آنچه گذشت...
اوه،خدا!
- تو اون مرد رو کشتی؟ لعنتی. - آره.
- میریم زندان؟ - البته که نه.
- ما اومدیم تو رو نجات بدیم. - من دارم یه کاری
انجام میدم، میستی.
نیاز ندارم تو راهم رو سد کنی.
بالاخره. لطفاً،
می‌خوام عضو بشم.
تایسا، تو خیلی مریضی.
وضعیت با خانواده سیمون الان تنش‌زاست.
یادته چی راجع به مشکل خودم گفتم؟
داره بدتر میشه.
- تای؟ - هی، ون.
باید راهی پیدا کنیم
که زنده بمونیم.
یه جایی هست. بقیه ازش خبر ندارن.
- می‌تونم تو رو ببرم اونجا. - جاوی!
طبیعت انتخاب کرد.
نه
متوجه شدم جاوی کجا قایم شده بود.
تو مثل
بقیه این دخترا نیستی.
گذاشتم به جای من بمیره.
تو واقعاً به اینجا تعلق نداری.
- تلفن شانا. - لاتی
یه مرکز سلامت روان داره.
الان دارم میرم اونجا.
هی!
اون مرد گمشده رو یادت میاد؟
مقامات
فکر می‌کنن بقایای جسدش رو
تو پارک ایالتی هاکل بارنی پیدا کردن.
اینجا به نظر باحال میاد.
- برو مادرت رو پیدا کن. - چی؟
- می‌خوای چیکار کنی؟ - می‌خوام به این موضوع رسیدگی کنم.
- یعنی چی؟ - یعنی یه برنامه دارم،
کالی. پس فقط برو.
تو ما رو تعقیب کردی اینجا.
فقط چون نمی‌خوای بگی همسرت کجاست.
- من آدام مارتین رو کشتم. - جف، داری چیکار می‌کنی؟
این کار رو برای محافظت از خانواده‌مون کردم.
جف سادکی، درست حدس زدم؟
می‌خوای کمکم کنی این جسد رو جابجا کنیم؟
این متوقف نمی‌شه
تا چیزی رو که می‌خواد به دست نیاره.
می‌دونی که "اون" وجود نداره.
فقط خودمون بودیم.
میتونی تسلیم بشی یا فرار کنی.
تکون نخور!
ما سعی کردیم تو رو بکشیم
و اون اجازه نداد.
طبیعت انتخاب کرد چه کسی ما رو سیر کنه،
از قبل انتخاب کرده چه کسی باید رهبری ما رو برعهده بگیره.
آدم کشتید؟ بهم بگو!
کنار برو!
ببخشید.
ببخشید. ببخشید.
آتش! پاشین، پاشین، پاشین!
اوه!
ولش کن!
هی، شانا!
هی!
- منو گاز گرفت! - هی!
درسته؟ همتون دیدین، درسته؟
آره، آره. قوانین رو میدونی ماری.
اگه تگ شدی، باید رهاش کنی.
من ندارمش.
لعنت.
- کویگلی لعنتیه! - میدونستی.
همون بازی قدیمی که همیشه بازی میکنه
قوانینش هیچوقت منصفانه نیست
هیچکس نمیخواد به گذشته نگاه کنه، همه میخوان
امشب حال کنن قبل از اینکه وقت تموم شه
999 اگه واقعاً میخوای حقیقت رو بدونی
999 شماره رو بگیر اگه نمیتونی درکش کنی
اون جک قاتل نیست، یه دزد معمولیه
ماکسول قاتل رو صدا کن
ماکسول دستی توی این کار داره
میدونه تو توی این ماجرا کی هستی
قبل از خرید سنگ رو خرد کن
ماکسول مریض میدونه تو گرفتیش، 999
ما انجامش دادیم! ما انجامش دادیم!
سورپرایز!
من فقط طعمه بودم، احمق!
برعکس گفتی، کودن!
وزوز، وزوز، وزوز، وزوز، وزوز!
باحال بود، نه چندان هیجان‌انگیز
هیچی نشکست
ساده نگهش دار
نه خسته‌کننده، نه قدیمی
درست مثل تو
اوه، چه ناز، چه احیاگر
چه تنها
تنها، فقط یک لبخند
درست مثل تو
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
هیچ دلیلی
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
هیچ دلیلی
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
هیچ دلیلی
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
هیچ دلیلی
صبح شکفته شد
مثل اولین صبح
مرغ سیاه آواز خواند
مثل اولین پرنده
ستایش برای آواز
ستایش برای صبح
ستایش برای جوانه‌زدن
تازه از جهان
مثل اولین شبنم
به کمال روییده
جایی که قدم‌هایش
بازنده میگه چی؟
- بس کن ماری. - دستت چطوره؟
هی، تو نمیای؟
من خوبم.
