‫به سخنگوی کاخ سفید یه فحش چهار حرفی دادی؟
‫- نه. ‫- مطمئنی؟
‫بله، مطمئنم. ‫«خر» دو حرفه.
‫این هم از این.
‫من همه نامه نگاری هام...
‫در طول هفت و نیم قرن اخیر رو ‫توی این جعبه نگه می دارم.
‫قبلا برام خیلی نامه می اومد.
‫قراره از کی باشه؟
‫از طرف مامان و بابام...
‫مال وقتیه که ‫از خونه رفته بودم و با نیروهای الکولناداری تمرین می کردم.
‫«نندور عزیز...
‫امیدواریم که سنگای اونجا زیاد سفت نباشن.»
‫توی اردوگاه آموزشی، ‫از سنگ ها به جای بالش استفاده می کردیم.
‫و پتو.
‫این یکی از طرف رهبر ارتشیه...
‫که با خشونت خاصی شکست دادیم.
‫ده ها هزار نفر سلاخی شدن.
‫گمونم هرگز فرصت نشد بازش کنم.
‫«من خودم رو تسلیم می کنم.
‫التماس می کنم که صلح برقرار بشه.»
‫ای داد.
‫این یکی خوبه ها.
‫یه دوست ناشناسی، یه کوپن...
‫برای یه اسکوپ مجانی توی بسکین و رابینز برام فرستاده بود.
‫من نمی تونم بستنی بخورم، ‫ولی این خیلی ارزشمند بود.
‫از گیرمو خواسته ام...
‫که من رو پیش دستگاه کامپیوترش ببره...
‫تا ببینم در طول دهه اخیر، نامه های...
‫- الکترونیکی برام اومده یا نه. ‫- خیله خب.
‫- ایول.
‫این رو وصل می کنیم...
‫خیله خب، این هم از این.
‫به کابل اترنت وصل شده.
‫بله گیرمو، خودم از اتر سر درمیارم. ‫(اتر: عنصر آسمانی)
‫- نه، اترنت. ‫- این رو بده به من بابا.
‫خیله خب. اگه کار دیگه ای نداری...
‫من برم بیرون، ‫چون چندتا کار دارم.
‫- باشه، پس خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫یقه پلوخوریم یکم خونی شده...
‫پس اگه بتونی یکی از اون...
‫- قلم تایدای فوری؟ ‫- قلم صابونایی...
‫- که باهاشون لباسا رو تمیز می کنن، برام بخری، ممنون می شم. ‫- قلم تایدای فوری.
‫قلم تاید.
‫- از نوع فوری. ‫- از نوع فوری.
‫توی بشقابی که ‫روی میز توی اتاقمه، پول هست.
‫بشقاب پول.
‫سیاه شد.
‫نه، نه، فقط رو اسلیپه.
‫برخیز. برخیز! ‫(اسلیپ= خواب)
‫گفته بودی برخیز چیه؟ ‫کنترل، هفت؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫اگه خون آشامه یه پیرزن فرتوت باشه چی؟
‫- می کشیمش. ‫- اگه یه نوزاد باشه چی؟
‫- می کشیمش. ‫- اوه، اینجا رو.
‫گیرمو، آماده ای چندتا مکنده رو از پا دربیاری؟ ‫(جلسه شکارچیان خون آشام تازه کار)
‫از خونه چندتا تیر نوک تیز چوبی آوردم...
‫- تا بتونیم از پا درآوردن... ‫- ایول.
‫- خون آشاما رو تمرین کنیم. ‫- ایول.
‫تصمیم گرفته ام...
‫که توی گروه نفوذ کنم...
‫و برنامه هاشون رو خراب کنم. ‫(گیرمو - آشنای انسانی خون آشام)
‫چون اگه بلایی سر نندور، ناژیا یا لزلو بیاد،
‫هرگز نمی تونم خودم رو ببخشم.
‫ولی فکر نمی کنم زیاد جای نگرانی ای وجود داشته باشه، چون اینا...
‫فرو کنین توی بدنش، ‫اینطوری! باید بکشینش.
‫خوشحالم که ‫گروه فیلمبرداریت رو هم آوردی.
‫این کمک می کنه که ‫خبرش پخش شه.
‫این خون آشاما خیلی وقته که ‫بدون این که هیچ تقاصی پس بدن...
‫با انسانا مثل غذا یا خاک زیر پاشون رفتار می کنن.
‫آخه هر رابطه ای فراز و نشیب های خودش رو داره.
‫اوه! حس خوبی دارم.
‫- آره. ایول. ‫- حس خوبی دارین؟
‫- من حس خوبی دارم. - معلومه. ‫- آره.
‫برای تمرین هیجان زده این ها.
‫تمرین؟ نه بابا. تمرین تمومه.
‫- قضیه...قضیه چیه؟ ‫- اولین شکار رسمیمون.
‫جان؟
‫اوه...نه، فکر می کردم امروز فقط...
‫- می خوایم تمرین کنیم... ‫- نه، نه، نه.
‫بالاخره یه هدف واقعی پیدا کردیم. ‫شانیس، اون رو در جریان بذار.
‫اون هم اتاقیم که ‫به خون آشام تبدیل شده بود رو یادته؟
‫خب، فکر کنم فهمیدم...
‫که اونایی که ‫تبدیلش کردن، کجا زندگی می کنن.
‫یه خونه توی همین استتن آیلند خودمون.
‫جای خیلی ترسناکیه.
‫در طول روز، ‫هیچکس به اونجا رفت و آمد نمی کنه.
‫هیچ ماشینی جلوش پارک نشده.
‫خیلی هم خفاش دور و برش هست.
‫بعلاوه، درختا و بوته هاشون...
‫رو هم به اشکال عجیب و غریبی درآوردن. بهشون می گن تیپراری؟
‫- چیلیپ...تیلوپیرار... ‫- توپیاری.
‫توی حیاط جلوییشون چندتا پرچین هست.
‫احیانا چندتا از این پرچینا...
‫شبیه بدن آدما نیستن؟
‫کارت درست بود.
‫گمونم...
‫بعضی هاشون اینطوری باشن.
‫فکر کنم بدونم کدوم خونه رو می گی.
‫اونا انسان های عادی هستن ‫خون آشام نیستن.
‫اتفاقا معلم و مددکار اجتماعی ان.
‫- امشب می ریم اونجا. ‫- آره!
‫نه! امشب نباید بریم.
‫این دومین جلسه امه. ‫فکر می کردم فقط قراره...
‫تمرین کنیم.
‫بدم نمیاد یه بار دیگه اون زوبین رو امتحان کنم.
‫و می دونم درک هم یه چیزی گفت.
‫تو هم بدت نمیاد یه دور دیگه تمرین کنی، نه؟
‫- نه، نیازی نیست. ‫- مطمئنم که این رو گفتی.
‫نه، ما تا حالا خارج از ‫این جلسه با هم صحبت نکردیم.
‫خیله خب، یادش نیست.
‫- تجهیزاتتون رو جمع کنین. بزن بریم. ‫- ایول.
‫خیله خب، بچه ها. انقدری آب مقدس دارم...
‫که حدودا به هر نفر دوتا برسه.
‫تمرین تنفس. ‫خوشم اومد، گیرمو.
‫می خوام حساب «هات میل»ـم رو چک کنم.
‫رمز عبور؟
‫رمز عبورم چیه؟
‫امیدوارم یه رمز مطمئن و ‫ترکیبی از اعداد و حروف باشه.
‫ملت فکر می کنن که ‫بزرگ و کوچیک کردن حروف و اضافه کردن یه عدد...
‫برای جلوگیری از ‫اقدامات هکرها کافیه...
‫ولی حقیقت اینه که...
‫این فقط حداقلشه، نه حداکثرش.
‫کالین رابینسون، رمز من خیلی امنه، خب؟
‫رمز من یه دژ غیر قابل نفوذه.
‫همینه. ‫«دژ غیر قابل نفوذ».
‫دوتا پیغام ایمیل دارم.
‫«وبسایت فندنگو قرار است فیلم «نقطه کور» را...
‫زودتر از موعد نمایش دهد، از شما دعوت می شود که ‫در این سانس حضور پیدا کنید.
‫این سانس هشتم اکتبر سال 2009 خواهد بود.»
‫- من... ‫- دیگه خیلی دیر شده.
‫- از دستش دادم. ‫- سندی بولاک.
‫توی اون فیلم خیلی خوب بازی کرده بود.
‫خیره کننده بود. ‫منظورم اینه که بحث این فیلم از «سرعت»،
‫«دختر شایسته اخلاق»، «سرعت 2»، ‫«دختر شایسته اخلاق 2»...
‫و «جادوی کاربردی» جداست.
‫خب...خیلی بی ادبی.
‫پیغام بعدی.
‫«این شوخی نیست.
‫شما نفرین شده این.
‫این پیغام را برای 10 نفر دیگر ارسال کنید...
‫و غنائمی غیر منتظره از آن شما خواهند شد.
‫اگه این کار را نکنید، ‫کشته خواهید شد.
‫«مری خونین» می داند که شما کی هستید و ‫کجا زندگی می کنید.
‫او شما را پیدا کرده و ‫جسدتان را در ملأ عام به دار خواهد آویخت.
‫تا طلوع آفتاب فردا فرصت دارید.
‫پاسخ این ایمیل را ندهید.
‫این یک شوخی نیست.»
‫ناژیا!
‫لزلو!
‫«هشدار. اگه تا اینجا خوانده اید، دیگر کار از کار گذشته است.»
‫مردک احمق خر.
‫- چرا گذاشتی تا اینجاش رو بخونم؟ ‫- خب...
‫اینجا نوشته یه دختری به اسم «آریانا» ‫به حرف مری خونین گوش نداده...
‫و الان هم مرده.
‫دل و روده اش رو درآوردن...
‫- جلوی در خونه پدر و مادرش گذاشتن. ‫- اوه!
‫به نظرم به فنا رفتیم.
‫این جعبه نورین نفرینمون کرده.
‫فکر می کنی ممکنه از طرف...
‫جن کوتوله محله باشه؟
‫که داره یه شوخی گستاخانه می کنه؟
‫این شوخی نیست.
‫این رو بارها تکرار کرده.
‫اینجا، اینجا و اینجا.
‫عزیزم دلم، نگاه نکن. ‫خیلی خطرناکه.
‫نفرین ها خیلی متداول...
‫- و خیلی جدی ان. ‫- بله، حقیقت داره.
‫جوون تر که بودم، خیلی ها رو می دیدم...
‫که درگیر نفرین های وحشتناکی شده ان.
‫یه آقایی بود که ‫به بازار رفته بود...
‫و برای گوشت یه بز، ‫قیمت منصفانه ای پرداخت نکرده بود،
‫بعدش هم پوف، پاهاش به دوتا...
‫کشمش کوچولو موچولو تبدیل شدن.
‫پاهای مرده ها. نه بزه.
‫آره. نه ببخشید، ‫فکر می کردم اینش واضح باشه.
‫نه، نبود.
‫خب، مشخصا قسمت...
‫نفوذ نقشه ام موفقیت آمیز بود...
‫ولی توی قسمت خرابکاریش یکم به مشکل خورده ام...
‫چون قراره با یه ون پر از سلاح های کشتار خون آشام ها...
‫به خونه بریم.
‫فقط باید وانمود کنم که ‫یکی از اونام. فقط وانمود کنم...
‫گیرمو! باید راه بیفتیم.
‫مامان درک گفته ون رو ‫فردا اول صبح می خواد.
‫- بیا بریم. ‫- باشه.
‫اصلا چرا این دستگاه نازک رو باز کردی؟!
‫فقط داشتم ایمیل هام رو چک می کردم.
‫نمی دونستم قراره پر از نفرین باشه که.
‫خیله خب، آروم باشین.
‫الان فقط کافیه تا قبل از ‫طلوع آفتاب، اون رو برای 10 نفر از...
‫دوستان یا دشمنانمون بفرستیم، ‫اونطوری نفرین برداشته می شه.
‫آخه آدرس های ایمیلشون رو از کجا پیدا کنیم؟
‫«آدرس ایمیل فروشی»؟
‫نه، حدس می زنم این وقت شب بسته باشن.
‫آدرس ایمیل یه آقایی به اسمت کنت فندنگو رو دارم.
‫آفرین نندور. ‫برای اون ارسالش کن.
‫یه قدم در راستای غنائم غیر منتظره.
‫یه قدم دور از ‫پاره شدن شکم و دراومدن دل و روده امون.
‫نظر تو چیه؟
‫چطور جرات می کنی اونطوری کنی؟
‫می خوای عاقبتت مثل آریانا بشه؟
‫- باشه. ‫- یه لحظه وایسین ببینم.
‫یه آقایی کارت تماسش رو جا گذاشته.
‫یکی به اسم «تیموتی» که ‫توی مغازه «سیرکت سیتی» کار می کنه.
‫نوشته «خوشحال می شم کمکتون کنم».
‫شماره تلفن و آدرس ایمیلش هم...
‫روش هستن.
‫انگار قراره یه نفرین...
‫- به صندوق نامه الکترونیکی تیموتی ارسال بشه. ‫- آره!
‫سلام تیمی!
‫پشه ها، حواستون رو جمع کنین که ما داریم میایم!
‫می شه یکم صداش رو کم کنین؟
‫راستش صداش خیلی بلنده، اینطوری تمرکز روی...
‫کشتار خون آشام ها یکم سخته، می دونین؟
‫ممنون.
‫خیلی گرممه، حسابی عرق کرده ام.
‫از وقتی سوار شده ام، ‫دست و پاهام همینطوری می لرزن.
‫- گیرمو، چیزی گفتی؟ ‫- اوه...نه.
‫فقط داشتم می گفتم که شاید...
‫الان برای رفتن یکم دیر باشه.
‫احتمالا بهتره این کار رو فردا...
‫حین روز انجام بدیم.
‫مامانم فردا ون رو می خواد.
‫- قراره مسئول پذیرایی یه مراسم «کینسینیرا» باشه. ‫- حله، حله، حله.
‫الان فهمیدم که ‫چرا چندتا جعبه میگو اینجا هست...
‫آره پسر، راحت باش.
‫خیله خب، باشه، بذار...
‫بذار یه نگاهی به...
‫وضع خرابه. وضع خرابه.
‫لزلو. لزلو...
‫وای! اون دیگه چه شیپوریه؟
‫صدای سنج های تباهیه؟
‫هیس. از کجا میاد؟
‫از اینجا.
‫من جوابش رو می دم.
‫نه، نمی دی.
‫اگه اون نفرین می تونه از طریق اینترنت سفر کنه...
‫قطعا از طریق اون تلفن هم می تونه.
‫ما الان خونه نیستیم...
‫ولی اگه می خواین پیغامی برای نندور،
‫- ناژیا یا لزلو... ‫- و کالین رابینسون!
‫بذارین، لطفا بعد از شنیدن صدای بوق، این کار رو بکنین.
‫باید از خونه خارج شین، همین الان.
‫باید از خونه خارج شین، وگرنه می میرین.
‫همین الان از خونه خارج شین!
‫قراره بمیرین.
‫شوخی نمی کنم.
‫لعنتی.
‫مری خونین شماره ما رو ‫از کجا گیر آورده؟!
‫قدرتش بی حد و حصره.
‫قضیه دراومدن دل و روده...
‫آریانا رو بهتون گفته بودم...
‫- بله، همین الان ایمیل رو خوندیم! ‫- آره.
‫به آدرس های بیشتری نیاز داریم...
‫خب پس باید یکی از خودت دربیاری.
‫خیلی سخته که وقتی بقیه اتون دارین داد می زنین...
‫از خودم اسم دربیارم.
‫یه اسم خوب بگین.
‫من یکی بلدم. می تونیم امتحانش کنیم. ‫مری خونین کوفتی!
‫اون کثافت دوزاری...
‫فکر می کنه می تونه ‫برامون نفرین بفرسته؟
‫خب، بذارین یه ایمیل برای مری خونین کوفتی هم بفرستم،
‫ببینیم خودش هم خوشش میاد یکی باهاش اینطوری کنه یا نه.
‫جواب داد؟
‫نه. از طرف «میلر دیمون»ـه. ‫(دیمون= اهریمن، برنامه ای خدماتی جهت ارسال اعلان های خودکار به کاربران)
‫اهریمن!
‫تق، تق، تق، تق، تق.
‫سلام بچه ها. بفرمایین داخل.
‫- نه، همینجا خوبه. ‫- باشه.
‫سلام کالین رابینسون.
‫واسه خودمون نشسته بودیم و ‫به این فکر می کردیم که بهترین...
‫چیز دنیا چیه. اگه گفتی چیه؟
‫- این که آدرس ایمیل کالین رابینسون رو بگیریم. ‫- چطور؟
‫- تا یه کارت تخفیف برات بفرستیم. ‫- تا آلبوم «بسته سه تایی» رو برات بفرستیم.
‫من حقیقتش از کامپیوترها خیلی خوشم میاد.
‫آهان. ولی دلیل واقعیش چیه؟
‫چون گرفتار یه نفرین گنده کوفتی شدیم!
‫سریعا به 10 آدرس ایمیل نیاز داریم،
‫وگرنه...
‫کی نفرینتون کرده؟ «تامی ناکرز»؟ ‫«داروساز بی سر»؟
‫مری خونین.
‫اوه. ‫اون یکی موجود آب زیر کاهیه.
‫حتما، ‫آدرس ایمیلم رو بهتون می دم.
‫بعدش خودم نفرین می شم...
‫و می تونم نفرین رو ‫به بچه های شرکت منتقل کنم.
‫اول برای جیسون می فرستمش. ‫اون هم برای اندرو می فرسته.
‫به بکی هم می رسه. ‫وقتی به بکی برسه...
‫می تونم باهاش صحبت کنم.
‫کالین رابینسون، ‫نمی خوام بی ادبی کنم، ولی می شه...
‫سریعتر این کار رو بکنی؟ ‫وگرنه قطعا می میریم.
‫- باشه. خب، فقط بذارین بنویسمش. ‫- نه، فقط بگو.
‫- این خودکار خشک شده. با بیک قدیمیم می نویسمش. ‫- فقط بگو.
‫- یه لحظه طول می کشه. ‫- فقط بگو.
‫جرات ندارم، ‫خصوصا با وضعیت فعلی...
‫امنیت اینترنت.
‫خیلی از شرکت های لیست 500 شرکت برتر فعلی فورچون،
‫از جاسوسی اداری رنج می برن.
‫- آدرس ایمیلت «حشره مسافر 45ـه»؟ ‫- 45. درسته.
‫اون آدرس ایمیل رو بخاطر...
‫علاقه ام به سفر انتخاب کردم.
‫برو بریم.
‫بله!
‫این خونه ما نیست.
‫مشکلی نیست. ‫چیزی نمی شه.
‫این خونه ما نیست. منظورم اینه که...
‫حتی توپیاریش هم ‫مثل کارای لزلو نیست.
‫فقط چندتا توپ غول آسا درست کرده ان.
‫گیرمو، آماده اولین شکارت هستی؟
‫- از نظر فنی، این اولین شکار همه امونه، ولی...آره. ‫- درسته، درسته.
‫سرنوشت چیز عجیبیه.
‫واقعا شک دارم...
‫که خون آشامی اون تو باشه.
‫خیله خب، گمونم وقتشه که بریم سراغشون.
‫ایول.
‫بچه ها، بیاین محتاط باشیم.
‫چون ممکنه آدمای عادی باشن.
‫که داریم بی اجازه وارد خونه اشون می شیم.
‫دوربین هاتون رو روشن کنین. ‫بوی خون آشام به مشامم می رسه.
‫چه مخفیگاه هوشمندانه ای.
‫آشناهای انسانی آخرت حماقتن.
‫اونا...احمق نیستن.
‫دیدین؟ من که گفته بودم...
‫فقط یه خانواده عادیه. ‫بیاین بریم.
‫شوخیت گرفته؟ ‫خودشون می خوان همچین فکری کنیم.
‫عکساشون ساختگیه.
‫خیله خب، بیاین از هم جدا شیم.
‫درک، تانیا، شما اون سمت رو بررسی کنین. ‫من اینجا رو بررسی می کنم.
‫تازه کار، تو هم با شانیس برو.
‫طبقه بالا رو بگردین.
‫بیاین این خون آشاما رو پاره پوره کنیم.
‫نه! نه، نه، نه، ‫بیاین کسی رو پاره پوره نکنیم، باشه؟
‫همین الانش هم جرم کردیم و ‫بی اجازه وارد خونه اشون شدیم.
‫بیاین تا اوضاع خرابتر نشده...
‫- دست از سر این خانواده برداریم. ‫- من می رم طبقه بالا.
‫- نه، شانیس... ‫- می خوای تنهایی همین پایین بمونی؟
‫- و به قتل برسی؟ ‫- شانیس!
‫ممکنه بخاطر این کار بیفتیم زندان. شانیس.
‫اون صدا رو شنیدی؟
‫اون چیه؟ قفسه؟
‫پسر، اینجا رو باش.
‫قفس خفاشه.
‫آخه کی با عکس خودش...
‫عکس می گیره؟
‫این عادی نیست.
‫- اوه. ‫- دیدی؟
‫اگه خون آشام بودن، ‫نباید الان بیدار باشن؟
‫درسته.
‫بیا بریم بابا.
‫فقط بچه ان.
‫من هم وقتی بچه بودم...
‫از اون برچسبای ستاره ای داشتم.
‫دب اکبر، دب اصغر.
‫کلب اکبر، کلب اصغر.
‫- شانیس، باید بریم! ‫- می دونی چیه، اگه سر و کله پلیسا پیدا شه...
‫- به نظرم... ‫- باید بریم، خب؟
‫شانیس، همین الان باید بریم.
‫کجا می رین؟
‫یا خدا...!
‫خون آشام ها!
‫باید همه رو سوار ون کنیم.
‫برو، برو، برو، برو!
‫خوبم، حالم خوبه!
‫حالا که آدرس ایمیلم رو بهتون دادم...
‫شما هم آدرس ایمیلتون رو بهم بدین...
‫تا بطور خودکار ‫برای خبرنامه الکترونیکیم، ثبت نام شین.
‫هر دو هفته یه بار میاد...
‫منظورم اینه که ‫یه هفته در میون میاد.
‫- این هفته قراره تحلیل دقیقی از... ‫- من باید برم، باید...
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی! بچه ها؟! بچه ها؟!
‫هر کی این رو پیدا می کنه...
‫باید به همه هشدار بدی.
‫درک، بیا بریم!
‫امکان نداره! بچه ها؟
‫«رقص در مهتاب»؟
‫شرط می بندم خون آشاما خیلی عاشق این آلبومن...
‫نه، باید برم!
‫یا خدا! ‫آب مقدس کجاست؟
‫بجنبین، بیاین بریم!
‫بچه ها، موفق شدیم! ‫واقعا یه خون آشام پیدا کردیم!
‫اونا کجان؟
‫باید برگردم، باید برگردم...
‫وگرنه می میرن.
‫باید برگردم، باید برگردم.
‫ولم کن لامصب! لعنتی!
‫آخ! به پام تیر زدم!
‫- برو، برو بیرون. ‫- دارم تلاشم رو می کنم.
‫- برو! ‫- خیلی دردناکه.
‫پام سوراخ شده!
‫باید از خونه بری بیرون...برو، برو، برو!
‫خوراکی شبانه؟
‫ببخشید.
‫کمکم کنین!
‫شانیس!
‫- یکی کمک کنه! ‫- شانیس!
‫یکی کمک کنه!
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫جلو نیاین! جلو نیاین!
‫باید بریم! ‫باید بریم، ببخشید!
‫لعنتی!
‫درک کجاست؟ نتونستم درک رو پیدا کنم!
‫- الان دیگه واسه نجات دادنش خیلی دیر شده. ‫- اوه. اوه...
‫باز هم باید ون رو به مامان درک پس بدیم.
‫آره.
‫سر...باب.
‫گل...
‫دولف اَت یاهو دات کام.
‫این هم از این، تموم شد.
‫شد 10ـتا ایمیل.
‫خب، چیکار کنیم؟ ‫تا طلوع آفتاب صبر کنیم؟
‫از کجا بدونیم که ایمیل به دست...
‫سر باب گلدوف رسیده؟
‫اوه...
‫وای، چیزی نیست.
‫وای، نه!
‫عزیزم نترس.
‫لزلو، ساعدت ضد نفرین نیست!
‫لطفا بیارش پایین!
‫دل و روده ام ‫بخاطر این بحثا به هم ریخته ان.
‫حرف از دل و روده شد، ‫قضیه آریانا رو براتون تعریف کردم؟
‫- که دل و روده اش رو جلوی در خونه اش گذاشتن؟ ‫- بله، بله!
‫نه، نه، نه، خواهش می کنم!
‫مری خونین، بهمون رحم کن!
‫دل و روده امون رو درنیار!
‫گیرمو؟
‫زهره ترکمون کردی!
‫چرا انقدر لفتش دادی تا بیای تو؟
‫می شه مثل یه آدم عادی بیای تو؟
‫در دوباره گیر کرده.
‫از رنگی که به پیراهنت زدی خوشم اومد...به کنسرت رفته بودی؟
‫آره.
‫قلم تایدی ها تخفیف خورده بودن، ‫واسه همین یکم از پولت...
‫اضافه موند.
‫غنائم غیر منتظره.
‫اوه، نفرین!
‫برداشته شده!
‫لزلو، الان؟ واقعا؟
‫وقتی رفته بودی بیرون تا به کارات برسی...
‫گرفتار موقعیت خیلی خطرناکی شده بودیم.
‫بخاطر دستگاهت.
‫ممکن بود امشب کشته بشیم.
‫می دونستی؟
‫خیلی ترسناک بود.
‫معذرت می خوام، ارباب.
‫گیرمو؟
‫بله؟
‫اشکالی نداره یه چند لحظه بمونی؟
‫فقط تا وقتی خوابم ببره.
‫البته.
‫ممنون.
‫گیرمو؟
‫بله ارباب؟
‫نمی خوام توی خواب به قتل برسم.
‫می دونم یکم مسخره است...
‫چون نفرین رو شکست دادیم.
‫ولی اخیرا انقدر...
‫اخبار مربوط به کشته شدن...
‫خون آشام ها رو شنیده ام که...نترس بودنم...
‫از حالت عادی یکم کمتر شده.
‫فقط یکم.
‫- می مونم، ارباب. ‫- ممنون.
‫گیرمو، هنوز خوابم نبرده!
‫وقتی جستجو به دنبال پدرم رو شروع کردم،
‫اصلا نمی دونستم که چی پیدا می کنم.
‫تصویری گذرا از ‫قاتل زودیاک نشونم دادن و قلبم وایساد.
‫اون معتقده که پسر زودیاکه.
‫دوز چیه؟