آنچه گذشت...
این جاییه که آدم‌های بنفش هستن؟
ظاهراً آره.
می‌دونی جاشون کجاست؟
یه جایی نزدیک جاده ۱۹.
- باشه. - پلیس‌ها از مشکل با خبرن.
از کجا می‌دونن؟
مامانم داره به بابام بدی می‌کنه. یه جورایی موضوعش جدیده.
خانم سادکی داشت به شوهرش بدی می‌کرد.
دخترش همین الان تأیید کرد.
شبی که تراویس مرد، بهم زنگ زد.
اون یادداشت رو برات نوشته بود.
من نکشتمش، نَت.
داشتم سعی می‌کردم نجاتش بدم.
هر بار که سعی می‌کنی یه نفر رو نجات بدی،
کلی اتفاق بد می‌افته.
می‌خوام این مزخرفات رو تموم کنم.
هنوز نمی‌دونم چطوری، ولی می‌خوام تمومش کنم.
تو یه مادر عالی می‌شی،
و همه‌مون هستیم که کمک کنیم، و قراره یه چیز زیبا بشه.
تایسا، تو خیلی مریضی.
یادته وقتی بهت گفتم مشکل دارم؟
- داره بدتر می‌شه. - کجا می‌ری؟
اوم، غرب؟
می‌خوای سوار بشی؟
۲۵ ساله و هنوز زندگیم
داره سعی می‌کنه از اون تپه‌ی بزرگ امید بالا بره
برای یه مقصد
زود فهمیدم وقتی باید می‌فهمیدم
که دنیا از این برادری انسان‌ها ساخته شده
هرچی که معنی بده
و گاهی تو تخت دراز می‌کشم و گریه می‌کنم
تا همه‌چی رو که تو ذهنمه خالی کنم
و من، من احساس می‌کنم...
اوه، هی، بچه‌ها.
خوش آمدین.
لوگان راست می‌گه. اینجا عالیه.
و من بیرون می‌رم و یه نفس عمیق می‌کشم...
این چیزای مربعی همشون فیلمن؟
اوه، آره، آره. آره، چیزای مربعی نوارهای ویدیویی هستن،
و می‌رن تو دستگاه ویدیو
که اون رو هم اجاره می‌کنیم.
هی-هی-هی-هی...
باشه.
مهمونی دخترونه فیلم مورد علاقه‌ی جدیدمه.
پارکر پوزی زن رویایی جدیدمه.
اگه می شد همین امروز باهاش ازدواج می‌کردم.
اوه، خب، تو صف بایست.
اوه، من یه چیزی برات دارم، راستش.
سینمای کلاسیک.
زن هندوانه‌ای
کریل دانی خیلی خوبه
باید بهم بگی نظرت چیه.
- اوه، ممنون. - باشه.
تای؟
هی، ون.
صبح بخیر.
واقعاً؟
اون گرسنه دوباره شکمت رو لگد می‌زنه؟
نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم تحمل کنم.
می‌دونم سخته.
حداقل تقریباً تموم شده.
تای؟
- دارن شروع می‌کنن. - الان میام.
- نکن. - جدی؟
- تای، تو هم؟ - بیشترش چرندیات لاتیه
گوش دادن به درخت‌ها.
اما ون قانعه که من دیگه خواب‌گردی نمی‌کنم
چون شروع کردم به شرکت کردن، و این خیلی خوشحالش می‌کنه،
همون‌طور که می‌بینی.
همسر خوشحال، زندگی خوشحال.
یه نفس عمیق بکش.
چه حسی داریم؟
سرما.
گونه‌هام رو می‌سوزونه.
اما باعث می‌شه احساس کنم...
هوشیارم.
یجورایی، واقعاً هوشیار.
باعث می‌شه احساس کنم...
زنده‌ام.
خوبه.
حالا، چی می‌شنویم؟
باد.
می‌تونم تو کاج‌ها بشنومش.
آرامش‌بخشه.
مثل یه زمزمه می‌مونه.
مثل...
آواز.
خوبه.
داریم با طبیعت هماهنگ می‌شیم.
با همدیگه.
این ارتباطه که ازمون محافظت می‌کنه،
و باید ازش مراقبت کنیم. مخصوصاً الآن.
یه زندگی جدید داره میاد،
و نمی‌تونیم صبر کنیم تا ببینیمش.
نمی‌تونیم صبر کنیم تا ببینیمش.
باشه، اوم...
دست‌هاتون رو بگیرین.
چیزی که دیروز انجام دادیم رو امتحان می‌کنیم.
سعی کنید با نفس همدیگه هماهنگ بشین،
و بعد از اون برین جلوتر.
ببینین بعد از اون چی می‌شنوین.
اوه، وضعیت خوبی نداری، قهرمان.
اوه.
اوه، اوه.
باشه.
هیچ‌کس با "پروردگار" درگیر نمی‌شه.
یه کم زیاده. یه کم زیاده.
آیا، آیا، آیا تو منجی هستی؟
از فیلمه.
چطوره این بار شرط ببندیم؟
اگه استرایک زدم،
باید کاری کنی.
باشه، گاتر‌بول.
می‌دونی چیه؟
باشه.
فشار نیار.
استرایک.
لعنت بهت.
تو منو گول زدی؟
من تو رو گول زدم.
فکر کردم توافق کردیم که آروم پیش بریم.
منظورم اینه که هر دو تو خونه مشکلات بزرگی داریم،
- و تو تازه از یه رابطه بیرون اومدی. - درسته.
فقط فکر می‌کنم فکر کردم این یه چیزی بود
که واضحه نیست،
پس شاید بهتره برم.
هی. هی، هی، هی، هی، هی.
ببین، اوم...
اینطور نیست که نخوام، می‌دونی،
قدم بعدی رو بردارم، چون می‌خوام.
خیلی بد.
فقط...
من تو رو دوست دارم، کالی.
من واقعاً تو رو دوست دارم، و این همون موقعیه
که من شروع می‌کنم به خراب کردن چیزا
چون خیلی سریع پیش می‌رم.
فقط می‌خوام این کار رو درست انجام بدم.
می‌دونی؟
باشه، آره.
باشه؟
منم واقعاً تو رو دوست دارم.
احمق.
آره، لعنتی.
- من این رو یه برد می‌دونم. - باشه.
خیلی خب، باید برم دستشویی.
وقتی نیستم تقلب نکن.
شیفت من تموم شده، پس اینجا رو براتون بستم.
اگه چیز دیگه‌ای می‌خواین، بار بازه. اگه چیز دیگه‌ای می‌خواین، بار بازه.
عالیه، ممنون.
_
باورم نمی‌شه نمی‌خواد بهمون بگه کجا بوده.
ممکنه یه کلبه دیگه پیدا کرده باشه.
یا حتی آدم‌های دیگه.
خب، اونوقت نجات پیدا می‌کرد. معلومه.
شاید واقعاً مرده،
و این روحشه.
هی، جاوی، فقط سرت رو تکون بده اگه پناهگاه پیدا کردی.
جدی، به ما بدهکاری بعد از دزدیدن گوشت خرسمون.
هی، تراویس؟
آره، شاید بتونی اینجا کمک کنی.
وقتی آماده باشه حرف می‌زنه.
هی، جاوی، اونو کجا پیدا کردی...؟
می‌خواستم برم به سمت رودخونه و تور ماهیگیری رو چک کنم.
می‌خوای بیای؟
نه، من خوبم.
کاش می‌تونستم بیشتر بهت بدم، ناگت.
چی؟
اوه.
داشتم با خودم حرف می‌زدم.
باشه...
باشه.
باشه، باشه، نوبت توئه.
اوم، کدوم سه نفر از افراد مشهور رو می‌خوای تو مهمونی شب خوابیت داشته باشی؟
اوه، بذار فکر کنم، اوم...
- افلاطون. - معلومه.
اوه، اریک نیس فقط چون می‌خوام بهم ورزش یاد بده.
حرکات گرایند. عاشقشم. و بعدی؟
- من... نه، نمی‌تونم. نمی‌تونم. - اوه، بی‌خیال. قسم می‌خورم نمی‌گم.
باشه.
جک کورکیان فقط چون
احساس می‌کنم کاری که می‌کنه خیلی شجاعانه‌ست.
ما پارسال سگ بیگل‌مون ویمزی رو خوابوندیم.
مثل اینه که، چرا انسان‌ها باید بیشتر از بیگل‌ها رنج بکشن؟
همچنین، کورکیان جوان یه کم خوش‌تیپ بود.
می‌دونم، درسته؟
شما دو تا چرتوپرتی چی می‌گین؟
- اوه... - راستش، جواب نده، فقط
کارت رو انتخاب کن.
دوباره؟
مشکلی نیست.
- کمک می‌کنم سطل رو ببری. - جدی؟
- همم. - ممنون، بهترین دوستم.
باشه.
حالت خوبه؟
آره، ببخشید.
داشتم فکر می‌کردم که شاید
حق با توئه که می‌گی آروم پیش بریم.
وضعیت خونه واقعاً بد شده،
و سرم، انگار، حسابی به هم ریخته.
آره، مشکل با مادرته؟
می‌دونی، اون کارش؟
ببین، اگه می‌تونی با من حرف بزنی...
اگه کمک می‌کنه.
راستش فهمیدم داره با کی همدستی می‌کنه.
وای.
آره؟ کیه؟
بهترین دوست بابام، رندی.
چقدر مزخرفه، نه؟
آره.
خب... امروز چی می‌خوای؟
یه کم از لی میس؟ شبح؟
باید تمرکز کنم، و، اوم،
تو هم همین‌طور.
آره.
هنوز چیزی بنفش یا مرتبط با فرقه ندیدم.
هی، چطوره تا وقتی پیداشون نکردیم یه بازی کنیم؟
این برعکس تمرکز کردنه.
من می‌تونم چندعملکردی باشم.
دو حقیقت و یک دروغ؟
می‌تونه راه خوبی باشه تا بیشتر باهم آشنا بشیم.
