آنچه گذشت
ما داریم پرواز می‌کنیم.
دیگه زیاد گرسنه نمی‌مونیم.
باید نعمت‌هاش رو جمع کنیم.
وای، دارن خیلی خوب می‌شن.
پس این
هفت مایل تو هر جهته؟
- برادرت زنده‌ست. - می‌دونم فکر می‌کنی که مرده.
دو ماه گذشته.
روی یه شاخه آویزون شده.
از کجا اینو می‌دونستی؟
- جوابم رو بده. - نمی‌دونم.
- چقدر فشار می‌دی؟ - بعضی از شماها فقط
عاشق زندگی خارج از شبکه‌اید.
عوضی.
افتخاره که می‌بینمت، میستی کوئیگلی.
همچنین، والتر ترتسال.
من کلی هستم.
جی.
شانا داشت نامردی می‌کرد.
اطلاعاتت غلطه.
اون خشم رو خالی کن.
شرایط خیلی بده
با خانواده سیمون فعلاً.
یادت میاد چی گفتم در مورد مشکلم؟
داره بدتر می‌شه.
تایسا
تایسا.
برگرد. من اینجام.
من اینجام.
یکی دیگه پیدا کردی. ببین.
ببین.
یه چیزی تو وجودت می‌دونه که این درخت‌ها اینجان.
من هیچی در مورد این نمی‌دونم.
- بذار بخوابم. - می‌دونم، می‌دونم، ولی تای،
گوش کن، گوش کن به من.
اگه فقط با لاتی حرف بزنیم،
- نه. - اون می‌تونه وارد
- نه. هیچ‌جوره. - بخشی از تو بشه که
نه، گفتم نه!
این اصلاً ربطی به اون نداره.
من می‌رم بخوابم.
سرت شلوغه.
آره، سرم شلوغه، مشغول نقد کردن چک‌هامم.
بعضی از شماها فقط عاشق زندگی خارج از شبکه‌اید.
چی؟
یا خدا.
چی؟
اِه
یعنی شرکت یدک‌کش
ون ما رو کنار جاده پیدا کرده؟
آره.
چه شانسی آوردیم، نه؟
خوش‌شانسیم.
آره، حتماً.
صبح‌به‌خیر عزیزم.
امشب با آلانا هستم. خداحافظ.
خوبه که بدونم.
من میرم "کولز".
یه حراج دارن، اِم
تو اون جوراب‌های ساق‌بلند ضدبو رو دوست داری، درسته؟
اونا در مورد ارتباطت می‌دونن.
- کی؟ - پلیس‌ها.
- پلیس‌ها در مورد رابطه‌ات می‌دونن. - چی؟
تو باشگاه شنیدم داشتن در موردش حرف می‌زدن.
از کجا می‌دونن؟
تو خیلی وقت باهاش می‌گذروندی.
مثل خودت که میگی، جاهای عمومی.
شهر کوچیکه، شانا.
راست میگی.
باید با یه ماسک اسکی اینجور جاها می‌رفتم.
اونم جاهای عمومی.
مردم رو تهدید می‌کردم.
کجا میری با این لباسا؟
بانک. تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
اون کلیدا رو لازم دارم.
می‌خواستم برم کمک لیسا غرفه بازار کشاورزی رو راه بندازه.
معمولاً این کار رو با تاد انجام می‌ده.
تو اصلاً شبیه کسی که تو فروختن عسل استعداد داشته باشه، نیستی.
اتفاقاً فکر کردم زمان خوبیه که
یه کم با هم وقت بگذرونیم، اونم از وقتی که منو بخشید
به خاطر اینکه
به صورتش چاقو زدم.
باشه. خیلی خب.
ولی، اِم
بذار اون رانندگی کنه.
هیچ‌وقت این کار رو نمی‌کنه و
احتیاج به تمرین داره.
به دفتر سناتور تایسا ترنر زنگ زدید.
بعد از صدای بوق پیغام بگذارید.
دارم واقعاً نگران می‌شم که چرا جوابم رو نمی‌دین.
هیچ‌کدومتون.
منو مجبور نکنید دنبال‌تون بگردم.
اگه تایسا و شانا رو هردوتاشون رو دزدیده باشن،
خیلی، خیلی عصبانی می‌شم.
مطمئنم فقط سرشون شلوغه.
همه‌شون خیلی خوش‌شانس‌ان که تو رو دارن.
خیلی کم پیش میاد دوست
که همیشه پشتت بوده.
ممنون.
بفرما.
یه چیز خوب دارم تا حواست رو پرت کنه
وقتی که داری منتظر جواب دوستات می‌مونی.
