‫(منزل خون آشام ها)
‫ما رو به یه رویداد بسیار خصوصی دعوت کرده ان.
‫قراره یکشنبه شب پیش رو...
‫واسه مهمونی «جغد فوق العاده» به خونه همسایه امون، شان بریم. ‫(بازی با کلمه «سوپر بول» = بازی نهایی مسابقات فوتبال آمریکایی)
‫خون آشام ها برای جغدها احترام زیادی قائلن.
‫اولا، اونا شب زی هستن،
‫دوما، شکارچی هستن، سوما...
‫اصلا براشون مهم نیست که ‫کجا دستشویی می کنن.
‫مناسبت این مهمونی ای که قراره بریم،
‫جغد فوق العاده است...
‫که بزرگترین جغد تاریخه.
‫فکر می کنی بذاره به نوک کوچیکش دست بزنیم؟
‫به حس و حالش بستگی داره.
‫آره، من می دونم که ‫اون مهمونی واسه سوپر بوله،
‫سعی کردم اشتباهشون رو ‫اصلاح کنم، ولی گوششون بدهکار نبود.
‫این تخم جغده است.
‫البته زیاد هم تلاش نکردم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫یادتون باشه، کشتن توی این مهمونی جغد فوق العاده ممنوعه...
‫- سوپر بول. ‫- ...از روی احترام...
‫به دوست و میزبان خوبمون، شان.
‫گیرمو هم چندتا باکره...
‫چاق و چله برامون جور می کنه...
‫که بعد از مهمونی صفا کنیم. ‫(درود بر جغد!)
‫اوه...مراقب رفتارتون هم باشین.
‫با بقیه قاتی شین.
‫همه مهمونا انسانن.
‫سلام!
‫خودتون رو رسوندین! ناژیا... ‫(شان - همسایه انسانی)
‫نندور، عشق داداش، لَز...
‫اون یارویی که شبیه دیلبرته.
‫خب، منتظر چی هستین؟
‫تکون بخورین، بیاین تو.
‫این حسابه.
‫خیله خب، بیاین دیگه!
‫آهای، شارمین!
‫ببین کی اومده.
‫همسایه های اروپاییمون.
‫می شه قبل از این که ‫نوشیدن رو شروع کنی...
‫یه سر تا «شاپ رایت» بری...
‫و چند بسته چیپس لیمویی دیگه هم بخری؟
‫اولا، نوشیدن رو شروع کرده ام.
‫چیه؟
‫- چیه؟ ‫- حالا واسه ما فاز گرفتی؟
‫- اون هم جلوی مهمونامون؟ ‫- خب، اینجا خونه امه.
‫می تونم هر چی دلم می خواد بگیرم.
‫چرا نمی ری یه جای دیگه فاز بگیری؟
‫خفه شو بابا.
‫این زنه همیشه یه مشکلی داره.
‫بگذریم، بفرمایین داخل.
‫گوش کنین، ‫ما اجازه نمی دیم کسی با کفش وارد خونه شه...
‫- پس... ‫- من کفشام رو بخاطر هیچکس درنمیارم.
‫مشکلی نیست، لز.
‫چند وقته به شجره نامه ام فکر می کنم...
‫و صرفا این که ‫خون ون هلسینگ توی رگام جریان داره...
‫به این معنی نیست که ‫سرنوشتم اینه که شکارچی خون آشام بشم.
‫برو عقب!
‫مطمئنم یکی از اعضای خاندانم...
‫نونوای فوق العاده ای بوده...
‫درست می گم؟
‫ولی این باعث می شه که ‫من هم نونوای فوق العاده ای باشم؟
‫راستش، هستم، ‫نونوای خیلی خوبی ام.
‫وای، نه.
‫نکته فعال کردن روان سازی حرکات تصویر...
‫اینه که باید یادتون باشه...
‫که بهتره برای رویدادهای ورزشی روشن...
‫و برای فیلم و سریال خاموش باشه.
‫این حتی در مورد یه فیلم فوتبالی...
‫مثل «طولانی ترین فاصله» ساخته سال 1974...
‫با بازی برت رینولدز سبیلو هم صدق می کنه.
‫داداش، جلوی...مراسم اول بازی رو گرفتی.
‫خب، اگه قرار باشه بازی رو ‫با تنظیمات اشتباه ببینیم...
‫همونطور که نبینیم، درسته؟
‫کالین، بسه!
‫می خوان جغد رو ببینن.
‫خب، شما هیچ اطلاعی...
‫دارین که ‫امشب وضعیت اعصاب جغد چطوره؟
‫امیدوارم زیاد سخت گیر نباشه.
‫شارمین رو می گی؟ ‫نه بابا، اون همیشه همینطوریه.
‫فرانکی، چی گفتی؟
‫هیچی بابا.
‫هنوز 100 دلار بابت اون شبی که ‫پیتزا سفارش دادیم بهم بدهکاری ها.
‫- برو بابا! ‫- نه، تا وقتی که...
‫- پول اون پیتزا رو پس ندادی، حق نداری... ‫- پولت رو دو هفته پیش بهت پس دادم.
‫- شارمین، بس کن دیگه! ‫- پولم رو پس نداده.
‫- بس کن دیگه! ‫- 100 دلار واسه یه پیتزا؟
‫اَه، ناژیا، ‫حتما با وجود این همه تستوسترون...
‫حوصله ات خیلی سر رفته. بیا بریم.
‫بقیه زنا توی...
‫آشپزخونه یه مجلس کوچولویی گرفته ان.
‫- شان زَنای دیگه ای هم داره؟ ‫- ای کاش داشتم.
‫جان؟
‫- هیچی، هیچی. ‫- آره، من هم همین فکر رو می کردم.
‫ضایع شدی.
‫خب، چرا در طول...
‫- بازی های فصل اینجا نمیاین؟ ‫- باور کن، تلاش کردم...
‫که بیارمشون،
‫ولی انگار صبح ها کلا نیستن.
‫حالا که بهش فکر می کنم...
‫واقعا فقط شبا می بینمشون.
‫انگار خون آشامی، چیزی ان.
‫بیا تو.
‫لعنتی.
‫خودت شنیدی چی گفت.
‫می دونه ما خون آشامیم.
‫پره.
‫بله. فقط داریم دستشویی می کنیم.
‫بعدا میام.
‫به نظرم باید...
‫- چی، دخلش رو بیاریم؟ ‫- بله.
‫نه، اگه دخلش رو بیاریم...
‫باید دخل بقیه رو هم بیاریم.
‫اون موقع اینجا یه حموم خون کوفتی راه میفته.
‫ولی اون راز تاریکمون رو می دونه.
‫خیله خب.
‫بیا ببریمش یه جای خلوت و ‫جفتمون هیپنوتیزمش کنیم.
‫همه چیز رو فراموش می کنه.
‫- از همون حقه قدیمی هیپنوتیزم دوگانه استفاده می کنیم. ‫- آره.
‫پیدا کردن گروه های جدیدی از ‫باکره ها کار سختیه.
‫دونده ها رو امتحان کرده ام. ‫گرفتنشون سخته و خیلی عرقی و لیزن.
‫اینسل ها رو ‫هم امتحان کردم. قطعا باکره ان.
‫ولی ظاهرا خیلی تلخن.
‫«کلکسیونرهای پشه منطقه ترای استیت».
‫بوق، بوق، بوق، ‫هشدار، بچه خونگی ها رویت شدن.
‫شوخی می کنم.
‫ولی واقعا بچه خونگی ان. ‫احتمالا باکره ان.
‫تامین خوراک اربابم ‫مزایای خودش رو داره.
‫بهم فرصتی برای جستجو به دنبال غذای خودم می ده.
‫یکمی هم برای بعد ذخیره می کنم.
‫خب...
‫شماها چند وقته که پشه جمع می کنین؟
‫انگار خیلی وقت گیره...
‫و نمی ذاره آدم به کار دیگه ای برسه.
‫مثل عشق و عاشقی.
‫پسرم، چرا انقدر به جمع آوری پشه ها علاقه مندی؟
‫- خب؟ ‫- من عاشق پشه هام.
‫پشه ها...
‫نژاد شرور و مرگباری ان.