خیلی خب، اوم، اول من شروع می‌کنم.
یه بار یه کسب‌و‌کار کوچیک داشتم
که پنیر بز دست‌ساز می‌فروختیم،
و از "ما"، منظورم خودم و یه بز به اسم بیلیه.
دو: احتمال غیرصفر وجود داره
که بری منیلو پدر بیولوژیکی من باشه.
و سه: من ۱۷۵,۰۰۰ دلار سهام تاکو بل دارم،
و تا حالا به هیچ‌کدومشون نرفتم.
لوبیاها معده‌م رو به هم می‌ریزن.
می‌بینم که داری سخت فکر می‌کنی.
نه.
باشه.
خیلی خب، حدس می‌زنم پس هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
بری منیلو.
نه.
خب، پس بز بیلی‌ه.
بزهای نر پنیر درست نمی‌کنن.
بیلی یه بز ماده‌ست.
آه-آه-آه، همه‌شون درستن.
من-من فکر نمی‌کنم تو قواعد بازی خودت رو
متوجه شده باشی.
فقط یه قانون وجود داره: برنده شو.
و حالا یه کم بیشتر درباره‌ی من می‌دونی، پس...
برنده شو.
خب، از اونجایی که من به تو سه حقیقت گفتم و هیچ دروغی نگفتم،
فقط منصفانه‌ست که تو هم همین‌کار رو برای من بکنی؟
باشه.
من میمون‌ها رو دوست ندارم،
فکر می‌کنم داریم سوال‌های اشتباهی می‌پرسیم
درباره فرود روی ماه، و...
صبر کن، صبر کن، صبر کن. برگرد!
- اوه، خدای من، برگرد! - ها؟
فقط انجامش بده، فقط انجامش بده.
فکر کنم پیداش کردیم.
اوه، لعنتی.
اینجا ایستاده.
من این شانس رو داشتم که شاهد
رشد این رابطه از همان ابتدا باشم
و هیجان‌زده‌ام که می‌بینم اون‌ها دارن
این فصل جدید از زندگیشون رو با هم شروع می‌کنن.
به زوج خوشبخت،
که تونستن این سفر رو شروع کنن...
- اون کیه؟ - اوه، خدای من.
تای.
اوم...
هیچ نظری ندارم، من فقط دارم نوارهاشون رو دیجیتال می‌کنم.
پس، اوم...
می‌خوای بهم بگی چرا اینجایی،
یا می‌خوای تظاهر کنیم که این خیلی عجیب نیست؟
تو عوض نشدی.
اینجا چیکار می‌کنی، تای؟
گذشته...
خیلی وقته.
یک مدت خیلی لعنتی طولانی.
دوباره داره اتفاق می‌افته، نه؟
خواب‌گردی؟
یه چیزی برات آوردم.
لعنت بهت.
باورم نمی‌شه هنوز این‌ها رو می‌سازن.
آره، یادته وقتی تو عروسی شانا اون قلم مهمونی شیک رو
با یکی از این‌ها عوض کردیم؟
- آره. - آره.
خانم تیلور نزدیک بود سکته کنه.
"می‌تونم اون رو ببینم."
اوه، خدای من.
پس...
چقدر بد شده؟
هی.
می‌خوای یه ساندویچ بخوری؟
با نان کشمشی دارچینی.
تو حراج بود.
نه.
اوم، یادته وقتی پرسیدی به کسی گفتم
درباره همه‌ی اتفاقاتی که داره می‌افته؟
قول بده عصبانی نمی‌شی.
- حتماً. - نه.
من...
با این پسر معاشرت می‌کردم، و...
تازه فهمیدم که یه جورایی پلیسه.
- یه پلیس لعنتی؟ - چند سالشه؟
و ممکنه اشاره کرده باشم که تو خیانت کردی،
ولی اون قبل از این بود که می‌فهمیدم پلیسه.
می‌دونه که هنوز دبیرستانی هستی؟
اوه، خدای من، قول داده بودی عصبانی نشی.
علاوه بر این، مشکلی نیست. درستش کردم.
چی؟ چطوری؟
- گفتم مامان داره با رندی معاشرت میکنه. - رندی والش.
بهش گفتی همسرم داره با بهترین دوستم معاشرت میکنه؟
خب، حداقل بهتر از اینه که بهش بگی
با کسی بوده که کشته.
- آره. - حتماً.
من... می‌دونی، باور نمی‌کنم
که دارم این رو می‌گم، اما...
در واقع ایده‌ی بدی نیست.
نمی‌تونی جدی باشی.
جف.
من واقعاً لازم نیست باهاش معاشرت کنم
اما اگه پلیس‌ها
فکر کنن که داریم معاشرت می کنیم، این...
اوه، باشه. این کاریه که باید بکنی.
باشه؟ به اون پسر پیامک بده،
بگو که تازه فهمیدی
من امشب دارم با رندی ملاقات می‌کنم.
اون‌ها واضحه که دارن تو رو تعقیب می‌کنن،
پس احتمالاً من رو هم تعقیب می‌کنن، و فقط، مثلاً،
نظرمون می‌کنن یا هرچی، و...