صبر کن. فقط اینه که
ون خیلی سخت کار کرده و
پس داری ازم میپرسی میخوام برم یا
داری میگی مجبوری بری؟
م-مجبور نیستی کاری بکنی شانا.
فقط داشتم احوالت رو میپرسیدم.
و من خیلی قدردونم، ملکه من.
به جشنواره اولین سالگرد
انقلاب تابستانی خوش آمدید!
سالگرد؟
قبل از شروع،
تبریک به برندگان بازی "تصاحب استخوان"،
اسمی که هنوز فکر میکنم باید
روش بیشتر کار کنیم.
حرف V رو پهن کن، نقطه I رو بذار
حرف C-T-O-R-Y رو بچرخون.
بوو!
طبق شرطمون، امیدوارم
امروز بقیه از خدمت بهمون لذت ببرن.
آره!
حالا بیاین شروع کنیم، خوبه؟
در قسمت‌های قبلی زردپوش‌ها
به لطف بهترین دروازه‌بان
در تاریخ این ورزش
اوه! بوو!
بریم، بریم، بریم.
بریم!
قهرمانان ما
نه، بانوان قهرمان ما
از شهرت و ثروت محروم شدند
با دست بیرحم سرنوشت
و با نقص فنی
یا شاید خطای خلبان. نامشخصه.
اما... سقوط هیچ هواپیمایی
نتونست دختران نترس ما رو
و چند پسر رو... متوقف کنه.
نه، اونا در برابر این چالش جدید
مثل قهرمانانی که همیشه قرار بود باشن برخاستن.
خدایا، چقد ازشون بدم میاد.
مثلاً ببخشید که از شنیدن یه داستان چرت
در مورد ماجراجویی‌هامون تو جنگل خوشحال نیستم.
بهترین دوستم مرد. بچم مرد.
جسدش رو وقتی که توی خون من غرق بود نگه داشتم
و بعد مجبور شدم جسدش رو تو سرما بذارم
در حالی که بقیه در مورد
قربانی کردن و معجزات حرف میزدن.
اما با قربانی‌هاشون
معجزات اتفاق افتاد.
آنها از گرسنگی جان سالم به در بردند.
از کولاک های سخت نجات یافتند.
حتی از
سطل توالت بدبو هم جان به در بردند.
حالا آیا می‌توانستند از پس
حمله غیرقابل تصور
یک روانپریش خشمگین برآیند؟
یک هیولای قاتل
که خودش رو به شکل یک مربی فوتبال دبیرستانی
خیلی خوش‌تیپ
جا زده بود؟
مطمئناً می‌تونستن!
حالا با تشکر از رهبر غیرمنتظره جدیدشون
آها - آنها ۱۲ روز و شب
تلاش کردند تا آتشی رو تغذیه کنن
که در نهایت خونه‌شون رو نابود کرد.
و با دیدن شجاعت و ایمانشان
طبیعت بزرگترین معجزه رو
در اختیارشون گذاشت.
بهار آمد.
و با خودش، یک شروع جدید آورد.
این داستان چطوره برات؟
روزی روزگاری،
یه عده دختر نوجوان تو بیابون گیر افتادن
و کاملاً دیوونه شدن.
به لطف آموزش‌های نَت، جِن براشون شکار آورد.
به لطف تای، تونستن پناهگاه جدید بسازن.
خانومای دست به آچار برنده شدن.
اونا ارواح شیطانی رو پرستیدن و دوستاشون رو شکار کردن
و از گوشتشون خوردن و ازش لذت هم بردند.
پس برا خودشون قصه‌های پریانه احمقانه تعریف کردن
و تظاهر کردن که شجاع و قوی بودن.
به لطف اینکه یک تیم بودن،
هرگز امیدشون رو از دست ندادند
که داستانشون اینجا تموم نشه.
واو.
چون واقعیت این بود که
حتی اگه نجات پیدا میکردن،
دیگه نمی‌تونستن به خونه برگردن.
به خاطر کاری که کرده بودن.
به خاطر چیزی که تبدیل شده بودن. این حقیقته.
و شنیدن هر چیز دیگه‌ای فقط منو به...
