‫[ منزل خون آشام ]
‫ها؟
‫گیرمو؟
‫گیرمو!
‫بچه‌ای
‫که از سینهٔ
‫دوست مرده‌مون کالین رابینسون بیرون اومده
‫به سن رام نشدنی رسیده.
‫کلاه منه. درش بیار ببینم.
‫بیا بگیرم، بیا بگیرم!
‫- بچه خیلی فعالیه. ‫- چند هفته میشه
‫یه خواب خوش و راحت نداشتم.
‫فسقلی شیطون.
‫به‌نظر میاد این آشوب هیچ‌وقت تموم نشه.
‫خیلی پر سر و صداست و برعکس ما،
‫در طول روز نمی‌خوابه.
‫شب هم نمی‌خوابه.
‫- پس کی می‌خوابه؟ ‫- فکر کنم اصلا نمی‌خوابه.
‫با این فسقلی آدم حوصله‌اش سر نمیره.
‫- مطمئنم نیمه شیطانه. ‫- مزخرف نگو.
‫انسانه.
‫تلاش کردیم با خرید اسباب بازی ‫سرش رو گرم کنیم.
‫اما اسباب بازی‌ها رو می‌شکنه ‫و با جعبه‌شون بازی می‌کنه.
‫بعدش جعبه‌شون ر‌و آتیش میزنه.
‫خب، حداقل
‫نشونه‌ای از خسته کننده بودن
‫یا انرژی خون آشامی نشون نمیده.
‫اون خیلی مشتاقه
‫- و ذهن کنجکاوی داره. ‫- کالین، نه!
‫گیزمو، خفه‌خون بگیر!
‫داریم با دوربین صحبت می‌کنیم. ‫داشتم می‌گفتم،
‫اون خیلی کنجکاوه ‫و ذهن مشتاقی داره.
‫فقط طرز قشنگ و مزخرفی برای گفتن اینه که
‫- اگه یه لحظه حواسمون بهش نباشه... ‫- کالین، نه! نه!
‫بدو بدو میره زیرزمین پر از آب
‫و همه‌جا رو خراب می‌کنه.
‫اونم بی هیچ دلیلی.
‫کالین، نه!
‫- کالین! ‫- نه!
‫نه، فکر می‌کنم توی این دیوانگیش ‫روش خاصی وجود داشته باشه.
‫چیزی که ما می‌بینیم
‫سیر تحول اولیه و احتمالی
‫شاید یه مجسمه ساز باشه
‫- یا یه معمار. ‫- یا یه جانی.
‫- اسلحه داره! ‫- شاید...
‫اسلحه داره!
‫میام می‌گیرمت!
‫ولی باید بره مدرسه
‫تا یه مقدار از این انرژیش کم بشه
‫و ساختار یاد بگیره ‫و دور و بَر بچه‌های عادی هم‌سن خودش باشه.
‫- اما اون یه بچهٔ عادی نیست.
‫اون یه خواننده و هنرمنده.
‫اون جادو داره.
‫- باید یه کاری کنی! ‫- تو چی؟
‫- تو مدرسه رفتی؟ ‫- آره.
‫در واقع بچه که بودم
‫مدرسه دولتی رفتم و حالا نگاهم کنید.
‫خیلی خوب و سالم هستم.
‫نقشه خوبیه.
‫کالین رابینسون کوچولو ‫رو بفرستیم مدرسه،
‫و شبیه تو بشه.
‫من فکرامو کردم.
‫شاید خوب باشه کالین رابینسون کوچولو رو
‫بفرستیم مدرسه هنرهای نمایشی
‫جاییه که وانمود می‌کنن ‫دارن خوندن و نوشتن
‫و ریاضی یاد می‎گیرن ولی حداقل ‫هشت در روز
‫بیرون از خونه هستن.
‫داستان چیه؟
‫- کجا رو میگی؟ ‫- موهاتو کوتاه کردی؟
‫برای چی؟ ‫مگه تو موهاتو کوتاه کردی؟
‫پیشتازان فضا دیدی؟
‫بهتره تمرکزتون رو، روی من نذارید،
‫باشه، و روی مسئله مهم تمرکز کنید،
‫که کالین کوچولوئه، درسته؟
‫خیلی‌خب. نظرتون چیه
‫یه مدرسه خصوصی خوب انتخاب کنیم ‫و اونجا ثبت نامش کنیم
‫تا اینطوری نگران این مسئله نباشه
‫که بهش زور بگن و کتکش بزنن؟
‫نه. یه عالمه مدرسه دولتی خوب داریم،
‫- و رایگان هستن. ‫- فکر می‌کردم داری حساب و کتاب می‌کنی.
‫مگه کلوپ پول پارو نمی‌کنه؟
‫نه، اون پول رو لازیم داریم ‫تا خونه رو تعمیر کنیم.
‫و من بودم نمی‌گفتم پول پارو می‌کنیم. ‫نه، مطمئنا نه.
‫این ماه چقدر در آوردیم؟
‫باید حساب کنم.
‫- فکر کنم، نمی‌دونم... ‫- یه لحظه صبر کن. نندور،
‫- چرا غولتو صدا نمی‌کنی؟ ‫- اون جنـه.
‫خب، حالا جن باشه یا نه، ‫دست بکش رو قوری،
‫یه آرزو کن تا این قضیه رو تموم کنیم بره.
‫خب، نمی‌تونم.
‫- چرا؟ ‫- چون
‫تعداد آرزوهای خیلی محدودی دارم،
‫- و نمی‌تونم هدرشون بدم. ‫- خودخواه.
‫و به هر حال، ازش پرسیدم.
‫و گفت اون از نظر قانونی اجازه نداره
‫کارهای خونه رو انجام بده.
‫حیف شد.
‫البته که می‌تونم از جن بپرسم
‫تا همه مشکلات خونه رو ناپدید کنه.
‫ولی‌ آخرش دودش تو چشم خودم میره.
‫مطمئنی موهاتو کوتاه نکردی؟
‫اول خونه رو درست کنیم.
‫بعد میگن «اوه، نندور،
‫میشه آرزو کنی یه فرش جدید بده؟» ‫یا یه چیز مزخرف دیگه.
‫و قبل این‌که حالیت بشه، ‫همه آرزوهام تموم شده،
‫و آرزو دیگه‌ای نمونده ‫تا توی دنیا تاثیر بذاریم.
‫که نقشهٔ بعدیم همینه،
‫نیکوکاری.
‫سلام.
‫صدام کردی؟
‫من؟ اوه.
‫اتفاقی بود.
‫خب، از نتیجهٔ
‫آخرین آرزوت راضی هستی؟
‫میشه یه لحظه ما رو تنها بذارید؟
‫مسائل نیکوکاریه.
‫خب، در مورد آرزوی آخرم.
‫به‌نظرم برداشتن چین و چروک‌های چشمم
‫موفقیت آمیز بود، نه؟
‫من برای خدمتگزاری زنده‌ام.
‫هر چند، حس می‌کنم صافی صورتم
‫توجه بقیه رو
‫به پف‎کردگی زیر چشمم جلب کرده.
‫- همم. بیا نزدیک، ببینم؟ ‫- اینجا رو می‌بینی؟
‫لعنتی. دوباره نه.
‫- حدس بزنید چی شده؟ یوتوب دارید؟ ‫- چیه؟
‫ویدیوی جدید مستر بیست رو دیدین
‫که بزرگ‌ترین خمیر دندون ‫فیل دنیا رو می‌سازه؟
‫- نه. ‫- چی بلغور می‌کنی؟
‫شاید شبیه بچه‌ها باشیم،
‫ولی ما ۱۴۳ سالمونه.
‫باشه. ببخشید.
‫چیزی نیست، پسر جون، ‫نمی‌دونن چیو از دست میدن.
‫بیا. بریم سر کارمون.
‫الان که فکرشو می‌کنم،
‫به‌نظرم مدرسه فکر بدی نباشه
‫تا جایی که بتونه با هم سن و سال‌هاش
‫شوخی و مسخره بازی کنه.
‫عشقم، برای اون
‫و برای ما خیلی خوبه.
‫درسته، ولی مدرسه دولتی نمی‌فرستیمش.
‫قراره بین نخبه‌ها درس بخونه ‫درست مثل من.
‫خب، من چند تا بروشور
‫از چند تا از بهترین مدارس خصوصی
‫منطقه رو دارم. ‫بفرمایید.
‫- همم؟ ‫- می‌ذارمش اینجا.
‫خب، این یکی حذف میشه. ‫زمین کریکت نداره.
‫- یا حتی دیرک شلاق‌زنی نداره. ‫- خوب گفتی.
‫و راه ‌حل بهترت چیه؟
‫خب، من میگم...
‫این یکی خوبه.
‫این رسید خریده.
‫بذارم زمین، کودن!
‫انقدر تکون نخور، شیطون فسقلی.
‫- نه. ‫- شکمم درد گرفت،
‫- بیشعور. ‫- کوچولوی مهربون.
‫کالین کوچولو!
‫بشین تا برسی، بوزینه.
‫کمرم.
‫برادر زاده کوچولو چه عجب، از این ورا.
‫توی پارکینگ پیداش کردم،
‫یه چکش برداشته بود
‫- و دیوار خشک رو سوراخ می‌کرد. ‫- خیلی معذرت می‌خوام، شان.
‫این چیه؟ آقا کوچولو ‫رو می‌فرستید مدرسه خصوصی؟
‫آره، بهش فکر می‌کنیم.
‫خب، بهتره
‫مدرسه روزانه هلن کانتری ‫هم به لیست‌تون اضافه کنید
‫چون دارید ‫با دانش آموز سابق اونجا حرف میزنید.
‫واقعا؟ خب، تموم شد و رفت. ‫پسرک همین‌جا میره.
‫آره، می‌تونم بهتون کمک کنم. ‫دست بر قضا
‫رابطه خیلی خوبی با مدیر اونجا دارم.
‫فکر نمی‌کنی تصمیم عجولانه‌ای باشه؟
‫شان اونجا رفته ‫و ببین چطوری شده.
‫- درسته. ‫- شلوارشو تا میزنه.
‫توی زندگیم برای هیچ تصمیمی ‫انقدر مطمئن نبودم.
‫همه حاضرن؟
‫مدیر مدرسه ده دقیقه دیگه میرسه.
‫و یادتون باشه، شما انسان عادی هستید
‫که دوست داره کارهای انسانی عادی انجام بده.
‫شما خون آشام نیستید،
‫و اگه... ای وای.
‫خب...
‫واسه تلاشتون که خواستید شبیه آدم‌ها باشید ‫بهتون آفرین میگم، اما نه.
‫برید بالا و یه لباس ‫که کم‌ترین حالت خون آشامی
‫داره رو بپوشید.
‫ولی همینه.
‫- آره. ‫- لباستونه اینه؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب، اینو ببین.
‫اوه، من خیلی پیتزا دوست دارم.
‫خیلی خوب بود.
‫آب آوردم واسه...
‫صبر کنید، چی شد؟ ‫فکر کردیم رفتید لباستونو عوض کنید.
‫نتونستم چیزی دیگه‌ای پیدا کنم،
‫- گیرمو. ول کن. ‫- باشه، باشه.
‫مشکلی نیست. خوشتیپ شدی. ‫خیلی‌خب، شروع کنیم.
‫اوه! اومدن.
‫نگران نباش، مرد بزرگ. ‫دقیقا...
‫- اونطوری که تمرین کردیم رفتار کن، باشه؟ ‫- اوهوم.
‫دوستان، اومدن.
‫مهم‌ترین شخص جلسه، مدیر وارن.
‫- سلام. ‫- بله.
‫مدرسه که میرفتم،
‫اون یه مشاوره تحصیلی بدبخت بود،
‫ولی واقعا بهم کمک کرد
‫برای دانشگاه هدف‌های واقع‌بینانه‌ای بذارم.
‫برنامه چهار ساله برای همه نیست.
‫ولی تو جوان خیلی خوبی شدی، شان.
‫- حرف جوون خیلی خوب شد، ‫- اوه!
‫- و ایشون باید کالین باشن. ‫- برو.
‫سلام، مرد جوان.
‫آشنایی با شما باعث افتخاره، قربان.
‫- و حدس بزنید چی؟ ‫- چی؟
‫من یه آدم فوق العاده باهوشم ‫که می‌تونم آواز بخونم
‫و هیچ‌وقت یوتیوب نگاه نمی‌کنم،
‫و اصلا با چکش دیوارها رو سوراخ نمی‌کنم.
‫- خیلی‌خب! ‫- بسه، کالین!
‫فکر کنم به قدر کافی شنیدیم.
‫- فکر کنم وقت خوابت باشه. ‫- لطفا.
‫- لطفا بشینید. ‫- از دست این بچه‌ها.
‫- چقدر انسانه این بچه. ‫- آره.
‫خب، عذرخواهی می‌کنم
‫که کاملا در جریان نیستم،
‫اما دقیقا پدر و مادرش کی هستن؟
‫آره.
‫وقتی بشکن بزنم،
‫وارد خلسه میشی
‫و هیچی نمی‌شنوی و نمی‌بینی.
‫یه بار دیگه بشکن میزنم
‫و بهوش میای،
‫و هیچی از این توقف یادت نمیاد.
‫باید قبل این‌که میومدن ‫به اینجاش فکر می‌کردیم.
‫حالا بگیم کی مامان و باباش هستن؟
‫بگیم من مامانش هستم ‫و تو باباش هستی.
‫- فکر خوبیه. ‫- جواب نمیده، عزیزم.
‫- من بهش گفتم عموش هستم. ‫- لعنتی.
‫باشه، من باباش میشم.
‫- با این قیافه؟ ‫- آره.
‫- از هیچی بهتره. ‫- خب، نگاهش کن.
‫- لازلو، بیا اینجا! ‫- زود باش!
‫- آخ! نندور. ‫- ببخشید.
‫بله، سلام.
‫ما پدر و مادر کالین هستیم. ‫من نادجا هستم.
‫من توی شکمم حملش کردم.
‫بله، و من متیو هستم.
‫خب، دوست دارم چند تا سوال
‫در مورد شما و کالین بپرسم.
‫آره، می‌تونیم به سوال‌ها جواب بدیم
‫چون پدر و مادر واقعی کالین هستیم.
‫بله.
‫و من متیو هستم.
‫خیلی‌خب.
‫بریم سراغ سوال‌ها.
‫کالین چند سالشه؟
‫- ۱۲. ‫- ۴۲.
‫- ۱۶. ‫- ۱.
‫- نه سالشه. ‫- نه!
‫نه سالشه.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫بقیه برای بخش بعدی می‌مونن؟
‫آخه معمولا،
‫- فقط... ‫- به‌نظرم
‫فکر می‌کنه عجیبه ‫که فقط من و نندور نیستیم.
‫- متیو. ‫- فکر می‌کنم عجیبه
‫که می‌خواد شما دو تا ‫توی یه اتاق تنها باشید.
‫خب، اگه همه می‌مونن، ‫پس منم باید بمونم.
‫برای کمک انسانی.
‫باشه. درستش می‌کنم.
‫والدین
‫- مصاحبه رو انجام میدن. ‫- صحیح، درسته.
‫ولی دوست دارم بگم ‫که همه‌مون می‌مونیم
‫چون همه افراد این اتاق
‫- رو به چشم اعضای خانواده می‌بینیم. ‫- اوهوم.
‫لطفا با پیشخدمت
‫- و نگهبان‌مون آشنا بشید. ‫- ضمنا، من نگهبان خونه هستم.
‫باشه پس. ‫یه خانواده بزرگ و شاد.
‫اینجا همه مشغول به کاری هستن.
‫عشق زیادی توی این خانواده در جریانه.
‫در حقیقت، عشق خیلی زیادی در جریانه،
‫انگار تو با نندور هستی
‫و هیچ دعوا مرافه‌ای ندارید؟
‫نمی‌خوام قضاوت کنم.
‫اسم‌ رابطه‌تون رو چی میگن؟
‫- رابطه پایدار؟ ‫- اوه،
‫داشتم به هیپی‌های کثیف فکر می‌کردم،
‫ولی گفتم قضاوت نمی‌کنم.
‫درست میگم، آقای وارن؟
‫- به خشکی شانس. ‫- معلومه به گند کشیده میشه.
‫- اون می‌دونه ازدواج کردیم، عزیزم. ‫- بذار بگیم
‫که من مادر هستم ‫و لازلو باباست.
‫- من کی بشم؟ ‫- الان تو نگهبانی.
‫- دوزاریت کجه‌ها. ‫- زود باش.
‫- برو، برو، برو، برو، برو. مراقب باش. ‫- می‌تونم ببینم.
‫مراقب باش به دوربین نخوری. ‫وایسا. نه.
‫- وایسا. حاضرم. ‫- شروع کنم؟
‫خب...
‫ببخشید.
‫- کجا بودم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫من متیو هستم، نگهبان.
‫و کالین،
‫بالای درخت گیر کرده بود،
‫مثل یه مار کوچولو.
‫اما نه مار واقعی.
‫یه بچه انسان واقعی بود.
‫یه بچه انسان خیلی عادی.
‫و چاره‌ای نداشتیم
‫جز این‌که با اون قیافه گریان قبولش کنیم.
‫خیلی عجیبه.
‫- ولی واقعا زیبا بود. ‫- آره.
‫ما حمایت از ساختار خانواده‌ای
‫که ممکن بود زمانی نامتعارف به حساب بیاد
‫رو نکتهٔ مثبتی در نظر می‌گیریم.
‫در حقیقت، جسارتا عرض می‌کنم
‫ما خانواده‌هایی در مدرسه داریم ‫که از شما خیلی کم‌تر سنتی هستن.
‫لعنتی. ‫به قدر کافی متفاوت نیستیم.
‫یه ساختار خانواده عجیب‌تر می‌خوایم.
‫هر چقدر بیشتر نامتعارف باشیم،
‫شانس‌مون برای قبولیش بیشتره.
‫نه، فکر می‌کنم با داستان سرپرستی ‫داریم خوب پیش میریم.
‫باید خانواده متفاوتی باشیم.
‫نه، یه عالمه خانواده متفاوت هست.
‫بهم اعتماد کن. ‫این نقشه جواب میده.
‫یه خانواده متفاوت باشیم چشم‌گیرتره. ‫خودمم این نقشه رو دوست دارم.
‫با همین نقشه پیش میریم. ‫نندور؟
‫خب، دست تنها بزرگ کردن
‫کالین به‌عنوان یه والد مجرد
‫سخت بوده؟ آره.
‫شاید به همین خاطره ‫که انقدر به هم نزدیک هستیم.
‫توی این دنیای بی رحم و ترسناک
‫- فقط همدیگه رو داریم. ‫- تنقلات...
‫میل دارید؟
‫چیپس سیب‌زمینی، تخم‌مرغ،
‫سیگار، یا شاید یه موز خوشمزه و...
‫رسیده.
‫- ناراحتتون کردم؟ ‫- ببخشید، چی؟
‫خب، انگار یه‌کم غافلگیر شدید ‫یا شاید
‫از حرفی که گیرمو گفت
‫- دلخور شدید. ‫- نه.
‫این... حساسیته.
‫وقتی حساسیتم عود می‌کنه ‫این شکلی میشم.
‫می‌دونید، یکی از والدین مدرسه‌مون
‫متخصص حساسیت ماهری هستن. ‫می‌تونم شماره‌شون رو بهتون بدم.
‫- بله. ‫- خانواده خیلی خوبی هستن.
‫همسرشون بازیگر فوق العاده‌ای هستن.
‫اما درست نیست اسمش رو بگم.
‫- ابدا. ‫- بگید.
‫- نه، نه.
‫زود باشید.
‫فقط این رو بگم...
‫که اون روز...
‫بیشتر از چند قسمت ‫توی سریال نظم و قانون دیدین.
‫نظم و قانون. ‫می‌خواستم بگم...
‫خیلی‌خب.
‫فهمیدم چه خبره.
‫خیلی واضحه.
‫این کثافت عشق ستاره‌هاست.
‫چی؟ نه، فکر نکنم ‫همچین منظوری داشت.
‫چرا، این مدرسه‌ها همینو می‌خوان.
‫دنبال خانواده‌های معروف هستن، ‫تا بتونن بگن،
‫«نمی‌تونم بیشتر از این
‫چیزی بگم، ولی...
‫بچه‌های لیونل باریمور عوضی
‫ممکنه دانش آموز ما باشن.»
‫نادجا راست میگه. ‫طرف عشق ستاره‌هاست.
‫از کجا می‌تونیم آدم معروف پیدا کنیم، ‫اونم سریع؟
‫خب، اینجا استتن آیلنده.
‫جای خیلی خوبی برای آدم‌های معروفه.
‫[ دو ساعت بعد ]
‫از این طرف.
‫آره، تا جایی که حداقل حقوق ‫انجمن بازیگران حفظ بشه،
‫من آماده هر کاری هستم.
‫این یارو کیه؟
‫خفه‌شو.
‫راستش حرف جالبی زدید
‫چون پدر کالین اومدن، آقای...
‫سال والکانو،
‫بازیگر خیلی معروفی هم هستن.
‫کارم رو بازیگری نمی‌دونم، ولی...
‫ایشون بابای کالین هستن.
‫می‌دونید، ‫بازیگر برنامهٔ دلقک‌های غیر قابل درک.
‫- شوخی‌کنندگان غیر عملی... ‫- کسی اهمیت نمیده.
‫همین‌جا بشین و حرف نزن.
‫خب، سال بابای کالینه؟
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫یا...
‫ببخشید، روز طولانی بوده،
‫و حافظه‌ام مثل سابق نیست.
‫اون یارو کیه؟
‫- منم، نندور. ‫- نه، نه.
‫تو نندور نیستی.
‫خیلی‌خب، باشه، باشه. ‫من نندور نیستم.
‫من... آدولفوام.
‫پیشخدمتی چیزی.
‫- خیلی‌خب، باشه. ‫- صحیح.
‫خب... دقیقا کی پدر و مادرشه؟
‫لعنتی.
‫مطمئن نیستم این شوخی رو فهمیده باشم..
‫لازلو!
‫مردک با چرت و پرت‌هاش
‫رفته بود رو مخم.
‫بعدا خونشو می‌خوریم.
‫وایسید، وایسید، وایسید، وایسید، وایسید. ‫اگه می‌تونی هیپنوتیزمشون کنی
‫تا بخوابن و همه‌چی رو فراموش کنن،
‫راحت‌تر نیست تا مدیر وارن ‫رو هیپنوتیزم کنی
‫که اجازه بده کالین
‫توی مدرسه ثبت نام کنه ‫اونم بدون این همه نقش بازی کردن؟
‫الان این خپل
‫چیزی که فکر می‌کنم رو گفت؟
‫- آره. ‫- خل شدی، پسر؟
‫- چی؟ ‫- خل شده.
‫دقیقا.
‫تا خرخره تو گل گیر کردیم، عزیزم.
‫تنها راه درست
‫اینه‌که طبق نقشه پیش بریم.
‫کالین کوچولو سرگرمی‌های زیادی داره،
‫به یاد آوردن همه‌شون خیلی سخته.
‫آره، مطمئنا عاشق کلهٔ گنده کوچولوشونه.
‫همه‌اش تکون می‌خوره.
‫مثل تو، عزیزم.
‫همه‌شون تکون‌تکون می‌خورن.
‫درد زایمان
‫در برابر درد بچه بزرگ کردن هیچی نیست.
‫قشنگ گفتی.
‫مطمئنا مادر مجرد بودن راحت نیست،
‫ولی کالین کوچولو رو خیلی دوست دارم، پسرکم.
‫این دیگه چیه؟ ‫عروسک سخنگوئه؟
‫خب، میشه لطفا یه‌کم
‫درباره سرگرمی‌ها کالین بگید؟
‫کالین کیه؟
‫کالین دیگه، چطور نمی‌شناسی؟
‫واسه شفاف سازی میگم، پیرمرد،
‫من همیشه بد اخلاق نیستم،
‫و اونم همیشه بد عنق نیست.
‫ولی خیلی بد اخلاقه.
‫آدولفو، خیلی بدجنسی.
‫یه لحظه صبر کنید، ‫چرا این یکی رو امتحان نکردیم؟
‫سلام.
‫- شانی! ‫- سلام!
‫لازلو.
‫عزیزم.
‫ببخشید که وسط حرفتون می‌پرم، ‫ولی سرم داره می‌ترکه.
‫تو هم سردرد داری؟ ‫انگار میگرن‌های تمام دنیا تو سر منه.
‫به هرحال،
‫شب بسیار آموزنده‌ای بود.
‫خب، کارنامه کالین رو دارید؟
‫چی؟ چی هست؟
‫کارنامه‌اش از مدرسهٔ قبلیش.
‫- اون مدرسه نرفته... ‫- فردا می‌فرستم.
‫- بفرمایید. نوش جان. ‫- ممنون.
‫آره، یه‌کم پارتی بازی کردم
‫تا مشاور تحصیلی مدرسه سابقم...
‫سلام، آقای کالسون.
‫یه کارنامه جعلی برای کالین کوچولو بسازه.
‫واقعا دلم راضی نیست
‫که از بودجهٔ کلوپ ‫برای این کار استفاده کردم،
‫یا به طور کل قضیه رشوه رو بگیم،
‫ولی برای صلاح اون بچه ‫هر کاری انجام میدم.
‫بگذریم، من میرم یه‌کم پیاده روی کنم،
‫و خونه می‌بینمتون، باشه؟
‫حواستون هست دیگه، آره؟
‫بله، بله، بله، ممنون، من...
‫سلام دوستان.
‫چه خبر؟
‫فکر می‌کردم فیلمبرداری من تموم شده، ‫فیلمبرداری من تموم شده بود.
‫اونطوری که به نظر میرسه نیست.
‫درسته، آره،
‫از وقتی حسابدار کلوپ شدم،
‫اخیرا به پول بیشتری دسترسی داشتم،
‫ولی...
‫می‌دونم که نباید
‫از کلوپ دزدی کنم، ‫و دزدی نمی‌کنم.
‫فقط یه‌مقدار پول کنار می‌ذارم
‫تا حقوق خودم رو بدم.
‫اصلا مسئله من نیستم.
‫مسئله خانواده‌ست، باشه؟
‫دست بر قضا من دو تا خانواده دارم
‫که باید هواشون رو داشته باشم، ها؟
‫درست مثل تو که خانواده داری.
‫نه؟
‫همین‌جا می‌ذارم.
‫نمی‌خواین؟
‫- زود باش، جوون! ‫[ مرکز اجتماعات مری برمن ]
‫همینه.
‫- زود باش. عزیزم! ‫- با قدرت بازی کن.
‫- اوه! ‫- خجالت آوره.
‫این بچه‌ها باید بیشتر فیلم ‫بازی‌های تیم رویایی رو ببینن
‫و بعد اونطوری بازی کنن.
‫انقدر غرغر نکن.
‫داره عالی بازی می‌کنه.
‫خب، بعد از زحمت زیاد،
‫کالین کوچولو قبول نشد.
‫ظاهرا، مدیر وارن چند ساعت ‫بعد از جلسه با ما
‫سکته مغزی کرد و مرد.
‫دلیلش اینه‌که اکثر آدم‌ها می‌تونن
‫هر ساعت هفت بار هیپنوتیزم بشن.
‫اون مرد ۴۲۸ بار هیپنوتیزم شد.
‫برای همین مجبور نبودیم ‫از اول شروع کنیم،
‫تصمیم گرفتیم کالین کوچولو
‫توی هر لیگ‌های ورزشی اجتماعی
‫که ذهنمون قد می‌داد ثبت نام کنیم.
‫والیبال، سافت‌بال...
‫- و توپ‌های بزرگ. ‫- بیسبال،
‫توپ‌های ورزشی...
‫ورزش‌های انسانی.
‫آدم‌ها عاشق توپ بازی‌ان.
‫بکششون! پوستشونو بکن!
‫- فکر نمی‌کنی یه‌کم زیادی بهش فشار میاری؟ ‫- نه.
‫برای درخواست‌نامهٔ دانشگاه خیلی مهمه.
‫تازه، داره بهش خوش می‌گذره.
‫بنداز توی سبد!
‫پسر خودمه!
‫- آفرین، کالین! ‫- وقت هاکیه.
‫باشه.
‫و بالاخره، پسرک
‫حسابی خسته شد ‫و دیگه جونِ فضولی کردن نداره.
‫در نهایت، متوجه شدم
‫داره کاملا زندگی
‫و صورتم رو نابود می‌کنه.
‫نکنه جالب اینجاست
‫این کار رو کردم
‫تا برای زنم، ماروا، خوشگل‌تر بشم.
‫این برای اونه، نه من.
‫برگردیم حالت اول؟
‫آره،
‫اگه لطف کنی.
‫من برای خدمتگزاری زنده‌ام.
‫آره، درسته.
‫قلقلکم اومد.
‫- نندور... ‫- بله؟
‫باید بی‌خیال جراحی پلاستیک بشی.
‫شبیه دیوونه‌ها شدی.
‫خیلی بامزه‌ای، لازلو.
‫- امشب باهات حرف نمیزنم. ‫- اوه.
‫دیگه اصلا کاری به کاریت ندارم، ‫محلت نمیدم،
‫کسی به اسم لازلو نمی‌شناسم.
‫و پیش خودت فکر نکنی پاشی
‫بیای دم درم که باهام آشتی کنی!
‫من دیگه باهات حرفی ندارم.
‫درآمد امشب.
‫مطمئنا خیلی خوب بوده.
‫همه‌اش همین‌جاست.
‫- ممنون، گیرمو. ‫ باشه. خواهش می‌کنم.
‫اونطوری که به‌نظر میرسه نیست.
‫دقیقا همونطوریه که به‌نظر میرسه.
‫اوه،
‫اگه به کسی بگید،
‫شما و خانواده‌تون رو می‌کشم،
‫و بعدش دوستاتون ‫رو واسه ختم‌تون دعوت می‌کنم،
‫و بعد اونا رو هم می‌کشم، ‫تصمیم با خودتونه.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »