‫بزرگ بود، مگه نه؟
‫با پشم سیاه، حدود دو متر قد؟
‫با دندون نیش و پنجه؟
‫[آنچه گذشت...]
‫از کجا بدونیم هنوز دنبال‌مون نیست؟
‫نمی‌دونیم.
‫باید یه راهی برای محافظت از خودمون پیدا کنیم.
‫دنـــــی!
‫نمی‌کُشت‌مون؟
‫اگه بخشی از گلّه‌اش باشیم، نه.
‫شنیدین که اسمش رو فریاد می‌کشیدم؟
‫فریاد نکشیدی، زوزه کشیدی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید و محمد مسعودی»
‫نشد.
‫نمی‌دونم یعنی به‌خاطر منه؟!
‫حواست رو پرت می‌کنم؟
‫فکر نکنم.
‫شاید اگه صدای من توی گوشِت نباشه، بهتر باشه.
‫بیا این کار رو بکنیم.
‫این مسیر رو برو جلو.
‫ببین وقتی تنهایی چی می‌شنوی.
‫مطمئنی؟
‫تو بهتر از من این جنگل رو می‌شناسی.
‫- بهت اعتماد دارم. خب؟ ‫- اوهوم.
‫تمام دفعاتی که یه چیزایی می‌شنیدی،
‫تمرکز نکرده بودی.
‫انگار خودش اتفاق می‌افتاد، مگه نه؟
‫وقتی چند صد متر اون‌طرف‌تر ‫صحبت‌های کسی رو می‌شنیدی،
‫یا متوجه پخش موسیقی می‌شدی ‫که هیچ‌کس دیگه نمی‌شنیدش.
‫از همین نکته می‌فهمم که ‫نباید بهش فشار بیاری.
‫خب؟
‫چطور یه کاری رو بدونِ اینکه بکنی، می‌کنی؟
‫به گمونم تفاوتش مثل فرق بین شنیدن و گوش‌دادنه.
‫پس احتمالاً...
‫باید قبل از این‌که گوش دادن رو یاد بگیری ‫باید شنیدن رو یاد بگیری.
‫برو.
‫حالا دره‌ی آرویو ‫۶۰ درصد در آتش محصور شده
‫و تا به الان بیش از ۶۰۰۰ هکتار را سوزانده.
‫چیزی نشنیدی؟
‫نه.
‫بیا بریم.
‫چیزی نیست. اونا رفتن.
‫پلیسه رو پیدا کردن؟
‫بابام میگه چیزی نشنیده.
‫رمزی فقط خونِ روی درخته رو دیده.
‫فکر می‌کنن نشئه بوده ‫و احتمالاً آسیب دیده.
‫قضیه مال چند روز پیشه.
‫ولی کسی جسدش رو پیدا نکرده.
‫هیچ‌کس هیچ جسدی پیدا نکرده. ‫پلیسه مُرده.
‫برادرم هم ممکن بود بمیره،
‫البته اگه اورت به دادش نمی‌رسید.
‫ولی چرا باید بره سراغ یه بچۀ کوچولو؟
‫چون داداشم بهم کتک زد.
‫همون‌طوریه که شما گفتید. ‫داره ازمون محافظت می‌کنه.
‫از گلّه‌اش محافظت می‌کنه.
‫من از دستِ دنی عصبانی شدم و گرفتمش...
‫و اون زد توی صورتم.
‫شاید داشته نگاه می‌کرده.
‫احساساتت رو حس کرده،
‫مثل ما که اضطراب اورت رو حس کردیم.
‫پس قطعاً پلیسه رو به‌خاطرِ
‫کوبوندن سر من به دیوار کُشته.
‫چون خیلی سر اون قضیه عصبانی بودم.
‫یعنی حالا دیگه نمی‌خواد ما رو بکُشه،
‫و می‌خواد کسایی که تهدیدمون می‌کنن ‫یا آزارمون میدن رو بکُشه؟
‫کانر چی؟ اونم گاز گرفته شده بود.
‫چرا اون جزو گلّه نیست؟
‫مگه نگفتی گاز گرفتگیش فرق می‌کرده؟
‫جوری که انگار همون تأثیر رو نداشته.
‫فکر کنم مشکل از پاش بوده.
‫یه پای شکسته داشت. یادتونه؟
‫یعنی چی؟
‫ضعیف‌تر از اونی بوده که بیاد توی گلّه؟
‫با اسبی که یه پای شکسته داره چی‌کار می‌کنن؟
‫خلاصش می‌کنن.
‫[شمارۀ ناشناس]
‫اونه؟
‫تنها شمارۀ ناشناسیه که باهام تماس می‌گیره.
‫- جوابش رو نده. ‫- چرا؟
‫- گرت گفت جواب ندیم. ‫- باشه...
‫ولی اولین باری که زنگ زد ‫بهم کمک کرد.
‫گفت فرار کنم ‫و احتمالاً جونم رو نجات داد.
‫اگه دوباره قصد کمک باشه چی؟
‫[شمارۀ ناشناس]
‫تا حالا بهت زنگ زده بود؟
‫هیچ‌وقت.
‫[شمارۀ ناشناس]
‫جهنم و ضرر!
‫«او پرواز کرد...
‫و در دشت‌های بی‌صدا...
‫در تلاشی پوچ برای صحبت‌کردن، زوزه می‌کشد.
‫با آواره‌های حریصانه‌اش...
‫غوغا می‌کند و خشمگین می‌شود،
‫و مایل به آن است که قتل عام همیشگی‌شان...
‫برعلیهِ گوسفندان شود.
‫هنوز تشنه به خونِ آن‌هاست.
‫جامه‌اش باز شده و موهای ژولیده بیرون می‌زند.
‫دست‌هایش تبدیل به پا می‌شوند.
‫و او در قالب یک گرگ، ‫همان موهای خاکستری را دارد،
‫همان صورتِ بی‌روح،
‫همان چشمان روشن،
‫همان نگاهِ وحشیانه.»
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫«اووید».
‫یارو که پشت خط بود رو میگی؟
‫نه، شاعر رومی.
‫داستان «لایکن»ـه.
‫اون پادشاه آرکادیا بوده.
‫یه معبد ساخته تا به زئوس ادای احترام کنه ولی
‫می‌خواسته گوشت انسان به خوردش بده.
‫زئوس خوشش نیومده.
‫واسه همین با صاعقه، قلمروش رو نابود کرده
‫و خودِ لایکن رو هم تبدیل به یه گرگ کرده.
‫لایکن یعنی همون گرگ‌نما؟ ‫(لایکنتروپ)
‫اون اولین گرگینه بوده.
‫[شمارۀ ناشناس]
‫هر شب یکی رو می‌کُشه.
‫خیلی‌خب. تو کدوم خری هستی و چی می‌خوای؟
‫در حال حاضر، معلم‌تون هستم.
‫پس دانش‌آموزهای خوبی باشید و یاد بگیرید.
‫هر شب یکی رو می‌کُشه ‫و الان داره برای شما می‌کُشه.
‫اون‌وقت این تقصیر ماست؟
‫نه.
‫اون گرگه می‌کُشه تا انگیزۀ درندگی‌اش رو ‫راضی کنه.
‫ولع‌اش قوی‌تر از اونیه ‫که بتونه در برابرش مقاومت کنه.
‫شکار می‌کنه، می‌کُشه و بعد قایم میشه.
‫تا شب بعد می‌خوابه، ‫و منتظر می‌مونه تا ماه در بیاد.
‫و دوباره شکار رو شروع می‌کنه.
‫شاید از شنیدنِ این حرفم خوشحال نشید،
‫ولی می‌تونید جلوش رو بگیرید.
‫چطور؟
‫بلیک می‌دونه.
‫این تنها دلیلیه که هنوز اینجا وایستاده.
‫با همدیگه.
‫با همدیگه جلوش رو می‌گیریم.
‫پس امشب یکی رو می‌کُشه.
‫گوش نمیدی چی میگم، اورت؟
‫هر شب می‌کُشه.