اه، لعنتی!
اوه خدای من، خیلی دیرت شده.
خیلی راهنمایی مفیدی بود.
اوه، حلیم درست کردم.
- که ازش متنفرم. - میدونم
حال بهم زنه ولی فکر کنم باید بیشتر
- ازش بخوریم. - یادم میمونه.
امم
امروز مراسم تشییع ناتالیه.
- متاسفم. - جسدش قبلاً سوزونده شده.
اما امروز مراسم کامل و
من... واقعاً باید برم.
ظرفای شام دیشب تو سینک موند.
کلی تکلیف داشتم. وقتی برگشتم انجامش میدم.
انجام دادنش چقدر سخته؟
فقط باید ظرفا رو آبکشی کنی
و توی ماشین ظرفشویی بذاری.
جدی؟
بعد از همه اتفاقایی که افتاده،
نگران ظرفایی؟
این
کالی، تو سیگار کشیدی؟
- الان گفتی "سیگار" ؟ - آره.
و عمیقاً پشیمونم.
این حرفای باباته... مهم نیست.
ساعت 7:30 صبحه.
اصلاً نمیدونم داری از چی حرف میزنی.
اما همونطور که گفتی، دیرم شده.
جادوگر صداها رو میبینیم
که آماده شروع تمرین میشه.
میدونیم که
وقتی زنگ بخوره، میستی؟
باید در وضعیت راحتی باشیم.
و آماده مدیتیشن.
میستی!
یه هشدار توی تابلو
"جلسات قتل ان،
"مگر اینکه درباره قتل باشن" اومده.
میدونم دیگه اونجا نمیرین به خاطر اختلافاتتون با اریک،
اما به نظر یه مورد جالب میومد.
"جالب" کلمه عجیبی بود.
چیز دیگه‌ای؟
خب... آره.
میخواستم ببینم چه ساعتی میخواین
بریم مراسم یادبود ناتالی.
مراسم‌های یادبود و خاکسپاری
روش‌های قدیمی سوگواری هستن، میستی.
دیگه تموم شد؟
بله. البته.
ببخشید. حقم نبود.
اون چیه؟
ها؟
اوه، اون؟
مطمئن نبودم باید بهت بگم یا نه،
یا خودم رسیدگی کنم.
فقط،
با توجه به تیپ شخصیتی مایرز-بریگز ناتالی
و تمایل همیشگیش به زندگی عشایری،
احتمال زیادی میدادم که
یه انباری تو منطقه داشته باشه.
کمی تحقیق کردم، و
این کلیدشه.
باید کسی مطمئن شه چیزهای
مشکوکی اونجا نیست.
یا چیزهای احساسی، احتمالاً.
خوشحال میشم رسیدگی کنم اگه حوصله نداری.
من رسیدگی میکنم.
باشه.
پناه بر خدا.
شش. تو کلیسایی، شانا.
خدای من.
مجبور بودم تا تاریکی هوا باهاش بازی کنم.
اگر اینکار رو نمیکردم جیغ میزد.
پس، هلش میدادم.
من مادرش بودم.
به هر حال، تموم شد.
باشه.
همینه.
لعنت، واقعاً رفته.
اون صحنه وحشتناک.
آره، معجزه بود که زنده موند
قبل از اینکه، میدونی، ما زنده بمونیم.
میتونی بگی "همدیگه رو خوردیم". یعنی
نت هیچوقت با چرندیاتت کنار نمیومد.
احساس میکنم از اینکه مستقیم میریم سر اصل مطلب خوشش میومد.
اصلاً همه اینها چه معنی میده؟
زندگی نت.
زندگی ما.
اگه خوش شانس باشی، همه چیز دود و آیینه است،
و نصفش رو حتی یادت نمیاد.
امروز خیلی شاد و بشاش شدی ها!
اگه فردا مُردم،
مردم سر خاکم چی میگن؟
دروغ میگفتیم و چیزهای خوب میگفتیم.
منظورم آدمای عادیه.
اینجاست شانا سادکی.
جز اون کاری که "اون بیرون" انجام داد،
بدترین همسر و مادر روی زمین بود.
- هی، بیخیال. - بس کن.
از اون یه دختر روانی
و یه شوهر به جا مونده که
بعد مرگش شکوفا شد.
اینجاست تایسا ترنر،
اولین سناتور ایالتی که خودش رو قبل از
رسیدن به مقام، استیضاح کرد.
بس کنین، هر دو تاتون
فردا کسی نمیمیره.
