‫فرار کنید! فرار کنید! ‫می‌میرید.
‫آنچه گذشت...
‫یه ماه کامل در پیش‌ـه.
‫جفت‌شون توی بزرگراه گاز گرفته شدن.
‫بهمون نیاز پیدا می‌کنن.
‫هیچ کدوم‌شون خراشی نداشتن.
‫چون خوب شدن!
‫می‌خوای بهشون تمام رازهایی که
‫ممکنه به کُشتن‌مون بده رو بگی؟
‫الان دیگه راز اونا هم هست.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ تنها چیزی که می‌بینم سیاه و سفیده ♪
‫♪ میشه چراغ رو روشن کنی؟ ♪
‫♪ میشه روشن کنی؟ ♪
‫از این‌طرف بیاید.
‫از این سمت، تمام درّه‌ها دیده میشه.
‫تا حالا چند بار اومدین این بالا؟
‫- یکی دو بار. ‫- امنه؟
‫نخیر.
‫فکر کردی چرا صد تا تابلوی...
‫ورود ممنوع گذاشتن؟
‫انقدر مثل دخترای ترسو نباشید.
‫دیگه هیچ‌کس نمیگه «دخترای ترسو»، عوضی. ‫تبعیض جنسیتی‌ـه.
‫ولی تو می‌تونی به منی که دختر نیستم ‫بگی «عوضی»؟
‫یا خدا.
‫ببینید.
‫♪ تنها چیزی که می‌بینم سفید و سیاهه ♪
‫♪ میشه چراغ رو روشن کنی؟ ♪
‫♪ میشه روشن کنی؟ ♪
‫آخرالزمانِ کوفتیه!
‫اونجا یه خط آتیش‌ـه.
‫اونجا رو محصور کردن. ‫اون لبه‌های سنگی رو می‌بینید؟
‫نشون میده منشأ آتیش‌سوزی کجاست.
‫جاییه که یکی از ماها ‫آتیش‌سوزی راه انداخته.
‫واقعاً فکر می‌کنی کار یکی از ماهاست؟
‫همه میگن کار یکی از بچه‌های مدرسۀ ما بوده.
‫احتمالاً توی اتوبوس کنارمون نِشسته.
‫من توی اون اتوبوس نبودم.
‫ولی خیلی چیزا ‫در مورد آتیش می‌دونی،
‫مگه نه، سایرس؟
‫ناسلامتی بابام آتیش‌نشان بود.
‫من می‌دونم کار کی بوده.
‫می‌دونی کی آتیش رو راه انداخته؟
‫خب، یه فرضیه دارم.
‫البته اگه قطعاً ‫کار یکی بوده که سوار اتوبوس بوده.
‫کار من نبوده.
‫کی تو رو گفت، تیا؟!
‫واقعاً هیچ‌وقت کسی در موردت حرف نمی‌زنه.
‫مظنونت کیه؟
‫بلیک ناوارو.
‫یادتونه پارسال چه مدلی بود؟
‫و دشمن سرسختِ تکنولوژی شد
‫و قیدِ تک تک دوستاش رو زد.
‫منظورت خودته؟
‫خیلی‌خب، حالا اگه توی اخبار...
‫ببینید دستبند خورده، شوکه می‌شید؟
‫یه جورایی خوشم نمیاد ‫که گوشی با خودش حمل نمی‌کنه.
‫به هیچی اهمیت نمیده.
‫خیلی‌خب، همین‌جوری حرف منو ثابت کن.
‫ممنون!
‫تو، به عنوان یکی از اون کودن‌هایی که ‫موقع سلفی‌گرفتن مُرده.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫- صدا رو می‌شنوید؟ ‫- چه صدایی؟
‫بچه‌ها، یکی زیرمونه.
‫لعنتی. گندش بزنن.
‫کدوم خری به دیگران گفته کجاست؟
‫اگه به پدر و مادرم نگم، ‫زنگ می‌زنن پلیس.
‫گندش بزنن.
‫فقط اومدیم اینجا که آتیش رو ببینیم.
‫حالا همراه ما میاید.
‫چهارتاشون رو گرفتیم.
‫- اونا چرا اومدن اینجا؟ ‫- نمی‌دونم. برام مهم نیست.
‫- توی بیمارستان بودن. ‫- لطفاً خفه شو.
‫اونجا چی‌کار می‌کردن؟
‫اورت، باید خفه خون بگیری.
