‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫شاید خورشید تازه غروب کرده باشه،
‫اما این تازه شروع کار ماست.
‫که خب بیجا هم نیست، چون ‫تو شهری هستیم که خواب نداره.
‫البته خوب میشه توبی یه چُرتی بزنه.
‫-آخ، برن. ‫- چیه؟
‫ما دوقلوییم، یادتون میاد؟
‫داداشن دیگه. نمیشه باهاشون زندگی کرد...
‫فکر کنم می‌خواستی بگی ‫"بدون اونا نمیشه زندگی کرد."
‫کی گفته؟
‫به هر حال من و برن بدترین....
‫و افتضاح‌ترین خونه‌ها رو دیدیم.
‫اما امروز اومدیم استتن آیلند...
‫♪ نیویورک ♪
‫و آماده‌ی انجامِ ‫سخت‌ترین بازسازی عمرمونیم.
‫من برن دالتریم.
‫منم توبی دالتریم.
‫و ما...
‫برادران دالتری هستیم.
‫و این برنامه،
‫ذوق زده شوئه.
‫من برنم،
‫و این کله‌پوکی که اینجاست، ‫داداشم توبیه.
‫سلام.
‫حالا شاید همیشه با هم کنار نیایم،
‫اما یه چیزی که سرش توافق داریم،
‫اینه که خونه‌های رویایی مردم رو ‫به واقعیت تبدیل کنیم.
‫استتن آیلند، نیویورک.
‫مرکز فرابرهای معروف استتن آیلند،
‫یه بازار املاک و مستغلات نوظهور...
‫و سخت‌ترن چالش برادران دالتری تا امروز.
‫وای، چه فاجعه‌ایه.
‫انقدر به خودت سخت نگیر، کله‌پوک. [ وارسی ]
‫برن، داشتم خونه رو می‌گفتم.
‫یه نگاه بنداز. ‫مجسمه‌هاش داغونه.
‫- می‌بینم. ‫- چمناش زیادی بلند شده.
‫و...
‫بوی چی میاد؟ گوگرد؟
‫آره، یه تَه بوهایی از...
‫حیوونای گندیده حس می‌کنم.
‫آره، فکر کنم یه نفر باید ‫یه سم‌پاش هم خبر کنه.
‫هیچی نیست که عشق برادرانه ‫نتونه حلش کنه.
‫پس...
‫- مواظب باش. وای. ‫- اون چیه؟
‫یه استخون بزرگه.
‫آره، امیدوارم اون سگ گنده‌بکی ‫که این رو دفن کرده،
‫مهربون باشه.
‫صاحب‌خونه‌ها اصلا خبر ندارن...
‫- که ما اینجاییم. ‫- مهم نیست.
‫بهشون گفتن در رو قفل نکنن،
‫تا شرکت برق بتونه کنتور رو بررسی کنه.
‫خودتون که می‌دونید یعنی چی.
‫وقتِ حمله‌ی غافلگیرانه‌ست!
‫بیاید.
‫خیلی خب.
‫کی حاضره دست به کار شیم...
‫و شروع کنیم؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫- من تو برنامه‌ی «ذوق زده شو» هستم؟ ‫- آره. درسته.
‫اسم من لازلوئه. ‫طرفدار پرو پا قرصتونم.
‫- من برن هستم. ‫- می‌شناسمت.
‫- اولش، دوقلو بودنتون... ‫- خب.
‫- یه کم گیجم کرد. ‫- خیلی‌ها رو گیج می‌کنه.
‫بعدش سه فصل برنامه رو دیدم... [ لازلو کریون‌ورث - طرفدار پر و پا قرص ]
‫- خب؟ ‫- و متوجه شدم که...
‫- خیلی با هم فرق دارید. ‫- البته.
‫هم از نظر ظاهری، هم شخصیتی.
‫باید این خونه رو درست کنیم.
‫آخ گفتی! ‫من چند ماه پیش فیلمم رو فرستادم.
‫برن و توبی قراره حسابی مشغولِ...
‫صاحب‌خونه‌های عجیب و غریب...
‫و دکوراسیون این عمارت درب و داغون بشن.
‫خیلی خب بچه‌ها، ‫یه دفعه سر و کله‌ی عطسه پیدا شد.
‫داداشم توبی یه کمی ناخوش احواله،
‫برای همین این دفعه بیرون می‌مونه.
‫توبیه دیگه! مگه نه؟
‫همه‌ی کارهای سخت رو به من می‌سپاره.
‫اما وقتی صاحبخونه‌ها دیدن که ‫به خاطر مریضی توبی،
‫چه قدر کِسلیم،
‫تصمیم گرفتن...
‫راستی این رو هم بگم...
‫که اونا خیلی آدمای معنوی‌ای هستن.
‫اونا من و کل تیم رو ‫به یه مراقبه‌ی هدفمند...
‫دعوت کردن، تا...
‫ بتونیم دوباره تمرکز کنیم.
‫و شما فراموش می‌کنید که توبی مُرده...
‫و من به قتل رسوندمش.
‫دختر باید غذا بخوره دیگه.
‫و به جاش فکر می‌کنید...
‫که فقط موقتاً مریض شده.
‫هشتگ جواب داد.
‫پس حالا...
‫باید برگردیم سر کارمون،
‫پسر، عجب کار خفنی هم هست.
‫تازه می‌خوایم وقتی که توبی ‫آنفولانزاش خوب شد،
‫و این قسمت رو دید، حسابی بهش افتخار کنه.
‫[زود خوب بشی، توبی.]
‫وقت که صاحب‌خونه‌ها برای اولین بار،
‫این خونه‌ی 787 متری رو دیدن،
‫تو نگاه اول عاشقش شدن.
‫و این خیلی وقت پیش بود.
‫میگن حتی یادشون نیست که کی اومدن اینجا.
‫اما الان دیگه با اون موقع فرق کرده.
‫لازلو که کارمند راه‌آهن ‫و طراح گرافیک پاره ‌وقته،
‫کاش می‌تونستم یه کاری کنم ‫که این پرینتر کار کنه.
‫از زندگی کردن تو این خونه‌ی قدیمی ‫که برای خودش...
‫و برادرزاده‌اش کالین، به قدر کافی ‫فضا برای انباری نداره، متنفره.
‫بوم!
‫مگه بهت نگفتم به کلاهم دست نزن؟
‫- بوم! ‫- رک بخوام بگم،
‫این خونه آشغال‌دونیه.
‫فکر کنم فقط برن و توبی می‌تونن...
‫کمک کنن که خونه‌مون رو در آغوش بگیریم.
‫برو، بزن به چاک.
‫به قول خود داداش‌ها تو قسمت 113،
‫این فاجعه‌ی میانه‌ی قرن بیستمه.
‫تمام اشتباهات ممکن...
‫توی این خونه انجام شده.
‫نندورو ماروا تازه‌ ازدواج کردن ‫و عاشق آشپزین،
‫اما توی آشپزخونه‌ی کوچیکشون،
‫- فضای کافی ندارن. ‫- ببخشید.
‫و ظاهرا نمی‌تونن به توافق برسن ‫که اتاق خواب مسترشون رو،
‫چه جوری بسازن. همون جایی که ‫تا ابد توش خوشبخت میشن.
‫خب، بله، ما به اصطلاح ‫تازه ازدواج کردیم،
‫اما انگار یه عمره باهمیم. [ نندور و ماروا ]
‫سبکی که من دوست دارم،
‫خونه‌های روستایی فرانسوی،
‫و سنتی‌طوره.
‫سبکی که من دوست دارم هم...
‫خونه‌های روستایی فرانسوی و سنتی‌طوره.
‫اما سبک مدرن رو هم دوست دارم.
‫دوست دارم داخل خونه ‫سینک ظرفشویی داشته باشم،
‫و کف خونه خاکی نباشه.
‫منم همینطور. من هر چی که ‫اون دوست داره رو دوست دارم.
‫پس اگه اون بگه یه تغییر لازمه...
‫تغییر همیشه هم چیز خوبی نیست.
‫خب گاهی وقتا انقدر تغییر ایجاد می‌کنی،
‫که یه دفعه به خودت میای...
‫و می‌بینی چیزی که فکر می‌کردی می‌خوای،
‫در واقع خیلی ضایعست.
‫گیرمو و نادجا حسابی مشغولِ...
‫اداره‌ی یه کلوپ هستند که توش موفقن،
‫و وقتی میان خونه ‫ و این جای تنگ رو می‌بینن...
‫اون لعنتی کجاست؟
‫ممکنه عصبی بشن.
‫همون چیزه. همون چیزی که ‫گرمای کلوپ رو...
‫- کنترل می‌کنه. ‫- کلید ترموستات.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫انداختی تو زنجیر و دور گردنته.
‫خودتی!
‫- اینجا خونه‌ی بزرگیه. ‫- آره.
‫خب بچه‌ها، بیاید در مورد ‫گزینه‌های طراحی‌ای که...
‫طبق بودجه‌تون هست، حرف بزنیم.
‫- عالیه. ‫- حالا سوال اینه:
‫چه قدر می‌خواین خرج کنین...
‫تا این خونه‌ی قدیمی رو... [ بودجه کل؟ ]
‫نوسازی کنید؟ [ برای بازسازی ]
‫همه‌ش رو. کل پس‌اندازمون رو.
‫هر چه قدر که لازم باشه، کله‌پوک.
‫خودت کله‌پوکی.
‫- تو کله‌پوکی. ‫- به کی گفتی کله‌پوک؟
‫اینجا رو باش.
‫- اون پیرهن رو از کجا گرفتی؟ ‫- چی؟
‫پیرهنت رو از کجا گرفتی؟
‫از مغازه. گم شو.
‫خب، داریم یه کوچولو از بحث دور میشیم.
‫بیاید تمرکز کنیم، بچه‌ها. ‫چون مسلما،
‫این پذیرایی به کار هیچکس نمیاد.
‫یعنی چی؟ بعضیامون...
‫چوب ماهون خیس خورده،
‫بالشتای نم ‌دار با رایحه‌ی پنیر...
‫و خرسای پُر شده و کپک زده ‫دوست داریم. مرسی اَه.
‫البته چندان هم دیوونه‌ی ‫اون درخت کاملی نیستیم...
‫که افتاد رو دیوار.
‫یه سوراخ گنده درست کرد.
‫راکون‌ها و سنجاب‌ها ‫راحت از اونجا رفت و آمد می‌کنن...
‫و تو مبلامون لونه می‌سازن...
‫نمی‌دونم. برام مهم نیست.
‫همونطور که می‌بینی، ‫با اره برقیِ باتری لیتیوم یونی...
‫ام18 میلواکی که تبلیغ کرده بودی،
‫هرسش کردم.
‫"میلواکی، محکم و بادوام."
‫بازسازی خونه می‌تونه ‫یه فرایند احساسی باشه.
‫بریم تو کارش.
‫پس باید صاحب‌خونه‌ها رو متقاعد کنم،
‫که قرار نیست خاطراتشون رو ‫نابود کنیم،
‫ما اومدیم بهشون کمک کنیم ‫تا خاطرات جدیدی بسازن.
‫خب بچه‌ها، نظر من اینه.
‫و بوم! دیوارها رو می‌کوبیم.
‫ طبقه‌ی اول رو پلان آزاد می‌کنیم.
‫اینجوری فضا زیباتر و راحت‌تر میشه ‫و مهم‌تر از همه،
‫فوق‌العاده نورگیر میشه.
‫- عاشقشم. عالیه. ‫- ممنون.
‫- به نظر من عالی نیست. ‫- و...
‫می‌تونیم این انبار قدیمی ‫ و عجیب و غریب رو،
‫به اتاق مستری تبدیل کنیم،
‫که کمدهای بزرگی ‫ برای خانوم و آقای خونه داره.
‫- آره. ‫- محشره.
‫با قفسه‌های اختصاصی برای تمامِ ‫کفش‌ها و عروسک نادجا.
‫به اضافه‌ی یه دیوار مختص کلاه،
‫که برای تمام کلاه‌های لازلو،
‫کلاه آویز داره.
‫امکان نداره خونه‌‌مون اینجوری بشه!
‫درسته، امکان نداره خونه‌مون اینجوری بشه.
‫- این رفیقمون جادو می‌کنه. ‫- مرسی.
‫حالا بیاید در مورد اتاق زیرشیروونیِ ‫ناتموم صحبت کنیم.
‫به نظرم باید...
‫به یه اتاق مستر جادار...
‫و یه لونه‌ی عشق برای نندور ‫و ماروا تبدیلش کنیم.
‫هر چه قدر هم که چیزی رو ‫تغییر بدین،
‫بالاخره از اون تازگی درمیاد.
‫من با شوهرم موافقم.
‫اما اون تابلوئه رو که...
‫روش نوشته "خونه جاییه که نوشیدنی هست." ‫دوستش دارم.
‫می‌تونید اتاق خواب فعلی‌تون رو ‫نگه دارید...
‫و ما اتاق زیر شیروونی رو،
‫به یه خلوتگاه مردونه ‫برای نندور تبدیل کنیم.
‫- خلوتگاه مردونه؟ ‫- آره.
‫خلوتگاه مردونه چیه؟
‫خلوتگاه مردونه یه جا ‫برای کارهای مردونه‌ست.
‫یعنی ورود زنا ‫به این خلوتگاه مردونه ممنوعه؟
‫اون فضا مال خودته،
‫- هر کاری بخوای باهاش می‌کنی. ‫- عالیه.
‫اصلا می‌دونید چیه؟ ‫من از جفتش متنفرم. اتاق زیر شیروونی...
‫پر از خاطرات ارزشمند ما از وقتاییه...
‫همه‌ی آت و آشغالمون رو می‌ذاشتیم توش.
‫تازه، ما یه دیوار کلاه آویز ‫لازم نداریم.
‫لازلو فقط یه کلاه داره ‫که اون هم نفرین شده‌ست.
‫اصلاح می‌کنم، عزیزم، ‫من پنج تا کلاه دارم.
‫من یکی از اونایی که میگه دارم،
‫که به دلیل ناشناخته‌ای دوستش نداره.
‫راستش خیلی خفنه.
‫- مطمئناً همینطوره. ‫- احتمالا از پوست جادوگر ساخته شده.
‫روش هم سوراخه،
‫اما وقتی می‌ذارم سرم، معرکه میشم.
‫یه کلاه کپ زرد هم دارم،
‫که روش نوشته...
‫- «آس‌های مستبد» ‫- وای، از کجا گرفتیش؟
‫یه هدیه از اکران اول یه فیلم ‫تو سال 2006 بود...
‫- آس‌های دودی؟ ‫- می‌دونی کدوم فیلمه؟
‫- عاشقشم. کلاسیکه. ‫- خب، تا حالا هم نپوشیدمش.
‫کجا میری نادجا؟ واسه تو هم ‫یه چیز مخصوص دارم.
‫اینجا رو ببین. هیچ خونه‌ای ‫بدونِ یه سرویس مستر عالی...
‫که درخور یه ملکه‌ست، خونه نمیشه.
‫این چیزها برای من اهمیتی نداره.
‫یه توالت طلا چطور؟
‫بوم!
‫توالت طلا؟
‫ملکه باید تاج و تخت داشته باشه دیگه. ‫مگه نه، بچه‌ها؟
‫اینجوری که نمی‌توی بری دستشویی.
‫من هر وقت بخوام، میرم دستشویی.
‫انقدر آبروی من رو نبر.
‫من کلی ایده در اختیار صاحب‌خونه‌ها ‫گذاشتم تا بهشون فکر کنن.
‫حالا وقتشه بذاریم در موردش حرف بزنن.
‫به نظرم خوب نیست همه چیمون رو رو کنیم. [ مشورت ]
‫به نظرم باید بذاریم این آدما...
‫یکی دو تا دیوار رو رنگ کنن ‫و بندازیمشون بیرون.
‫این آدما؟
‫برن و توبی هنرمندن. ‫اونا ساخت و ساز می‌کنن.
‫توبی مُرده، خب؟
‫باید تا کسی بو نبره، عجله کنیم.
‫نه، مگه به فرضیه‌ی بسیار جامع من...
‫توجه نمی‌کنی؟
‫هر کسی این فیلم رو ببینه،
‫متوجه نمیشه که ما خون‌آشامیم.
‫نه تدوین‌گرها،
‫نه دستیارهای تدوین‌گرها،
‫نه صدابردارها،
‫نه...
‫دیگه کی هست؟
‫گریمورها، مدیرهای اجرایی،
‫بخش استانداردها و قواعدی که ‫هر از گاهی یه تیکه‌هایی رو کلا کات می‌کنن.
‫نامزد یه تهیه‌کننده که اسمش وندیه ‫و یه زمانی منتقد بوده،
‫و حالا تمام بخش‌های کات شده رو نقد می‌کنه.
‫- دیگه... ‫- باشه، باشه. فهمیدم.
‫آره. همه‌ی اون بی‌عرضه‌ها هم همینطور.
‫حالا به این بخشی که دارم ‫توش این حرفا رو میزنم،
‫ یه فلش‌بک می‌زنید ‫و بعد برمی‌گردید به داستان اصلی...
‫یا هر چی که هست.
‫نمی‌دونم. واقعا حس بدی بهش دارم.
‫به نظرتون واقعا "خونه همون جاییه ‫که نوشیدنی هست"؟
‫می‌خوام درست باشه که تابلوش رو ‫ تو خلوتگاه مردونه‌‌ام بزنم.
‫آره، موافقم.
‫غافلگیر کننده بود!
‫حالا فکر کنم همه‌مون می‌دونیم ‫که باید چی کار کنیم.
‫خیلی خب، رفقا، ‫وقت داشتین که در موردش فکر کنین.
‫حالا وقت تصمیم‌گیریه.
‫حاضرین تا خونه‌تون رو در آغوش بگیرین؟ [ وقت تصمیم گیری ]
‫یا می‌خواین به این عوضی بگین ‫که بره پی کارش؟
‫هیچ انباری‌ای نیست ‫که من کارم رو توش انجام بدم.
‫بذار این رو... ببخشید.
‫یه توالت طلا؟
‫حس خیلی بدی بهش دارم.
‫ما تصمیم گرفتیم...
‫که خونه‌مون رو در آغوش بگیریم!
‫آره! این حرف برام مثل موسیقیه!
‫بهتون قول میدم که وقتی کارمون تموم شد،
‫خیلی بیشتر از قبل عاشق اینجا میشید.
‫و می‌خوایم از اول تو فضای سبز...
‫و حیاط خلوت، چمن بکاریم.
‫دوباره چمن بکارید؟
‫می‌خواین حیاط خلوت رو بِکنین؟
‫آره. من متخصص ساخت محوطه‌ام.
‫در حالی که برادرم دوست داره...
‫از زیر کار در بره.
‫بوم!
‫نمی‌دونم یعنی چی، ‫اما توبیه دیگه! نه؟
‫آره، اون فهمید چی گفتم. ‫چرا همینجوری...
‫اینجا وایستادیم؟ باید بریم...
‫♪ سراغ کار ♪
‫- بریم! ‫- بریم سراغ کار!
‫این بر و بچ ‫تو ساعتای عجیب و غریبی...
‫برای راه‌آهن کار می‌کنن ‫و یه کلوپ دارن.
‫پس شک نکنید قراره ‫ کل شب رو بیدار باشیم!
‫آره!
‫گیرمو، برو تو کارش!
‫آره، عاشق این کارم!
‫آره! وای!
‫- هی! ‫- برن!
‫وای، خلوتگاه مردونه واقعا داره جور میشه؟
‫- آره. ‫- من دیگه تقریبا کارم تموم شده.
‫بعدش میرم سراغ در، عزیزم.
‫یادت نره دستگیره‌ش رو بذاری.
‫آفرین، عزیزم.
‫این بوفه رو ببین.
‫چی؟
‫این رویای یه هنرمنده.
‫نندور، می‌خوام الان ‫این رو تصور کنی، خب؟
‫فرض کن بچه‌ها اومدن اینجا. ‫جَمعشون جَمعه. ‫خیلی‌خب، دارم تصور می‌کنم.
‫مثلا اینور بوفه ایستادم.
‫و بعد یکی از رفقام میاد پیشم و...
‫آره،
‫می‌تونیم یه دریچه کوچولوی ‫روی زمین تعبیه کنیم،
‫و گیرمو رو توی توالت ببینیم.
‫نه، واسه دستشویی دریچه لازم نداریم.
‫مزخرف نگو، این روزها خریدارا
‫دنبال زاویه دید هستن، درسته برن؟
‫کی مجری این برنامه‌ست، ‫این بابا یا من؟
‫عاشقشم.
‫می‌دونید دیگه عاشق چی هستم؟ ‫این چوب هواگرفته شده رو ببینید.
‫همون سبک روستایی
‫که می‌دونستم دوست داری...
‫- و فرانسوی طوره. ‫- خیلی ممنونم.
‫و جایگاه غافلگیر کننده چطور؟
‫درباره‌اش حرف زدیم؟ ‫فکر نکنم.
‫- بشین، داداش. ‫- واقعا؟
‫- برای توئه. ‫- نه.
‫- تاج و تخت توئه. ‫- جای خواب سگ نیست؟
‫دراز بکش و امتحانش کن. ‫عاشقش میشی.
‫نه، به این آسونی راحت نمیشه...
‫آفرین.
‫چقدر عالیه؟
‫- خیلی عالیه، برن. ‫- آره!
‫اما پروژه بازسازی ‫از ابتدا تا انتها راحت و بی دردسر نبود.
‫از دفتر بازرس ساخت و ساز شهرداری ‫با برن تماس گرفتن
‫و راجع به مجوزها پرس و جو کردن، ‫و خبرها... خوب نبود.
‫نه، نه، درک می‌کنم.
‫الان بیشتر از ۱۵۰ تا بازسازی انجام دادیم،
‫و تا به الان چنین مشکلی پیش نیومده بود.
‫جناب، اون‌قدر به من حقوق نمیدن
‫تا باهاتون دعوا کنم، باشه؟ متاسفم،
‫اما فعلا وضعیت به همین منوال هست. ‫بسیار خب؟
‫شما باید این مسئله رو...
‫- عوضی! ‫- جناب؟
‫دوستان...
‫خیلی متاسفم که باید اینو بگم.
‫اما الان...
‫با بازرس ساخت و ساز شهرداری صحبت می‌کردم.
‫و خبر بدی دارم.
‫خبر بد؟
‫الان با بازرس ساخت ‫و ساز شهرداری صحبت می‌کردم.
‫و خبر بدی دارم.
‫- خبر بد؟ ‫- متاسفانه.
‫ظاهرا اتاق گیرمو الزامات قانونی
‫برای ثبت به عنوان اتاق رو نداره. ‫اصطلاح قانونی
‫سوراخ مخفی یا سوراخ موشه.
‫ایرادی نداره، ناراحت نمیشم.
‫یعنی چی؟
‫الان بهت میگم یعنی چی، عزیزم.
‫یعنی باید بودجه رو دوباره تقسیم بندی کنیم
‫تا اتاق گیرمو رو به صورت قانونی ثبت کنیم.
‫نه، نه، نه. ‫گنده‌اش نکنید.
‫اتاق می‌خواد چیکار.
‫گزینه‌هامون چیه، پسر جون؟
‫خب، عاشق شور و اشتیاقـتونم. ‫میام رو مبل بشینم،
‫و نشون بدیم باید چیکار کنیم، باشه؟
‫لپ تاپ رو باز کنم و نشونتون بدم ‫روی چی، کار می‌کردم. جمع بشید.
‫اگه توالت طلای نادجا رو حذف کنیم...
‫- خفه شو. ‫- یه لحظه ثبت کن.
‫اگه حذفـش کنیم، ‫می‌تونیم اون دیوار رو باز کنیم،
‫و برای گیرمو سیستم تهویه بذاریم.
‫این چیه دیگه، مگه هتله؟
‫ما توالت طلا می‌خوایم.
‫یه لحظه صبر کنید، ‫چون قراره...
‫تابلوی اتاق نندور رو حذف کنیم،
‫که روش نوشته خونه جاییه که نوشیدنی هست. ‫- خفه شو بابا.
‫چون می‌تونیم انبار فاضلاب خونگی
‫که ظاهرا زیر تخت گیرمو هست رو ببندیم.
‫خب، به گمونم اگه راه دیگه‌ای نیست...
‫و بالاخره حتی گیرموی بد اخلاق ‫هم لبخند میزد.
‫در همین حین، ماروا یه غافلگیری داره
‫که من هنوز ندیدم.
‫تازه وسط بازی هستیم،
‫ولی ماروا دست از کار نمی‌کشید. ‫[ غافلگیری وسط بازسازی ]
‫فکر می‌کنی آماده باشه؟
‫- حاضری؟ ‫- حاضرم.
‫بزن بریم.
‫و بفرما!
‫خیلی‌خب، باشه.
‫دارید می‌بینید؟ ‫[ قبل ]
‫فوق العاده‌ست. ‫[ بعد ]
‫گیاه کوچولو، سلام.
‫نگاه کنید، توپ تزیینی؟
‫- آدم در این باره اشتباه نمی‌کنه. ‫- عاشق توپم.
‫- منم عاشق توپم. ‫- منم عاشق توپم.
‫و کی می‌خواد بشینه؟
‫بشینید، زود باشید! ‫بیاید دم بوفه.
‫- جان عاشقشون میشه. ‫- درسته.
‫عاشق اینم که چطور رنگ‌های
‫خودِ فرش به کف اتاق میاد.
‫و سبد بسکتبال رو نگاه کنید.
‫وای، زمین خودم رو دارم.
‫دوستش داری، عزیزم؟
‫دوستش دارم؟
‫عاشقشم.
‫- ایول! ‫- به نظرم خیلی عالیه!
‫صبر کن! قبل از این‌که بشینی،
‫بذار مطمئن بشم صندلی
‫- عالیه. ‫- میشه...
‫مطمئن بشی که کارم واسهٔ در خوب بوده؟
‫یه قفل ویژه واست گذاشتم،
‫آخه می‌دونم ‫چقدر اوقات تنهاییت رو دوست داری.
‫از نظر من خیلی خوبه.
‫طرح و الگوی چوب روی در،
‫خیلی زیباست.
‫خیلی‌خب.
‫دارم می‌بینم در رو اتاق قفل می‌کنی.
‫چیزه...
‫- ماروا؟ ‫- عایق صدا هم هست.
‫برن، یه زمانی بود
‫که من و ماروا، سلایق متفاوتی داشتیم.
‫ولی بعدش آرزو کردم
‫که از سلیقه‌مون یکی بشه.
‫حالا فکر می‌کنم که اون آرزو برآورده شده.
‫این فکر رو هم دارم که شاید
‫ماروا این خلوتگاه مردونه ‫رو برای خودش ساخته.
‫آره.
‫تا آخر کار...
‫کارگرها داخل هستن...
‫داریم کارهای نهایی خونه رو انجام میدیم
‫برای افشای بزرگ،
‫تا به صاحب‌خونه‌ها
‫خونه همیشگی‌شون رو نشون بدیم.
‫خیلی‌خب، کله‌پوک‌ها، حاضر هستید
‫تا ببینید خونه‌تون خوشگل شده
‫یا زشت شده؟
‫آماده خوشگل شدن هستیم.
‫- خوشگل شده. ‫- خوشگل شده.
‫خیلی‌خب دوستان... ‫چشم‌بندتون رو بردارید!
‫این خونهٔ ما نیست.
‫اشتباه نگاه می‌کنی، ‫این خونهٔ همسایه‌ست.
‫- این طرف. ‫- باشه، فهمیدم.
‫خب؟
‫فرقی... نکرده.
‫خیلی‌خب دوستان، ‫منتظر چی هستیم؟
‫بریم داخل!
‫بریم.
‫بریم! بریم!
‫بیاید داخل و...
‫خونه رویایی جدید و نو نوارتون رو ببینید!
‫آره!
‫با دقت به خونه نگاه کنید ‫و ببینید چطور شده.
‫درست میگم؟
‫خودِ من زبونم بند اومده، رفقا.
‫رفقا، گوشه و کنار خونه رو ببینید. ‫نگاه کنید!
‫برن، کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫این خوشگل‌سازی زشت شده.
‫چی چی؟
‫هنوز زیر تختـم فاضلابه.
‫مشکل مجوز داشتیم.
‫هنوز توی اتاق قشنگم درخت هست!
‫به دوستم، برن، فرصت بدید.
‫چی چی بلغور می‌کنی؟ ‫همین فرصتش بود که گند زد!
‫دوستان، کارمون هنوز تموم نشده.
‫چون برن قدیمی
‫بهترینشو واسه آخر کار گذاشته.
‫دنبالم بیاید. بیاید، رفقا.
‫ممکنه بیام پیشتون، ‫آخه اینجا رو خیلی دوست دارم.
‫حاضرید؟
‫خوش آمد میگم به اتاق لباس
‫جدید و نو نَوارتون.
‫آره!
‫[ اتاق لباس بزرگ ]
‫[ لامپ‌های ال‌ای‌دی مدرن ]
‫[ دیوار کلاه ]
‫خیلی عالیه.
‫- بیا. ‫- بیا بغلم.
‫یه نفر هیجان زده‌ست.
‫یه لحظه صبر کن، فکر می‌کردم قراره...
‫کمد اون‌ها باشه؟
‫برنامه عوض شد، عزیزم. ‫باهاش کنار بیا.
‫- چی؟ ‫- یه لحظه صبر کن.
‫کلاه پوست جادوگری من کجاست؟
‫کی اهمیت میده؟
‫منظورت این کلاه پوست جادوگریه؟
‫سایمون دغل‌باز. ‫می‌دونستم تویی.
‫- کثافت. ‫- نه، نمی‌دونستی.
‫برن، یه کاری بکن.
‫می‌خوای چیکار کنم، کله‌پوک‌ها؟
‫- هوشمندانه‌ست. ‫- داشتم با برن حرف میزدم.
‫خنگ، من برن‌م.
‫با برن چیکار کردی؟
‫برن اصلا وجود نداشت.
‫همیشه من بودم.
‫منظورت اینه...؟
‫آره.
‫- تو...؟ ‫- من ۱۵۰ قسمت
‫برنامه ذوق زده شو رو نوشتم و ساختم ‫و تولید کردم و تهیه کنندگی کردم
‫اون فقط به این هدف
‫که بیام نیویورک توی خونه‌مون،
‫که چیزی که مال خودمه،
‫این کلاه جادوگری رو بگیرم؟
‫آره.
‫بله، درسته.
‫اون همه قسمت، ‫اون همه تلاش و کوشش،
‫اون همه ملافه
‫توی برنامه برادران دالتری ‫و شرکت دالتری لیوینگ؟
‫آره، من بودم.
‫خب، با کوهل از شرکت ‫دالتری لیوینگ شریک بودیم.
‫- خیانت کردی! ‫- ولی بقیه‌اش، من بودم.
‫همه این کارها واسه این‌که کلاه منو بدزدی؟
‫- آره. ‫- عجب.
‫خب، دوستام بهم کمک کردن.
‫گروهم رو یادتون هست؟
‫ولاد گنده‌بک. بلوگلاد خونریز.
- ‫- این عوضی‌ها. ‫
‫وزلی روانی.
‫خواهران دیوانه. ‫آقای دهه پنجاه.
‫استیو اهریمن.
‫ادل دزیم به شدت با استعداد.
‫- سلام. ‫- تونی خل و چل.
‫سلام تونی، خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫- لال. ‫- سلام رفقا، چطورید؟
‫حالا لال شو، تشکر.
‫او که نام ندارد... ‫ولی اسمش گرگه.
‫اسمش گرگه.
‫دزدمونای جیغ‌زن.
‫اون یارو که هنوز نمی‌شناسمش.
‫و البته، پادشاه،
‫الویس.
‫آره، کارم همیشه با چکش خوب بود.
‫- اما توی دوستی نه. ‫- خائن!
‫رونالدوی پیر.
‫اومدش، و کی می‌تونه...
‫کن زامبی، حسابدار سابقم ‫رو فراموش کنه.
‫آره، اونم
‫مدیر عملیاتی شرکت تولیدم هم هست.
‫و البته، صدابردارم...
‫کنت راپولا.
‫- نه... ‫- این بابا نه...
‫♪ از قبر بلند شدم ♪
‫♪ با سه تا میکروفون و بوم ♪
‫♪ و موقعی که فکر می‌کنی تنهایی ♪
‫♪ من توی خونه‌تم ♪
‫♪ صدای اتاقتو ضبط می‌کنم ♪
‫- نه. نه! ‫- ♪ داستان‌های ترسناک و حکایات ♪
‫- و کابل‌های ایکس‌ال‌آر ♪ ‫- خیلی‌خب، کافیه.
‫ممنون، کنت راپولا. ‫فکر کنم همه فهمیدیم.
‫خب، من توبی رو کشتم.
‫انگار یکی از افرادت مرده.
‫خب، راستش توبی جزو ما نبود.
‫یه آدم معمولی بود.
‫اون مربی پرواز نیرو دریایی بود
‫با... سه تا بودن؟
‫- سه تا بچه بی پدر شدن. ‫- غم انگیزه.
‫آفرین!
‫یه مدت طول کشید تا بشناسمش، ‫اعتمادش رو به دست بیارم.
‫و بعد موضوع برنامه رو بهش گفته.
‫و بعدش بهش پول دادم
‫تا طراحی، معماری،
‫- و توانایی‌های ساخت و ساز بخونه. ‫- صبر کن.
‫چرا از اول یکی پیدا نکردی ‫که توی کار ساخت و تعمیر خونه باشه؟
‫چون توی همچین برنامه‌ای، ‫استعداد ذاتی اصلی‌ترین موضوعه.
‫الحق که شریرترین عوضی
‫نیویورک هستی.
‫خب، ما توی نیویورک نیستیم.
‫استتن آیلند هستیم.
‫که یعنی هیچ ارزشی نداره.
‫اومدی اینجا، کلاهمو دزدیدی، ‫خونه‌ام رو نابود کردی
‫و سرم کلاه گذاشتی تا دو هزار دلار ‫بابت این صندلی راحتی‌ها بدم.
‫- دو هزار دلار...؟ ‫- من این صندلی رو دوست دارم.
‫کسی خوشش نمیاد؟
‫واسم مهم نیست.
‫خیلی کودنی چون الان صورتت رو
‫توی تلویزیون نشون دادی، ‫که یعنی این قسمت
‫رو نمی‌تونی پخش کنی، نابغه.
‫اصلا می‌دونی بیننده‌های من کی هستن؟
‫مسافرهای فرودگاه ‫و همراه‌های بیمار تو اتاق انتظار.
‫یه بار به مدت ده ثانیه
‫هیچی نشون ندادم،
‫و اصلا نشنیدم کسی چیزی بگه.
‫آره. قسمت ۷۳ بود، ‫فکر کنم مزرعه مشکل بود.
‫- جدی جدی همه قسمت‌ها رو نگاه کردی. ‫- آره، نگاه کردم.
‫- خیلی واسم ارزش داره. ‫- کی اهمیت میده؟
‫بگذریم، کلاه جادوگریتو برداشتم،
‫و از همه‌تون توافق نامه گرفتم،
‫پس انتظار داشته باشید تا این قسمت
‫دو سال دیگه همین ساعت‌ها پخش بشه.
‫خیلی‌خب، بریم دوستان!
‫گمشید!
‫برو بیرون!
‫تا بعد، بی عرضه‌ها.
‫لعنت به من!
‫- خنگ خدا حتی پرواز کردن هم بلد نیست. ‫- به خاطر کلاهه.
‫به خاطر کلاه نیست.
‫فکر کنم کلاهه نفرین داره؟
‫این کلاه هیچ مشکلی نداره، الویس!
‫تا بعد، بی عرضه‌ها!
‫و این پایان قسمت عمارت به‌هم‌ریخته بود.
‫آهای؟ تو هم برو.
‫کار راحتی نبود، ولی صاحب‌های خونه ‫خیلی خوشحال شدن.
‫باورم نمیشه واسه اون کلاه برگشته بود.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چیزی که می‌خواستی رو گرفتی.
‫- گمشو ‫- حال به‌هم‌زنه!
‫خیلی‌خب، ولی هنوز باید ‫کلیپ اول برنامه رو بگیریم.
‫چرا فکر کردی که کلیپ اول برنامه
‫پشیزی برای ما اهمیت داره؟
‫اگه موافقت نکنید،
‫هزینه کامل این قسمت رو دریافت نمی‌کنید.
‫فکر کنم حدود ۱۲۰۰ دلار باشه.
‫- جدی؟ ‫- بدک نیست.
‫می‌خوام بگم
‫که الان نفرین لازلو بالاخره تموم شده،
‫آتیش اتاق جوش که همیشه ‫به راه بود خاموش شده.
‫آره!
‫و فاضلاب توی زیرزمین ‫به نحوی خشک شده.
‫خدا رو شکر، ذوق زده شو.
‫و با خوشحالی باید بگم ‫که راکون‌ها بالاخره...
‫از زیر مبل‌ها رفتن.
‫خب... اکثرشون.
‫در قسمت بعدی ذوق زده شو،
‫برن با سخت‌ترین چالشش مواجه میشه.
‫و گاز برقی چندان
‫به کارت نمیومد، درسته آماندا؟
‫- به کارم میومد. ‫- و برای همین
‫همه آشپزهای واقعی رستوران‌ها... ‫با من بگو...
‫فقط با اجاق گازی آشپزی می‌کنن.
‫آره! خیلی‌خب، بهتره
‫زیر اجاق رو روشن کنیم
‫و واسمون اسپاگتی معروفت رو درست کن.
‫- روشنش کن. ‫- روشن کنیم!
‫ذوق زده شو.