پس فکر کنم هنوز وقت داریم تا متن سوگنامه‌هامون رو
قبل از ملاقات دوباره‌مون در جهنم تمرین کنیم.
حرف از جهنم شد، میستی کجاست؟
بهش در مورد مراسم گفتی، نه؟
گفتی تو میگی.
لاتی هم اینجا نیست.
چون توی یه مرکز برای
سالمندان متفاوته.
آره، هرچی. مهم نیست.
مطمئنم کارآگاه آماتور کویگلی میتونست
از راه دیگه‌ای بفهمه.
احتمالاً رو میز شنود گذاشته
و همین الان داره گوش میکنه.
آره.
هی، حالت خوبه؟
چی شده؟
هیچی.
تست، یک، دو، سه.
کویگلی، اینجایی
یا داری با طوطیت بازی میکنی؟
میدونی اینا منافاتی باهم ندارن.
- آخه بسه. - همم.
برو میستی.
نکن.
باورم نمیشه این مزخرف رو اول نخوردیم.
ماری انقدر احمقه که شنیدم تو دعوا دندونش شکست.
صبر کن. تو مثلاً واقعاً شخصیت داری؟
هی شانا، میتونی این رو امتحان کنی؟
امیدوارم زیادی سنگین نشده باشه،
ولی لاتی ازم خواست
برات یه چیز خیلی خاص درست کنم
واسه مراسم امشب.
چرا؟
اوه.
خب، آخه تو مادرشی.
من اون رو نمی‌پوشم.
مطمئنی؟
چون من واقعاً فکر می‌کنم که
- باعث می‌شه حس بهتری داشته باشی... - دست از سر من بردار
اوپس. ببخشید.
شماها الان جلسه دارید؟
می‌خواید من، ام، صورتجلسه بنویسم؟
نه.
ممنون، ام، میستی،
ولی، ام، ما خوبیم.
ام، تو امروز بهترین بازیکن بودی.
باید فقط استراحت کنی. لذت ببر.
باشه.
اول کی نوبتشه؟
خیلی خب، پس.
شکار این اواخر چطوره؟
خوبه. گوزن‌ها مثل دیوونه‌ها دارن تو دره شمالی می‌دوند.
وقتی اونجا بودی چیزی دیدی؟
- مثلاً رد پای یه آتیش‌زن قاتل؟ - بسه دیگه.
بچه‌ها، ما در مورد این موضوع صحبت کردیم.
اصلاً امکان نداره که زنده باشه.
- نت. - من وجب به وجب
اینجا رو تا کیلومترها گشتم.
هیچ اثری ازش نیست.
یا از گشنگی مرده یا یخ زده.
بهتون می‌گم، مربی مرده.
خب، فکر کنم دیگه تموم شد.
می‌تونیم حرف بزنیم؟
این قضیه بین شاونا و ماری
ام، شاونا تو فازه و ماری هم که ماریه.
زود تموم می‌شه.
مثل اینکه امروز صبح اولین بار نبود.
واقعاً فکر می‌کنم باید باهاشون حرف بزنی.
و چی؟ بگم یا همدیگه رو دوست داشته باشید وگرنه چی؟
شاید باید مجبورشون کنم یه چیز خوب
درباره همدیگه بگن.
بابا.
تای، اینا چرت و پرتای دخترونه‌ست.
ما، می‌دونی، ما مسائل واقعی مرگ و زندگی
- برای سروکله زدن داریم اینجا. - منظور منم همینه، نت.
شاید اینجا، همه‌ش مرگ و زندگیه.
یادت نره سر جکی چی اومد.
با فنتانیل اوردوز کرد.
مامانم می‌گه راسته.
اونا تو جنگل یه جور کارای فرقه ای عجیب غریب می‌کردن.
اون یکی، انگار مرشده‌شون بود.
مامان کالی هم اونجا بود، می‌دونی.
خوک می‌کشتن و خام‌خام می‌خوردن،
بعد دل و روده‌شون رو می‌مالیدن به خودشون
و یه جور مراسم کاملاً شیطانی داشتن.
باید کایل رو بیهوش کنیم،
بعد بپرسیم ببینیم کالی هم تو کارای عجیب غریبه یا نه.
قطعاً.
وای خدا، آره.
اون هم پسر منه.
می‌دونم نمی‌خواد باهام حرف بزنه،
ولی اگه فقط یه ثانیه گوشیو بدی بهش.