پس... من درستش کردم؟
تو...
تو-تو عالی بودی.
هی، ناتالی،
میای به کارگاه، درسته؟
آره، یه دقیقه دیگه میام.
میخوای با ما بیای؟
حتماً.
تعجب کردم که امروز صبح تو حلقه دیدمت.
منم.
چرا شروع کردی به شرکت کردن؟
ون ازم خواست.
تو چی؟
خب، من دیدم تو می‌ری،
و حوصله‌م سر رفته بود.
تو خونه، راشل و من این مراسم قبل از بازی رو داشتیم.
قبل از هر بازی، راشل و من
با آهنگ "Easy Lover" خودمون رو آماده می‌کردیم،
و بعد من جوراب‌های خوش‌یمنمو می‌پوشیدم،
و اون هم محافظ ساق‌های خوش‌یمنش رو می‌پوشید،
و بعد کفش‌هامون رو توی صف می‌ذاشتیم
همون موقع، قبل از اینکه بریم زمین.
- خیلی بامزه‌ست،
- ولی مطمئن نیستم چقدر اثر داشت.
- شماها کلی باختید.
- شاید بدون این کار بیشتر می‌باختیم.
- شاید اصلًا هدف این نبود.
- فقط حس خوبی داشت.
مثل اینکه می‌تونستیم تظاهر کنیم تغییر ایجاد کرده،
که ما بهتر بازی می‌کنیم یا اونها بدتر.
- یعنی، راستش خودمون هم باور نداشتیم،
- تو عمق وجودمون... ولی
- قبل هر بازی انجامش می‌دادیم.
- فکر کنم می‌خوام به مراسم صبحگاهی لاتی ادامه بدم.
- آره.
- منم احتمالاً می‌رم.
- خب آره، چون تو که کاملاً دست بسته‌ای!
- ببخشید؟ - هوم؟
- چی گفتی؟
- تای... - نمی‌تونید...
- تو واقعاً همینه دیگه!
- بیا.
- بی‌خیال، ویتامین C داره.
- ببین.
- می‌فهمم که فرار کردی،
- مخصوصاً اون شب.
- کلی اتفاقات مزخرف افتاد.
- هر چیزی که اونجا دیدی،
- یا دلیلی که با ما حرف نمی‌زنی، با من...
- لازم نیست چیزی بگی اگر نمی‌خوای.
- اما لطفاً...
- فقط بهم بگو کجا بودی، جاوی.
- باشه.
- حالش خوب میشه، فقط زمان می‌خواد.
- فکر نمی‌کنی اونجا به اندازهٔ کافی زمان داشت؟
- تراویس... - اینقد قدیس‌بازی درنیار!
- تو لباسای خونین رو گذاشتی اونجا. بگو دیگه.
- آره گذاشتم، ولی فقط... - تو باعث شدی دنبالش نگردم!
- فکر نمی‌کردم زنده باشه.
- اصلاً منطقی نیست که زنده مونده باشه.
- شاید اگه زودتر پیداش می‌کردم، اینقدر آشفته نبود،
- پس تقصیر توئه.
- هی، حواس‌ت رو جمع کن.
- چی؟
- خیلی خوب.
- حالا من باید چیکار کنم؟
- بهم مثل یه آینه نگاه کن.
- خوب؟ تو داری افکار منفی خودت رو روی من فرافکنی می‌کنی.
- بیان کردن تاریک‌ترین افکارمونه
- که به عمیق‌ترین حقایقمون دست پیدا می‌کنیم.
- این کاریه که ما می‌کنیم.
و جواب میده.
میتونی بیشتر غرق بشی، ناتالی.
میدونم چیزای بیشتری تویته.
اونجا چی کار کردی؟
هیچی، فقط یه اتفاق بود.
ولی ما اینجاییم که روی تو تمرکز کنیم.
آماده‌ای؟
راستش... قبل از اینکه بریم تو
گوشه‌های تاریک روح من،
فقط یه دقیقه وقت لازم دارم.
- البته. - آه، خوبه، ممنون.
ناتالی.
- چی؟ - یکی اومده تو رو ببینه.
تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
خدا رو شکر که سالمی.
سالم؟ داری از چی حرف می‌زنی؟
و این یارو اصلاً کیه؟
والتر.
همه‌چیزهایی که راجع به تو شنیدم فوق‌العاده بود.
اومدیم تو رو نجات بدیم.
یعنی... تو... تو رو ربودن، درسته؟
نه.
آره، از نظر فنی ربوده شدم، ولی مهم نیست، باشه؟
لاتی چند نفر فرستاد برام،
ولی الان برخلاف میل خودم اینجا نیستم. دیگه.
ببخشید، لاتی؟
همون لاتی؟
همون لاتی که تو یه مرکز روانی تو سوئیس بستری بود؟
همون لاتی؟
آره میستی، همون.
باید برام توضیح بدی.
اینجا یه جایی داره،
و داره به من کمک می‌کنه خودم رو بشناسم یا هرچی.
- پس تو و دوست کارآگاهت می‌تونید برید خونه. - ولی...