‫حرف نزن، تکون نخور، هیچ کاری نکن.
‫دهن لامصبت رو ببند.
‫حرف نباشه!
‫هنوز ماه کامل‌ـه.
‫این چه مرگشه؟
‫فکر کنم اضطراب داره.
‫قطعاً یه مشکلی داره.
‫اگه هنوز سعی کنن بکُشن‌مون چی؟
‫اگه کانر رو کُشته باشن چی؟
‫- اونم گاز گرفته شده بود. ‫- کانر کیه؟
‫پچ پچ کردن هم حرف زدنه.
‫ببخشید، ولی الان ما بازداشتیم؟
‫- نگو! ‫- چرا؟
‫چون بعدش بازداشت‌مون می‌کنن.
‫فقط چند تا سؤال ازتون داریم، بچه‌ها.
‫فقط می‌خوایم بازه‌های زمانی
‫و از این‌جور چیزا رو مشخص کنیم.
‫کسی بازداشت نمیشه.
‫پس چطوره به پدر و مادرهامون زنگ بزنید؟
‫گندش بزنن، پدر و مادرم. ‫وای نه.
‫چطوره وقتی رسیدیم، ‫خودتون بهشون زنگ بزنید؟
‫- اونا منو می‌کُشن. ‫- ببین، اورت، اینو بگیر.
‫قرصه؟
‫نه.
‫امتحانش کن.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه. این‌جوری.
‫رسیدیم.
‫ساکنین التادنا، ‫سرِ میز آبی پذیرش بشید.
‫«لا کانیادا فلینتریج»، سرِ میز قرمز.
‫اگه از گلندیلِ شمالی اومدین،
‫هنوز براتون پذیرش نداریم.
‫توی پیاده‌رو به صف بشید.
‫تکرار می‌کنم، ساکنین التادنا ‫سرِ میز آبی پذیرش بشید.
‫«لا کانیادا فلینتریج»، سرِ میز قرمز.
‫اگه از گلندیلِ شمالی اومدین،
‫توی پیاده‌رو به صف بشید.
‫آروم باش.
‫آروم باش. آروم حیوون.
‫آروم.
‫لونا بودی، درسته؟
‫بیا قال قضیه رو بکَنیم.
‫تیا اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫می‌دونی چی توی تقاضانامۀ...
‫ورود به دانشگاه خوب نیست، تیا؟ ‫سابقۀ کیفری.
‫ایدۀ من نبود.
‫حتی نمی‌دونستم داریم می‌ریم.
‫هنوز براتون پذیرش نداریم.
‫توی پیاده‌رو به صف شید.
‫داروهاش رو لازم داره.
‫بیمارستانی هست که ببرمش؟
‫دنبالم بیاید.
‫میلر.
‫باورم نمیشه سگ کوفتی‌مون رو ول کردین.
‫یه نسخۀ جدید لازم دارم.
‫نه، هنوز قوطی قبلی تموم نشده.
‫مثل بقیۀ خونۀ کوفتی‌ام ‫به آتیش کشیده شد.
‫گفتم پنج تا تخت. ‫دوتا بزرگسال، سه تا بچه.
‫پنج تا لازم داریم.
‫نه. بقیه هنوز دارن جواب پس میدن.
‫چون پلیس گفت چهار تا نوجوون
‫توی منشأ آتیش‌سوزی دیده شده.
‫خیلی‌خب. ‫میشه به «نانا» کمک کنی؟
‫واینستا!
‫مشکل داری؟
‫مشکلم تویی.
‫بشین.
‫فیبی. سلام، فیبی.
‫- ازت چی پرسیدن؟ ‫- در مورد آتیش‌سوزی؟
‫فکر می‌کنن کار یکی از ماهاست.
‫چی بهشون گفتی؟
‫که به نظرم کار تو بوده.
‫آهای هارلان، اخیراً موی دماغ کسی نشدی؟
‫فقط تو!
‫داشت سر به سرم می‌ذاشت، مگه نه؟
‫باید تقاضای وکیل کنیم.
‫می‌دونی وقتی این کار رو بکنیم چی میشه؟
‫بازداشت‌مون می‌کنن.
‫من بازداشت نمیشم.
‫ببخشید، ولی اگه مجبور بشم،
‫هر چی می‌خوان بدونن بهشون میگم.