نه، نه... می‌دونی چیه؟
شاید تو نمی‌خوای من باهاش حرف بزنم.
سیمون، تو بهش چی می‌گی؟ من
خوبی؟
نه.
تو هم زیاد سرحال به نظر نمی‌رسی.
آره. خب، معلوم شد که
نوشیدن شربت وسط روز اصلاً خوب نیست
وقتی داری از سرطان می‌میری.
تو که دیگه آخرشی. از چی می‌ترسی، کبد چرب؟
من دستور عدم احیا رو امضا کردم.
خوشحالی؟ این‌جوری، وقتی خط صاف بشه،
همه می‌دونن که می‌تونن برن ناهار.
تو دوستمی منو پس نزن.
خواهش می‌کنم، بیا پیش من بمون.
هفته‌ها گذشته.
چرا نمی‌تونیم مشکلمونو کنار بذاریم؟
چرا؟ داری شوخی می‌کنی؟
واسه چی منو قال گذاشتی... ظاهر آبرومندانه؟
مدرک حقوق پر و پیمونت؟
نکته‌ی طنزآمیز، شوخی تلخ،
اینه که تو آخرش هم ناسازگار از آب دراومدی
کسی که باهاش ازدواج کردی.
پس، به جای اینکه از من بپرسی چرا، تو روزای آخر عمرم،
برای دوستی با تو له له نمی‌زنم،
بهتره بری خودتو بشناسی.
حداقل می‌تونم ببرمت شام؟
اگه حالشو داری؟ حس می‌کنم هر دومون
به بیرون رفتن از این خونه نیاز داریم.
الان دقیقاً بهت گفتم برو گمشو،
- و تو ازم رفاقت میخوای؟ - گفتم که
خیلی گرون تموم میشه و پولشو من میدم؟
اه، لعنتی.
- هی! کالی! - خدایا، سلام.
چرا دارید سوئیفت ایتز تحویل میدین؟
ام، تامی منو پس گرفت، گفت باید کار پیدا کنم.
و اینو انتخاب کردی؟
درخواستم تو ناسا در حال بررسیه.
بهم بده رندی.
یه کم نگاه کردم.
- این عجیب‌ترین سفارشه. - آره، ا
- زود باش بده دستم. - مواظب باش.
- سنگینه. - بای.
اه، لعنتی.
هی، آقای بنیک.
کالی مشکلی نداره؟
آها.
آره.
متأسفم.
چیکار کرد؟
اثرش شروع شده؟
چیزی رو حس میکنی؟
همه چیز رو حس میکنم.
و هیچی.
تاحالا توجه کردی که "همه چیز" و "هیچی"
هر دو پر از چیز هستن؟
بیا کنارم بشین.
داداش، تو خیلی حالت بده.
من واقعاً حالم بده.
میدونی، اشکالی نداره از چیزی که برای جاوی اتفاق افتاد عصبانی باشی.
و از بابات.
خب، شانا چی؟
سوگواری مسابقه نیست، تراویس.
سعی کردم باهاش حرف بزنم، ولی ما
یک جورایی منو پس زد.
"نیاز به روانشناس داشتن تو رو روانشناس نمیکنه"،
به قول معروف.
تو روانشناس داشتی؟
روانشناس‌ها. جمع.
ها.
و قرص‌هایی که دادن باعث شدن دیگه
ام، میدونی
چیزایی رو نبینم.
به هر حال، ا
این جلسه درمان اصلاً مال کیه؟
و بعد اومدی اینجا
و دوباره شروع کردی به دیدن چیزا.
تا وقتی که دیگه نمی‌دیدم.
صدایی می‌شنوی؟
نه.
- تو می‌شنوی؟ - این
این
درخت‌ها هستن.
اونا... دارن گریه می‌کنن.
نه.
نه، دارن... دارن جیغ می‌زنن.
تراویس، واقعی نیست.
واقعی نیست. واقعی نیست!
واقعاً نمی‌شنوی؟
نه.
می‌شنوی.
خیلی خوبه.
بیا بگیرش بامبی!
روده؟
دخترمون رو به خاطر
حمله با روده تعلیق کردن؟
منظورم اینه که "حمله" یه کم زیاده‌روئیه!
یعنی
مگه تفنگ و ماسک داشت که.
فقط چندتا روده و جگر بود دیگه.
خودت گفتی شانا،
والداشون دارن بهش می‌گن حمله.
"می‌گن".
و مطمئنیم که... اه، خدایا.
مطمئنیم انسانی نبودن؟
- دخترا؟ - روده‌ها.
روده‌ها منظورمه شانا.
- آهان. - شانا.
اوه، نه. مطمئناً انسانی نبودن.
آدم که نمی‌تونه
روده آدم رو با پیک موتوری سفارش بده!
یعنی با خودش حرف زدی؟
کجاست؟ کجاست؟ کال؟
یه ساعته دیگه میاد خونه.
رفته بوبا بخره
اوم
آها.
چرا همچین کاری کرده؟
چرا همچین کاری می‌کنه آدم؟
نمیدونم عزیزم. شاید
درباره گیاهخواری حرف زده بود، نه؟
شاید یه جور اعتراض بوده؟
چی فکر می کنی؟ یا مثلاً
از اون چرت و پرتای تیک‌تاک نسل زد.
آره.
♪♪دیوانه‌ست.♪♪
گرسنه‌ای؟
اوه، خدای من.
من فقط قرار نیست ترسمو نشون بدم.
باشه؟ این فقط همه چیز رو بدتر می‌کنه.
بدتر از چی، شانا؟
چون شش هفته پیش، دخترمون دوستای تو رو دید،
با ماسک حیوانات،
که با چاقو تو جنگل دنبالت کردن.
به یکی شون شلیک کرد
که الان توی تیمارستانه
و بعدش ناتالی رو تماشا کرد که مُرد.
و بهش گفتیم که من باجگیرم.
و تو یه قاتلی.
این یه ترامای معمولی نیست.
این یه بچگی معمولی نیست،
و فکر می‌کنم خیلی احتمالش هست که دخترمون اوکی نباشه.
ما الان اینارو باز می‌ذاریم؟
سیگار کشیدی؟
نه. ام-امم.
راستی، دیگه هیچکی بهش نمی‌گه سیگار.
باید این کارو متوقف کنی.
توجه کردم.
امم.
ام.
ببخشید، تو نمی‌خوای
این جا رو با شعله‌افکن آتیش بزنی؟
چرا مردم اینجا میان؟
نمی‌بینن چقدر احمقانه‌ست؟
چقدر از زندگی لعنتی‌شون داره هدر می‌ره؟
خدای من.
بی‌خیال. می‌خوای بریم یه پیتزا
و یه ظرف بستنی فاج رپل بگیریم؟ تو پشت بام بخوریمش.
جدی؟
آره.
قبول.
شب مهمونی امبر ناتینگ یادته؟
رفتیم اون رستوران کنار جاده ۹.
چی، جدی می‌گی؟
کاملاً.
تو سناتوری.
بودم.
و حالا بی‌آبرو شدم. هوم.
لعنتی، توی نیوجرسی یعنی می‌تونی پول غذاتو ندی.
من اول میرم. پشت ساختمان بهم ملحق شو.
اشکالی نداره.
- ببخشید خانم‌ها. - لعنتی، تای، پیشخدمتمونه.
- فکر کنم پول ندادی. - چی؟
- ببخشید. - آره، داره تعقیبمون می‌کنه.
- فقط... آروم باش. - سلام.
لعنتی. فقط بدو.
لعنتیا. هی!
همیشه می‌گن وقتی کنار هم هستیم، بچه‌ها خوب رفتار کنن.
و حواست به کارهات باشه.
اونا نمی‌فهمن، و پس
داریم تا جایی که می‌تونیم سریع می‌دویم
وای!
داریم سعی می‌کنیم توی شب فرار کنیم.
وای، وای. وای.
هی، داداش، خوبی؟
هی.
هی. هی، یکی کمک کنه!
آقا؟ آقا، آقا؟
هی. هی، داداش، اوضاع روبه‌راهه.
فقط با من بمون. یک، دو، سه.
هی، با من بمون، داداش.
خدایا، چقدر اینجا سرویس دادن کند هست.
آهای گارسون.
باشه.
خب، برای لذت غذای انقلاب زمستانی یا هر چی،
سوپ گوزن داریم.
که بهش میگن خورش گوشت گوزن،
همراه با بهترین شربت توت ما سرو میشه.
اوه.
نوش جون.
چی؟
گشنه نیستی؟
تو بخور.
فقط یه دلیل بهم بده.
چه خبره؟ شانا تو غذام آب دهن انداخت.
شروع شد.
بیخیال.
میخوای یه کاری بکنی یا نه؟
خدای من. شانا، تو سوپش آب دهن انداختی؟
چی؟
نه. اینکه اصلاً فکر میکنی من این کار رو میکنم توهین آمیزه.
باید بخوری.
زحمت کشیدم درستش کردم.
باید دخلتو بیارم.
گفتم بخور، عوضی!
همین دیگه! همین دیگه!
دیگه تحمل این گندها رو ندارم!
اگه همه میخوان من مشاور کمپ باشم، باشه.
از فردا، هر دوتون تو حبس خانگی هستین.
تو پناهگاههاتون بمونین.
نمیخوام تا یه هفته صورتتون رو ببینم، اوکی؟ گرفتی؟
چی؟
اه، این مزخرفه. اون به من حمله کرد.
ادامه بده مار، میکنمش دو هفته.
آه. میدونی چیه؟
من دیگه اینجا نمیمونم!
بذار بره. نذار بقیه شب رو خراب کنه.
نمیتونه خونه بمونه، نمیتونه مدرسه بمونه
پیرمردا میگن، "تو بیچاره احمق"
چیزی برات بیارم؟
خب، من اینجا نیومدم مالیاتمو بدم.
سلام بابا
اصلاً فصل مالیات هم نیست.
یه نوشیدنی میخوام.
چه نوعی؟
اسپرسو مارتینی... صبر کن.
بیخیال، ام
خالص.
بیا عزیزم، بذار بهت برسم
منظورم اینه میتونی مالیاتتو زودتر بدی، اما
انقدر زود نه، درسته؟
سلام بابا، سلام مامان
منم چ-چ-چ-چ-چ-چ-چ
بمب گیلاسی
سلام دنیا، من دختر وحشیتم
منم چ-چ-چ-چ-چ-چ-چ
ژاکت قشنگیه.
یه دونه دیگه میخوام.
همینجوری ادامه بده.
سلام مامان، منم چ-چ-چ-چ-چ-چ-چ
بمب گیلاسی
سلام دنیا، من دختر وحشیتم
منم چ-چ-چ-چ-چ-چ-چ
بمب گیلاسی
بازم.
خانم، این لیوان نوشیدنی ارزونه.
فکر کنم بسته.
نباید از این آشغالا حرف بشنوی.
بمب گیلاسی
نباید از هیچکس حرف بشنوی.
بمب گیلاسی ،بمب گیلاسی
بمب گیلاسی
با ژاکت من مشکلی داری؟
چ-چی؟
ژاکتم.
ببین، ما وسط یه بازی هستیم.
اوه، خب
زندگی یه بازیه، میدونی؟
و همه ما توی وسطش هستیم.
هی.
ببین، منظوری نداشتم.
ژاکت خفنیه، همین.
میدونی مجبور نیستم حرفات رو تحمل کنم.
م-میدونم شاید
آدمی به نظر نرسم که نگرانت کنه، اما
من دردسرم.
آدما رو آتیش زدم.
تو باورم نمی‌کنی؟
- چی شده؟ - وای!
هی، هی، هی!
اه. کسی فندک داره؟
می‌دونم یکی اینجا سیگار می‌کشه. کی فندک داره؟
وای.
به کت دست نزن، باشه؟
حراست!
خب، بعدی، رسوایی تیپات دوم.
این دیوونگیه. دیگه این کارو نمی‌کنیم.
باشه، اگه می‌خوای دوباره از ماشین استفاده کنی،
همین جا می‌مونی.
از مدرسه خونه‌گی خوشت نمیاد؟
دفعه بعد تعلیق نشو.
تیپات دوم.
- لعنتی، نمی‌دونم. - تو کلاس من فحش نده.
باشه، لع...
تیپات دوم.
یه قوری از گنبد افتاد
کنگره وقتی چندتا کارگر اون بالا داشتن چای می‌خوردن،
و نزدیک بود رئیس‌جمهور رو بکشه.
- کدوم رئیس‌جمهور؟ - نمی‌دونم. ترامپ؟
متأسفم جواب درست وارن هاردینگه.
این جواب درست نیست.
هوم
بابا کجاست؟
رفته باشگاه.
اون... عصبانیه، نه؟
و گیج شدیم.
هردومون.
می‌تونی باهام حرف بزنی، کالس؟ من
همه چیزایی که تو خونه لاتی دیدی.
مرگ نت.
منظورم اینه، اگه داری
- فکرای تاریک می‌کنی... - من اون کار با دل و روده رو نکردم
چون آسیب‌دیده‌ام یا روانی‌ام،
من این کارو کردم چون کلویی و دوستای احمقش
پشت سرم حرف می‌زدن.
چه حرفی؟
می‌گفتن وقتی ناتالی مسموم شد
تو کارای عجیب
- غیرطبیعی می‌کردی. - وای، عالی.
من فقط
می‌خواستم بهشون درس بدم.
همین بود؟
- آره. - اوه
می‌خوای
همه چیزو ببینی؟
تو ازش فیلم داری؟
آره. ایلاناش گرفتتش.
اوه.
- داری ضبط می‌کنی؟ - معلومه.
امروز ناهار خونگی آورده‌ای، نه؟
مامانم ناهارمو بسته‌بندی کرد.
وای، خدای من.
دیدی؟ من یه قاتل زنجیره‌ای نیستم.
آره. منظورم اینه که واقعاً خیلی خنده‌داره.
این
وای، خدای من، خیلی خوبه. دوباره پخشش کن.
- واقعاً؟ - آره، آره.
- باشه. - باشه.
می‌دونم خطرناک به نظر نمی‌رسم، ولی باهام در نیفت.
لعنتی، جای سوختگیتو ببین.
میستی، منم، والتر.
الان نیازی به کمکت ندارم، والتر.
میستی، بیا دیگه، بذار ببرت خونه.
نمی‌فهمم. چرا منو هل میدی کنار؟
دقیقاً به همین دلیل... چون نمی‌فهمی.
و تنها کسایی که می‌فهمن
دوستام و هم‌تیمیاهم هستن.
پس... اه. گوشیم کجاست؟
زنگ می‌زنم بهشون.
شانا میاد دنبالم یا تای یا
احتمالاً نه ون، ولی
اونا نمیان، میستی.
از کجا می‌دونی؟
چون گوشیتو تو بار جا گذاشتی.
از همین طریق پیدات کردم.
و ظاهراً متصدی کافه ای که
آبروشو بردی یه انسان شریف بود،
و به جای این‌که زنگ بزنه پلیس برای چیزی که به نظر
مشخصاً حمله جناییه،
شروع کرد به تماس با مخاطبین ذخیره‌شده‌ات.
میستی.
هیچ‌کس جواب نداد تا رسید به حرف نون.
هی.
- وای، خدای من! - اوه، خدای من!
- بابا. - چی؟
- وای، خدای من.
باشه.
این تعلیقه، کال، تعطیلات نیست.
برو بخواب.
باشه.
در این
کوتاه‌ترین شب سال، گرد هم آمدیم تا
سه روحی را که در تاریکی فرو رفته‌اند
و برای همیشه باقی خواهند ماند، گرامی بداریم.
ما فداکاریشان را جشن می‌گیریم.
ما برای از دست دادنشان سوگواریم.
و خوشحالیم که می‌دانیم هنوز با ما هستند.
می‌دانیم که هستند چون هنوز صدایشان را می‌شنویم.
چون هنوز احساسشان می‌کنیم.
چون آنها نرفته‌اند.
آنها فقط به جایی برگشته‌اند که همه ما را انتظار می‌کشد.
ما خاوی را فرا می‌خوانیم،
که اکنون با طبیعت است، تا مراقب ما باشد.
مراقب ما باش.
ما جکی را فرا می‌خوانیم،
که اکنون با طبیعت است، تا راهنمای ما باشد.
راهنمای ما باش.
ما کودک را فرا می‌خوانیم،
که اکنون با طبیعت است، تا ما را نجات دهد.
- نجاتمان بده. - نجاتمان بده.
صدایی می‌شنوی؟
چی رو بشنوم؟
ای، مسیح، این
وای، خدای من.
تراویس، اون چیزیه که شنیدی؟
اولش ترسیده بودم
خشکم زده بود
هی فکر می‌کردم نمی‌تونم
بدون تو کنارم زندگی کنم
ولی بعدش شب‌های زیادی رو گذروندم
به این فکر که چطور باهام بد تا کردی
قوی شدم
کمک! کمک!
و حالا برگشتی
از فضای بیرونی
فقط اومدم ببینم اینجایی
با اون نگاه روی صورتت
باید قفل لعنتی رو عوض می‌کردم
باید کلیدتو می‌گرفتم
اگه فقط یه لحظه می‌دونستم
که برمی‌گردی اذیتم کنی
خب، حالا برو
از در برو بیرون
فقط برگرد
دیگه اینجا جایی نداری
تو همونی نبودی که می‌خواستی منو بشکنی؟
فکر کردی می‌شکنم؟