من دارم یه کاری رو اینجا انجام می‌دم، میستی.
نیاز ندارم راه منو سد کنی.
به نظر خیلی خوش‌اخلاقه.
اینو تو زیرزمین خونه تو پیدا کرده؟
سَم دیدش؟
سَمی. خدا...
خداروشکر، نه.
من نمی‌فهمم چه خبره.
چرا این اتفاق داره می‌افته؟
یعنی... تو دکتر خواب دیدی؟
آره، "آقای دکتر،
اگه یهو گفتم دارم چیزی رو قربانی می‌کنم،
خودتون رو اون بخش حرفام حساب نکنید. ممنون!"
خب حالا چیکار کنیم؟
خب... اول می‌خواستم برم دوش بگیرم.
جدی می‌گم.
منم جدیم. تازه از پنسیلوانیا هیچ‌هایک کردم اومدم.
بوی خیلی خوبی هم نمی‌دم.
خیلی خوب.
- برات حوله و لباس میارم. - باشه، ممنون.
خیلی خوب، رازهای سریع.
- آماده‌ای؟ - آره.
بعضی وقتا کثافتا رو
تا چاه حمل نمی‌کنم.
همینجا دور و بر خالی می‌کنم.
اوه، من تورو متهم نمیکنم
آه، از دئودورانت متنفرم.
وقتی هواپیما سقوط کرد، وانمود کردم تموم شده،
اما درواقع دروغ گفتم.
گذاشتم جاستین لی پشت صحنه نمایش
"بای بای بردی" با من بازی کنه.
یه بار والدینم رو موقع دعوا دیدم،
و اونقدرها هم منزجر نشدم.
خوبی؟ حالت خوبه؟
خب انیشتین میگه کنجکاوی نشانه هوشه.
شاید منم یه نابغه‌ام.
سیفون.
حالا یه چندتا چوب بردار
تا بقیه رو هم پاک کنیم.
خب، این یکی رو باید قسم بخوری
که به کسی نمیگی.
اسم من کریستال نیست.
کریستنه.
همه تو اولین روز تمرین اشتباه گفتن
- و منم تصحیح نکردم. - چرا؟
چون بهم می‌گفتن "کریستال مسلسل"،
و قبلش هیچکس بهم لقب نداده بود،
می‌ترسیدم اگه حقیقت رو بگم،
دیگه اونقدر دوستم نداشته باشن.
فکر نمی‌کردم قبل از سقوط هواپیما هم
کسی خیلی دوستم داشته باشه.
و بعد،
ناگهان شروع کردن به گوش دادن به حرفام.
می‌دونی چقدر خوش‌شانسیم؟
بعضی‌ها هیچوقت کسی رو پیدا نمی‌کنن
که بهش اعتماد کنن و عمیق‌ترین رازهاشون رو بگن.
یه راز دیگه هم دارم. یه راز خیلی بزرگ، باشه؟
اما باید به جان مادرت قسم بخوری
- که به هیچکس نمیگی. - به جان کارول قسم می‌خورم.
شب بعد از سقوط هواپیما،
وقتی همه ازم کمک می‌خواستن و...
و با من رفتار می‌کردن که انگار به درد بخورم...
فرستنده اضطراری هواپیما رو پیدا کردم.
و من...
خرابش کردم.
کریستال؟
تو دلیل اینکه ما نجات پیدا نکردیم بودی؟
اوه خدای من، باید صورتت رو می‌دیدی.
من، من کاملاً گولت زدم.
تو اونقدرها هم بازیگر خوبی نیستی.
بیا دیگه رفیق، تو واقعاً فکر نمی‌کنی
من... من همچین کاری بکنم، مگه نه؟
تو... تو بهترین دوست من نیستی. تو یه روانی هستی.
چی؟ نه، نه، نه، کریستال، کریستال، بس کن، بس کن.
باشه، نمی‌تونی به کسی بگی.
جدی می‌گم، باشه؟ من... من هر کاری تو بخوای می‌کنم.
برات دستشویی رو تمیز می‌کنم
و همه کارای خونه رو انجام می‌دم، باشه؟
فقط، فقط نمی‌تونی به کسی بگی. لطفاً.
- وگرنه چی، منو مسموم می‌کنی؟ - نه.
من...
لعنت به...
میکشمت.
احساس می‌کنم ناراحت هستی.
من فقط نمی‌فهمم...
نمی‌فهمم چطور ممکنه این رو از دست داده باشم.
لاتی؟
من روی همه نظارت داشتم،
و واقعاً همه.
اما ظاهراً نه همه رو، چون این رو از دست دادم.
- چطور؟ - خب، جنبه مثبت قضیه اینه که دوستت سالمه.
و این دلیلیه که ما اینجا اومدیم، مگه نه؟
شاید الآن بتونی بری جلو.
برم جلو؟
مگه ناتالی بهت نگفت بری خونه؟
آره، اما واضح بود که نقش بازی می‌کرد.
یعنی، اگه واقعاً دارن گروگانش می‌گیرن،
اولین کاری که می‌خوان بکنن اینه که
تمامی ارتباطاش رو با دوستای نزدیکش قطع کنه.