می‌تونی موزیک بقیه سفر رو انتخاب کنی.
و من اصلاً شکایت نمی‌کنم.
خب
- حالا همه چیز واضحه. - چی؟
چرا دنبال من اومدی.
چرا به من کمک می‌کنی.
حتماً تحقیقاتت رو انجام دادی.
داری از چی حرف می‌زنی؟
می‌تونی همین الان بازی رو تموم کنی، باشه؟
تو همونایی هستی که عاشق یلوژکت‌ها هستن.
و من مفتخرم که به نظر می‌رسد من یلوژکت مورد علاقه‌ت هستم،
اما قرار نیست چیزی در مورد اتفاقاتی که اونجا افتاده
به تو بگم.
پس می‌تونی من رو
تو شهر بعدی پیاده کنی.
وایسا، وایسا، وایسا، این اتفاق قرار نیست بیفته.
همونطور که بهت گفتم:
من از شهروند-کارآگاهی دنبال تو اومدم
چون می‌خواستم با اون ذهن تیزهوش
و کارآگاهانه‌ی مامور آفریکن‌گری کار کنم.
و چون تو یه ارجاع به سوئینی تاد دادی
تو یکی از پست‌هات.
ببین، من اهمیتی نمی‌دم... اوه، بی‌احترامی نشه،
چون مطمئنم که یه آسیب مهم بوده، اما
من اهمیتی نمی‌دم که تو یه یلوژکت هستی.
اون مال ۳۰ سال پیش بود.
بیست و پنج سال.
و این کمترین چیز جالبیه که در مورد تو وجود داره.
پس تو فقط
اتفاقاً عاشق موزیکال‌ها هستی؟
و این ربطی به من نداره؟
آره.
خب
من واقعاً به موزیکال‌ها اهمیتی نمی‌دم،
- یا به چیزی که گوش می‌دیم. - اوه.
خب، پس برات مهم نیست اگر من بذارم
اوه، بیا داستان سیندرلا رو تعریف کنیم،
با این تفاوت که هر شخصیت یه قطاره؟ اه.
دیگه بسه.
خدا رو شکر، چون من از سوپ سار خسته شدم.
پس دزد کیه؟
یکی از سوله گوشت خرس دزدیده.
فکر می‌کنن سزاوار بیشتر از بقیه هستن،
که در این شرایط، خیلی مزخرفه.
در این مرحله، خیلی مزخرفه.
اگر کسی باید بیشتر برداره، اون منم،
ولی این کار رو نمی‌کنم چون من بدترین نیستم.
پس کدوم یکی از شما هست؟
باشه. درسته. هرچی.
احتمالاً اون بوده.
فکر می‌کنه خیلی از ما بهتره.
من اون گوشت رو برنداشتم.
باشه؟ و اگه فراموش کردی،
من تو برف خیلی چالاک نیستم.
اما می‌دونی چیه؟
اگه من بودم، دقیقاً چی کار می‌کردی؟
می‌خوردیم؟
بیاید آروم بگیرید، بچه‌ ها.
اصلاً امکان نداره که مربی
همه‌چی تقصیر توئه، می‌دونی.
- ببخشید؟ - دلیل اینکه گوشت نداریم.
لاتی سعی می‌کنه تو رو برای شکار دعا کنه،
اما نصف وقت‌ها تو نیستی. یا وقتی میایی،
انگار داری بینیت رو می‌گیری.
شوخی می‌کنی؟
تو واقعاً فکر می‌کنی دلیل اینکه شکار پیدا نمی‌کنیم منم؟
تقصیر منه؟
من تنها کسی هستم که داره تلاش می‌کنه.
من و تراویس.
در حالی که بقیه شماها فقط نشستین
- روی کمرتون. - اگه شکار وجود نداره،
پس لاتی چطور پرنده‌ها رو گرفت؟
اوم، لاتی پرنده‌ها رو نگرفت.
اونا خودشون به داخل کلبه پرواز کردن.
چون اون بهشون گفت.
این اتفاق وقتی افتاد که خون روی
علامتی که اون کشیده بود چکید.
ما هنوز مطمئن نیستیم که دلیلش این بود.
آره، می‌بینی، به این می‌گن تصادف.
باشه؟ اون پرنده‌ها فقط
مثلاً گیج بودن، یا
بیماری داشتن، یا یه چیزی.
نه، اگه بیمار بودن،
پس ما باید از خوردنشون مریض می‌شدیم.
خب خرس چی؟
فکر نکنم کسی که اون رو دید بتونه بگه تصادف بوده.
