‫یک، دو، سه، چهار بالش روی کاناپه.
‫الان دارن چیکار می‌کنن؟ ‫چی رو از دست دادم؟
‫- هی! ‫- از سر راهم برو کنار.
‫هیچی. هنوز خونه نیومدن.
‫ما اخیرا متوجه شدیم که ‫علاوه بر همسایه‌هایی مثل...
‫شان و شارمین در اون طرف خونه،
‫همسایه‌های دیگه‌ای هم این طرف داریم.
‫باورتون می‌شه؟ همسایه‌های بیشتر.
‫خیلی شانسی متوجه شدیم ‫که اصلا این طرف خونه...
‫یک پنجره داریم.
‫این طرف خونه.
‫راهنمای عزیز، هر بار که صدات می‌زنم، ‫[سه روز قبل]
‫مثل یک مرغ در کشتارگاه، ‫اعصابم به هم می‌ریزه.
‫من... اوه.
‫اوه، لعنت.
‫ما یک پنجره داریم. ‫یک... یک خونه اونجاست.
‫هی. اووه. اوه.
‫حالا از اون پنجره برای فضولی ‫در مورد همسایه‌مون استفاده می‌کنیم.
‫چرا هنوز خونه نیومدن؟
‫شماها تلفنم رو این اطراف ندیدین؟
‫الان مزاحم نشو، گیرمو. ‫می‌خوایم فضولی همسایه‌ها رو بکنیم.
‫- چرا؟ ‫- نگاه کن.
‫اومدن خونه. اومدن. اومدن خونه.
‫این چه وضعشه؟ ‫اون کچله کِی مو در آورد؟
‫چی؟
‫حتی لباس‌های امروز صبح که ‫از خونه بیرون رفتن رو نپوشیدن.
‫- لباس مبدل پوشیدن؟ ‫- به نحوی ۳۰ سال هم جوون‌تر شدن.
‫خب آره، خونه بغل مسلما ایربی‌ان‌بی هست. ‫[بازارگاه مجازی برای اجاره خانه]
‫گمونم هیچوقت بهشون نگفتم که... ‫نه، می‌دونین چیه؟ چرا. گفتم.
‫احتمالا گوش نمی‌کردن.
‫اوه، نه.
‫اون خونه مال تغییرشکل‌دهنده‌هاست.
‫- لعنت. ‫- شوخی می‌کنین، مگه نه؟
‫تغییرشکل‌دهنده‌ها خیلی عجیب و غریبن.
‫وحشتناکن، موجودات نفرت‌انگیزی ‫که از قدیمی‌ترین جادوگری...
‫برای تبدیل شدن به هر چیز ‫قاتل با فرم قدرتمندی که...
‫قلب شرورشون بخواد، استفاده می‌کنن.
‫حالا به خیابون محل ما نفوذ کردن.
‫در گذشته تجربیات وحشتناکی ‫با تغییرشکل‌دهنده‌ها داشتم.
‫یک بار به مدت ۴ سال همراه کسی بودم...
‫که بعدش به صاریغ تغییرشکل داد.
‫شش ماه دیگه پیشش موندم ‫ولی بعد مجبور شدم تمومش کنم.
‫این مثل یک کابوس می‌مونه.
‫- فقط یک ایربی‌ان‌بی هست. ‫- خفه شو، گیرمو.
‫♪ اگه می‌خوای عمر طولانی کنی، ‫آواز نخون ♪
‫♪ ترانه‌ات فایده‌ای برای اون‌ها نداره ♪
‫♪ تو مُردی، تو مُردی، تو مُردی ♪
‫♪ تو مُردی و از این دنیا رفتی ♪
‫♪ حالا امید و همدلی تو از بین رفته ♪
‫♪ رویات رو به دنیا فروختی ♪
‫♪ مُرده بمون، مُرده بمون، مُرده بمون ♪
‫♪ تو مُردی و از این دنیا رفتی ♪
‫«ترجمه از خشایار»
‫[اقامتگاه خون‌آشام‌ها]
‫اخیرا بنده گرفتار...
‫وهم‌انگیزترین احساسِ ممکن شدم.
‫ترسی در ستون فقراتم.
‫باری روی شونه‌هام.
‫ماورائی‌ترین صدایی که ‫مطلقا از هیچ جای خاصی نمیاد.
‫مثل همین. شما هم شنیدین؟
‫راستش جابجا شدن من بود.
‫ولی این صداهای ترسناکی که می‌گم، ‫خیلی بهش شبیه‌ان.
‫زنم نادجا فکر می‌کنه ‫که شاید صدای ارواح باشه،
‫ولی من زیاد مطمئن نیستم.
‫- اوه، لعنت! ‫- لعنت. احضار کردن جواب داد؟
‫انگار جواب داد.
‫اه. آها!
‫سلام، پسرم. منم، بابات.
‫گمشو ببینم.
‫لازلو. لازلو!
‫- اوه. ‫- باورنکردنیه.
‫می‌بینم که پسر کج‌خلق ‫یک ذره هم عوض نشده.
‫خب، چقدر شما زیبا هستی.
‫- اوه. ‫- رادریک کریونسورث هستم.
‫واقعا خودتونید؟ پدر لازلو؟
‫خب، اگه بهش بخورم، آره.
‫- مسلما به شما رفته. ‫- آره.
‫شما هم باید همون آشنای قومی باشی.
‫آره، اولش اینجوری شروع شد. ‫ولی من راستش زنش هستم.
‫چندین صد ساله که با هم زن و شوهریم.
‫چه چیزهایی رو از دست دادم.
‫چقدر خوشحالم که باهات آشنا شدم.
‫اوه. اوه.
‫- اممم، سعی می‌کنم دستمال رو بگیرم. ‫- این یک مسئله همیشگی ارواح هست.
‫خب باید یک چیزی بپرسم،
‫- کار ناتموم شما چیه؟ ‫- بله.
‫خب، خانم کوچولو، من اومدم تا رابطه قدیمی ‫به مشکل خورده‌ام با لازلو رو درست کنم.
‫آره، شاید اون یک خون‌آشام باشه و منم ‫یک روح، ولی ما همیشه، بالاتر از همه چیز،
‫پدر و پسر خواهیم بود.
‫- آخی. ‫- آره، خیلی هم دوست داریم.
‫چقدر مهربون.
‫- اوه. سلام. ‫- اوه، آره.
‫این ابزارها چی هستن؟
‫اوه، این‌ها دستگاه‌های دوربین هستن. ‫تصویر آدم رو می‌گیرن.
‫اه، آره، باید ثابت وایستی.
‫اممم.
‫بقیه هم متوجه روح شدن ‫یا فقط من می‌بینمش؟
‫- بی‌خیال، لازلو. فقط معرفیش کن. ‫- باشه.
‫همگی توجه کنید.
‫می‌خوام شما رو به مردی معرفی کنم ‫که اسم‌های زیادی داره.
‫- شمشیرزن زمزمه‌گر. ‫- اممم.
‫باب سخیف. حفار استخوان بارکهام. ‫مارکیز منچستر.
‫- چه خوب. ‫- انگشت سیاه.
‫- در نهایت، پدر من. ‫- چه قشنگ.
‫لرد رادریک کریونسورث.
‫- یک لقب رو فراموش کردی. ‫- اوه؟
‫سگ شبانگاهی ترسکو. ‫ولی اکثرشون رو گفتی.
‫از ملاقات تموم هم‌اتاقی‌های عزیز ‫پسرم، خیلی خوشحالم.
‫اگرچه فکر می‌کردم که تا الان ‫دیگه خونه‌ی خودش رو داره،
‫ولی چی می‌تونم بگم؟
‫جناب، می‌شه یک سوال بپرسم. ‫این القاب خفن چطور به شما رسید؟
‫بهترین مردی که می‌شناختم، ‫اغلب این نام‌ها رو بهم عطا کرد.
‫البته بعد از اینکه در عمیق‌ترین ‫جای جزیره سوماترا، من رو نجات داد.
‫اوه، وای. اسمش چی بود؟
‫یادم نمیاد. فکر کنم گلن ‫یا همچین چیزی بود.
‫- گلن. ‫- بعد این فرد...
‫کم‌حرف کی هست؟
‫بلند شو.
‫پدرم، این بزرگ‌ترین ساخته‌ام ‫تا به امروز به حساب میاد.
‫اسمش رو گذاشتم هیولای کریونسورث.
‫حالا همونطور که می‌بینی از طریق ‫زنده کردن جسد مُرده انسان، یک مرد ساختم.
‫حتی از آزمایش‌های علمی تو هم پیشی گرفتم.
‫نه، من امتحان کردم ولی جواب نداد.
‫در نهایت فقط کلی جسد ‫با اعضای به‌هم چسبیده واسم موند.
‫چیزی رو دوباره زنده نکردم.
‫تکه‌ها رو به هم دوختم ‫ولی به چیزی جان دوباره نبخشیدم.
‫پس باید بگم باریکلا. آره.
‫هرچند آدم زیاد خوش‌رویی نیست. ‫شاید به سازنده‌اش رفته.
‫هی.
‫- خیلی خوب بود. ‫- خیلی دوست دارم که...
‫قلعه کریونسورث رو بهم معرفی کنین.
‫واقعا؟ خب، چقدر حیف شد ‫چون الان خیلی سرمون شلوغه.
‫راستش، سگ شبانگاهی ترسکو،
‫من خیلی دوست دارم که این ‫جایگاه حقیر خودمون رو نشون بدم.
‫عالی شد. راه رو نشون بده، جناب.
‫- به اینجا می‌گیم سرسرا. ‫- خیلی‌خوب.
‫- چه آدم باحالیه. ‫- خیلی جذابه.
‫- ازش خوشم اومد. ‫- چی؟ نه اصلا باحال نیست.
‫- خیلی باحاله. ‫- جذابیت‌های...
‫شرورانه‌اش شما رو فریب داده.
‫فقط به خاطر این برگشته اینجا ‫تا رابطه‌ش با تو رو جبران کنه.
‫چرا بهش یک فرصت نمی‌دی؟
‫عزیزم، به اون مرد هیچوقت نباید اعتماد نکرد.
‫هیچوقت.
‫خوش‌زبانیش به بُرندگی ‫یک کفگیر عاجی می‌مونه...
‫که قبلا عادت داشت به کمر نحیفم می‌زد.
‫من رو جلوی اسب‌های چوگان کتک می‌زد.
‫نمایش بزرگی واسه‌شون اجرا می‌کرد.
‫پشت بدنم برای همه نمایان بود که ببینن.
‫همه می‌خندیدن در حالی که...
‫کفگیر چوبی به پشت کمر نحیفم می‌خورد.
‫«دست‌ها باز، سر به جلو، ‫پسر خوبی باش».
‫دوباره بهم ضربه می‌زد.
‫دوباره و دوباره و دوباره.
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید. تو حال خودم نیستم.
‫اه، فکر نمی‌کردم اینطوری باشه.
‫اوه، آره.
‫قبلا این‌ها رو تو اتاقم نگه می‌داشتم ‫ولی جا کم آوردم،
‫واسه همین مجبور شدم بیارمشون اینجا.
‫الان می‌فهمی که چرا این کار رو کردم.
‫- بفرما. ‫- چه مجموعه بی‌نظیری...
‫- از ماکت‌های با جزئیات هست. ‫- واقعا؟
‫اکثر مردم اصلا به ارتش عروسک‌های ‫«فانکو» من اهمیتی نمی‌دن.
‫نه، به نظرم مسحورکننده‌ان.
‫این خوشگل فریبنده کیه؟
‫اوه، خب، سلیقه خوبی داری.
‫اسمش لیزوست. ‫این کمیابه چون فلوت دستش گرفته.
‫این یکی هم لیزوست.
‫این یکی کیف دستش گرفته، ‫ولی این یکی فلوت دستشه.
‫ای بابا، ببخشید. من احتمالا ‫دارم حوصله‌تون رو سر می‌برم...
‫نه، نه. لطفا، لطفا.
‫می‌تونم تا ساعت‌ها به حرف‌هات در مورد ‫این چیزهای پلاستیکی گوش کن، پسرم.
‫دست روحیت رو از روش بردار، پدر.
‫دیگه این نمایش مهربونی کافیه.
‫بازی خودت رو آشکار کن ‫وگرنه باید با عواقبش روبرو بشی.
‫وایستا، وایستا. آروم باش، پسر حبابیم.
‫جدی؟
‫اون چیه دستت گرفتی؟
‫- چی؟ این؟ ‫- آره.
‫اختراع خودم، یک روح‌گیر هست.
‫از آخرین بار که ارواح بهمون حمله کردن.
‫آره. مصادف شد با همون زمان که فیلم ‫«گوست‌باسترز ۲» رو بهش نشون دادم...
‫و یک هفته بعدش، ‫ایده این دستگاه «به ذهنش رسید».
‫یک ایده موازی بود.
‫خب، من باید بگم که مجذوبش شدم.
‫در مورد این دستگاه مقدس بگو، ‫فیبوناچی معصوم من.
‫خب، دستگاه خیلی جالبیه.
‫- یک مکش اتمی که خودم تغییرش دادم. ‫- اتمی؟
‫- تفنگ لوله کوتاه اضافه کردم. ‫- تفنگ لوله کوتاه؟
‫آره. همونطور که می‌بینی،
‫همه چی رو در یک ساعت ‫کالسکه‌ای بزرگ جای دادم.
‫- این فوق‌العاده است. ‫- همینطور نیست؟
‫این رو از لباس قدیمی نادجا...
‫- درست کردم. ‫- امم. آره.
‫می‌تونی بری گمشی.
‫من حواسم بهت هستم. ‫فقط وقتی چیزی بخوای، تعریف می‌کنی.
‫خب، قبل از اینکه تو رو از بین ببرم، ‫پنج ثانیه فرصت داری حرف بزنی.
‫آخرین باری که این حرف رو شنیدم، ‫در دیدار ماقبل آخر در کانی پات بود.
‫کانی پات.
‫اصلا نشنیدم چیه، ‫ولی می‌دونم بامزه بود.
‫واقعا بامزه بود. خوب بود.
‫اه. سریع جیم شد. ‫آره. حقه‌ی همیشگیش.
‫خودت رو نشون بده، مردک.
‫این دوتا رو ببین. ‫دارن شام می‌پزن.
‫- ولمون کن بابا. ‫- مزخرفه.
‫این عوضی‌های تغییرشکل‌دهنده ‫چه نقشه‌ای دارن؟
‫اممم، ایربی‌ان‌بی اونقدر مفهوم ‫پیچیده‌ای برای درک کردن نیست.
‫می‌شه خفه‌خون بگیری، گیرمو؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫نندور، من می‌گم.
‫باید این تغییرشکل‌دهنده‌ها رو ‫گیر بندازیم و نابودشون کنیم.
‫آره، من کاملا موافقم، نادجا.
‫پس شاید بهتره الان برم اونجا ‫و با دست‌های خودم، اون‌ها رو بکشم.
‫لعنت. چه ایده خوبی.
‫اممم.
‫فکر کنم بهتره یک فرصت دیگه ‫ به بابات بدی، لازلو.
‫یعنی واقعا آدم خیلی خوبیه.
‫خیلی چیزها در مورد تجارت ادویه می‌دونه.
‫با کمال احترام، کالین رابینسون،
‫اصلا خبر نداری با کی در افتادی.
‫ببین، داریم نزدیک‌تر می‌شیم. ‫نزدیک شدم. اینجاست.
‫خودت رو نشون بده، بابا. ‫با قاتلت روبرو شو.
‫لزلی، لطفا صبر کن.
‫می‌دونم که پدر خوبی نبودم، ولی ‫یک کششی احساس کردم که باید برگردم.
‫تا همون پدری بشم که ‫همیشه احتیاج داشتی...
‫و در مورد این زندگی مدرن ‫خون‌آشامی که گذروندی، بفهمم.
‫انتظار داری که این مزخرفات رو باور کنم؟
‫نه. فکر کنم از ته دل گفت.
‫فکر کنم واقعا علاقه داره که ‫در مورد زندگی‌مون یاد بگیره.
‫- آره. ‫- به علاوه،
‫خیلی خوب می‌شه که یک ‫شخصیت مسن‌تر تو خونه باشه.
‫آره، درسته.
‫ای کاش وقتی بزرگ می‌شدم، ‫منم یک پدر داشتم.
‫چی؟ خب داشتی. من بودم.
‫من تو رو از نوزادی بزرگ کردم، ‫کالین رابینسون.
‫مدام این حرف رو می‌زنی ‫و مردم فکر می‌کنن که تو...
‫پسرم.
‫تصمیمش با توست که ‫از اون دستگاه روی من استفاده کنی،
‫ولی این رو بدون که من عمیقا ‫بهت اهمیت می‌دم، سرباز کوچولوی فاسدم.
‫حاضرم هر چی دارم رو بدم ‫تا فرصت دوباره نصیبم بشه.
‫اوه.
‫لطفا گریه نکن، بابا.
‫- لطفا، گریه نکن. ‫- خیلی‌خب پس.
‫خیلی‌خب، یک فرصت دوباره می‌دم.
‫ولی اگه گند بزنی، حسابت رو می‌رسم.
‫همون جمله‌ای که وقتی داشتم پالتوم رو ‫می‌گرفتم، استاد باشگاه جهنمی بهم گفت.
‫به معنای واقعی، بامزه‌ترین مرد تاریخی.
‫- ازش خوشم میاد. ‫- باشه.
‫خب، آقای کریونسورث ازمون خواست ‫که نیویورک‌مون رو بهش نشون بدیم...
‫و من تصمیم می‌گیرم که اول کجا بریم.
‫فروشگاه ام&ام میدان تایمز، ‫ما داریم میایم.
‫صبر کن، لازلو.
‫قرار نیست بدون مراقبت در دنیا بچرخی.
‫حدس می‌زنم آقای نجیبی مثل تو ‫یک جور خدمتکاری چیزی داره.
‫من خدمتکار دارم.
‫فقط تصمیم گرفتم که تو خونه نباشه.
‫آه.
‫یه لحظه همینجا باشین، الان برمی‌گردم.
‫مامان‌بزرگ منم یک روحه.
‫- هی، اول در بزن. ‫- ازت می‌خوام همراهم بیای،
‫تظاهر کنی که خدمتکارم هستی ‫و ازم نپرسی چرا.
‫اشکال نداره می‌خوای بابات رو ‫تحت تاثیر قرار بدی.
‫- خب، اینطور نیست. ‫- می‌دونی،
‫منم دلم می‌خواد بابام رو ‫تحت تاثیر قرار بدم.
‫فرضا می‌گم. چون وقتی ۳ سالم بود، ‫از خونه رفت، واسه همین هیچوقت ندیدمش.
‫درست. باشه. اینجوری تبدیل به ‫خوش‌شانس‌ترین مرد دنیا شدی.
‫یالا بریم، گیزمو.
‫- همین حالا! ‫- اومدم.
‫یک دقیقه صبر کنین.
‫مطمئنی نمی‌خوای زیر کاپوت رو ببینم؟
‫نه، چیزی لازم ندارم. ‫مشکلی نیست.
‫لعنت!
‫من می‌رم بهش کمک کنم، ‫این قضیه رو درست کنیم.
‫وامونده بمونه.
‫خیلی شانس آوردی به مردی ‫خدمت می‌کنی که پسر فوق‌العاده‌ی منه.
‫- هممم. ‫- اگه شبیه خدمتکارم، سسیل باشی،
‫می‌دونی که چطور هر نیازی رو پیش‌بینی کنی.
‫منظورم هر نیازی هست.
‫همه لباس‌هاش رو بشوری.
‫اوه. نه، متاسفم.
‫من همچین خدمتکاری نیستیم.
‫سسیل هر کاری لازم بود، ‫واسم انجام می‌داد.
‫در زمینه بازی شطرنج هم استاد بود.
‫می‌شه دیگه بحث رو عوض کنیم؟
‫تا حالا یک روح از نزدیک دیده بودی؟
‫حالا وقت نمایش رسیده.
‫نیزه‌دار به پوست خام، ‫صدام رو داری؟ تمام.
‫پوست خام به نیزه‌دار، ‫صدات رو واضح و شفاف می‌شنوم.
‫سلام خانم زیبا. ‫این وقت شب کجا دارید می‌رید؟
‫- اهمم. ‫- خانم نادجا، واقعا شرمنده‌ام.
‫باید بگم که تشخیص ندادم شما بودی.
‫فکر می‌کردی من رهگذرم، مگه نه؟
‫- آره. ‫- ای بابا.
‫اینقدر گفتگو نکن، پوست خام. ‫حواست به ماموریت باشه!
‫پارچه بیار، کالین رابینسون. ‫پارچه بیار!
‫باشه.
‫پوست خام، از دروازه کناری وارد شو.
‫سر و صدا نکن.
‫اگه بفهمن داری میای،
‫قبل از اینکه حتی بتونی نیش خودت رو ‫بیرون بیاری، تیکه تکه‌ات می‌کنن.
‫ولی از پسش بر میای.
‫کم کم یک پادری می‌بینی.
‫روش نوشته شده: «خوش اومدی».
‫به عنوان دعوت به داخل خونه، ‫به حساب میاد.
‫اگه اینقدر حرف نزنی، ‫راحت‌تر می‌شه مخفی شد.
‫باشه. هوشمندانه بود.
‫- دیگه حرف نمی‌زنم. ‫- ساکت شو!
‫وارد خونه شد.
‫حالا باید مخفی بشه ‫و اون‌ها رو غافلگیر کنه.
‫نگاهشون کنین! ‫ای تغییرشکل‌دهنده‌ها.
‫به هیچی مشکوک نشدن.
‫سرشون با قطعات آموزشی رزمی خیلی گرمه.
‫اوه، لعنت!
‫لعنت، صداش رو شنیدن! ‫صداش رو شنیدن!
‫بیچاره شد!
‫پوست خام، تغییرشکل‌دهنده ‫شماره یک چاقو دستش گرفته.
‫داره بهت نزدیک می‌شه!
‫هر لحظه ممکنه تغییرشکل بده!
‫صدام رو می‌شنوی؟ تمام. ‫به تنهایی درگیر نشو.
‫لعنت،‌ لعنت، لعنت.
‫پوست خام، به نیروی کمکی احتیاج داری؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫پوست خام! صدام رو می‌شنوی؟ تمام.
‫ها! ای زیبا.
‫احسنت، استادان مکانیک من.
‫درستش کردم.
‫از منیفولد دود بود. ‫فقط یه خرده باید باهاش کار می‌کردم.
‫اصلا هم منیفولد دود نبود. ‫از اشتعال جرقه‌ای بود و من درستش کردم.
‫باور کن. خودم تک و تنها ‫همه‌ش رو درست کردم، بابایی.
‫یعنی منظورم...
‫اممم، می‌خواستم بگم...
‫آقای کریونسورث.
‫محض رضای خدا!
‫پوست خام،
‫تغییرشکل‌دهنده‌ها ابوقراضه رو ترکوندن.
‫من هوات رو دارم، پوست خام!
‫وای. لعنت. ببخشید، نیت.
‫دارن تغییرشکل می‌دن! لعنت!
‫پوست خام!
‫اوه، خوبه. تونست فرار کنه.
‫فکر می‌کردم کارم تمومه.
‫اینجا چی شده؟ به نیت تیر زدن؟
‫- آره، نیت زخمی شد. ‫- اوه، نه.
‫- وایستا. صبر کن ببینم. ‫- چیه؟
‫وقتی اونجا بودی، ‫کل مدت تو رو زیر نظر نداشتم.
‫از کجا بدونم که واقعا خودت هستی...
‫و با یک تغییرشکل‌دهنده عوض نشدی؟
‫آخه شوخیت گرفته؟
‫- عالی شد. ‫- حقیقت اینه که...
‫سِر کالین رابینسون، ‫من هیچوقت بابام رو نشناختم.
‫آره، منم همینطور.
‫چیز خیلی بدیه و ‫وقتی نوبت به پدر شدن...
‫خود یک مرد می‌رسه، ‫اون رو ناپخته و بی‌تجربه می‌کنه.
‫اوه، به نظرم شما باحال‌ترین آدم دنیایی.
‫خب، می‌دونی، خودت هم اونقدر ‫بد نیستی، مرد جوان.
‫به نظرت...
‫نه، یک جورایی احمقانه است.
‫نه، لطفا. بهم بگو.
‫می‌خواستم بپرسم که می‌شه ‫شاید شما رو بغل کنم.
‫نمی‌دونم می‌تونی این بازوهای ‫نیمه‌شفاف من رو حس کنی یا نه...
‫ولی فکر کنم باید یه امتحانی بکنیم، ‫نظرت چیه؟
‫باشه.
‫نمی‌دونم. شاید خیلی به بابام سخت گرفتم.
‫بالاخره به کالین رابینسون ‫مهر و محبت نشون می‌ده.
‫باید گفت همین کار خیلی دشواریه.
‫شوخیت گرفته؟!
‫بگو ببینم، نادجا.
‫اگه در واقع خود نادجا باشی.
‫فیلم محبوب من چیه؟
‫من چه می‌دونم!
‫فرد اسیر شده نمی‌دونه ‫که فیلم محبوب اسیرکننده...
‫«برت واندراستون باورنکردنی» هست.
‫دیگه کافیه!
‫فقط به خاطر اینکه تموم ‫مزخرفات تو رو نادیده گرفتم،
‫ثابت نمی‌کنه که من یک تغییرشکل‌دهنده‌ام.
‫اتفاقا برعکس، ثابت می‌کنه که خودمم!
‫کسی که واسش مهم نیست ‫اصلا تو چی می‌گی!
‫حالا می‌شه دست و پام رو باز کنی؟
‫خیلی‌خب، باشه. ‫پس تغییرشکل‌دهنده نیستی.
‫باشه؟ عذرخواهی می‌کنم.
‫وقتی اشتباه می‌کنم، بهش اعتراف می‌کنم.
‫تموم شد رفت.
‫ببخشید. یه خرده متوهم بودم، همین.
‫ولی عجیبه.
‫منم وقتی تو اون خونه بودم، ‫یه مدت ازت دور بودم.
‫خب؟
‫اعتراف کن. تو یک تغییرشکل‌دهنده ‫مارموز و حیله‌گر هستی.
‫ها!
‫- آره، خودشه. ‫- نباید اجازه بدیم...
‫که ما رو اینجوری از هم جدا کنن.
‫اوه، لعنت.
‫نادجا، نندور! خانم همسایه ‫اومده شما رو ببینه.
‫تغییرشکل‌دهنده‌ها اومدن اینجا.
‫تغییرشکل‌دهنده‌ها اومدن! ‫حالا چیکار کنیم؟
‫خودت رو جمع و جور کن!
‫- ممنون. ‫- آره، ممنون.
‫- الان خیلی بهتر شدم. ‫- لطفا بیاین پایین!
‫من ۱۵ ساله اینجام و کسی ‫با اون مشخصات به ذهنم نمی‌رسه.
‫- واقعا؟ اون دوتا نیستن؟ ‫- کی؟
‫مهمون‌هام گفتن که تو خونه رفته.
‫به علاوه گفتن یک ماشین قدیمی منفجر شد.
‫مهمون‌هات؟ هممم.
‫شاید رهبرشون باشه.
‫نه، ایشون میزبان ایربی‌ان‌بی ‫و صاحب اون...
‫ساکت شو، گیرمو.
‫مهمون‌هام گفتن که با یک تلسکوپ، ‫فضولی‌شون رو می‌کردین؟
‫گوش کن چی می‌گم، تغییرشکلی.
‫آمار بازی‌های کوچولوت رو داریم.
‫اتفاقی که اونجا جریان داره...
‫تموم قوانین طبیعت رو نقض می‌کنه.
‫خیلی‌خب، باشه. از نظر فنی، این واحد برای ‫ایربی‌ان‌بی تغییر کاربری نداده، خیلی‌خب؟
‫فقط می‌خوام یه کم درآمد غیرفعال ‫به دست بیارم. آخه در این حد جرمه؟
‫معلوم هست از چی حرف می‌زنه؟
‫- گیرمو، درآمد غیرفعال چیه؟ ‫- آره. این ایر‌پی‌پی‌پی چیه؟
‫آره، قضیه همین بود.
‫ما فهمیده بودیم که شما ‫یک واحد غیرقانونی داری.
‫لعنت. خیلی‌خب، گوش کنین، می‌شه ‫این قضیه رو بین خودمون نگه داریم؟
‫شاید بتونیم یک جور معامله‌ای بکنیم.
‫بریتانیای کبیر. ‫آره، امپراتوری بریتانیا.
‫ما دنیا رو غارت کردیم ‫ولی موزه‌هامون خیلی خوبن.
‫این پایین چیکار می‌کنی، پدر؟
‫هیچی، با این موجود کنجکاوت ‫یه خرده گپ می‌زدم.
‫درست.
‫خب، گفتنش واسم راحت نیست،
‫ولی می‌دونم محبت پدرانه نسبت به من داری ‫و این محبت، متقابل هست. اگرچه...
‫به دلیل ترس از اینکه شاید به همون ‫شکل دریافت نشه، بروز داده نشد.
‫خیلی خوب گفتی، پسرم.
‫ولی کاری که دوست دارم بکنم...
‫شروع یک ارتباط آزادانه‌تر بین ما دوتاست.
‫این باعث خوشحالی قلبم می‌شه، ‫پسر خوب من.
‫- بابایی رو بغل کن. ‫- چیکار...
‫- بابا رو بغل کن. ‫- اوه، اوه، اوه.
‫واسم توضیح بده که چرا «کتاب ارواح» ‫روی میز کار من، درست پشت سرت بازه...
‫و روی صفحه اون طلسم به‌خصوص بازه.
‫آره، فکرش رو می‌کردم.
‫می‌دونم دقیقا چیکار داری می‌کنی ‫و جوابم هم یک «نه» بزرگ هست.
‫تو رو منع می‌کنم که از هیولای من ‫به عنوان کالبد خودت در اینجا استفاده کنی.
‫مطلقا نمی‌دونم از چی داری حرف می‌زنی.
‫واقعا؟ به محض اینکه پشتم رو بکنم،
‫مثل یک ساندویچ دو نون فرانکفورتی، ‫کارت رو می‌کنی و وارد بدنش می‌شی.
‫- بزدل. ‫- ولی پسرم،
‫تو درک نمی‌کنی که چطوریه،
‫جایی که من ازش اومدم، ‫جایی که روحم ساکن شده.
‫خیلی وحشتناکه.
‫همه طبقات با هم مخلوط شدن.
‫مجبورم با فقیرها حرف بزنم.
‫باید تظاهر کنم با ولزی‌ها مشکل ندارم.
‫نمی‌تونم خودم باشم. مثل جهنمه.
‫ولی اگه روحم بتونه وارد یک بدن انسان بشه، ‫می‌تونم زندگی رو از نو شروع کنم...
‫و برای اولین بار در ۲۰۰ سال گذشته، ‫دوباره بتونم مثل آدم راه برم.
‫همه چیز حول تو می‌چرخه، مگه نه؟
‫همیشه درباره لرد رادریک کریونسورثه. ‫هیچکس دیگه‌ای مهم نیست.
‫از همون اول زندگیم رو نابود می‌کردی. ‫مثل موقعی که در ویمبلدون، تحقیرم کردی.
‫نمی‌تونی تنیس قدرتی بازی کنی. ‫هیچ جای شرمساری نداره.
‫- معلم زبان لاتین رو اخراج کردی! ‫- آمدم، دیدم، فتح کردم. به کالج ایتن رفتی.
‫راسپوتین رو استخدام کردی ‫که پرستار دوران بچگیم بشه.
‫آخرین لحظه مجبور شدم.
‫چه کسی فراموش می‌کنه ‫که مادر رو به قتل رسوندی؟
‫- باز شروع نکن. ‫- عجب.
‫ثابتش کن.
‫خب، یک چیزی بهت می‌گم.
‫قرار نیست دستت به هیولام برسه،
‫بزرگ‌ترین چیزی که تا به حال ساختم.
‫قرار نیست از اون به عنوان ‫عروسک گوشتی خودت استفاده کنی.
‫فکر کردی دلم می‌خواد که ‫وارد بدن این مردک بدبخت بشم؟
‫- اینجام می‌شنوم! ‫- نه، کاملا اشتباه فکر کردی.
‫ببین، اون کالبد انسانی که دلم می‌خواد ‫بهش برسم، بدن خودت هست.
‫جانم؟
‫اوه، بی‌خیال، پسرم. ‫دیگه زندگیت رو کردی.
‫پسر خوبی باش و بذار ‫بابات وارد بدنت بشه.
‫- پدر یتیمان. شمش. ‫- نه! نه!
‫نه! باید بس کنی!
‫- ای باستانیان. فرمانروایان شب. ‫- دهنت رو ببند!
‫روح‌گیر!
‫روح‌گیرم رو بهم بده!
‫آره!
‫ها!
‫آماده شو که از بین بری، بابا.
‫نه! اینجوری نه!
‫نه!
‫اووف!
‫بدرود، پدر.
‫خب آره، بعد از اون، ۲ ساعت دیگه...
‫به نادجا و نندور توضیح دادم که ‫همسایه‌مون یک تغییرشکل‌دهنده نیست.
‫گفتم که چیه. فضای شخصیشه. ‫اون رو اجاره می‌ده.
‫یادتون میاد واسه تعطیلات ‫به یک ایربی‌ان‌بی رفته بودم...
‫چه ارتباطی به هوا داره؟ ‫[ایر: هوا]
‫باهاش یک قراری گذاشتیم.
‫اگه اجازه بده که هر ماه، ‫یک آخر هفته اینجا بمونیم،
‫- اجاره غیرقانونی نانسی رو گزارش نمی‌دیم. ‫- این تابلو رو ببین.
‫نوشته، «خداحافظ فیلیشیا ‫و کارن رو با خودت ببر».
‫از این به بعد می‌خوام این رو بگم.
‫- سلام. ‫- بفرما تو.
‫فقط می‌خواستم یه سر بیام...
‫- چندتا کلوچه که تازه پختم آوردم... ‫- اووه!
‫و بابت رازداری‌تون تشکر کنم.
‫می‌خواستم هم نمی‌تونستم.
‫- ممنون، نانسی. ‫- هر چیزی لازم داشتین، بهم بگین، باشه؟
‫- خداحافظ فیلیشیا و کارن رو با خودت ببر. ‫- کارن رو با خودت ببر.
‫چقدر شماها بامزه‌این. ‫شب خوبی داشته باشین. عالی بود.
‫- واقعا آدم خوبیه. ‫- اوهوم.
‫- کسی «بناناگرمز» بازی نمی‌کنه؟ ‫- آره. چرا که نه؟
‫کمک کن قطعه‌ها رو مرتب کنم.
‫خیلی ببخشید.
‫- خیلی‌خب، رفیق. ‫- اوه. آقای کریونسورث کجاست؟
‫یک عروسک فانکو واسش گرفتم ‫که شبیه خودشه.
‫می‌دونم یه جورایی احمقانه است ‫ولی با خودم گفتم...
‫- بگیر بشین، کالین. ‫- باشه.
‫پدرم به یک سفر خیلی طولانی رفت.
‫- به یک ماموریت روحی رفت. ‫- چه...
‫چه عجیب.
‫می‌خواست شخصا باهات خداحافظی کنه،
‫ولی خیلی می‌ترسید که ‫از قطار روحی جا بمونه.
‫خب، اشکال نداره.
‫به علاوه بهم گفت که ‫خیلی بهت اهمیت می‌ده.
‫اونقدر دوستت داره که ‫دلش می‌خواد این دست تو باشه.
‫- این چیه؟ ‫- اصلا نمی‌دونم.
‫ولی گفت که باید این رو ‫یک جای امن نگه داری،
‫یک جای امن که هیچکس نتونه بهش برسه.
‫- چرا؟ ‫- چون وقتی یک روز برگرده،
‫بهش احتیاج پیدا می‌کنه.
‫واقعا پدر فوق‌العاده‌ای داری، می‌دونستی؟
‫آره، کالین. واقعا می‌دونم.
‫یک سری کار مونده که ‫باید برم اونجا انجام بدم.
‫«ترجمه از خشایار»
‫♪ من زاده شدم تا دست از سرت برندارم ♪
‫♪ مثل سایه‌ای که از بالا دنبالت میفته ♪
‫♪ من زاده شدم تا دست از سرت برندارم ♪
‫♪ تمام و کمال تو رو بترسونم ♪
‫♪ خب، من زاده شدم تا دست از سرت برندارم ♪
‫♪ تو هم زاده شدی که دست از سرم برنداری ♪