‫این که خون انسان می نوشن، ‫حالت رو به هم نمی زنه؟
‫- آره. ‫- آره؟ مطمئنی؟
‫خودتون عضو باشگاه پشه هایین.
‫- فقط... ‫- بقیه موجوداتی...
‫که خون انسان رو می نوشن، چی؟
‫موجوداتی که ‫دندونای تیز و لهجه های احمقانه دارن؟
‫تو...
‫منظورت خون آشامان؟
‫خودت این رو گفتی، نه من.
‫تو گفتی.
‫ولی آره.
‫خون آشام های شرور و خونخوار حالت رو به هم می زنن؟
‫آره. آره.
‫- حالم رو به هم می زنن. ‫- مطمئنی؟
‫آره، الان می خوام بالا بیارم.
‫خب برادر، ‫به جای درستی اومدی.
‫اون لایقه.
‫- ایول. ‫- ایول.
‫- بنجبین بچه ها. اون لایقه. ‫- اوه.
‫همونطور که تمرین کردیم.
‫- فعالش کردم. ‫- ایول!
‫نظرت چیه؟
‫یا خدا...
‫شماها شکارچی خون آشامین.
‫معلومه که شکارچی خون آشامیم.
‫اون قضیه پشه کلا واسه پوششه.
‫راستش، ‫تو اولین نفری هستی...
‫که تونستیم این رونمایی باحال رو ‫براش انجام بدیم.
‫عجب.
‫مثل دیوونه ها اینور و اونور می ره. باید بهش...
‫قلاده ببندن، می دونین؟
‫شوخی عالی ای بود، عوضی ها.
‫الان داشتیم می گفتیم...
‫- که خونه ات چقدر قشنگه. ‫- ممنونم.
‫آره. راستی برامون سوال پیش اومده بود...
‫که اتاق زیر شیروونی یا زیر زمین یا...
‫- آره. ‫- ...اتاق تاریک و عایق صدایی...
‫هست که بتونی نشونمون بدی؟
‫می خواین خونه رو نشونتون بدم.
‫آره، حتما. ‫خب، این پله ها...
‫رو عمو فولویوم سال 2011 ساخته.
‫بعدش شان گفت...
‫«نظرت چیه صبر کنیم و جشن سالگردمون رو...
‫بعد از این که ‫از استادیوم برگشتم بگیریم؟
‫- البته اگه آیلندرز ببره.» ‫- چی؟
‫رانی من هم...
‫دقیقا همین رو گفت، فقط با این تفاوت که...
‫روز مراسم تدفین خواهرم این کار رو کرد.
‫- نه. - شوخی می کنی؟ ‫- آره. گفت...
‫کاملا یادم رفته بود که ‫انسان ها وقتی جفت انتخاب می کنن...
‫جفتشون مدام رشد می کنه و ‫تغییر می کنه و پیر می شه.
‫- باور کنین. ‫- عجب.
‫بانوهای من، می شه یه سوالی ازتون بپرسم؟
‫شماها همه اتون زَنای خیلی قوی، زیبا،
‫- خطرناک و پرانرژی ای هستین. ‫- بله.
‫چرا همه اتون با همچین سیب زمینی آب پزایی ازدواج کردین؟
‫یه بار مجبور شدیم سگم رو بکشیم...
‫بعدش یه ماه هر روز برام گل میاورد.
‫آره، یادمه.
‫آره، چی شد به اینجا رسیدیم؟
‫این زنای بیچاره.
‫یه مرد جوون دوست داشتنی و خوشتیپ...
‫رو از توی خیابون پیدا می کنن، ‫اون رو شوهرشون می کنن...
‫و بعدش در یه چشم به هم زدن...
‫طرف به یه کثافت گنده و تنبل تبدیل می شه.
‫خیلی غم انگیزه.
‫ما عاشق نوشیدنی ایم.
‫یا خدا.
‫- چی؟ ‫- تویی.
‫تویی. قبلا...
‫می دیدمت، ‫روی درخت می ایستادی.
‫نه مامان، ‫این همسایه بغلیمونه.
‫ببخشید. ‫این مامان شانه.
‫متخصص اعصابش براش آریسپت تجویز کرده...
‫ولی شبا ذهنش یکم به هم می ریزه.
‫خودت رو به یه گربه تبدیل می کردی.
‫بهم رقص...
‫فالگیر باستانی رو یاد دادی.
‫عزیزم، آروم باش.
‫فقط یکم دیوونه شدی...
‫همین.
‫واقعا بابت مغزت متاسفم.
‫آره بابا، همه حرفاش حقیقت دارن.
‫من ناژیام.
‫مادر شان، جونی، ‫توی همین خونه بزرگ شده.
‫قبلا با هم کلی خوش می گذروندیم.
‫ساعت ها از سقف آویزونش می کردم.
‫همینطوری گریه می کرد.
‫قبلا دختر خیلی بانمک...
‫و با طراوتی بود.
‫ولی الان شبیه زانوی فیل شده.
‫- خیله خب، جون، مجبورم نکن بلندت کنم. ‫- متاسفم...
‫که اونقدر دیوونه ای.
‫ایناهاش. ‫گوهر تاج خونه.
‫بزرگترین کلکسیون...
‫یادگاری های «12 یار اوشن» دنیا.
‫عینک دودی برد پیت، توی اولین دیدارش...
‫با بارون تولور، ‫اینا رو به چشم زده. اوه!
‫عروسک کله لرزونکی اسکات کان، ‫کاملا سالمه. آره، ببینین...
‫توی «11 یار» دنیای خوبی رو ساختن...
‫ولی همه این مقدمه سازی ها ‫توی «12 یار اوشن» نتیجه می دن.
‫بسه، انقدر در مورد دریای کوفتی زر نزن. ‫(اوشن = اقیانوس)
‫- چی؟ ‫- می دونیم که رازمون رو می دونی.
‫کدوم راز؟
‫که خون آشامیم.
‫خودت پایین جلوی...
‫- رفیقای گردت گفتی. ‫- شوخی کردم بابا.
‫شما که خون آشام نیستین. ‫جمع کنین بابا.
‫چرا، هستیم.
‫وای! ‫چطوری اینطوری می کنین؟
‫سیما کجان؟ ‫چطوری اونطوری می کنین؟!
‫فکر کنم ‫شاید نمی دونست.
‫پس نباید هیپنوتیزمش کنیم؟
‫- نه، الان که دیگه باید بکنیم. ‫- لعنتی.
‫خون آشاما واقعی ان.
‫- خون آشاما واقعی ان! ‫- آغاز هیپنوتیزم...
‫دوگانه.
‫بهت دستور می دیم...
‫- که همه چیزایی... ‫- که لطفا...
‫- رو که دیدی، فراموش کنی. ‫- فراموش کنی که ما خون آشامیم.
‫فکر کنم جواب داد.
‫چی شد؟
‫شان، حالت خوبه؟
‫آره بابا، توپم.
‫ولی شان کیه؟
‫لعنتی. همه چیز رو فراموش کرد.
‫خب، چندتا از ‫عباراتی که برای توصیف خون آشام ها به کار می برین، چی ان؟
‫پشه ها.
‫می دونم این که...
‫موقع گشتن به دنبال باکره ها...
‫مخفیگاه یه گروه از ‫شکارچیان خون آشام رو پیدا کردم، تصادف بزرگی به نظر میاد،
‫ولی این اصلا تصادفی نیست.
‫خب؟ انگار هستی خیلی وقته...
‫داره سعی می کنه بهم بگه که: «آهای، گیرمو».
‫و من هم بهش می گم که: «نمی دونم، فکر نکنم».
‫ولی الان اینطوریه که: «آهای گیرمو»...
‫«آره داداش. آره.»
‫آشنایان انسانی...
‫رقت انگیز، تنها، عاجز، غم انگیز...
‫و با بهره هوشی پایینی هستن.
‫هدف زندگی اونا ‫پیروی از دستورات ظالمانه...
‫اربابای بی مهرشونه.
‫خیله خب، هر کسی نظر...
‫یا توصیه ای داره، بگه.
‫کلاود هستم، خیله خب.
‫یه فکری که به ذهنم رسیده...
