‫برگرد! یه چیزی این بیرون...
‫- آنچه گذشت... ‫- می‌دونی چه حیوونی گازت گرفت؟
‫ما دنبال بچه‌هایی هستیم که ‫سوار اون اتوبوس مدرسه بودن.
‫ولی الان داره اتفاق میفته.
‫یه چیزی گازتون گرفته.
‫درست مثل ما.
‫- نگو. ‫- گرگینه.
‫بلیک.
‫بلیک، صبر کن.
‫من باید برم.
‫بلیک!
‫لعنتی.
‫بلیک، وایستا.
‫باید برگردم پیش برادرم.
‫میشه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫هی! صبر کن!
‫اسمش چی بود؟
‫- اورت. ‫- اورت!
‫رفیق، وایستا.
‫اصلا می‌دونن دارن کجا میرن؟
‫- تو می‌دونی؟ ‫- نه راستش.
‫داریم مسیر رو اشتباه میریم.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چون داره گرم‌تر میشه.
‫بلیک، وایستا! صبر کن!
‫خوبی؟
‫صبر کن. من این بچه ها رو می‌شناسم.
‫فکر کردین دارین چیکار می‌کنین؟
‫گفتین دارین میرین خونه.
‫این دو نفر کی هستن؟ ‫دوستان‌ شمان؟
‫آره، این اوانه.
‫- اورت. ‫- اورت.
‫اون اورته. اونم...
‫بلیک. اورت و بلیک.
‫اونا هم‌مدرسه‌ای ما هستن.
‫توی کلاس‌مونن.
‫یه سال پایین‌تر از ما هستن.
‫بچه‌ها، حقیقت رو بگین خواهشا.
‫ما فقط سعی داشتیم ‫راه برگشت‌مون رو پیدا کنیم.
‫همه‌مون.
‫تو چی؟
‫چرا تو چیزی نمیگی؟
‫من مثل اون دروغگوی خوبی نیستم.
‫بامزه‌ای. ازت خوشم اومد.
‫یالا. همه‌تون میرین خونه.
‫برین.
‫برین. یالا.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد مسعودی و محمد سید»
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫خب شماها...
‫سال بالایی هستیم.
‫آره، یه جورایی اینو می‌دونستم.
‫باید باهاشون حرف بزنیم.
‫حتی اونا رو نمی‌شناسیم.
‫من اورت رو می‌شناسم‌.
‫آخرین باری که باهاش گشتی کِی بود؟
‫یادم نمیاد.
‫- چون اونو نمی‌شناسی. ‫- ولی می‌شناسم.
‫ولی نمی‌شناسی، و اونا هم ما رو نمی‌شناسن.
‫پس هیچی نگو، لونا.
‫اورت، چرا دویدی توی جنگل؟
‫من صدای زوزه‌ی گرگ شنیدم.
‫تو هم شنیدی.
‫ما هم همینطور‌.
‫لونا، حرف نزن.
‫تماسی باهاتون گرفته شد؟
‫- تماس تلفنی؟ ‫- از طرف کی؟
‫نمی‌دونم، ولی اون گفت می‌خواد...
‫منو قبل از ماه کامل بعدی بکشه...
‫- دست نزن. ‫- خب، پس بس کن.
‫- داریم صحبت می‌کنیم. ‫- دست نزن.
‫مراقب باش!
‫یه سوال.
‫فقط می‌خوام یه چیزی رو بدونم، خب؟
‫چیزی گازتون گرفت؟
‫گاز گرفته شدین؟
‫جفت‌مون گاز گرفته شدیم.
‫می‌تونم نشون‌تون بدم.
‫یادت باشه، بلیک،
‫اگه به اون تکنیک نیاز داشتی، ‫یا اگه خواستی به برادرت یاد بدی،
‫بهش میگن تنفس شیر.
‫کندرا، قبول کردیم با آرامش با قضیه برخورد کنیم.
‫مگه من آروم به نظر نمیام؟
‫می‌خوای روراست باشم؟
‫اورت، چه جوری به نظر میام؟
‫عصبانی، ناراحت، خشمگین؟
‫هر کدوم یا تمام گزینه‌ها،
‫که کاملا حق دارم همچین حسی داشته باشم؟
‫آره.
‫آره، چی؟
‫آره، به نظر عصبانی میای.
‫بابا؟
‫آره‌.
‫فردا قضیه رو حلش می‌کنیم.
‫برو بخواب.
‫یک پیغام جدید دارید.
‫برای پخش پیغام جدید خود، کلید یک را فشار دهید.
‫پیغام اول.
‫در امان نیستی.
‫بهت که گفتم، اونا رو نمی‌شناسیم.
‫پس اون بیرون با شما چیکار می‌کردن؟
‫لونا؟
‫پس همینجوری اونجا بودن،
‫وسط آتیش‌سوزی توی جنگل می‌گشتن؟
‫گمونم.
‫خیلی خب. بیاین اینجا.
‫ما از این مناطق اینجا و اینجا ‫جنگل‌نوردها رو به صورت هوایی خارج کردیم.
‫الان چند تا گروه دارن ‫روی این خط آتیش کار می‌کنن.
‫ما فکر می‌کنیم باباتون...
‫اینجا پناه گرفته.
‫چرا این همه از گروه‌های آتش‌نشانان دور باشه؟
‫نمی‌دونیم.
‫ولی اینو ببینین.
‫این دیواری از آتیشه.
‫متوجهین؟
‫نمیشه پیاده ازش رد شد.
‫پس چیکار می‌کنن، همینجوری اونجا ولش می‌کنن؟
‫نه.
‫واحد جستجو و نجات ‫دارن سخت کار می‌کنن تا پیداش کنن.
‫ولی هلیکوپترها تا یه حدی می‌تونن...
‫توی این باد و دود برن.
‫سوخت‌ تموم می‌کنن. باید...
‫با فروهنج‌های پیچیده ‫که روی فرودشون تاثیر داره دست و پنجه نرم کنن.
‫زمان می‌بره.
‫چقدر؟
‫گرت تنهایی می‌تونه ‫یه هفته توی جنگل زنده بمونه.
‫جفت‌مون آموزش‌های مشابهی دیدیم.
‫و اگه من اون بیرون تنها بودم، ‫اولین کاری که می‌کردم...
‫دنبال زمین مرتفع می‌گشتم ‫که کلی سنگ هست...
‫و چیزی واسه سوختن نیست.
‫احتمالا اون الان سعی داره ‫از قله‌ای بالا بره...
‫و سعی داره به یه هلیکوپتر علامت بده.
‫تضمین می‌کنم داره تمام تلاشش رو می‌کنه ‫که زنده بمونه...
‫و تسلیم نمیشه.
‫شما دو تا هم...
‫نباید تسلیم بشین.
‫ما پیداش می‌کنیم.
‫اینقدر بهش فکر نکن.
‫اونا مشکل ما نیستن.
‫اگه پدر واقعی‌مون گازشون گرفته،
‫قطعا مشکل ماست.
‫ما نمی‌دونیم چه اتفاقی برای اونا افتاده.
‫همچنین نمی‌دونیم وقتی کسی گاز گرفته بشه ‫چه اتفاقی براش میفته.
‫ما چیز زیادی در مورد این مسائل نمی‌دونیم.
‫تو چشم‌هاشون رو دیدی.
‫من نمی‌دونم چی دیدم.
‫چشم‌های منو دیدی؟
‫مفهوم خاصی نداره.
‫همه‌مون صدای زوزه‌ی گرگ شنیدیم.
‫همه‌مون سر از یه جا درآوردیم.
‫ماه کامل نزدیکه.
‫هر دو شون توی بزرگراه گاز گرفته شدن.
‫هیچ کدوم‌شون خراشی نداشتن.
‫چون خوب شدن!
‫من تا حالا اینجوری خوب نشدم.
‫پس حرف‌هاشون رو باور نمی‌کنی؟
‫من بهشون اعتماد ندارم.
