‫به گزارش فصلی با ارادتمند شما،
‫بنده،‌ خوش اومدید.
‫خیلی‌خب. سرمایه‌گذاری‌ها بر اساس بخش...
‫اوضاع سر کار خیلی خوب پیش می‌ره.
‫حس می‌کنم بالاخره کاری که قرار بوده ‫تو زندگیم انجام بدم رو پیدا کردم.
‫جیمی.
‫- تا حالا کسی بهت گفته «قرمز گنده»؟ ‫- نه.
‫می‌دونین، واقعا حس فوق‌العاده‌ای داره ‫که قدر آدم رو بدونن.
‫شروع کن.
‫- بیرون. ‫- بیرون.
‫- اوه! ‫- لعنت!
‫بالاخره حس می‌کنم انگار ‫به یک جایی تعلق دارم.
‫همه چی به زودی سراغت میاد، گیرمو.
‫گور بابای خودت.
‫باشه. سلامم رو به پاتریس برسون. ‫خداحافظ.
‫- رفیق، حرکتی که واسه سالازار انجام دادی. ‫- اممم.
‫خدای من. از کجا می‌دونستی ‫که باید اون رو شورت کنیم؟
‫کسی رو اونجا می‌شناسی؟
‫فقط تحقیقم رو کردم. ‫بذار در همین حد بمونه.
‫می‌دونی که من چی می‌گم،
‫هر کاری که بتونی ازش ‫قسر در بری رو انجام بده، مگه نه؟
‫اون رو ضبط نکنین.
‫از اونجور چیزهاییه که ما برای ‫تحلیلگر تمام وقت لازم داریم.
‫آقای نلسون می‌گه خیلی از کار تو...
‫- راضی هست. ‫- چی؟
‫می‌تونی خیلی سریع پیشرفت کنی، جی.
‫- اوه. ‫- در واقع،
‫فردا شب باید یک مهمونی بزرگ برگزار کنیم...
‫و از آدم خفنی مثل تو تعریف کنیم.
‫به فکر این باش که ‫نطق آماده کنی...
‫چون یک چیز خاصی واسه تو آماده کردم...
‫که بدجور عاشقش می‌شی.
‫چندتا از دوست‌هات رو دعوت کن،‌ ها؟
‫- آره. ‫- دوست موست داری، نه؟
‫- آره. باشه. کلی دوست دارم. ‫- خوبه، می‌خوام ببینمشون!
‫پس قراره یک نطق بخونم...
‫و شما همه‌تون به عنوان ‫دوست‌های من، شرکت می‌کنین.
‫خب، به عنوان دوست تو ‫یا دوست افراد دیگه؟
‫دوست یک نفر دیگه، حس بهتری داره.
‫اه، من به عنوان کارمند باارزش ‫کنون کاپیتال شرکت می‌کنم،
‫نه به عنوان دوست تو.
‫خیلی‌خب، می‌دونین چیه؟ ‫ولش کنین. فراموش کنین چی گفتم.
‫چرند نگو. منم به عنوان ‫کارمند سابق شرکت می‌کنم.
‫نگران نباش، با بازگشت به راهروهایی که...
‫وقتی به عنوان رئیس عالی سرایدار ‫خیلی تمیز نگه می‌داشتم،
‫عصبانی نمی‌شم.
‫فکر کنم فقط یک سرایدار معمولی بودی.
‫منم شرکت می‌کنم، چون شب‌نشینی تو ‫بهترین موقعیت برای اولین حضور...
‫- هیولای تکمیل شده کریونسورث هست. ‫- اوه.
‫مسیر سختی بوده، ‫ولی همونطور که می‌بینین،
‫یک آدم خیلی خوش‌تیپه...
‫و خیلی زرنگ‌تر از نندوره.
‫- چی گفتی؟ ‫- آره.
‫نمی‌دونم، لازلو. یعنی...
‫آخرین باری که اون رو پیش ‫بقیه مردم بردیم،
‫مثل یک کنه متورم، ‫سر جری رو ترکوند.
‫جری کاملا مستحقش بود.
‫قول داده دوباره این کار رو نکنه.
‫بلند شو. بیا اینجا ببینم.
‫اگه می‌خوای اصرار کنی ‫اون رو بیاری،
‫باید شلوار قشنگ بپوشه.
‫امشب نداره، جوزفین.
‫♪ اگه می‌خوای عمر طولانی کنی، ‫آواز نخون ♪
‫♪ ترانه‌ات فایده‌ای برای اون‌ها نداره ♪
‫♪ تو مُردی، تو مُردی، تو مُردی ♪
‫♪ تو مُردی و از این دنیا رفتی ♪
‫♪ حالا امید و همدلی تو از بین رفته ♪
‫♪ رویات رو به دنیا فروختی ♪
‫♪ مُرده بمون، مُرده بمون، مُرده بمون ♪
‫♪ تو مُردی و از این دنیا رفتی ♪
‫«ترجمه از خشایار»
‫خیلی‌خب، رسمی شد.