‫اینه که به نظرم ‫بهتره با هم بازی کنیم.
‫چون اینطوری می فهمیم که ‫کی یه کاسه ای زیر نیم کاسه اشه...
‫و مشکلی پیش نمیاد.
‫و اینطوری دیگه خون آشاما نمی تونن...
‫- گیرمون بندازن. ‫- درک...
‫دیگه نباید این پیشنهاد رو بدی.
‫خیله خب، باشه، باشه، ‫چشم، باشه.
‫تق تق، جونی.
‫خانم ناژیا، واقعا خودتی؟
‫بله، معلومه که خودمم.
‫اون پایین داشتم دروغ می گفتم.
‫دلم برات خیلی تنگ شده بود، جونی کوچولوی من!
‫خب، زندگی خوبی داشتی؟
‫بله.
‫فکر کنم. اوه!
‫یه بار به نوا اسکاتیا سفر کردم.
‫با اون پسره که ‫ازش خوشت می اومد ازدواج کردی؟
‫- فرانکلین؟ ‫- آره.
‫آره، من...
‫وای، اینجا رو.
‫توی یه لحظه خیلی کوتاه، ‫خیلی خوشگل شده بودی.
‫وایسا.
‫این گردنبند رو از کجا آورده بودی؟
‫این گردنبند منه.
‫- جان؟ ‫- این گردنبند زمردی که توی این عکس گردنته.
‫ای بی شرف!
‫اون گردنبند زمردی برام خیلی عزیز بود.
‫وقتی کم سن و سال بودم، ‫مادرم قبل از این که خوراک یه خرس بشه...
‫اون رو بهم داد.
‫باید می دونستم که ‫می دزدیش!
‫همیشه انسان کثیف و آب زیر کاهی بودی!
‫اگه بذارینش روی گوشتون، ‫هنوز می تونین صدای جیغاش رو بشنوین.
‫از اون زمردهایی بود...
‫که جیغ های انسانی رو جذب می کنن.
‫اون هم جیغ می زدها.
‫واسه همین خیلی قوی جذبش کرده بود. ‫دزد عوضی!
‫پسش بده!
‫بچه بی شعور، کجاست؟!
‫نمی دونم از چی حرف می زنی!
‫کلم پیر دروغگو!
‫ولی متوجه منظورت نمی شم...کمک!
‫کمک! قلبم گرفته! کمک!
‫- اون بهم حمله کرد! ‫- نه، نکرد.
‫- چرا بابا، کرد. ‫- نادیا، برو.
‫برو از مهمونی لذت ببر، ‫ما حالش رو جا میاریم.
‫- مامان، اون بهت حمله نکرد. ‫- چرا، کرد.
‫مامان؟ مامان؟
‫برام جیغ بکش.
‫مادرم اون رو بهم داده بود.
‫گفت: «بی صبرانه منتظر اینم که ‫این رو تا آخر عمرت، بدون این که...
‫حتی یه لحظه دربیاری، به گردنت بندازی.»
‫و روز بعدش، باور کنین راست می گم،
‫از خونه زد بیرون و بَم...خرس اومد.
‫مامان، اگه اینجایی ‫برام جیغ بکش.
‫این از انجیل هم بدتره...چشمام رو می سوزونه.
‫مامان؟
‫مامان!
‫مشخصه که بازیکنا دارن از بازی حسابی لذت می برن...
‫ولی 20 سال دیگه اینطوری نیستن.
‫اون موقع...
‫فقط سس سیب توی جمجمه اشون ‫اینور و اونور می ره.
‫کسی صدای جیغای باستانی یه زن خیلی بزرگ رو شنیده؟
‫عجب پرتابی...
‫برنامه بین دو نیمه...
‫خیلی ها این رو بهترین قسمت بازی می دونن.
‫من از تبلیغات خوشم میاد.
‫دوست دارم ببینم ‫هر سال برای تبلیغ «کلایدز دیلز»...
‫- چه فکری به ذهنشون می رسه. ‫- خیله خب داداشی ها، کی ناچوی داغ...
‫می خواد؟ ‫تازه از مایکروویو دراومده ان ها.
‫شان، اونا که باتری ان.
‫امکان هیپنوتیزم بیش از حد وجود داره...
‫و متاسفانه فکر کنم...
‫همچین بلایی سر شان آوردیم.
‫ببینین، خود هیپنوتیزم بیش از حد ‫سطوح مختلفی داره.
‫اگه زیاد جدی نباشه، ‫بهش می گن «ضعف مغزی».
‫ایول! ایول!
‫برو، برو، آره، ‫نه، بیخیال باب!
‫آخه این کجاش کارت زرد داشت؟! ‫شوخیت گرفته؟!
‫معمولا وقتی یه ‫خون آشام، مغز یه انسان رو در اثر...
‫هیپنوتیزم بیش از حد به پودینگ تبدیل می کنه...
‫کار اخلاقی و درست اینه...
‫که نذاره بیچاره زندگی خفت باری داشته باشه...
‫و اون رو به قتل برسونه.
‫ما نمی کشیمش.
‫این برخلاف توافق ضد کشتنمونه.
‫بله، ولی الان لازمه که...
‫کار انسانی رو انجام بدیم و ‫سر شان رو از تنش جدا کنیم.
‫الان نه.
‫داریم با هم دستشویی می کنیم.
‫شما دوتا...
‫یه گردنبند زمردی که ‫حاوی جیغ های وحشتناک...
‫مادر مرده امه رو اینجا دیدین؟
‫یه نگاه به پشت اون بافتنی...
‫اندی گارسیا بنداز.
‫صابون ندارین؟ رادیو؟
‫توپ بولینگ.
‫نندور می خواد شان رو بکشه، ‫چون مغزش قاتی پاتی شده.
‫پس حق با نندوره.
‫کیک شیره ای شیرینم، ‫دل و جراتت رو از دست دادی؟
‫نخیر، کیک شیره ای شیرینم، ‫دل و جراتم بیشتر شده.
‫چون اون بهترین دوستمه، رفیقمه.
‫داداشیمه، ‫بچه محله امه.
‫برادرمه، ‫خاک پاشم.
‫لزلو، مشخصا این کار باید انجام بشه.
‫یاتزی!
‫بخاطر خود شان.
‫من می رم دستکشای مخصوص سر از تن جدا کردنم رو بیارم.
‫نه، نه، نه، وایسا، ‫آروم باش، آروم، آروم، آروم.
‫ما که حیوون نیستیم.
‫بیاین آخرین شب به یاد موندنی زندگیش رو رقم بزنیم.
‫تا قبل از این که ‫دخلش رو بیاریم...
‫یه شب جادویی داشته باشه.
‫خب باشه، آره، این منصفانه است.
‫بچه ها، می تونم حسش کنم.
‫منظورم اینه که ‫واقعا فکر می کنم که...
‫انقدر تا پیدا کردن اولین خون آشاممون فاصله داریم.
‫- آره. ‫- وایسین، پس شماها...
‫تا حالا از نزدیک...
‫یه خون آشام واقعی ندیدین.
‫بیخیال بابا، ‫اینطور نیست...
‫که اونا زیر آفتاب راه برن، می دونی؟
‫- آره. ‫- توی پارک واسه خودشون فوتبال بازی نمی کنن که.
‫- خدایی. ‫- اینور و اونور نمی رن.
‫- آره. ‫- بانک نمی رن.
‫- چوب شور نمی خورن. ‫- آره.
‫- سگشون رو بیرون نمی برن... ‫- من دیدم.
‫یه خون آشام،
‫هم اتاقیم...
‫رو تبدیل کرده بود.
‫اون هم به یه خون آشام تبدیل شد.
‫درست جلوی چشمام مرد.
‫ولی بعدش دوباره زنده شد.
‫یعنی چی؟!
‫ولی تغییر کرده بود، بیمار...
‫و غیرطبیعی بود.
‫و به مرور...
‫ناپدید شد.
‫آینده اش خیلی روشن بود.
‫بازیکن لارپ فوق العاده ای بود. ‫(لارپ = نقش آفرینی در دنیای واقعی)
‫فکر می کنم من و شانیس...
‫ممکنه یه دوست مشترکی داشته باشیم.
