‫نوشته توی شاپ مارت ‫واسه خامه ترش تخفیف گذاشتن.
‫خفه شو کالین رابینسون.
‫تق تق.
‫گیرمو، یه نفر دم دره.
‫نه، من بودم
‫که گفتم تق تق.
‫گیرمو، نرو. ‫کسی نیست.
‫اومدم یادآوری کنم
‫که امشب افتتاحیه گالری هنری بزرگ منه
‫- از نقاشی‌هاییه که روش کار می‌کردم. ‫- نقاشی؟
‫اکسیر از خود بی‌خود کنندهٔ ذهن خسته.
‫آثار کیه؟
‫من.
‫- از خامه ترش بیشتر بگو، کالین رابینسون. ‫- صبر کنید.
‫همه‌تون میاید، درسته؟ ‫چون به دعوت‌نامه‌ام جواب مثبت دادین.
‫یه‌کمی سخته کارهامون رو ‫دقیقهٔ نودی...
‫راست و ریس کنیم، ‫ولی بذار بهش فکر کنیم.
‫کتاب خیلی خوبیه، پس...
‫باشه.
‫اوه!
‫یه نامه...
‫از طریق پست
‫از طرف پردیتا موریگان واست اومده؟
‫پردیتا موریگان؟
‫- آره. ‫- پردیتا موریگان معروف؟
‫پردیتا موریگان کیه؟
‫میشه نامه رو بخونی؟
‫- زود باش. بخون بشنویم. ‫- باشه.
‫«خانم موریگان درخواست ‫لذتِ همنشینی شما رو
‫برای یک آخر هفته ‫در عمارت آبا و اجدادی موریگان دارن.»
‫عمارت موریگان، عشقم!
‫پردیتا موریگان
‫بانوی بزرگِ...
‫طبقهٔ عالی خون آشامی ‫در جهان جدیده.
‫بله. اون مادر سالار
‫یکی از اولین خانواده‌های خون آشامی آمریکاست.
‫اون با کشتی می‌فلاور ‫به آمریکا اومده.
‫اون در مستعمرات پلیموث
‫هنگام زمستان اول، ‫زمانی که ۴۵ نفر مُردن حضور داشته.
‫و ۲۳ نفرشون بدستِ
‫خود پردیتا به قتل رسیدن.
‫بی سر و صدا...
‫اون‌ها رو کشت، ‫و تقصیر هوای سرد انداخت.
‫پردیتا موریگان مهمونیه بعد از جشن میگیره
‫و به حدی خصوصیه،
‫که هیچ‌کس دعوت نیست.
‫می‌فهمم.
‫پردیتا آدم مهمیه،
‫ولی خون آشام‌های من ‫می‌دونن چقدر...
‫برای نقاشی‌هام زحمت کشیدم.
‫به نظرم تصمیم درست رو می‌گیرن.
‫گیرمو، ماشین رو بیار. ‫می‌خوایم بریم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[عمارت موریگان]
‫خیلی‌خب، رسیدیم.
‫بیدار بشید.
‫وای، نگاه کنید.
‫چقدر باکلاسه.
‫باید چاکراهامو ‫در یه راستا قرار بدم.
‫اوپس. آره.
‫حالا درست میشه.
‫یعنی داری درست انجامش میدی.
‫این چیزِ مسخره چیه؟
‫- چسبیده؟ ‫- اوه.
‫نه، فکر کردم ‫واسه آخر هفته نزنمش.
‫همم. واقعا؟
‫- به این سرعت می‌تونی سبیل بذاری؟ ‫- آره.
‫آره، مجبورم روزی سه بار ‫ریش و سبیلمو بزنم.
‫خیلی پر موام.
‫- باشه. ‫- پا، سینه، کمر...
‫رسیدیم.
‫آره، ببخشید که مجبور شدی ‫کل راه رو پرواز کنی.
‫ماشین...
‫- جا نداشت. ‫- آره.
‫فکر کنم تقریبا ۳۲۰ کیلومتر بود.
‫- همین حدودا. ‫- بیشتر از ۳۰۰ تا.
‫واستون یه هدیه دارم.
‫- نقاشی‌ها رو آوردم. ‫- عه.
‫گفتم اگه نمی‌تونیم ‫واسه افتتاحیه گالری بیاید،
‫پس افتتاحیه میاد پیش شما دوستان.
‫عه. دوستان؟
‫فهمیدم، ‫می‌خواید توی خونه ببینید. باشه.
‫سلام؟
‫پردیتا؟ سلام؟
‫یه‌کمی کهنه و قدیمیه.
‫مطمئنی دعوت‌نامه ‫برای این آخر هفته بود؟
‫- آره! واسمون یادداشت گذاشته. ‫- یادداشت؟
‫نوشته: «مهمانان عزیز...»
‫ما رو میگه.
‫«به عمارت موریگان خوش آمدید
‫ببخشید که شخصا به پیشوازتون نیومدم، ‫ولی خواهش می‌کنم
‫به سالن پذیرایی بروید، ‫جایی که واستون...
‫پیغام‌های شخصی بیشتری گذاشتم.»
‫خب سلام،
‫مهمانان عزیز من، ‫و خوش آمد میگم.
‫ازتون تقاضا دارم، ‫خواهش می‌کنم غیبت من رو ببخشید،
‫- اما یه مسئله‌ای پیش اومده... ‫- چی؟
‫و من این آخر هفته نیستم.
‫- لعنتی. ‫- ولی لطفا،
‫از تمامی امکانات رفاهی
‫خونهٔ من نهایت استفاده رو ببرید...
‫سالن شمشیربازی،
‫زمین شکار،
‫- نظر منه یا این زنه خیلی حوصله سر بره؟ ‫- برج ناقوس تاریخی...
‫و البته، ‫اتاق بازی‌های فکری.
‫ولی حواستون باشه...
‫عمارت موریگان ‫می‌تونه جای گول زننده‌ای باشه.
‫باید حواستون ‫به همدیگه باشه،
‫و مراقب هم باشید.
‫باشه.
‫باید به عنوان یه خانواده عمل کنیم،
‫- نه شش فرد جدا. ‫- شش نفر؟
‫که فقط حواسشون ‫به خودشون هست.
‫پس موفق باشید
‫و خدانگهدار.
‫ضد حالِ بدی خوردیم.
‫ولی اون معروفه به اینکه ‫اصلا وقت نداره سرشو بخارونه.
‫از تیکهٔ آخر حرفش دلشوره نگرفتید؟
‫اینکه عمارت موریگان گول زننده‌ست؟
‫بگو یه ذره. ‫هر چند...
‫خورشید داره طلوع می‌کنه. ‫شاید بهتر باشه چرت بزنیم
‫و بعدا نگرانش باشیم.
‫- خوبه؟ ‫- این شد یه چیزی.
‫- فقط چمدون‌ها می‌مونه. ‫- شب بخیر.
‫امیدوار بودم از ماشین بیاریشون بازشون کنی،
‫البته اگه ایرادی نداره. ‫سریع و سِیر.
‫- ممنون. ‫- احتمالا باید نقاشی‌هامو از ماشین پیاده کنم.
‫نیازی نیست. ‫من میارم.
‫ممنون، گیرمو. ‫تو خیلی مهربونی.
‫اولین نقشه‌ام جا خالی دادن بود.
‫دومین نیتم، حمله متقابل.
‫ولی فقط دارم مستقیم ضربه میزنم.
‫به این میگن شوخی شمشیربازی. ‫بهش عادت می‌کنید.
‫- آ... می‌بینم از شمشیربازی لذت می‌بری، همم؟ ‫- آره.
‫- سالن پر تجهیزاتی هم هست. ‫- قطعا.
‫چند دست بازی کنیم، دوست من؟
‫گارد بگیر!
‫چی شده؟
‫از مسابقه دوستان واهمه داری؟
‫نه. ترجیح میدم ‫با عروسک تمرین کنم.
‫عه. مطمئنی؟
‫خیلی.
‫باشه. آم...
‫خیلی‌خب. خوش بگذره.
‫تو از کجا اومدی؟
‫خب، انگار پهلوانی ‫توی کارت نیست.
‫باید درس عبرت بگیری.
‫و دو تا شدید.
‫خب، همیشه دلم می‌خواست ‫دو به یک مبارزه کنم.
‫شروع کنیم؟
‫لازلو، فکر می‌کردم ‫دوست نداری مبارزه کنی.
‫ببخشید، نمی‌تونم حرف بزنم. ‫دستم پره.
‫بیا، اینو یادت رفته.
‫و مطمئنی کمک نمی‌خوای؟
‫نه، وسط مبارزه ‫با این آدم‌ها هستم.
‫خب، کجا بودیم؟
‫آره.
‫گارد بگیرید!
‫بگیر که اومد!
‫و این.
‫و... این.
‫دوست دارید، آره؟
‫چهار تا شدید. ‫چرا که نه؟
‫یه‌کمی طناب بازی کنم! ‫برم اینجا.
‫بی‌خیال دوستان. ‫واسم مثل آب خوردنه.
‫کل توانتون همینه؟
‫چی شد؟
‫خب، گمونم این کار فرصتی رو فراهم می‌کنه...
‫که ما مردان متشخص بهش میگیم: ‫امکان برد.
‫مراقب انگشت‌هاتون باشید.
‫اینو توی آلمان یاد گرفتم.
‫این یکی رو توی افغانستان.
‫آره.
‫عالیه.
‫لعنتی.
‫خب...
‫اسبه دو تا میره بالا ‫و یکی به کنار؟
‫نمی‌دونم این بازی مزخرف چطوریه.
‫فکر می‌کردم ‫تو این بازی مزخرف رو بلدی.
‫- چه باحال. ‫- وای!
‫خدای بزرگ.
‫حدس بزنید چی شده؟ ‫یه پیغام دیگه از میزبان گرفتیم.
‫«کارمندان من ‫شکار سنتی رو
‫پس از طلوع آفتاب ‫برای شما محیا کردن.»
‫- اوه. ‫- «تا آن‌موقع،
‫لطفا از این گالری هنری
‫از نقاشی‌های رنگ روغن اخیر لذت ببرید.»
‫- پردیتا اینو گفته؟ ‫- خب،
‫این تیکه‌شو خودم اضافه کردم.
‫- ولی فکر می‌کنم بپسندید. ‫- نخیر، ابدا...
‫چون من به عمرم ‫عینک به چشمم نزدم.
‫کسی لازلو رو ندیده؟ ‫چون هر جا می‌گردم پیداش نمی‌کنم.
‫- و اون آدمی نیست قایم بشه. ‫- عه.
‫- لازلو گم شده، ها؟ ‫- آره.
‫همم، پس بازی در حال انجامه.
‫می‌دونید، این خونه ‫یه برج ناقوس داره که پر از خفاش محلیه.
‫شاید لازلو رفته باشه اونجا.
‫خیلی به شوهر خاک برسر عزیزم می‌خوره،
‫که همین رسیدم یه جایی
‫بره دنبال عیش و نوشش.
‫میشه منو ببری اونجا؟
‫صد البته. ‫راستی، قبل اینکه بریم،
‫- دوست داری آثار رو نگاه بندازی؟ ‫- می‌دونی چیه؟
‫پارسال چند تا نقاشی دیدم. ‫فعلا کافیه.
‫- از این طرف؟ ‫- باشه.
‫- نوبت توئه. ‫- آره.
‫همزمان دو تا مهره رو جابه‌جا کردی.
‫خوشم اومد.
‫اینجا برجه، ‫و جایی که ناقوس باشه،
‫- حتما... ‫- خفاش هست.
‫آره، دقیقا به لازلوی عزیزم می‌خوره.
‫لازلو خیلی خوش‌شانسه ‫که آدمی مثل تو رو توی زندگیش داره.
‫یه نفر که به اون اهمیت میده
‫و نگران سلامتیشه.
‫خب آره، ‫لازلو فقط شوهرم نیست،
‫یا محرم اسرارم، ‫اون در عین حال بهترین دوستمه.
‫باید خوب باشه.
‫لازلو، مردک خاک بر سر،
‫دارم میام.
‫پشت در چیه؟
‫بذار اول من برم، ‫تا تو چیزیت نشه.
‫مراقب باش.
‫نادجا، کمک!
‫- باشه، دارم میام. ‫- کمک!
‫اومد. ‫دارم میام کمـ...
‫خطای دید بود.
‫چیزی نیست.
‫نادجا، برگرد!
‫بیا بگردیم دنبال لازلـ... اوه!
‫نه.
‫زود باش گیرمو.
‫این بوق یعنی...
‫انسان‌ها رو آزاد کردن.
‫دارن ازمون جلو میزنن.
‫حتما ورزشکارهای دانشگاهی هستن.
‫سخت‌ترین نوع شکار.
‫بوشون رو حس کردی؟
‫- چی؟ ‫- راهنماییم کن.
‫نه. من که سگ جهنمی نیستم.
‫تو همین‌جا صبر کن،
‫و من میرم ‫و منتظر علامت من باش.
‫- باشه؟ ‫- علامت؟
‫آره. ‫منتظر بمون، باشه؟
‫- علامت چیه؟ ‫- ببینی می‌فهمی!
‫نگاه کن چطوری میره.
‫مشخصه بوی خوبی رو حس کرده،
‫عمرا دست بکشه.
‫آره.
‫رفتم توی جنگل ‫و بعدش دور زدم برگشتم
‫وقتی که نندور حواسش نبود.
‫نکتهٔ کلیدی شکار انسان‌ها
‫تفرقه‌اندازی و نابود کردنه.
‫اگه انسان‌ها گله تشکیل بدن،
‫می‌تونن خیلی قدرتمند باشن.
‫اما معمولا احمق‌تر از این حرف‌ها هستن
‫و آخر سر پراکنده میشن.
‫گیرمو؟
‫چی پیدا کردی؟
‫پسر خوب!
‫دل و جرئت ‫شکار انسان رو ندارم.
‫البته هنوز.
‫می‌دونم آخر سر باید شکار کنم، ‫اما...
‫حوصله‌شو ندارم.
‫گیرمو!
‫بیا پسر جون.
‫- چی؟ ‫- نمی‌خوام دروغ بگم.
‫دقیقا همون‌جوری ‫که به نظر می‌رسه وحشتناکه.
‫خیلی وحشتناکه.
‫اصلا تو وسط جنگل چیکار می‌کنی؟
‫دنبال تو بودم.
‫نادجا و لازلو ناپدید شدن.
‫الکی نگران شدی. ‫چیزی نیست.
‫خیلی‌خب، بذار یه چوپ پیدا کنم،
‫و پاتو از تله درمیارم.
‫- چوب، چوب، چوب، چوب، چوب. ‫- ای وای.
‫- چی شده؟ ‫- دارن میان.
‫و انگاری دارن تیمی عمل می‌کنن.
‫نندور، اگه چاره‌ای نیست ‫منو ول کن و برو...
‫- چاره‌ای نیست. می‌بینمت. ‫- عه.
‫خداحافظ.
‫گیرمو! ‫به کمکت نیاز دارم!
‫گیرمو...
‫بقیه کجان؟
‫سوال جالبیه.
‫اما شاید من باید این سوال ‫رو ازت بپرسم، مگه نه جناب؟
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫خیلی قابل پیش‌بینیه
‫که امشب اینجا هستیم،
‫مگه نه، گیرمو؟
‫هیچ‌کس حضور نداره. ‫فقط من و تو.
‫«و سپس تنها دو نفر باقی ماندند.»
‫بازم میگم، ‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫می‌دونم کار توئه، گیرمو.
‫می‌دونم زیر سر تو بود ‫که با ظاهرسازی دروغین
‫ما رو فریب دادی.
‫و تو داری همه رو ناپدید می‌کنی
‫- دونه به دونه. ‫- چی؟
‫مسخره‌ست. ‫چرا باید این کار رو کنم؟
‫چون می‌دونی ‫که در نهایت نندور می‌فهمه
‫تو خودتو توسط شخص دیگه‌ای
‫- که اون نبوده به خون آشام تبدیل کردی. ‫- باشه.
‫خب، چرا فقط نندور رو نکشم؟
‫چرا باید بقیه رو بکشم؟
‫آ...
‫چون...
‫همه از راز تو خبر داریم.
‫خیلی‌خب، ‫پس من همه رو می‌کشم
‫چون می‌خوام ‫از نندور رازم رو پنهان کنم،
‫ولی بازم نندور رو می‌کشم؟
‫خب شاید یه چیزی رو از قلم انداختم.
‫چیزیـه که آخرین نفر که زنده بمونه
‫این خونه رو به ارث می‌بره؟
‫- نه. ‫- حتی وقتی این حرف رو به زبون آوردم،
‫از نظرم منطقی نبود.
‫خدای من!
‫- چی شده؟ ‫- نندور فرار کرد.
‫توی تله گیر افتاده بودم ‫و گفتم منو ول کنه بره.
‫و ولم کرد. ‫خیلی سریع ولم کرد.
‫آدم پیش خودش فکر می‌کنه ‫برگرده بگه:
‫«نه، من تو رو ول نمی‌کنم،»
‫دل آدمو گرم کنه، ‫اما فلنگو بست.
‫و بعد رفت تو دل جنگل
‫و نتونستم پیداش کنم.
‫و سپس تنها سه نفر باقی ماندند.
‫می‌تونم نگاه کنم؟
‫چیزی نیست، گیرمو. ‫من خون آشامم.
‫- تا فردا خوب میشه. ‫- مطمئنی؟
‫- درد داره؟ ‫- نه زیاد.
‫حداقل بیا صافش کنیم، ‫ببینم چقدر شدیده.
‫- مراقب باش. مراقب باش. ‫- خیلی‌خب.
‫خون خیلی زیادیه.
‫ممنون که هوامو داری.
‫می‌دونی، یه حرکت ناچیز از روی لطف و محبت ‫می‌تونه ارزش زیادی داشته باشه.
‫و هر روز، ‫به ما فرصت‌های زیادی داده میشه
‫تا با بقیه مهربون باشیم.
‫اینکه کاری کنی احساس جدا افتادن نکنن،
‫این حس رو به آدم بدی ‫که عضوی از گروه هستن.
‫به نظر خواستهٔ زیادی نیست.
‫ولی برای بعضی آدم‌ها، ‫به گمونم...
‫کاری که انجام نمیدن،
‫با اینکه باید بدونن
‫برای بقیه خیلی ارزشمنده.
‫می‌دونی این حس چه حالی داره
‫که یه گروه پر از دوست و رفیق وجود داره، ‫و هر کاری هم که بکنی،
‫تو رو عضوی از اون گروه نمی‌بینن؟
‫درک می‌کنم.
‫این همه سال، ‫من فقط نوکر بودم.
‫- همیشه حس می‌کردم... ‫- ببخشید گیرمو.
‫با تو نبودم. ‫با اون بودم.
‫آ...
‫سلتیکس برد. ‫ایول.
‫- کالین؟ ‫- بله؟
‫چیه؟ ‫چیزی می‌گفتید؟
‫برو به درک. ‫همه که باهوش نیستن.
‫از این طرف.
‫- صدای پا میاد. ‫- چی؟
‫بالاخره اومدید. ‫زود باشید.
‫یه چیزی یا یه نفر ‫همه ما رو زندانی کرده.
‫نه، کله پوک. ‫کار اون بوده.
‫- گناهکارم. ‫- چی؟
‫همم.
‫و می‌بینم که...
‫تو خونه جدیدتون ‫رو خیلی راحتید، آره؟
‫نقرهٔ محکم.
‫نقرهٔ لعنتی.
‫مراقب باش.
‫خب، من به نقره مصونم، ‫توی زندانی کردن من موفق باشی.
‫- کلیدشو داری؟ ‫- راست میگی.
‫این عذاب انزجار آور ‫که مرتکب شدی برای چیه؟
‫ولی در واقع دوست دارم ‫به چشم درس عبرت ببینید.
‫آموزش.
‫پردیتا گفته این کار رو انجام بدی؟
‫پردیتا؟
‫منظورت...
‫عمارت موریگان
‫می‌تونه جای گول زننده‌ای باشه...
‫غیره، غیره؟
‫- منظورت این پردیتاست؟ ‫- ای جادوگر.
‫- آفرین. ‫- از اول زیر سر من بود.
‫شوخی نکن!
‫وقتی که منو از صندلی پرت کردی فهمیدم.
‫- خوبه. ‫- خیلی کاراگاهی‌طور.
‫فکر می‌کنم پردیتا موریگان
‫خودشو جای راهنما جا زده.
‫نه، مردک کودن.
‫الان گفت همه‌چی زیر سر خودش بوده.
‫- کی؟ ‫- تو روحت.
‫- بذار آروم بگم. ‫- من بودم به خودم زحمت نمی‌دادم.
‫- ادامه بده. ‫- نگم؟
‫- نه. ‫- آره.
‫می‌دونستم که پردیتا ‫بین فصل رو...
‫به کلبهٔ کوهستانیش ‫به گشتات میره،
‫و عمارتش خالیه.
‫و جایی عالی
‫تا یه درس حسابی
‫در مورد اهمیتِ ‫مهربون بودن با آدم‌ها بهتون بدم
‫که شاید جزوی از گروه اصلی شما نباشن
‫ولی لطف‌های زیادی در حقتون کردن
‫و با این‌حال باز هم ‫مثل یه غریبه باهاش رفتار می‌کنید.
‫وایسا ببینم، ‫این همه کار رو کردی
‫جا اینکه ازمون بخوای
‫بشینیم درباره احساساتت صحبت کنیم؟
‫- آره، گمونم. ‫- خیلی‌خب، فکر کنم بهشون درس دادی،
‫من میرم آزاد... ‫- نه گیرمو.
‫درس من تازه شروع شده.
‫تک تکتون...
‫باقی عمر ابدیتون رو اینجا سپری می‌کنید.
‫به همدیگه نزدیک هستید ‫ولی فاصله‌تون رو حفظ کردید.
‫تا بفهمید این همه مدت ‫من چی می‌کشیدم.
‫همیشه غریبه بودم.
‫و هر بار تلاش می‌کردم نزدیک بشم،
‫- تحقیر می‌شدم. ‫- فکر می‌کردم...
‫واقعا از ما خوشت میاد.
‫خوشم میومد.
‫به شدت و عاجزانه.
‫و تنها خواستهٔ من این بود ‫که از من خوشتون بیاد.
‫در عوض، با من مثلِ...
‫یه درنگ رفتار کردید.
‫من اصلا و ابدا ‫هیچ دوست مونث نزدیکی ندارم.
‫چقدر بد.
‫زبون وا کردی.
‫انگل.
‫اونجا وایسا ‫و وانمود کن گوش میدی.
‫من می‌تونم.
‫مایه عذاب.
‫چون به دعوت‌نامه‌ام جواب مثبت دادین.
‫یه‌کمی سخته کارهامون رو ‫دقیقهٔ نودی راست و ریس کنیم.
‫دیگه فقط کلیپ نشون میدیم؟
‫سریال دختران طلایی شدیم؟
‫می‌دونی، ‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم
‫که ممکنه همه‌اش تقصیر من باشه.
‫این همون طلسمیه ‫که باهاش نفرین شدم.
‫عه،
‫بانو نادجای عزیز.
‫- یه خبر خوب دارم. ‫- ها؟
‫طلسمی در کار نیست.
‫از اول طلسمی وجود نداشت.
‫کاری کردم فکر کنی
‫- طلسم شدی. ‫- چی؟
‫- جادوگر! ‫- اینو...
‫توی کارت بینگوی ۲۰۲۳م نداشتم.
‫- چرا؟ ‫- تا بتونم بهت کمک کنم.
‫برای اینکه تو، نمی‌دونی، ‫منو به چشم دوستت ببینی،
‫مثل یه دوست با من رفتار کنی.
‫واسه کمکت توی طلسم ‫ازت تشکر کردم.
‫- اصلا. ‫- قصدشو داشتم؟
‫- نگفتی. ‫- خیلی ممنون.
‫خیلی دیره!
‫حتی تا لحظهٔ آخر،
‫امید واهی داشتم،
‫به تک تک شما ‫فرصت آخر رو دادم تا...
‫کوچیک‌ترین میزانِ مهربونی رو نشون بدید.
‫و حتی این کار هم از دستتون برنیومد!
‫کسی به ما نگفته بود آزمایشه!
‫صبر کن، ‫چاقالو چرا آزاده؟
‫چون گیرمو ‫تنها نفر از بین شما بود
‫که به من لطف و محبت نشون داد.
‫- چاپلوس. ‫- و با این‌حال همهٔ شما
‫با اون در حدی ‫نامهربانانه رفتار کردید
‫که حتی بعد از این همه سال ‫منتظر موندن
‫که مثل شما بشه...
‫ناچار شد تسلیم بشه
‫و خودش این موضوع رو بدست بگیره.
‫ببخشید، چی؟
‫خب فکر می‌کنم، ‫می‌دونی،
‫فکر نمی‌کنم قصد داشته باشن ‫تو رو بیرون کنن.
‫- گیرمو، طرف اون‌ها رو نگیر. ‫- نمی‌گیرم.
‫برگردیم سر این موضوع ‫که گفتی: خودش...
‫موضوع رو بدست گرفت...
‫خب، فکر نمی‌کنم مسئله اصلی این باشه. ‫مسئله اصلی،
‫- این نقاشی‌ها خیلی مهم هستن. ‫- خب، مسئله اصلی همینه.
‫بقیه کنجکاو نیستن؟
‫لازلو؟
‫نادجا؟ ‫کنجکاو نیستی بدونی؟
‫از این قفس خوشم میاد.
‫- کالین رابینسون؟ تو... ‫- نه قربان.
‫خیلی‌خب، ‫حس می‌کنم...
‫یه مسئله‌ای هست ‫و همه ازش خبر دارن
‫به جز من.
‫ناجور شد.
‫ارباب؟
‫بله؟
‫من...
‫زبون باز کن.
‫من اشتباه بزرگی مرتکب شدم.
‫و نمی‌خواستم بهت بگم ‫چون نمی‌خواستم شما رو...
‫ناراحت کنم.
‫به یکی دیگه گفتم منو تبدیل...
‫به خون آشام کنه.
‫خودم ازشون خواستم.
‫لعنتی.
‫از...
‫یه نفر دیگه درخواست کردی؟
‫خون آشامی که من نبودم؟
‫احساس کردم چاره دیگه‌ای ندارم.
‫می‌تونستی از خودم بخوای.
‫شوخیت گرفته؟
‫۱۳ سال آزگار ازت درخواست کردم.
‫درسته، و می‌خواستم انجامش بدم.
‫اون زمان کلی کار سرم ریخته بود.
‫- کی؟ ‫- چی؟
‫کی بود؟
‫فکر نمی‌کنم خیلی مهم باشه.
‫- برای من مهمه. ‫- کاریه که شده.
‫- گیرمو! ‫- درک.
‫باشه.
‫خب، ممنون که باهام روراستی.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫حالا من می‌خوام باهات روراست باشم.
‫خوبه.
‫من...
‫تو رو...
‫می‌کشم،
‫گیرمو.
‫و بعد به احتمال زیاد خودمو بکشم.
‫بستگی داره
‫به اینکه هنوز کاملا
‫و به شدت احساس تحقیر شدن کنم
‫بعد از اینکه کشتمت!
‫اگه حالتو بهتر می‌کنه،
‫اون نیمه خون آشام شده.
‫خودم می‌دونم. ‫اون خونِ ون هسلینگ رو داره.
‫سلول‌های خون‌آشام‌کُش اون...
‫با تمام توان ‫با سلول‌های خون آشامی مبارزه می‌کنن.
‫- خیلی‌خب. پس همین بوده. ‫- لعنتی.
‫- ای لعنت بهش. ‫- یه معمای دیگه حل شد.
‫خب، آدم از اشتباه‌هاش درس می‌گیره، درسته؟
‫ارباب، ‫اگه اجازه بدی صحبت کنم...
‫تو کارت تمومه!
‫گیرمو، من اگه جای تو بودم، ‫فلنگو می‌بستم.
‫فاصله می‌گرفتم. ‫و تو همین حین،
‫مستند سازها کجا رفتن؟ ‫پشت سرم هستن؟
‫اینجایید. ‫میگم...
‫می‌تونید نوارهای
‫۲۱ نوامبر ۲۰۲۲ رو پیدا کنید؟
‫آره. می‌دونم اون فامیل
‫یا اسم کوچیک نداره،
‫ولی فکر می‌کنم ‫راهنما خیلی مهربونه.
‫به نظرم مهربون گفتن ‫در حق اون بی انصافیه، کالین رابینسون.
‫اون هوش بالایی داره
‫و خیلی خوشتیپه.
‫اگه با حرفت موافق نبودم،
‫حسابی حسودیم می‌شد!
‫و می‌دونی، ‫اون شنوندهٔ خیلی خوبیه.
‫و وقتی که به صداش عادت کنی،
‫حرف‌های خیلی قشنگی میزنه.
‫معمولا فکر می‌کردم، ‫وقتی که دنبال زن هستم،
‫گزینهٔ مناسب ‫درست جلوی چشمم باشه.
‫فکر کنم کافی باشه، رایان.
‫می‌تونی خاموشش کنی. ‫متوجه شد.
‫- اوه. ‫- ممنون.
‫خیلی قشنگ بود.
‫اما چرا هیچ‌کدومتون ‫جلوی خودم اینطوری نگفتید؟
‫چون ما خون آشامیم،
‫دوست احمق
‫و دیوونه و خل و چل ‫و جیغ‌جیغوی من.
‫و گاهی اوقات با حُسن
‫و مهربونی قدیم ‫نسبت به عزیزانمون مهارت چندانی نداریم.
‫ولی قلب ما...
‫مملو از عشقه.
‫بی‌راه نمیگه.
‫خیلی خجالت می‌کشم.
‫عه!
‫نگران نباش، دختر جون. ‫همهٔ ما اشتباه می‌کنیم.
‫حالا منو آزاد کن.
‫- باشه. ‫- زود باش.
‫من همیشه میگم، ‫ببخش و فراموش کن.
‫حالا منو از این قفس بیار بیرون ‫تا گیرمو رو بکشم.
‫فکر کنم روی این مسئله
‫- یه‌کمی زیاده‌روی کردم. ‫- آره، درسته.
‫لعنتی.
‫این کار رو بلد نبودم.
‫حالا داری پز میدی.
‫مثل درک.
‫ارباب، ‫اگه از این قفس بیارمت بیرون،
‫قول میدی منو نکشی؟
‫قول میدم.
‫واقعا؟
‫نه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫فرصت میدم فرار کنی، کودن.
‫لازلو، منو از این قفس در بیار
‫تا بتونم گیرمو رو بکشم!
‫کلید رو بده من!
‫اگه جای تو بودم، ‫فرار می‌کردم.
‫فرار کن پسر، فرار کن!
‫گیرمو...!
‫«بعد از تیتراژ ادامه دارد...»
‫معمولا فکر می‌کردم، ‫وقتی که دنبال زن هستم،
‫گزینهٔ مناسب ‫درست جلوی چشمم باشه.
‫می‌دونم.
‫تازه اون تیپ خیلی خوبی داره.
‫همه‌اش مشکی و خاکستری می‌پوشه.
‫فهمیدم.
‫متوجه شدم. ‫شما...
‫قصد دارید ‫منو با اون آشنا کنید
‫تا ازدواج کنیم
‫و من آخر سر از خونه بیرون ‫و شما رو تنها بذارم.
‫- فهمیدم. ‫- چی؟
‫- ما عمرا این کار رو کنیم. ‫- شکاک شدیا!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»