‫کالین کوچولو بیچاره شده، ‫[ لازلو ]
‫و برای من مثل معماست.
‫انگار همین دیروز بود ‫که آواز می‌خوند و میرقصید
‫پر از شادی بود و می‌خندید.
‫الان به زور باهام حرف میزنه.
‫و وقتی حرف میزنه، عذاب می‌کشی.
‫لعنتی. به قدر کافی ‫اسباب بازی روی زمین نداری؟
‫گفتم میشه هدفونت رو در بیاری؟
‫هدفون زدم.
‫آره، می‌دونم. ‫میشه درشون بیاری؟
‫یه لحظه بردار.
‫صبر کن. چیه؟
‫داشتم فکر می‌کردم، نظرت چیه ‫از باغ وحش بریم بالا
‫و ببینم بچه کرگدن‌ها بزرگ شدن
‫- جون آخرین بار که... ‫- الان کار دارم.
‫رفتیم دیدیمشون.
‫ممنون.
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫- باشه. ‫- ها؟
‫می‌دونم الان جثهٔ یه مرد رو داره،
‫ولی دقیقا همین هفتهٔ پیش بود ‫که یه پسر بچه بود.
‫و تمام کتاب‌های مرتبط به...
‫آزمون و سختی‌های جوون بودن رو خوندم،
‫اما هیچ فایده‌ای نداشت.
‫دیگه از بازی کردن با دوست‌هاش لذت نمی‌بره.
‫حسابی بزرگ شده، نه؟
‫همینطور نه، آلیسون؟ ‫اون در آستانهٔ
‫سن ناجوری قرار داره.
‫نه، توی زمینم. توی زمینم.
‫دیلان!
‫دیلان گفت که پله‌ها
‫جزو زمینه و رفتم اونجا ‫اما منو زد!
‫- عادلانه نبود! ‫- ایرادی نداره.
‫کاش مرده بودی، دیلان!
‫- نه، نه. اینطوری نگو. نمی‌خوای... ‫- چرا، می‌خوام!
‫انگار نصف بچه‌ست، نصف بزرگسال.
‫چیزی نیست.
‫شبیه کالین رابیسنونه
‫و مثل کالین رابینسون می‌مونه، اما از نظر ذهنی ‫[ گیرمو- محافظ/ پرستار بچه ]
‫گیجـه. ‫خب، چوب رو بگیر.
‫- چرا؟ ‫- به عنوان کسی که توی زندگیش نقش پدری داره،
‫فکر کردم از این فرصت استفاده کنم ‫تا یه چیزهایی بهش یاد بدم.
‫بزن! خیلی‌خب!
‫باشه. ایرادی نداره. میرم بیارم. ‫خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫فقط...
‫با دقت به توپ نگاه کن، باشه؟
‫- به توپ نگاه کردم. ‫- به نظر تنها چیزی
‫که باعث شادیش میشه و انجام داده ‫اونم از وقتی راه رفتن رو یاد گرفته
‫با چکش سوراخ کردن
‫دیوارهای اتاق قدیمیـش توی زیر زمینه.
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم،
‫ولی به نظر میرسه رهایی سالمی
‫از بی رحمی ظاهری
‫و خشم غیر قابل توجیهه.
‫الان که کالین کوچولو ‫رو به عنوان ستاره بزرگمون نداریم،
‫کلوپ شبونه دیگه مگس هم پر نمیزنه.
‫- من بودم اینطوری نمی‌گفتم، اما... ‫- خب، من میگم.
‫و هنوز اون‌قدر پول به جیب نزدیم
‫- تا خونه رو تعمیر کنیم. ‫- اما تسلیم نمیشیم.
‫اون پر از ایده‌ست.
‫آره. هنوز فکر می‌کنم باید...
‫دوباره رپ بتل ‫فری‌استایل خون آشامی رو برگزار کنیم.
‫خوب نیست. ‫خون آشام‌ها خیلی عصبی‌ان.
‫و بعد...
‫یه گروه انسانی کمدی بداهه اومدن.
‫خیلی خب، برای شروع،
‫اول یه توصیه بکنید.
‫همدیگه رو کتک بزنید!
‫- آره! ‫- انگار خون آشام‌ها
‫از کمدی بداهه خوششون نمیاد.
‫چون بامزه نیست.
‫منظورم یه منطقه بود.
‫برید بیرون...
‫و همدیگه رو کتک بزنید.
‫واقعا فکر می‌کردم
‫اجرای آهنگ‌های جدید لازلو
‫کلوپ رو منفجر کنه.
‫- زود باشید، بخونید احمق‌ها... ‫- خفه شو، لازلو!
‫ولی هنوز یه‌کم درآمد داریم.
‫آره، یه کوچولو.
‫♪ تقصیر من نیست ♪
‫♪ تقصیر توئه ♪
‫- ♪ تقصیر من نیست ♪ ‫-ولی جدی جدی
‫به تهِ این دیگ قدیمی رسیدیم.
‫کلی مهمونی مجردی گرفتیم.
‫به نظر خیلی راحت میومد.
‫این لباس‌ها رو از سایت آمازون سفارش دادن؟
‫آره، بریم بیرون.
‫الان، جشن تولد بچه‌ها، متاسفانه،
‫بزرگترین درآمدمونه.
‫نه، نه، نه! پله‌ها نه!
‫طبقه بالا ممنوعه!
‫گرفتمت!
‫این یکی!
‫همه‌اش تقلب می‌کنه.
‫یه فازه. تموم میشه میره. ‫[ منزل خون آشام ]
‫خب، با سرعتی که بزرگ میشه،
‫تا الان باید ترک می‌کرد.
‫خب، ‫حداقل انرژی حوصله سر بر خون آشامی رو نداره.
‫ترجیح می‌دادم حوصله سر بر بود ‫تا این هیولای وقیح.
‫با احترام،
‫مشکل شما اینه که بلد نیستید
‫چطوری با نسل جوون ‫به زبون خودشون حرف بزنید.
‫اونوقت تو بلدی؟
‫چند تا از بهترین سربازهام
‫نوجوون بودن.
‫خیلی مهم بود تا...
‫به زبون خودشون صحبت کنم...
‫یا لحنشون، اگه بخواید...
‫تا بهشون الهام ببخشم
‫و توی میدون نبرد انگیزه بدم
‫چون معمولا جوون‌ها ‫رو خط اول جنگ می‌ذاشتیم.
‫و فورا ارتش مقابل می‌کشتشون.
‫برای همین همیشه یه‌کم...
‫طفره میرفتن تا خط اول بایستن.
‫می‌دونید چیه؟ درستش می‎کنم.
‫به فنا رفتیم.
‫تماشا کنید و یاد بگیرید.
‫آهنگ خیلی خفنیه.
‫منم از این آهنگ‌های خفن گوش میدم.
‫ولی می‌دونی،
‫چیزهای بیشتری توی زندگی وجود داره...
‫- رفیق. ‫- ولی می‌دونی،
‫چیزهای بیشتری نسبت به گوش دادن...
‫به آهنگ‌های خفن وجود داره.
‫مثل چی؟
‫احتمالا برای فهمیدن
‫حرفی که می‌خوام بزنم خیلی سنت پایین باشه.
‫یکی از بهترین...
‫و خفن‌ترین راه‌های گوش دادن ‫اینه که با هم‌خونه‌ای‌هات
‫و بزرگترهات مهربون و مودب باشی.
‫واقعا؟
‫و فکر می‌کنی جواب بده؟
‫آره.
‫ممنون، رفیق.
‫ممنون که دانش مفیدت
‫رو در اختیارم گذاشتی.
‫خواهش می‌کنم...
‫رفیق.
‫دیدین؟
‫فقط باید به زبون خودشون صحبت کنید.
‫اگه کسی غر بزنه، ‫اون‌موقع می‌تونی بکشی‌شون.
‫- اوه. ‫- می‌تونم...
‫آقای فیناس تیلور بارنوم رو بهتون معرفی کنم؟
‫آقای بارنوم چند تا توصیه عالی ‫[ پی.تی. بارنوم - کارآفرین سیرک ]
‫درباره جذب مشتری بهم گفتن.
‫آقای بارنوم. میشه لطفا ‫یه دقیقه ما رو تنها بذارید.
‫باشه، ممنون.
‫پی.تی. بارنوم بیشتر از ۱۵۰ ساله مرده.
‫- خون آشامه؟ ‫- آره، نخواه توضیح بدم.
‫خب، حس می‌کنم باید ازت بخوام توضیح بدی.
‫- چیز خاصی نیست. ‫- خب، من رئیستم،
‫دلت می‌خواد داد بزنم؟
‫- سلام دوستان. ‫- سلام.