این الفبای فرقه‌هاست.
شاید... شاید لاتی حسودی میکنه
به رابطه من و ناتالی. یعنی،
این مدل دوستی رو نمی‌شه خرید،
اما می‌شه دزدیدش و سعی کرد...
آدم بُکشی براش؟
ببخشید؟
دوستی‌های تو یه خورده پیچیده‌تر از بقیه‌است.
آدم‌ربایی، فرقه‌ها، مرگ.
آدام مارتین.
ببین، داستانی که تعریف کردی
در مورد مادر عزادار آدام خیلی تأثیرگذار بود،
اما مثل هر کارآگاه آماتور خوبی،
منم پیگیر شدم.
متأسفم که بگم،
میستی، تو این بار لغزیدی.
اون (مادر آدام) مدتهاست مرده.
پس من... من همه چیز رو کنار هم گذاشتم.
همه سرنخ‌ها رو بررسی کردم تا بفهمم چرا دروغ میگی
در مورد همچین چیزی،
و نتیجه گرفتم که
احتمالاً تو کشتیش.
شاید برای کمک به یه دوست؟
فکر می‌کنی من قاتلم؟
حتماً. تو هم جذابی هم احساساتی،
که از ویژگی‌های قاتل‌های سریالیه.
فقط تو تونستی قایمش کنی.
ببین، مادربزرگ من
به قتل پدربزرگ جو محکوم شد.
با اینکه 30 سال گرفت،
هیچوقت فراموش نکرد برام کارت تولد بفرسته.
اینقد با ملاحظه بود.
مثل تو.
ببین، من فقط می‌خوام بگم، دوستت دارم
صرفنظر از فعالیت‌های فوق‌برنامه‌ات.
- باید بری. - چی؟ آه، صبر کن، و-وایسا، من...
ولی من-من رفیقتم.
راهمو پیدا می‌کنم.
اما این؟ من و تو، هرچی هست، تموم شد.
بهترین دوستش.
لعنت، سرد شد.
وقتی ببینم باور می‌کنم.
اوه خدای من.
خدایا، خیلی داغی. بیا تو.
خب، آفرین، آقای خوشتیپ.
لعنتی.
براتون چیپس آوردم،
ولی همه فریتوزا رو خوردم.
اگه بخوای می‌تونم بیشتر بیارم.
نه، من-من خوبم. ممنون رندی.
خب جف واقعاً بهم چیزی نگفت.
آه، اینکه باید یه مدتی باهم بمونیم،
و بهت دست نزنم.
پس، این ربطی به، اوم،
اون ماجرای ناتالی و اف‌بی‌آی نداره؟
- چی؟ - یه مأمور منو به قایقش دعوت کرد،
پرسید اونو اطراف دیدم یا نه.
ولی نگران نباش، در مورد بی-میل حرفی نزدن.
بهت نگفتم این کلمه رو از دهنت بیرون کنی؟
ببخشید.
مواظب باش.
من... من بهتر عمل می‌کنم.
این خیلی عجیبه.
دیگه در مورد ناتالی چی پرسیدن؟
فقط اینکه کجاست
و آیا با یه مشت آدم بنفش عجیب معاشرت می‌کنه یا نه.
خب. اوم...
اما من واقعاً تامی رو دوست دارم،
و اون... مثلاً...
- تازه دوباره قبولم کرده، پس... - رندی، این برا ما نیست.
فقط توش بریز و بندازش تو سطل زباله.
- چی؟ چرا؟ - سوالی نپرس، باشه؟
بعد از کاری که تو و جف کردین، به من بدهکاری.
برو انجام بده.
خیلی خوب.
هی.
جرأت نداری به من فکر کنی.
قسم پیشاهنگی.
همه چیز رو عوض می‌کنی.
- چه خبره لاتی؟ - چیه؟
این چه...
داشت چیزای عجیب تو گوش بچم زمزمه می‌کرد.
من فقط باهاش حرف می‌زدم.
- حرف زدن تو این دوران خوبه. - آره،
تا صدای مادرش رو بشناسه.
به کسی آسیب نمی‌زد، شانا.
واو.
خیلی خوب، گمش کن.
این چیه؟
داروییه که منو وادار می‌کنه به کار خودم برسم.
- باید دو تا بخوری. - خب، من جدیم.
این یه چیز خیلی سنگینه.
آره، "V" مال ویکیه.
اون... چند سال پیش سرطان گرفت.
تا وقتی مرد اینجا زندگی می‌کرد.
متأسفم.
می‌دونم رابطه تو و مادرت پیچیده بود.
حداقل دوباره باهم حرف می‌زدین.
آره. آره، آره،
سرطان همه کثافتکاری‌هاش رو درآورد.
فکر کنم آدمها...
وقتی می‌دونن دارن می‌میرن، انتخاب‌هاشون رو بازبینی می‌کنن.
شاید لازم نباشه در حال مرگ باشی تا پشیمون بشی.
نه.
حق نداری این کارو بکنی.