‫از همه خوشتیپ‌تر شدی.
‫- لازلو خوشش میاد؟ ‫- خودت خوشت میاد؟
‫لازلو ارباب منه. ‫لازلو چی دوست داره؟
‫خیلی‌خب. می‌دونی، من و تو ‫مجبور نیستیم به این مهمونی بریم، هیولا.
‫یعنی می‌تونیم خونه بمونیم ‫و یک فصل از «یواس‌اوتی» ببینیم.
‫«ایالات متحده تارا».
‫نه. لازلو می‌گه بریم مهمونی.
‫ولی خودت همین رو می‌خوای؟
‫می‌خوام باعث افتخار لازلو بشم.
‫می‌خوای باعث افتخار من بشی؟
‫لازلو ارباب منه.
‫آره، باشه.
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- اوه!
‫امروز همه در مورد مرد روزهای سخت ‫حرف می‌زنن.
‫هر چیزی شنیدین، باور نکنین. ‫هیچکدوم حقیقت نداره.
‫بی‌خیال! شنیدیم که شورت سالازار، ‫همه‌ش کار تو بوده.
‫اه... آره، اون بخشش درسته. ‫می‌تونین باور کنین.
‫- باور می‌کنم. من یک معتقدم. ‫- اوه، آره!
‫اوه. یک لحظه ببخشید. اومدین!
‫- اینجا رو ببین! دوستان! ‫- آره.
‫- پس واقعی‌ان. نیشگون بگیر. ‫- نیشگون.
‫اوی، اوی، اوه.
‫- ببخشید. ‫- به دوربین‌ها اهمیت ندین.
‫داریم یک مستند تبلیغاتی کوچک...
‫در مورد کنون کاپیتال می‌سازیم ‫که خودمون بهش می‌گیم «روش کنون».
‫- پس بهشون عادت می‌کنین. ‫- جوردن.
‫اه. بله، نانسی؟
‫- آره. ‫- بسپرش به من.
‫باید بگم این دوست کاملا عادی من، ‫باید بره دستشویی.
‫- اه. ‫- کجا باید بره؟
‫توالت همین الان.
‫- اه، ته سالن، سمت چپ. ‫- ممنون. بیا.
‫بیا. سمت چپ.
‫شاید الان گیج می‌زنم،
‫ولی همونی نیست که زد ‫لت و پارت کرد؟ همون کچله؟
‫- چی؟ فکر نکنم. ‫- شبیه‌شه.
‫- امم. اوهوم. ‫- هی، تو.
‫تو اینجا سرایدار نبودی؟
‫ها. خیلی‌ها ما رو اشتباه می‌گیرن. ‫نه، اون... امم...
‫داداش کند ذهنم بود ‫که خیلی شبیه منه،
‫ولی کلا یک نفر دیگه است.
‫- خب، عجب دنیای کوچیکیه، نه؟ ‫- آره.
‫ولی ببین. شرمنده که ‫مجبور شدیم برادرت رو اخراج کنیم.
‫تناسب فرهنگی خوبی نداشت، می‌دونی؟
‫حتما، آره.
‫گمونم در حد استاندارد نبود، پس...
‫خوشحالم که من اون نیستم.
‫همین رو بگو. ‫خب، تو کارت چیه؟
‫من در آسیا، فرمانده ارتش بودم.
‫- چیزهای فوق سری. ‫- حتما. آره.
‫مثل چی؟
‫- هر چی. ‫- گیرمو، لیوان! زود باش.
‫- اوه، نه. ‫- باید دو لیوان بخوری!
‫- قراره حالیش بشه! ‫- آماده‌ش کن، جیمی.
‫باشه. ولی زود برمی‌گردم. ‫حتما برمی‌گردم.
‫خب، گیرمو رو از کجا می‌شناسی؟
‫اوه، قبلا چندین سال دست راستم بود.
‫پسر، ای کاش چهار نفر ‫مثل گیرمو داشتم، می‌دونی؟
‫واقعا بار روی دوشم رو سبک کرده.
‫ای کاش من دوتا گیرمو داشتم.
‫بعد یکی به تو می‌رسید. ‫یکی هم به من.
‫بعدش دوتا گیرمو می‌تونستن ‫دوتا بدبخت یا دوتا خوشبخت بشن.
‫بعد من می‌گفتم، «هی گیرمو، ‫برو گمشو ببینم».
‫بعد اون یکی دیگه میومد.
‫باشه، خب...
‫- کات کن. ‫- از دیدنت خوشحال شدم.
‫- همینه. ‫- اوه، آره.
‫نه. من طاقت ندارم که با شما همکاری کنم.
‫باشه. مراقب خودت باش.
‫نه، تو مراقب خودت باش.
‫چطوره جفت‌مون مراقب خودمون باشیم؟ ‫بس کن. باشه. خداحافظ.
‫چیه؟
‫الان یک کار جدید فوق‌العاده ‫بهم پیشنهاد شد.
‫ولی اگه از اینجا بری که کل مدت ‫گیرمو رو نظارت نکنی، چیزیش نمی‌شه؟
‫- چیکار می‌خواد بکنه؟ ‫- یادت نمیاد؟
‫اینکه چرا در وهله اول ‫اینجا مشغول به کار شدی؟
‫اوه، درسته! ‫گمونم کلا فراموشش کرده بودم.
‫اوه، خب. برو بابا.
‫کارش خوبه، مگه نه؟
‫من که قطعا کارم خوبه.
‫باید اعتراف کنم، ناراحتم که ‫قراره کنون کاپیتال رو ترک کنم.
‫هیچوقت درست نفهمیدم که ‫اصلا اینجا چیکار می‌کنیم.
‫چراغ می‌فروشیم؟
‫لامپ‌های خیلی بزرگ ‫درست می‌کنیم یا می‌فروشیم؟
‫ولی... قبل از اینکه بتونم...
‫واقعا جشن بگیرم، ‫خیلی کارها باید انجام داد.
‫متاسفانه، در دنیای انسان‌ها ‫وقتی از کارت استعفا می‌دی،
‫باید تموم پل‌ها در محل کار ‫خودت رو بسوزونی و خراب کنی.
‫یک رسم خیلی مرموز هست.
‫فکر کنم این کار رو می‌کنن ‫تا همکارهاشون که...
‫اون‌ها رو ول می‌کنن می‌رن، ‫اونقدر دلتنگ‌شون نشن.
‫یه جورایی مهربانانه است.
‫کاملا این رسم رو درک نمی‌کنم،
‫ولی همونطور که در ‫کالیبراکسوس باستانی می‌گفتن...
‫یعنی «هر چقدر که می‌تونی، خرابکاری کن».
‫آره، جامعه خیلی ویرانگری بودن.
‫چی می‌گه؟
‫- به لاتین حرف می‌زنه، احمق‌ها. ‫- می‌دونستم.
‫و ببینیم چندتا رول پیتزا می‌تونی ‫توی دهن خودت جا کنی؟
‫لازلو راضیه؟
‫نه. عدد پی رو تا نقطه پنجاهم بخون.
‫۳.۱۴۱۶؟
‫پنج! پنج!
‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫اصلا بهش خوش نمی‌گذره.
‫معلومه خوش می‌گذرونه. ‫داره کلی کیف می‌کنه.
‫مجلس گرم‌کن اینجاست.
‫نخیر، اینطور نیست.
‫واقعا خوشم نمیاد که اینجوری مثل ‫خرس، اون رو به نمایش گذاشتی.
‫خب، اصلا واسم مهم نیست ‫که تو چی خوشت میاد.
‫مثل یک اسب، خوشحال و راضیه.
‫پیشنهاد می‌دم که بری ‫واسه خودت یک نوشیدنی پیدا کنی.
‫تو برو واسه خودت نوشیدنی پیدا کن.
‫- هفت. ‫- درست گفت؟
‫- آره. ‫- معلومه همینطوره.
‫چون بهترین و زرنگ‌ترینه. ‫بیا اینجا ببینم.
‫همگی اینجا جمع بشین. ‫می‌خوام این رو تماشا کنین.
‫همینه. بیاین ببینم. ‫هر چه سریع‌تر.
‫موسیقی رو پخش کن.
‫از این یکی خوشش میاد.
‫یعنی پاتریک سوویزی نیست ‫ولی می‌تونه اجرا کنه.
‫خیلی خوبه، مگه نه؟ همینه.
‫الان بس کنم؟
‫نه، نه. هر وقت من بهت بگم، ‫باید بس کنی.
‫هیچوقت خسته نمی‌شه. ‫می‌تونه کل شب ادامه بده.
‫اوه،‌ کتی. می‌خواستم یک چیزی بگم،
‫صفحات گسترده اکسل تو، ‫واقعا مزخرف بودن، دختر.
‫انگار از نظر کمی، زوال عقلی ‫یا همچین چیزی داشتی؟
‫راستی بروک،
‫نامزدت اصلا تو رو دوست نداره ‫و می‌خواد باهات به‌هم بزنه.
‫خیلی دلم واسه شما دوتا تنگ می‌شه.
‫لعنت.
‫اوه، سلام. جوردن رو ندیدی؟
‫یک نفر شیشه اتاق دوم جلسات رو شکونده.
‫- لیزا، محبوب‌ترین کارمندم. ‫- اوه، بی‌خیال.