‫ببخشید، حس می‌کنم مزاحم شدم.
‫آره.
‫می‌خواستم...
‫سی‌دی آهنگ‌هایی که...
‫واست رایت کردم رو بهت بدم. ‫خب، فقط واسه تو رایت نکردم،
‫چون منحرفانه و رقت انگیزه.
‫خب، یه سی‌دی اضافه داشتم، ‫فکر کنم و...
‫ممنون، کالین.
‫حتما یه راهی پیدا می‌کنم
‫که بهش گوش بدم.
‫اگه از آهنگ‌ها خوشت اومد،
‫شاید بتونیم یه روزی بریم بیرون.
‫و اگه خوشت نیومد، واسم مهم نیست.
‫در هر صورت، می‌دونی، بگذریم.
‫خیلی‌خب، تا بعد. خداحافظ.
‫- حرف بزن، عوضی. ‫- باشه.
‫اما نباید به کسی چیزی بگی.
‫توی چند دهه گذشته، چند تا کتاب
‫توی کتابخونه شورای خون آشامی دیدم
‫که شامل ممنوع‌ترین
‫اطلاعات مخفی بود، و شکل هنری باستانِ
‫احضار مرده‌ها رو یاد گرفتم.
‫اما این سِحر و جادوئه.
‫بس کن.
‫کسی دیگه بوده که زنده‌اش کرده باشی؟
‫فقط اونایی که صاحب روحشون هستم.
‫یه لحظه.
‫آقای بارنوم، از این سمت لطفا.
‫این شما و این هم...
‫دومین کلکسیون جهان
‫از روح انسان‌های مرده توی آمریکا.
‫وای.
‫اولین کلکسیون رو کی داره؟
‫یه متخصص کامپیوتر پولدار.
‫چطوری این روح‌ها رو زنده می‌کنی؟
‫متاسفانه،
‫زمانی که روح‌ها شکل انسانی ‫به خودشون می‌گیرن،
‫فقط ۲۴ ساعت زنده می‌مونن
‫و بعد به داخلِ
‫ماده‌ای میرن که از اونجا اومدن.
‫- اوه. ‫- خیلی‌خب، روح رو بده.
‫خیلی‌خب. ممنون. ‫و اضافه می‌کنیم.
‫بو میده.
‫زندگیه، عزیزم. ‫بوش کن.
‫سلام؟
‫جواب داد.
‫اسکات جاپلین، درسته؟ ‫[ اسکات جاپلین - شاه رگتایم ]
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم، بانو.
‫- همچنین. ‫- از آشنایی با شما هم خوشوقتم، بانو.
‫ببین، همهٔ ما اشتباه می‌کنیم.
‫مسئله بزرگی نیست.
‫خب، بزرگه، شان،
‫چون ماشینت رو دزدید.
‫می‌خواستم برگردونم.
‫ببخشید؟
‫گفتم می‌خواستم برگردونم.
‫گوش کن، ماشین رو برداشته بود
‫بره یه دوری بزنه.
‫کالین، میشه کمک کنی
‫بفهمیم که چه فکری کردی.
‫- نمی‌دونم. ‫- رفتارت
‫مثل اون کالینی که می‌شناختیم نیست.
‫کالینی که می‌شناختی؟ ‫تو اصلا منو نمی‌شناسی.
‫تو حتی نمی‌تونی بگی ‫بابا و مامانم کی هستن
‫یا از کجا اومد
‫یا چرا این افکار رو توی ذهنم دارم
‫که با چکش...
‫- دیوارها رو سوراخ کنم. ‫- ما خودمونو هم نمی‌شناسیم!
‫نمی‌تونی بهم بگی چرا
‫توی یه شب مثل تربچه انسانی ‫پنجاه سانت رشد کردم.
‫گوش بده، توله بز نمک نشناس، ‫ناراحتم کردی.
‫- هی، هی، هی. ‫- داریم نهایت تلاشمونو می‌کنیم.
‫خب، حالم خیلی بهتر شد.
‫هی، هی، هی، هی، ‫دوستان، دوستان، دوستان.
‫بسه، مفت خور.
‫اوضاع یه‌کم بالا گرفته.
‫آره، چون اون شروع کرد.
‫- اون شروع کرد. ‫- خیلی‌خب، گوش کنید،
‫من و بابام قبلا همیشه ‫همینطوری دعوا می‌کردیم!
‫و هیچ سودی نداشت!
‫- فهمیدین؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- ولی من و بابام،
‫تونستیم یه راهی پیدا کنیم ‫تا اختلافمون رو کنار بذاریم.
‫و الان همین کار رو می‌کنیم. ‫پس، بلند بشید.
‫- چی؟ ‫- بلند بشید.
‫جفتـتون.
‫زود باشید. ‫می‌تونید به شانی اعتماد کنید.
‫خیلی‌خب، روبه‌روی هم وایستید.
‫- وایستادیم. ‫- خوبه. چشم تو چشم.
‫باشه؟ خوبه.
‫حالا تا سه می‌شمرم.
‫وقتی گفتم شروع، همدیگه رو بزنید.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- اولین نفر که تسلیم بشه،
‫اون یکی رئیس خونه میشه.
‫- سه، دو، یک... ‫- نه. نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫- چنین کاری نمی‌کنیم. ‫- بی خیال!
‫صبر کن، چیزی نیست. ‫الان بهترم.
‫ببخشید که نا امیدت کردم.
‫یه اما هم باید داشته باشه.
‫نه، اما نداره. ‫آقای رینالدی، شاید بتونیم
‫یه یدک کش پیدا کنیم
‫- و ماشینتون رو از رود ریچموند بیاریم. ‫- پسر خوب.
‫بریم. ترجیح میدم بیمه پولشو بده،
‫اما...
‫وقتی عصبانیـم کرد
‫خیلی آروم‌تر و دوستی داشتنی‌تر بود.
‫داره ازمون تغذیه می‌کنه.
‫اما نه با حوصله‌مون رو سر بردن...
‫بلکه با اذیت کردنمون.
‫- فکر می‌کنم ممکنه حق با تو باشه. ‫- کالین رابینسون
‫تا ابد...
‫- خون آشام انرژیه. ‫- آره.
‫که یعنی باید بهش بگم.
‫باید بهش بگم دقیقا چی هست.
‫چرا هیچی دربارهٔ دانش مخفی
‫و کلکسیون ارواح نگفتی؟ ‫باورم نمیشه.
‫خب، وقتی می‌خوام زندگیمو واست تعریف کنم
‫به نظر نمیاد خیلی علاقه مند باشی.
‫نظرت چیه
‫از جیم بریدی متخصص الماس ‫درباره جذب جمعیت توصیه بگیریم، ها؟
‫اون شکم پرست معروفی بود ‫و اهل زندگی شبانه بود.
‫نه.
‫زنده کردن مرده‌ها
‫نمایش اصلی‌مون میشه.
‫تصور کن چند نفر میان.
‫بهترین ذهن‌های تاریخ بشریت
‫با همدیگه روی صحنه میان ‫اون هم به مدت یک شب
‫تنها در کلوپ نادجا.
‫باید به این فکر می‌کردم.
‫آره. حسابی اذیتم کرد ‫که چنین فکری به سرت نزن.
‫[ جلسه شب تاریخی با نادجا ]
‫خیلی خوب پیش نمیره. ‫به نادجا گفتم
‫بهتره قبل از برنامه ‫یه‌کم تحقیق کنه،
‫ولی گفت می‌خواد بداهه انجام بده.
‫وای. غذای ذهن بود، آقای چایکوفسکی.
‫غذا فکر بود. ‫حالا...
‫بانو موراساکی شیکیبو،
‫عده‌ای میگن داستان گنجی شما
‫شکل ادبیاتی رو خلق کرده ‫که الان به اون رمان میگیم.
‫باید ازتون بپرسم،
‫این ایده‌ها رو از کجا آوردید؟
‫آقای داوینچی، هر وقت دلتون خواست
‫بپرید وسط حرفمون، ‫حس کنید یه صحبت عادیه،
‫اینطوری که همه وسط حرف هم می‌پریم و...
‫درسته.
‫- خون آشام انرژی؟ ‫- آره.
‫و چیزه...
‫کاری از دستم بر نمیاد تغییرش بدم؟
‫نه. متاسفانه راهی نیست، پسرم.
‫می‌دونی، ژنتیکیـه. ‫خارج از کنترل ماست.
‫وقتی هم‌سن تو بودم ‫برمی‌گشتن بهم می‌گفتن
‫که با این قیافه زیبا و خشن
‫و این هوش بالا و هیکل تنومند ‫بار دوش بقیه هستم،
‫منم ناراحت می‌شدم و چیزی می‌گفتم ‫اما زندگیه دیگه.
‫آخه... خون آشام انرژی،
‫انگار خیلی وحشتناکه.
‫آره، خیلی خوب نیست.
‫خب، چرا کاری نکردی؟
‫باید فکر می‌کردی یه کاریش می‌کردی
‫جای این‌که بشینی.
‫می‌دونی که چی میگن ‫«مردها نقشه می‌کشن و...
‫و بعد... می‌خنده.»
‫کی، خدا؟
‫خدا رو مقصر می‌دونی؟
‫بعدش کی، عیسی‌مسیح؟
‫ازت متنفرم!
‫خدای من، درد داشت.
‫حالم خوبه، فکر کنم.
‫با رفتن زن نندور، ماروا،
‫و بزرگ شدن یه دفعه‌ای کالین،
‫حس می‌کنم دیگه کاری نیست ‫که من انجام بدم.
‫خب، فکر می‌کنم مثل پدر و مادری‌ام ‫که بچه‌هاش ازدواج کردن و رفتن.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫از این شغل حوصله‌ام سر بره
‫چون همیشه
‫یه کاری بود انجام بدم، ‫اما هیچ‌چیز ابدی نیست،
‫حتی زندگی شخصی‌م.
‫اولین عشق زندگی‌مو پیدا کردم و بعد...
‫منو به خاطر یکی دیگه ول کرد.
‫دوباره رسیدم سر نقطه اول...
‫همون زندگی یک نواخت.
‫مثل همستر که روی چرخه.
‫من همسترم روی...
‫چرخ.
‫تق‌تق. ‫اومدم ببینم چیزی لازم ندارم.
‫نه. چیزی نیاز نیست. ممنون.
‫جدیدا ساکت شدی.
‫ناراحتی چون ماروا رفته؟
‫هیچی مثل پایان رابطه
‫نمی‎تونه کاری کنه قدردان تنها بودن بشی.
‫همین؟
‫- چی همین؟ ‫- خیلی واست مهم بود
‫تا زن بگیری
‫و عروسی بزرگی برگزار کنی،
‫و حالا که همه‌اش از بین رفته، ‫اصلا ناراحت نیستی؟
‫تقریبا، آره.
‫حس نمی‌کنی اینجا هیچی عوض نمیشه؟
‫انگار هر روز می‌گذره
‫و پشت سر هم روزها می‌گذره ‫و قبل از این‌که بفهمی،
‫چند سال گذشته؟
‫آره. فوق العاده نیست؟
‫باشه.
‫خب بعدش چی؟
‫همونطور که شاید متوجه شده باشی،
‫دوباره عادت کتاب خوندنم رو از سر گرفتم،
‫پس فکر می‎کنم
‫یه مدت کتاب خونم.
‫- تا چند وقت؟ ‫- یه مدت کوتاه.
‫پونزده سال، شاید بیست سال.
‫همونطور که یه بار گفتم،
‫فقط می‌تونی رقیبت رو ببری...
‫فهمیدیم که حتما مجبور نیستیم
‫جلوی تماشاگرها برگزار کنیم.
‫می‌تونیم با ضبط کردن برنامه
‫و پخش توی اینترنت ‫افراد بیشتری رو توی این برنامه سهیم کنیم.
‫سلام، و خوش آمدید ‫[ گاندی - گوآرا - همینگوی ]
‫به صحبت درباره تاریخ ‫با نادجا
‫در قسمت امشب...
‫بعد می‌تونیم با تبلیغ گرفتن پول در بیاریم.
‫نفرت شکل ماهرانهٔ...
‫اگه میشه یه لحظه حرفتون رو قطع کنم.
‫میشه خواهشا لطف کنید
‫این کارت رو بخونید، جناب گاندی؟
‫استیک داغ
با بیسکوییت داغ عسلی.
‫انچیلادای گوشت با پنیر و چوریتزو.
‫و این دو غذا غذای مخصوص...
‫بلو آپرین در این ماه هستند.
‫به به. ‫ولی بهم بگو، ماهاتما،
‫اولین بار که بلو آپرون ‫رو امتحان کردی کِی بود؟
‫لعنتی. بده من. ‫من می‌خونم.
‫نه، نه، نه، بخشید، آقای همینگوی.
‫می‌خواستم قبل از وقت استراحت بعدی ‫بگم تبلیغ تشک کسپر رو بگید.
‫خب، پولی که از اسپانسر در میاریم
‫بستگی به تعداد شنونده‌ها داره. ‫گیرمو رو مجبور کردیم
‫یازده بار پادکست رو گوش بده ‫و ۰.۶ سنت در آوردیم.
‫این همه سِحر و جادو برای هیچ.
‫معلوم شد که دنیا...
‫آماده داستان‌های صوتی الکترونیکی نیست.
‫ضمنا دیگه هیچ‌کس ‫به کلوپ خون آشامی نمیاد.
‫دیگه کافیه.
‫به راهنما گفتم به خاطر شب دخترونه
‫شب بیا خونهٔ من و تابلوئه
‫با شنیدن این خبر حسابی بالا و پایین پرید.
‫خداحافظ. خدانگهدار.
‫به ارواح گفتم که خیلی سخت کار کردن،
‫و باید برن تعطیلات.
‫واسم کارت بفرستید. وقتی برگشتید می‌بینمتون. ‫[ پارک یونیورسال اورلاندو ]
‫وضعیت جدی نیازمند اقدامات نامتعارفه.
‫احتمالا باید از اینجا برید.
‫تموم شد.
‫گفتم برید. گم بشید.
‫برو اونور.
‫تقصیر منه. ‫اگه دیشب...
‫دعوت پر از مهرت رو قبول نمی‌کردم...
‫- ضمنا بازم ممنون. ‫- اوهوم.
‫اینحا بودم و می‌تونستم
‫- مانع این اتفاق بشم. ‫- گوش کن،
‫نمی‌تونیم همزمان همه جا باشیم، می‌تونیم؟
‫نه، ولی شانس آوردیم.
‫هیچی نسوخته.
‫هیچی نسوخته؟
‫خون پاش‌ها فعال شدن
‫و آتیش رو خاموش کردن ‫قبل از این‌که آتیش همه جا رو بگیره.
‫- خون پاش‌ها؟ ‫- آره.
‫خون پاش‌هایی که وقتی می‌خواستیم
‫فعالشون کنیم هیچ‌وقت کار نمی‌کردن؟
‫خون‌ها رو دیدم حسابی گرسنه‌ام شد.
‫دفترت...
‫تنها جاییـه که سوخته
‫چون خون پاش نداشته.
‫آره.
‫الان خیلی ناراحتم.
‫واسم سوال بود،
‫چقدر پول گیرمون میاد؟
‫بستگی به بیمه‌تون داره.
‫بیمه چیه؟
‫و از کجا می‌تونیم بگیریم؟
‫احتمالا یه‌کم دیر شده باشه.
‫- گفتید نقشه دارید می‌تونم نگاه بندازم؟ ‫- بله، از این طرف.
‫لعنتی.
‫جدیدا تصمیم‌های خیلی خوبی نمی‌گرفتم،
‫به لطف نوشیدنی‌های خوشمزه خونی که می‌خوردم.
‫پولم.
‫خیلی نو و سبز بود،
‫و الان سوخته!
‫نه. جوری که جواب میده،
‫اینه‌که قبل از این‌که اتفاقی بیفته
‫بیمه بخری،
‫- و بعد... ‫- نه، فکر می‎کنم، دوست من،
‫تو می‌خری. و بیمه گرفته بودی؟ نه.
‫اگه بگیم اون کلوپ رو آتیش زده ‫چقدر پول گیرمون میاد؟
‫هی، هی، چه خبر؟
‫حال و احوال؟
‫خخخ. خخخخ.
‫ت‌ی‌ز‌م. خ‌م. ی‌چ.
‫این مخفف‌ها، عاشقشونم.
‫کالین رابینسون؟
‫واقعا خودتی؟
‫خب، دان ناتس نیستم.
‫- اما چطوری... ‫- خب،
‫بهترین نکته ‫نگه‌داری دفترچه خاطرات پر جزییات اینه که،
‫اگه چیزی توی زندگی فراموش کردی،
‫می‌تونی نگاه کنی. تازه...
‫برای رسید هم عالیه. ‫خیلی از آدم‌ها...
‫رسیدهای خرید رو نگه می‎‌دارن، ‫اما یادشون میره بنویسن
‫برای چی بوده، چی باعث شده
‫این همه مصیبت موقع مالیات سراغشون بیاد.
‫حسابدار استخدام می‌کنی
‫یا اینترنتی انجام میدی،
‫چند تا حساب کتاب از دستت در میره
‫چون نمی‌تونی ارجاعشون بدی
‫وقتی که مامور مالیات...
‫- میاد و... ‫- کالین رابینسون، یه چیزی بگو،
‫چند وقت پیش، ‫با جمع مردونه رفتیم خونه شان،
‫و وقتی وارد ملکش شدم،
‫یه صدای بچگونه مسخره درآوردی.
‫- خودشه. ‫- خب،
‫خوش برگشتی، کالین رابینسون اصلی. ‫حالا،
‫توی حساب بانکی‌مون چقدر پول داریم؟
‫حدود ۶۵۵/۴۱۵
‫و یه مقدار خرد.
‫آره، خیلی خوبه.
‫می‌خواستم این پول رو
‫به حساب بازنشستگی واریز کنم، ‫گیج نشید...
‫رمز حسابمون چنده؟
‫شمار شناسایی‌مون
‫۷، ۲۴، ۶۹، ۴۲۰.
‫صبح زنگ میزنم پیمانکارها بیان.
‫راستش، اگه برای تعمیر این خراب شده‌ست،
‫خودم انجامش میدم.
‫اگه یه چیزی باشه
‫که بیشتر از مدیریت پروژه لذت ببرم،
‫مدیریت خرد پروژه‌ست.
‫و بعد از این‌که لوله جدید گذاشتید،
‫- می‌خوایم... ‫- صفحه گچی جدید و...
‫ببخشید، اجازه بده حرفم رو تموم کنم.
‫می‌خوایم یه دیوار خشک ‫با ترکیبات آلی فرار بذارید،
‫صفحه گچی نمی‌خوایم، ‫اشتباه گفتید.
‫لازلو، می‌خوای با این تخت ماشینی چیکار کنی؟
‫می‎خوای نگه‌اش داریم ‫یا بندازیمش دور؟
‫خب...
‫تخت توئه.
‫خب، بود.
‫توی عمرم این تخت رو ندیدم.
‫خیلی‌خب، تخت رو بندازید دور.
‫بریم طبقه پایین.
‫می‌خوام چند تا توصیه سریع بهتون بدم
‫که چطوری کاشی‌های قدیمی فورمیکا رو بردارید.
‫پنبه‌های توی چسب...
‫- می‌تونن خیلی... ‫- کالین؟
‫- بله؟ ‫- واقعا هیچی...
‫از پارسال یادت نمیاد؟
‫نه. نه واقعا.
‫یادم میاد تولد صد سالگیم بود،
‫و یه‌کم شکمم درد می‌کرد...
‫- درسته. ‫- و چیزی که بعدش یادم میاد،
‫اینه‌که دارم دفترچه خاطراتم رو می‌خونم، ‫و آره،
‫هر چی این وسط بوده خالیه.
‫یادت نمیاد از بچگی بزرگت کردم؟
‫نه. نه، اصلا.
‫یادت میاد،
‫من پیانو میزدم ‫و تو آواز می‌خوندی و میرقصیدی؟
‫و بعضی‌وقت‌ها نصف شب
‫میرفتیم توی باغ وحش ‫و به بچه کرگدن‌ها رو نگاه می‌کردیم؟
‫نه. چیزی یادم نمیاد.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫بوی نون تُست می‌شنوی؟
‫- من خوبم. ‫- باشه.
‫هیچی توی این خونه عوض نمیشه.
‫هیچی قرار نیست عوض بشه،
‫مگه این‌که من عوض کنم.
‫خب، این از من.
‫اوه، و اگه می‌خواید می‌تونید ‫از اتاق من به عنوان انبار استفاده کنید.
‫بهش نیاز ندارم.
‫درک؟
‫بله، این پشتم.
‫درک.
‫بله، این پشتم.
‫باید این حساب رو تموم کنم. ‫۲۴ضربدر ۱۸.
‫خیلی‌خب. چی انقدر ضروریه؟
‫خب، درک...
‫این...
‫برای توئه.
‫- چیکار کردم لایق این پولم؟ ‫- هیچی.
‫قراره یه کاری کنی.
‫که چی باشه؟
‫قراره منو خون آشام کنی.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »