‫باید تقاضای وکیل کنیم.
‫می‌دونی وقتی این کار رو بکنیم چی میشه؟
‫بازداشت‌مون می‌کنن.
‫اورت، حالت خوبه؟
‫فقط اومدم صحبت کنیم.
‫دقیقاً همین بیرون خونه‌ست.
‫اینا نقره‌ان. ‫تو اینا رو درست کردی؟
‫- تا گرگینه‌ها رو بکُشی؟ ‫- آره.
‫تا ما رو بکُشی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫کمتر از ۲۰ درصد مهار شده.
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫تمام چیزایی که قابل اشتعالن، ‫آتیش گرفتن.
‫پس اگه چیزی می‌دونی، باید همین الان بهم بگی.
‫آستین، بهش بگو.
‫بهش بگو چرا خوابت نمی‌بره،
‫چرا حتی نمی‌تونی چشمات رو ببندی.
‫آستین، خبر داری کی آتیش‌سوزی راه انداخته؟
‫قضیه این نیست.
‫قضیه در مورد آتیش‌سوزی نیست؟
‫بهش بگو.
‫یه چیزی دیدم.
‫خیلی‌خب.
‫چی دیدی؟
‫توی بزرگراه.
‫توی بزرگراه کسی رو دیدی؟
‫آدم نبود؟
‫اون جونوری که دیده، آدما رو کُشته.
‫الان هم که دیگه نمی‌تونه از ذهنش بیرونش کنه.
‫شماها باید این جونور رو پیدا کنید.
‫چه جونوری؟
‫آستین.
‫یه چیزی...
‫چیزایی که به من گفتی رو بهش بگو.
‫باور نمی‌کنه.
‫اتفاقاً فکر کنم بدونم ‫داری در مورد چی صحبت می‌کنی.
‫بزرگ بود، نه؟
‫آره.
‫پشم تیره؟ سیاه؟
‫آره.
‫حدود ۲ متر قد داشت؟
‫آره.
‫بله.
‫دندون نیش و پنجه؟
‫یه حیوون بود؟
‫یه جورایی مثل یکی از اونا؟
‫آستین، نمی‌خوام فکر کنی ‫که اون تصاویر...
‫که اونجا چسبوندیم ‫یه جور مسخره‌بازیه.
‫که مثلاً داریم شاهدین رو به سُخره می‌گیریم.
‫اونا رو زدم اونجا تا یادم نره
‫که یه ضربۀ روحی و روانی، توی همچین وقایعی
‫چقدر می‌تونه قدرتمند و گیج‌کننده باشه.
‫شک ندارم حملۀ یه قوچ ۱۳۰ کیلویی
‫به سمت تو، به شدت وحشتناکه.
‫قوچ نبود.
‫ولی یه هیولای ۲ متری
‫با دندون نیش و پنجه هم نبود، مگه نه؟
‫پس چی کانر رو کُشته؟
‫هنوز داریم دنبال کانر می‌گردیم.
‫چرا فکر می‌کنی یه نفر کُشته‌اش؟
‫آدم نبود.
‫آستین، می‌دونی کانر کجاست؟
‫نه.
‫شاید بهتر باشه از قوچِ کوفتی بپرسید.
‫آستین.
‫خیلی وقته که رفته بیرون.
‫هنوز ده دقیقه نشده.
‫تفنگه رو داره.
‫من میرم بیرون.
‫اون بیرون هیچی پیدا نکردم.
‫از بابت پلیسه مطمئنی؟
‫آره، وایستاده بود سر جاش
‫و داشت سرم رو به دیوار می‌کوبوند،
‫ولی یهویی دیدم نیستش.
‫«نیستش» یعنی مُرده.
‫بیاید زود قضاوت نکنیم.
‫هر اتفاقی براش افتاده باشه، می‌فهمیم.