‫- صدات فوق‌العاده عمیق... ‫- آره.
‫و تو دماغی و گوش خراشه.
‫حس و حالی که به آدم می‌دی،
‫انگار همه‌ش آرزو به دل هستی. ‫چون وقتی بچه بودی، بهت محبت نکردن،
‫آخه پدر و مادرت کجا بودن؟
‫واقعا خیلی سخته که ‫آدم دور و بر تو باشه.
‫با خودم گفتم گریه نمی‌کنم!
‫اون میز تو نیست.
‫دیگه نیست. نخیر.
‫خیلی خوب.
‫مستراح تو دفتر؟
‫- اوه، آره. ‫ - هیچوقت وسوسه نشدی که...
‫فقط سر میزت بشینی...
‫کاغذ مچاله کنی و ببینی ‫می‌تونی تو چاه بندازی یا نه؟
‫نه، ولی باید یک امتحانی بکنم.
‫لازم نیست جلوی رئیسم ‫در مورد مستراح حرف بزنیم.
‫آروم باش، جی.
‫همیشه به گیرمو می‌گم ‫که خیلی سخت کار می‌کنه.
‫همیشه اینجاست. ‫باید مراقب این بابا باشم.
‫وگرنه یک روزی، ‫اون پشت این میز می‌شینه،
‫- مگه نه؟ ‫- نه. نه.
‫نسخه کوچکم. شاگردم. ‫دست راست من.
‫قبلا هم همین کار رو ‫واسه من انجام می‌داد.
‫- بهش می‌گفتیم مزخرف‌کاری. ‫- آه.
‫- مثل همدیگه است. ‫- نه، مثل هم نیستن.
‫به طور مثال، از کار کردن ‫در اینجا یک چیزی بهم می‌رسه.
‫خب... نظرت چیه که... ‫ما یک خرده نفسی تازه کنیم؟
‫- آره. ‫- نظرت چیه بری واسم یک بطری بیاری؟
‫- واسه خودت هم بیار. ‫- چشم، رئیس.
‫یکی واسه منم بیار.
‫واقعا؟ تو هم یک بطری می‌خوای؟
‫بله، گیرمو. دوست دارم یک بطری...
‫با لیوان یخ بخورم.
‫- فقط برو بطری‌ها رو بیار. ‫- آره.
‫همیشه با این آدم باید کلی بحث کرد.
‫وقتی واسه منم کار می‌کرد، ‫همینجوری بود. خیلی مشاجره‌گر بود.
‫- اوهوم. ‫- همیشه زبون درازی می‌کرد،
‫مثل یک جور بچه مهرطلب.
‫دقیقا. آخه برو کاری که ‫بهت گفتم رو انجام بده.
‫آره، مثل یک خدمتکار.
‫خودت اینجوری اسم گذاشتی، نه من.
‫باشه. حتما.
‫ولی به عنوان بخشی از تیم، ‫برای گیرمو ارزش قائلی، مگه نه؟
‫بذار یک چیزی بهت بگم. ‫باید حداقل یک نفر رو داشته باشی...
‫که حاضره هر کاری بکنه، ‫تا تو خوشحال بشی.
‫نیازمندی، انگیزه خیلی بزرگیه.
‫همیشه یک چیزی لازم داشت.
‫- غذا. آب. ‫- آره.
‫یک برس جدید واسه موهام.
‫مردان بتای همیشگی، مگه نه؟
‫خب، چطور با این مردان بتا ‫سر و کله می‌زنی؟
‫خب، احتمالا به همون روشی ‫که خودت انجام می‌دی.
‫لبخند بزنی و ذره‌ای امید نشون بدی...
‫و بعد هر کاری که لازم داری ‫واست انجام بدن، انجام می‌دن.
‫یعنی هر کاری.
‫ولی تو که اینجوری از گیرمو ‫سوء استفاده نمی‌کنی، نه؟
‫نه. رسما، نه.
‫من به رئیس محبوب گیرمو، ‫جوردن مشکوک شده بودم.
‫مطمئن نیستم که اصلا ‫خیر و صلاح گیرمو رو بخواد.
‫ولی مطمئنا یک رهبر واقعی ‫هیچوقت دنبال این نیست...
‫که با یک زیردست وفادار، ‫با چنین حقارتی رفتار کنه.
‫امتیاز گرفتم.
‫نباید این کار رو کرد.
‫می‌شه یه لحظه من رو ببخشی، جوردن؟ ‫فقط من...
‫باید مطمئن بشم که گیرمو ‫یخ بیش از حد تو لیوان نریزه.
‫نه، جدی می‌گم پسر، ‫انگار همه الان بچه‌دار شدن.
‫آخه چه وضعشه.
‫ببخشید، نمی‌خوام همیشه ‫با بچه‌ها وقت بگذرونم.
‫آره. تو چطور، پسر؟ دلت بچه می‌خواد؟
‫اه... بچه؟ مگه من از چی ساخته شدم؟ ‫از پول؟
‫- بده ببینم. باریکلا رفیق. ‫- احسنت.
‫- منم از همین حرف می‌زنم. ‫- مبارزه! خطر!
‫- اوه! ‫- ببخشید!
‫مشکلی نیست، پسر.
‫فقط می‌ریم این رو تمیز کنیم، ‫از اینجا دور بشیم.
‫معلوم هست چی شد؟
‫با این خنگول‌ها خوب پیش می‌رفتی.
‫- اشتباه. ‫- معلومه اشتباه ازت سر زد.
‫آروم باش، لازلو.
‫خودت آروم باش. ‫هیولای من، قوانین من.
‫ولی یه احساساتی داره.
‫احساسات؟ اون یک هیولاست.
‫هر وقت من بهش بگم، بعد ‫احساساتی واسه خودش داره.
‫توالت.
‫- چقدر غافلگیرکننده. ‫- حالا دیدی چیکار کردی؟
‫«احساس می‌کنم بالاخره ‫جایی رو پیدا کردم که بهش تعلق دارم.
‫می‌خوام علی الخصوص از جوردن تشکر کنم...
‫چون چیزی درون من دید ‫که شاید خودم ندیده بودم...»
‫گیرمو، باید فورا باهات حرف بزنم.
‫نه، الان نه. دارم روی نطقم کار می‌کنم.
‫گیرمو، من به این مرد، جوردن ‫و همینطور قصد و نیتش، اعتماد ندارم.
‫البته.
‫- البته چی؟ ‫- بالاخره همه چیز داره واسم خوب پیش می‌ره.
‫یک هدف و یک آینده‌ای دارم.
‫بعد تو اومدی اینجا که ‫همه چیز رو خراب کنی، چرا؟
‫- چون حسودی می‌کنی؟ ‫- می‌خوام بهت کمک کنم.
‫هیچوقت بهم ایمان نداشتی، ‫هیچوقت من رو تشویق نکردی.
‫فقط کاری کردی که بشینم و حرص بخورم...
‫و مدام از خودم بپرسم که ‫چرا به اندازه کافی خوب نیستم.
‫به نظر نمیاد من همچین کاری بکنم.
‫جوردن شبیه تو نیست.
‫قراره به تحلیلگر تمام‌وقت ترفیع بگیرم...
‫و تو اومدی اینجا می‌خوای ‫همه چیز رو مثل همیشه خراب کنی،
‫مخصوصا وقتی یک چیز خاصی ‫در دسترس منه.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، جمع بشین. ‫بیاین، جمع بشین.
‫حالا می‌دونین که چقدر از نطق ‫در جمع متنفرم ولی شماها...
‫- گیرمو. ‫- نه.
‫اوضاع اینجوری باید پیش بره.
‫تو سخت کار می‌کنی ‫و بعد پاداش می‌گیری.
‫اگه از همچین چیزی خوشت نمیاد، ‫نباید بخشی از زندگی من باشی.
‫ما مبلغ زیاد قابل توجه‌ای ‫از شورت کردن سالازار بدست آوردیم.
‫- تشویق کنین. آره! ‫- آره!
‫ولی یک نفر هست که ‫واقعا باید ازش تعریف کنم.
‫دلیل اصلی اینکه چرا امشب ‫اینجا جمع شدیم.
‫بنیانگذار آینده‌گر کنون، آقای جین نلسون!
‫اسطوره‌ای در میان ما! آره.
‫نذار حرفت رو قطع کنم، جوردن.
‫امشب درباره تو و تیم فوق‌العاده‌اته.
‫می‌دونین چیه، قربان؟ ‫واقعا هم یک تیم هستیم.
‫همیشه به افراد اینجا می‌گم که...
‫ما مثل انتقام‌جویان در ‫وال استریت می‌مونیم، نه؟
‫البته، ما اونجا کاپیتان آمریکا داریم.
‫با بلک ویدو و اسپایدر من.
‫راج، می‌دونی که مثل ثور من هستی ‫و چکش رو میندازی.
‫دیگه کی؟
‫گمونم گروت. چقدر مستحکم. ‫همینطور... ها!
‫خب، بعد من چی می‌شم؟ ‫کی همه رو دور هم جمع کرد؟
‫- تونی استارک. ‫- تونی استارک. قبول می‌کنم.
‫به افتخار آقای نلسون.
‫بیاین مهمونی رو ادامه بدیم.
‫- هی، جوردن. فکر می‌کردم که... ‫- ممنون، رفیق.
‫- پس اون... ‫- آقای نلسون. منطقه وی‌آی‌پی...
‫خیلی ممنون بابت این حرف‌ها، جوردن.
‫ولی من باید یک اعلامیه رسمی داشته باشم.
‫متاسفانه، زمان من در شرکت ‫کنون کاپیتال استراتژی...
‫به پایان راه خودش رسید.
‫می‌دونم. بذارین اشک‌ها سرازیر بشه، ‫مشکلی نیست.
‫ولی از طرف یک شرکت ‫جدید و خیلی هیجان‌انگیز...
‫پیشنهادی بهم شده که نمی‌تونم ردش کنم،
‫فکر کنم خیلی دلشون می‌خواد ‫من واسه‌شون کار کنم،
‫چون برای اینکه بدست بیارمش...
‫فقط لازم بود ۱۰ هزار دلار پول نقد...
‫و چندتا عکس از اینجا بفرستم.
‫صبر کن، چی؟
‫- شکار شدم! ‫- آره!
‫خب، حالا فقط باید ۱۵ نفر دیگه رو ‫متقاعد کنم که به من ملحق بشن.
‫- کی پایه است؟ ‫- اه، الان سرت کلاه گذاشتن.
‫آره، از اون کار کاملا واقعی ‫و جدیدت لذت ببر، زنیکه.
‫- چی؟ ‫- اگه اون‌ها استخدام نمی‌کنن، مطمئنم...
‫- نمایشگاه رنسانس استخدامت می‌کنه. ‫- اوه، آره.
‫- من یک کار جدید... ‫- دست از سر نادجا بردار!
‫آروم باش. اوه، من یک سر دیگه نمی‌خوام.
‫- از دست تو. ‫- آروم باش.
‫عوضی.
‫واقعا باریکلا، آشغال.
‫مثل یک حیوون رفتار می‌کنی.
‫بی‌خیال. اینقدر به خودت سخت نگیر.
‫لازلو از دستم عصبانیه.
‫نه، از دست تو عصبانی نیست.
‫تو فقط رفتار همیشگی در ‫مهمونی رو به نمایش گذاشتی.
‫کی واسه‌ش مهمه که ‫یک خرده خوش بگذرونی؟
‫من هیولام.
‫تو یک هیولا نیستی.
‫تو یک رفیق باحالی.
‫ای بابا. نشتی پیدا کردی.
‫خیلی‌خب. هفته دیگه زنگ می‌زنم. ‫ممنون که اومدی.
‫هی، جوردن. می‌شه باهات حرف بزنم؟
‫شرمنده. نلسون پیرمرد همینجوری ‫پشت سر هم حرف می‌زد،
‫ولی زنش اون رو از اینجا برد،
‫- خب، چی شده؟ ‫- اه...
‫فقط می‌خواستم بدونم که چرا ‫اجازه ندادی برم اون بالا...
‫و نطق بخونم؟
‫من... شرمنده. ‫پاک فراموش کردم.
‫وقتی آقای نلسون اومد اینجا، ‫خیلی شلوغ شد.
‫نمی‌خواستم اوضاع واسه همه ‫خیلی گیج‌کننده بشه.
‫آخه ازم خواستی که ‫یک نطق آماده کنم...
‫و فکر می‌کردم از کاری که من ‫انجام می‌دم، راضی هستی.
‫آره راضیم. خوشحالم.
‫در واقع، یک چیزی واست دارم...
‫که خیلی بهتر از یک قدردانی ‫و نطق مسخره است.
‫یک چیزی که لیاقتش رو داری.
‫همینجا منتظر باش.
‫داره اتفاق میفته.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫خیلی‌خب. تادا! باز کن.
‫فقط یک تشکر کوچولو بابت تموم ‫زحمت‌هایی که اینجا انجام می‌دی.
‫تیم خیلی خوبی ساختیم، مگه نه؟
‫وای. ممنون.
‫- همم. ‫- اممم...
‫همینجا روی میزت بذار. قشنگ می‌شه.
‫فقط اینکه...
‫فکر می‌کردم که شاید قراره ‫بهم یک ترفیع بدی؟
‫نه، نه، من نمی‌تونم تا موقعی ‫که آماده نشدی، ترفیع بدم.
‫وقتی زمان مناسب برسه، اتفاق میفته.
‫چقدر زمان باید رد بشه؟ ‫فقط به طور فرض؟
‫اوه، نمی‌دونم. تقریبا چند سال دیگه.
‫نباید در پرداخت حقوق عجله کرد، گیرمو.
‫نه.
‫- نه! ‫- اوه!
‫وقتی زمان مناسب برسه؟ ‫همین الانش هم کلی وقت هدر دادم!
‫معلوم هست مشکلت چیه، داداش؟
‫مشکلم اینه که خسته شدم من رو ‫سر کار بذارن و دیگه انجامش نمی‌دم!
‫واقعا؟
‫خب، شاید بهتره نگرش خودت رو بازبینی کنی...
‫و یادت باشه که داری ‫با رئیس خودت حرف می‌زنی.
‫تو کسی هستی که ‫در واقع به افراد مهم کمک می‌کنی...
‫کارشون رو انجام بدن.
‫تو یک آدم معرکه نیستی. ‫باید جایگاه خودت رو بدونی.
‫جانم؟
‫رفیق، اون اموال شرکته.
‫- می‌دونی با کی سر و کار داری؟ ‫- ببخشید.
‫فکر نکنم خودت بدونی ‫که با کی سر و کار داری.
‫- اوه، نه، نه. نندور. ‫- نه.
‫نندور، بذارش زمین. ‫نندور، نه.
‫شاید موفق و پولدار و زرنگ ‫و خوش قیافه باشی...
‫و به طور کلی فاز بهتری ‫نسبت به اون داشته باشی.
‫ولی حق نداری اینجوری ‫باهاش حرف بزنی.
‫- باشه، فقط بذارش زمین لطفا. ‫- من رو بذار زمین.
‫اجازه نمی‌دم که اینجوری با گیرمو حرف بزنی.
‫بندازش! همین حالا.
‫باشه.
‫می‌دونی چیه؟ حق با توئه.
‫من آدم معرکه‌ای نیستم. ولی یه راهی ‫بلدم که بدتر از همه بهت صدمه بزنم.
‫فکر کنم باید یک تماس با کمیسیون ‫بورس و اوراق بهادار بگیرم.
‫آره!
‫- چی هست؟ ‫- فکرش رو نکن.
‫مزخرف نگو. چیه؟ ‫می‌خوای سراغ من بیای؟
‫مدام به صورت آشکارا در مورد ‫معاملات نهانی حرف می‌زنی.
‫اوه، جدی؟ خب، چطوری ‫می‌خوای ثابتش کنی؟
‫آره، داداش، مستند منه.
‫می‌گه مستند اونه.
‫آره. در طول سال‌ها یاد گرفتم ‫که آدم باید از خودش محافظت کنه.
‫هی، اینجا رو ببینین.
‫اطلاعات یک راه عالی برای محافظت هست.
‫- خیلی‌خب، همه رو فهمیدی؟ ‫- آره.
‫حالا پاکش کن.
‫- چرا؟ ‫- رفیق، نباید مستندات کاری بمونه.
‫مشکلی نیست. اون مامور کمیسیون ‫یک آدم ترسوست. هیچ کاری نمی‌تونه بکنه.
‫مردم دوست دارن ‫به من اطلاعات بدن.
‫شاید به خاطر چهره‌ام باشه ‫یا اینکه نمی‌دونن من تو اتاقم.
‫در هر صورت، رسید نگه می‌دارم.
‫من فقط از سی‌وی‌اس حرف نمی‌زنم.
‫می‌گه مستند اونه.
‫کات. کات. کات!
‫خب، چه افتضاحی شد.
‫انگار باید با هیولای کریونسورث،
‫دوباره از نو شروع کنم.
‫- من هیولای کریونسورث نیستم. ‫- پس چی هستی؟
‫- هیولای رابینسون. ‫- ها.
‫اینقدر دری وری نگو.
‫خب، اونجا خیلی به این بیچاره سخت گرفتی.
‫بعد چیکار می‌کرد؟ مسخره بازی ‫در میاورد که جلب توجه کنه.
‫تو دستشویی گریه کرد.
‫حتی بدون اینکه سر طرف رو بترکونه، ‫هوای نادجا رو داشت.
‫قبولش کن، ما هیولایی ساختیم ‫که احساسات داره.
‫من به شخصه هیجان‌زده‌ام.
‫- هیجان‌زده. ‫- آره.
‫گمونم حق با تو باشه. ‫بین خودمون بمونه، کالین رابینسون،
‫کل جامعه علمی رو مجبور می‌کنیم ‫که حرف مفت نزنن.
‫- باید هم این کار رو بکنیم. ‫- آره.
‫من هر دو بابام رو دوست دارم.
‫- معلومه. ‫- حتما.
‫من، اه...
‫- الان چی گفتی؟ ‫- روبوسی کنین، همین الان.
‫نه، فکر نکنم همچین اتفاقی بیفته.
‫نمی‌دونم. گمونم می‌تونیم.
‫هنوز ۷ طبقه دیگه مونده.
‫واقعا به باباش رفته.
‫ای مردک بشاش.
‫خیلی‌خب. بیاین از این خراب شده بریم.
‫- آره. ‫- حتما.
‫قبوله.
‫خب، معمولا یک چیز تک‌نفره است.
‫دستت رو بده. مواظب باش.
‫اول شما.
‫وای. چه شبی بود!
‫آره، حس می‌کنم می‌شد ‫واسه من بهتر پیش بره.
‫جوری که ما دو نفر ‫مرد شرور رو شکست دادیم.
‫پس وقتی کار خوب انجام می‌دی، ‫همچین احساسی بهت دست می‌ده.
‫من خیلی... پر... از انرژی‌ام!
‫گور بابای این‌ها!
‫اوه، لعنت!
‫آره! نوش جونت.
‫- باریکلا، نندور! ‫- احساس فوق‌العاده‌ای داره.
‫می‌دونی، من به فکر فرو رفتم که...
‫با همدیگه به چه چیزهایی نمی‌تونیم برسیم.
‫من قرار نیست دوباره نوکر تو بشم.
‫من از نوکر بودنت حرف نمی‌زنم، گیرمو.
‫ببین، من همیشه آدم‌ها رو می‌کشم، ‫چون یک خون‌آشامم.
‫کارم همینه. ولی اگه یه خرده ‫وسواس‌تر باشم، چی؟
‫اگه از قدرت‌هام در جهت خیر استفاده کنم.
‫- در این دنیای ناعادلانه، عدالت اجرا کنم. ‫- اوه.
‫منظورت مثل بتمن هست.
‫نمی‌دونم اون کیه.
‫ولی داشتم فکر می‌کردم که ‫یک مخفیگاه مخفی زیرزمینی بسازیم.
‫بعد یک دستیار جوون واسه خودم داشته باشم.
‫مثل رابین. ‫[راب: دزدی از مردم]
‫فکر نکنم دزدی از مردم فکر خوبی باشه.
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونه!
‫چرا می‌دونی! واسه همین ‫با هم آشنا شده بودیم.
‫واسه این نبوده که من ‫تو رو یک خون‌آشام کنم.
‫گور بابای اون مزخرفات.
‫واسه این بود که ما ‫یک اتحاد ناگسستنی بسازیم.
‫در این جامعه درهم شکسته، ‫به مردم کمک کنیم.
‫یک چیز تو همین مایه‌ها.
‫قبول کن، گیرمو. تو هیچوقت ‫یک انسان معمولی نمی‌شی.
‫جای تو پیش اون‌ها نیست.
‫جایگاهت پیش ماست.
‫ولی من یک خون‌آشام نیستم.
‫نه، خون‌آشام نیستی. ‫یک چیز خفن‌تر از اونی.
‫تو یک سلحشوری.
‫«ترجمه از خشایار»
‫خیلی‌خب. دستم رو ول کن.
‫- یه خرده عرق کرده. ‫- ببخشید.
‫دیگه چی می‌تونم سمت ‫این ساختمون پرت کنم؟
‫♪ شراره‌های خشم و ‫گلوله‌های در حال بارگذاری ♪
‫♪ اونقدر بزرگ شدی که آدم بکشی ‫ولی نه اونقدر که رای بدی ♪
‫♪ باور نمی‌کنی که در جنگ... ♪
‫دیگه حوصله اون شرکت ‫گودال پر از ناامیدی رو ندارم.
‫- تو فقط یک ساعت اونجا بودی، لازلو. ‫- همون هم کافی بود.
‫به من خوش گذشت. ‫واسه خودم یک سوغاتی برداشتم.
‫منم همینطور.
‫اوه، نه. اون لیزاست؟
‫واقعا همکار محبوبم بود.
‫خب، شب بخیر.
‫من می‌رم جای انباری اگه یه وقت...
‫گیرمو؟ کجا داری می‌ری؟
‫برگرد اینجا ببینم.
‫باید سر مسائل با هم حرف بزنیم.
‫اول از همه، بذار در مورد شنل حرف بزنیم.
‫اگه اون‌ها رو از سمت جلو بپوشیم، چی؟
‫♪ خونم اونقدر عصبانیه ‫که احساس انعقاد داره ♪
‫♪ فقط اینجا نشستم و نظاره می‌کنم ♪
‫♪ نمی‌تونم حقیقت رو تحریف کنم، ‫هیچ آیین‌نامه‌ای نداره ♪
‫♪ یک مشت سناتور نمی‌تونن ‫قانون رو تصویب کنن ♪
‫♪ به تنهایی راهپیمایی می‌کنم ‫چون نمی‌شه جداسازی کرد ♪
‫♪ وقتی احترام انسانی در حال از بین رفتنه ♪
‫♪ کل دنیا خیلی ناامیدکننده است ♪
‫♪ بعد تو بهم می‌گی ♪
‫♪ دوست من، بارها و بارها و بارها می‌گی ♪
‫♪ که حرفم رو باور نداری ♪
‫♪ ما در آستانه نابودی هستیم ♪
‫♪ بعد تو بهم می‌گی ♪
‫♪ دوست من، بارها و بارها و بارها می‌گی ♪
‫♪ که حرفم رو باور نداری ♪
‫♪ ما در آستانه نابودی هستیم ♪