- هیچ‌جوره. - چی؟ چی؟
نمی‌تونی بیای اینجا و
اینهمه مشکل تو زندگی من بریزی
و بعدش یهو فیلم "های فیدلیتی" بازی دربیاری.
"خب پس مشکل رابطه ما چی بود؟"
- این از "ساینفلد" نیست؟ - دارم فیلم و سریال قاطی می‌کنم
چون خیلی عصبانیم!
لعنت.
- نباید می‌اومدم اینجا. - اوه، برو گمشو.
نگذار مجبور بشم تو رو قانع کنم که بهم اجازه بدی کمک کنم.
می‌دونی نمی‌ذارم اینطوری از اینجا بری،
پس حداقل این ادب رو داشته باش
که واقعاً کمک من رو بخوای.
سگ لعنتی‌ام رو کشتم، ون.
دوستم تو بیمارستانه.
دارم دیوونه می‌شم، و وحشت‌زده‌ام!
کاملاً.
از همون موقع که...
نمی‌تونم کمک تو رو بخوام
چون نمی‌خوام آدم‌های بیشتری رو که دوست دارم، آزار بدم.
خدا...
هی.
ببین، راه حلی پیدا می‌کنیم.
بیا.
این مسئله رو حل می‌کنیم.
پس تو به همه کلک زدی؟
چرا به همه نمیگی
که چرا گزارش‌های دقیقی
از زندگی شخصی‌شون داری؟
تلفن‌هاشون و یادداشت‌هاشون رو داری
در مورد خانواده و اطلاعات بانکی‌شون.
داره همتون رو دستکاری می‌کنه!
داره ازتون سوءاستفاده می‌کنه،
داره شکارتون می‌کنه و سود می‌بره!
- اونا خودشون می‌دونن. - چرت و پرت.
ما با میل خودمون وسایل شخصی‌مون رو می‌دیم.
اون از نظر بالینی دیوونس!
و توهماتش به آدم‌ها آسیب زده.
تو بهتر از هرکی باید بدوني
که نمیشه کسی رو بر اساس گذشته‌ش قضاوت کرد.
ما رو تنها بذارین.
لطفاً.
چیزی که دنبالش هستی رو تو دفتر من پیدا نمی‌کنی.
چون چیزی که دنبالش هستی توی ذهن خودته.
ترویس گفته بود که تو در مورد یه چیزی راست می‌گفتی،
و ظاهراً اونقدر مهم بوده
که برات پیغام بذاره.
نمی‌خوای بدوني اون چی بود؟
چون من که واقعاً می‌خوام بدونم.
می‌خوام بدونم ترویس چه حالی داشت.
و می‌خوام بدونم اون یادداشت چه معنی‌ای داره.
خودت می‌دونی چه حالی داشت.
تو شروعش کردی.
شاید درست باشه.
اما من باید بدونم.
می‌دونم چطور می‌تونیم اینو بفهمیم.
با هم.
شانا، اینجا یخ‌زدِه!
باشه، می‌تونی هرچی می‌خوای سکوت کنی،
اما من تو رو اینجا تنها نمی‌ذارم،
بااینکه احتمالاً باید بذارم.
باید بگم «متأسفم»؟
تو باید دوست من باشی.
تو باید طرف من باشی، نه تیم لاتی!
فقط یه تیم وجود داره شانا، هممون تو همیم.
نمیتونی فکر کنی این هنوز درسته؟
- ببین، می‌دونم ترسیدی... - نه، اینکارو نکن!
مسئله ترس من نیست.
- پس چیه؟ - چون تو عضو کلوب دعای اون‌ها شدی!
قضیه این نیست.
فقط بخاطر وَنه. اون و لاتی و...
اوه وسواس داره راجع به بچه‌ی من، تای!
خب، لاتی هیجان‌زده‌ست. ما همه هستیم.
نه، اگه کسی باید هیجان‌زده باشه، منم.
اما من دارم کلاً وحشت می‌کنم از بچه‌دار شدن
تو وسط این جنگل لعنتی، و تازه،
دعا کردن یه مشت آدم روانی
تو یه فرقه‌ی درخت‌پرست عجیب
هیچی رو برام آسون نکرده!
به دعای تو نیاز ندارم،
- می‌خوام پشتم باشی. - هستم!
اما شانا، برای اولین بار پس از مدت‌ها،
از خوابیدن نمی‌ترسم.
و بله، حق با توئه، احتمالاً ربطی
به گوش دادن به سوزن کاج نداره،
اما هرچی کمک کنه رو می‌گیرم،
و بابتش عذرخواهی هم نمی‌کنم!
آخ!
- لعنتی! - شانا، حالت خوبه؟
آه!
باید برگردیم کلبه.
نه. نه، نه، نه، نه، نه.
نه، کریستال.
کریستال.
کریستِن!
نه، نه، نه، نه!
نه. نه، نه.
آه، آه، آه... زنده موندن، زنده موندن.
آه، آه... نه. نه.
ببخشید.
نه، نه!
ببخشید رفیق.
خب، همین بود.
صبر کن.
یه چیزی اینجا درست نیست.
