‫آنچه در این اثر مستند...
‫یا هر کوفتی که ‫این لامصب قراره باشه، گذشت.
‫اقامتگاه اعلی حضرت، پشت این دره.
‫همون اعلی حضرت معروف؟
‫این در رو به هیچ وجه باز نکنین.
‫سک سک.
‫داشتم می گفتم...
‫- به هیچ وجه... ‫- این در رو باز نکنیم.
‫باشه، باشه، باشه. گرفتیم.
‫(ساختمان مرکزی شورای خون آشامی)
‫به عنوان رهبر...
‫یکی از رهبران.
‫...انجمن خون آشامی، وظیفه امه که...
‫وظیفه امونه.
‫وظیفه امونه که ‫از اعلی حضرت مراقبت کنیم.
‫اعلی حضرت اولین خون آشامه...
‫اونی که ‫بقیه خون آشاما از نوادگانشن.
‫خب، چرا داریم در مورد اعلی حضرت صحبت می کنیم؟
‫(چند ساعت قبل)
‫اینجا چقدر به هم ریخته است.
‫هیچکس به سیستم سازمان دهی من احترام نمی ذاره.
‫چی زر می زنی؟
‫این رو ببین.
‫اگه می خوای توپ درخشان رو توی بخش...
‫پنجه میمون بذاری، ‫پس داشتن بخش مخصوص واسه توپ درخشان به چه دردی می خوره؟
‫باید یه فلوت جادویی مسخره واسه لزلو پیدا کنم.
‫می خواد ازش واسه اذیت کردن یه زن پستچی استفاده کنه...
‫و راستش رو بخوای، ‫من هم خیلی دوست دارم ببینم.
‫ای داد.
‫- چی شده؟ ‫- ای داد، ای داد بیداد.
‫- اعلی حضرت! ‫- ای وای!
‫اون...اوه...
‫- نندور...در رو باز کن. ‫- باشه.
‫باز شد.
‫- ای خدا. ‫- لعنتی.
‫اوه.
‫اوه، اعلی حضرت.
‫اعلی حضرت.
‫- وای، نه. ‫- گویا اعلی حضرت انقدر گشنه بوده...
‫که با یکی از استخونای تیز شده قربانیانش...
‫- یه تونل توی دیوار حفر کرده. ‫- باورم نمی شه.
‫مرتیکه شیطون بلا.
‫نندور، باورم نمی شه...
‫انقدر گند زده باشی.
‫غذا دادن به اعلی حضرت وظیفه تو بود.
‫- من؟ ‫- بله، تو.
‫چی؟
‫خب، آره...
‫گویا اصلا به نندور نگفته بودم که ‫به اعلی حضرت غذا بده.
‫این چطور تقصیر منه؟
‫چون بهت گفته بودم...
‫که غذا دادن به اعلی حضرت وظیفه توئه.
‫من چیکار کردم؟
‫می خواستم بگم ها.
‫حتی یه یادداشت هم براش نوشته بودم.
‫«از نندور بخواه که به اعلی حضرت غذا بده.»
‫ولی اصلا فرصت نکردم ‫این پیغام رو بهش بدم.
‫می دونین چیه؟ به نظرم...
‫حقیقتا سخته که ‫بگیم تقصیر کی بوده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫چرا همه اتون تمرگیدین؟!
‫- قراره همه امون بمیریم! ‫- همه امون می میریم.
‫عشق من. لطفا بهم نگو...
‫- که این مزخرفات رو قبول داری؟ ‫- معلومه که دارم.
‫اگه خون آشامی که ‫تبدیلت کرده بمیره، خودت هم می میری.
‫پس اگه خون آشام اولیه بمیره، ‫همه اتون می میرین؟
‫- همه می میریم. ‫- نه، این یه افسانه شهری کوفتیه.
‫مثل اشباح و مردای غیور.
‫نمی خواین کمک کنین؟ باشه.
‫خودم درستش می کنم.
‫چون این تقصیر من احمق بوده.
‫- نه ارباب. ‫- بله.
‫حواست به اون تازی دوزخی باشه!
‫نندور، وایسا!
‫- نندور... ‫- ملت این روزا همه چیز رو باور می کنن.
‫همه چیز.
‫ببین، اگه حرفشون درست باشه،
‫هم زنم و هم خودم تا حالا مرده بودیم.
‫- آره. ‫- بارون مشخصا زنم رو خون آشام کرده بود...
‫و اون هم من رو خون آشام کرده.
‫شما دوتا باید مرده باشین، ‫چون بارون قطعا مرده.
‫بدون شک.
‫بارون قطعا مرده.
‫آره، کباب شد و ‫توی حیاط پشتی دفن شد.
‫همین الان که ‫داریم حرف می زنیم، زیر خاک باغ پشتیه.
‫- لعنتی. برو یه بیل بیار. ‫- باشه.
‫گیزمو!
‫من عادت ندارم...
‫مسئولیت اشتباهاتم رو بپذیرم.
‫و با اونا می جنگیدیم.
‫به همین ترتیب، ادامه پیدا می کرد. ‫همه امون از این دست تجربیات داریم.
‫ولی به عنوان رهبر شورای خون آشامی...
‫یکی از رهبران!
‫باید غرورم رو ‫فرو بخورم و کار درست رو انجام بدم.
‫اینجا نوشته که ‫اسم درست اعلی حضرت...
‫در واقع گ...گ...گاجیلاریومه؟
‫فکر کنم «گ» ساکته، ‫واسه همین یه چیزی مثل یارییاریور می شه.
‫درست به نظر نمیاد.
‫- مطمئنی؟ ‫- نه.
‫باید قبل از شروع نشست خبریم ‫مطمئن شم.
‫نه، چی؟ ‫نمی خواد نشست خبری بذاری...
‫فقط کافیه اون لامصب رو بگیریم.
‫نه! باید به جامعه خون آشام ها اطلاع بدم...
‫که چه اتفاقی داره میفته و ‫خیالشون رو راحت کنم.
‫چون من در انجام کار خیلی ساده ای ‫شکست خورده ام.
‫فکر نمی کنم نیاز باشه...اوه.
‫به وسیله قدرت عنصر آسمانی...
‫محترم ترین خبرنگاران، اخبارگویان، بلاگرها،
‫وی لاگرها و ویراستاران کتابای سالیانه دبیرستان...
‫جامعه خون آشامی رو احضار می کنم.
‫جواب داد.
‫از همه اتون ممنونم که تشریف آوردین.
‫این روشنه؟
‫شوخیت گرفته لامصب؟
‫ولی الان وقت شوخی نیست.
‫امشب،
‫حدود ساعت 9:53 به وقت استتن آیلند...
‫موجودی که ‫به نام اعلی حضرت و همچنین...
‫- گرلیجیم شناخته می شه... ‫- دقیقا درست گفتی.
‫...از سلولش توی ساختمون مرکزی شورای خون آشامی فرار کرده ‫و در حال حاضر داره آزادانه...
‫توی ناحیه سه ایالتی پرسه می زنه، ‫محل دقیقش رو نمی دونیم.
‫من، نندور بی رحم،
‫یکی از رهبران معظم شورای خون آشامی...
‫مسئولیت کامل این اشتباه رو قبول می کنم.
‫- وقت سواله. ‫- آقای نندور.
‫- بله؟ ‫- آقای نندور، سلام.
‫لارس مردربون هستم، ‫از اورلندو سنتینل.
‫در حال حاضر برنامه ای برای...
‫گرفتن اعلی حضرت دارین؟
‫یه برنامه داریم که ‫داره کاملا عالی پیش می ره.
‫- پس شما می تونین برین. ‫- بله.
‫و شایعات زیادی مبنی بر این که...
‫«این قراره پایان سبک زندگی فعلی خون آشام ها باشه» پخش شده ان...
‫چی؟!
‫کسی نپرسیده بود.
‫حتی اگه این اتفاق بیفته هم دوران خیلی خوبی داشتیم...
‫مگه نه؟ خیلی خوش گذروندیم.
‫- همه امون رو بدبخت کردین! ‫- وای، نه!
‫خیله خب، خداحافظ.
‫الان همه چیز رو ‫هزار برابر بدتر کردی.
‫نه. نه.
‫- اونجا رو بکن. ‫- به معنای واقعی کلمه دارم همین کار رو می کنم.
‫خب، عمیق تر بکن.
‫یادم نمیاد اون بی شرف رو ‫کجا دفن کردیم.
‫ممکنه این باشه؟
‫ممکن نیست.
‫اون مال اون مسئول سرشماریه که ‫سال 1990 اومده بود.
‫- این داداشمون چی؟ ‫- نه.
‫ای خدا.
‫اون سنگ داره یه چیزایی رو به یادم میاره.
‫اون سنگی که اونجاست.
‫اون سنگه واقعا آشناست.
‫بارون؟ اونجایی؟
‫بله.
‫- یا خدا. ‫- ای داد.
‫- شنیدین؟ ‫- بارون؟
‫- بله؟ ‫- اونجاست.
‫- بارون؟ ‫- اینجام.
‫- اینجا، اینجا، بکن داداش. ‫- اینجا. بجنب.
‫ای داد.
‫محکم بکش. دیگه چیزی نمونده.
‫به به، آقای بارون، از این ورا.
‫فکر می کردیم مردی.
‫خب نه، نمردم.
‫ببینین، وقتی من رو دفن کردین...
‫تقریبا مرده بودم، ‫ولی کاملا نمرده بودم.
‫(دو سال قبل)
‫آخرین جرئه نوشیدنی بارون رو بهش بدین. ‫(دو سال قبل)
‫حتما.
‫بذاریمش تو؟
‫- آره. ‫- خداحافظ، بارون.
‫آروم آروم تونستم قوتم رو بازیابی کنم...
‫و با خاک آغشته به خون...
‫انسان های خیلی خیلی زیادی که ‫اینجا کشتین خودم رو زنده نگه داشتم.
‫یکم شانس آوردی ها.
‫البته سعی کردم با استفاده از دهنم و این...
‫یه بازویی که به سینه ام جوش خورده...
‫خاک رو کنار بزنم و به روی زمین بیام.
‫گمونم به جای بالا، ‫داشتم افقی می کندم.
‫آره، این اتفاق وقتی که دست آدم...آره.
‫پس از مدت کوتاهی، ‫قوتم انقدر زیاد شد...
‫که تونستم فریاد بکشم تا ‫من رو دربیارین.
‫داد می زدم: «کمک! کمک!».
‫- اوه، درسته. پس اون تو بودی. ‫- آره.
‫آره، صدای جیغات رو می شنیدم...
‫صرفا فکر می کردم یکی توی خیابون...
‫در معرض خطر مرگباره. ‫واسه همین پیش خودم می گفتم که: «به من ربطی نداره».
‫گذشته ها گذشته...
‫چون دیگه برگشته ام و ‫حالم از همیشه بهتره.
‫- اگه فقط بشه... ‫- خب، ظاهرت که خوبه.
‫اوه، اوه. چیزی نمونده. ایول، خیله خب.
‫- این هم از این. ‫- خیله خب.
‫کی می خواد نفر اول کتک بخوره؟
‫آره، دیدار دوباره بارون،
‫با توجه به گذشته امون، ‫یکم اضطراب آور بود.
‫ولی انگار چیزی یادش نیست.
‫اون موقع خیلی خون آغشته به مواد ‫مصرف کرده بود، پس...
‫اگه چیزی ندونه، براش مشکلی پیش نمیاد، ‫برای من هم همینطور.
‫خیلی خوبه که دوباره یه پسر گنده...
‫و قوی من رو در آغوش گرفته.
‫ولی این یعنی اون نظریه در مورد اعلی حضرت...
‫که «اگه بمیره، بقیه هم می میرن»...
‫ممکنه حقیقت داشته باشه.
‫ببخشید بارون. ‫یه مسئله فوری پیش اومده.
‫باید بریم بهش رسیدگی کنیم. خداحافظ!
‫گفته بودم بهش غذا بدین. کار ساده ایه.
‫من کاملا مسئولیتش رو قبول می کنم.
‫نمی فهمم این چه کمکی بهمون می کنه.
‫عصر بخیر، همراهان مهربون من.
‫بارون. شما زنده ای...البته یه جورایی.
‫خب، چه خبرا؟ آمریکا رو تصاحب کردین؟
‫خب...شورای خون آشامی محلی رو ‫تصاحب کردیم.
‫ایول!
‫بله، ایول!
‫ولی زیاد خوب پیش نمی ره.
‫بزرگترین دست کم گیری سال.
‫همینی که دوستمون گفت.
‫بله، حقیقتش زمان بدی رو...
‫- برای بازگشت از مرگ انتخاب کردی. ‫- که اینطور.
‫حالا که حرف از مرگ شد، ‫می شه یه لطفی کنین...
‫و چشمم رو فشار بدین داخل؟
‫گیرمو؟
‫بعلاوه، فکر کنم یکی از ‫گوشام توی سالن ورودی افتاد...
‫- اگه بشه... ‫- کدوم یکی؟
‫مهمه؟
‫- گفتی کدوم گوش؟ ‫- راستی.
‫باید اعلی حضرت رو پیدا کنیم!
‫نظریه اش رو قبول دارم. ‫همیشه داشته ام.
‫لعنتی. راست می گن. ‫داریم چیکار می کنیم؟
‫- کسی هول نکنه. همه... ‫- من هول نکردم!
‫همه امون می میریم!
‫شمشیرم.
‫- بجنبین، وقتی نداریم که تلف کنیم! ‫- کمک!
‫ببخشید، اینجا تخته سیاه نیست، ‫واسه همین مجبور شدم از دهنم استفاده کنم.
‫خب، می خواین یه خون آشام بگیرین، آره؟
‫کار آسونی نیست.
‫مثل گرفتن موش خرما یا دونده های مسن نیست.
‫دونده ها. ‫آره، این جمله از فیلم «آرواره ها»ـست، محصول سال 1975.
‫کوسه مدام خراب می شد، ‫واسه همین اسپیلبرگ...
‫خفه شو!
‫شما بهم ترفیع دادین تا ‫محافظ شخصیتون باشم.
‫به نظرم من باید مسئول...
‫گرفتن اعلی حضرت باشم.
‫- خیله خب. ‫- باشه.
‫- چی؟ ‫- هر غلطی می خوای بکنی، بکن.
‫- باشه، حله. حالا هر چی. ‫- مهم نیست.
‫یه لحظه وایسین ببینم.
‫می خواین سرنوشت همه خون آشاما رو...
‫به دست آشنای انسانیتون بسپارین؟
‫خب، اون راستش یه شکارچی خون آشام خیلی ماهره.
‫خودت رو کشته ها.
‫- یوجین، یوجین رو کشته. یه خون آشام خیلی قوی. ‫- اوه.
‫شاید بعدا بیشتر در مورد یوجین حرف بزنیم...
‫ولی فعلا، خانم راهنما، می خوام...
‫یه پرس و جویی از منابع اطلاعاتیت بکنی.
‫از کجا می دونی من ‫منابع اطلاعاتی دارم؟
‫یعنی نداری؟
‫نه، منابع اطلاعاتی دارم. ‫ناظرین.
‫ناژیا، نظرت چیه که ‫تو هم باهاش بری؟
‫شاید بتونی یکی دوتا چیز یاد بگیری.
‫لزلو، تو هم برو کفشات رو عوض کن...
‫چون اصلا راحت به نظر نمیان و قراره...
‫- یکم کار میدانی بکنی. ‫- نظرت چیه بری گور بابات رو پیدا کنی؟
‫باشه. تو هم برو یه لیوان آب برام بیار، بدون یخ.
‫راستش من نمی دونم...
‫از کجا همچین چیزی بیارم.
‫- مغرور نشو. ‫- گیرمو، شکر بخور.
‫پسر جون، خیلی پررویی ها.
‫پس اگه بهم نیاز ندارین، ‫برم پی کارم.
‫وایسا، وایسا، وایسا، ‫وایسا، وایسا، گیرمو.
‫انقدر تند نرو.
‫- پسر جون، انقدر تند نرو. ‫- باشه، خیله خب.
‫منتظر چی هستین؟ ‫دستوراتون رو که شنیدین. برین.
‫- بزن بریم. ‫- بیاین.
‫دوتا منبع هست که وقتی نیاز عاجزانه ای...
‫به اطلاعات داشته باشم، ‫بهشون مراجعه می کنم.
‫ناظرین.
‫اینجا به دیدنمون میان، یا...؟
‫همین الان هم اینجان.
‫همیشه اینجان.
‫حداقل از وقتی که ‫این ساختمون ساخته شده.
‫سلام خانما.
‫آخیش.
‫عسلم، خیلی وقته که ندیدیمت.
‫انگار بالاخره یه دوست پیدا کردی.
‫- سلام. ‫- یه مسئله اضطراری پیش اومده و نمی دونیم چیکار کنیم.
‫برامون سوال پیش اومده بود که آیا کسی...
‫یه خون آشام باستانی رو دیده که ‫واسه خودش آزادانه بچرخه؟
‫- قدش حدود 1.5 متره. قیافه اش خیلی داغونه. ‫- یا خدا.
‫هیچ لباسی هم تنش نیست.
‫هیکلش هم جوریه که ‫تا حالا مثلش رو ندیدین.
‫اگه بهت بگم که ‫چه چیزایی دیده ام، غافلگیر می شی...
‫ولی نه، من چیزی ندیدم.
‫ولش کن، ‫حالا اینجا رو باش.
‫شنیده بودی که کنت بلیک شکنجه گر...
‫می خواد برج ساعت روح زده اش رو بفروشه دیگه؟
‫- بله. ‫- خب، مشخص شد...
‫که مجبور شدن قیمت اولیه رو ‫دو بار کاهش بدن.
‫- دو بار! ‫- اون هم توی این وضع بازار؟
‫می دونم. ‫هر بنایی که یه نیم راه پله داشته باشه...
‫که دوبلکس نیست.
‫آره، اون عوضیا خیلی هم خاله زنکن.
‫ببخشید! این خیلی مهمه!
‫- لطفا بیاین برگردیم سر حرفمون. به کمکتون نیاز داریم. ‫- چه کسل کننده.
‫خیله خب، از چندتا از ‫آب پرانای دیگه می پرسم.
‫ممنون.
‫اوه آره، ‫من این صدا رو بعضی شبا می شنوم...
‫ولی همیشه فکر می کردم ‫از یه کامیونه.
‫عجب!
‫اوه.
‫خیله خب، خیله خب، ‫یه چیزی دستگیرم شد.
‫یکی از آب پرانای کویینزی می گه...
‫فهمیدیم بابا، تو رفیق داری.
‫نمی خواد انقدر خودت رو بگیری.
‫جنس شوخ طبعیت واقعا خیلی جالبه.
‫خفه شو بابا، ‫زنیکه فسیل.
‫- اعلی حضرت! اعلی حضرت! ‫- حله.
‫موجودی با مشخصات اون...
‫توی پارک ازون دیده شده.
‫- پارک ازون. گرفتم. ‫- بیا بریم!
‫- ممنون. ‫- وایسین! خبر داغ جدیدی ندارین؟ واسه خاله زنک بازی.
‫کلاریس، هر دادنی یه گرفتنی داره.
‫ببخشید، تموم کردیم.
‫- باید بریم! ‫- ایول بابا!
‫گمونم دفعه بعدی که ‫به کمکمون نیاز داشتین، می بینیمتون.
‫- عجب عوضی های بی شعوری بودن. ‫- آره.
‫عاشقشون شدم.
‫- اعلی حضرت! - حالا که به اون فلوت جادویی... ‫(پارک ازون، کویینز)
‫- نیاز دارم، کجاست؟ ‫- لزلو، هیس.
‫خیله خب، همگی،
‫حواستون جمع باشه، ‫گوش به زنگ باشین.
‫مراقب باشین. ‫ممکنه بالای یه درخت قایم شده باشه.
‫اوه...
‫وایسین!
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- اون رد پاها رو ببینین.
‫- یه مشکلی هست. ‫- مراقب باشین!
‫همونطور که ‫شک کرده بودم.
‫ادرار خون آشام.
‫از کجا این چیزا رو می دونی ؟
‫بهم اعتماد کنین، خب؟
‫با توجه به این رد پاها...
‫داره به سمت...جنوب می ره.
‫خب، خودتون شنیدین این آقا چی گفت. ‫بیاین بریم.
‫- گفت راه بیفتیم! ‫- لامصب، همین الان گفتما.
‫لامصبا، همین الان گفتا!
‫یه پست توی وبسایت «نکست دور» زدم...
‫و پرسیدم که ‫کسی چیز مشکوکی دیده یا نه...
‫ولی آخرش کار به مغلمه ای...
‫از نژادپرستی تبدیل شد.
‫- خیله خب! بیاین! از این سمت! ‫- باید عجله کنیم.
‫برو، تازی دوزخی. برو عزیز دلم.
‫مراقب باشین، مراقب باشین.
‫گویا اعلی حضرت وایساده تا یه چیزی بخوره.
‫- یه چیز کوچیک. ‫- یحتمل نگهبانه.
‫- به به. ‫- انگار گوشتش از داخل مکیده شده...
‫مثل پای یه خرچنگ پشمالو.
‫- احتمال جسدش رو برده داخل. ‫- چی رو؟
‫- نعش. نعشش. ‫- بله،
‫- نعش. ‫- که فقط یه معنی می ده.
‫گیر افتاده.
‫- باید از این فرصت استفاده کنیم. ‫- عالیه.
‫- خب، تو برو داخل، ما همینجا منتظر می مونیم. ‫- نه!
‫- جون همه تون به این قضیه وابسته است! ‫- جون همه خون آشاما!
‫جون من و خون آشامای انرژی که نیست.
‫فایده ای نداره.
‫خورشید میاد بالا و...
‫اون موجود رو می کشه و بعدش همه امون می میریم...
‫و همه اش هم تقصیر منه!
‫یا خدا...
‫انقدر به حال خودت دلسوزی نکن، خب؟
‫کمکم کن که کمکت کنم این قضیه رو درست کنی!
‫بیا بریم اون اعلی حضرت رو بکشیم.
‫- آره! ‫- ایول. خب، نه، نه!
‫بیاین نکشیمش. بیاین نکشیمش.
‫آروم باش، حیوان! بشین!
‫- نه، نمی کشیمش، یادتون... ‫- بی شعور لعنتی!
‫می شه لطفا یکم کمکم کنین؟
‫وای، اون عجیب الخلقه واقعا این مغازه رو ‫زیر و رو کرده ها.
‫اون هیولای کوچولوی گشنه کجاست؟
‫خیله خب، نقشه از این قراره.
‫ناژیا و لزلو، شما اعلی حضرت رو پیدا...
‫و پشت مغازه گوشه گیرش کنین...
‫و در این حین کالین رابینسون، نندور و خودم هم ‫اونجا منتظرش می مونیم...
‫تا فرار نکنه.
‫و...
‫خانم راهنما و بارون هم...
‫هر کاری که می کنین، ‫سر و صدا نکنین.
‫چشم.
‫بیا عزیز دلم. ‫بیا به بخش لباسای زَنا بریم.
‫- دنبالم بیا. ‫- می شه لطفا اون کوفتی رو توی چشمم نندازی؟
‫ببخشید.
‫آهای!
‫گریجیلیوم.
‫اگه فلوت جادوییم بود...
‫این قضیه در عرض دو دقیقه تموم می شد.
‫می شه انقدر در مورد فلوت جادویی مسخره ات زر نزنی؟
‫فلوت جادوییم کار می کنه.
‫گریانجیستون!
‫یا خدا! اوناهاش!
‫- اوه! ‫- وای!
‫اوه!
‫وای!
‫لعنتی.
‫درینگ گرینجلی.
‫گروج...گروجام!
‫اوه.
‫جین...جینگریلیج.
‫اومدیم به سلول دنج و گرم و نرمت برت گردونیم!
‫چیکار می کنه؟
‫باید توجه اش رو جلب کنیم.
‫آره، خب شاید شانس آورده باشیم.
‫فلوت جادویی نداریم.
‫از اینا داریم. ‫برو که رفتیم.
‫مراقب باش.
‫بله. همینه.
‫بیا، بچه سبز گنده. آره، بیا پیش مامانی.
‫لزلو، مراقب باش!
‫عزیز دلم!
‫- یا خدا. ‫- ولش کن!
‫بس کن!
‫شوهرم رو ول کن!
‫لزلو!
‫عزیز دلم! اوه!
‫مردی؟! عشق من.
‫اون کجا رفت؟
‫مشخصا اگه بیشتر وقت داشتم، ‫می تونستم یه چیز پیشرفته تر بسازم...
‫ولی...
‫به نظرم همین هم جواب می ده.
‫زره نداشتن، ‫واسه همین باید با همینا کارم رو راه مینداختم.
‫- آره. دیدی؟ ‫- آره، اون جواب می ده.
‫- آره. ‫- آره.
‫الان فقط به طعمه نیاز داریم.
‫نه. نه.
‫- آره. ‫- نه.
‫چرا من باید به این طناب بسته شم؟
‫تا بتونیم چند لحظه قبل از این که...
‫به شکلی وحشیانه پاره پوره شی، بکشیمت عقب.
‫لعنتی. این دیگه یعنی چی؟
‫سلام و درود!
‫لزلو، بسه.
‫لامصب، تو ساز دهنی قورت ندادی.
‫چرا...دادم.
‫طعمه انسانی. البته! ‫باید از اول همین کار رو می کردیم!
‫بارون، چه ماشین کوچولوی قشنگی!
‫دارم با ذهنم کنترلش می کنم.
‫چرخش برات بچرخه.
‫عالیه. ولی اعلی حضرت کو؟
‫بهمون حمله کرد. ‫خیلی هم سریعه.
‫واسه همین آماده باشین که اون طناب...
‫و طعمه انسانی رو ‫خیلی خیلی سریع بکشین.
‫براتون مهم نباشه. فقط بکشینش.
‫نگامبه.
‫ای داد.
‫سریع! قایم شین! ما رو می بینه!
‫گیرمو، یه کاری کن که ‫خوشمزه به نظر بیای.
‫اصل کاری رو بلرزون.
‫بسه دیگه.
‫چرا انقدر زود من رو کشیدی؟
‫چقدر بی ادبی.
‫تازه این سبک از شوخی رو یاد گرفته ام.
‫چون نباید توی این وضعیت باشی.
‫این نتیجه کارای خودمه.
‫خودم باید با اون هیولا دست و پنجه نرم کنم.
‫نندور، وایسا.
‫باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫باشه.
‫به نظرم بهتره اون کلاهخود رو برداری...
‫چون وقتی اعلی حضرت داره له و لورده ات می کنه...
‫هیچ کمکی بهت نمی کنه.
‫- من... ‫- ظاهرت خیلی احمقانه شده.
‫- باشه. ‫- برش دار.
‫ممنون که این رو بهم گفتی.
‫تو دوست خوبی هستی.
‫ممنون که هیچ کاری نکردی.
‫- ولی من...داشتم سعی می کردم نجاتت بدم... ‫- برام آرزوی موفقیت کنین.
‫- موفقیت. ‫- موفق باشی.
‫سلام آقای اعلی حضرت! ‫اومده ام یه سری بهت بزنم!
‫آهای! آهای!
‫- آهای! بس کن! می شه لطفا اینطوری نکنی؟! ‫- نبرمه آته.
‫این زیاد مودبانه نیستا! آهای!
‫- نبرمه آته. ‫- لطفا اینطوری نکن.
‫نندور چیکار می کنه؟
‫اون هیولا فقط می خواد آزاد باشه.
‫- نبرمه آته. ‫- آها! نمی تونی من رو بگیری! آخ!
‫- از کجا می دونی؟ ‫- خب، همه اش این رو تکرار می کنه.
‫نبرمه آته. که ‫به زبان باستانی خون آشام ها...
‫یعنی «من رو برنگردونین».
‫فکر می کردم ‫همه این رو می دونیم.
‫زبونش رو بلدی؟
‫معلومه که بلدم.
‫- ارباب، صبر کن! دارم میام! ‫- چی...
‫- آروم! ‫- چیزی نیست. داره عالی پیش می ره.
‫فکر کنم داره خسته می شه.
‫- باهاش حرف بزن. باهاش حرف بزن. ‫- چرا باید باهاش حرف...
‫کو نه داباس، مک؟
‫آخ.
‫نه، نه، نه.
‫اوه، اوه!
‫چی انقدر خنده داره؟
‫خانم ها و آقایون...
‫همه چیز درست شد.
‫ببینین، گیولم فکر می کرد...
‫- که شماها می خواین بکشینش. ‫- خب درست فکر می کرد.
‫- چی؟ ‫- نه، این...نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫معلومه که نه!
‫ولی حالا که غذا خورده...
‫و می دونه در خطر نیست، ‫همه چیز رو به راهه.
‫اینتر کاته نه آتگاوو.
‫آها. اگه سعی کنین به اون سلول ‫برش گردونین هم...
‫گلوی همه اتون رو پاره می کنه.
‫منطقیه.
‫می تونیم یکم یونجه بیشتری به سلول اضافه کنیم...
‫شاید بتونیم یه تاب طنابی هم برات بذاریم.
‫اینتر کاته نه آتگاوو!
‫اطاعت!
‫کاملا منطقیه.
‫بیا دوست قدیمی.
‫کسی کاریت نداره.
‫می شه از طرف همه بگم که...
‫گور باباش. مهم نیست.
‫خب، تونستیم اعلی حضرت رو...
‫رو مجددا به تسلط شورای خون آشامی دربیاریم.
‫دیدی؟ کسی کاریت نداره. ‫همه امون دوستاتیم.
‫مشخص شد که ‫اعلی حضرت فوق العاده...
‫شوخ طبعه. شوخ طبعی خیلی زمختی داره.
‫به نظرتون اگه ‫دمش رو بکشم، ناراحت می شه؟
‫- خوشش اومد! ‫- نه، نه.
‫نندور احمق، ولش کن لامصب.
‫و شرایط زندگی...
‫خیلی بهتری براش فراهم کردیم.
‫جوری که به نفع همه افرادی که ‫درگیر این قضیه بودن، باشه.
‫(ناتلی، نیوجرسی)
‫خب راستش رو بخواین، ‫(ناتلی، نیوجرسی)
‫اینطوری برای هر سه نفرمون فوق العاده است.
‫بوتام ودنوم.
‫گیولم آرامش...
‫و فضا و همدم داره.
‫نوس تان تیکنان ایتو؟
‫بله، اون راسوی شرور.
‫داره دیوونه اش می کنه.
‫و تازی هم ‫تونسته خود واقعیش باشه.
‫حقیقتش...
‫خودم هم شاکرم که ‫دیگه مجبور نیستم...
‫خاک زیرزمینی آغشته به خون بمکم.
‫اوه.
‫وقتشه.
‫و به لطف خدمات اینترنتی «Airbnb.com»...
‫می تونیم سر وقت ‫غذا بخوریم.
‫سلام. اینجا منزل کرایه ای «راستیک ریموت ایر بی ان بی» هستش؟
‫بله. بفرمایین داخل.
‫دقیقا به موقع اومدین،
‫وقت شامه.
‫خانم ها و آقایون...
‫گرفتیمش.
‫گرفتیمش!