دقیقاً. این همه‌چی رو نشون میده:
تنها غذایی که تو این چند ماه داشتیم، مدیون لاتیه.
پس باید یه مسابقه بدیم.
آره؟ تک‌به‌تک.
هر دو بریم بیرون، فقط اون و من،
و بعد آخر روز می‌بینیم چه کسی
با غذای بیشتری برمی‌گرده.
بیخیال، نَت، این منصفانه نیست.
لاتی شکارچی نیست.
به گفته اون‌ها، اون از یه شکارچی هم بهتره.
تعجب کردم که می‌خوای این کار رو با من انجام بدی.
به یه استراحت از کمپ نیاز داشتم.
به علاوه، فکر کردم بهت بدهکارم بخاطر
مشکلی نیست. مشکلی نیست. حالم بهتره.
پس لاتی فقط هفته‌ای یه بار به شما اجازه می‌ده
از کمپ خارج بشین و به بازار برین و همین؟
نه، ما هر وقت بخوایم می‌تونیم بریم،
برای هر چند روزی که بخوایم، فقط
شارلوت نیاز داره که من خیلی از کارگاه‌ها رو
تو کمپ رهبری کنم، پس همیشه مشغولم.
فکر نمی‌کنی عجیبه که حتی یه قانون داشته باشین
که می‌تونین هر وقت خواستین برین
و هر چند روزی که خواستین بمونین؟
تقریباً انگار می‌خواد این تصور رو ایجاد کنه که آزادین
تا همیشه برگردین؟
باشه، این یه خیال باطله.
این... این یه قانون نیست، فقط یه چیزیه
که اون تو سخنرانی خوش‌آمدگویی‌ش می‌گه.
هیچ قانونی تو کمپ وجود نداره، واقعاً.
شوخی می‌کنی؟
فقط این که چی بپوشی، چی بگی،
به چه جلساتی بری
ما این کارها رو می‌کنیم چون خودمون می‌خوایم.
پس، رنگ مورد علاقه همه اتفاقاً
- بنفشه، آره. - بنفش؟
بعضی‌ها تو کمپ
از پول زیادی میان، بعضی‌ها نه.
شارلوت می‌خواست همه اونجا برابر باشن.
ازت نخواست چیزی رو رها کنی؟
فقط قسمت‌های بد.
قسمت‌های بی‌فایده.
یعنی چی؟
ببین، تو اینو جدی نمی‌گیری، می‌فهمم.
منم اول اینجوری بودم.
پس
چه چیزی تغییر کرد؟
من.
عجیبه، دکتر گراهام بهم نگفته بود
که می‌خواد مرخصی بگیره.
فکر کنم آخرین لحظه تصمیم گرفت.
اما قول می‌دم که از پرونده‌ت با خبرم.
باشه.
اما کنجکاوم، تو ده سال گذشته
هر شش ماه یه بار سر یه ساعت مشخص دکتر گراهام رو می‌دیدی
و اینجا نوشته که پنج هفته دیگه وقتت نیست.
چی شده؟
امیدوار بودم دوز داروهام رو افزایش بده.
تو می‌تونی این کار رو کنی؟
مطمئناً قدرت این کار رو دارم،
اما چرا می‌خوای دوز داروهات رو افزایش بدی؟
اوه، خب، تو درباره
اتفاقاتی که وقتی بچه بودم افتاد خوندی، درسته؟
من دوباره شروع کردم به دیدن
تصاویر.
برای اولین بار بعد از
دهه‌ها.
و این اتفاق داره تکرار می‌شه.
و باید متوقف بشه.
اون‌ها باید متوقف بشن.
آخرین بار، این‌که... اوم
تبدیل به یه چیز دیگه شد.
دیگه نباید تکرار بشه.
من خیلی سخت کار کردم.
و یه چیزی ساختم که
به مردم کمک می‌کنه.
به خودم کمک می‌کنه.
نمی‌تونم برگردم.
قبل از اینکه درباره دوز داروهات صحبت کنیم،
توصیه می‌کنم که روش فکر کردنت رو درباره
این تصاویر تغییر بدی.
استرس دائمی دور کردن اون‌ها
ممکنه باعث بشه بیشتر ظاهر بشن، پس
شاید از خودت بپرسی
فکر می‌کنی اون‌ها می‌خوان چی بهت بگن؟
هیچی.
چون اون‌ها واقعی نیستن.
باشه، پس تک‌به‌تک یعنی هیچ نوع کمک دیگه‌ای مجاز نیست.
اگه شکار کردی، همونجا رهاش کن
و ما می‌ایم و کمک می‌کنیم تا برگردونیمش.
خودت باید قبل از غروب آفتاب برگردی،
در غیر این صورت به طور خودکار حذف می‌شی.
اگه تا اون موقع برنگشتی،
میایم و پیدات می‌کنیم.
اوه، و برای اسلحه
ما فقط
یک تفنگ داریم، پس، اوم، شاید بتونین کارت بکشین
لاتی به تفنگ نیاز نداره.
باشه.
لعنتی.
شانا؟
- سلام. - اوه، هی، میشل.
- همه چی چطوره؟ - خوبه.
آره، اوم
اوه، می‌خواستم ازت تشکر کنم
که اینقدر به کالی اجازه می‌دی پیشمون بمونه.
باید یه چک برات بزنم برای هزینه‌هاش.
متأسفم، اما
کالی هفته‌هاست که تو خونه ما نخوابیده.
مامان...؟
سلام.
بیا تو.
فکر کردم می‌تونیم بریم یه جا و... اوم
تفریح کنیم.
کجا؟
هنوز نمی‌دونم.
این قسمت باحالشه.
تو شهرهای کوچیک، همه می‌دونن آدم‌های عجیب و غریب کجان.
صبر کن، نمی‌تونی از پیشخدمت بپرسی فرقه کجاست.
- چرا می‌تونم. - اگه خودش یکی از اون‌ها باشه
و بهمون اطلاعات غلط بده چی؟
اوه، اگه اون
چیز دیگه‌ای می‌خواین؟
نه، ممنون.
باشه
داستان تو... چیه؟
توضیح می‌دی؟
اوم، خب، منظورم اینه که چطور می‌تونی همین‌جا باشی؟
شغل... نداری؟
اوه، نه.
سال‌هاست که شغل ندارم.
من میلیونرم.
به طور دقیق‌تر، چند میلیونر.
نه، نیستی.
یادته اون شرکت داربست‌سازی که چند سال پیش
به خاطر شل شدن تیرها شکایت شد
و باعث شد یه عالمه آجر روی
اون بدبخت که زیرش راه می‌رفت بیفته؟
خب، اون مجبور شد یه صفحه فلزی تو سرش بذاره،
و در دادگاه شش میلیون دلار توافق کرد.
آره، همه‌چی توی یوتیوب هست.
حتی متخصص‌ها هم نمی‌دونن چطور زنده موندم.
می‌خوای ببینی؟
ببخشید. شما چیزی درباره فرقه آدم‌های بنفش می‌دونید؟
- چی گفتی... - داریم وقت تلف می‌کنیم.
آره، اون‌ها انعام‌های خیلی بدی می‌دن.
خب، ممکنه بدونید
اون‌ها رو کجا می‌تونیم پیدا کنیم؟
اوم، اون‌ها عسل‌شون رو
هر سه‌شنبه تو بازار کشاورزان می‌فروشن.
امروز سه‌شنبه‌ست.
آره، می‌دونم.
بیا با این شانس.
کجا می‌ری؟
اوم
غرب؟
می‌خوای سوار بشی؟
اوم، من... نه، من می‌تونم
هی. کامل بگم، بهت رأی دادم.
اوه. ممنون.
من معمولاً مشکل پوستی ندارم و
این شکلی نیستم.
آه، مشکلی نیست.
این باعث می‌شه بیشتر ازت خوشم بیاد.
اگه سناتورهای ایالاتی می‌تونن روز بد داشته باشن،
ما هم می‌تونیم، درسته؟
کجا بودی وقتی داشتم شعارهای تبلیغاتی می‌ساختم؟
دوباره اون چکه کردن رو شنیدم.
کسی این رو نشنید؟
می‌خوام ببینم از کجا میاد.
کمکم می‌کنی؟
الان یه کم سرم شلوغه.
خبر فوری: لازم نیست کنکور بدی.
من باید بدم.
چون وقتی برگردیم، من هنوز یه دانش‌آموز سال سومی‌م.
باشه، خوبه.
اما می‌تونی لطفاً با من نگاه کنی؟
باشه.
حدس می‌زنم انباری رو چک کنم.
هی.
هی، آقا، چقدره که اینجایی؟
قصد آزارت رو ندارم، اشکالی نداره.
بیا
همینه.
بفرما.
سلام.
سلام. سلام.
چیزی پیدا کردی؟
نه. هیچی.
سلام.
لعنتی.
همم.
این یه بازار کشاورزی مزخرفه.
نه، این، اوم، خونه مادرمه.
می‌خوام ماهیم رو ببینم.
اسمش ۱۴‌امین گیلیه و خیلی بامزه‌ست.
