‫[منزل خون آشام]
‫جدیدا گیزمو یه چیزیش شده.
‫بد اخلاق و حواس‌پرت شده.
‫انگار یه رازی تو دلش داره.
‫البته هنوز یه نوکر کاملا مناسبه.
‫اما اون مثل همیشه نیست.
‫این که چی هست رو نمی‌دونم،
‫ولی قصد دارم بفهمم.
‫خب همه جمع شدیم. ‫خوبه.
‫- اگه بتونید چند دقیقه ‫- چی؟
‫- توجه‌تون رو کامل به من بدید... ‫- ابدا. نه.
‫یعنی الان در واقع ‫خون آشام نیستی؟
‫- همم؟ ‫- مگه به دوستت درک پول ندادی
‫- تا تو رو تبدیل به... ‫- در این مورد حرف نزنیم بهتره.
‫غیر عادی رفتار می‌کنه.
‫اگه کسی تو دنیا باشه که بتونه
‫ته‌وتوی این جور موضوع‌ها رو دربیاره، خودِ منم.
‫چرا؟ ‫چون من پادشاه ته‌وتو درآوردن هستم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫- داشتم می‌گفتم... ‫- دو تا سوال. سوال اول:
‫- چرا؟ و در ضمن... ‫- خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟
‫- کی این حق رو بهت داده؟ ‫- خب، من فقط...
‫منم یه سوال دارم.
‫باشه.
‫آره.
‫نادجا، لازلو، کالین رابینسون، ‫لطفا بس کنید.
‫دوست دارم صحبتِ گیرمو رو بشنوم.
‫چیزهای خیلی زیادی...
‫از آخرین باری که منو دیدین عوض شده.
‫توی یه جایگاه خیلی خوب هستم. ‫[نندور]
‫و همهٔ این‌ها به لطفِ ‫کتاب حکمت باستانیه
‫توی کتابخونهٔ کتاب‌های ارزشمند لازلوئه
‫که سال‌های سال ‫اون زیر خاک می‌خورده.
‫این کتاب...
‫به من یاد داد ‫تا روی مسائل مهم تمرکز کنم،
‫مثلا کی حالش خوبه ‫و کی حالش خوب نیست.
‫از اینکه حرف دلت ‫رو به اشتراک گذاشتی متشکرم، گیرمو.
‫تو حالت خوبه.
‫- من هنوز حرف نزدم. ‫- پس خوبه.
‫خیلی‌خب. ‫می‌خوام در مورد یه موضوع خیلی مهم صحبت کنم.
‫اگه مسئله زندگی عاشقانهٔ منه،
‫رفتم پیش دکتر ‫و ازم تست گرفته.
‫نه، اون تستِ کازمو بود که دادی
‫و اسمش این بود: ‫«شما کدام شخصیت سریال عشق و شهر هستید؟»
‫- و من کیم کاترال بودم. ‫- اوه.
‫- اصلا نمی‌دونم کیه
‫ولی اگه خوشگل باشه
‫و منو دوست داشته باشه، ‫چی از این بهتر؟
‫- تشخیص خیلی خوبیه. ‫- خیلی‌خب، موضوعی که می‌خوام درباره‌اش حرف بزنم
‫- امنیت خون آشام‌هاست. ‫- بگو.
‫توی پوشوندنِ اعمال خون آشامی‌تون
‫تو جامعه خیلی بی‌دقت شدید، خب؟
‫داره خیلی خطرناک میشه.
‫حالا مگه چیه؟
‫اگه کسی خبردار بشه، ‫طرف رو هیپنوتیزم می‌کنیم
‫- مثل همیشه. ‫- نخیر،
‫این اواخر دارید ‫خیلی زیاد انجام می‌دین.
‫صحیح، ‫ولی دارم حسابی توش خوب میشم.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫نه، نه، نه. نه، نه.
‫همهٔ شما فراموش خواهید کرد
‫که یه نفر پشتِ پا زده ‫و کی بوده.
