‫کسب و کارمون
‫توی کلوپ شبانه داره می‌ترکونه، جیگر!
‫به افتخارش.
‫این پسرۀ خل‌وضعی که
‫که از داخل شکم
‫جنازهٔ کالین رابینسون در اومد
‫خیلی سر و صدا کرده.
‫هر شب هر شب خون آشام‌ها
‫و آدم‌ها به سمت کلوپ میان.
‫تنها مشکل کلوپ، البته جز این‌که...
‫قطره‌های خون دوباره لخته میشن،
‫کارمندای دست و پا چلفتی‌ان.
‫هفتهٔ پیش چند تا مشتری
‫به‌خاطر حوادث ارواح مردن؟
‫- پنج نفر. ‫- چی؟ پنج نفر؟
‫ولی چهار تاشون آدم بودن.
‫خیلی‌خب، باشه، ‫همچین بدک نیست.
‫ولی بازم، دردِ این روح‌ها چیه؟
‫شاید با نحوه‌ای که باهاشون رفتار میشه
‫مشکل دارن.
‫من بهشون شغل داد. به‌نظرم
‫- خیلی خوب باهاشون رفتار کردم. ‫- درسته، اما...
‫مجبورشون می‌کنی تو انبار غذا بخوابن.
‫خب، از خوابیدن توی خیابون که بهتره.
‫یادشون بنداز.
‫شاید اگه به حرف‌هاشون گوش بدی
‫و به درد دل‌هاشون... ‫به نگرانی‌هاشون و...
‫صبر کن، صبر کن.
‫عمدا کم کاری می‌کنن
‫تا به خواسته‌شون برسن؟
‫می‌دونی، انکار که یه‌جور
‫اتحادیه کارگری راه انداختن.
‫خوب می‌دونم چطوری درستش کنم.
‫همه‌شونو بکش.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو » ‫| ترجمه از محمدعلی و سـروش |
‫شعر رو یادم رفت، لازلو.
‫مسخره‌بازی چیه در میاری؟
‫این تمرین واسه توئه، نه من.
‫ولی لازلو، حدس بزن چی شده؟
‫- خسته‌ای. ‫- خسته‌ام.
‫به قسمت خوب کتابم رسیدم و...
‫دوباره بحث کتاب کوفتیت رو پیش نکش. ‫اصلا بده به من ببینم.
‫نیوردمش.
‫چرا آوردی، پسر جان.
‫پشت شلوارت گذاشتی.
‫- بده من. ‫- باشه.
‫قصه؟ مزخرفه.
‫و خیلی هم غلطه. ‫شنل قرمزی؟
‫می‌دونی، این قصه درباره یه کودک ربایی
‫وحشتناک و حل نشده‌ست.
‫الکی میگی. ‫حرفتو باور نمی‌کنم.
‫واقعا؟ ‫پس متخصصی، آره؟
‫اینو چی میگی، ‫رامپل‌ استیلت‌ اسکین؟
‫بیشتر شبیه رامپل استیلت بدبخته.
‫می‌دونی این دوستمون چطوری ‫این اسم رو روش گذاشتن؟
‫- نگو توی کتاب نوشته. ‫- اسم بدبخت رو میگی؟
‫بدبخت چیه؟ ‫سوال خیلی خوبیه.
‫و هیچ‌کس نباید این سوالو بپرسه.
‫بریم سر آهنگ آخری.
‫قراره با زرکسیس جلسه داشته باشی.
‫باشه؟ اون رهبر منتخبه.
‫- اوه! ‫- و اومدن. این شما و این هم زرکسیس.
‫سلام، ز...رکسیس.
‫زرکسیس، چرا شروع نمی‌کنی؟
‫میگه «ممنون که وقت گذاشتید
‫تا این مشکلات رو حل کنید.»
‫خیلی خوبه.
‫«یک لیست درخواست داریم ‫که باید بیان بشه.»
‫- باشه. ‫- شمارهٔ یک.
‫روزانه بیشتر از
‫یک وقت استراحت برای شکار
‫اولادِ خطاکاران می‌خواهیم.
‫همه‌مون دوست داریم ‫برای سرگرمی‌مون وقت بیشتری داشته باشیم.
‫«شمارهٔ دو.
‫ما مقصر بوهای بد سر کار نیستیم.
‫اینجا یک ساختمون قدیمی ‫با لوله‌کشی قدیمیه، و بوهایی
‫که از لوله‌ها نشات می‌گیره ‫خارج از کنترل ماست.»
‫خیلی‌خب! کافیه!
‫من به تو دوست‌های عجیب بی‌صورتت
‫یه شغل ‫و یه انبار غذای گرم و نرم دادم تا بخوابید.
‫بدون من، شما هیچی ندارید.
‫خدانگهدار. افتضاحه.
‫وقت این مزخرفات رو ندارم.
‫خوب پیش رفت.
‫فکر کنم قرار بود جوک باشه.
‫ارواح‌ها به حس شوخ‌طبعی‌شون معروف نیستن.
‫در سال چهارم جنگ نه ساله بود
‫که نبردهای برفلور و لاهوگ
‫ارادهٔ ناوگان اعلی‌حضرت را آزمود...
‫می‌شه لطفا یکی از کتاب‌های خودم بخونی؟
‫- ابدا. ‫- خواهش می‌کنم؟
‫کتاب‌های واقعی دربارهٔ آدم‌های واقعیه
‫که نگران مسائل واقعی پیش اومده هستن.
‫لازلو، یکی از اون ‫کتاب‌های بچگونه مسخره‌ای
‫- که خیلی دوست داره رو واسش بخون. ‫- آره، شاید
‫اون کتابه که در مورد الف‌ها و کفاشه.
‫خیلی‌خب. ‫واست یه داستان واقعی تعریف می‌کنم.
‫یه پینه‌دوز تا خرخره
‫با بخار فرمالدهیدی ‫که توی چرم‌سازیش استفاده می‌کرد نعشه کرد
‫و تصور می‌کرد که الف‌های کوچولو ‫دارن کارهاشو انجام میدن.
‫کارشو از دست داد ‫و خودشو کشت.
‫پایان.
‫ایول!
‫این خوب جواب میده.
‫همگی! میریم شب‌بازار!
‫در واقع شب‌بازار ‫توی هر شهر وجود داره.
‫ولی همیشه از نگاهِ فضول ‫و رقت انگیزه آدم‌ها پنهانه.
‫شب‌بازار یه‌کم مثلِ
‫جشنواره‌های خیابونی معروف ایتالیایی
‫ایتالیای کوچیکه.
‫خیلی متنوعه.
‫فرهنگ‌های مختلف زیادی هستند.
‫آشغال‌های چسبناک به زمین چسبیده.
‫و یه جای خیلی خوب برای غنیمت ‫یا مبادله وسایل تزیینیه.
‫میشه گفت تنها جاییه ‫که می‎تونیم تفاوت‌هامون رو کنار بذاریم
‫و در راستای یک هدف کار کنیم:
‫سرش کلاه بذاری ‫قبل از این‌که سرتو کلاه بذارن.
‫کار پیش اومده. بهت زنگ میزنم. ‫دوستت... خیلی‎خب.
‫از شب‌بازار چی می‌خوای، عزیزم؟
‫یه چیز خاص و کوچولو
‫تا توی مشکل کارگری ارواح بهم کمک کنه ‫و این قضیه رو حل کنه.
‫واسه کسی مثل من امنه که بیاد؟
‫- منظورم یه آدمه؟ ‫- واسم مهم نیست.
‫- نگران نباش، گیرمو. ‫- زود باشید.
‫اگه کسی پرسید، ‫بگو اورک هستی.
‫خب، من شبیه اورک نیستم.
‫- هستم؟ ‫- همم.
‫میشه گفت.
‫منم واسه این سفر خیلی هیجان دارم.
‫با این‌که توی یه خونه زندگی می‌کنیم،
‫خیلی کم پیش میاد وقتی نندور
‫با دوستاش میره بیرون به منم بگه برم، پس...
‫می‌دونید چیه؟ ‫نظرم عوض شد.
‫- دمت گرم. ‫- به‌نظرم ترجیح میدم خونه بمونم.
‫نه. ماروا، حسابی ناراحت شدم که نمیای.
‫ولی باشه، قبول. ‫هنوز نرفته دلم واست تنگ شد.
‫- خداحافظ. ‫- بجنب.
‫البته که ماروا عشق حقیقی منه.
‫ولی همیشه دم گوش‌مه.
‫بعضی‌وقت‎ها خیلی بیشتر کِیف میده ‫فقط با پسرا بری بیرون.
‫آره. همین میره شب‌بازار.
‫زود باشید. بیاید.
‫- زود باش، پسرم. ‫- دارم میرم.
‫- زود باشید، زود باشید. ‫- مطمئنید؟ شبیه
‫متروی عادی پر از انسانه.
‫چطور جرئت می‎کنی ‫منو زیر سوال ببری.
‫خانم‌ها و آقایون، توجه کنید.
‫اگه میشه چند لحظه ‫از وقتتون رو بگیرم.
‫می‌خوام واسه عمو جفری عزیزم پول جمع کنم.
‫قلب جدید می‌خواد.
‫پس امیدوارم از این اجرا لذت ببرید
‫و بدونید که هر چیزی بدید، هر چیزی،
‫کمک می‌کنه.
‫حالم بد شد.
‫ترکوند.
‫خیلی‌خب!
‫اگه هنوز اینجایید، ‫خوب دلیلشو می‌دونید.
‫ایستگاه بعد، شب‌بازار.
‫- بهتون گفتم. ‫- عالی بود. آفرین.
‫- هنوز از آهنگ درخواستی میزنی؟ ‫- چند ساعت دیگه.
‫چقدر شلوغه.
‫خیلی‌خب.
‫زود باش، پسر. گم نشی.
‫- زود باش. ‫- هیجان انگیزه.
‫شب‌بازار منتظر ماست.
‫یا خدا. ‫نگاه کن.
‫- چقدر خفنه. ‫- بذار سر جاش. گرونه.
‫عزیزم، شاید وقتش شده تابوت جدید بخری.
‫- نه. ‫- بچه‌هاتون رو توی قفس بندازید!
‫جادوگرا.
‫این یکی چند؟
‫- یه تابوت دیگه نیاز نداری. ‫- هیس.
‫با این‌که خوبه که شب‌بازار
‫جای امنی برای انواع شیطان‌هاست،
‫متاسفانه، یک نوع ارز رایج ‫بین همه‌مون داریم،
‫برای همین باید به روش‌های قدیمی اتکا کنیم.
‫بو میده.
‫همون مبادله کالا به کالا.
‫خیلی‌ها معمولا آخرش می‌میرن.
‫کتاب تاریخی هم دارید؟
‫بله، جناب.
‫خوشبختانه، من از اجدادی میام
‫که همه‌شون چونه‌زن با مهارت بودن.
‫مامان‌بزرگم، یه بار یه‌کم
‫گوشت رون رو با یه کیسه پیاز معامله کرد.
‫پس آره، فکر می‌کنم ‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنیم.
‫رسیدیم.
‫[ والکری ]
‫سلام، دوستان.
‫حالتون چطوره؟
‫- بله. ‫- بله.
‫والکری‌های گروهی از پیشخدمت‌ها هستن ‫[ والکری‌ها ]
‫که خدایان اون‌ها ‫رو برای میدان‌های نبرد وایکینگ‌ها فرستاده
‫تا بتونن تصمیم بگیرن ‫کدوم یکی از مرده‌ها
‫ارزش جایگاه در والهالا رو داره.
‫آدم‌های جالبی هستن.
‫خیلی...
‫شوخی و خنده بلد نیستن.
‫تو بگو یه لبخند بزنن.
‫خیلی‌خب.
‫صبر کنید، خانم‌ها،
‫چون فکر نمی‌کنم ‫همچین اثر کوچولوی قشنگی رو ببینید
‫اونم وقتی دارید توی کنتیکت عتیقه می‌خرید.
‫لعاب آبی تیره‌اش رو ببین.
‫پایه سفیدش رو نگاه کن.
‫و داخلش از چینی استفاده شده.
‫- بله. ‫- بله.
‫راستشو بگم
‫قبل از این‌که از خونه بیام بیرون ‫اینو از اتاق نندور کِش رفتم.
‫خب، کتاب‌هات در مورد پری‌ها چی نوشتن؟
‫خب، پری‌ها زن‌های کوچولو و خوشگلی هستن ‫که می‌تونن پرواز کنن،
‫و توی قارچ زندگی می‌کنن؟
‫واقعا؟ چه داستان قابل باوری.
‫اینجا چی داریم؟
‫یه سطل آشغال بوگندو.
‫سلام، خوشگل‌های من.
‫- لازلو. ‫- لازلو.
‫چقدر سرحال و سلامتید.
‫آره، آشغال می‌خوردیم.
‫باشه. دوست دارم صحبت کنیم، ولی...
‫کار دارم.
‫از کُپهٔ آشغالتون لذت ببرید.
‫- گمشو بابا. در رو ببند. ‫- آره، در رو ببند ببینم.
‫باشه، باشه، الان می‌بندم.
‫- گفتم می‌بندم، نگفتم؟ ‫- زر نزن. در رو ببند.
‫پری‌های واقعی بودن.
‫خب، برو.
‫بوی بدی می‌دادن.
‫- سبد حصیری. عاشقشونم. ‫- نه.
‫یه سبد حصیری دیگه نیاز نداری... ببخشید.
‫کدوم آدمی جرئت کرده ‫بیاد بین ما؟
‫من آدم نیستم.
‫آم...
‫اورکم.
‫- اشتباه از من بود. روز خوش. ‫- باشه.
‫باشه.
‫واقعا انقدر شبیه اورک‌ها هستم؟
‫خیلی‌خب!
‫ایول. عاشقش میشی!
‫- چی، چی هست؟ ‫- مبارزه نوکرها!
‫- صبر کن، چی؟ ‫- چند ساله نرفتم.
‫یه مشت ضعیف،
‫و الکی دیگه.
‫هیچ‌کدوم از این دو نفر ‫توی وضعیت مبارزه نیستن.
‫کلی بگم، یه خون آشام میگه، ‫«من قلدرترین نوکر رو دارم.»
‫و اون یکی خون آشامه میگه،
‫«نه، نوکر من گردن کلفت‌تره.»
‫و بعد نوکرهاشون با هم مبارزه می‌کنن،
‫و نوکر هر کدوم که نوکرِ ‫اون یکی خون آشام رو خاک کنه،
‫برنده میشه.
‫خیلی وحشتناک به‌نظر میرسه.
‫استخوون‌هاشو خرد کن! آره!
‫ببینید چیکار می‎کنه.
‫خیلی درد نداشت.
‫آره. فکر می‌کنم ‫باید دستش رو بشکنیم.
‫دستشو بشکن!
‫- دستشو نشکن. ‫- اوه!
‫این که چیزی نیست. قدیم‌ها،
‫سر رو از تن جدا می‌کردن.
‫نظر جمع چیه، دوستان؟ ‫سر رو جدا کنیم؟
‫- ایول، هنوزم جدا می‌کنن. ایول! ‫- نه.
‫- نه، نباید سر رو قطع کنه. ‫- سر! سر! سر! سر!
‫سر! سر! سر! ‫سر! سر! سر!
‫سر! سر! سر! سر! ‫سر! سر! سر...
‫فکر کنم سرشو می‌خوام.
‫- هورا! ‫- سر!‌ سر! سر! سر!
‫قهرمان جدید مسابقات نوکری رو
‫تشویق کنید، ‫همین الدنگ به‌درد نخوری که می‌بینید.
‫چطوری از این مسابقه حمایت می‌کنی؟ ‫از همه جهت اشتباه و غلطه.
‫راست میگی، اشتباهه.
‫چون تو می‌تونی همه این‌ها رو کله پا کنی.
‫- ربطی به حرف من نداشت. ‫- هی!
‫این خون آشام فکر می‌کنه نوکرش
‫می‌تونه هر کدوم ‫از نوکرای ما رو شکست بده!
‫- ثابت کن! ‫- کتت رو در بیار.
‫- خیلی‌خب، برو وسط، زود باش. ‫- نه.
‫من مسابقه نمیدم. ‫وسط نمیرم.
‫- زود باش، برو وسط. ‫- من...
‫- وسط نمیرم. ‫- خیلی‌خب.
‫نه، نه.
‫نوکر من امشب مبارزه نمی‌کنه.
‫حوصله سر بر!
‫چرا؟ آقا کوچولو ترسیده؟
‫- نه! ‫- نه، ارباب.
‫تنها چیزی که نوکر من ازش ترس داره
‫اینه‌که همهٔ نوکراتون رو
‫یه‌جا شکست بده، ‫چون نوکر من انقدر گردن کلفته.
‫خوب دیدی خیر باشه!
‫رجز خونی‌شونو.
‫چرا همچین حرفی زدی؟
‫بهت توهین کردن، گیرمو.
‫و هر کی به تو توهین کنه ‫انگار من به توهین کرده.
‫الان پای شرافت وسطه.
‫- خیلی‌خب، مبارزه می‌کنه! ‫- مبارزه می‌کنه!
‫به حسابش میرسن!
‫له‌شون می‌کنی.
‫اسمت چیه، رفیق ریزه‌میزه؟
‫واسه کسی مهم نیست. ‫بریم سراغ مبارزه.
‫خب، مبادلهٔ من خیلی خوب پیش میره.
‫به والکری‌ها
‫گلدون دادم، اون‌ها
‫یه خوشمزه کم‌یاب...
‫این کوفته قلقلی‌ها ‫توی آب قهوه‌ای بهم دادن.
‫متوجه نمیشم چرا والکری‌ها کوفته قلقلی
‫و ظرف و ظروف می‌فروشن، ‫ولی از راه و روش
‫بقیه فرهنگ‌ها انتقاد نمی‌کنم.
‫اون کوفته قلقلی‌های کوچولو رو،
‫با شیطون‌های کوچولو مبادله کردم.
‫چون اون شیطون‌ها عاشق غذاهای کوچیکن.
‫دستتون درد نکنه.
‫تی‌شرت طنزه! ‫[ اگه می‌تونی این رو بخونی، دختره از تَرک موتور افتاده. ]
‫فقط می‌دونم که یه نفر هست
‫که خیلی دلش می‌خواد ‫این تی‌شرت رو مبادله کنه.
‫تو می‌تونی، گیرمو!
‫بزنش! بزنش!
‫امشب شاهد جا خالی دادن هستم، ‫جا خالی امشب،
‫توسط حامی برنامهٔ ما، ‫وانت‌های داج رم به شما تقدیم می‌شود.
‫وانت رم جدید محصول ۲۰۲۲ ‫رو توی فروشگاه‌های...
‫ببین، نمی‌خوام بهت صدمه بزنم، باشه؟
‫از دستش فرار نکن!
‫بزنش!
‫فسقلی آب زیرکاه بلده حرکت بزنه.
‫ببخشید. خوبی؟
‫- داداش خودمی! ‫- دستم هم بهش نخورد.
‫کار خودش بود، باشه؟
‫هیچ مُشتی رد و بدل نشد.
‫همیشه که نباید حمامِ خون راه بیفته، رفقا.
‫ولی الان...
‫- یه برندۀ جدید داریم... این داداش‌مون! ‫- آره! فشار بخور!
‫- فشار بخورین! ‫- بریم سراغ
‫فایتِ بعدی. ‫ایشالا که بمیره.
‫خلاصه حرف منم اینه که گاهی‌اوقات
‫بزرگ‌ترها وقتی از حقیقتی وحشت دارن
‫به بچه‌ها دروغ می‌گن.
‫- مثلاً اون پینوکیو رو ببین. ‫- اوه اوه.
‫دماغش رو می‌بینی... زُل نزن... ‫صرفاً یه بیماریـه.
‫- هیچ ربطی به دروغ‌گفتن نداره. ‫- عه.
‫- تا جایی که من اطلاع دارم، اون هیچ‌وقت عروسک نبوده. ‫- خب.
‫- پشت سرمون، اون مجسمه‌های باغچه رو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫- خب اون‌ها واقعی‌ان. بهشون می‌خوره خوشحال باشن؟ ‫- آره گمونم.
‫خب نیستن. ‫از ترس خودشونـو خیس کردن.
‫- بهشون که زُل می‌زنی، خشک می‌شن. ‫- ناراحت شدم.
‫بعضی‌وقتا هم بزرگ‌ترها ‫به این خاطر به بچه‌ها دروغ می‌گن که
‫- حقیقت فوق‌العاده کسل‌کننده‌ست. ‫- خب.
‫- خب تو داستانِ «لباس جدید امپراتور» رو خوندی دیگه؟ ‫- بله.
‫خب، این یه نمونه‌شـه.
‫این بابا یه آلمانیِ ساده‌ست.
‫و پشت‌سرش یه ساحره‌ست.
‫خیلی هم واقعی‌ان، ‫و یک روزی با تمام قوا می‌جنگن
‫- تا دی‌ان‌ایِ تو رو به‌دست بیارن. ‫- عه.
‫- که اصلاً هم بهت خوش نمی‌گذره. ‫- دی‌ان‌ای چیه؟
‫بزنش! بزن داغونش کن!
‫نمی‌زنمش بابا، باشه؟
‫خب، نزدیک بود صورتم بیاد پایین.
‫یالا دیگه، با غذامون بازی‌بازی نکن.
‫جونِ من، فقط یه مشت!
‫و یه لگد «کاپویرا»ی هواییِ دیگه ‫که بی‌ثمره.
‫ببین، ما مجبور نیستیم ‫این‌کارا رو بکنیم، خب؟
‫جفت‌مون نوکریم.
‫- پس چطوره به‌جاش... ‫- دود تو صورت.
‫- حتماً درد داشته. ‫- نذار همچین کنه، هی!
‫هی! اوه! چی...
‫دارم عین آدم باهات صحبت می‌کنم.
‫داری عوضی‌بازی در میاری هـا، باشه؟
‫- آره، بزنش الان! ‫- ببین، نیازی به این‌کارها نیست. جفت‌مون انسانیم.
‫- یالا! ‫- خیله‌خب! حالت خوبه؟!
‫دخلت اومده! ‫کارشـو یه‌سره کن! بزنش!
‫این‌طور که معلومه ‫نوکر خوشتیپـه داره تحلیل می‌ره.
‫حالت خوبه؟
‫انقدر باهاش حرف نزن ‫و بزن فکّشـو بیار پایین، گیرمو!
‫ببین سیگار کشیدن تو این دوره‌زمونه ‫دیگه منسوخ شده.
‫داره می‌شینه! بزنش!
‫حالا داره حملۀ آسم ‫به نوکرمون دست می‌ده.
‫- اینجا دکتر هست؟ ‫- خدایا...
‫دکتر نبود؟ ‫هیچکس؟
‫امروز قرار نیست بلایی سر کسی...
‫لعنت بشه.
‫و این پسر بُرد خودش رو تکرار می‌کنه.
‫فشار بخورین!
‫- فشار بخور! تو هم فشار بخور! ‫- آره.
‫اون بازم برنده شد. ایولا.
‫این‌طرفیـه.
‫خب، شب‌بازار یه‌جورایی شبانه‌روزیـه.
‫عصرتون بخیر.
‫تقریباً نامحدوده، و جنبه‌های ‫سیاه‌تر و کثیف‌تری هم داره.
‫یه‌جورایی مثل خود من.
‫- [ آشوب‌کده و عطاری اِد بزرگ ] ‫- جای باحالیه.
‫اومدم یه نگاهی به دور و بر بندازم.
‫جمجمۀ کوچولو، ایول.
‫چیزای باحالی داری هـا.
‫البته چیزی که من دنبالشم ‫رو نداری.
‫گمونم چیزی که من می‌خوام
‫ممکنه چیزی باشه که ‫زیر پیش‌خون نگه‌ش می‌داری.
‫از کجا معلوم با پلیسی، جایی
‫کار نمی‌کنی؟
‫هی! حرف نزن بابا مرتیکه.
‫مأمور پلیس از این چیزا داره؟
‫یه تی‌شرتی که یه جوک زن‌ستیزانه روشـه
‫و قشنگ قوانین رایج راهنمایی‌ورانندگی
‫ رو به سُخره می‌گیره. ‫[ اگه می‌تونی این رو بخونی، دختره از تَرک موتور افتاده ]
‫- خوشت اومد؟ هان؟ ‫- دختره از ترک موتور افتاده.
‫فکر کنم حتی زن منم ‫کلی به این جوک بخنده.
‫آره معلومه.
‫خیله‌خب، این تی‌شرت رو بده من،
‫تا منم چیزی که دنبالشی رو بهت بدم.
‫- اول باید ببینمش. ‫- باشه.
‫قاطی نکن حالا.
‫بذار ببینم اینجا چه خبره.
‫بفرمایین.
‫فکر می‌کنم.. این
‫همون چیزیـه که دنبالشین.
‫قبولـه! ‫این تی‌شرت مسخره مال خودت.
‫- ای جون! ‫- برندۀ مسابقه.
‫عینک طرفـو دزدید ‫و دختره چشماش نمی‌دید.
‫مسخره بود.
‫عینک‌مـو پس بده بابا.
‫عینکت رو میدم به اربابت.
‫- چه‌قدر وراجی می‌کنین. ‫- خب؟
‫بیا. ‫از آشنایی باهات خوشحال شدم، باشه؟
‫اون‌قدرا جذاب نیست، ‫اما این شما و این
‫قهرمان جدید مسابقات نوکری، ‫همین داداش‌مون.
‫هیچ‌وقت نفهمیدم اسمش چی بود، ‫به‌خدا که نفهمیدم.
‫و به‌عنوان جایزه،
‫همه می‌دونیم انسان‌ها ‫از همه بیشتر چی دوست دارن دیگه.
‫غذا خشکِ سگ.
‫عاشق این چیزان.
‫دیوونه‌شن. ‫و حالا
‫- وقتِ رویداد اصلی‌ـه. ‫- آره.
‫- نوکر قهرمان‌مون مقابل... ‫- بابا بی‌خیال.
‫خون‌آشام قهرمان‌مون،
‫گورگوی قاتل!
‫آخه نگاش کنین!
‫فقط ببین چطوری به قتل برسونمت!
‫بحث قتل که می‌شه، بی‌رقیبـه.
‫یه لحظه به ما اجازه بدید.
‫بُکشش! بکشش...
‫نباید با این یارو مبارزه کنی.
‫این مرتیکه می‌زنه ‫سرتـو از تنت جدا می‌کنه.
‫نه‌خیر همچین کاری نمی‌کنه. ‫اون خون‌آشامـه.
‫و اگه یادت باشه، ‫منم خون‌آشام‌کُش‌ام.
‫آره راستی، همیشه اینو یادم میره.
‫باشه پس، برو بکشش ‫دخلشـو بیار!
‫برو بکشش! یالا!
‫فقط یک لحظه.
‫یه لحظه، ببخشید. ‫چیه؟
‫چی می‌شه وقتی ‫یه جماعت خون‌آشام ببینن
‫یه نوکر برای اولین‌بار ‫یه خون‌آشام رو می‌کشه؟
‫نکتۀ قشنگی بود. صبر کن.
‫فکر کنم یه ایدۀ خوب داشته باشم.
‫- بریم؟ ‫- نه.
‫خـون آشـامـان!
‫می‌شه... اونو بده‌ش من.
‫خون‌آشامان، یک مبارزه
‫بین این نوکرِ بدبخت،
‫صمیمی‌ترین هم‌نشین من ‫در سیزده سال گذشته...
‫- آره! ‫- مقابل این
‫خون‌آشام بی‌رحم؟
‫واقعاً کار کثیفیـه! این کار...
‫ببخشید. می‌شه یه لحظه...
‫ممنون. این... تو نه.
‫این کار کثیفـه!
‫ولی می‌دونید چی
‫از این هم کثیف‌تره؟
‫- چی؟ ‫- مبارزه
‫بین این نوکر
‫و من.
‫کی دلش می‌خواد ببینه من
‫رفیق ۱۳ سالۀ خودم رو پودر کنم؟
‫- آره! ‫- کی دلش می‌خواد اینو ببینه؟
‫دوستت رو بُکش!
‫دوستت رو بُکش...
‫آره! می‌خوام بزنم دوست‌مـو بکشم!
‫دوست‌تـو بکش! ‫دوست‌تـو بکش!
‫این مبارزه قرار نیست ‫خیلی طول بکشه، عزیزان.
‫دوستم رو می‌کشم.
‫دوستت رو بکش... ‫همه‌مون همینو می‌خوایم ببینیم.
‫خیله‌خب، برو که بریم!
‫- حرکت دَوّار... ‫- دوست‌تـو بکش! دوست‌تـو بکش!
‫- همچنان حرکت دوار... ‫- بلایی سرت نمیارم، گیرمو.
‫فقط می‌خوام با یه مشت بی‌هوشت کنم
‫و بندازمت رو دوشم از اینجا ببرمت.
‫به‌نظرت نباید حداقل یه‌خرده
‫برای اینا فیلم بازی کنیم؟
‫غیر منطقیـه که شکست‌خوردن تو از من
‫بیشتر از پنج ثانیه طول بکشه.
‫ولی مطمئنی؟ ‫آخه دفعۀ قبل رو یادت نیست؟
‫هی!
‫برو بابا! خودم گذاشتم ببری ‫که درس عبرتی باشه برات.
‫بعدشـم، بهرحال تو یه نَمور تقلب کردی.
‫من تقلبی نکردم.
‫یه نمور رو کردی.
‫نیازی به تقلب‌کردن نداشتم.
‫- بدوئین دیگه، خواب‌مون برد! ‫- باشه،
‫کوچولو، تمام زورتـو بزن!
‫خب، به‌نظر آقا کوچولو ‫شروع کرده به هنرنمایی
‫اوه اوه!
‫تیر چوبی داریم! ‫تیر چوبی آورد وسط.
‫- ای پدرسوختۀ پررو! ‫- داستان حساس شد.
‫- بیا اینجا ببینم! ‫- مبارزه حالا شروع می‌شه، خانم‌ها و آقایون.
‫مبارزه شروع شد.
‫یالا، دوستت رو بکش.
‫اوه، و الان یه پشتک وارو می‌زنه...
‫زد دوست منو کشت که.
‫- چه فازیـه؟ ‫- اشتباهی شد.
‫انقدر چوب پرت نکن دیگه.
‫- بی‌احترامیـه. ‫- ادامه بدیم یا...
‫
‫یا خدا، جنگ ستارگان‌بازیش گل کرد.
‫چه سوسه‌ای میاد.
‫«دارث ماولِ» کوچک رو شاهد هستیم. ‫[ از شخصیت‌های جنگ ستارگان ]
‫من بهش میگم «دارث کوچولو».
‫
‫بــوم! ترکوند!
‫من برنده شدم!
‫و نگاه کنید، اوناهاش. ‫داره فرار می‌کنه.
‫آره، با من در نیفتین!
‫فرار از دست یه خون‌آشام ‫واقعاً کار احمقانه‌ایه.
‫- برنده منم! ‫- ولی هر چی نباشه اون یه نوکره دیگه.
‫و نوکرها به گاو بودن معروفن.
‫رفیقت اون بالاست.
‫چی؟
‫اوناهاشش، برو! بکشش!
‫دخلشـو بیار!
‫این چه خوبه. ‫چند قیمته؟
‫کار داره به جاهای باریک می‌کشه.
‫حالا شاهد شمشیربازی هستیم.
‫
‫تلفات جانبی، ‫ولی ما عاشق همین چیزاشیم، بر و بکس.
‫- ببین باعث شدی چی‌کار کنم! ‫- چی؟
‫گیرمو، داری اعصابمـو خط‌خطی می‌کنیـا!
‫- حالا ضربه رو وارد می‌کنه. ‫- بابا فکر خودت بود، یادت رفته؟
‫- برگرد اینجا بینم! ‫- این نقشۀ خودت بوده!
‫- انقدر پشت گِرگ قایم نشو! ‫- چرا از دست من عصبانی شدی؟
‫- ببخشید، می‌شه... ‫- اینا هنوزم جزو بازیـه؟
‫- بمیر بابا! ‫- این شد یه چیزی.
‫خب، این دیگه درد داشت، آشغال!
‫آهان، خلع سلاح شدی!
‫برگرد پایین.
‫- وای! ‫- لعنتی.
‫گمونم پیتر پن نمی‌تونه پرواز کنه.
‫آخ.
‫پایانی قابل پیش‌بینی، اما بهرحال
‫- به پایان رسید. ‫- آره!
‫- آیا سرگرم نشدین؟ ‫- من دوستم رو کشتم!
‫من دوستم رو کشتم!
‫واقعاً ممکنه دوستم رو کشته باشم.
‫یا خود خدا! بیل آورده!
‫
‫دخلشـو بیار! دخلشـو بیار!
‫دخلشـو بیار!
‫دخلشـو بیار! دخلشـو بیار!
‫راست میگن، گیرمو.
‫بزن دخل منو بیار!
‫- دخلشـو بیار! دخلشـو بیار! ‫- دخل اون مرتیکه رو بیار!
‫خلاصم کن!
‫آخه من چه خون‌آشامی‌ام که
‫حتی نمی‌تونم نوکر خودمـو شکست بدم!؟
‫قرار نیست کسی رو خلاص کنم، باشه؟
‫می‌خوام بذارم تو ببری.
‫من دوست ندارم بکشمت، ‫ولی اگه تنها راه چاره همینه،
‫- خب ممنونم ازت. ‫- چی؟ نه بابا.
‫منظورم این نیست که واقعاً منو بکشی.
‫همین‌طوری نمایشی ‫گردنی چیزیم رو بشکون،
‫که بتونیم فلنگـو ببندیم.
‫- این نقشه خیلی بهتره. ‫- می‌خوام خون ببینم!
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫هی!
‫وای! ‫اوه اوه اوه!
‫یه دیار باقی شتافت.
‫رفت به دیار باقی، دوستان.
‫ما امشب در مبارزات نوکرها ‫چیزهای زیادی یاد گرفتیم.
‫کلی چیز دربارۀ رفاقت، ‫و این‌که چقدر مسخره
‫و جعلی و مصنوعیـه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- راستی بچه‌ها، حواس‌تون باشه
‫دارین می‌رین جنازۀ نوکرتون ‫رو هم با خودتون ببرید.
‫یک لحظه صبر کن، الان میام زرکسیس.
‫خب...
‫ما دیشب رفتیم شب‌بازار.
‫ای وای، شب‌بازار، چه فان.
‫- اوهوم. ‫- من دیشب از قبل برنامه داشتم،
‫پس چه خوب شد که دعوتم نکردین.
‫و بفرما، یه هدیه برات آوردم.
‫این شیشه‌های عجیب‌وغریب هم ‫روش دادن که معلومـم نیست چی توشه.
‫فکر کنم بهتره من این‌ها بردارم.
‫تو هم می‌تونی از جعبه‌ش ‫به‌عنوان جا سنجاق‌سینه استفاده کنی.
‫این مال منه؟ خیلی لطف کردی.
‫آره من خیلی مهربونم. ‫رئیس توپی‌ام.
‫یادم نمیاد آخرین بار کِی
‫برام کادو گرفتن.
‫و آره، یه عالمه سنجاق‌سینه دارم.
‫- فکر نمی‌کردم کسی دقت کرده باشه... ‫- عه!
‫بوی شیرین...
‫و هیجان‌آور یه‌چیزی به مشامت خورده...
‫نیلوفر آبی مقدس.
‫مگه نه، زرکسیس؟
‫نیلوفر آبی مقدس.
‫اسمش اینه.
‫یه گل داروییـه.
‫یه نوع روان‌گردانـه که اهالی مصر باستان
‫کنار مُرده‌شون دفنش می‌کردن که
‫عذاب زندگی پس از مرگ ‫رو تسکین ببخشه.
‫و طبق کتاب راهنمای مواد مخدر،
‫- یه کفاش درجه چند... ‫- تنها داروییـه که
‫دردِ ارواح رو تسکین می‌ده.
‫شدیداً هم نادره.
‫و می‌گن که
‫اونا حاضرن هر کاری براش بکنن.
‫انقدری از این‌ها دارم که ‫به همه‌ی روح‌ها بدم؟ نه.
‫انقدری دارم که به یک روحی بدم
‫که بقیۀ ارواح رو کنترل می‌کنه؟
‫شاید.
‫فکر کنم احتمالاً همینو هم می‌خوام.
‫مگه نه!؟
‫عمراً این‌کارو بکنه.
‫همبستگی اتحادیه‌شون ‫خیلی براشون مهمه.
‫«قبوله»
‫خدمت شما. از همکاری باهاتون خوشحال شدم.
‫یاد بگیر.
‫فکر نمی‌کنم حال‌شون خوب باشه.
‫اگه همه‌شون یه رأیی بدن، ‫اون می‌تونه وِتو کنه دیگه، نه؟
‫چی؟
‫وای!
‫وای نه!
‫لعنتی لعنتی.
‫«زرکسیس دیگه رهبر ما نیست.
‫و در ضمن، مُرد.» ‫این که معلومه.
‫باشه بابا! سگ خور!
‫دوشنبه‌ها رو مرخصی با حقوق میدم بهتون.
‫و پنج‌تا کمد دیواری جدید
‫براتون می‌سازم که توش بخوابین.
‫حالا دیگه برگردین سر کارتون!
‫اینم از این.
‫می‌دونم روز ناامیدکننده‌ای داشتی،
‫پس امشب دیگه نیازی به تمرین نیست.
‫می‌خوای یکی از این ‫قصه‌های پریون رو برات بخونم؟
‫نیازی نیست. فکر نکنم دیگه بخوام
‫اون داستان‌ها رو بخونم.
‫چطوره مثلاً یه چیزی از اون
‫کتاب‌های واقعی‌تون ‫راجع‌به مسائل واقعی برام بخونی؟
‫فکر می‌کردم هیچ‌وقت اینو ازم نخوای.
‫یکی از کتاب‌های موردعلاقۀ خودم. ‫آره.
‫- «روستای «هولکوم»، بر فراز ‫- [ کتابِ در کمال خونسردی از ترومن کاپوتی ]
‫گندم‌زارهای مرتفع کانزاس غربی،
‫مکانی متروکه که دیگر اهالی کانزاس ‫آن را «اونجا» خطاب می‌کنند.»
‫- بیداری هنوز؟ ‫- آره.
‫از اینجاش خیلی سنگین می‌شه.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو » ‫| ترجمه از محمدعلی و سـروش |