‫اون چیه؟
‫یه لوکیشن فرستاد.
‫عه، برو چپ، هارلان.
‫- بپیچ چپ. ‫- می‌دونم دارم کجا میرم.
‫کسی می‌دونه وقتی رسیدیم اونجا ‫باید چی‌کار کنیم؟
‫اصلاً فکر خوبی نبود.
‫تا حالا فکر خوبی داشتیم؟
‫بچه‌ها، اگه احساسات‌مون رو حس می‌کنه،
‫به نظرم بد نیست احساسات‌مون رو کنترل کنیم.
‫میشه یه کم آروم‌تر بری؟
‫نمی‌خوایم جون یه نفر رو نجات بدیم؟
‫اگه دستگیر بشیم که نه، عوضی.
‫این همون نوع احساساتیه که داشتم می‌گفتم.
‫- آه! ‫- اوه، گندش بزنن.
‫- اوه. ‫- لعنتی.
‫اورت، صبر کن.
‫- می‌شناسمت. لنگ! ‫- آره.
‫از اینجا میاریمت بیرون، باشه؟
‫راننده کجاست؟
‫دکتر سالگادو.
‫راننده اون بوده؟ ‫هنوز اینجاست؟
‫هنوز... هنوز اینجاست.
‫هنوز اینجاست.
‫دکتر هنوز اینجاست؟
‫اون جونوره هنوز اینجاست.
‫لعنتی. لعنتی. لعنتی. لعنتی.
‫خیلی‌خب، یالا، بکِشید.
‫باید از اینجا بیاریمش بیرون. ‫بکِشید لطفاً.
‫دارم می‌کِشم دیگه.
‫مگه تو نباید خیلی قوی باشی؟
‫مگه هر روز نمی‌ری باشگاه؟
‫یالا، بکِش.
‫گرفتمش. گرفتمش.
‫- بکِشید! در رو بکِشید تا باز بشه. ‫- گیر کرده.
‫بچه‌ها، زود باشید. ‫فکر کنم یه صدایی شنیدم.
‫یه چیزی اون پشت‌ـه.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- یالا!
‫عجب! اون چه کوفتی بود؟
‫یا خدا! یا خدا!
‫الان چی شد؟
‫- یکی زنگ بزنه پلیس. ‫- دیوونه شدی؟
‫- انقدر داد نزنید. ‫- همه بس کنید.
‫یکی باید زنگ بزنه پلیسای کوفتی.
‫اون مُرده.
‫چشم بسته غیب گفتی، رفیق!
‫- نه، نباید زنگ بزنیم پلیس. ‫- بس کنید.
‫همه بس کنید.
‫هر شب یکی رو می‌کُشه.
‫برای ما.
‫داره برای ما می‌کُشه.
‫اینو چطور به پلیس‌ها توضیح بدیم؟
‫نمی‌تونیم.
‫هر شب می‌کُشه.
‫اورت، بس کن.
‫باید بفهمیم فردا شب
‫میره سراغ کی.
‫باید جلوی کُشت و کُشتارش رو بگیریم.
‫فردا این کار رو می‌کنیم.
‫فردا شب.
‫این اولین چاپگر سه بعدی‌ایه که خریدیم.
‫ارزون نیست.
‫میشه اینو برام نگه داری؟
‫با یه آزمایشگاه رباتیک شروع کردیم.
‫الان سه تا داریم، ‫چون کلاس رباتیک خیلی محبوب شده.
‫کلاس اختیاری مورد علاقۀ همه‌ست.
‫بچه‌هام پارسال این کلاس رو برداشتن.
‫تازه راحت میشه ازش بیست گرفت.
‫هارلان ۸ گرفت.
‫خب، شخصاً...
‫امیدوار بودم که اینا رو ‫برای چاپ‌کردنِ غذا استفاده کنن.
‫مثلاً آب‌نبات‌های کوچولو و این‌جور چیزا.
‫من از ربات‌ها می‌ترسم.
‫این‌جوری فهمیدی که عامل آتیش‌سوزی ‫یه دانش‌آموز بوده.
‫دستگاه آتش‌زا با این قطعات درست شده.
‫معلوم بود که از یه چاپگر سه بعدی چاپ شدن.
‫ضمناً اگه دقیق نگاه کنی،
‫می‌بینی که هر کدوم‌شون ‫یه سریال مدرسه دارن.
‫دبیرستان گری لیکس.
‫ظاهراً اگه عامل آتیش‌سوزی هم...
‫این کلاس رو برداشته بود، ‫اینو می‌دونست.
‫می‌دونسته ولی احتمالاً اهمیت نمی‌داده.
‫جنگ، بهم یادآوری کن.
‫کدوم از این بچه‌ها گفته بود ‫ساختمونِ نیمه‌کاره
‫جای خوبی برای تماشای آتیشه؟
‫آها، اون یکی.
‫سایرس نیکس.
‫بردنش ازش بازجویی کنن.
‫می‌دونستی باباش آتیش‌نشان بوده؟
‫باباش توی آتیش‌سوزی مُرده.
‫واقعاً فکر می‌کنن سایرس آتش‌افروزه؟
‫آخه، به نظر بچۀ خوبی میاد.
‫از نظر تو همه بچۀ خوبی‌ان.
‫اورت، چرا گفتی بیایم اینجا؟
‫نشون‌شون بده.
‫چی؟ یعنی الان باید بریم اونجا؟
‫نه ممنون.
‫من دوباره مرگ یه نفر رو به چشم نمی‌بینم.
‫فکر می‌کنم برای امشب باشه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون این لوکیشن مال خونۀ تیا پترسون‌ـه
‫و خودش هنوز اینجا توی مدرسه‌ست.
‫شنیدم یه نفر، یه عده رو دعوت کرده.
‫شاید تیا بوده.
‫- یعنی مهمونیه؟ ‫- نه، دورهمی‌ـه.
‫چند تا دوست که کنار استخر ریلکس می‌کنن.
‫نمی‌ذارن ما بریم داخل. ‫مخصوصاً من!
‫خب، اگه تیا باشه...
‫یه راهی بلدم که می‌تونیم بریم تو.
‫چی؟
‫بسپریدش به خودم. بهم اعتماد کنید.
‫برعکس بعضی‌ها، ‫شنواییِ من همیشه کار می‌کنه.
‫الان این حرفت یعنی چی؟
‫شاید بهتر باشه بری باشگاه
‫و روی اون زور ماورایی‌ات کار کنی.
‫چون دیشب هیچ آبی ازت گرم نمی‌شد.
‫هارلان، دارن یاد می‌گیرن!
‫باید سریع‌تر یاد بگیرن.
‫کجا میری؟
‫خرید.
‫نظری داری که چرا می‌خواسته من اینجا باشم؟
‫حس نمی‌کنم خیلی به‌درد خورده باشم.
‫موافقم. اصلاً به‌درد نمی‌خوری.
‫دوستای خوبی می‌شیم.
‫قشنگ معلومه.
‫ببخشید که بعد از مدرسه‌ات ‫انقدر نگهت داشتیم، سایرس.
‫ولی یه سری سؤال مهم داریم ‫که باید به جواب‌شون برسیم.
‫لازمه به پدر و مادرت زنگ بزنی؟
‫نه. ضمناً فقط مامان دارم.
‫هیچ‌وقت پدرت رو نمی‌شناختی، مگه نه؟
‫می‌دونم این موضوع سختی برای توئه،
‫ولی ازت می‌خوام هر چی...
‫در مورد مرگ پدرت می‌دونی بهم بگی.
‫دقیقاً بعد از این‌که به دنیا اومدم، ‫در راه مهار یه حریق جنگلی مُرد.
‫حدود هفده سال پیش.
‫یه آتیش دیگه که خیلی شبیه به ‫آتیش‌سوزیِ الان بوده.
‫آتیش‌نشان‌های دیگه‌ای هم بودن ‫که کنار پدرت مُردن.
‫دوستاش.
‫دارم در مورد پدرت ازت سؤال می‌پرسم
‫چون یه سری...
‫ارتباطات جالبی ‫بین دو تا آتیش‌سوزی پیدا کردم.
‫علی‌رغم این نکته که تقریباً ‫۲۰ سال با هم فاصله دارن.
‫منظورتون منم.
‫من ارتباط بین دو تا آتیش‌سوزی‌ام.
‫تو...
‫و یکی دوتا دانش‌آموزِ دیگه.
‫یه مکمل خیلی قوی خوردم.
‫اوه، گندش بزنن.
‫- برو. می‌تونی. ‫- نه، نمی‌تونم.
‫همین‌جوری فشار بیار.
‫اورت، کمک کن بذارمش سر جاش.
‫- از پسش برمیای. ‫- اورت، کمکم کن.
‫- الان ولش می‌کنم. ‫- نکن! ولش نکن.
‫لطفاً ولش نکن.
‫قبل از اینکه بگی ولش کرده بودم.
‫چی؟
‫یا خدا!
‫گندش بزنن.
‫خیلی‌خب، شنواییِ تو.
‫چند روز پیش سعی کردم مثل تو انجامش بدم.
‫داشتم به حرفای پدر و مادرم گوش می‌دادم. ‫ولی نتونستم راهش بندازم.
‫چیزی شنیدی؟
‫خب، شنیدم مامانم می‌گفت ازم متنفره.
‫چه خشن!
‫حالا چطوری یاد گرفتیش؟
‫چطور توش تبحر پیدا کردی؟
‫خب، اولین باری که انجامش دادم،
‫حدوداً ۱۲ سالَم بود ‫و توی جنگل بودم.
‫واقعاً تنها باری بود
‫که بابای واقعی‌ام رو دیدم.
‫چه شکلی بود؟
‫مثل گرگ، خنگول!
‫ولی این‌جوری نبود ‫که مثلاً دو متر قد داشته باشه؟
‫نه، مثل یه گرگ بود.
‫یه گرگ معمولی با قیافۀ عادی.
‫پس، از کجا فهمیدی خودشه؟
‫توضیحش سخته.
‫به گمونم یه جورایی یه ارتباطی رو حس کردم.
‫که انگار می‌دونستم با هم نسبت داریم.
‫چطور پدر واقعی‌ات...
‫از یه گرگ معمولی به یه گرگینۀ دو متری تبدیل شد؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید یه ربطی...
‫به داستان «لایکن» داشته باشه.
‫مطمئنم که زئوس نیومده توی این دنیا
‫تا بابای واقعی‌ام رو به گرگینه تبدیل کنه.
‫می‌دونم، ‫ولی این قضیه برات سؤال‌برانگیز نیست؟
‫اگه یه راهی برای تبدیلش از یه گرگ معمولی
‫به یه هیولا هست...
‫شاید یه راهی هم برای دوباره برگردوندنش باشه.
‫دوباره گرگش کنیم.
‫یا حتی شاید...
‫دوباره انسانش کنیم.
‫فکر کنم یه نقشۀ بهتر لازم داریم.
‫- نقشه داریم؟ ‫- در مورد نقشه صحبت کردیم.
‫نقشه اینه که نذاریم کسِ دیگه‌ای کُشته بشه.
‫چطور؟ باهاشون مهربون باشیم؟
‫اگه نقشه‌مون اینه، ‫قطعاً نقشۀ بهتری لازم داریم.
‫باید هر کاری میشه بکنیم
‫که نشون بدیم برامون تهدید محسوب نمیشن.
‫می‌تونیم یه چند ساعت ‫باهاشون خوب باشیم.
‫می‌تونم باهاشون خوب باشم.
‫گمشو بابا!
‫بچه‌ها، کلاً پنج نفر اینجائن.
‫حتی دورهمی هم نیست.
‫نگران نباش.
‫این با من.
‫نه، به هیچ وجه.
‫تیا کجاست؟
‫- اون راهتون نمیده. ‫- چرا، میده.
‫چون یه چیزی دارم که اون می‌خواد.
‫آخه چی ممکنه داشته باشی ‫که یک کدوم از ما بخواد؟
‫آره!
‫تیا، این قرار بود یه دورهمی ساده باشه.
‫خب، حالا مهمونیه.
‫قارچ؟
‫- آستین؟ ‫- لعنتی.
‫اینم از این.
‫ایول.
‫چیه، داری قضاوتم می‌کنی؟
‫نه، منم قبلا قارچ خوردم.
‫جدی؟
‫آره، بیشتر از یه بار.
‫ولی در پارک جاشوا تری با رفیق فابریکت، نه؟
‫توی یه جور طبیعت بکر...
‫که تو کتاب رنگ‌آمیزی و میوه‌ی ارگانیک...
‫و دفتر خاطرات سنت شکنانه‌ات رو برده بودی...
‫تا در مورد روحانیتت شعر بنویسی؟
‫اوه، لعنتی. یه عالمه‌اش رو درست گفتم؟
‫نه.
‫تو فقط یه عوضی هستی.
‫احتمالا نباید اونجوری نگاهش می‌کردی.
‫چه جوری؟
‫جوری که انگار می‌خوای بکشیش.
‫ما که قرار نیست قارچ بخوریم، مگه نه؟
‫یا فقط یه دونه می‌خوریم؟
‫این دومی منه.
‫اگه همه‌مون چت باشیم...
‫چطور می‌خوایم جون کسی رو نجات بدیم؟
‫اوه، یه دونه اصلا تاثیری روی من نمیذاره.
‫عملا یه دوز خیلی کمه.
‫راستش افسردگیه.
‫یعنی میگم، قبلا توی محیط کلینیک مصرف کردم.
‫توی مطب دکتر قارچ خوردی؟
‫آره، سیلوسیبین...
‫حسگر‌های ۵-اچ‌تی۲اِی سروتین رو تحریک می‌کنه...
‫خیلی خب، لذت قارچ رو برام خراب نکن، رفیق.
‫فقط یه دونه بخور.
‫اگه دلش نخواد مجبور نیست.
‫خوش بگذره.
‫نگهبان اومده.
‫می‌تونه ما رو به هر طبقه‌ای ببری.
‫دنبالم بیاین.
‫سازندگان حدود ۳ سال پیش دست از ساخت کشیدن...
‫وقتی کفگیرشون به ته دیگ خورد.
‫این حالا یه چیز بی‌ریخت دیگه توی محیط زیسته.
‫تو باید یه چیزهایی در این مورد بدونی‌.
‫ببخشید؟
‫قبلا سَر و سِری...
‫با چند تا گروه فعال محیط زیستی افراطی داشتی،
‫اگه اشتباه نکنم.
‫اون موقع بیست و خرده‌ای ساله بودم ‫و بعد از دوران دانشگاه بود،
‫و من بهشون نمیگم افراطی.
‫و هرگز به آتیش‌سوزی عمدی محکوم نشده.
‫دوربین مداربسته‌ای در کار نیست.
‫نمی‌تونیم بفهمیم اون بچه‌ها ‫چند بار اومدن اینجا.
‫ولی می‌دونیم سایرس بوده ‫که اونا رو آورده اینجا.
‫راستی نمی‌خواستم در مورد پریشا...
‫اینقدر متهم کننده رفتار کنم.
‫می‌دونم شما دو تا با هم صمیمی بودین.
‫غالبا از سر عادت.
‫ولی می‌خوای یه چیزی بدونی، نه؟
‫آره.
‫اینکه چطور هارلان و لونا رو پیدا کردم.
‫این بخش اولشه.
‫و چرا اونا رو توی آتیش‌سوزی‌ای پیدا کردم...
‫که پدر سایرس توش مُرد.
‫عملا داری کارم رو برام انجام میدی.
‫در مورد پدر سایرس نمی‌تونم چیزی بهت بگم،
‫ولی هارلان و لونا توی جنگل رها شده بودن.
‫یادداشت یا نشونه‌ای از والدین‌شون نبود.
‫اون زمان بهزیستی حسابی شلوغ بود،
‫پس من پیشنهاد کردم تا وقتی جا خالی بشه ‫از اونا مراقبت کنم.
‫دو ماه بعد، اونا برگشتن.
‫گفتن یه خانواده براشون پیدا کردن،
‫یکی که می‌تونه احتمالا حضانت‌شون رو به عهده بگیره.
‫بهشون گفتم یه نفر قبلا همین رو خواسته.
‫تو.
‫من.
‫تقریبا مثل یه داستان افسانه‌ای می‌مونه.
‫شگفت‌زده شدی؟
‫کنجکاوم.
‫چی باعث شد بخوای ‫این مسئولیت رو به عهده بگیری؟
‫هر بار که با هارلان جر و بحثم میشه ‫این سوال رو می‌پرسم.
‫منم همین مشکل رو با پسرم داشتم.
‫بعد از یه سن به خصوص، ‫یه ریز فقط جر و بحث می‌کردیم.
‫چی تغییر کرد؟
‫اون توی آتیش‌سوزی مُرد.
‫این چیزیه که می‌خواستم نشونت بدم.
‫اون چیزی که اونجاست حوزه‌ی تخصص توئه،
‫نه من.
‫تصاویر ماهواره‌ای از شروع آتیش‌سوزی.
‫حدود یه ساعت بعد از شروعش.
‫اینا نقاط شروع هستن.
‫فرضیه‌ی من اینه که آتش‌افروز ‫آتیش رو توی جنگل راه انداخته...
‫و بعد برگشته اومده اینجا ‫تا سوختن هر دو رو تماشا کنه.
‫ولی نرخ سوختگی یکیه.
‫هر دو آتیش همزمان شروع شدن.
‫پس احتمالا یکی از راه دور راه اندازی شده،
‫توسط بیسیم یا گوشی.
‫و بعد آتش‌افروز اومده اینجا؟
‫نظر من اینه.
‫نه.
‫آتش‌افروز این لبه فقط آتیش رو تماشا نکرده.
‫هر دو آتیش رو از اینجا راه انداخته.
‫هر دو دستگاه آتش‌زا همزمان فعال شدن.
‫از اینجا؟
‫اولین تکلیف بچه‌ها در کلاس رباتیک...
‫ساخت پهپاد بود.
‫پس اون پهپادها رو با دستگاه‌های آتش‌زا فرستاده.
‫بعد از اینجا شاهد روشن شدن...
‫هر دو نقطه‌ی اشتعال بوده.
‫از همینجا.
‫- خوبین؟ ‫- آره.
‫ما خوبیم.
‫اینجا چیه؟
‫فکر کنم آسانسوره.
‫بازش کن.
‫شرمنده. باید یکی از همین‌ها باشه.
‫اوه، می‌دونین، فکر کنم کلیدش پایین توی دفتره.
‫آره.
‫رمزی، حکمت جور شد.
‫می‌دونین چیه؟ شماها برین.
‫من می‌خوام اینجا رو بررسی کنم.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫من از پس خودم برمیام.
‫شوخیت گرفته؟ دوباره؟
‫آستین.
‫لعنتی.
‫بهت گفتم خرابه.
‫نه. بیا تو.
‫اوه، مراقب باش.
‫خدای من.
‫اونا...
‫جنازه‌ان.
‫زیاد هم هستن.
‫چه جوری اونا...
‫یعنی میگم، کی اونا رو اونجا انداخته؟
‫یه گرگینه.
‫چی؟
‫یه شکارچی ماوراءالطبیعه‌ی به غایت قدرتمند.
‫نیمی انسان، نیمی گرگ.
‫گرگینه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید و محمد مسعودی»
‫ازتون می‌خوایم همین الان برین بیرون.
‫اون اینجاست.
‫- آنچه در قسمت بعد خواهید دید... ‫- همین دور و بره.
‫می‌تونم برت گردونم.
‫گرت، چی دیدی؟
‫یه چیزی که همه چی رو تغییر میده.