکنی.
پس چرا نوار همه قسمتها رو داری؟
من یه عالمه نوار وی اچ اس دارم، تای.
نصفشون رو اصلاً ندیدم.
خب، من عاشق این سریال بودم.
هر شنبه صبح ساعت 9.
من معمولاً همون موقع داشتم مامانم رو از خواب بیدار میکردم،
که بره سر کار.
خب، این واقعاً غمگینه.
فکر میکنی؟
آره. بله، فکر میکنم.
میدونی، میدونی من چی فکر میکنم؟
فکر میکنم یه بچۀ موقرمز غمگین بودی،
با یه مادر بیمار، توی یه خونه کوچیک غمگین
و همیشه غصه میخوردی
خفه شو!
اما الان به خودت نگاه کن. ببین چقدر
آه، چقدر خوشحال و آرومی.
چقدر زیبا.
در سرزمین خیال.
جاده 80، خروجی 12 در هوپ، نیوجرسی.
امروز روز بستنیه،
کدوم روز نیست؟
- سر بزنید. - وَن.
طعمهامون چشمتون رو گرد میکنه.
اوه، لعنتی! ون، تو هم میبینی؟
چی رو؟
این... این همون... مرد بی چشمه. این
همونیه که تو رویام دیدم!
تو هم دیدیش، مگه نه؟
- تو هم دیدیش؟ - بله، من
باشه. آروم باش.
ای وای، حتماً این تبلیغ رو بچگی دیدم،
و اون مرد و
بی چشم ها و بعد مادربزرگم مرد،
- و من... باشه. - ما داریم چیکار می کنیم؟
خب، لعنتی، بسته است.
صبر کن، خودت گفتی بسته است.
ون، لطفاً. همین الان.
این... این باید معنی داشته باشه!
حتماً داره.
این ممکنه... ممکنه معنی داشته باشه.
ممکنه معنی داشته باشه!
اه، خفه شو کالیگولا!
به خدا قسمت میدم واقعاً؟
من گم نشدم، باشه؟
فقط داره یادم میاد.
هی.
مشکلی نیست.
عجله نکن.
تو میتونی.
این عالی بود.
آره. بریم... بریم.
باید راه دیگه ای برای ورود باشه.
تای.
لعنتی
میفهمی که این کار جرمه الان؟
اولی مون هم نخواهد بود.
چرا؟
تای، تو اصلاً دنبال چی میگردی؟
نمیدونم.
چی میخوای؟
ما میدونیم اون چی میخواد.
اون بیشتر میخواد.
همینه.
این طرف.
شانا، صبر کن!
ما واقعاً میخوایم... بریم تو؟
فکر میکردی میخوایم چیکار کنیم؟
فکر میکنی وقتی بریم تو داخل چی میشه؟
بچه ها، مجبور نیستیم این کار رو بکنیم.
چرا.
مجبوریم.
خدایا.
خیلی خوب.
من اول میرم.
شما دوتا، نگهبانی بدین.
اگه چیزی دیدین، فقط داد بزنین، باشه؟
اینها رو به خاطر نمیارم.
حتماً عمداً اینجا رو بسته که ما نتونیم بریم.
شاید خودبه خود ریخته.
- فکر نمیکنم. - چرا؟
نمیدونم. همینجوری.
این یه فریب دوطرفه است،
مثل اون صحنه تو فیلمی که اون دو تا مرد بودن.
چی؟ منظورت پرنسس براید هست؟
- آره. - چطور فهمیدی؟
پیشنهاد میدم هر دو رو امتحان کنیم.
شانا، تو، ون، آکیلا،
شما از مسیر باز برید. بقیه ما اینجا
هرچی رو که میتونیم کنار میزنیم و از بقیه بالا میریم.
شما دو تا فانوس بردارید، ما سه تای دیگه رو میبریم.
اگه به مشکلی خوردید، داد بزنید.
ما میایم پیداتون. همینطور شما.
مواظب خودتون باشین.
به زودی میبینمتون.
شما هم مواظب باشین.
بریم.
لعنتی. خب، این واضحاً راه درست نیست.
فقط باید ادامه بدیم، باشه؟
لعنتی.
لعنتی. صبر کن. نه.
- چی؟ - اوه، لعنتی.
چراغم خاموش شد. چراغم خاموش شد.
نه. چیزی نمیبینم.
لعنتی.
مال من روشنه، مال من روشنه.
عجله کن.
باشه.
اوه
خدای من.
نزدیک بمون.
بچه ها این رو میبینین؟
آره، شاید بهتره برگردیم.
آره، شانا، باید برگردیم
شانا؟
آکیلا، تو
آکیلا؟
بچه ها؟
اوه، این دیگه چه کوفتیه؟
بیخیال بابا
همم.
ممم.
سلام.
هی.
بچه کوچولو.
مواظب باش، گاز میگیرن.
گوسفندا که گاز نمیگیرن.
هرچی دندون داره گاز میگیره.
همه چی از خودش دفاع میکنه.
دارن صدات میزنن.
مامانی، مامانی. مامانی، مامانی.
مامانی!
میتونه راحت باشه، یا میتونه سخت باشه.
اما در هر صورت، اون چیزی رو که میخواد به دست میاره.
تو توی خواب منی؟
یا من توی یکی از خوابای توام؟
فقط یک خواب وجود داره.
میخوای امتحان کنی؟
بذار من امتحان کنم.
بعضی وقتا اینجوری میشه.
نباید با چیزای خطرناک بازی کنی.
فقط یه بریدگیه.
نیازی نیست اینقدر بچه بازی دربیاری.
آکیلا، کمکش کن.
نمیتونم!
باید کمکش کنی وگرنه میمیره.
هممون میمیریم.
ون کجاست؟
کمک!
بچه ها لطفاً. کمک!
زهره.
و یه جورایی
یه جور گاز هست.
تکون نخور.
ببخشید مربی.
تو هم با ما میای.
سرد بودم درحالیکه کلمات رو زمزمه میکردم
و روی آینه میخزیدم
و صبر کن، منتظر نفس بعدی باش
اسم تو مثل یخ تو قلبم فرو میره