اما تاد هیچوقت بهم اجازه نمی‌ده به جز بانک و بازار
جای دیگه‌ای توقف کنم.
پس، می‌تونی لطفاً به شارلوت نگیم که اینجا اومدیم؟
اوه، پس هیچ قانونی وجود نداره،
اما اجازه نداری خانواده‌ات رو ببینی؟
اوم، نه، اینطور نیست که اجازه نداشته باشیم،
اینطوریه که شارلوت فکر نمی‌کنه ایده خوبی باشه.
اون می‌گه لنگرهای ما تو کمپ هستن.
نه این بیرون.
درسته
اوه، عزیزم
خیلی خوشحالم که خونه‌ای.
اتاقت دقیقاً همون شکلیه که رهاش کردی.
اوم... خب، من هر هفته ملحفه‌ها رو تمیز می‌کنم.
من واقعاً اینجا نموندم.
فقط... اومدم ۱۴‌امین گیلی رو ببینم و
سلام بدم و
بهت بگم که خیلی حالم خوبه.
و اینکه خوشحالم.
درسته، ناتالی؟
عالی. و خوشحال.
هنوز داروهات رو مصرف می‌کنی؟
نه، اما کمک گرفتم تا خودم رو ازشون جدا کنم.
و حال خیلی بهتری دارم.
دیگه اینجا ابری نیست.
قبلاً هم ابری نبود.
خب، نمی‌دونم، شاید به خاطر این بود که
نکن.
می‌دونم که افسرده‌ای، لیسا.
می‌دونم که تو نمی‌بینی،
اما من همیشه می‌تونم بفهمم.
آره، من هنوز هم افسرده‌ام
چون یه چیز همیشگیه،
اما دارم کار واقعی انجام می‌دم.
دارم با احساساتم روبرو می‌شم و اون‌ها رو بی‌حس نمی‌کنم.
این روتینه.
روبرو شو، قبول کن،
رهاش کن.
این یه روتین واقعی نیست.
اگه براش جواب میده، چه اهمیتی داره؟
می‌دونی چیه؟ میشه یه دقیقه بیرون بری
تا بتونم تنها با دخترم صحبت کنم؟
مامان، چرا اینقد دور هستیم؟
و اصلاً اینجا کجاست؟
آنتن نداریم؟
جدی می‌گم، کجاییم؟
مامان.
چی...؟
خب
می‌دونم که درباره
خوابیدن پیش آلانا دروغ می‌گفتی.
چیز دیگه‌ای هم هست که درباره‌ش دروغ گفته‌باشی و باید بدونم؟
باشه
اول از همه، مامان، این خیلی
زیاده.
و دوم، چیز دیگه‌ای هست که تو درباره‌ش دروغ گفته‌باشی
و من باید بدونم؟
مثلاً شاید اینکه چرا می‌خواستی گواهینامه اون آدم، آدام رو
برای همیشه نابود کنی؟
باشه
و به خدا قسم، مامان، اگه دوباره بهم دروغ بگی،
من دیگه
دیگه از رازها خسته شدم. یعنی واقعاً نمی‌تونم.
آیا تو
اون مرد رو کشتی؟
یا بابا؟
باشه، باشه، می‌دونی چیه؟ حق با توئه.
دیگه هیچ رازی نیست.
آره. من... من آدام رو کشتم.
اما اون داشت از دوستام باج‌گیری می‌کرد.
از هم‌تیمی‌هام.
اوه، لعنتی، نه، در واقع
این دروغه. آدام، باج‌گیر نبود.
اما اولش فکر می‌کردم که هست، پس
اوه، خدای من.
پس، تو
یک نفر رو کشتی؟
یعنی یک آدم بی‌گناه که مستحق مرگ نبود.
من
آره.
می‌دونستم که بابا هیچ ربطی به این ماجرا نداره.
می‌دونستم که همه‌چی تقصیر توئه.
در واقع، می‌دونی، بابا هم تو این ماجرا
خیلی پاک نیست، کالی.
اون
اون باج‌گیر بود.
باشه. همه‌چی اینجا افتضاحه.
- می‌دونم. - پس تو داری می‌گی که
اون دلیل اینه که همه‌چی اتفاق افتاد
و حالا تو یه قاتلی؟
نه. نه، نه، نه. تو
یعنی
آره، یه جورایی.
اما اون آدم بدی نیست، باشه؟
اون فقط یه مجرم بدیه.
اما چرا فکر می‌کرد می‌تونه
از یلوژکت‌ها باج بگیره؟
چون اون‌ها، اون‌ها
ما اونجا کارهایی کردیم که
واقعاً ازشون شرمساریم.