‫از این می‌ترسم ‫که هیپنوتیزم داره...
‫مردم رو احمق‌تر و احمق‌تر می‌کنه.
‫ما استتن آیلند زندگی می‌کنیم. ‫هیچ‌کس نمی‌فهمه.
‫یه چیزهایی هست ‫که تو نمی‌فهمی‌شون
‫- چون خون آشام نیستی. ‫- آره.
‫- نکتهٔ خیلی خوبیـه. ‫- دقیقا.
‫ولی حتی اگه خون آشام بودم، ‫من...
‫باهات نمی‌خندیم‌ها، ‫داریم بهت می‌خندیم.
‫می‌دونید چیه؟ ‫کافیه، خب؟
‫فکر نکنید من همیشه بغل دستتونم ‫و ازتون محافظت می‌کنم.
‫من تا ابد اینجا نیستم.
‫واقعا؟ کجا می‌خوای بری، دیوید اتنبرو؟
‫- الان؟ ‫- آره.
‫- از اتاق میرم. ‫- بالاخره.
‫و خیلی هم خوبه.
‫ببینید دوستان، ‫میشه لطفا یه دقیقه منو تنها بذارید؟
‫خواهش می‌کنم، میشه... ‫می‌دونید چیه، باشه.
‫باشه. ‫بریم یه‌سره‌اش کنیم.
‫در رو قفل کنید.
‫در رو... ‫لطفا در رو قفل کن.
‫خب آره، ‫شونزده روز پیش،
‫یه تصمیم عجولانه گرفتم ‫و به درک گفتم...
‫منو خون آشام کن.
‫باشه رفیق.
‫- هنوز نه، ببخشید. ‫- فقط...
‫می‌دونم، ‫می‌خوام...
‫- ژاکتمو در بیارم. ‫- باشه، حتما، حتما.
‫فقط نمی‌خوام ‫چیزی روش بریزه.
‫- آخه مامان‌بزرگم بهم داده. ‫- همم.
‫و...
‫اولش یه‌کم اضطراب داشتم،
‫و فکر می‌کنم همیشه ‫اولین دفعه چیزه...
‫آ... خیلی‌خب.
‫- شروع کنیم. ‫- باشه.
‫- آره. ‫- آره.
‫من آماده‌ام.
‫درک،
‫دستشویی مشتری‌ها ‫دوباره گرفته.
‫می‌دونی چیه؟ ‫باید برم درستش کنم.
‫صبر کن، چی؟ الان؟
‫اگه الان درستش نکنم، ‫مردم میرن تو دستشویی گرفته
‫و کارشونو انجام میدن، ‫و باور کن،
‫- اونوقت هیچ‌کس خوشحال نیست. ‫- درک،
‫بعدا. ‫بعدِ...
‫آره، راست میگی، ‫درسته.
‫می‌دونی چیه؟ ‫ترور همیشه بهم میگه
‫من توانایی مدیریت کارهامو ندارم، می‌دونی؟
‫اول، تو رو خون آشام می‌کنم.
‫- هورا. ‫- بعدش دستشویی رو درست می‌کنم.
‫من آماده‌ام.
‫درک وارد کار شد،
‫و بالاخره...
‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط... دستگاه صدای... ‫تو رو نشون میدم.
‫چرا گذاشتیش...
‫روی حالتِ ‫شب بارونی با قصر سوراخ؟
‫موجوداتِ شب.
‫چه صدای زیبایی خلق می‌کنن.
‫یه حالت داره ‫به اسم ضجهٔ روح.
‫- برفک. ‫و یتیم‌خونه متروک.
‫بدرخش بدرخش ستاره کوچولو رو میگه.
‫- خیلی ترسناکه. ‫- ارباب، چیزی هست که...
‫می‌خوای باهام مشورت کنی؟
‫آره.
‫یه چیزی هست.
‫گیرمو..
‫فهمیدم چرا این اواخر
‫انقدر عجیب رفتار می‌کنی.
‫- فهمیدین؟ ‫- اوهوم.
‫عصـ... عصبانی هستید؟
‫آره.
‫از دست خودمون عصبانی هستیم
‫که تولدتو یادمون رفت.
‫من خوبم و تو خوبی، ‫اما این مسئله خوب نیست.
‫برای انسان‌ها،
‫تولد روز وحشتناکیه.
‫- تولدشو یادمون رفته. ‫- آره...
‫نه، فکر نمی‌کنم ناراحتیش ‫به خاطر تولدش باشه.
‫و اگه باشه، چقدر سوسوله.
‫- تولدش کِیه؟ ‫- آ...
‫راستشو بگم نمی‌دونم.
‫موجودات بیچاره فقط..
‫دویست یا سیصد سال ‫نهایت عمر کنن.
‫برای همین می‌خوایم ببریمت بیرون ‫و شام تولد بهت بدیم.
‫قشنگ‌ترین ژاکت زشتت رو بپوش
‫- و تو رستوران می‌بینیمت. ‫- چی...
‫کدوم رستوران؟
‫خب، شفاف‌سازی کنم...
‫من به حالتِ نیروی کار برگشتم.
‫من کالین رابینسون هستم. ‫امروز سفارش‌تون رو تحویل می‌گیرم.
‫خب، علاقه دارید چی بخورید؟
‫تصمیم گرفتم ‫از زندگی دفتر کمی دور بشم.
‫نظرتون چیه ‫از اون غذاها واستون بیارم؟
‫روش بامزهٔ برای گفتن غذای خوشمزه‌ست.
‫غذای خوشمزه...
‫صرفا چون فرصت‌هایی
‫توی صنعت خدمات وجود داره ‫که به شدت بی‌نظیره.
‫مخلفات کنار بشقاب. اوغ.
‫می‌تونم به سرآشپز بگم،
‫ولی احتمالا شدنی نیست.
‫- دوست ندارم گریه‌تو ببینم. ‫- من گریه نمی‌کنم.
‫فقط... ‫می‌خوام...
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫اوپس.
‫خواستم بیام به شما دو تا سر بزنم،
‫ببینم از همه‌چیز راضی هستید.
‫به دسر فکر کنید.
‫- استیک بی‌استخوون. ‫- اوهوم.
‫مدیوم وِل باشه.
‫با سالاد سزار ‫اما نون سوخاری نذارید.
‫مطمئنی یادت می‌مونه؟
‫آره، کلا چیزی نمی‌نویسم.
‫فهمیدم. ‫فکر کنم فهمیدم چی می‌خوای.
‫نوش جان.
‫سلام دوستان، ‫من کالین هستم.
‫امشب پیشخدمت شما هستم.
‫همه مهمون‌هاتون اومدن؟
‫نه. ‫امشب گیزمو با اوبر میاد.
‫- اوهوم. ‫- بسیار خب. نباید شما رو سر میز می‌ذاشتن
‫تا زمانی که همه اومده باشن.
‫می‌تونم ازتون بخوام ‫برید توی آلاچیق عمومی بایستید
‫جایی که دود سیگار می‌خوره به صورتتون؟
‫گمشو. ‫هر چی تو منو هست رو بیار
‫که مثلا داریم غذا می‌خوریم.
‫باشه، ‫پاپرز هالوپینو، پاپرز هالوپینو،
‫پاپرز هالوپینو،
‫و یه دونه اضافه برای میز.
‫عروسکم، ‫دوست داری بیای بالا پیشمون؟
‫نه، ازت بدم میاد ‫و دلم می‌خواد بمیرم.
‫وقتی مدیریتِ کلوپ خون آشامی رو داشتم
‫ممکنه یه‌کمی زیاد از حد...
‫نوشیدنی خون قدیمی...
‫خورده باشم.
‫و بعدش یه شب، ‫خیلی زیاد خورده بودم...
‫و روی عروسکم نشستم
‫و با وزنم پاهاشو له کردم.
‫انقدر کینه‌ای نباش.