رفیق، تو "فرنچ کانکشن" رو زیادی نگاه کردی.
نه.
باید اتاق رو بررسی کنیم،
مطمئن بشیم واقعیت داشته
ساراکوسا، تو تازه‌کاری...
میدونم تازه‌کاری،
اما بهت یاد دادن که بدون حکم،
هیچ مدرکی قابل استناد نیست، درسته؟
آروم باش، فقط میخوام یه کم بگردم.
تخت رو میبینی؟
راضی شدی یا میخوای تیم پزشکی قانونی بیاد؟
فقط یه دقیقه بهم وقت بده؟
باشه.
هی
این ماست نیست، لوسیونه. آره لعنتی!
ساراکوسا آزاده، عزیزم!
شانا فقط میخواست فکر ما رو گمراه کنه
تا فکر نکنیم با آدام رابطه داشته.
یعنی اون بچه عمداً بهت اطلاعات غلط داده.
لو رفتی.
هرچی.
اون ممکنه خوب باشه،
اما من بهترم.
بهم گفت دیگه برنگردم.
اه، کی گفت؟
دوستم.
جاوی. دوستت کیه؟
گمش کردم!
- کی رو؟ - کریستال!
با هم بودیم، و بعد...
بعد تو طوفان از هم جدا شدیم،
و خیلی سریع اتفاق افتاد.
مدام دنبالش گشتم و گشتم،
و اسمش رو داد میزدم،
اما-اما انگار ناپدید شد.
خب، باید بریم پیداش کنیم.
اه، لعنتی. تای و شانا هنوز اون بیرونن.
لعنتی.
تو این شرایط پیداشون نمیکنیم.
چکار کنیم؟
تای! شانا!
تای!
شانا!
کریستال!
- تایسا! - کریستال!
کجا هستیم؟
اصلاً داریم درست می‌ریم؟
شاید راه رو گم کردیم
تای، نمی‌دونم چیکار کنم
باشه، فقط نفس بکش. شانا، نفس بکش.
- تو خوبی. - نمی‌تونم...
- نمی‌تونم. - مشکلی نیست. مشکلی نیست، من راه حلش رو پیدا می‌کنم.
من میبرمتون خونه
ون، چی می‌شنوی؟
این چه ربطی به موضوع داره؟
صدای بادو می‌شنوم.
صدای نفسمو می‌شنوم.
صدای درخت‌ها رو می‌شنوم.
صدای نفسمو می‌شنوم.
صدای بادو می‌شنوم.
احساس می کنم دوستامون می خوان مارو پیدا کنن
صدای نفسمو می‌شنوم.
صدای بادو می‌شنوم.
احساس می کنم دوستامون می خوان مارو پیدا کنن
احساس می‌کنم دوستامون به سمت ما بر میگردن
و به نور نگاه کن،
هرچقدر هم سخت باشه.
به خودت اجازه بده برگردی
و آخرین باری که...
تراویس رو زنده دیدی تصور کنی.
چی می‌بینی؟
یک ساحل.
نَت، اون طرف خوبی؟
تراویس.
بعد چی شد؟
ناتالی، بعد چی شد؟
چیزی که همیشه میشه
خوبی؟
لعنت به این نقاشی.
حتی نمی‌دونم چرا
چنین نقاشی‌ای رو اینجا آویزون کردن.
چرا خساست می‌کنی؟
نمی‌کنم. بگیر.
ناتالی! بیا، نَت.
چه می‌بینی؟
محل سقوط هواپیما رو می‌بینم،
اما متفاوته.
- ادامه بده. - خودمون رو می‌بینم.
ما نجات پیدا نکردیم.
- هیچ‌کدوممون؟ - اونجا تنها نبودیم.
نَت، بیدار شو. بیا دیگه.
صدای ما رو می‌شنوی؟ صدای ما رو می‌شنوی؟
بیدار شو! بیدار شو!
- پنج میلی‌گرم نالوکسان. - بیا دیگه!
ناتالی، بیدار شو.
خانم، صدای ما رو می‌شنوی؟
بله.
من دیدمش.
احساسش کردم.
ما اون رو با خودمون آوردیم.
ترا...
ما اون رو با خودمون برگردوندیم.
اشکالی نداره.
تو اینجایی.
تمام این مدت،
یه چیزی بود،
یه تاریکی،
اون بیرون...
با ما.
یا تو وجودمون.
هنوز هم هست.
این چیزیه که درست می‌گفتم.
آه، بالاخره.
می‌تونید کمکم کنید؟
لطفاً، می‌خوام عضو بشم.
باد. برف رو حس می‌کنم...
اوه خدای من، شانا.
شانا.
اوه خدای من.
تای!
بیا، شانا.
اوه خدای من.
ببرینشون تو. بیاین، بیاین.
- شانا! - خدا رو شکر.
شانا!
بیاین دیگه، بیاین.
اشکالی نداره، اشکالی نداره.
بیاین.
بریم تو. بریم تو.
- اوه خدای من. - شماها سالمید.
- گرفتیش؟ - حالش خوبه؟
وقتش رسید؟