‫باید باهاشون حرف بزنیم.
‫اونا به ما نیاز دارن.
‫ما هیچی در موردشون نمی‌دونیم،
‫ولی تو می‌خوای ‫همه چی رو در مورد ما بهشون بگی؟
‫تمام رازهایی که ممکنه ما رو به کشتن بده؟
‫رازهایی که از تمام مردم عالم...
‫به جز گرت مخفی می‌کنیم؟
‫آره.
‫واسه چی؟
‫چون حالا راز اونا هم هست.
‫لعنتی.
‫تا کنون نابود شدن ۵۳ خونه...
‫در آتیش‌سوزی دره‌ی آرویو تایید شده.
‫طبق گزارشات رسمی ۱۸ نفر گم شدن.
‫چندین نفرشون آتش‌نشان هستن،
‫به همراه یک جنگلبان.
‫با توجه به مهار تنها ۱۵ درصد از شعله‌ها...
‫برگرد بخواب.
‫چیزی نیست.
‫جای نگرانی نیست.
‫بلیک ترسیده.
‫نه، نترسیدم.
‫فقط دارم جانب احتیاط رو رعایت می‌کنم.
‫چیزی اون بیرون نیست.
‫چیزی اون بیرون نیست ‫که بخوای نگرانش باشی.
‫قول میدم.
‫توی روز نمی‌تونه به راحتی حرکت کنه،
‫ولی به حرکت درمیاد، ‫و میاد سراغت.
‫باید قبل از ماه کامل بعدی تو رو بکشه.
‫اورت.
‫یه چیزی پشت در اتاقته.
‫اورت.
‫اورت، پاشو.
‫شرمنده.
‫دیروز اصلا از اتاقت بیرون نیومدی.
‫داروهات رو مصرف می‌کنی؟
‫آره، البته.
‫گوش کن.
‫اون شب، شب سختی بود.
‫می‌دونم. عیبی نداره.
‫من فراموشش کردم.
‫باید به زندگی‌مون ادامه بدیم، خب؟
‫البته.
‫چون پلیس پایینه.
‫- چی؟ ‫- اون‌ کارآگاهی...
‫که از بیمارستان بهت زنگ زد...
‫با یه مامور دیگه اومده.
‫این قضیه جدیه.
‫یه عده مردن، اورت.
‫تو باید باهاشون حرف بزنی...
‫و تک تک سوال‌هاشون رو جواب بدی.
‫لباس بپوش و بیا پایین.
‫همین حالا.
‫- درسته. ‫- نه.
‫پیشرفت قطعا متوقف شده...
‫بهت گفتم نابود شد.
‫همه چی نابود شد.
‫آره، الان عکس رو برات می‌فرستم.
‫حالا اینکه چه تعداد منزل...
‫در حال حاضر در حال تخلیه هستن...
‫آره، می‌دونم چند تا قسط رو سر وقت ندادم،
‫ولی هیچ وقت اخطاری دریافت نکردم ‫که بیمه‌ام داره لغو میشه.
‫باشه، خیلی خب، همین کار رو بکن.
‫خوشحالم زنده می‌بینمت.
‫امروز می‌خوای از تخت بیای بیرون؟
‫چند تا قسط رو ندادی؟
‫زیاد.
‫پس حالا بیمه نداریم.
‫اون اونجا چیکار می‌کنه؟
‫دنی مضطرب شد.
‫دنی همیشه مضطرب میشه.
‫کمکم کن بذاریمش سر جاش.
‫یه چیزیت فرق کرده.
‫منظورت چیه؟
‫با خودت چیکار کردی،
‫دوباره رنگ موهات رو عوض کردی؟
‫پوستش.
‫ساکت، دنی.
‫درمان جدیدی رو شروع کردی؟
‫آره.
‫مدتی میشه بهتر شده.
‫تو فقط متوجه نشدی.
‫بلیک الان خوشگل شده.
‫خفه شو، دنی.
‫اون همیشه خوشگل بود.