‫هر چی؟
‫یه داستان ساختگی لازم داریم.
‫یه چیز ساده که همه‌مون همونو بگیم.
‫مثلاً اینکه داشتیم...
‫روی یه پروژۀ مدرسه کار می‌کردیم؟
‫نه. ای خدا، لونا.
‫- مثلاً اینکه داشتیم ماریجوانا می‌کشیدیم. ‫- این جرم‌ـه.
‫باعث میشه فکر کنن داریم راستش رو می‌گیم.
‫کسی به چند تا بچه که داشتن توی جنگل...
‫مواد می‌کشیدن اهمیتی نمیده.
‫من ماریجوانا نمی‌کشم.
‫یه بار خوردنی‌اش رو امتحان کردم
‫ولی اضطرابم رو بدتر کرد.
‫- پس تو آدم ضد حال جمعی؟ ‫- تقریباً.
‫آهای، بهشون گفتی؟
‫- چیو بهشون گفتم؟ ‫- اینکه توی بزرگراه چی دیدی.
‫هیچ کوفتی ندیدم.
‫چرا ضربان قلبت داره انقدر تند تند می‌زنه؟
‫اون یارو؟ ‫از اون مدلی خوشت میاد؟
‫خفه شو.
‫اورت لنگ...
‫نوبت توئه.
‫بیا.
‫ممنون میلر. ‫از اینجا به بعدش رو بسپر به خودمون.
‫دستگاه پخش صدای پارازیت‌ـه.
‫حواس‌پرتی‌ها رو بیرون نگه میداره.
‫می‌دونم. ‫روانشناس منم از اینا استفاده می‌کنه.
‫روانشناس منم همین‌طور.
‫اورت، دوستت کانر گُم شده.
‫ظاهراً پاش رو...
‫از این گچ کشیده بیرون
‫که به گمونم کار آسونی نبوده.
‫حتماً خیلی عجله داشته.
‫منظورتون چیه که گُم شده؟
‫ظاهراً کسی پیداش نمی‌کنه
‫و جواب گوشی‌اش رو نمیده.
‫به عبارتی: گُم شده.
‫پدر و مادرش به طرز قابل درکی نگرانن.
‫روح‌شون هم خبر نداره که چرا
‫این‌جوری از بیمارستان گذاشته رفته.
‫آره، یه جورایی مثل کاریه که تو ‫اون شب کردی.
‫به نظرت کانر ارتباطی به آتیش‌سوزی داشته؟
‫نه. هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫کسیو می‌شناسی که همچین کاری بکنه؟
‫ببینم، شماها دارید دنبالش می‌گردید دیگه؟
‫تا مطمئن بشید که حالش خوب باشه؟!
‫راستش اورت، ‫بیا دوباره در مورد خودت صحبت کنیم.
‫یه شاهد داریم که می‌تونه تأیید کنه که تو...
‫و بلیک ناوارو و هارلان و لونا بریگز
‫خیلی نزدیک به منشأ آتیش‌سوزی بودین.
‫چند ساعت پیش. ‫دم تپۀ سنگی‌ای که اینجاست.
‫میشه بگی اونجا چی‌کار می‌کردین؟
‫همون کاری که میرن اونجا بکنن.
‫داشتیم مواد می‌کشیدیم.
‫- چی می‌کشیدین؟ ‫- ماریجوانا.
‫- چند وقت به چند وقت مواد می‌کشیدی؟ ‫- تقریباً هیچ‌وقت.
‫اون‌وقت دقیقاً داشتی چی می‌کشیدی؟
‫- ماریجوانا. ‫- صحیح.
‫پیپ؟ رول؟ سیگار؟
‫خوردنی.
‫داشتی یه ماریجوانای خوردنی رو دود می‌کردی؟
‫اورت، فقط بگو ما دود کردیم،
‫و تو خوردنی‌اش رو مصرف کردی.
‫تو رو خدا!
‫اونا دودش کردن. من خوردنی‌اش رو مصرف کردم.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫اورت، صدامو می‌شنوی؟
‫آره.
‫آره چی؟
‫آره. فقط داشتیم همین کار رو می‌کردیم.
‫هارلان...
‫- منم صداتو می‌شنوم. ‫- یا خدا.
‫الان می‌شنوی دارم چی میگم؟
‫- منم می‌شنوم. ‫- وای خدا.
‫خیلی معرکه‌ست.
‫اورت. به حرفام گوش کن.
‫بهت میگم دقیقاً چی بگی.
‫اورت، خوبی؟
‫چرا همه‌ش در مورد من سؤال می‌پرسید؟
‫یه اتفاقی برای کانر افتاده ‫و باید پیداش کنیم.
‫نگرانی‌ات رو درک می‌کنم.
‫پلیس محلی اون بیرون دنبالشه.
‫ولی برام سؤال شده
‫که دلیلی وجود داره ‫که شاید کانر نخواد پیدا بشه؟
‫- اورت. ‫- کانر رو بی‌خیال شو.
‫جواب سؤال‌ها رو بده ‫تا بتونیم از اینجا بزنیم به چاک.
‫داری با کی حرف می‌زنی؟
‫هیچ‌کس.
‫منظورت همون هیچ‌کسیه که ‫اون طرفِ این دیواره؟
‫می‌خوای صحبت کنی؟
‫- با من صحبت کن. ‫- وکیل می‌خوام.
‫گندت بزنن، اورت.
‫بازداشتت نکردیم که.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫پس می‌خوام با پدر و مادرم صحبت کنم.
‫بفرما. بهشون زنگ بزن.
‫میشه به‌جاش یه وکیل بگیرم؟
‫با اضطراب خیلی بدی کلنجار میری، مگه نه؟
‫آره، یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫قدیما سخت‌تر از همه، ‫ وقتی بود که می‌خواستم بخوابم.
‫می‌دونی چرا این‌طور می‌شد؟
‫یه ربطی به حس بقا داره؟
‫یه جور واکنش به خطر‌ـه.
‫قبل از اینکه خواب‌مون ببره،
‫مغزمون وارد یه حالت هوشیاریِ بالا میشه
‫چون اون زمونا که توی غار زندگی می‌کردیم،
‫خواب، زمانی بود که احتمال خورده‌شدن‌مون...
‫به وسیلۀ یه پلنگ شمشیر دندان ‫از هر وقتی بیشتر بود.
‫الان هم توی تخت می‌خوابیم ‫و به سقف خیره می‌شیم،
‫و حس می‌کنیم که اون اضطراب ‫توی بدن‌مون به جریان در میاد.
‫چون منتظریم درّنده‌ای بهمون حمله کنه
‫که ۱۰ هزار ساله وجود نداشته.
‫خیلی‌خب، من نگران پلنگ شمشیر دندان نیستم.
‫نگران چی هستی، اورت؟
‫چی شب‌ها خواب رو از چشمات می‌گیره؟
‫با هیچ‌کدوم‌تون صحبت نمی‌کنم.
‫- یه وکیل می‌خوام. ‫- باشه.
‫بریم یه وکیل برات بگیریم.
‫پاشو تنِ لش.
‫- بیا بریم. ‫- ول کن...
‫آهای!
‫الان هم که به یه افسر پلیس حمله کردی.
‫من همچین چیزی ندیدم.
‫دستت رو از پسر من بکِش، افسر.
‫وگرنه نشونت میدم حمله یعنی چی.
‫نباید از این قضیه قسر در برن.
‫داری میای خونه دیگه؟
‫آخر هفته‌ست، بابا.
‫نه. مسلماً نمیام خونه.
‫مراقب باش، عزیزم.
‫گندش بزنن. صبر کن. ‫بابا، پشت خط بمون.
‫باورم نمیشه!
‫بابا، لاستیکم پنچر شده.
‫فکر کنم یکی پاره‌اش کرده.
‫الان میام دنبالت.
‫- این دیگه چی بود؟ ‫- فیبی؟
‫فیبی!
‫فیبی، چه خبره؟
‫بابا، لاستیک‌ها پنچر شدن.
‫کدوما؟
‫همه‌شون.
‫آقای بریگز.
‫- رئیس شمایید؟ ‫- کریستین رمزی.
‫خیلی خوشحالیم که حال‌تون خوبه.
‫بدون حضور وکیل، با بچه‌هام حرف نمی‌زنید.
‫- وکیل خودم. ‫- باشه.
‫- زنگ بزن اون یارو بیاد. ‫- خانمه.
‫ضمناً تا وقتی به کسی اتهام نزدین،
‫آزاده که بره، مگه نه؟
‫اگه بازداشتش کنیم نه.
‫آقای بریگز، ما فقط...
‫داشتیم چند تا سؤال از بچه‌ها می‌پرسیدیم.
‫لطف کردن و داوطلب شدن.
‫من نشدم.
‫برای هیچ کوفتی داوطلب نشدم.
‫بابا.
‫چیه؟
‫بابا، اونا هم باید باهامون بیان.
‫- چرا؟ ‫- آقای بریگز.
‫- چون... ‫- آقای بریگز.
‫چون مثل ما می‌مونن.
‫ولی بعدش جای گاز خوب شد، ‫مال بلیک هم همین‌طور.
‫ولی جای گاز کانر فرق داشت
‫و خوب نشد.
‫- کانر کیه؟ ‫- دوستم.
‫از بیمارستان زنگ زد
‫و گفت یه چیزی قصد جونش رو کرده،
‫دقیقاً مثل صدای پشت خط.
‫الانم هیچ‌کس پیداش نمی‌کنه.
‫نمی‌دونید کی بهتون زنگ زد؟
‫اسمم رو بلد بود.
‫بهم گفت از بیمارستان برم بیرون.
‫گفت اون جونوره سعی می‌کنه...
‫قبل از ماه کاملِ بعدی منو بکُشه.
‫هوم... داریم کجا می‌ریم؟
‫با ما برمی‌گردین.
‫من باید برگردم متل.
‫باید قبلش صحبت کنیم.
‫جفت‌تون رو هر جا لازمه می‌برم،
‫ولی باید کل داستان رو بشنوم.
‫اون چیزی که شما دوتا توی بزرگراه دیدین،
‫اون چیزی که گازتون گرفته...
‫دنبال منم اومد.
‫دیدیش؟
‫نمی‌دونم چی دیدم.
‫یه چیزی زد به ماشین و من فرار کردم.
‫پس به‌خاطر همین بوده که از خط آتیش رد شدی.
‫یعنی... اون بوده؟
‫پدر واقعی‌مون بوده؟
‫میشه یکی بهم بگه
‫چرا اون فسقلی‌های عوضی رو بازداشت نمی‌کنیم؟
‫چون فکر نمی‌کنم ‫اونا آتیش‌سوزی راه انداخته باشن.
‫پس چطوریه که هر حرفی از دهن‌شون میاد بیرون
‫شبیه یه دروغ کوفتی می‌مونه؟
‫خب، اولاً که نوجوونن.
‫کاری بجز دروغ‌گفتن بلد نیستن.
‫دوماً، احتمالاً دارن یه چیزی رو قایم می‌کنن.
‫فقط شاید ربطی به آتیش نداشته باشه.
‫خب، شاید بهتر بود بیشتر بهشون فشار میاوردی.
‫من اگه پنج دقیقه باهاشون توی یه اتاق بودم،
‫ازشون اعتراف می‌گرفتم.
‫میلر، شیفتت تموم شده.
‫مرخصی.
‫توی کافه می‌بینمت. بیا بریم.
‫افسر، حالا که حرف از فشار آوردن شد...
‫اگه ببینم دوباره...
‫حتی دستت به یکی از اون بچه‌ها خورده، ‫از گروه عملیات مشترک اخراجی.
‫باشه.
‫می‌دونی، ما هم سؤال داریم.
‫کاش جواب‌شون رو می‌دونستم.
‫راستش رو بخوای، ‫ما هم خیلی بیشتر از شما اطلاعات نداریم.
‫خب، اونا چی؟
‫مگه خودشون این مدت... چیز نبودن؟
‫می‌تونی به زبون بیاریش.
‫به زبون نمیارمش.
‫بالأخره که باید به زبون بیاریش.
‫الان دیگه مثل مایید.
‫قطعاً مثل شما نیستم.
‫می‌خوام یه دقیقه...
‫با این بچه‌ها تنها صحبت کنم.
‫جایی نرید. باشه؟
‫بچه‌ها.
‫نباید خودتو از بیمارستان مرخص می‌کردی.
‫حالم خوبه.
‫گوش کنید چی میگم.
‫حق با بلیک‌ـه. ‫اونا مثل شما نیستن.
‫اونا گاز گرفته شدن.
‫قوانین برای اونا می‌تونه کاملاً متفاوت باشه.
‫منم همینو گفتم.
‫نمی‌دونیم توی شب ماه کامل
‫چه اتفاقی براشون می‌افته.
‫ولی تا حالا توی ماه کامل ‫هیچ اتفاقی برای ما نیفتاده.
‫هیچیِ هیچی هم که نه.
‫شبی که پیداتون کردم ماه کامل بود.
‫الان چه حسی دارید؟
‫چیزی عوض شده؟
‫وقتی از اورت داشتن بازجویی می‌کردن،
‫توی اتاق‌های مجزا بودیم ‫ولی صدای همدیگه رو می‌شنیدیم.
‫یعنی همه‌مون صدای همدیگه رو می‌شنیدیم.
‫منظورت همون‌طوریه که هارلان می‌تونه بشنوه؟
‫انگار قابلیت منو مشترکاً استفاده کردیم.
‫چون یه گلّه‌ایم. به هم متصلیم.
‫متصل نیستیم.
‫- اصلاً به زور می‌شناسیم‌شون. ‫- فقط همین شنوایی بود؟
‫ازشون چیزی دیدین
‫یا چیزی حس کردین؟
‫چشم‌هامون.
‫اولین بار که توی جنگل...
‫دور هم جمع شدیم، چشم‌هامون می‌درخشید.
‫- می‌درخشید؟ ‫- ای خدا.
‫خیلی‌خب. موضوع دیگه‌ای نبود؟
‫مثلاً چی؟
‫نمی‌دونم.
‫الان می‌خوای بپرسی...
‫فکر می‌کنیم واقعاً به گرگینه تبدیل میشن یا نه؟
‫که دندونِ نیش و مو در میارن
‫و توی جنگل می‌چرخن و آهو می‌کُشن؟
‫اگه این اتفاق افتاد، ‫بیاید امیدوار باشیم فقط آهو بکُشن.
‫ما تا حالا چیزی رو نکشتیم
‫تا حالا گلّه نداشتین.
‫دیگه صبرم لبریز شد.
‫باید برم ببینم پیداش می‌کنم یا نه.
‫هوم...
‫خب...
‫هنوز ماه کامله.
‫شاید بهتر باشه بمونیم.
‫آخه اگه واقعاً اون داره میاد سراغ‌مون...
‫نمی‌خوام دور و برِ دنی باشم.
‫یعنی دیگه کم کم داری این قضایا رو باور می‌کنی؟
‫نه.
‫ولی...
‫چی؟
‫اون صدای پشت خط، به منم زنگ زد.
‫یه پیغام روی تلفنِ متل برام گذاشت.
‫چی گفت؟
‫گفت: «در امان نیستی».
‫ولی این مدت فکر می‌کردم،
‫اگه اون پیغام برای من نبوده باشه چی؟
‫اگه برای بابام و دنی بوده باشه چی؟
‫که اونا در امان نیستن؟
‫از من در امان نیستن.
‫به اون دخترک آشغال بگو
‫الان پنج کیلومتر روی رینگ رانندگی کردم.
‫فکر کرده می‌تونه لاستیک‌هام رو پاره کنه
‫و قسر در بره؟
‫به هیچ وجه. ‫به خاک سیاه می‌شونمش.
‫چرا به من زنگ زده؟
‫چون ایشون گوشی ندارن.
‫تو که واقعاً لاستیک‌هاش رو پاره نکردی؟
‫چطور می‌تونسته بکنه؟ ‫کل این مدت همینجا بوده.
‫کسی آدرس فیبی رو داره؟
‫نپرس.
‫یواشکی رفتی توی خونۀ اونا؟
‫گفت نپرس.
‫اورت، بلیک، ‫ازتون می‌خوام زنگ بزنید به پدر و مادرهاتون
‫و بهشون بگید امشب پیش ما می‌مونید.
‫- ولی... ‫- منو جریمه کردن.
‫من باید مواظب برادرم باشم.
‫باشه. پس بیست دقیقه بهم وقت بدید.
‫باید برم ببینم حال این دختره خوبه یا نه.
‫همه چی رو قفل کنید.
‫- کانر چی؟ ‫- ما چی؟
‫بیست دقیقه.
‫[پلیس]
‫ببخشید، ولی یه سؤال دیگه دارم.
‫صدای پشت خط گفت اون یارو...
‫باید قبل از ماه کامل بعدی بکُشتمون.
‫پس یعنی الان در امانیم؟
‫باید قبل از ماه کامل بکُشتمون...
‫موقع ماه کامل یا وقتی خورشید طلوع می‌کنه؟
‫ما از کجا بدونیم؟
‫چون شما...
‫دوقلوییم؟
‫موقع ماه کامل، حس‌هامون تقویت میشن.
‫صبح که میشه، برمی‌گردیم به روال عادی.
‫یعنی هنوز در امان نیستیم؟
‫هنوز بقیۀ شب وقت هست؟
‫برای مُردن!
‫مشکلی نیست. چیزی اون بیرون نیست.
‫مطمئنی؟
‫ببینم، تا چه فاصله‌ای رو می‌تونی بشنوی؟
‫بستگی داره. ‫توی ماه کامل بهتر میشه.
‫- دیگه چی‌کار می‌تونی بکنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫مثل شنوایی‌ات.
‫کار دیگه‌ای هم می‌تونی بکنی؟
‫اون می‌تونه سریع بُدوئه. ‫یعنی خیلی سریع!
‫خوش به حالش.
‫اونم قویه.
‫چقدر قوی؟
‫یه جورایی به یه تیر حمال مُشت زدم.
‫بزرگ بود.
‫خب، تو چی؟
‫بو.
‫یه جورایی حال به هم زنه.
‫آره.
‫بعضی وقتا.
‫ببینم، یعنی الان هر کدوم‌مون ‫یه قابلیت داریم؟
‫نمی‌فهمم.
‫وقتی پیش پلیس‌ها بودیم، ‫همه‌تون می‌تونستید مثل من بشنوید.
‫شاید این‌جوریه که وقتی کنار همیم ‫همگام‌سازی می‌شیم.
‫دلیلش اینه که به هم متصلیم. ‫یه گلّه‌ایم.
‫انقدر گلّه گلّه نکن، لونا.
‫شما دوتا هنوز شنوایی‌تون مثل منه؟
‫صبر کن، بذار یه چیزی رو امتحان کنم.
‫گذاشتمش روی فرکانس بالا.
‫من چیزی نمی‌شنوم. شما می‌شنوید؟
‫خاموشش کن، لطفاً!
‫عه.
‫- صبر کنید. ‫- صدایی شنیدی؟
‫- نه. ‫- بوی چیزی به مشامت خورد؟
‫یه چیزی اون بیرونه.
‫منم متوجهش شدم.
‫بوش شبیهِ...
‫اسیدـه.
‫اونم دقیقاً همین بو رو میده.
‫چی؟
‫خشم.
‫- بازش نکنید. ‫- چرا؟
‫نمی‌دونید کی اون بیرونه.
‫مطمئنم گرگینه قبل از اینکه
‫بیاد پاره پوره‌مون کنه ‫به خودش زحمتِ در زدن نمیده.
‫گفتی «گرگینه».
‫برو گمشو بابا.
‫افسر ترنت میلر هستم از پلیس لس‌آنجلس.
‫باید یه چند تا سؤال تکمیلی بپرسم.
‫همون یارو نیست که بهش حمله کردی؟
‫- اون بهم حمله کرد. ‫- اسمش ترنت‌ـه؟
‫می‌دونم اونجایید.
‫از پشت پنجره دارم می‌بینم‌تون.
‫فقط اومدم صحبت کنیم.
‫نباید باهاش صحبت کنید.
‫- می‌دونه اینجاییم. ‫- مهم نیست.
‫اگه به پلیس بگید اجازه نداره بیاد داخل،
‫از نظر قانونی نمی‌تونه.
‫اجازه نداری بیای داخل.
‫از نظر من مشکلی نداره.
‫بیاید این بیرون صحبت کنیم.
‫پنج دقیقه، بچه‌ها. ‫بیشتر از این نیاز ندارم.
‫یالا. در رو باز کنید.
‫برید توی دفترِ انتهای راهرو.
‫نمی‌خوام این یارو بدونه اینجایید.
‫- خودت می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫- دارم فکر می‌کنم.
‫برید!
‫همه‌مون توی یه جبهه‌ایم.
‫همه‌مون داریم سعی می‌کنیم بفهمیم...
‫- برید. ‫- ...کی آتیش‌سوزی راه انداخته.
‫دیگه هیچ‌وقت مزاحم‌تون نمی‌شیم.
‫قول میدم.
‫هنوزم حسش می‌کنی؟
‫- ماه کامل رو میگم. ‫- آره.
‫قطعاً هنوز حسش می‌کنم.
‫تو آتیش‌سوزی راه انداختی؟
‫گفتم که. ‫چیزی نمی‌دونم.
‫یه بار دیگه می‌پرسم.
‫تو آتیش‌سوزی راه انداختی؟
‫- رفیق. دستت رو بکِش... ‫- پدر سوخته!
‫نه، بابا. بیرونه.
‫الان داره باهاش صحبت می‌کنه.
‫آره، همون پلیسه‌ست.
‫خیلی‌خب. دارم برمی‌گردم.
‫پلیسه چیزی گفت؟
‫گفت فقط می‌خواد چند تا سؤال بپرسه.
‫تو آتیش‌سوزی راه انداختی؟
‫بهم...
‫راستش رو بگو!
‫پلیسه! ‫اون، پلیسه رو گرفت.
‫- چی؟ ‫- بیرونه.
‫دقیقاً بیرونِ خونه‌ست.
‫بابا. بابا، شنیدی؟
‫- هارلان! ‫- چی‌کار کنیم؟
‫می‌تونید برید توی اصطبلِ بیرون؟
‫توی اصطبل چی هست؟
‫هارلان، گوش کن چی میگم.
‫ده قدم از درِ آشپزخونه فاصله داره.
‫می‌تونی بهش برسی.
‫ازت می‌خوام تفنگه رو برداری.
‫تفنگی که توی دفترته؟
‫اون نه. توی اصطبله.
‫ولی تفنگ که توی کیف اسلحۀ توی دفتره.
‫این یکی فرق داره.
‫بعداً توضیح میدم.
‫توی قفسۀ آذوقه‌های اصطبل‌ـه. خب؟
‫بریم.
‫صداشون رو نمی‌شنوم.
‫لونا؟
‫- باید از اینجا بریم بیرون. ‫- باشه، ولی پلیسه چی؟
‫از درِ پشتی می‌ریم.
‫هارلان و لونا چی؟
‫ظاهراً الان خیلی نگران ما نیستن.
‫اگه اون جونوره هنوز اون بیرون باشه چی؟
‫چیزی اون بیرون نیست، اورت.
‫اگه می‌خوای بمونی، موردی نداره ‫ولی من میرم.
‫از خونه بیرون نرید.
‫- کی هستی؟ ‫- تقریباً در امانید.
‫ماه از اوج خودش گذشته.
‫ما رو زیر نظر گرفتی؟
‫اون هنوز می‌خواد بکُشتمون؟
‫از خونه نرید بیرون.
‫خیلی‌خب، جعبۀ تسلیحات. ‫قفسۀ آذوقه‌ها.
‫- دیدینش؟ ‫- هارلان.
‫رمزش چیه؟
‫بابا، چطور جعبه رو باز کنیم؟
‫رمزش!
‫خیلی‌خب، شش تا عدده.
‫- لونا، گوش میدی؟ ‫- آره.
‫۳۴، ۲۱،
‫۱۶، ۴۲، ۲۶، ۳۲
‫- لونا. ‫- هان؟
‫رمزش چیه؟
‫- لونا. ‫- هارلان، صدامو می‌شنوی؟
‫فکر کنم یارو گفت از خونه نریم بیرون.
‫به نظرت اونجا جامون امنه؟
‫هیچ جا در امان نیستیم.
‫بلیک.
‫چی... چرا...
‫چرا منو نکُشت؟
‫شاید هدفش این نیست.
‫یعنی دیگه نیست.
‫پس چه کوفتی می‌خواد؟
‫چرا توی خونۀ بلیک می‌خواست بکُشتمون؟
‫اون‌وقت الان همین‌جوری گذاشت و رفت؟
‫چون به هم متصلیم.
‫ما بخشی از گلّه‌ـشیم.
‫حالتون خوبه؟
‫چی شد؟
‫اینا نقره‌ان.
‫نقرۀ واقعی.
‫آره.
‫تو اینا رو درست کردی؟
‫آره.
‫تا گرگینه‌ها رو بکُشی؟
‫آره.
‫تا ما رو بکُشی؟
‫آره.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫[آنچه در آینده خواهید دید پس از تیتراژ]
‫وقتی شما دوتا رو پیدا کردم،
‫جفت‌تون توله بودین.
‫اون جونور رو از نزدیک دیدم.
‫- ما رو نمی‌کُشه؟ ‫- داره ازمون محافظت می‌کنه.
‫گرگینه!