‫شماها هیچ‌کدوم‌تون تا حالا
‫همچین چیزی ندیدین؟ یعنی هیچ‌وقت؟
‫گفتیم که، ‫این جریانات برای ما هم جدیده.
‫پس در امانیم؟
‫اون جونوره ما رو نمی‌کُشه؟
‫اگه بخشی از گلّه‌اش باشیم، نه.
‫داره ازمون محافظت می‌کنه.
‫از دست چی؟ یه پلیس مزخرف؟
‫از کجا بدونیم هنوز دنبال‌مون نیست؟
‫نمی‌دونیم.
‫پس باید فکر کنیم که ببینیم ‫ یه سری چیزا رو چی‌کار کنیم.
‫چطور در امان نگه‌تون داریم،
‫چطور از خودمون محافظت کنیم.
‫آره، نقره‌ست،
‫که در واقع، گلوله‌های خوبی ازش ساخته نمیشه.
‫فلزش به اندازۀ سرب تراکم نداره ‫که همین موضوع روی دقت تیراندازی تأثیر داره.
‫خودت درستش کردی؟
‫حدود ۵۰ تا از اونا درست کردم.
‫شمش نقره رو آنلاین خریدم،
‫و روش ساخت گلوله رو یاد گرفتم.
‫هیچ‌وقت قرار نیست ازشون استفاده کنیم، نه؟
‫نه.
‫خب، احتمالش هست.
‫یادتون نره وقتی شما دوتا رو پیدا کردم،
‫جفت‌تون توله بودین.
‫صبر کن ببینم، چی بودن؟!
‫توله گرگ.
‫این‌جوری پیداشون کردم.
‫وقتی آوردم‌شون خونه، ‫فکر می‌کردم که...
‫به یه پناهگاه گرگ‌ها تحویل‌شون میدم ‫و تموم میشه.
‫پس چی شد که این شکلی شدن؟
‫راستش رو بخوای نمی‌دونم چطور شد.
‫یعنی محض احتیاط برای روزی که
‫شاید دوباره تبدیل به گرگ بشیم، ‫گلولۀ نقره درست کردی؟
‫روحمم خبر نداشت که قراره تبدیل به چی بشید.
‫نمی‌دونستم کی یا چی هستید،
‫و تنها بودم.
‫حالا آخرش حقیقت ماجرا رو فهمیدم؟
‫فهمیدم که شما دوتا به اندازۀ من
‫یا هر کس دیگه‌ای انسانید؟
‫آره، معلومه.
‫ولی گلوله‌ها رو نگه داشتی.
‫اسلحه هم همین‌طور. ‫اونم با خشاب پر.
‫حالا دلیلش رو می‌دونید.
‫به‌خاطر پدر واقعی‌مون.
‫ببخشید، احتمالاً الان شماها
‫به همچین چیزایی فکر نمی‌کنید،
‫ولی قراره تبدیل به اون بشیم؟
‫به اون جونوری که پدر واقعی‌تونه؟
‫اون پدر من نیست.
‫پس چیه؟
‫یه قاتله.
‫نمی‌دونم گلوله‌های نقره ‫واقعاً گرگینه‌ها رو می‌کُشن یا نه،
‫ولی یه حسی بهم میگه قراره به زودی بفهمیم.
‫می‌برمتون خونه.
‫فردا مثل همۀ بچه‌ها
‫برمی‌گردین مدرسه.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم فردا برگردم مدرسه.
‫اگه قراره مدرسه‌ها رو دوباره باز کنن،
‫باید اونجا باشید.
‫باید جوری رفتار کنید ‫که انگار همه چی عادیه.
‫جفت‌تون.
‫عادی؟ ناموساً؟
‫ضمناً دیگه جواب تماس‌هایی که
‫شماره‌شون رو نمی‌شناسید رو نمی‌دید.
‫پس چرا داره کمک‌مون می‌کنه؟
‫خیلی هم مطمئن نیستم قصدش کمک باشه.
‫می‌دونم گوشی نداری،
‫ولی اگه نزدیک یه گوشی بودی ‫و چیزی لازم داشتی،
‫بهم زنگ بزن.
‫ماژیک غیروایت‌برد؟ (پاک‌نشدنی)
‫با خودم گفتم احتمال داره ‫سعی کنی پاکش کنی.
‫هنوزم می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫بهمون گفت اینجا بمونیم.
‫از طرفی ایشون یه تفنگ با گلولۀ نقره ‫برای کُشتنِ ما داره.
‫من که میرم بیرون.
‫گفتم نه.
‫مدرسه‌ها باز شدن،
‫ولی سرویس اتوبوس ندارن.
‫یکی باید برسونتش.
‫خب، حبس خونگی کردیمش.
‫خدا می‌دونه گذاشت رفت کجا
‫و نصف شب برگشت.
‫به نظرم خودش از پس خودش برمیاد.
‫اون‌قدر ازش متنفری ‫که نمی‌تونی تا مدرسه برسونیش؟
‫دوتا بچۀ دیگه بزرگ کردم
‫که افراد بالغِ کاملاً توانمندی هستن
‫و هیچ‌وقت از این مسخره‌بازی‌ها در نیاوردن.
‫از پسرم متنفر نیستم.
‫فقط دورۀ نوجوونی رو دوست ندارم.
‫دورۀ قبل از نوجوونی رو هم دوست نداری.
‫یا خردسالی.
‫اون چهار ماه آزگار جیغ می‌زد.
‫گریه نمی‌کرد، جیغ می‌زد.
‫- اون کولیک (قولنج نوزادی) داشت. ‫- می‌دونم.
‫ولی این همه حملۀ عصبی بهش دست داد، ‫این همه روانشناس بردمش،
‫این همه قوطی خالی قرص‌هاش رو پُر کردم،
‫فقط جیغ‌هاش از ذهنم بیرون نمی‌ره.
‫اورت، سلام، هوم...
‫تو برای اضطرابت قرص می‌خوری، آره؟
‫آره.
‫چی می‌خوری؟
‫چی؟ منظورت در صورت نیازه یا...
‫فرقش چیه؟
‫خب، هر روز یه اس‌اس‌آرآی
‫برای اضطراب فراگیر می‌خورم، ‫ولی اگه خیلی ناجور باشه...
‫چی می‌خوری که خوابت ببره؟
‫قرص خواب.
‫ولی اون به کل فرق می‌کنه.
‫داری بدی؟
‫برای اضطراب...
‫قرص خواب نمی‌خورن.
‫اورت، لطفاً فقط بهم بگو
‫چیزی داری که کمکم کنه ‫یه کم بخوابم یا نه.
‫رفیق. رفیق!
‫آره، یه چند تا می‌تونم بهت بدم.
‫خیلی‌خب.
‫ایول. الان همراهت داری؟
‫ببین، یه چیزی بهت میدم
‫ولی ازت می‌خوام قبلش یه کاری برام بکنی.
‫چی؟
‫بگو توی بزرگراه چی دیدی.
‫بگو واقعاً چی دیدی.
‫خیلی‌خب، بشینید.
‫چون خانم رامیرز در حال حاضر...
‫داره بین خاکسترهای خونۀ دوبلکسش ‫دنبال وسایلش می‌گرده،
‫از من خواست تا برگه‌های امتحانی که
‫جمعه ندادین رو بهتون بدم.
‫این چه وضعشه؟
‫کسی بهمون نگفته بود قراره امتحان بدیم.
‫هیچی نخوندم.
‫وقتی می‌دونستی جمعه ‫امتحان داری خونده بودی، نه؟
‫قبل از اینکه عملاً توی آتیش بسوزیم و بمیریم؟
‫کسی می‌دونه کی اینجا می‌شینه؟
‫کانر.
‫میز کانر رایان‌ـه.
‫صحیح.
‫بهمون نمیگه از کجا می‌دونه.
‫- یعنی صرفاً یه فرضیه‌ست؟ ‫- نه.
‫رمزی میگه عامل آتیش‌سوزی ‫قطعاً یکی از بچه‌هاست.
‫لابد یه جور مدرکی داره.
‫توی واحد عملیات مشترک هستی
‫ولی این چیزا رو بهت نمیگه؟
‫صرفاً یه مشاورم.
‫بده من.
‫رمزی اشتباه می‌کنه.
‫عامل آتیش‌سوزی یه بچه نیست.
‫اگه نظر منو بخوای، ‫همین یاروئه که تلفنی صحبت می‌کنه.
‫همونی که به بلیک و اورت زنگ می‌زنه.
‫همونی که ظاهراً قضیه‌ای که ‫ ما می‌دونیم رو می‌دونه؟
‫سعی کن یادت نره که هارلان و لونا ‫هنوز نمی‌دونن...
‫که تو از اون قضیه خبر داری.
‫الان شاید وقت خوبی باشه که بهشون بگیم،
‫مخصوصاً از اونجایی که ‫منم یه جعبۀ گلوله‌های نقره دارم.
‫وقتی عصبانیت‌شون کمتر بود بهشون میگم.
‫اگه اتفاقی برای من افتاد، ‫تو به‌درد روز مبادا می‌خوری.
‫خیلی‌خب، منی که به‌درد روز مبادا می‌خورم
‫دارم بهت میگم با رمزی صحبت نکن.
‫توی اینترنت در موردش تحقیق کردم. ‫کاربلده.
‫همۀ مجرم‌ها رو می‌گیره.
‫اگه جای تو بودم، هارلان و لونا رو ‫توی تیررس اون قرار نمی‌دادم.
‫بذار بگرده دنبال عامل آتیش‌سوزی.
‫تو داری دنبال پدرشون می‌گردی.
‫مشکل همینه.
‫فکر می‌کنم عامل آتیش‌سوزی هم ‫داره دنبال پدرشون می‌گرده.
‫من یادم نمیاد دویده باشم، تو یادته؟
‫کم و بیش. نمی‌دونم.
‫چرا؟
‫تنها چیزی که یادمه ‫اینه که اونجا بودم.
‫به نظرم حق انتخابی نداشتیم.
‫الان منظورت چیه؟
‫اون جونوره ما رو کنترل می‌کنه؟
‫چرا نکُشتیش؟
‫تفنگ دستت بود.
‫یه گلولۀ نقره داشتی. ‫فرصتش رو داشتی.
‫اورت زیادی نزدیک بود.
‫هوا تاریک بود.
‫تیرم خطا رفت.
‫واقعاً؟
‫چرا قلبت داره انقدر تند تند می‌تپه؟
‫چرا دستت داره این‌جوری می‌لرزه؟
‫چِت شده؟
‫یه کم اضطراب دارم.
‫عه، جدی؟
‫چون من خیلی اضطراب دارم ‫و همه‌ش از طرف تو میاد.
‫داره دچار حملۀ عصبی میشه.
‫نه، نمیشم. فقط...
‫یه اضطراب ساده‌ست. خب؟
‫باید ریلکس کردن رو یاد بگیری.
‫نه بابا؟!
‫آخ، قلبم! نمی‌تونم ضربان قلبم رو آروم کنم.
‫خوب شد گفتی، تا حالا امتحانش نکرده بودم.
‫چه ایدۀ خفنی!
‫اورت، لطفاً بس کن.
‫الان چطور این تقصیر منه؟
‫چون داره بهت حملۀ عصبی دست میده،
‫و داره روی ما تأثیر می‌ذاره.
‫حملۀ عصبی نیست.
‫صرفاً یه حملۀ اضطرابیه.
‫فرقش چیه؟
‫اضطراب با یه عامل استرس‌زا تحریک میشه
‫ولی حملات عصبی ممکنه بی‌دلیل اتفاق بیفتن.
‫پس تو حملۀ اضطرابی داری ‫و ما حملۀ عصبی،
‫چون تو می‌دونی چی مضطربت کرده ‫ولی ما نمی‌دونیم؟
‫یه جورایی آره.
‫خب، چه کوفتی انقدر مضطربت کرده؟
‫شاید اینکه یه گرگینه گازم گرفت،
‫یا یه گرگینه افتاد دنبالم،
‫یا یه گرگینه بهم حمله کرد،
‫یا اینکه یه گرگینه دوست صمیمی‌ام رو کُشت.
‫انقدر نگو «گرگینه».
‫- گرگینه. ‫- می‌زنم نفله‌ات می‌کنم.
‫گرگینه، گرگینه، گرگینه، گرگینه.
‫آه!
‫اون چه کوفتی بود؟
‫دیدین؟
‫دندون‌های نیش.
‫پس این‌جوری شروع میشه؟
‫همه‌مون دور هم جمع می‌شیم.
‫عصبی می‌شیم.
‫دندون نیش در میاریم. پنجه در میاریم.
‫بعدش شروع به کُشتنِ آدما می‌کنیم؟
‫نه.
‫من کسی رو نمی‌کُشم.
‫اگه حق انتخاب نداشته باشیم چی؟
‫نباید دور و بر همدیگه باشیم.
‫نه.
‫نه، این‌جوری نیست. بعیده.
‫حالا هر چی.
‫شاید همین‌طور باشه.
‫شاید روالش دقیقاً همین باشه.
‫گرگ‌ها گلّه‌ای شکار می‌کنن.
‫نه، من گرگ نیستم.
‫عضو گلّه‌تون هم نیستم.
‫در کل ازشون خوشم نمی‌اومد.
‫اونی که دوتا سر داره رو ‫بیشتر از بقیه دوست دارم.
‫من از این خوشم میاد که بال داره.
‫وقتی از خط آتیش رد شدی،
‫دنبال همون می‌گشتی؟
‫نه والا.
‫چرا از خط آتیش رد شدی، آقای بریگز؟
‫گروه کاربلدت رو پشت سرت تنها گذاشتی.
‫فکر کردم اونا رفتن جلوتر.
‫وقتی تمام چیزای دور و برت، با دود محو شده
‫این‌جوری میشه.
‫قبلاً توی آتیش‌سوزی بودی دیگه؟
‫یکی دو بار.
‫خب، اومدی تا در مورد ‫هارلان و الیزابت صحبت کنی؟
‫لونا.
‫اسم لونا رو دوست داره.
‫ضمناً اومدم در مورد خودم صحبت کنم.
‫به نظرم می‌تونم کمک‌تون کنم.
‫خودمون یه جنگلبان توی واحد عملیات مشترک داریم ‫که بهمون مشاوره میده.
‫به گمونم بشناسیش. ‫پریشا احمدی.
‫یکی از بهترین‌هامونه.
‫ولی چیزی که من می‌دونم رو نمی‌دونه.
‫خیلی‌خب.
‫بریم ببینیم چی می‌دونی.
‫نظری داری که چی این حیوون رو کُشته؟
‫حدس اولم استنشاق دودـه.
‫حدسی هم در مورد این داری؟
‫ماشین منو دیدی؟
‫همین مدلیه.
‫این جونور اسمی هم داره؟
‫خرس سیاه آمریکایی کالیفرنیایی.
‫خرس سیاه کالیفرنیایی.
‫احتمالاً حدود دو متر قد داشته باشه
‫با پنجه‌هایی که می‌تونن فولاد رو بشکافن.
‫خانم احمدی هم دقیقاً همینو گفت.
‫حرفش رو باور نمی‌کنید؟
‫خب، قطعاً فکر نمی‌کنم یه هیولای ۲ متری
‫با دو تا سر و دو تا بال باشه.
‫ولی خیلی هم مطمئن نیستی خرس باشه.
‫خیلی ممنون از وقتی که گذاشتی، آقای بریگز.
‫ولی همون‌طور که گفتم،
‫خودمون یه جنگلبان داریم که بهمون مشاوره میده.
‫داری سعی می‌کنی ‫یه تسلیحات آتش‌زای دیگه پیدا کنی
‫چون می‌دونی یه منشأ دومی هم هست.
‫نقاشی‌ات خوبه، آره؟
‫نه، نه خیلی.
‫نه خیلی؟
‫اینا عالی‌ان.
‫اگه یه چیزی رو برات توصیف کنم،
‫به نظرت می‌تونی بکِشیش؟
‫سعیم رو می‌کنم.
‫البته اگه پُرتره نباشه. (نقاشی از صورت)
‫چهره‌ها رو خوب نمی‌کِشم.
‫می‌خوای چی بکِشم؟
‫ماشین میلر رو پیدا کردیم.
‫کجا؟
‫توی خیابون گرت بریگز پارک شده بود.
‫چقدر تا خونه‌شون فاصله داشت؟
‫نه خیلی.
‫این کار برای میلر عادیه؟
‫فکر نکنم منظورت رو درست گرفته باشم.
‫رفته اونجا تا با کتک‌کاری ‫از یه بچه اعتراف بگیره؟
‫پیداش می‌کنم.
‫ما دنبال یه آتش‌افروز می‌گردیم، جنگ.
‫بچه‌ای که علاقۀ ناسالمی به آتیش داره،
‫نه یه پلیس ناخوش‌احوال که می‌خواد ‫عقدۀ محدودیتِ قدرتش رو...
‫سر یه مُشت نوجوون خالی کنه.
‫توی وقت خالیِ خودت پیداش کن.
‫از واحد عملیات مشترک هم اخراجه.
‫متوجه شدم.
‫دارم میرم. مواظب دنی باش.
‫صبر کن، بابا، نمی‌تونم مواظبش باشم. ‫امشب باید برم سر کار.
‫بهشون بگو مریضی. یه قرار ملاقات...
‫با امدادرسانی حوادث دارم.
‫کم کم از این متل می‌ریم.
‫اخراجم می‌کنن.
‫توی یه پارکینگ مسقف کار می‌کنی، بلیک.
‫اخراجت نمی‌کنن.
‫یه غذایی سفارش بده و مواظب برادرت باش.
‫راستی، اینو برات گرفتم.
‫برام گوشی گرفتی؟
‫باید بتونم باهات تماس بگیرم.
‫- نمی‌خوامش. ‫- منم نمی‌خوام...
‫که جواب تلفنِ اینجا رو بدی.
‫میشه برای یکبار هم که شده ‫زندگی رو برام یه کوچولو آسون‌تر کنی؟
‫صبر کن، چرا نمی‌خوای جواب تلفن اینجا رو بدم؟
‫یه یارو مدام زنگ می‌زنه.
‫چه یارویی؟
‫یه آدم روانی که پشت خط ‫زیر لب یه چیزایی پچ پچ می‌کرد.
‫چی گفت؟
‫من باهاش حرف نزدم.
‫دنی حرف زد.
‫مواظبش باش.
‫دنی.
‫تلفنی با کسی صحبت کردی؟
‫تلفنی با یه مَرد صحبت کردی؟
‫چی می‌خواست؟
‫تو.
‫منظورت چیه؟
‫می‌خواست با تو صحبت کنه.
‫چی گفت؟
‫دنی، این خیلی مهمه.
‫باید دقیق بدونم چی گفته.
‫اون مَرده چی گفت؟
‫دنی.
‫[بدونِ اونا جون سالم به در نمی‌بری]
‫[شمارۀ ناشناس]
‫چطور شد؟
‫چشم‌هاش اشتباهن.
‫مثل گربه‌ها نیست.
‫کشیده نیست.
‫این‌جوری بیشتر بهش می‌خوره؟
‫آره، بهتر شد. ‫حالا پنجه‌هاش رو بکِش.
‫انقدر خمیده نه.
‫تیزتر.
‫چیه؟
‫کشیدیش.
‫ادامه بده.
‫لونا، چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫هوم... همینه؟
‫فکر می‌کنی اینو دیدی؟
‫- آستین... ‫- نگو.
‫نگو که حرفمو باور می‌کنی،
‫یا می‌دونی ضایعۀ روانی بوده،
‫یا کلی دود بوده و از این‌جور مزخرفات.
‫چون گوشم از این چیزا پُره.
‫حرفتو باور می‌کنم.
‫همین الان گفتم لازم نیست بهم دروغ بگی.
‫دروغ نمی‌گم، آستین.
‫اگه دوباره دیدیش، فرار کن.
‫- شب خوبی داشتید باشید. ‫- شب بخیر.
‫- ساکت باش، دنی. ‫- خودت ساکت باش، دنی.
‫سلام.
‫سلام، سلام.
‫می‌خوای تک تک حرفایی که می‌زنم رو تکرار کنی؟
‫سلام.
‫اسمش رو یادم نمیاد.
‫اسبم رو میگم.
‫«رعد». ‫می‌خواستیم یه جفت براش بخریم.
‫«رعد» و «برق».
‫ولی هارلان به‌جاش یه دوچرخه می‌خواست.
‫پای رعد شکست و...
‫مجبور شدی خلاصش کنی.
‫بهمون این‌جوری گفتی.
‫این قصه‌ایه که به همه گفتیم.
‫ولی کار من بود، مگه نه؟
‫دلیل اینکه گلوله‌های نقره ساختی من بودم.
‫ولی دلیل اینکه نگه‌شون داشتم تو نیستی.
‫بگو چی یادت میاد.
‫بهم لگد زد.
‫چرا بهم لگد زد؟
‫ماه کامل بود.
‫یه چیز متفاوت توی وجودت حس کرده،
‫و از همین ترسیده.
‫صدای جیغت رو شنیدم.
‫دویدم اومدم داخل و دست‌های خونی‌ات رو دیدم.
‫اولش فکر کردم خونِ خودته.
‫ولی بعدش اسبه رو دیدم.
‫همه جا خونی شده بود.
‫واقعاً نمی‌فهمیدم چی شده.
‫بعدش دستت رو گرفتم و...
‫پنجه‌ای ندیدم.
‫هیچی ندیدم،
‫تا اینکه به چشم‌هات نگاه کردم.
‫چی دیدی؟
‫گرگ رو دیدم،
‫گرگِ درونت.
‫می‌کُشه چون یه درنده‌ست.
‫و بعد از اون شب، ‫هر کاری می‌تونستم کردم
‫تا به تو و هارلان یاد بدم ‫که چطور گرگ‌تون رو کنترل کنید.
‫که چطور درندۀ درون‌تون رو داخل قفس نگه دارید.
‫دیگه هیچ‌وقت اتفاقی مشابه اون نمی‌افته.
‫تا حالا پنجه یا دندون نیش
‫یا امثال این چیزا رو ‫توی تو یا هارلان ندیدم.
‫نقشه‌ام جواب داد.
‫تا الان.
‫آهای، قبض نمیده.
‫قبض چاپ نمی‌کنه.
‫عه، یادم رفته بود اینجا کار می‌کنی.
‫پاره‌کردنِ لاستیک‌ها که جزو کارِتون نیست؟
‫بهت گفتم که کار من نبوده.
‫خیلی‌خب، میشه اینو باز کنی؟
‫سینمامون دیر شده.
‫جداً خوشگل شدی. پوستت رو میگم.
‫داریم می‌ریم سینما. ‫می‌خوای بیای؟
‫دارم کار می‌کنم.
‫خوش بگذره.
‫حتماً می‌گذره. ممنون.
‫اخبار.
‫اخبار، الان!
‫نه، نه، نه، نه. ‫به اون دست نزن.
‫- اخبار. ‫- نه، نه.
‫از اون‌جور تلویزیون‌ها نیست.
‫- اخبار، الان! ‫- نه، دنی، بس کن.
‫دنی. دنی، بس کن.
‫آخ، دنی، بهم کتک زدی.
‫یادت باشه، کتک‌زدن خوب نیست.
‫کتک‌زدن ممنوع.
‫کتک‌زدن ممنوع. کتک‌زدن ممنوع.
‫سلام.
‫- سلام، سلام. ‫- بلند نشو.
‫سلام؟!
‫سلام؟؟
‫سینماش دیر شده بود؟
‫اَه، گندش بزنن.
‫باید یه چیزی رو چک کنم.
‫همینجا بمون، باشه؟
‫در رو قفل می‌کنم.
‫تا پنج دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫پنج دقیقه.
‫فیبی؟
‫الان دارن پیش‌نمایش رو می‌ذارن.
‫می‌خوایم بریم سینما؟
‫وای خدا.
‫دیگه هر چی ماریجوانا کشیدی بسه، دختر!
‫نه.
‫جری؟
‫دنی.
‫تا ساعت ۹:۲۲ شب پنج‌شنبه،
‫مسئولین مربوطه گزارش داده‌اند ‫که ۱۴ درصد آتش مهار شده است
‫ولی ۲۶۱۱ هکتار جنگل سوخته است.
‫آتش‌سوزی دستور تخلیۀ اماکن مسکونی را برای...
‫دنی؟
‫دنی، کجایی؟
‫دنی؟
‫کجایی؟
‫دنی؟
‫دنـــــــــــی!
‫یالا، یالا، یالا.
‫بابا، بابا، منم.
‫اگه پیغامم رو شنیدی بهم زنگ بزن. ‫خواهش می‌کنم.
‫دنی رو پیدا نمی‌کنم.
‫کلاً پنج دقیقه اینجا تنهاش گذاشتم.
‫در رو هم قفل کردم. بخدا قسم!
‫پیداش نمی‌کنم.
‫باید بهم زنگ بزنی. خواهش می‌کنم.
‫لطفاً بهم زنگ بزن.
‫حالت خوبه؟
‫دنی، منو ببین. کجا بودی؟
‫اینجا بوده.
‫صبر کن ببینم، اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫صداتو شنیدم.
‫چی؟!
‫شنیدم اسمش رو فریاد کشیدی.
‫از کجا؟
‫خونه‌ام.
‫چطور انقدر سریع رسیدی اینجا؟
‫نمی‌دونم. فکر...
‫فکر کنم دویدم.
‫شما هم صدام رو شنیدین!
‫شنیدین اسمش رو فریاد می‌کشیدم؟
‫آره.
‫چرا؟
‫چون فریاد نکشیدی.
‫زوزه کشیدی.
‫آخ، ترسوندیم.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫آره.
‫می‌تونی اینو بدی به اون زنه.
‫بگو برای دیوارشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫[آنچه در قسمت بعد خواهید دید بعد از تیتراژ]
‫هر شب دست به کُشتن می‌زنه.
‫و الان داره برای شما می‌کُشه.
‫[قسمت بعد...]
‫آروم‌تر برو!
‫مگه نمی‌خوایم جون یه نفر رو نجات بدیم؟
‫می‌خوای یه چیزی رو بدونی، مگه نه؟
‫هنوز اینجاست.
‫عملاً دارید کارم رو برام می‌کنید.
‫بچه‌ها!