‫صبح به خیر، اورت.
‫خوشحالم این دفعه تونستیم زیارتت کنیم.
‫دست دادن با من به معنای اقرار به گناه نیست.
‫فکر می‌کنی من توی جرمی گناهکارم؟
‫در حال حاضر نه.
‫ولی بذار ببینیم گفتگومون چطور پیش میره.
‫اورت، اون می‌دونه تو کاری نکردی.
‫با این خانم دست بده.
‫ما میریم توی اتاق دیگه.
‫دیشب بعد از اینکه از بیمارستان خارج شدی کجا رفتی؟
‫و قبل اینکه جواب بدی، باید بدونی...
‫ما با هر کسی که صحبت می‌کنیم ‫بهمون دروغ میگه،
‫یه لطفی در حق‌مون بکن ‫و با حقیقت شروع کن.
‫خب؟ چون ما تجربه‌ی زیادی با دروغگوها داریم،
‫و تو به نظرم نمیاد خیلی دروغگو باشی.
‫رفتم دیدن یه دوست.
‫این به نظر دروغ میاد.
‫دروغ نیست.
‫یواشکی از بیمارستان خارج شدی...
‫- که بری دیدن یه دوست؟ ‫- من یواشکی خارج نشدم.
‫مثل آدم رفتم.
‫سرم خودت رو کشیدی.
‫کار اضطراری بود.
‫باید می‌رفتم دیدن دوستم، بلیک.
‫خونه‌شون سوخت،
‫و اون ترسیده بود.
‫میشه شماره‌اش رو بهمون بدی؟
‫اون گوشی نداره.
‫نه ایمیل، نه رسانه‌های اجتماعی.
‫این خصلت خاص‌شه.
‫اورت...
‫اولین قسمت گفتگومون رو یادته،
‫اون قسمت که قرار شد دروغ نگی؟
‫لازمه اینو تکرار کنم؟
‫چون خیلی ممنون میشم
‫که این دروغ‌های لعنتی رو تمومش کنی.
‫اورت، وقتی بهت زنگ زدم
‫گفتم لیست مظنونین‌مون شاملِ
‫تمام افرادی میشه ‫که باهات توی اون اتوبوس بودن.
‫چون آتیش‌افروزها دوست دارن ‫آتیش‌سوزی‌هاشون رو ببینن.
‫درسته.
‫آتیش‌افروزی یه جرمه.
‫رفتارِ به راه انداختنِ آتیش، اکثراً...
‫یه مشکل روانی‌ـه.
‫می‌دونستی اکثر آتیش‌افروزها ‫اولین آتیش‌شون رو...
‫قبل از هیجده سالگی راه میندازن؟
‫فکر می‌کنید من آتش رو راه انداختم؟
‫امیدوارم این‌طور نباشه.
‫به نظر من بچۀ خوبی میای.
‫ولی آتیش‌افروز نیستم؟
‫اورت، می‌دونم توی مدرسه
‫رفقات خیلی کمن.
‫ولی بچه‌های اتوبوس رو هر روز می‌بینی، نه؟
‫یه سال‌بالایی به اسم آستین کرک؟
‫فیبی کالدول چطور؟
‫یا تیا پترسون، کانر رایان؟
‫چی می‌تونی در موردشون بهم بگی؟
‫برمی‌گردم اون بیرون.
‫واقعاً؟
‫نمی‌تونم دست رو دست بذارم و کاری نکنم.
‫نمی‌تونی از یه دیوار آتیش هم رد بشی.
‫پریشا راست میگه.
‫فقط می‌تونیم صبر کنیم.
‫تو صبر کن.
‫من میرم بابا رو پیدا کنم.
‫کدوم‌شون؟
‫اونی که بزرگ‌مون کرد.
‫اگه اون یکی رو پیدا کردی چی؟
‫دیدی که با ماشین گرت چی‌کار کرده بود.
‫فکر می‌کنی شب ماه کامل
‫چه‌جوری میشه؟
‫کجا میری؟
‫میرم حواس خودمو پرت کنم.
‫[فیزیک] ‫[شیمی]
‫یه نصفه می‌خوری؟
‫بدون این لامصب نمی‌تونم درس بخونم.
‫چیزی نمی‌خوام که اضطرابم رو بدتر کنه.
‫از نظر من که موردی نداره. ‫دو ساعت وقت دارم.
‫بعدش میرم بیمارستان.
‫آره ولی من کل هفته رو وقت دارم،
‫چون قدغن کردن از خونه برم بیرون.
‫چرا میری بیمارستان؟
‫امروز قراره گچه رو باز کنم،
‫و باید واکسن کزاز بزنم.
‫برای چی؟
‫موقع رَم کردنِ حیوون‌ها
‫توی بزرگراه، یه چیزی گازم گرفت.
‫- گاز گرفته شدی؟ ‫- اوهوم.
‫چی گازت گرفت؟
‫تقریباً مطمئنم یه کایوت بود. ‫(گرگ صحرایی)
‫دیدیش؟ یعنی مطمئنی...
‫که یه کایوت گازت گرفته؟
‫آره، یه جورایی.
‫یه جورایی یعنی چی؟
‫دیدیش یا نه؟
‫کلی دود بود.
‫به گمونم امکانش هست ‫که یه چیز دیگه بوده باشه،
‫مثلاً یه شیرکوهی.
‫ولی به نظرم اون‌جوری زخمش خیلی بدتر می‌شد.
‫بذار ببینمش.
‫روی کمرمه.
‫خب، پیرهنت رو در بیار.
‫الان؟
‫- درش بیار دیگه. ‫- باشه، عجبا!
‫می‌خواستم موش آزمایشگاهی نشم
‫ولی عیبی نداره.
‫فقط خفه شو و پیرهنت رو در بیار، لطفاً.
‫بذار جای گاز رو ببینم.
‫اوضاعش چطوره؟
‫یه جورایی شبیه گازِ سگ می‌مونه.
‫پس یه جورایی به کایوت می‌خوره.
‫آره فکر کنم.
‫ببینم، اخیراً باهات تماس خاصی گرفته می‌شده؟
‫یه آدم نسبتاً عجیب ‫که پشت خط باهات حرف بزنه؟!
‫بجز تو؟
‫نه، جدی می‌پرسم.
‫نه.
‫رفیق، چه خبره؟
‫هیچی.
‫ولی میشه یه لطفی در حقم بکنی؟
‫وقتی رفتی دکتر،
‫بهم زنگ بزن و بگو نظرش چیه.
‫در مورد پام؟
‫نه، نه، در مورد جای گاز.
‫بهم زنگ بزن.
‫باشه. بهت زنگ می‌زنم.
‫اِو... چیزی تو رو گاز گرفته؟
‫نه.
‫آخ!
‫ببخشید رفیق، می‌خواستی اینو برداری؟
‫موردی نداره.
‫منم دارم سینه و جلوبازو می‌زنم.
‫اگه خواستی می‌تونیم با هم بزنیم.
‫مال خودت.
‫این آتش‌سوزی، بخش اعظمی...
‫از منطقۀ شمالیِ شهرستان را ‫غرق در دود کرده.
‫مأمورینِ سلامتِ کالیفرنیا...
‫توی درّه پیداشون کردم،
‫دقیقاً کنار خط آتیش.
‫نه، خاکستری نیستن.
‫سیاهن. دوتا تولۀ سیاه.
‫اوهوم.
‫آره.
‫نوچ!
‫اثری از پدر و مادرشون ‫یا بقیۀ اعضای گلّه نیست.
‫ولی این دوتا به نظر من کاملاً سالمن.
‫حاضری؟
‫توی یه جمله بگو.
‫حاضر.
‫یه جملۀ کامل.
‫من حاضرم.
‫خوبه.
‫سریع نیستی.
‫دیشب سریع بودم.
‫الان نیستی.
‫خودم می‌دونم.
‫باید گام‌هات رو بلندتر برداری.
‫می‌خوای بری توی تیم دو و میدانی
‫یا داری از چیز دیگه‌ای فرار می‌کنی؟
‫کارآگاه آتش‌افروزی، کریستین رمزی.
‫می‌خواستم اگه میشه ‫یه چند تا سؤال در مورد دیروز بپرسم.
‫تو هم توی اتوبوس بودی، مگه نه؟
‫اعتراف می‌کنم امیدوار بودم ‫خیلی وضعش بهتر از اینا باشه.
‫ظاهراً سه هفتۀ دیگه کار داره، ‫چه بسا بیشتر.
‫می‌دونم دلسردکننده‌ست.
‫راستش رو بخوای منم غافل‌گیر شدم.
‫احیاناً دوباره نیفتادی روش که؟
‫داشتم سعی می‌کردم با یه پا، ‫از آتیش فرار کنم.
‫خب، من ترتیبی میدم که تا حد ممکن
‫وزنت روش نیفته.
‫حالا بذار اون واکسن کزاز رو برات بزنم.
‫به شونۀ چپت بزنم خوبه؟
‫می‌خوای دراز بکشی؟
‫با آمپول غش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب. فقط یه کوچولو سوزش داره.
‫آخ.
‫داره می‌سوزه.
‫داره می‌سوزه. درد داره.
‫- آی! ‫- آروم باش، کانر.
‫آی! آخ!
‫آروم باش.
‫خیلی‌خب، آروم باش.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫منو ببین، منو ببین.
‫منو ببین، کانر.
‫نفس بکش، نفس بکش.
‫آخ!
‫بگو که تو هم یه چیزی حس می‌کنی.
‫ماه کامل داره در میاد.
‫حتماً یه چیزی حس می‌کنی.
‫بیا تو.
‫به هارلان: [کجایی؟]
‫به هارلان: [یه اتفاقی داره می‌افته]
‫به هارلان: [هیچ‌وقت همچین حسی نداشت]
‫آه!
‫از طرف هارلان: [گرت رو پیدا کردن.]
‫گرت!
‫ایناهاش! یالا!
‫سلام.
‫زود باشید!
‫شاید یه جور واکنش آلرژیک باشه.
‫ولی موجب دردِ نسبتاً حادی شد.
‫پس بازم آزمایش می‌گیرید دیگه؟
‫امشب نگهش می‌دارید؟
‫یه نگرانیِ دیگه هم هست.
‫به پسرتون دوز بالایی از مسکّن...
‫و یه آرام‌بخشِ خیلی قوی دادیم.
‫ولی دیگه درد نداره، پس خوبه؟!
‫گیج‌کننده‌ست.
‫کانر الان باید کاملاً بیهوش باشه.
‫کار یه کایوت بود.
‫نه، این‌جوری.
‫- خیلی‌خب. ‫- بهم آرامش میدن.
‫از اینا یدکی داری؟
‫نوچ!
‫گمونم باید برای خودم بخرم.
‫آره.
‫با غریبه‌ها حرف نمی‌زنه.
‫و هیچ‌وقت به غریبه‌ها دست نمی‌زنه.
‫بیا.
‫بابام الاناست که برگرده.
‫دنی چیزیش نمیشه. ‫اخبار رو روشن می‌کنم.
‫آب فراوانی بر روی ‫این منطقۀ گرم و خشک ریختند
‫تا بلکه پیشرویِ آتیش آهسته‌تر بشه.
‫تصویر رو عریض‌تر می‌کنیم ‫تا یه نمای کلی بهتون بدیم.
‫باز هم میگم، اینجا فقط غربِ...
‫چرا فرار نمی‌کنی؟
‫کی هستی؟
‫باید فرار کنی.
‫چی؟
‫چرا؟ نمی‌تونم.
‫عصاهات رو برداشتن، مگه نه؟
‫نمی‌خوان جایی بری.
‫به در نگاه کن، کانر.
‫می‌خوان دوباره بهت آرام‌بخش بزنن.
‫اندفعه شاید حتی دست و پات رو هم بستن.
‫اگه این کار رو بکنن، ‫هیچ‌جوره جون سالم به در نمی‌بری.
‫اون می‌تونه خونِت رو بو بکِشه، کانر.
‫می‌تونه بوی بدنت رو ‫از چند کیلومتری حس کنه.
‫فرار کن، کانر.
‫فرار کن وگرنه می‌میری.
‫محض احتیاط، یه چند روز دیگه
‫اینجا نگهش می‌دارم.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫باید با هارلان و لونا صحبت کنیم.
‫اهمیتی به ما نمیدن.
‫فقط اونا می‌دونن چه بلایی داره سرمون میاد.
‫نمی‌دونم چه بلایی داره سرمون میاد.
‫ولی حسش می‌کنی، نه؟
‫انگار... انگار یه چیزی زیرِ پوست منه.
‫درد داره؟
‫نه.
‫برای تو درد داره؟
‫هوم... نه.
‫اتفاقاً حالم خیلی خوبه.
‫حس خوبی داره.
‫متفاوته.
‫می‌خواستم بگم یه حس متفاوت داره.
‫چند وقت یه بار حس خوب پیدا می‌کنی؟
‫هیچ‌وقت.
‫پس این قضیه فرق داره.
‫آره به گمونم.
‫چرا اون‌جوری بهم نگاه می‌کنی؟
‫چه‌جوری؟
‫زُل زدی.
‫نه نزدم.
‫خیلی‌خب، شاید زُل زده باشم. نمی‌دونم.
‫نگاه نکردن به تو کارِ آسونی نیست.
‫منظورم رو بد بیان کردم.
‫نگاه کردن به تو سخته!
‫بذار حرفم رو تموم کنم. ‫چون...
‫قیافه‌ات بی‌نقصه.
‫منظورت... منظورت پوستمه.
‫فراتر از این حرفاست.
‫منظورت چیه؟
‫[کانر]
‫کانر؟
‫طبقۀ سوم.
‫ولی... ولی فکر کنم بدونه کجا هستم.
‫چرا داری پچ پچ می‌کنی؟
‫چون یه چیزی اینجاست.
‫خیلی‌خب، الان دقیقاً کجایی؟
‫طبقۀ سوم. قایم شدم.
‫ولی فکر کنم بدونه من کجام.
‫خیلی‌خب، گوش کن چی میگم.
‫کایوت نبوده.
‫می‌دونم.
‫یه شیر کوهیِ کوفتی نبود.
‫می‌دونم.
‫داره سعی می‌کنه پیدام کنه.
‫قصد جونم رو کرده.
‫بلیک!
‫- بلیک! ‫- اوه، گندش بزنن.
‫الان برمی‌گردم.
‫- باید بریم. برو. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫آه!
‫آخ! آخ!
‫بریگز. گرت بریگز.
‫تا الان باید اینجا می‌بود.
‫[اورژانس]
‫من طبقۀ سوم رو چک می‌کنم، ‫تو بیرون رو؟
‫باشه، اگه پیداش کردم ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫لعنتی! خیلی‌خب.
‫اگه پیداش کردم، میام دنبالت.
‫باز شو!
‫آخ! آه!
‫بی‌خیال!
‫راه رو باز کنید، لطفاً.
‫یه تخت آماده داریم؟
‫دکتر مورگان...
‫هارلان و الیزابت بریگز؟
‫لونا صدام بزنید.
‫از شما دوتا می‌خوایم همراه‌مون بیاید
‫تا جواب چند تا سؤال رو بدین.
‫همین الان بابامون رو آوردن.
‫می‌دونیم، ولی هنوز یه سری سؤال داریم.
‫سلام، اورت.
‫چند تا سؤال دیگه ازت داشتیم.
‫ظاهراً خودت هم برات سؤال پیش اومده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد مسعودی و محمد سید»
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫بازش نکن.
‫هنوز مابقی شب رو وقت داریم.
‫که بمیریم.
‫اون چیه که شب‌ها خواب رو از چشمات گرفته؟