‫[ بزرگراه ساحل غربی - به سمت جنوب ]
‫وقتی از کیزبی خارج شدیم،
‫تا بزرگراه گاردن استیت میریم
‫تا به جنگل کاج برسیم.
‫و بذارید بهتون بگم، جنگل کاج
‫جنگل خیلی قدیمیه.
‫شان ما رو به کلبه خانوادگیش
‫توی جنگل نیوجرسی دعوت کرده. ‫[ لازلو ]
‫جنگل کاج. ‫[ نندور ]
‫که یه چیزه.
‫واسه یه سفر آخر هفته برای شکار.
‫ما خون آشام‌ها شکار نمی‌کنیم.
‫معلومه که می‌کنیم. ‫انسان‌ها رو شکار می‌کنیم.
‫ولی حساب میشه؟
‫یه آخر هفته طولانی
‫بدون خانم‌ها هیچ ایرادی نداره.
‫ما یه گنگیم، درست میگم؟
‫- آره. ‫- قطعا، ولی یادت باشه،
‫من و نندور باید
‫تا ساعت ۵ صبح یکشنبه برگردیم.
‫باشه، باشه، باشه. ‫باید برید راه آهن کار کنید.
‫مثل نواری می‌مونه که گیر کرده، لاز.
‫آره، ما پسرایی هستیم ‫که توی راه آهن کار می‌کنن.
‫می‌دونی،
‫اون بچه کُپِ کالین رابینسونه.
‫مثل دیلبرت کوچولو می‌مونه.
‫خب، قبلا هم گفتیم،
‫کالین رابینسون پسر عموش میشه،
‫بنابراین طبق ژنتیک، ‫داستانش منطقیه.
‫باشه، حالا هر چی.
‫فسقلی، چی بازی می‌کنی؟
‫نه. چی...
‫یه بازی به اسم ‫«به بلاکسبرگ خوش اومدید.»
‫و یه بازی روی پلتفرم روبلاکسه
‫و می‌تونی خونهٔ خودتو بسازی
‫یا بری سر کار و مثلا پیتزا فروش بشی ‫یا چوب بر
‫یا مسئول بیمه...
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[ منزل خون آشام ]
‫توی وان خیلی خوشگل شدی. ‫نگاهش کن.
‫- ممنون، عزیزم. ‫- با رفتن پسرا
‫واسه سفر شکار با شان،
‫خیلی... خوبه. ‫[ نادجا ]
‫این‌که محض تنوع ‫یه بار تو خونه تنها شدم.
‫برای خودمون. دو تایی تنها شدیم. ‫[ عروسکی با روح یک انسان مرده که نادجا ساکنش کرده ]
‫آره. البته.
‫خیلی خوبه که خونه در اختیار خودمه،
‫برای اولین بار.
‫از وقتی نندور، لازلو، نادجا، ‫و کالین کوچولو رفتن،
‫محض تنوع می‎تونم انتخاب کنم می‌خوام چیکار کنم. ‫[ گیرمو - حسابدار کلوپ ]
‫واقعا از لازلو، نندو، گیزمو،
‫و اون موجود کوچولوی عجیب
‫که از سینه دوست سابق مرحوم‌مون
‫کالین رابینسون بیرون اومد، ‫نیاز به استراحت داشتیم.
‫به ندرت پیش میاد دست از سرم بردارن،
‫برای همین فردا شب خانواده‌ام میان.
‫حدود... ‫[ به اصصلاح زندگی من ]
‫دوازده سال می‌شد پشت گوش می‌نداختم.
‫این خونه، می‌تونه ‫انرژی مردونه زیادی داشته باشه.
‫مشخصه.
‫حالا که رفتن جنگل،
‫یه شب دخترونه شلخته
‫قشنگ و قدیمی تو خونه می‌گیریم.
‫- آره. ‫- و می‌دونید،
‫فکر می‌کنم این آخر هفته ‫به پسرا هم خیلی خوش بگذره.
‫کمک نمیدی وسایل رو بیاریم؟
‫قصد نداشتم، نه.
‫- باشه، ممنون. ‫- ممنون.
‫لازلو و نندور اخیرا خیلی بحث می‌کنن.
‫می‌دونید، یکی دو سال گذشته یا...
‫راستش، حدود هشتاد ساله.
‫کمک نمیدی در رو باز کنم؟
‫قصد نداشتم، نه.
‫- خیلی‌خب، ممنون. ‫- ممنون.
‫خیلی خوبه که فرصت پیدا می‌کنن ‫رابطه‌شون رو از سر بگیرن.
‫وسایل رو بذار اینجا، باشه؟
‫اینو می‌بینی،
‫وقتی ۱۴ ساله‌م بود شکار کردم.
‫نه تا گلوله برد، ولی بالاخره زدمش.
‫اولین باری بود که جنازه می‌دیدم.
‫اما آخرین بار نیست.
‫خب، مشخصه تیراندازی ‫توی خانواده‌تون ارثیـه.
‫کلکسیون سلاح‌های خیلی جالبی دارید.
‫آره. خب، اکثرش برای بابابزرگمه.
‫زمانی که این کلبه رو از رفیق لهستانیش
‫که باهاش بولینگ بازی می‌کرد خرید، ‫شروع کرد به سلاح جمع کردن،
‫قبل این‌که چشمش آب مروارید بیاره.
‫همیشه شنیدن آب مروارید گرفتن ‫یه لهستانی خیلی غم انگیزه.
‫نه، فکر کنم منظور شان این بود
‫که چشم بابابزرگش آب مروارید آورده،
‫برای همین دیگه نمی‌تونسته ‫با دوست لهستانیش
‫- بولینگ بازی کنه. ‫- راستش،
‫- مشکل این بود که... ‫- نه، نه، صبر کن، شان. نه.
‫لهستانیه چشمش آب مروارید آورده،
‫حرفهٔ بولینگش تموم شه،
‫درآمدش قطع شد،
‫مجبور شد کلبه رو بفروشه، واضحه.
‫مشکل لازلو اینه‌که
‫که نمی‌تونه زیر بار بره چیزی وجود داره
‫که اون نمی‌فهمه.
‫فکر می‌کنه همه‌چی حالیش میشه.
‫و اگه چیزی باشه ‫که نتونم تحمل کنم،
‫کسیه که همه‌چیو می‌دونه.
‫- راستش... ‫- اگه میشه یه لحظه صبر کن، شان،
‫من یکی دو چیز درباره دوست و رفیق می‌دونم،
‫و میگم خیلی محتمله
‫که رفیق لهستانی برای سرگرمی ‫با اون یکی رفیق بولینگ بازی می‌کرده
‫و نه برای امرار معاش.
‫مشکل نندور اینه‌که
‫یه مغز قدِ پرنده داره
‫اونم توی هیکل اندازه ماموت.
‫همینطور نیست؟
‫خب، می‌دونی، این نظریه ‫جهالتی رو فاش می‌کنه...
‫- اوه... ‫- که خیلی از لهستانی‌ها
‫توی رقابت بولینگ پولی
‫به خوبی عمل کردن.
‫مخالم.
‫پسر، کار همیشگیتو انجام بده.
‫سیری، «برترین بولینگ بازان لهستانی» ‫رو جستجو کن.
‫بسیار خب، این نتیجه
‫حاصل از جستجوی ‫برترین بولینگ بازان لهستانی است.
‫- ببینید. ‫- بله؟
‫یه صفحه ویکی‌پدیای یه نفر ‫به اسم داریا پاجکه.
‫صفحه رو بخون.
‫داریا پاجک یک بازیکن حرفه‌ای بولینگ
‫- اهل لهستان است... ‫- اهل لهستان.
‫که در بولینگ حرفه‌ای زنان رقابت می‌کند...
‫- درسته، پسرم. ‫- خفه شو!
‫- هی! ‫- چقدر بالغانه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خب، چیکار میکنیم؟
‫خطرناک‌ترین بازی...
‫- شکار انسان... ‫- شکارچی تبدیل به شکار میشه.
‫ببند بابا. وسط حرفم نپر.
‫اخیر پژواک‌یابی
‫رو آزمایش می‌کردم.
‫- لازو، حدس بزن چی شده؟ ‫- چی؟
‫روباکس بیشتری می‌خوام ‫تا بال‌های بازی برای آواتارم بخرم
‫- چون حدس بزنی چیه؟ ‫- چی؟
‫- الان آواتار گیمر کلوک رو دارم. ‫- کافیه.
‫انسان‌ها رو می‌ترسونی.
‫سکوت بهترین سلاح شکارچیه.
‫و داری خرابش می‌کنی.
‫میشه بریم؟ ‫هشت درصد بیشتر شارژ ندارم.
‫می‌دونی، خوش شانسی که یکی مثل لاز
‫- ازت مراقبت می‌کنه. ‫- فکر کنم.
‫بعضی‌وقت‌ها فکر می‌کنم ‫که لازلو خیلی از من خوشش نمیاد.
‫شوخی می‌کنی؟ دوستت داره.
‫همیشه میگه ‫«اجازه نمیدم جوری بزرگ بشی
‫که یه آدم طاس ‫و انرژی‌خوار حوصله سر بر بشی.»
‫واسه همین بابای منم اجازه نمی‌داد ‫شبکه پی‌بی‌اس نگاه کنم.
‫فکر می‌کنی من حوصله سر برم؟
‫چی؟ تو کامپیوتر کوچولوی خودتو داری،
‫و یه چوب.
‫و کلی چیز تر تمیز، درسته؟
‫دیگه دوست داری چیکار کنی؟
‫خب، دوست دارم برم ‫زیرزمین خونه‌مون
‫و با چکش دیوار رو سوراخ کنم.
‫خیلی محکم بزنم.
‫همینطوری بکوبم به دیوار.
‫بزنم و بزنم
‫و بزنم، و دست خودم نیست.
‫حالمو خوب می‌کنه.
‫فقط دیوار دیگه، درسته؟
‫چیزه...
‫دوست نداری که به آدم بزنی؟
‫شبمون شروع فوق العاده‌ای داشت.
‫♪ یه دختر با پاهای کوچولو توی روستاست ♪
‫خانم نندور بی‌رحم اومدن،
‫و سریع خو گرفت.
‫همگی!
‫شبیه یه دختر توی روستامه ‫که اسمش سلیناست،
‫ولی پوست خوک خیلی کم‌تری می‌پوشه.
‫تو می‌تونی.
‫من می‌تونم. می‌تونم.
‫بعضی‌وقت‌ها باید با دوست‌های ‫خانمت خلوت کنی،
‫و یه خوش‌گذرونی خانمی داشته باشی.
‫تقریبا آماده‌ست. بفرمایید.
‫لعنتی.
‫خوش اومدین. بفرمایید داخل. ممنون.
‫بفرمایید.
‫بابت دعوت ممنون... ‫[ خانواده گیرمو ]
‫نگران دوربین‌ها نباشید،
‫من استخدامشون کردم تا تولد مامان بزرگ رو... ‫[ پسر خاله میگل - خاله والریا ]
‫فیلمبرداری کنن.
‫- مامان‌بزرگ، تولدت مبارک. ‫- پسرم.
‫پسرم. همیشه به فکری.
‫کتتون رو در بیارید. ‫اینجا خونه خودتونه.
‫- نگاه کنید، انگار پیشخدمته. ‫- من پیشخدمت نیستم.
‫بهشون گفتم شما اومدید تا یه فیلم
‫از تولدش مونتاژ کنید، ‫پس گمونم کارمون همینه.
‫انگار تارزان اینجا زندگی می‌کنه.
‫سازگار با محیط زیسته.
‫لباس ورساچه‌ات سازگار با محیط زیسته؟
‫- ورساچهٔ واقعیه. ‫- می‌دونی که
‫- لباس مردونه هم دارن، درسته؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، چرا نریم طبقه بالا؟
‫بیاید، بیاید، بیاید.
‫مراقب باشید. بهم ریخته‌ست.
‫شاخ داره، مراقب باشید.
‫سلام.
‫- بازم آشغال. ‫- رسیدیم.
‫قشنگه، مامان، نه؟
‫خب، خوش اومدین.
‫بشقاب‌ها رو نگاه کنید، چقدر با کلاسه.
‫حسابی تحت تاثیر قرار گرفت.
‫توی نونوایی بهت ترفیع دادن؟
‫نه، نه، نه، مامان. ‫توی راه آهن کار می‌کنه،
‫یادت رفته؟
‫هنوز راه آهن کار می‌کنی.
‫توی راه آهن کار می‌کنی؟
‫راه آهن کار می‌کنم؟
‫نونوایی چی شد؟
‫حرف نون شد، می‌خورید؟
‫- ترفیع گرفتم. ‫- درسته.
‫ترفیع گرفتی؟
‫آره.
‫آخه چطور یه احمق از نونوایی
‫به راه آهن ترفیع می‌گیره؟
‫- چطوری ممکنه؟ ‫- چیزه...
‫- توی ایستگاه قطار بود. ‫- ایستگاه قطار؟
‫نونوایی توی ایستگاه قطار بود.
‫- کدوم ایستگاه قطار؟ ‫- ایستگاه پن.
‫نه، نه، نه. ‫می‌دونی چیه، رفیق.
‫توی ایستگاه پن نونوایی نداریم.
‫دکه بود.
‫دکه نونوایی.
‫آروم، نکش.
‫یه فکری دارم.
‫- چیه؟ ‫- بیاید مامامیا نگاه کنیم!
‫ایول.
‫مامامیا فیلم محبوب من
‫واسه تماشاست ‫وقتی که دلم برای زادگاهم تنگ میشه.
‫اما لازلو اجازه نمیده نگاه کنم. ‫میگه...
‫«عزیزم، نمی‌تونم نگاه کنم.
‫منو یاد بچه‌های نمک‌نشناسی می‌ندازه
‫زمانی که انسان بودم واسشون پدری کردم.»
‫بعد دو تا آدم دیگه،
‫توی جنگل صدای جیغ و فریاد شنیدن.
‫و به سرعت فرار کردن،
‫اما هیچ‌وقت نفر سوم رو پیدا نکردن...
‫چون می‌دونید کی گرفته بودش؟
‫اهریمن جرسی.
‫- اهریمن جرسی. ‫- آها.
‫پس اگه بیاد و شما رو بخوره تقصیر من نیست.
‫خیلی ‌خب، اگه انقدر واقعیه، ‫چه شکلیه؟
‫بال‌های اژدها داره،
‫با صورتی که یه نیمه‌اش اسبه ‫و یه نیمه‌اش بز
‫با ریش بزی مثل آمیش‌ها.
‫و سُم و شاخ داره،
‫و دو پای کوتاه
‫و چشمش روی سرشه.
‫محشره.
‫و توی جنگل کاج می‌خزه،
‫دنبال بچه‌ کوچولوهاییه
‫که به اون باور ندارن.
‫و با قدم‌های سنگین
‫حرکت می‌کنه!
‫همه حالشون خوبه؟
‫باید ضامن این اسلحه رو درست کنم.
‫نه، اهریمن جرسی واقعی نیست.
‫یه افسانه‌ست که خون آشام‌ها در آوردن
‫تا جنازه‌هایی ‫که توی جنگل می‌ذاریم رو توجیه کنیم.
‫شان شاید بهترین دوستم باشه، ‫ولی مثل همه انسان‌ها،
‫وقتی سرکارش گذاشتن حالیش نمیشه.
‫شان بهترین دوستته؟
‫آره. چرا؟
‫همینطوری.
‫به افتخار آخر هفته با تو بودن، شان.
‫یه چیز خاص و ویژه ‫درباره اوقات مردونه وجود داره، متوجه‌ای؟
‫- احسنت. ‫- بله.
‫شان، وقتشه بری رو تخت.
‫- حالا هرچی. ‫- بریم.
‫- گوزن شکار کردم. ‫- مراقب سرت باش.
‫- دردم گرفت. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫جدا
‫این باحال‌ترین مرحله‌ ای هست که ‫توی روبلاکس بازی کردم.
‫- به باحالی اینه؟ ‫- مراقب باش، لازلو.
‫از یه سرباز به تو نصیحت:
‫اون اسلحه‌ست، اسباب‌بازی نیست.
‫آخرین باری که جنگ دیدی
‫شمشیر بود و چماق چوبی.
‫چندان تو رو صاحب نظر نمی‌دونم.
‫♪ وقتی نزدیک منی، عزیزم ♪
‫♪ صدامو می‌شنوی ♪
‫♪ و عشقی که بهم دادی ♪
‫این جو نوشیدنی بیشتر می‌خواد.
‫میرم یکی بیارم. کسی می‌خواد؟
‫- نه، من نمی‌خورم.
‫نگه‌ش دارم یا...؟
‫نه، نگران نباش. ‫الان میام.
‫♪ عشقی که بهم دادی ♪
‫♪ چیز دیگه‌ای نمی‌تونه نجاتم بده ♪
‫سلام.
‫- این کیه، گیرمو؟ ‫- پیشخدمت خونه.
‫نادجا آنتی‌پکسوس هستم.
‫الان پولدارم، واسه همین...
‫- پیشخدمت دارم. ‫- نامزدته، نه؟
‫آره، آره، فقط...
‫نامزد؟ از کی؟
‫آره. گفتم نادجا نامزدمه.
‫همینطور دروغه که روی هم انباشته میشه.
‫طی این سال‌ها، آدم از دستش در میره.
‫درست نمیگم، نادجا؟
‫تو هم نامزدمی و...
‫پیشخدمتم.
‫راستش، این داستان از وقتی شروع شد ‫که مامانم می‌خواست
‫منو با خواهرزاده دوستش ‫که با هم میرن کلیسا آشنا کنه
‫و واسه این‌که شرشو کم کنم،
‫گفتم با نادجا قرار می‌ذارم.
‫لطفا به لازلو نگو.
‫مثل دافنه و نایلز.
‫دافنه پیشخدمت نبود.
‫فیزیوتراپ بابای فریزر بود.
‫درست میگم؟
‫نادجا، بیا پیشمون بشین، باشه؟
‫- بیا. ‫- آ...
‫لطفا.
‫باشه. خیلی هم خوب.
‫گیرمو، نامزدت از اول اینجا بوده،
‫و دعوتش نکردی ‫با خانواده‌ات شام بخوره؟
‫آره، گیرمو گاهی خیلی کثافت می‌شه.
‫- کثافت؟ ‫- آره.
‫یکی از هزاران اسم قشنگیه ‫که صداش می‌کنم.
‫نامزد و...
‫- رئیسم. ‫- گیرمو پسرم،
‫می‌شه تا دستشویی راهنماییم کنی؟
‫بله حتماً، مادرجون.
‫نادجا، سلام.
‫من مادرشـم.
‫- خوش‌آمدین. ‫- مرسی.
‫گیرمو، باید باهات صحبت کنم.
‫بله بفرمایید.
‫مادرم یه داستان‌هایی برام تعریف می‌کرد ‫از موجودات اهریمنی که از خون انسان تغذیه می‌کنن.
‫جان؟
‫و خانوادۀ اون.. یعنی خانوادۀ ما بودن ‫که اونا رو شکست دادن!
‫این نادجای تو هم ‫یکی از همون موجوداتـه، گیرمو.
‫خب گمونم تا حالا بهش فکر نکرده بودم،
‫ولی آره، منطق توشـه.
‫وقتی من دی‌ان‌ایِ ون هلسینگ دارم،
‫پس مادربزرگ و باقی اعضای خانواده‌م ‫هم باید مثل من باشن.
‫که نتیجه‌ش
‫چندان جالب نمی‌شه.
‫مادرم می‌گفت وقتی یکی‌شون بهت نزدیک می‌شه،
‫قلبت با آتیش گُر می‌گیره...
‫و موهای دستات سیخ می‌شه.
‫نگاه کن!
‫مو به تنت سیخ شده.
‫من نمی‌دونم این یارو «جینا لی نولین» کیه، ولی... ‫[ بازیگر و مدل آمریکایی ]
‫بدم نمیاد بین وعده‌ های غذاییم باشه.
‫یه سؤالی دارم ازت، لازلو.
‫منظورت از اون حرفی که قبلاً زدی، چی بود؟
‫- چی گفتم؟ ‫- قضیۀ پیستولـه.
‫گفتی منو صاحب‌نظر نمی‌دونی.
‫خب، همین دیگه.
‫تو تقریباً هزار ساله که ‫تجربۀ درگیری جدی نداشتی.
‫احتمالاً دقیق‌تر باشه که ‫به تو بگیم «کهنه‌سرباز»،
‫تا یه سرباز واقعی، درست نمی‌گم؟
‫من نندورِ بی‌رحم هستم و خواهم موند.
‫گمونم نباید از تو انتظار داشته باشم
‫درکی از یه سرباز داشته باشی.
‫مگه تو رو از یگان تفنگدارانِ ‫اون دانشکدۀ لاکچری‌تون
‫که واسه پسرای مُرفه بود، ‫بیرون نکردن؟
‫فکر کنم مؤسسه‌ی «ایتون» رو میگی،
‫که در ضمن به‌عنوان یه راز بهت گفتمش.
‫سورپرایز سورپرایز.
‫یهویی صحبت راجع‌به لازلو می‌شه
‫و اون مجلۀ چسبناک‌شـو می‌ذاره کنار.
‫گوشم باهات بود.
‫همون تُن صدای جیغ و پیر همیشگی بود.
‫گویا بعضی‌ها حسودی‌شون شده که ‫مَرد شماره ۱ خونه نیستن.
‫دیگه اینو تویی نگو که ‫از خونه رفتی «خودت رو پیدا کنی»،
‫و دست از پا کوتاه‌تر برگشتی.
‫اون قدم مهمی تو تحولِ شخصی من بود.
‫و خوب شد که برگشتم
‫چون خونه تحت نظارت تو ‫به کثافت کشیده شده بود.
‫جلوی بچۀ من درست صحبت کن.
‫به کثافت کشیده شده بود!
‫تو کلاً فقط یا نشستی یه گوشه، ‫یا با پیانوت صدا در میاری،
‫یا داری با نادجا داستان می‌کنی
‫اونم هر وقت و هر جا که عشق‌تون می‌کشه!
‫آخه اینم شد توهین؟
‫این‌طوری که ‫من به تمام آرزوهام رسیدم، پیرِ اسکل.
‫تو همه‌چیزو برمی‌داری واسه خودت.
‫تو «هوندا المنت» هم رفتی نشستی ‫[ مدلِ ماشین ]
‫رو صندلی‌ای که پشت سر شان نبود ‫تو هوندا المنت،
‫با این‌که خوب می‌دونستی
‫شان دوست داره تو هوندا المنت
‫صندلیش رو کامل بده عقب،
‫و جا پای من خیلی تنگ شده بود!
‫ببینم الان
‫تفنگت رو سمتِ من مسلح کردی؟
‫من اونجا نشستم
‫که زاویۀ دید خوبی داشته باشم
‫تا بتونم قشنگ با رفیقم شان صحبت کنم.
‫باید می‌دونستم.
‫اون روز اولی که اسباب‌کشی کردیم ‫به این عمارت
‫و تو اول از همه اتاق‌خوابت رو انتخاب کردی،
‫با این‌که همه توافق کرده بودیم ‫انتخابِ اول با من باشه!
‫دیگه داری چرت‌وپرت میگی.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫«نظر به آ‌ن‌که ما سه خون‌آشام با ترتیبِ ذیل
‫برای انتخاب اتاق‌خواب تفاهم داریم،
‫در خانۀ جدیدمان
‫در ساحل صخره‌ایِ استیتن‌آیلند.
‫انتخاب اول،
‫نندور بی‌رحم.»
‫خب، حالا اینو داشته باش. ‫«متمم:
‫در غیابِ تمامی
‫خون‌آشام‌های خانه ‫در زمان مقرر
‫برای انتخاب اتاق خواب،
‫حد نصابِ دو سوم اعضای حاضر
‫می‌توانند به انتخاب بپردازند.»
‫واقعاً که.
‫تو حتی ظرفیت نداری ‫تو یه بحث بازنده باشی، مگه نه؟
‫می‌دونی تو چی هستی؟
‫تو چیزی هستی که رفیق صمیمی‌ام «شان»
‫احتمالاً «یه پلشت واقعی» توصیفش می‌کنه.
‫ای وای.
‫من پلشت نیستم.
‫- پلشت تویی! ‫- پلشت.
‫- پلشت.
‫پلشت.
‫آی! لعنتی!
‫لامصب تیر زدی تو دستم.
‫- خب آخه تو... ‫- آی!
‫چیه خونه رو گذاشتین رو سرتون؟
‫صدای تیراندازی شنیدم.
‫نه، تو چیزی نشنیدی.
‫- پسره کو؟ ‫- همین‌جاست.
‫ای داد بیداد.
‫بذار شام رو به‌سلامت بگذرونیم.
‫یعنی شما از خوردن ‫یه پیاله قارچ واقعاً لذت می‌بری.
‫- اونم داوطلبانه؟ ‫- هر جور قارچی که بگین.
‫من خیلی اهل قارچ نیستم.
‫اولش اصلاً علاقه‌ای نداشتم
‫خودمـو جای این یارو دافنه جا بزنم،
‫ولی خیلی دارم با خونوادۀ گیزمو حال می‌کنم.
‫شماها خیلی بامحبت و دوست‌داشتنی‌اید، ‫به نسبتِ...
‫آها، بالأخره اومدش، ‫مَرد کثافت خودم.
‫با همچین اسکلِ بی‌روحی ‫نسبت فامیلی دارن.
‫میگم شما همه‌تون مثل گیرمو ‫بینایی‌تون ضعیفه؟
‫چون من شنیدم چشم خراب
‫ارثی‌ـه.
‫نه نه. چشم من قبلاً ضعیف بود، ولی
‫بعد رفتم جراحی لیزر کردم، همون که...
‫- عمل لازک. ‫- لام‌سک؟
‫- نه. لازک. ‫- لارسک.
‫گفتم لازک!
‫خدای من. آروم باش.
‫- منم همینو گفتم دیگه. ‫- ببخشید. شرمنده.
‫نمی‌خواستم این‌طوری داد بزنم.
‫نمی‌دونم یهو چه‌م شد. ‫خب.. می‌دونین. لازک‌ـه دیگه.
‫- همه این چیزا رو می‌دونن. ‫- حالا بگذریم،
‫تو خانوادۀ ما کسی چشمش خراب نیست،
‫ولی همه مَردامون یه دست‌شون
‫همچین کوتاه‌تر از دست دیگه‌شونـه.
‫هوا گرم نشده؟ ‫یا فقط من گرممـه؟
‫میگل. میگل، می‌ذاری خانم ‫حرفش رو تموم کنه!؟
‫- ای وای. ‫- مامان.
‫لطفاً ادامه بدین. بفرمایین.
‫خب کجای بحث بودم؟
‫آره همسایه‌هامون
‫میومدن سر مَردامون داد می‌زدن که
‫«دست‌هاتون رو هم‌اندازه کنید!»
‫بابا من دارم آتیش می‌گیرم
‫یه خبرهایی شده، اسکلا.
‫تو یه هیولایی و باید بمیری.
‫جریان چیه!؟
‫شیطانِ خون‌خوار،
‫به نوۀ من نزدیک نشو!
‫مادر جون، مادر جون.
‫مادربزرگ.
‫لعنتیا
‫مادر جون، مادربزرگ.
‫نه نه نه نه نه.
‫چرا تو این خونه انقدر تیکه چوبِ تیز هست؟
‫ببین نادجا، باید یه مسئله‌ای ‫راجع‌به خانواده‌م بهت بگم!
‫آره گیرمو، خودم دودوتا چهارتا کردم،
‫- مرتیکۀ احمق! ‫- نکن، مادر!
‫پیرس برازنان.
‫فکر کنم پیرس برازنان‌ـه.
‫حتماً بابای بچه خودشه دیگه، نه؟
‫- آره دیگه. ‫- امیدوارم خودش باشه،
‫ولی می‌ترسم غافلگیرمون کنن.
‫این فیلمـه چند ساعته؟
‫نادجا!
‫میاین تو خونۀ من؟
‫اصلاً می‌دونین با کی در افتادین؟
‫هیچی ولش کن.
‫کاریش نداشته باشین!
‫شیطان!
‫نه! ‫نه نه.
‫وایسا وایسا وایسا، نزنیدش!
‫نه مامان! نه نه نه!
‫گیرمو، اون یه هیولای خطرناک و خبیثـه.
‫بله می‌دونم. در جریانم، باشه؟ ‫اون خون‌آشامـه.
‫از اول خبر داشتم. ‫نادجا تو این خونه زندگی می‌کنه.
‫خب؟ به‌علاوۀ یه سری خون‌آشام دیگه.
‫من هم کارگر راه‌آهن نیستم.
‫واسه اینا کار می‌کنم.
‫من واسه خون‌آشامای ساکن این خونه کار می‌کنم
‫چون امیدوارم که خودمم ‫یه روز بتونم خون‌آشام شم.
‫و نادجا هم نامزدم نیست...
‫چون‌که من ازدواجی نیستم.
‫آخی.
‫- پسرم. ‫- وایسا ببینم.
‫تو می‌خوای خون‌آشام شی؟
‫هی! خون‌آشام بودن خیلی هم خفنـه.
‫ما اصلاً برامون مهم نیست که ‫ازدواجی نیستی.
‫خودمون می‌دونستیم...
‫- آره بابا، خبر داشتیم. ‫- مادرها می‌فهمن.
‫- جدی؟ همه خبر داشتین؟
‫- بی‌خیال ‫- همتون؟
‫داداش ما خونواده‌تیم هـا.
‫وای خیلی نگران بودم، آخه...
‫- ما دوستت داریم. ‫- وای مامان، مرسی.
‫بیا بیرون، کالین رابینسون کوچولو.
‫- نندور. ‫- هی، کالین رابینسون کوچولو!
‫نندور ببین. ‫من قصد نداشتم زخمیت کنم. من...
‫تو بهم شلیک کردی.
‫می‌بینی؟
‫نه، درسته. من به سمتت شلیک کردم.
‫ولی تو تمام مدتِ این سفر ‫داشتی رو مخ‌مون رژه می‌رفتی،
‫اونم بی‌دلیل.
‫شاید دلیل داشتم،
‫و اونم این بود که...
‫یه‌خرده ناراحت شده بودم
‫بابت «اوقات مردونه»،
‫و این‌که من و تو خیلی این‌طوری ‫با هم وقت نمی‌گذرونیم.
‫قبلاً زیاد با هم بودیم.
‫الان یا همه‌ش داری با شان نوشیدنی می‌زنی ‫یا...
‫با کالین رابینسون کوچولو ‫شعر تمرین می‌کنی.
‫دیگه با هم وقتی نمی‌گذرونیم.
‫داداش، همون‌طور که خودتم می‌دونی
‫من خیلی تو مسائل احساسی راحت نیستم.
‫خلاصه میگم. حس منم بی‌شباهت ‫به حس تو نیست.
‫دلم برای خودمون تنگ شده بود.
‫خب دیگه.
‫- کالین کوچولو! ‫- پسر!
‫بچه.
‫سلام بچه ‌ها.
‫مگه با هم درمورد فرار کردن ‫صحبت نکرده بودیم، توله سگ؟
‫یه صدای عجیبی از بیرون شنیدم،
‫ولی شما دوتا مشغول دعوا ‫سرِ پلشتی بودین و...
‫- کمک! ‫- شان؟
‫- لعنتی. ‫- زودباش.
‫ای داد بیداد.
‫اهریمن جرسی‌ـه، لعنت بشه.
‫تو ماشین قایمش کردم ‫آخه رو مخم بود.
‫منو بکش و راحتم کن!
‫ایول، داره کار می‌کنه.
‫داره تسلیمِ طلسمت می‌شه.
‫آره.
‫هی هی هی!
‫ای لعنتی.
‫- من میرم شات‌گانم رو بیارم. ‫- نندور...
‫از شیطان نارو خوردم.
‫هی ایکبیری، اون رفیق منه هـا، ‫ولش کن!
‫هی!
‫کور شو!
‫- بزن تو پاش ‫- آره.
‫- افتاده رو من! ‫- وا نمیده.
‫لعنتی.
‫هی، سیری،
‫یه موزیکِ نیوجرسی پخش کن.
‫دست خر کوتاه.
‫من هیچ علاقه‌ ای به این کار ندارم.
‫پاشو فشار بده، پسر.
‫- گرفتم، گرفتم! ‫- نه، این منم.
لعنت بهت
‫
‫صبر کن، می‌زنم جلو جای خوبش.
‫
‫بزنش، لازلو.
‫شکل انسانی!
‫بکشینش، بگیرش.
‫داره جواب می‌ده، ‫دارم خونشـو تخلیه می‌کنم.
‫من هم همین‌طور.
‫هی، تفنگ رو پیدا کردم!
‫لعنت به جرسی.
‫خیله‌خب، دیگه میشه بریم خونه؟
‫برای مرگ‌تون حاضر بشین
‫- ای خون‌آشام‌کُش‌های... ‫- نه نادجا، تو رو خدا نکن.
‫باشه؟ من اصلاً نمی‌دونستم تو اینجایی،
‫- و خواستم بهت خبر بدم... ‫- خفه شو، گیرمو.
‫من الان می‌خوام خون ‫تمام خانوادۀ خبیثِ
‫خون‌آشام‌کُشت رو بخورم...
‫نه نه، وایسا، باشه؟ ‫خواهش می‌کنم.
‫التماست رو می‌کنم. ‫هیپنوتیزم‌شون کن بره دیگه.
‫هیپنوتیزم‌شون کن که همه‌چی ‫رو فراموش کنن.
‫بخوای نخوای، اینا خانوادۀ منن.
‫درست مثل تو که خانوادۀ منی.
‫من خیلی کم پیش میاد ‫افکار، احساسات،
‫حرف‌ها یا کارهای گیرمو برام مهم باشه،
‫ولی خوب می‌فهمم
‫اینکه کل خانواده‌ت جلوی چشمات بمیره ‫چه حسی داره.
‫و چندان حس جالبی نیست.
‫عمو آندریاس‌ام جلوی چشمام ‫زیر سُم‌های یه خر له شد،
‫و اون خره رفیقش بود.
‫و بعدم که خره بر اثر نشئگی فوت کرد.
‫و حالا چندین قرنـه که ‫خونوادۀ واقعی نداشتم.
‫تازه، اگه گیرمو بی‌خانواده بشه،
‫بعداً می‌خواد منو «مامان» صدا کنه؟
‫همون رابطه‌ش با نندور ‫به اندازۀ کافی بد هست، پس، نه مرسی.
‫خب، باشه!
‫- ولی به یک شرط. ‫- هر چی بخوای.
‫نندور و لازلو و اون موجود کوچیک «کالین» رو
‫حداقل ماهی یک شب ‫ببر بیرونِ خونه
‫که من اینجا تنها باشم.
‫و...
‫یه نسخه از این فیلم برام جور کن...
‫«ماما میا! ۲: دوباره شروع کنیم.»
‫خیلی خوشحالم که همه‌چی به خیر گذشت.
‫و حال خانواده‌ام خوبه.
‫و بیشتر از همه از این خوشحالم که
‫بالأخره حقیقت رو راجع‌به من فهمیدن.
‫خب، به‌جز اون دروغت که ‫گفتی کارگر راه‌آهنی.
‫باشه، آره.
‫و اون دروغ کله‌گنده‌ت راجع‌به اینکه ‫از ته دل می‌خوای خون‌آشام شی.
‫باشه، آره ولی نادجا حواسش بود که
‫اون قسمتی که من بهشون گفتم...
‫من ازدواجی نیستم رو یادشون بمونه...
‫خب آخه
‫- کی دیگه ازدواجی هست؟ ‫- خیلی‌ها.
‫آها باشه.
‫الان ترومپت‌زن‌ها رو خبر می‌کنم. ‫ببخشید.
‫ایش!
‫بعد این‌که اهریمن جرسی ‫رو سربه‌نیست کردیم، قبل طلوع
‫- برگشتیم خونه. ‫- بنده رانندگی کردم.
‫ما شان رو هیپنوتیزم کردیم ‫ولی می‌ترسم مغزش معیوب شده باشه.
‫- عه، پیتزای درختی هم میشه ساخت؟ ‫- آره.
‫الان ۱۰ تا روباکس درآوردم. (واحد پولی در یک بازی) ‫اینو چقدر از آدم می‌خرن؟
‫ولی تونستیم یه سوغاتِ کوچیک
‫از سفر آخر هفته‌ای‌مون بیاریم.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫[سریالِ به اصطلاح زندگی من]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»