‫دنیای کوچیکیه.
‫به این می گن زندگی.
‫وقت گذروندن با سه تا جربیل مورد علاقه ام.
‫فقط یه سوال دارم... ‫الان داخل خونه ایم یا خارج اون؟
‫شان، باید تمرکز کنی...
‫و از جادویی ترین شب زندگیت لذت ببری.
‫من رو محکم بچسب.
‫چی؟ وای...چطوری این کار رو می کنی؟
‫چطوری این کار رو می کنی؟!
‫چه اتفاقی داره میفته؟!
‫یا خدا، نه! یا مریم مقدس!
‫- وایسا ما هم بیایم. ‫- داریم میایم.
‫آهای!
‫نه، نه! ‫یا خدا!
‫حالا که لذت پرواز...
‫رو تجربه کردی...
‫از معجزه تغییر شکل لذت ببر.
‫چی؟
‫خفاش!
‫وای! اون کثافت کجا رفت؟!
‫یا خدا! ولم کن!
‫اونجا رو، ‫خیلی داره بهش خوش می گذره.
‫- حسابی داره حال می کنه. ‫- نه، از موهام بیا بیرون!
‫از موهام بیا بیرون! بیا...!
‫- شان، من رو ببین. ‫- نه!
‫بس کن! چیکار می کنی؟
‫این طبیعی نیست!
‫شان، از تماشا کردنم لذت می بری؟
‫نه! بس کن! بیا پایین!
‫حالا دیگه وقت پایان باشکوهه.
‫ما خون آشام ها ‫می تونیم حیوونا رو به تسلط خودمون دربیاریم.
‫واسه همین تصمیم گرفتیم برات یه مهمونی...
‫توله سگی کوچولو بگیریم.
‫شماها چیکار کردین؟!
‫یا خدا!
‫شان.
‫امشب کار خیر بزرگی کردیم.
‫به خودمون افتخار می کنم.
‫- بله. ‫- پسرای خودمین.
‫قبلش دوست واقعی ای نداشتم.
‫واسه همین آشنایی با جنا ‫زندگیم رو زیر و رو کرد.
‫ولی اون رو از من گرفتن.
‫گمونم هرگز آنچنان به قربانی ها...
‫یا خانواده هاشون فکر نمی کردم.
‫گمونم اون بخش از ذهنم که...
‫مربوط به احساسات و الطاف می شه رو خاموش کرده ام.
‫کشتن خون آشام ها، ‫کشتن انسان ها،
‫جمع آوری قربانی ها، ‫همه خیلی خشن و ناجورن.
‫و می دونین، ‫من زندگیم رو وقف اینا کرده ام، پس...
‫پس من برای همین اومده ام اینجا!
‫چون خون آشاما فقط و فقط باعث و بانی دردن!
‫- احسنت. ‫- احسنت.
‫یالا، اگه موافقین بگین «آری».
‫- آری! ‫- من دیگه باید برم.
‫خیلی ببخشید.
‫- فکر کنم شیر دستشوییم رو باز گذاشته ام. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- تازه می خواستیم تمرین زوبین رو شروع کنیم.
‫- یعنی چی؟ ‫- درک چندتا مانکن آورده که به عنوان اهداف تمرینی ازشون استفاده کنیم.
‫آره.
‫- خفنه، نه؟ ‫- این یه سلاحه.
‫- آره. ‫- اونا هم خون آشامن؟
‫آره، لباس هاشون رو ‫از یه مغازه مخصوص اجناس هالووینی خریدم.
‫خیله خب، فکر نکنم واقعا...
‫چه کردی، پسر!
‫باید برم.
‫ببخشید، فقط من همچین فکری می کنم...
‫یا این یارو کارش خیلی درسته؟
‫چهارشنبه می بینیمت دیگه؟
‫نه بابا، آره، ‫اگه ندیدین هم...
‫بدونین که از دیدنتون خیلی خوشحال شدم.
‫شانیس، بابت دوستت هم خیلی متاسفم.
‫در قبال خون آشام ها هم...
‫باید حسابی مراقب باشین...اونا با کسی شوخی ندارن.
‫پسرم، امیدوارم به زودی ببینمت.
‫نه فقط بخاطر این که...
‫کارت با زوبین فوق العاده است ها.
‫گیرمو، تو خیلی باحالی داداش.
‫ممنون.
‫فقط سرش بده.
‫- آره، به سمت چپ هلش بده. ‫- آره، باید...
‫- با کل وزنت بهش فشار بیاری. ‫- همینه، آفرین.
‫خیله خب، ما می بندیمش، ‫خیالت راحت.
‫خیله خب.
‫خب رفیق قدیمی، خیلی خوش گذشت.
‫شرط می بندم ‫الان می تونی با خوشحالی بمیری.
‫از قبلش هم بدتر شده.
‫باز خرابش کردیم.
‫این هم یه دلیل دیگه برای این که ‫نذاریم بیشتر عذاب بکشه.
‫نندور، ‫برو تو کارش.
‫چشم.
‫برو که رفتیم.
‫وقت مالوندن سره.
‫رفیق قدیمی، ما رو ببخش.
‫20 دقیقه است دارم صدات می کنم...
‫دریچه زباله ها باز خراب شده.
‫تو زیباترین موجودی هستی...
‫که به عمرم دیده ام.
‫انقدر مسخره بازی درنیار.
‫می خوام بقیه عمرم رو...
‫صرف خوشبخت کردنت کنم.
‫این برای توئه.
‫به نشونه عشق جاویدانم.
‫- چی؟ ‫- چقدر خوشگله.
‫شانی، این رو برای من گرفتی؟
‫- اون گردنبند منه. ‫- شانی جان، یا خدا.
‫- این لامصب... ‫- آروم، آروم، آروم.
‫عزیز دلم، بذار خوش باشن.
‫شان رو بکشیم.
‫بله، ذهنش کاملا پاک شده و الان...
‫و اصلا یادش نیست که ‫ما خون آشامیم.
‫کالین رابینسون، بیا.
‫- داریم می ریم. ‫- یه لحظه وایسا.
‫شاید زیاده روی کرده باشم.
‫این یکی خودش رو خیس کرده.
‫چه اهمیتی داره؟ ‫بجنب، بیا بریم.
‫پس در نهایت به نظرم...
‫اولین جشن اَبَر جغدمون...
‫با موفقیت همراه بوده.
‫با این که جغده نیومد.
‫می شه بهم بگی که چطوریه که بعد از این همه سال...
‫پیر نشدی؟
‫به من هدیه زندگی جاویدان داده شده.
‫وای.
‫- آره دیگه. ‫- می تونی...
‫این هدیه رو باهام به اشتراک بذاری؟
‫خیلی دوست دارم دوباره جوون بشم.
‫حقیقتش کارکردش اینطوری نیست.
‫اگه تو رو تبدیل کنم، تا ابد...
‫همینطوری می مونی.
‫اوه.
‫- خب، پس نمی خوام. ‫- باشه.
‫دلم براتون خیلی تنگ می شه،
‫ولی می تونیم با کامپیوتر با هم صحبت کنیم، ‫پس قیافه ام رو می بینین.
‫ولی نمی تونیم لمست کنیم.
‫بچه ها، ببینین، ‫من که پیشتون هستم.
‫- فقط تو؟ ‫- بله، فقط...پدرتون. سلام.
‫(منزل خون آشام ها)
‫ما رو به یه رویداد بسیار خصوصی دعوت کرده ان.
‫قراره یکشنبه شب پیش رو...
‫واسه مهمونی «جغد فوق العاده» به خونه همسایه امون، شان بریم. ‫(بازی با کلمه «سوپر بول» = بازی نهایی مسابقات فوتبال آمریکایی)
‫خون آشام ها برای جغدها احترام زیادی قائلن.
‫اولا، اونا شب زی هستن،
‫دوما، شکارچی هستن، سوما...
‫اصلا براشون مهم نیست که ‫کجا دستشویی می کنن.
‫مناسبت این مهمونی ای که قراره بریم،
‫جغد فوق العاده است...
‫که بزرگترین جغد تاریخه.
‫فکر می کنی بذاره به نوک کوچیکش دست بزنیم؟
‫به حس و حالش بستگی داره.
‫آره، من می دونم که ‫اون مهمونی واسه سوپر بوله،
‫سعی کردم اشتباهشون رو ‫اصلاح کنم، ولی گوششون بدهکار نبود.
‫این تخم جغده است.
‫البته زیاد هم تلاش نکردم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫یادتون باشه، کشتن توی این مهمونی جغد فوق العاده ممنوعه...
‫- سوپر بول. ‫- ...از روی احترام...
‫به دوست و میزبان خوبمون، شان.
‫گیرمو هم چند تا دوست
برامون پیدا میکنه
‫که بعد از مهمونی صفا کنیم. ‫(درود بر جغد!)
‫اوه...مراقب رفتارتون هم باشین.
‫با بقیه قاتی شین.
‫همه مهمونا انسانن.
‫سلام!
‫خودتون رو رسوندین! ناژیا... ‫(شان - همسایه انسانی)
‫نندور، عشق داداش، لَز...
‫اون یارویی که شبیه دیلبرته.
‫خب، منتظر چی هستین؟
‫تکون بخورین، بیاین تو.
‫این حسابه.
‫خیله خب، بیاین دیگه!
‫آهای، شارمین!
‫ببین کی اومده.
‫همسایه های اروپاییمون.
‫می شه قبل از این که ‫نوشیدن رو شروع کنی...
‫یه سر تا «شاپ رایت» بری...
‫و چند بسته چیپس لیمویی دیگه هم بخری؟
‫اولا، نوشیدن رو شروع کرده ام.
‫چیه؟
‫- چیه؟ ‫- حالا واسه ما فاز گرفتی؟
‫- اون هم جلوی مهمونامون؟ ‫- خب، اینجا خونه امه.
‫می تونم هر چی دلم می خواد بگیرم.
‫چرا نمی ری یه جای دیگه فاز بگیری؟
‫خفه شو بابا.
‫این زنه همیشه یه مشکلی داره.
‫بگذریم، بفرمایین داخل.
‫گوش کنین، ‫ما اجازه نمی دیم کسی با کفش وارد خونه شه...
‫- پس... ‫- من کفشام رو بخاطر هیچکس درنمیارم.
‫مشکلی نیست،
‫احمق. نمی دونم چرا همیشه این کار رو می کنم.
‫چند وقته به شجره نامه ام فکر می کنم...
‫و صرفا این که ‫خون ون هلسینگ توی رگام جریان داره...
‫به این معنی نیست که ‫سرنوشتم اینه که شکارچی خون آشام بشم.
‫برو عقب!
‫مطمئنم یکی از اعضای خاندانم...
‫نونوای فوق العاده ای بوده...
‫درست می گم؟
‫ولی این باعث می شه که ‫من هم نونوای فوق العاده ای باشم؟
‫راستش، هستم، ‫نونوای خیلی خوبی ام.
‫وای، نه.
‫نکته فعال کردن روان سازی حرکات تصویر...
‫اینه که باید یادتون باشه...
‫که بهتره برای رویدادهای ورزشی روشن...
‫و برای فیلم و سریال خاموش باشه.
‫این حتی در مورد یه فیلم فوتبالی...
‫مثل «طولانی ترین فاصله» ساخته سال 1974...
‫با بازی برت رینولدز سبیلو هم صدق می کنه.
‫داداش، جلوی...مراسم اول بازی رو گرفتی.
‫خب، اگه قرار باشه بازی رو ‫با تنظیمات اشتباه ببینیم...
‫همونطور که نبینیم، درسته؟
‫کالین، بسه!
‫می خوان جغد رو ببینن.
‫خب، شما هیچ اطلاعی...
‫دارین که ‫امشب وضعیت اعصاب جغد چطوره؟
‫امیدوارم زیاد سخت گیر نباشه.
‫شارمین رو می گی؟ ‫نه بابا، اون همیشه همینطوریه.
‫فرانکی، چی گفتی؟
‫هیچی بابا.
‫هنوز 100 دلار بابت اون شبی که ‫پیتزا سفارش دادیم بهم بدهکاری ها.
‫- برو بابا! ‫- نه، تا وقتی که...
‫- پول اون پیتزا رو پس ندادی، حق نداری... ‫- پولت رو دو هفته پیش بهت پس دادم.
‫- شارمین، بس کن دیگه! ‫- پولم رو پس نداده.
‫- بس کن دیگه! ‫- 100 دلار واسه یه پیتزا؟
‫اَه، ناژیا، ‫حتما با وجود این همه تستوسترون...
‫حوصله ات خیلی سر رفته. بیا بریم.
‫بقیه زنا توی...
‫آشپزخونه یه مجلس کوچولویی گرفته ان.
‫- شان زَنای دیگه ای هم داره؟ ‫- ای کاش داشتم.
‫جان؟
‫- هیچی، هیچی. ‫- آره، من هم همین فکر رو می کردم.
‫ضایع شدی.
‫خب، چرا در طول...
‫- بازی های فصل اینجا نمیاین؟ ‫- باور کن، تلاش کردم...
‫که بیارمشون،
‫ولی انگار صبح ها کلا نیستن.
‫حالا که بهش فکر می کنم...
‫واقعا فقط شبا می بینمشون.
‫انگار خون آشامی، چیزی ان.
‫بیا تو.
‫لعنتی.
‫خودت شنیدی چی گفت.
‫می دونه ما خون آشامیم.
‫پره.
‫بله. فقط داریم دستشویی می کنیم.
‫بعدا میام.
‫به نظرم باید...
‫- چی، دخلش رو بیاریم؟ ‫- بله.
‫نه، اگه دخلش رو بیاریم...
‫باید دخل بقیه رو هم بیاریم.
‫اون موقع اینجا یه حموم خون کوفتی راه میفته.
‫ولی اون راز تاریکمون رو می دونه.
‫خیله خب.
‫بیا ببریمش یه جای خلوت و ‫جفتمون هیپنوتیزمش کنیم.
‫همه چیز رو فراموش می کنه.
‫- از همون حقه قدیمی هیپنوتیزم دوگانه استفاده می کنیم. ‫- آره.
‫پیدا کردن گروه های جدیدی از ‫جوانها کار سختیه.
‫دونده ها رو امتحان کرده ام. ‫گرفتنشون سخته و خیلی عرقی و لیزن.
‫اینسل ها رو ‫هم امتحان کردم.
‫ولی ظاهرا خیلی تلخن.
‫«کلکسیونرهای پشه منطقه ترای استیت».
‫بوق، بوق، بوق، ‫هشدار، بچه خونگی ها رویت شدن.
‫شوخی می کنم.
‫ولی واقعا بچه خونگی ان.
‫تامین خوراک اربابم ‫مزایای خودش رو داره.
‫بهم فرصتی برای جستجو به دنبال غذای خودم می ده.
‫یکمی هم برای بعد ذخیره می کنم.
‫خب...
‫شماها چند وقته که پشه جمع می کنین؟
‫انگار خیلی وقت گیره...
‫و نمی ذاره آدم به کار دیگه ای برسه.
‫مثل عشق و عاشقی.
‫پسرم، چرا انقدر به جمع آوری پشه ها علاقه مندی؟
‫- خب؟ ‫- من عاشق پشه هام.
‫پشه ها...
‫نژاد شرور و مرگباری ان.
‫این که خون انسان می نوشن، ‫حالت رو به هم نمی زنه؟
‫- آره. ‫- آره؟ مطمئنی؟
‫خودتون عضو باشگاه پشه هایین.
‫- فقط... ‫- بقیه موجوداتی...
‫که خون انسان رو می نوشن، چی؟
‫موجوداتی که ‫دندونای تیز و لهجه های احمقانه دارن؟
‫تو...
‫منظورت خون آشامان؟
‫خودت این رو گفتی، نه من.
‫تو گفتی.
‫ولی آره.
‫خون آشام های شرور و خونخوار حالت رو به هم می زنن؟
‫آره. آره.
‫- حالم رو به هم می زنن. ‫- مطمئنی؟
‫آره، الان می خوام بالا بیارم.
‫خب برادر، ‫به جای درستی اومدی.
‫اون لایقه.
‫- ایول. ‫- ایول.
‫- بنجبین بچه ها. اون لایقه. ‫- اوه.
‫همونطور که تمرین کردیم.
‫- فعالش کردم. ‫- ایول!
‫نظرت چیه؟
‫یا خدا...
‫شماها شکارچی خون آشامین.
‫معلومه که شکارچی خون آشامیم.
‫اون قضیه پشه کلا واسه پوششه.
‫راستش، ‫تو اولین نفری هستی...
‫که تونستیم این رونمایی باحال رو ‫براش انجام بدیم.
‫عجب.
‫مثل دیوونه ها اینور و اونور می ره. باید بهش...
‫قلاده ببندن، می دونین؟
‫شوخی عالی ای بود، عوضی ها.
‫الان داشتیم می گفتیم...
‫- که خونه ات چقدر قشنگه. ‫- ممنونم.
‫آره. راستی برامون سوال پیش اومده بود...
‫که اتاق زیر شیروونی یا زیر زمین یا...
‫- آره. ‫- ...اتاق تاریک و عایق صدایی...
‫هست که بتونی نشونمون بدی؟
‫می خواین خونه رو نشونتون بدم.
‫آره، حتما. ‫خب، این پله ها...
‫رو عمو فولویوم سال 2011 ساخته.
‫بعدش شان گفت...
‫«نظرت چیه صبر کنیم و جشن سالگردمون رو...
‫بعد از این که ‫از استادیوم برگشتم بگیریم؟
‫- البته اگه آیلندرز ببره.» ‫- چی؟
‫رانی من هم...
‫دقیقا همین رو گفت، فقط با این تفاوت که...
‫روز مراسم تدفین خواهرم این کار رو کرد.
‫- نه. - شوخی می کنی؟ ‫- آره. گفت...
‫کاملا یادم رفته بود که ‫انسان ها وقتی جفت انتخاب می کنن...
‫جفتشون مدام رشد می کنه و ‫تغییر می کنه و پیر می شه.
‫- باور کنین. ‫- عجب.
‫بانوهای من، می شه یه سوالی ازتون بپرسم؟
‫شماها همه اتون زَنای خیلی قوی، زیبا،
‫- خطرناک و پرانرژی ای هستین. ‫- بله.
‫چرا همه اتون با همچین سیب زمینی آب پزایی ازدواج کردین؟
‫- ولی می دونی چیه؟ ‫- شانی قبلا خیلی با ملاحظه بود.
‫خیلی مهربون بود.
‫یه بار مجبور شدیم سگم رو بکشیم...
‫بعدش یه ماه هر روز برام گل میاورد.
‫آره، یادمه.
‫آره، چی شد به اینجا رسیدیم؟
‫این زنای بیچاره.
‫یه مرد جوون دوست داشتنی و خوشتیپ...
‫رو از توی خیابون پیدا می کنن، ‫اون رو شوهرشون می کنن...
‫و بعدش در یه چشم به هم زدن...
‫طرف به یه کثافت گنده و تنبل تبدیل می شه.
‫خیلی غم انگیزه.
‫خیله خب. ‫کی به نوشیدنی بیشتری نیاز داره؟
‫به نظرم این بطری خراب شده...
‫- ولی باز هم جواب می ده. ‫- لطف می کنی.
‫شماها عاشق نوشیدنی هستینا.
‫- آره بابا. ‫- سلام جونی.
‫چیه؟ گم شدی؟ ‫می خوای بری بالا و بخوابی؟
‫چه جور فیلمی دارین می سازین؟
‫- یه دوربین اونجا هست. ‫- اوه.
‫باید برگردی سر تختت.
‫ما عاشق نوشیدنی ایم.
‫یا خدا.
‫- چی؟ ‫- تویی.
‫تویی. قبلا...
‫می دیدمت، ‫روی درخت می ایستادی.
‫نه مامان، ‫این همسایه بغلیمونه.
‫ببخشید. ‫این مامان شانه.
‫متخصص اعصابش براش آریسپت تجویز کرده...
‫ولی شبا ذهنش یکم به هم می ریزه.
‫خودت رو به یه گربه تبدیل می کردی.
‫بهم رقص...
‫فالگیر باستانی رو یاد دادی.
‫عزیزم، آروم باش.
‫فقط یکم دیوونه شدی...
‫همین.
‫واقعا بابت مغزت متاسفم.
‫آره بابا، همه حرفاش حقیقت دارن.
‫من ناژیام.
‫مادر شان، جونی، ‫توی همین خونه بزرگ شده.
‫قبلا با هم کلی خوش می گذروندیم.
‫ساعت ها از سقف آویزونش می کردم.
‫همینطوری گریه می کرد.
‫- تو رو می شناسم. ‫- بچه ها، می شه کمک کنین مامان رو بخوابونیم؟
‫می شناسمش. می شناسمش.
‫قبلا دختر خیلی بانمک...
‫و با طراوتی بود.
‫ولی الان شبیه زانوی فیل شده.
‫- خیله خب، جون، مجبورم نکن بلندت کنم. ‫- متاسفم...
‫که اونقدر دیوونه ای.
‫ایناهاش. ‫گوهر تاج خونه.
‫بزرگترین کلکسیون...
‫یادگاری های «12 یار اوشن» دنیا.
‫عینک دودی برد پیت، توی اولین دیدارش...
‫با بارون تولور، ‫اینا رو به چشم زده. اوه!
‫عروسک کله لرزونکی اسکات کان، ‫کاملا سالمه. آره، ببینین...
‫توی «11 یار» دنیای خوبی رو ساختن...
‫ولی همه این مقدمه سازی ها ‫توی «12 یار اوشن» نتیجه می دن.
‫بسه، انقدر در مورد دریای کوفتی زر نزن. ‫(اوشن = اقیانوس)
‫- چی؟ ‫- می دونیم که رازمون رو می دونی.
‫کدوم راز؟
‫که خون آشامیم.
‫خودت پایین جلوی...
‫- رفیقای گردت گفتی. ‫- شوخی کردم بابا.
‫شما که خون آشام نیستین. ‫جمع کنین بابا.
‫چرا، هستیم.
‫وای! ‫چطوری اینطوری می کنین؟
‫سیما کجان؟ ‫چطوری اونطوری می کنین؟!
‫فکر کنم ‫شاید نمی دونست.
‫پس نباید هیپنوتیزمش کنیم؟
‫- نه، الان که دیگه باید بکنیم. ‫- لعنتی.
‫خون آشاما واقعی ان.
‫- خون آشاما واقعی ان! ‫- آغاز هیپنوتیزم...
‫دوگانه.
‫بهت دستور می دیم...
‫- که همه چیزایی... ‫- که لطفا...
‫- رو که دیدی، فراموش کنی. ‫- فراموش کنی که ما خون آشامیم.
‫فکر کنم جواب داد.
‫چی شد؟
‫شان، حالت خوبه؟
‫آره بابا، توپم.
‫ولی شان کیه؟
‫لعنتی. همه چیز رو فراموش کرد.
‫خب، چندتا از ‫عباراتی که برای توصیف خون آشام ها به کار می برین، چی ان؟
‫پشه ها.
‫مکنده ها. گاز گیرنده ها.
‫می دونم این که...
‫موقع گشتن به دنبال ...
‫مخفیگاه یه گروه از ‫شکارچیان خون آشام رو پیدا کردم، تصادف بزرگی به نظر میاد،
‫ولی این اصلا تصادفی نیست.
‫خب؟ انگار هستی خیلی وقته...
‫داره سعی می کنه بهم بگه که: «آهای، گیرمو».
‫و من هم بهش می گم که: «نمی دونم، فکر نکنم».
‫ولی الان اینطوریه که: «آهای گیرمو»...
‫«آره داداش. آره.»
‫آشنایان انسانی...
‫آدم های بی عرضه،
‫رقت انگیز، تنها، عاجز، غم انگیز...
‫و با بهره هوشی پایینی هستن.
‫هدف زندگی اونا ‫پیروی از دستورات ظالمانه...
‫اربابای بی مهرشونه.
‫خیله خب، هر کسی نظر...
‫یا توصیه ای داره، بگه.
‫کلاود هستم، خیله خب.
‫یه فکری که به ذهنم رسیده...
‫اینه که به نظرم ‫بهتره با هم بازی کنیم.
‫چون اینطوری می فهمیم که ‫کی یه کاسه ای زیر نیم کاسه اشه...
‫و مشکلی پیش نمیاد.
‫و اینطوری دیگه خون آشاما نمی تونن...
‫- گیرمون بندازن. ‫- درک...
‫دیگه نباید این پیشنهاد رو بدی.
‫خیله خب، باشه، باشه، ‫چشم، باشه.
‫تق تق، جونی.
‫خانم ناژیا، واقعا خودتی؟
‫بله، معلومه که خودمم.
‫اون پایین داشتم دروغ می گفتم.
‫دلم برات خیلی تنگ شده بود، جونی کوچولوی من!
‫خب، زندگی خوبی داشتی؟
‫بله.
‫فکر کنم. اوه!
‫یه بار به نوا اسکاتیا سفر کردم.
‫با اون پسره که ‫ازش خوشت می اومد ازدواج کردی؟
‫- فرانکلین؟ ‫- آره.
‫آره، من...
‫وای، اینجا رو.
‫توی یه لحظه خیلی کوتاه، ‫خیلی خوشگل شده بودی.
‫وایسا.
‫این گردنبند رو از کجا آورده بودی؟
‫این گردنبند منه.
‫- جان؟ ‫- این گردنبند زمردی که توی این عکس گردنته.
‫ای عوضی
‫اون گردنبند زمردی برام خیلی عزیز بود.
‫وقتی کم سن و سال بودم، ‫مادرم قبل از این که خوراک یه خرس بشه...
‫اون رو بهم داد.
‫باید می دونستم که ‫می دزدیش!
‫همیشه انسان کثیف و آب زیر کاهی بودی!
‫اگه بذارینش روی گوشتون، ‫هنوز می تونین صدای جیغاش رو بشنوین.
‫از اون زمردهایی بود...
‫که جیغ های انسانی رو جذب می کنن.
‫اون هم جیغ می زدها.
‫واسه همین خیلی قوی جذبش کرده بود. ‫دزد عوضی!
‫پسش بده!
‫بچه بی شعور، کجاست؟!
‫نمی دونم از چی حرف می زنی!
‫کلم پیر دروغگو!
‫ولی متوجه منظورت نمی شم...کمک!
‫کمک! قلبم گرفته! کمک!
‫- اون بهم حمله کرد! ‫- نه، نکرد.
‫- چرا بابا، کرد. ‫- نادیا، برو.
‫برو از مهمونی لذت ببر، ‫ما حالش رو جا میاریم.
‫- مامان، اون بهت حمله نکرد. ‫- چرا، کرد.
‫مامان؟ مامان؟
‫برام جیغ بکش.
‫مادرم اون رو بهم داده بود.
‫گفت: «بی صبرانه منتظر اینم که ‫این رو تا آخر عمرت، بدون این که...
‫حتی یه لحظه دربیاری، به گردنت بندازی.»
‫و روز بعدش، باور کنین راست می گم،
‫از خونه زد بیرون و بَم...خرس اومد.
‫مامان، اگه اینجایی ‫برام جیغ بکش.
‫این از انجیل هم بدتره...چشمام رو می سوزونه.
‫مامان؟
‫مامان!
‫مشخصه که بازیکنا دارن از بازی حسابی لذت می برن...
‫ولی 20 سال دیگه اینطوری نیستن.
‫اون موقع...
‫فقط سس سیب توی جمجمه اشون ‫اینور و اونور می ره.
‫کسی صدای جیغای باستانی یه زن خیلی بزرگ رو شنیده؟
‫عجب پرتابی...
‫برنامه بین دو نیمه...
‫خیلی ها این رو بهترین قسمت بازی می دونن.
‫من از تبلیغات خوشم میاد.
‫دوست دارم ببینم ‫هر سال برای تبلیغ «کلایدز دیلز»...
‫- چه فکری به ذهنشون می رسه. ‫- خیله خب داداشی ها، کی ناچوی داغ...
‫می خواد؟ ‫تازه از مایکروویو دراومده ان ها.
‫شان، اونا که باتری ان.
‫امکان هیپنوتیزم بیش از حد وجود داره...
‫و متاسفانه فکر کنم...
‫همچین بلایی سر شان آوردیم.
‫ببینین، خود هیپنوتیزم بیش از حد ‫سطوح مختلفی داره.
‫اگه زیاد جدی نباشه، ‫بهش می گن «ضعف مغزی».
‫اگه یکم نگران کننده باشه، ‫بهش می گن «حمله فکر نشده».
‫و اگه مثل یه کابوس کوفتی باشه که ‫ترجیح می دین فراموشش کنین...
‫می شه «قاتی پاتی شدن مغز».
‫ایول! ایول!
‫برو، برو، آره، ‫نه، بیخیال باب!
‫آخه این کجاش کارت زرد داشت؟! ‫شوخیت گرفته؟!
‫معمولا وقتی یه ‫خون آشام، مغز یه انسان رو در اثر...
‫هیپنوتیزم بیش از حد به پودینگ تبدیل می کنه...
‫کار اخلاقی و درست اینه...
‫که نذاره بیچاره زندگی خفت باری داشته باشه...
‫و اون رو به قتل برسونه.
‫ما نمی کشیمش.
‫این برخلاف توافق ضد کشتنمونه.
‫بله، ولی الان لازمه که...
‫کار انسانی رو انجام بدیم و ‫سر شان رو از تنش جدا کنیم.
‫الان نه.
‫داریم دستشویی می کنیم.
‫شما دوتا...
‫یه گردنبند زمردی که ‫حاوی جیغ های وحشتناک...
‫مادر مرده امه رو اینجا دیدین؟
‫یه نگاه به پشت اون بافتنی...
‫اندی گارسیا بنداز.
‫صابون ندارین؟ رادیو؟
‫توپ بولینگ.
‫نندور می خواد شان رو بکشه، ‫چون مغزش قاتی پاتی شده.
‫پس حق با نندوره.
‫کیک شیره ای شیرینم، ‫دل و جراتت رو از دست دادی؟
‫نخیر، کیک شیره ای شیرینم، ‫دل و جراتم بیشتر شده.
‫چون اون بهترین دوستمه، رفیقمه.
‫داداشیمه، ‫بچه محله امه.
‫برادرمه، ‫خاک پاشم.
‫لزلو، مشخصا این کار باید انجام بشه.
‫یاتزی!
‫بخاطر خود شان.
‫من می رم دستکشای مخصوص سر از تن جدا کردنم رو بیارم.
‫نه، نه، نه، وایسا، ‫آروم باش، آروم، آروم، آروم.
‫ما که حیوون نیستیم.
‫بیاین آخرین شب به یاد موندنی زندگیش رو رقم بزنیم.
‫تا قبل از این که ‫دخلش رو بیاریم...
‫یه شب جادویی داشته باشه.
‫خب باشه، آره، این منصفانه است.
‫بچه ها، می تونم حسش کنم.
‫منظورم اینه که ‫واقعا فکر می کنم که...
‫انقدر تا پیدا کردن اولین خون آشاممون فاصله داریم.
‫- آره. ‫- وایسین، پس شماها...
‫تا حالا از نزدیک...
‫یه خون آشام واقعی ندیدین.
‫بیخیال بابا، ‫اینطور نیست...
‫که اونا زیر آفتاب راه برن، می دونی؟
‫- آره. ‫- توی پارک واسه خودشون فوتبال بازی نمی کنن که.
‫- خدایی. ‫- اینور و اونور نمی رن.
‫- آره. ‫- بانک نمی رن.
‫- چوب شور نمی خورن. ‫- آره.
‫- سگشون رو بیرون نمی برن... ‫- من دیدم.
‫یه خون آشام،
‫هم اتاقیم...
‫رو تبدیل کرده بود.
‫اون هم به یه خون آشام تبدیل شد.
‫درست جلوی چشمام مرد.
‫ولی بعدش دوباره زنده شد.
‫یعنی چی؟!
‫ولی تغییر کرده بود، بیمار...
‫و غیرطبیعی بود.
‫و به مرور...
‫ناپدید شد.
‫آینده اش خیلی روشن بود.
‫بازیکن لارپ فوق العاده ای بود. ‫(لارپ = نقش آفرینی در دنیای واقعی)
‫فکر می کنم من و شانیس...
‫ممکنه یه دوست مشترکی داشته باشیم.
‫دنیای کوچیکیه.
‫به این می گن زندگی.
‫وقت گذروندن با سه تا جربیل مورد علاقه ام.
‫فقط یه سوال دارم... ‫الان داخل خونه ایم یا خارج اون؟
‫شان، باید تمرکز کنی...
‫و از جادویی ترین شب زندگیت لذت ببری.
‫من رو محکم بچسب.
‫چی؟ وای...چطوری این کار رو می کنی؟
‫چطوری این کار رو می کنی؟!
‫چه اتفاقی داره میفته؟!
‫یا خدا، نه! یا مریم مقدس!
‫- وایسا ما هم بیایم. ‫- داریم میایم.
‫آهای!
‫نه، نه! ‫یا خدا!
‫حالا که لذت پرواز...
‫رو تجربه کردی...
‫از معجزه تغییر شکل لذت ببر.
‫چی؟
‫خفاش!
‫وای! اون کثافت کجا رفت؟!
‫یا خدا! ولم کن!
‫اونجا رو، ‫خیلی داره بهش خوش می گذره.
‫- حسابی داره حال می کنه. ‫- نه، از موهام بیا بیرون!
‫از موهام بیا بیرون! بیا...!
‫- شان، من رو ببین. ‫- نه!
‫بس کن! چیکار می کنی؟
‫این طبیعی نیست!
‫شان، از تماشا کردنم لذت می بری؟
‫نه! بس کن! بیا پایین!
‫اوه، اینجا رو باش! وای!
‫- یا خدا! ‫- ببخشید لزلو.
‫ولی می دونی دیگه، ‫آخرین شب زندگیشه.
‫برام مهم نیست.
‫حالا دیگه وقت پایان باشکوهه.
‫ما خون آشام ها ‫می تونیم حیوونا رو به تسلط خودمون دربیاریم.
‫واسه همین تصمیم گرفتیم برات یه مهمونی...
‫توله سگی کوچولو بگیریم.
‫شماها چیکار کردین؟!
‫یا خدا!
‫شان.
‫امشب کار خیر بزرگی کردیم.
‫به خودمون افتخار می کنم.
‫- بله. ‫- پسرای خودمین.
‫قبلش دوست واقعی ای نداشتم.
‫واسه همین آشنایی با جنا ‫زندگیم رو زیر و رو کرد.
‫ولی اون رو از من گرفتن.
‫گمونم هرگز آنچنان به قربانی ها...
‫یا خانواده هاشون فکر نمی کردم.
‫گمونم اون بخش از ذهنم که...
‫مربوط به احساسات و الطاف می شه رو خاموش کرده ام.
‫کشتن خون آشام ها، ‫کشتن انسان ها،
‫جمع آوری قربانی ها، ‫همه خیلی خشن و ناجورن.
‫و می دونین، ‫من زندگیم رو وقف اینا کرده ام، پس...
‫پس من برای همین اومده ام اینجا!
‫چون خون آشاما فقط و فقط باعث و بانی دردن!
‫- احسنت. ‫- احسنت.
‫یالا، اگه موافقین بگین «آری».
‫- آری! ‫- من دیگه باید برم.
‫خیلی ببخشید.
‫- فکر کنم شیر دستشوییم رو باز گذاشته ام. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- تازه می خواستیم تمرین زوبین رو شروع کنیم.
‫- یعنی چی؟ ‫- درک چندتا مانکن آورده که به عنوان اهداف تمرینی ازشون استفاده کنیم.
‫آره.
‫- خفنه، نه؟ ‫- این یه سلاحه.
‫- آره. ‫- اونا هم خون آشامن؟
‫آره، لباس هاشون رو ‫از یه مغازه مخصوص اجناس هالووینی خریدم.
‫خیله خب، فکر نکنم واقعا...
‫چه کردی، پسر!
‫باید برم.
‫ببخشید، فقط من همچین فکری می کنم...
‫یا این یارو کارش خیلی درسته؟
‫چهارشنبه می بینیمت دیگه؟
‫نه بابا، آره، ‫اگه ندیدین هم...
‫بدونین که از دیدنتون خیلی خوشحال شدم.
‫شانیس، بابت دوستت هم خیلی متاسفم.
‫در قبال خون آشام ها هم...
‫باید حسابی مراقب باشین...اونا با کسی شوخی ندارن.
‫پسرم، امیدوارم به زودی ببینمت.
‫نه فقط بخاطر این که...
‫کارت با زوبین فوق العاده است ها.
‫گیرمو، تو خیلی باحالی داداش.
‫ممنون.
‫فقط سرش بده.
‫- آره، به سمت چپ هلش بده. ‫- آره، باید...
‫- با کل وزنت بهش فشار بیاری. ‫- همینه، آفرین.
‫خیله خب، ما می بندیمش، ‫خیالت راحت.
‫خیله خب.
‫خب رفیق قدیمی، خیلی خوش گذشت.
‫شرط می بندم ‫الان می تونی با خوشحالی بمیری.
‫از قبلش هم بدتر شده.
‫باز خرابش کردیم.
‫این هم یه دلیل دیگه برای این که ‫نذاریم بیشتر عذاب بکشه.
‫نندور، ‫برو تو کارش.
‫چشم.
‫برو که رفتیم.
‫وقت مالوندن سره.
‫رفیق قدیمی، ما رو ببخش.
‫یا خدا.
‫اون جیگر طلا دیگه کیه؟
‫چقدر خوشگله!
‫اون شارمینه.
‫می شناسیش؟
‫اون زنته.
‫آره.
‫- ای کاش بود. ‫- شانی!
‫20 دقیقه است دارم صدات می کنم...
‫دریچه زباله ها باز خراب شده.
‫تو زیباترین موجودی هستی...
‫که به عمرم دیده ام.
‫انقدر مسخره بازی درنیار.
‫می خوام بقیه عمرم رو...
‫صرف خوشبخت کردنت کنم.
‫این برای توئه.
‫به نشونه عشق جاویدانم.
‫رفته بودی سراغ آت و آشغالامون؟
‫آخه چه مرگته؟
‫چی...این چیه؟
‫- چی؟ ‫- چقدر خوشگله.
‫شانی، این رو برای من گرفتی؟
‫- اون گردنبند منه. ‫- شانی جان، یا خدا.
‫- این لامصب... ‫- آروم، آروم، آروم.
‫عزیز دلم، بذار خوش باشن.
‫گمونم صحنه شیرینیه.
‫هر وقت مردن برش می دارم.
‫خب، آخرش هم نیاز نشد...
‫شان رو بکشیم.
‫بله، ذهنش کاملا پاک شده و الان...
‫می تونه زندگی جدیدی رو با تمرکز بر فوق العاده بودن...
‫همسر و زندگی مشترکش شروع کنه...
‫و اصلا یادش نیست که ‫ما خون آشامیم.
‫کالین رابینسون، بیا.
‫- داریم می ریم. ‫- یه لحظه وایسا.
‫شاید زیاده روی کرده باشم.
‫این یکی خودش رو خیس کرده.
‫چه اهمیتی داره؟ ‫بجنب، بیا بریم.
‫پس در نهایت به نظرم...
‫اولین جشن اَبَر جغدمون...
‫با موفقیت همراه بوده.
‫با این که جغده نیومد.
‫می شه بهم بگی که چطوریه که بعد از این همه سال...
‫پیر نشدی؟
‫به من هدیه زندگی جاویدان داده شده.
‫وای.
‫- آره دیگه. ‫- می تونی...
‫این هدیه رو باهام به اشتراک بذاری؟
‫خیلی دوست دارم دوباره جوون بشم.
‫حقیقتش کارکردش اینطوری نیست.
‫اگه تو رو تبدیل کنم، تا ابد...
‫همینطوری می مونی.
‫اوه.
‫- خب، پس نمی خوام. ‫- باشه.