‫- بیا تو جشن تولد انسانی. ‫- آره، نه؟
‫بلایی که سر پای من آوردی قابل بخشش نیست.
‫نادجا از بیخ پایین تنه‌ام رو له کرد.
‫پشتم هیچ مشکلی ندارم.
‫تا معاینه نکنم ‫نمی‌تونم دقیق بگم.
‫و راه‌حلِ کالین رابینسون رو...
‫به هیچ‌وجه دوست نداشتم.
‫بی‌خیال، می‌تونی ‫ملکهٔ رستوران باشی، ها؟
‫- دکمه رو فشار بده، عزیزم. ‫- جرئت نداری...
‫دکمهٔ انگشتمو فشار بدی.
‫دست بردار، کِیف میده.
‫نه! اصلا حالم خوب نیست!
‫♪ می‌دونستم که خوب میشم... ♪
‫هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم ‫زدی منو... ♪ حالم خوبه... ♪
‫- دالی! ملکهٔ روح اومده. ‫- ♪ خیلی خوبم... ♪
‫- لعنت به همه‌تون! ♪ خیلی خوبم... ♪ ‫- فکر کنم.
‫♪ هواتو دارم. ♪
‫کافیه!
‫منو برگردون زیر میز.
‫- من چیکار کردم؟ ‫- خوب می‌دونی چیکار کردی؟
‫هیچ‌وقت منو نمی‌بخشی، نه؟
‫کالین رابینسون.
‫- بله قربان؟ ‫- اون...
‫اون یالوپینو بود چی بود... ‫به این زودی‌ها حاضر میشه؟
‫از پیشخدمت‌تون می‌پرسم ‫بره بررسی کنه.
‫فکر کردم گفتی تو پیشخدمت‌مون هستی.
‫من وقت استراحتمه.
‫- عزیزم، چی تو ذهنته؟ ‫- آره.
‫هیچی، فقط...
‫نمی‌تونم این حرفی که...
‫گیزموی کوچک گفت
‫تا ابد پیش‌تون نیستم ‫رو از ذهنم بیرون کنم.
‫ممکنه منظورش این باشه ‫که به این زودی‌ها می‌میره.
‫- درسته. ‫- چیزیـه که...
‫- انسان‌ها سرشون میاد. ‫- همیشه.
‫یا ممکنه بره سر کارِ قدیمیش
‫توی نونِ پانرا.
‫اینم چیزیه که همه انسان‌ها
‫- تو یه مقطع انجام میدن. ‫- اوهوم، اوهوم.
‫فکر می‌کنم در نهایت، ‫شاید ممکن باشه...
‫خودش خون آشام بشه.
‫نه بابا.
‫- مسخره. ‫- ممکنه. ممکنه.
‫نمی‌فهمم چرا. ‫چرا همه‌ ش این سوال رو می‌پرسن ؟
‫خودت اونجا بودی، ‫دیدی چی شد.
‫- چرا می‌خوایم... ‫- گیرمو، سعی داریم...
‫از نقطه نظر تو بفهمیم.
‫درک به سمتم خم شد...
‫صبر کن، وایسا!
‫- چیه؟ ‫- ببخشید.
‫تا به حال انجام دادی؟
‫آره. ‫هزاران بـ...
‫خیلی انجام دادم.
‫- درک. ‫- من... نه.
‫انجام ندادم. نه. ‫تو چی؟
‫چرا اندی این کار رو نمی‌کنه؟
‫- کی؟ ‫- اربابت.
‫نندور رو میگی؟
‫اوه... باشه.
‫حالا کاملا فهمیدم.
‫همه‌اش فکر می‌کردم...
‫«اسم خون آشام اندیه؟ ‫آخه خیلی عجیبه.»
‫اینطوری نیست که نخواد.
‫همیشه میگه...
‫یه روزی انجام میده، می‌دونی؟
‫راستش خیلی به من اهمیت میده،
‫و خیلی...
‫- کارهای قشنگ واسم می‌کنه. ‫- اوه.
‫ببخشید، توقف کردم.
‫واسه تدوین‌گرهاست.
‫احتمالا یه مونتاژ قشنگ دربیارن،
‫از همه کارهایی که برای من
‫- تو این سال‌ها انجام داده، ممکنه یه ثانیه زمان ببره. ‫- باشه.
‫- آره.
‫مطمئنی می‌خوای ‫این کار رو انجام بدی؟
‫آره.
‫آره، هنوز کاملا دلم می‌خواد خون آشام بشم.
‫فقط فکر نمی‌کردم...
‫- این شکلی بشه. ‫- اوهوم.
‫نمی‌دونم، شاید ته دلم،
‫روانـم بهم میگه که...
‫واقعا آمادگیِ...
‫لعنتی! ‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫ببخشید، ‫فکر کردم گفتی آماده‌ای.
‫آماده نبودم!
‫شنیدم گفتی آماده! ‫فکر کردم آماده‌ای!
‫فکر کنم سرخرگم رو زد.
‫خدا لعنتت کنه!
‫اوه!
‫اینطوری بود...
‫گندش بزنن!
‫راستشو بگو. ‫بده؟
‫ثابت وایسا، بذار نگاه کنم.
‫آره، بده.
‫خدا لعنتت کنه.
‫خیلی‌خب، ‫باید خونتو بخورم.
‫این تیکه گیر و گور داره.
‫- چرا؟ ‫- چون غش می‌کنم.
‫- فشار خونم پایینه. ‫- چی؟
‫اگه بخوام روراست باشم، ‫شماها مثل کنه می‌مونید.
‫چرا باید حرفمو تکرار کنم؟
‫خودتون اونجا بودید، ‫خون رو دیدین.
‫- خیلی ممنون و بهت پنج ستاره میدم. ‫- باشه.
‫و می‌دونی چیه؟ کافیه. ‫میرم واسه شام تولدم
‫در حالی که واقعا تولدم نیست.
‫تصور کنید گیرمو
‫با پاهای کوچیکش پرواز می‌کنه.
‫- خیلی خنده داره. ‫- شبمو ساخت.
‫چی انقدر خنده داره؟ ‫چیو از دست دادم؟
‫سلام دوستان.
‫سلام. میشه صندلی رو بردارم؟ ‫خیلی ممنون.
‫- منم ‫- چی انقدر خنده داره؟
‫هیچی.
‫داشتیم مسخره می‌کردیم ‫که تصور می‌کنیم
‫که تو خون آشام شدی.
‫نمی‌دونم کجاش انقدر خنده داره.
‫- می‌تونید تصور کنید گراهام خون آشام بشه؟ ‫- می‌دونم!
‫یه خفاش کوچولو میشه ‫که اسهال داره و...
‫پرواز می‌کنه و بعدش...
‫چرا همیشه تو داستان‌هاتون ‫من در حال کار خرابی‌ام؟
‫گیزمو، ببخشید. ‫البته آخر سر،
‫قطعا تو رو خون آشام می‌کنم
‫وقتی که زمان مناسبش برسه.
‫ولی باید اعتراف کنی، ‫تصویر خنده‌داریه.
‫با این عینک‌های گنده‌ات.
‫یا یه شنل مسخرهٔ پشمی.
‫اگه صبر نکرده باشم
‫تا موقعی برسه ‫که فکر کنی زمان مناسبش رسیده؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- اگه بر فرض،
‫برم آخر خیابون، ‫و بعدش دراکولا...
‫- دراکولا؟ ‫- گفته باشه:
‫«می‌خوای تو رو خون آشام کنم؟»
‫و گفته باشم آره؟
‫یه نوکر میره پیش یه خون آشام ‫که اربابش نیست
‫و ازش می‌خواد اونو تبدیل کنه؟
‫من طرفدار طنز تحقیرآمیزم،
‫اما این مسئله خنده نداره.
‫چندان مطمئن نیستم ‫که باید...
‫در این مورد ‫با صدای بلند حرف بزنیم.
‫ولی چیزی نیست.
‫گفتم فرضا.
‫فرضا،
‫چیزی که میگی...
‫بزرگ‌ترین تحقیریه
‫که یه نوکر ‫می‌تونه سر اربابش بیاره.
‫اگه این اتفاق افتاده باشه، گیزمو...
‫اونوقت خودم می‌کشمت.
‫دوست ندارم، ‫اما چاره‌ای ندارم.
‫و بعدش خودمو می‌کشم.
‫که اینو هم دوست ندارم.
‫یه موضوع‌هایی هست که نباید...
‫در موردشون شوخی کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫شش تا دامپلینگ گیاهی آوردم
‫و یه پودینگ شکلاتی.
‫- شبیه... ‫- قهوه‌ایه.
‫- ممنون. ‫- مدفوعه.
‫خب، شام خوبی بود، ‫بنابراین...
‫حواست از این مسئله پرت شدی ‫که بزودی می‌میری.
‫- قابلتو نداشت. ‫- آفرین. خوب گفتی.
‫و برای آرزوی تولدت،
‫همه‌مون قول می‌دیم ‫بیشتر تلاش کنیم
‫تا قاطی مردم بشی، ‫همونطور که خودت خواستی.
‫فکر کنم خونه می‌بینمـ...
‫خیلی‌خب. ‫میرم مرکز خرید چیز میز بخرم.
‫مرکز خرید چیه؟
‫- شنیده بودم... ‫- نه!
‫یه چیزی به اسم مرکز خرید وجود داره.
‫ولی فکر می‌کردم ‫افسانه‌ست، شایعه‌ست،
‫قصه‌ست ‫که یه بچهٔ دیوونه درآورده.
‫- باید ببینمش. ‫- شاید بهتر بود...
‫اسم مرکز خرید رو نمیوردم. ‫تقصیر منه.
‫گردن می‌گیرم.
‫خیلی‌خب، اینجا مرکز خریده.
‫بشینید و آدم‌ها رو نگاه کنید، ‫هر کاری می‌خواید انجام بدید
‫وقتی که نشستید.
‫میرم عینک جدید ‫و چمدون بخرم
‫- و بعدش می‌ریم خونه. ‫- داره میره بالا!
‫اون آسانسوره.
‫همین‌جا بمونید.
‫- عالیه. ‫- آره، فهمیدیم. باشه، عالیه.
‫- الان میام. ‫- باشه. باشه.
‫واست شلوار می‌خرم.
‫سفورا چیه؟
‫هدایای گیلی. ‫خیلی هم خوب.
‫این مرکز خرید ‫هدایای گیزمو هم داره؟
‫مطمئن نیستم.
‫موردی نیست. ‫چرخ می‌زنم.
‫دوست دارم در موردِ ‫این محصول توضیح بدی.
‫- خب، اون شرکه. ‫- عالیه.
‫پلاستیکش کن.
‫و ضمنا...
‫دوست دارم این کوپن‌های ویژه ‫رو بهت تقدیم کنم.
‫این کوپن‌ها ‫رو روی چشم می‌ذارم
‫واسه تعویض روغن مجانی
‫که ۱۸ سال پیش منقضی شده،
‫- آره. ‫- و این یکی...
‫عکس بُریدهٔ شده رایان سیکرست ‫از مجله‌ست.
‫- جواب میده؟ ‫- آره، معلومه جواب میده.
‫قراره درستش کنیم، ‫و اینطوری درست می‌کنیم.
‫ببخشید.
‫- خب، انتخاب کردید؟ ‫- بله.
‫دنبال اندازهٔ دقیقِ...
‫ونوس هستم زمانی که با هر کدوم ‫از پاهاش چایی میورد،
‫اونقدر زِبر و زرنگ بود ‫که همه دنبالش بودن،
‫و یه جوری باشه ‫که بتونه چک‌هاشو خودش امضا کنه.
‫منظورم بیشتر این بود ‫کدوم یکی کلاه رو می‌خواید؟
‫آها، آره. ‫کلاه لبه پهن رنگین‌کمونی.
‫باشه.
‫دیگه چی شد؟
‫اصلا نظر منو نپرسیدی.
‫چی چی بلغور می‌کنی؟
‫ندیدی از چک و امضا حرف زدم؟
‫مراکز خرید جاهای شگفت انگیز ‫با جنس‌های شگفت انگیز هستن.
‫روستای بچه‌ها.
‫منطقیه که همه‌شون ‫رو یه جا نگه داری.
‫اسم اینجا کفش لندنه.
‫اگه اون کفش‌ها ‫واقعا از لندن اومده بود،
‫پُر مدفوع بود.
‫انبار لباس.
‫- حتما پوششِ مواد مخدره. ‫- ببخشید.
‫سلام. مایل هستید عطر جدیدمون به اسم نوآر رو امتحان کنید؟ ‫- نه، گمشو.
‫نباید اجازه بدم ‫رعیت‌ها از راه اصلی دورم کنن.
‫سوال هنوز پابرجاست.
‫گیزمو داره چیکار می‌کنه؟
‫آمادهٔ چپاول باشید!
‫- لازلو! ‫- خفه شو.
‫- جان رو پیدا کردم. ‫- احمق.
‫- جانه. ‫- کودن احمق.
‫سرعتشو زیادتر کن!
‫حرف‌های سنگینی ‫سر شام زده شد، نه؟
‫حرف‌های که من اصلا، ‫من اصلا...
‫نمی‌دونستم.
‫ببخشید.
‫کجا بودم؟ ‫من...
‫خونریزی شدید داشتم ‫و نزدیک بود بمیرم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- آره، فکر کنم. ‫- خب، خوبه.
‫- چون هنوز نخوردم. ‫- رفیق.
‫با خونِ بقیه مشکل ندارم.
‫اما خون خودم؟ ‫نه، ممنون.
‫وقتی به غش کردن فکر کنم، ‫غش می‌کنم.
‫پوست رو شکافتن سخته‌ها.
‫- آم... ‫- داره وقتم تموم میشه، رفیق.
‫بیا. ‫با این موکت‌بُر دستمو ببر.
‫مطمئنی؟ ‫درد داره‌ها.
‫- خون آشامم. فکر کنم بتونم تحمل ‌کنم. ‫- باشه.
‫- بریدی؟ ‫- آره.
‫- اما نگاه نکن چون... ‫- به چی نگاه نکنم؟
‫- لعنتی. ‫- نه، درک.
‫نه.
‫کاریه که شده. ‫نمیشه کاری کرد.
‫راه برگشتی...
‫درک. ‫باز دستشویی گرفت.
‫اوه...
‫باشه، ببخشید رفیق، ‫باید برم دستشویی رو درست کنم.
‫لعنتی. رفیق؟
‫رفیق؟
‫آره.
‫اینجاییم.
‫به نظر میاد...
‫یه فرآیند باشه.
‫فکر می‌کردم تغییر و تحول سریع‌تر باشه،
‫اما خون نخوردم.
‫هنوز می‌تونم غذای انسانی بخورم.
‫راستش، اشتهام ‫نسبت به گوشت خام خیلی خیلی زیاد شده.
‫دندون‌هام کاملا عادیه و...
‫احساس جذاب‌تر شدن ندارم.
‫هنوز می‌تونم ‫برم زیر نور آفتاب.
‫نمی‌تونم پرواز کنم ‫یا به خفاش تبدیل بشم.
‫هنوز.
‫خفاش!
‫شکل انسانی.
‫فکر می‌کردم تغییر
‫شبانه شکل بگیره، ‫اما شونزده روز شده.
‫واسه همین به کسی چیزی نگفتم.
‫نگه‌اش داشته بودم ‫واسه وقتی که...
‫نشون میدم و همه غافلگیر میشن، ‫ولی توی این نقطه،
‫اصلا فکر نمی‌کنم ‫باید بهشون بگم چون...
‫- آقای دلاکروز؟ ‫- ببخشید.
‫دلاکروز؟ منم.
‫- دلاکروز. ‫- سلام.
‫چند وقته با نسخهٔ دکتر
‫عینک می‌زنید؟
‫از سه یا چهار سالگی؟
‫نمی‌دونم می گند زده،
‫ولی راستش ‫شما اصلا به عینک احتیاج ندارید.
‫طبق معاینه چشمی که انجام دادید،
‫دیدِتون ۲۰ از ۲۰ئه.
‫در حقیقت از دید ‫بیست از بیست هم بهتره.
‫- وای. ‫- آره.
‫خب، این...
‫قدرت ماوراییه.
‫- وای، این... وای. ‫- در حال حاضر، شما...
‫شیشهٔ خیلی قوی ‫رو بی‌دلیل به چشم‌تون می‌زنید.
‫- بهتره کنار بذاریم. ‫- بهتره کنار بذاریم.
‫- آره. ‫- آره، خیلی‌خب.
‫امکانش هست ‫یه عینک...
‫بدون شیشه بگیرم؟
‫فقط، نمی‌خوام ‫مردم فکر کنن...
‫قیافه‌ام... فرق کرده.
‫آره. حتما. ‫همین فِریم رو می‌خواید یا...
‫از تولدت لذت بردی؟
‫خوب بود، ارباب.
‫فکر کنم خیلی گرسنه نبودم.
‫ایرادی نداره.
‫حالا اون سمت.
‫- ارباب؟ ‫- اوهوم؟
‫اگه تصادفا
‫بدستِ یکی دیگه...
‫- همم؟ ‫- خون آشام شده باشم،
‫احیانا واقعا...
‫منو نمی‌کشی، درسته؟
‫گفتی تصادفا؟
‫- آره. ‫- عمدی نبوده؟
‫نه، گمونم... نه.
‫بازم باید بکشمت. ‫چه چاره دیگه‌ای دارم؟
‫پس قانونِ ‫خون آشام‌ها نباید خون آشام دیگه‌ای رو بکشه چی؟
‫گیزمو، دوست ندارم...
‫قبل از خواب ‫به صورت فرضی ذهنم درگیر بشه.
‫- خودت می‌دونی. ‫- درسته.
‫سرم داغ می‌کنه.
‫نظرت دربارهٔ ‫یه قصه خوب و قشنگ چیه؟
‫باشه. ‫فیلم خیلی جالب...
‫اون شب دیدم.
‫- تعریف کن. ‫- دربارهٔ یه مردی بود،
‫و به خون آشام تبدیل شد.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫ولی بعدش فهمید شاید...
‫آمادگی تبدیل شدن ‫به خون آشام رو نداشته.
‫چرا؟
‫دلایل خودشو داشت. ‫ولی بعدش...
‫سعی کرد یه راهی پیدا کنه تا...
‫جلویِ روند تبدیلش ‫به خون آشام شدن رو بگیره...
‫گیزمو، لطفا...
‫از داستان‌های علمی تخیلی
‫قبل خواب هم خوشم نمیاد.
‫- باشه. ‫- یادم افتاد...
‫واست هدیه تولد خریدم.
‫وقتی گفتی چمدون می‌خوای شنیدم.
‫برای همین واست...
‫چمدون خریدم.
‫- ممنون، ارباب. ‫- اوهوم.
‫خواهش می‌کنم. ‫در رو ببند.
‫خون آشام بودن...
‫با انسان بودن هیچ تفاوتی نداره.
‫فقط کارهای لازم ‫برای زنده موندن رو انجام می‌دیم.
‫در مورد روزمون حرف می‌زنیم.
‫قاطی جماعت میشیم.
‫مثل بقیه رفتار می‌کنیم.
‫ولی راستش...
‫همه‌مون توی دید قایم شدیم.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »