غذا تموم شده.
اگه می‌خوایم بخوریم، یکی از شما
باید یاد بگیره چطوری از این چیز استفاده کنه.
پس بقیه‌مون
به شما دو تا تکیه کردیم، که یعنی
شما باید به هم تکیه کنید.
فقط نفس بکش.
پزشک قانونی گفت خودکشی بوده.
تراویس خودکشی نکرده،
و من می‌خوام بفهمم کی این کارو کرده.
یه آدمی می‌شناسم که احتمالاً می‌تونه
ما رو به ایمیل تراویس وصل کنه.
به تو نیازی ندارم.
آره، اما، نت
- برو خونه لعنتی. - من همسرش هستم.
هنوز شماره اتاق رو برام پیامک نکرده.
تو اینجا چیکار می‌کنی، آدام؟
داشتم یه نوشیدنی می‌خوردم،
اما، الان دارم فکر می‌کنم شاید
یه چیزی اون بیرون نظرات دیگه‌ای داره.
- میستی هستم. - گفتم بهم زنگ نزن.
تراویس مرده.
اگه رافلسون امشب حواسش بهم باشه،
پولش، نفوذش،
می‌تونه همه چیز رو عوض کنه.
بهم بگو، واقعاً اونجا چی شد؟
برو گمشو.
فکر می‌کنم چیزای بدی اینجا اتفاق افتاده.
بیا اینجا! نگاه کن!
فقط حس بدی نسبت به اینجا دارم.
حس بد؟
من به این چیزا اعتقادی ندارم.
باحال بود، چیزی خاص نبود
چیزی خراب نشد
ساده نگهش دار
نه خستگی، نه قدیمی بودن
درست مثل تو
اوه، خیلی بامزه، خیلی نوستالژیک
خیلی تنها
لباس تولد، فقط یه لبخند
کسی خونه نیست
درست مثل تو
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی وجود نداره
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی وجود نداره
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی وجود نداره
بازگشتی نیست، بازگشتی نیست
دلیلی وجود نداره
ما اینطوری انجامش می‌دیم
لعنتی.
- چی شد؟ - نمی‌دونم.
زدن به چیزی تا حالا درستش کرده؟
ش-شاید روش فوت کنی؟
اه، این دیگه چی بود؟
- هی، تو هم شنیدی؟ - احتمالاً فقط یه شاخه بود.
داخل، روی زمین؟
چی میشه اگه... اون باشه؟
چی، مرد مرده؟
آره.
می‌دونی احتمالاً چی بود؟
انگشتای گمشده‌ی مرده
که دنبال راه برگشت به خونه‌اند.
نت.
تو واقعاً باید تشویقشون کنی؟
باید قبول کنی، صدا مثل این نبود که از پشت بوم بیاد.
خب، پس یه موش بود،
یا یه راکون، یا یه چیزی. نمی‌دونم، این
هیشش!
اوه، خدای من.
گوش کن.
- خب، الان دیگه نمی‌شنومش. - دیدی؟
خیلی خب، خیلی خب.
می‌دونی من فکر می‌کنم چی بود؟
فکر می‌کنم روح تصمیم گرفته وقتشه بخوابه.
و ما هم احتمالاً باید همین کارو بکنیم، نه؟
- آره. - آره، نمی‌دونم.
این چه کاریه که می‌کنی؟
من فقط، اوم، من-من
من فقط، من فقط می‌خواستم پتوها رو جابه‌جا کنم که
بهم دست نزن، میستی.
متوجه می‌شی؟
جکی.
بلند شو و حرکت کن، یا یه چیزی.
من خیلی سردمه.
درد دارم.
عجب شوکی. ما همه واقعاً درد داریم.
مشکلاتمون همزمان شده.
بیا دیگه.
هی.
مثل تراویس قاطی‌شون نکن.
باشه، شما بچه‌ها حال بهم زن‌اید.
- من... - خفه شو.
چطوره یه کمی آب بیشتر بیاریم؟
صبحونه جایی نمی‌ره.
لاتی؟
سردت نیست؟
آره
در واقع.
فکر می‌کردم گرم‌تر باشه.
درسته.
لعنتی.
هی، کمکی لازم داری؟
نه، مشکلی نیست.
خودم انجامش می‌دم.
چرا اینقدر خوش‌حالی؟
مگر تو هم مثل بقیه‌مون حالت خراب نیست؟
مثل بقیه‌مون؟
اوم، نه برای من خوبه.
اوه، ما تو یه سقوط هواپیما بودیم. احتمالاً فقط استرسه.
خب، خوش به حالت که خوبی وگرنه واقعاً باید نگران می‌شدیم.
به هر حال، تا زمانی که هست لذت ببر، فکر کنم.
این وضعیت یه کابوس واقعیه.
نگران نباش.
دارم سعی می‌کنم مصرف کربوهیدرات‌ها رو کم کنم.
اوه، لعنتی.
هی، اگه یه پیش‌پرداخت اسنپ توی حسابت دیدی امشب،
لغوش نکن.
دارم با کلئو و لین به شهر می‌رم.
ببخشید، منظورت این بود که به صورت سوالی بپرسی؟
اوم... نه.
تو برای هالووین به شهر نمی‌ری.
می‌دونم.
خیلی بی‌احساسیه که من به امنیت تو اهمیت می‌دم.
امنیتم؟ ببخشید که ایده‌ی من از یه وقت خوب گذروندن شامل
نشستن روی ایوان با یه لباس شخصیت دهه ۹۰
نیست که هیچ‌کس حتی نمی‌شناسه
افرادی که مهم‌اند داریا رو می‌شناسن، باشه؟
و به هر حال، من قرار نیست آدمی باشم که آبنبات‌ها رو پخش می‌کنه.
تو هستی.
کلاب کتاب من امشب جلسه داره.
واو. هالووینی برای تاریخ.
اما، هی، کار خوبیه که تو الان
همه اون کارای بی‌سر و ته رو انجام می‌دی، کلی وقت آزاد می‌کنه
تو دوران بازنشستگی‌ات. خداحافظ.
نباید اینقدر سختش بگیری.
ببخشید، نباید اینقدر سختش بگیری؟
دخترمون یه آدم بی‌ادبه.
تو می‌ذاری توی جلدت بره.
چرا این کارو می‌کنی؟
خب، تو می‌ذاری هر کاری می‌خواد بکنه.
نمی‌فهمم چرا من تنها کسی تو این خانواده‌ام
که فکر می‌کنه کارا باید عواقبی داشته باشن.
باشه.
واقعاً لازمه امشب این کلاب کتاب رو بری؟
آره، جف. من-من باید برم.
هی، چرا با هم نمیریم؟
مثل یه قرار بذاریم.
به کلاب کتاب؟
آره.
تو کتاب رو نخوندی.
درباره چیه؟ بهم بگو.
داریم "دختر توی... پنجره قطار" رو می‌خونیم.
و... راستش،
فقط می‌خوام از نگاه‌های مامان‌های دیگه فرار کنم.
تقریباً برعکس یه... جشن سوسیسه، پس
همم.
- یه جشن صدف... - نکن.
- لازم نیست. ممنون. - خیلی خب. خیلی خب.
فکر کنم می‌تونم، امسال
جامعه گوبلین‌های محلی رو خودم راضی کنم.
باشه.
خداحافظ.
واشنگتن
داغ‌ترین نقطه یوفوها تو کشوره.
تعداد مشاهده یوفوها اینجا به شدت افزایش پیدا کرده.
همم. هی.
هی. خوشحالم پیدات کردم.
من، اوم، پرونده تراویس رو گرفتم.
- گرفتی؟ - آره.
و گزارش سم‌شناسی، تمیزه.
هیچ چیزی مصرف نکرده بود، نت.
می‌دونم این باعث نمی‌شه
کمتر یه... تراژدی باشه،
اما، امیدوارم کمکت کنه راحت‌تر بخوابی.
آره، کمک می‌کنه.
ممنون. مدیونت هستم.
خب، اگه اینطوریه
ببین... اگه زمان‌بندیم بد بوده،
نگرانش نباش،
اما
اگه یه وقت خواستی دوباره همدیگه رو ببینیم یا
هی، کوین، یه تماس دیگه دارم،
پس، بعداً باهات حرف می‌زنم، باشه؟ خداحافظ.
سلام؟
نگفتی یه آدمی می‌شناسی که می‌تونه
به ایمیل مردم نفوذ کنه؟
ببخشید، شما کی هستید؟
مشکلت چیه؟
یه سوال ساده بود.
هنوز عذرخواهی نکردی.
اما با توجه به همه چیزایی که پشت سر گذاشتی،
من می‌بخشمت.
در مورد مخاطبم، بهش سر می‌زنم.
می‌خوایم به کی نفوذ کنیم؟
کوین.
اون کل پرونده مرگ تراویس رو داره،
اما تا جایی که می‌دونه خودکشی بوده،
حله، انجامش می‌دم.
بیا.
اونجا بوی بدی می‌ده.
این فقط بوی ضدعفونی‌کننده‌ست. بیا تو.
اینجا واقعاً خسته‌کننده‌ست.
اما چیزی بود که می‌خواستی از خانم پیترسن بپرسی؟
- شیطونی یا شیرینی. - شیطونی یا شیرینی.
بفرما.
کد آبی، کد آبی! دکتر، دکتر!
بیا کمکمون کن!
پس شیطونی.
- ببخشید، من فقط... - اوه، نه. مشکلی نیست.
آره.
بعداً باهات حرف می‌زنم.
آره. ممنون.
اینقدر بد بود؟
من تو حومه شهر ۲۰ امتیاز عقبم.
حتی اینجا هم به بثورست نزدیک نیستم.
لعنتی.
عزیزم، چیه؟
صداشو می‌شنوی؟
چی؟
عزیزم، داری چیکار می‌کنی... یه نفر رو بیرون دیدی؟
سگ رو تو خونه نگه دار.
مرسی که منو بدشانس کردی.
خوش‌آمدید به کلاب فلو.
وقتی آماده بودی میستی رو برای موترین بازجویی کنی بهم زنگ بزن.
اه! این باتری‌ها.
لعنتی.
- بیا. - چه خبره؟
با من میای.
بیا بریم. بیا.
آخ.
باید محکم‌تر فشار بدی.
- دارم فشار می‌دم. - نه، نمی‌دی.
باید فشار بدی تا باز بشه.
اینطوری.
اه، حال بهم زنه. اه.
انقدرم سخت نیست. مثل باز کردن یه صدفه.
آره، من این کارو نمی‌کنم.
خب، پس نمی‌دونم چطور بهت کمک کنم،
اما نمی‌تونی همین‌جوری کمک نکنی.
مردم دارن متوجه می‌شن، جکی.
چرا من تنها کسی هستم که از این
چرت و پرت‌های خسته‌کننده برگشت به زمین لذت نمی‌بره؟
من تو این چیزا افتضاحم، و اینو می‌دونم.
و من به اینجا تعلق ندارم،
و نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم این کارو ادامه بدم.
یادته وقتی کفی شوماخر دستش شکست
درست قبل از اینکه قرار بود بریم به رودخانه وایپ‌اسپلش؟
و تو بهش گفتی اگه پرکوست‌ش رو به اشتراک بذاره،
همه‌مون به جای اون به بینگو در الکس لاج می‌رویم؟
آره.
صبر کن، این یه حرف تشویقی بود؟
اوه، واو، شیپمن.
واو، این اصلاً سبک تو نیست.
- بهم بگو درباره‌اش. - همم.
خوشحال کردن مردم کار توعه.
من تو این بهترم
احساس قضاوت شدن به مردم بدم؟
اوه، بریدن چیزای مرده؟
واو. ممنون.
شوخی کردم.
علاوه بر این، تو داری اینجا تبدیل به یه آدم بی‌باک می‌شی.
می‌دونی، تو به من یاد دادی چطوری این‌جوری باشم.
منظورم اینه که تو با حضور داشتن و
به مردم این حس رو می‌دی که همه چی درست میشه
با وجود خودت که خنگ و خونگرم و عالی هستی.
حداقل همیشه این کارو برای من کردی.
ممنون.
من هنوزم یه چاقو رو تو زانوی یه گوزن فرو نمی‌کنم.
خیلی خب.
اما هنوزم... ما به تو نیاز داریم، جکی.
بیا.
منظورم اینه که تو اساساً بهترینی.
یادته؟
آره.
وای، سمیویچ، چی گفتیم؟
شامل این یکی که تو دستت بود؟
نمی‌دونم چطور اونجا رسید.
ها ها. هی.
یادت باشه، به سگ آبنبات ندیم.
حالا که حقیقت رو می‌گیم
شاید وقتشه که "لو بدی"
دختر بیمار حریفت رو.
پس چی شد پایین نرفتن؟
آره، خوب، وقتی این دیوانه‌ها میان خونه‌م،
- من کمتر بخشنده‌ام. - نه، ک
پیمانکار داره یه نفر می‌فرسته
که فردا رنگش کنه.
- همم. - دستات بالا.
هیچی.
آه، تسلیم شدن منطقیه.
تو خیلی عقب تر از اونی که بتونی برسی.
تقصیر من نیست که خوی زنانه‌ات
همه شکارها رو فراری میده.
واو.
- اوه، اینجا رفتی. - اینجا رفتم؟
من از همه طرف محاصره شدم.
اون کلبه مثل کندوی خونه.
چیه تراویس؟ مشکلت چیه؟
از مشکلات شخصیمون می‌ترسی؟
من اینو نگفتم.
به هر حال، نباید بوی خون حیوانات رو جذب کنه؟
اوم، شکارچی‌ها، شاید.
اما مگر قبایل شکارچی-گردآورنده زن‌هاشون رو مجبور نمی‌کردن،
مثلاً، توی کلبه‌ها یا هر چی مخفی بشن وقتی بدخلق بودن؟
الان گیج شدم.
تو جانورشناسی یا انسان‌شناسی؟
مطمئنم این کارو می‌کردن که شکار رو خراب نکنن.
بیشتر شبیه اینه که مردها نیاز داشتن
شکست‌هاشون رو گردن یه چیزی بندازن.
آخ.
فکر کنم این چیزا تغییر نکرده.
این چی بود درباره
اینکه من به تو نمی‌رسم؟
بهت گفتم که نیازی به کد نداشتیم.
خبر خوب و بد دارم.
این کدومه؟
نه، بازش کن.
یه دستگاه پخش عطر هست.
یلانگ-یلانگ، با یه کمی گاردنیا.
گل‌های نیمه‌گرمسیری خیلی خیلی روحیه‌بخش‌اند.
خوب شد که فهمیدم. خبر بد چیه؟
خب، اوم، مخاطب من می‌تونه به پرونده‌ها دسترسی داشته باشه،
اما داره یه کمی بی‌ادب میشه.
این شخص دقیقاً کیه؟
ما فقط با اسم‌های مستعارمون تو چت کارآگاه‌های شهروندی همدیگه رو می‌شناسیم.
از من ناراحته چون بهش نگفتم
که داره یه پرونده پلیس رو می‌دزده،
پس حالا می‌خواد تو جمع ملاقات کنیم
تا "شرایط" مبادله رو بحث کنیم.
اوه، حتماً ملاقات می‌کنیم.
این چیه؟
شاید تو باید به ما بگی. تو اتاقت پیداش کردیم.
منظورت از "نه" چیه؟
سامی، تو یه کلمه رو روی در ورودی‌مون نقاشی کردی.
می‌خوای بهمون بگی چرا؟
عزیزم، قول می‌دیم
از تو عصبانی نشیم.
فقط باید حقیقت رو بهمون بگی، باشه؟
من اون کلمه رو نقاشی نکردم.
سامی، لطفاً.
اون بدجنس این کارو کرد. خانومی که تو درخته.
و آیا خانوم تو درخت رنگ رو هم
زیر تختت گذاشته؟
سامی، تو می‌دونی که هیچ خانومی وجود نداره.
لطفاً دروغ گفتن رو تموم کن.
من دروغ نمی‌گم.
عزیزم، صبر کن.
این جواب می‌ده؟
منظورم اینه که بیشتر رستوران‌ها
نمی‌ذارن نوشیدنی یا غذا یا هر چیزی رو با خودت بیاری.
نمی‌دونم، میستی. تو بهم بگو.
من هنوز اون تفنگ رو تو صندوق عقب دارم.
خب، نمی‌دونم چطور می‌تونیم اونو به رستوران ببریم.
استالین 99؟
آفریکن گری؟
آره، نه.
من یه آفریکن گری هستم.
من
من به کس دیگه‌ای اجازه ندادم
که به این ملاقات بیاد.
خب، آروم باش. من می‌تونم ضمانتش کنم.
اوه، خدای من. فقط بهمون بگو چی می‌خوای.
- می‌خوام وارد بشم. - وارد چی؟
عملیات شما.
جسد تو این پرونده،
من سرچش کردم، وجود نداره.
عجب شوکی، چون مرده.
و به تو ربطی نداره.
پس باید پرونده رو به ما بدی.
برات چقدر می‌ارزه؟
چه خبره؟
اگه سوال اینه که "آیا آتیش زدن به زندگیت"
و رفتن به زندان ارزشش رو داره که من به این پرونده دست پیدا کنم؟"
بیا امتحان کن.
شما بچه‌ها واقعاً دیوانه‌اید. بیا.
باید با اون پسر یه قرار بذاری.
شما دو تا خیلی چیزای مشترک دارین.
خدایا. بالاخره.
برش دار، برش دار، برش دار، برش دار!
صبر کن. هی، صبر کن. هی.
- از رو من برش دار. - چی... چی رو بردارم؟
نمی‌دونم.
من-من زیر دریچه ایستاده بودم.
من چیزی نمی‌بینم.
اما یه چیزی تو لباسم رفت.
مشکلی نیست. چیزی اونجا نیست. ماری.
- چیزی اونجا نیست. - من چیزی نمی‌بینم.
مشکلی نیست.
حتماً اون روح بوده.
اینو نگو.
چی... شما بچه‌ها.
باشه، شما بچه‌ها، من یه ایده داشتم.
باید یه مراسم احضار روح بگیریم.
این ایده وحشتناکیه.
علاوه بر این، ما تو دبیرستان نیستیم.
اما یادته این چیزا چقدر باحال بود؟
علاوه بر این، شاید اگه بتونیم بخندیم، کمک کنه.
موارد ماوراء الطبیعه موضوع خنده‌داری نیست.
این ماوراء الطبیعه نیست، لورا لی. یه بازیه.
بیا، شانا، بهشون بگو. باحال میشه.
اوم
خب، منظورم اینه که کار بهتری برای انجام دادن نداریم.
و شاید این مرده بتونه بهمون یه نصیحت زندگی بده.
باشه.
پس، قضیه حل شد.
امشب، اتاق زیر شیروانی.
با روح ارتباط برقرار می‌کنیم.
سکوت، نمی‌تونم تحملش کنم
خوابیده.
بالاخره.
نگرانشم.
خب، خوشحالم که داری متوجه می‌شی.
می‌دونم حواسم پرت بوده.
نه. تو بدتر از حواس‌پرتی بودی.
داری وزن کم می‌کنی، خسته‌ای.
می‌خوای بدونی مشکل سمی چیه؟
فکر می‌کنم بخش بزرگی ازش اینه که دلتنگ مامانشه
که قبلاً می‌شناخت.
می‌دونی، وقت رو نمی‌تونی پس بگیری.
هیچ‌کدوممون نمی‌تونیم.
به نظر نمی‌اد ارزشش رو داشته باشه، مگه نه؟
همه اینا، فقط برای اینکه یه پیشنهاد برای مجلس سنا رو ببازی.
فکر می‌کنی باید کنار بکشم؟
من ازت نمی‌خوام این کارو بکنی.
من فقط
فقط نمی‌خوام بعداً پشیمون بشی.
هی.
یه اطلاعیه می‌دم.
چای، برای کمک به کاهش تورم.
تو-تو پات.
نه، نه، نه. اینطوری نه.
بذارشون کنار علامت‌هایی که از قبل اینجان.
این علامت‌ها کاملاً مربوط به مراسم احضار روحه.
این یه جورایی اسراف شمع نیست؟
نه اگه داریم یه روح رو از بین می‌بریم.
اوه، خدای من، تو جدی الان داری جادو می‌کنی؟
می‌دونی که دخترا از این چیزا خوششون نمیاد، درسته؟
صبر کن، پس داری می‌گی وقتی من جادو نمی‌کردم،
تو ازش خوشت می‌اومد؟
بهم بده.
هی!
نت.
این چیه؟
ببین، اینجا دوباره هست.
چی، اون لکه؟
و اینجا.
این به نظر موم میاد؟
این خیلی اشتباهه.
تراویس به هیچ‌کدوم از این چیزا اعتقاد نداشت.
پس چرا تو جاییه که مرده؟
نمی‌دونم، اما بهت قول می‌دم،
اون اینجا نذاشته.
پس
اون دوستت بود؟
- اوم، باشه. من-من... - خیلی خوش‌تیپ بود.
البته تو-تو اون چیزای
یلوژکت ها رو داری که برات جذابه.
"وزوز، وزوز، وزوز" ، درسته؟
در واقع، کالی،
اون چیزی از اون موضوع نمی‌دونه.
- خنده‌داره؟ - مامان.
بیا. اسمت رو می‌دونه؟
اینترنت داره؟
کی دیگه بابا رو دوست نداشتی؟
اینطوری نیست... خیلی پیچیده‌ست.
بین من و بابایت، کلی مسائل حل‌نشده هست.
مسائل حل‌نشده. منظورت جکیه؟
شماها هیچ‌وقت راجع بهش حرف نمی‌زنین.
می‌دونی، اون یونیفرم مال اون بود، نه مال من.
اوه، لعنتی. نمی‌دونستم.
والدینش اونو به من دادن برای چهل‌سالگیش، اوم،
که بتونم یادش بیفتم.
انگار که بخش بزرگی از زندگیم رو
درباره‌ش فکر نکرده باشم
هر روز.
حالت خوبه؟
خدایا. خیلی متاسفم، مامان.
فقط، فقط خیلی وحشتناکه
که مجبور شدی از این همه چیز بگذری.
چیزای بد تو زندگی اتفاق می‌افته.
- و من خوبم. - نه. اما، مامان، تو خوب نیستی.
تو اصلاً خوب نیستی.
فکر می‌کنی نمی‌بینمش؟
ای نگهبان این مکان وحشی و پنهان
ما خودمون رو
با خون و خاک تقدیس می‌کنیم.
فقط خاک و خون گوزنه.
دستورالعمل کلاسیک جادوگرها. آروم باش.
ای روح، ما خواهرمون رو به عنوان ابزارت تقدیم می‌کنیم.
بیا پیش ما و حرفت رو بزن.
منم، ژاک.
ژاک.
سوالاتت رو بپرس.
پاندول جوابش رو می‌ده.
باشه.
ای شکارچی مرده عزیز
آیا اوجی این کار رو کرد؟
بیایید، بچه‌ها. سوالای واقعی.
پرده بین دو دنیای ما نازکه.
چیزی که تو دلت هست رو بپرس.
من می‌پرسم.
آیا مدیر برزونسکی داره با خانم دوواین می‌گرده؟
اوه.
قطعاً.
ای شکارچی، اگه سقوط نمی‌کردیم،
آیا مسابقات ملی رو برده بودیم؟
راستی.
اگه فکر می‌کنی می‌تونی اون چیز رو پرواز بدی،
تو حتی از اون احمق‌های بالا هم دیوانه‌تری.
پدربزرگم قبلاً با یه سسنا پرواز می‌کرد،
و به زور می‌تونست اسمش رو بنویسه.
اونقدرها هم سخت نیست.
باشه، خیلی خب.
احتمالاً سخته.
اما خوندن درباره‌ش ضرری نداره.
مربی، داری به این گوش می‌دی؟
نه.
می‌رم ببینم چه خبره اینقدر باحاله.
واقعاً نیاز داری یه روح بهت بگه؟
فکر می‌کنی؟
اما کی پولش رو داده؟ والدینش؟
فکر کنم بهت گفتم پایین بمون.
هرچی. خسته‌کننده‌ست.
فکر کنم اخیراً طلاق گرفتن.
ممکنه پول عذاب وجدان بوده.
- خب، این فقط عجیبه. - "خب، عزیزم،
مامان و من داریم از هم جدا می‌شیم، اما نگران نباش،
"چون فیزیکت عالی می‌شه."
باشه. بچه‌ها، بچه‌ها، تمرکز کنین.
سوال بعدی.
میستی؟
اوم
ای روح،
من باید حقیقت رو بدونم.
آیا کسی که دوستش دارم منو دوست داره؟
اوه.
اوه. باشه.
آره، میستی.
همم؟
آیا همه‌مون اینجا می‌میریم؟
باشه، یه هشت؟ این باید چه معنی‌ای بده؟
این هشت نیست. این علامت بینهایته.
آره، باشه، ارسطو.
کبریت‌ها پیش کیه؟
وای، وای، وای، وای، وای.
بچه‌ها، واقعا یه مشکلی داره.
من-من فکر نکنم، اون
اون می‌خواد... اون می‌خواد
میستی، چیکار کنیم؟
- اون می‌خواد! - لاتی، به خدا قسم،
اگه داری با ما بازی می‌کنی
فکر کنم اون، مثلاً، تسخیر شده.
گوش کن، لاتی. لاتی، عزیزم.
چی شده؟ "اون" چیه؟
بیشتر شبیه اینه که "اون" چی می‌خواد؟
گرسنه.
اون از قبل در توعه.
لاتی، بس کن. این بازی نیست.
این فرانسویه؟
از کی لاتی فرانسوی حرف می‌زنه؟
جکی، مگه اون تو کلاس تو نبود؟
آره، اما تو فرانسوی افتضاح بود.
- خب، چی داره می‌گه؟ - نمی‌دونم،
منم تو فرانسوی افتضاحم!
خب، لعنتی، جکی، سعی کن نباشی!
اوم، "او-او"،
اوم... "اون، اون."
نه، اون می‌خواد... یه چیزی
اوم، "خون"؟
فکر کنم داره می‌گه "خون."
این کلمه‌ای نیست که الان بخوام بشنوم.
لعنتی. بازم خون؟ نمی‌دونم.
اینجا؟ اینجا. داره می‌گه "اینجا."
خون کجاست، لاتی؟
واقعاً باید اونو تشویق کنی، ون؟
خون اینجا، یا اون بیرون؟
مربی، یه کاری بکن. متوقفشون کن.
لاتی، چی؟
مربی؟
باید خون بریزی.
وگرنه
وگرنه چی، لاتی؟
لاتی، داری چیکار می‌کنی
مربی؟
چه خبره؟
لاتی!
قدرت مسیح تو رو مجبور می‌کنه!
برو گمشو، شیطان! قدرت مسیح تو رو مجبور می‌کنه!
لاتی!
لاتی، بس کن!
آخ. چه خبره، لورا لی؟
جدی؟
چه لعنتی الان اتفاق افتاد؟
ممنونم از همه‌تون که با این عجله اومدین.
من، اوم
واو، این سخته.
فکر کنم خوب باشه که توضیح بدم
چرا مجبور شدین انقدر زود بیدار بشین.
حریف من، فیل بثورست
یه کارزار ارزشمند راه انداخته، و من مطمئنم
به خدمت به مردمش ادامه خواهد داد
می‌دونستم وقتی این کارزار رو شروع کردم
که دارم وارد یه کار خونین می‌شم،
اما باور داشتم که مهمه.
مردم نیوجرسی شایسته نمایندگی صادقانه‌اند.
اون‌ها شایسته یه رهبر با شجاعت‌اند.
حریف من فیل بثورست داره مردم رو می‌ترسونه
با تهمت‌های زشت، و طرفدارانش،
خب، دارن ازش لذت می‌برن.
دیروز، یه نفر خونه‌مون رو
با اون توهین‌هاش خراب کرد.
از اونجایی که همه به این موضوع گیر دادن،
اینو می‌گم درباره زمانی که
تو طبیعت وحشی گذروندم.
این موضوع جنجالی نیست، اما حقیقته.
تو زندگی، بعضی وقت‌ها با موانعی روبرو می‌شیم
که اونقدر بزرگ‌اند که فقط با کمک
جامعه‌مون می‌تونیم باهاشون روبرو بشیم.
و این امروز در نیوجرسی هم درسته، همون‌جوری که اونجا بود.
پس این تعهد من به شماست:
مهم نیست چی روی درخونه‌م بنویسن
من تو این رقابت می‌مونم.
چون با همدیگه، می‌تونیم هر کاری بکنیم.
من به این باور دارم.
من دیدم که اتفاق می افته.
- بن؟ همه چی خوب... - بس کن.
نه، دنبالشون نگرد. به من نگاه کن.
تو منو مسموم کردی.
چرا؟
این یه کلمه خیلی قویه.
- من-من-من... - نه، میستی.
چرا؟
من، اوم
تو چی؟
من این احساسات رو نسبت به تو دارم، و من
منم همون‌جوری احساس می‌کنم که تو احساس می‌کنی.
من-من متاسفم
که امروز صبح از کوره در رفتم.
فقط اینه که و-وقتی این‌جوری بهم نزدیک می‌شی،
منو می‌ترسونه.
من-من می‌ترسم که
نتونم وضعیت رو تحمل کنم.
نیازی نیست بترسی.
- من دوست دارم... - نه، میستی، میستی.
من می‌ترسم.
منظورم اینه که، تو حتی ۱۸ ساله هم نشدی.
درسته؟
و من معلمت هستم.
من نمی‌تونم با خودم کنار بیام اگه یه وقت از اون خط عبور کنم،
اوم... مهم نیست چقدر بخوام.
متوجه می‌شی؟
باشه.
و نباید به کس دیگه‌ای بگیم.
منظورم اینه که، بقیه دخترا، فقط حسودی می‌کنن.
پس
چی میشه اگه این راز ما باشه؟
فقط ما؟
لطفاً، میستی.
عزیزم
میستی.
تو به من کمک می‌کنی قوی باشم.
فکر می‌کنی هنوز اونجاست؟
همه‌تون باید بس کنین.
اونجا چیزی نیست.
لاتی هفته‌هاست عجیب رفتار می‌کنه.
خیلی خب.
ثابتش می‌کنم.
می‌خوای اونجا بخوابی؟
درسته.
کی با منه؟
خیلی خب. پس فضای بیشتری برای من هست.
باید بریم اونجا با اون.
تو اتاق زیر شیروانی؟ به هیچ وجه.
خب، اون نباید تنهایی اونجا بمونه.
منظورم اینه که، اگه ما نبودیم
شانا، هر چی امشب اتفاق افتاد به خاطر
- مراسم احضار روح احمقانه‌مون نبود. - باشه، اما
اگه می‌خوای اونجا بخوابی، خیلی خب، مهمون من باش.
من همین‌جا می‌مونم.
سلام.
اوم، برات پدیالیت گرفتم.
فکر کردم شاید به معده‌ت کمک کنه.
- حالتو چطوره؟ - فکر می‌کنی چطورم؟
مثل آشغال.
پس، قضیه اینه.
من دیگه محدودیت ساعت خونه ندارم.
و هر اسنپی که به شهر بره بدون سوال جوابه،
وگرنه به بابا می‌گم
راجع به دوست جدیدت.
عزیزم، اوم
تا حالا راجع به نابودی متقابل مطمئن شنیدی؟
من عملاً اختراعش کردم.
اوه.
باشه، عالیه.
پس بیا دقیقاً ببینیم چی داری پیشنهاد می‌دی.
- همم. - اول از همه،
اصلاً می‌دونی وکیل‌های طلاق چقدر هزینه دارن؟
داریم راجع به ۵۰۰، ۶۰۰ دلار در ساعت حرف می‌زنیم.
پس، حدود ۱۲,۰۰۰ دلار
توی صندوق دانشگاهت هست... و بله، آرزو می‌کنم این عدد
کمتر ناامیدکننده به نظر می‌رسید... اما به هر حال،
می‌تونی باهاش خداحافظی کنی.
و حالا که حرف از اون محدودیت ساعت شد
که اینقدر مشتاقی ازش رها بشی؟
آماده باش که آخر هفته‌ها یه جور دیگه درد بکشی،
چون هیچ‌کس به تنهایی یه آدم تازه طلاق‌گرفته نیست.
تو جمعه شب‌ها رو توی
آپارتمان غمگین بابایت می‌گذرونی،
پیتزای سرد می‌خوری روی مبل‌هایی که می‌دونی روش گریه می‌کنه.
و بعد از چند ماه از اون،
همون‌جایی که فکر می‌کنی، "اوه، خب"،
بابا الان یه کم بهتر از خودش مراقبت می‌کنه"،
آماده باش.
چون اون موقعیه که میاد پیش تو
برای مشاوره دوستیابی،
که شک ندارم می‌تونی بهش بدی،
چون بیشتر اون دخترا هم سن تو خواهند بود.
اما، هی،
تو اینجا کسی هستی که کارت ترامپ رو داره.
عزیزم؟
- آره؟ - میای اینجا؟
کالی یه چیزی داره که می‌خواد بهت بگه.
چه خبره؟
دیشب مخفیانه رفتم شهر.
و پرخوری کردم، و یه کم ترسیدم
و مجبور شدم به مامان زنگ بزنم که منو برگردونه خونه.
همم.
واو.
کالز، این، اوم، خیلی ناامیدکننده‌ست.
می‌دونی، دروغ‌گفتن اصلاً باحال نیست، و خوش‌شانس هستی
که مامانت تونست اونجا باشه و تو رو برداره،
وگرنه می‌تونستی
پسر، راست می‌گفتی. واقعاً داره یه جورایی گستاخ می‌شه.
همم.
آها.
داری چیکار می‌کنی؟
فقط می‌خواستم هم‌صحبتت باشم.
اگه اشکالی نداره.
چند وقته؟
تو مشکلی داری، درسته؟
به کسی نمی‌گی
- می‌گی؟ - نه.
نمی‌گم.
اما اگه اینجا گیر کنیم،
احساس می‌کنم یه جوری
خودش رو نشون می‌ده.
از وقتی کنفرانس مطبوعاتی دادم، تلفنم قطع نشده
از افرادی که می‌خوان با من مصاحبه کنن.
پس بهم بگو، چرا اینجام؟
اون چیه؟
این کف انباریه
که جسد تراویس رو اونجا پیدا کردن.
پلیس می‌گه خودکشی بوده،
اما شمع‌هایی زیرش بود
که این‌جوری چیده شده بودن، تای.
یکی اون‌ها رو روشن کرده و برده.
کی این کارو کرده؟ چرا؟
"۵۰ هزار دلار نقد جمع کن"
و منتظر دستورات بعدی باش.
با هم‌تیمی‌هات بحث نکن.
"من می‌دونم."
دارم به شانا زنگ می‌زنم.
ایده خوبیه.
هی، من با ناتالیم.
باید بیای اینجا.
تراویس مرده، و
می‌گه قبلاً می‌دونه.
چی؟ چطور؟
میستی بهش زنگ زده.
اون حیله‌گر، موفرفری
لعنتیش؟
شانا، الان بیا اینجا!
یه مشکل بزرگ داریم.