و
ببخشید، می‌دونم
شاید یه روز بتونم با تو درباره‌ش حرف بزنم،
اما برای الآن، اوم
می‌شه همین کافی باشه؟
آره.
ممنون.
کالی
کال، تو
نمی‌تونی به هیچ‌کس در مورد این موضوع بگی.
قول می‌دی که به هیچ‌کس نمی‌گی؟
نمی‌گم.
قول می‌دم.
باشه.
خب، من داشتم یه نقشه درست می‌کردم
از درخت‌هایی که منو بهشون هدایت کردی و، اوم،
این نقشه‌ایه که مربی اسکات درست کرده،
نه با من، ولی فکر می‌کنم نسبتاً دقیقه.
پس من فقط نقشه‌ام رو روی این منتقل کردم و بعد
همه درخت‌های علامت‌دار رو علامت زدم.
مثلاً این همونیه که کنار دره‌ست،
و این همونیه که دیشب پیدا کردی.
می‌بینی‌ش، نه؟
چی رو ببینم؟
ون، این فقط یه سری نقطه تصادفیه.
می‌تونی هر شکلی از این‌ها درست کنی.
آیا تو...؟
نمی‌فهمم.
نمی‌فهمم چرا نمی‌بینی
چیزی که دقیقاً جلوت هست.
ببین، می‌فهمم که داری سعی می‌کنی کمکم کنی.
و من ممنونم، اما
ممکنه همه‌چی فقط بی‌معنی باشه.
آره، ممکنه. همچنین ممکنه که من درست بگم.
و اگه من درست بگم
پس باید یه درخت
با علامت روش باشه،
دقیقاً اینجا.
میای با من بری و پیداش کنیم؟
می‌دونم چطوری باهات برخورد کنم.
می‌دونم چی لازم داری.
می‌دونم وقتی دوباره اقدام می‌کنی چیکار کنم.
من سه ماهه که به خودکشی فکر نکردم، مامان.
این برام خیلی مهمه. اگه نمی‌تونی ببینی
شاید لازم نباشه رابطه‌ای داشته باشیم.
فقط گیلی رو برمی‌دارم و می‌رم.
فقط چون الآن مسئول یه فرقه‌ای،
به این معنی نیست که اون بخش از تو رفته.
نمی‌تونی از خودت مراقبت کنی، عزیزم.
چه برسه به یه ماهی.
- اون یه ماهیه. - که تو می‌کُشی.
نه با فراموش کردن غذا دادن، بلکه با
باز کردن رگ‌هات و تنها گذاشتنش تا از گرسنگی بمیره.
چه مشکلی داری
که نمی‌ذاری دخترت خوشحال باشه؟
می‌گی مادرش هستی،
اما فقط به خودت فکر می‌کنی.
حتی نمی‌بینی چی می‌گی و چیکار می‌کنی،
چطوری داره روش تأثیر می‌ذاره
تو کمک نمی‌کنی!
متأسفم که ناامیدت کردم.
دوستت دارم حتی وقتی سعی می‌کنی کنترلم کنی.
اما الآن حالم خوبه!
خداحافظ، مامان.
متأسفم که سرت داد زدم.
می‌دونم فقط می‌خواستی کمک کنی
و قصد نداشتم تبدیلش کنم به
هرچیزی که بود، اما
ماهی لعنتی‌ت رو بگیر.
- سلام. - سلام.
اینجا جاییه که آدم‌های بنفش هستن؟
عسل سانشاین؟
ظاهراً آره.
می‌دونی جاشون کجاست؟
مطمئن نیستم، اما اون‌ها تو یه منطقه روستایی هستن.
مثل شهر بعدی.
نزدیک جاده ۱۹، یه جایی.
باشه، من اصلاً از این خوشم نمیاد.
باید بریم جاده ۱۹، همین الان.
وایسا، وایسا، داره تاریک می‌شه.
نمی‌دونیم با چی مواجه می‌شیم.
تو موقعیت ضعیفی خواهیم بود.
عنصر غافلگیری رو خواهیم داشت.
اگه من یه رهبر فرقه باشم،
دوست دارم فکر کنی عنصر غافلگیری رو داری.
احساس می‌کردم ممکنه این اتفاق بیفته.
یه مسافرخونه محلی این نزدیکی‌ها هست.
- به نظرم صبح غافلگیرشون کنیم. - به نظرم صبح غافلگیرشون کنیم.
باشه.
بچه‌ها، یه گوزن شمالی پیدا کردم.
صبر کن... پیدا کردی ولی نکشتی؟
نه، مرده، تو سطح دریاچه یخ زده.
کمک زیادی لازم دارم تا از اونجا درش بیارم.
بیا.
اینو بگیر.
و همه تا می‌تونین گرم بپوشین.
هی، فکر می‌کردم قانون این بود که کمک نکنیم.
اوه، خدای من، ماری، این غذاست.
اگه بتونیم اینو دربیاریم،
این گوزن شمالی احتمالاً تا بهار بهمون غذا می‌ده.
میستی.
تو خودت قانون‌ها رو گذاشتی.
- به لاتی می‌گم. - برو بهش بگو.
بهش بگو نمی‌خواستم از گرسنگی بمیریم.
امیدوارم لاتی حالش خوب باشه.
البته که خوبه.
هی، لئونارد.
خوب بود، هیچ‌چیزی آتش نگرفت.
هیچ‌چیزی نشکست.
این به تو خیلی میاد
دوست داری امتحانش کنی؟
اوم... نه، ممنون. من... من فقط دارم نگاه می‌کنم.
اگر لازم داشتی، من اینجام.
مثل خودت.
اوه، خیلی بامزه، خیلی قدیمی.
خیلی تنها.
لباس تولد
اینو برات گرفتم.
به نظر گرسنه می‌رسی.
کسی خونه نیست.
مثل خودت.
صبر کن.
فکر نمی‌کنی باید اول چیزی بگی؟
اوم، فکر نمی‌کردم لازم باشه.
اوه، داری می‌لرزی.
فکر کنم یه پالتو تو ابرکرامبی دیدم که فروش می‌رفت.
من... فکر نکنم کارت اعتباری داشته باشم.
کی این رو جلوت گرفته؟
هیچ بازگشتی، هیچ بازگشتی.
هیچ دلیلی.
فکر می‌کنم باید از اینجا درت بیارم.
هیچ بازگشتی، هیچ بازگشتی
اما من تازه رسیدم.
من نمی‌خوام، نمی‌خوام
نمی‌خوام ترکت کنم.
لاتی.
اگه گرم نشی، می‌میری.
باید بری.
- اما من... - برو!
برو!
آره. تموم شد.
طناب. بیا دیگه.
صبر کن، صبر کن.
بکش! محکم‌تر بکش!
بکش!
اوه!
- نه! - هی، هی، نه، نه.
نه، بهش نیاز داریم! بهش نیاز داریم!
رفته.
- رفته. - بهش نیاز داریم. بهش نیاز داریم.
می‌خوای اون ماهی رو بکشی یا نه؟
خیلی می‌ترسم این ماهی رو بکشم.
واقعاً فکر می‌کنی می‌تونم زنده‌ش نگه دارم؟
نظری ندارم.
اما به حرف مادرت اهمیت نده.
اگه می‌خوای خودت رو بکشی، پس خودت رو بکش.
اما به نظر نمی‌رسه امروز این کار رو بکنی.
پس فکر می‌کنم اون ماهی شب رو زنده می‌مونه.
و بقیه‌ش
فردا بهش فکر کن.
درسته؟
می‌دونی، من اونجا بودم وقتی تفنگ رو روی سرت گرفتی.
هنوزم می‌خوای خودت رو بکشی؟
امروز نه.
میشه اسم رو برای رزرو بپرسم؟
لطفاً به اسم جان لنگ رزرو کنین.
- تو هیچوقت نمی‌خوای... - قرار نبود از اسم واقعیم استفاده کنم.
و فقط برای یک اتاقه، درسته؟
- احتمالاً. - نه.
نه، آره، نه.
- نه. - نه.
دو اتاق، لطفاً.
و، اوم، مال من رو به اسم لیدی مالوون رزرو کنین.
باشه.
اتاق‌های هفده و هجده.
- ممنون. - از پله‌ها بالا برین، سمت راست.
- باشه. ممنون. - ممنون.
- کمک می‌خوای برای چمدونت؟ - نه، ممنون.
- من قضاوت‌کننده بودم... - فکر می‌کنم ما
- متأسفم. - متأسفم.
تو بگو.
من امروز قضاوت‌کننده بودم.
متأسفم.
می‌دونی، یعنی، من واقعاً دارم سعی می‌کنم، شانا.
دارم سعی می‌کنم که
از این کار... بگذرم
و راه درست رو پیش بگیرم، فقط
من نیستم، نمی‌دونم، شاید کاملاً
ازش رد بشم.
و متأسفم.
نه. مشکلی نیست.
منم متأسفم، یعنی
واضحه.
- حالا تو بگو. - باشه.
می‌دونم همه‌چی
الان خیلی زیاده و چیزایی هست که نمی‌دونیم و
چیزایی هست که باید ازشون بترسیم، اما واقعاً فکر می‌کنم
همه‌چی خوب میشه.
خانواده‌مون، منظورم اینه.
ما سه‌تا.
آره. موافقم.
آره.
اوم
منظورت چیه؟
من همه‌چی رو به کالی گفتم.
می‌دونی، اون قبلاً یه جورایی بهش فکر کرده بود، اما
من فقط
تأییدش کردم و، اوم، اون حالش خوبه.
ببخشید؟
تو چی کار کردی؟
آره، جف، می‌دونم اما، می‌دونی، اون حالش خوب بود.
فکر می‌کنم نگران بود و واضحه که یه کم ترسیده بود،
اما متوجه شد.
انگار فقط یه فرصت داریم توی این قضیه.
می‌دونی، مثلاً فقط یه بچه داریم.
و به عنوان پدر و مادر، این بخشی از کارمونه.
باید ازش محافظت کنیم، باید جلوش رو بگیریم
تا اشتباهات مزخرفی که ما کردیم رو تکرار نکنه، شانا.
بدنمون رو جلوش بندازیم
اگه لازم باشه.
و، چی، تو بهم می‌گی که
اونو شریک جرم کردی.
ما به همه دروغ می‌گیم، باشه؟ به همه‌ی کسایی که می‌شناسیم.
نمی‌خوام این کار رو با دختر خودم بکنم.
می‌تونم، اوم... کمک کنم آشپزی کنم یا چیزی؟
امشب نمی‌ری پیش آلانا؟
من
من پیش آلانا نمی‌رفتم، من
با یه دوست به پارک می‌رفتم و
نوشیدنی می‌خوردم.
اما، اوم
دیگه این کار رو نمی‌کنم.
- متأسفم. - خب
باشه.
پس...؟
می‌تونم یه چیزی رو خرد کنم؟
آره.
- خیارها. - خی
- خیارها. - آره.
باشه.
هی.
برمی‌گردم، باشه؟
اوه، خدای من.
اوه، لعنتی.
حالش خوبه؟
نه واقعاً، نه.
ما رد خون رو دنبال کردیم و پیداش کردیم از هوش رفته بود.
اون دقیقاً جایی بود که قبلاً هواپیمای شکارچی بود.
آسیب دیدی؟
- بیا ژاکتش رو دربیاریم. - مشکلی نیست.
مواظبت هستیم، مواظبت هستیم.
بیارش اینجا.
می‌تونیم ببریمش تو حموم.
باشه، آره، بیا بلندش کنیم.
باشه، بیا، بریم.
یک، دو، سه.
بلند. بلند. بیا.
باشه، گرفتمت.
باشه.
حالت بهتر میشه. بیا.
بیا.
فقط... بذار یه دقیقه تنها باشن.
تقصیر منه.
خیلی متأسفم.
بازی خوبی بود.
تو بازنده‌ی لعنتی.
داری چرت می‌گی؟
بی‌عرضه‌ی کوچولو.
تو هم مثل من صفر شدی.
من خوبم.
بازی خوبی بود.
می‌شه این
فقط کافی باشه
لطفاً؟
خب، فکر کنم همه‌ی درخت‌ها رو
تو یه مایلی اینجا چک کردیم.
پس باید برگردیم. داره تاریک می‌شه.
نه، مشکلی نیست. بیا فقط
مطمئن بشیم چیزی رو از قلم ننداختیم.
آره.
ها.
عجیبه.
چرا آب شده؟
ون!
این از کجا اومد؟
- هی، هی. بس کن! - هی، هی. بس کن!
ما نمی‌خوایم بهت آسیب بزنیم!
آخ! هی! دست از جنگیدن بردار. ما هستیم.
نه، این غیرممکنه.
لعنت.
اوه، خدای من.
جاوی.
- حالت خوبه؟ - آره.
اوه، خدای من.
چطوری... چطوری زنده‌ای؟
جاوی. هی.
منم.
برادرت.
این یعنی لاتی درست می‌گفت.
اون بود که گفت جاوی زنده‌ست.
سه بار هورا برای لاتی! هیپ-هیپ
لاتی می‌دونست زنده‌ست، اما تایسا می‌دونست کجاست.
نه، اما من
نه، دیگه نمی‌تونی این رو انکار کنی. یه چیزی
در عمق وجودته که به همه‌ی این‌ها وصل شده.
باید بهم بگی نظرت درباره‌شون چیه.
اگه بتونی دستگاه رو راه بندازی.
باشه، حتماً.
- گزارش بده. - آره.
تای...؟
هی، ون.