‫خیلی سر و صدا می‌کنی.
‫چی؟
‫از خط قرمز رد نشو.
‫دیوونه‌ست.
‫امروز روزشه.
‫هی، امروز روزشه!
‫یون شی‌اون، عوضی.
‫باهات خیلی راه اومدم.
‫می‌دونستی؟ آره؟ ‫خبر نداشتی، نه؟
‫حتماً دردش گرفته!
‫هی، خوب ضربه می‌خوری. ‫واقعاً کارت درسته.
‫لعنتی!
‫[برو اون بالاها، باک‌سال]
‫منم همین رو میگم.
‫اون فقط تعلیق شده. ‫چرا نمی‌تونه تو مسابقه باشه؟
‫اخراج نشده که.
‫باکو کاپیتانه. ‫کاپیتان‌ها نباید دعوا کنن.
‫هی.
چند بار بگم اون دعوا نکرده؟
‫درسته.
‫فکر نکنم دعوا کرده باشه.
‫احتمالاً بیش‌تر شبیه قتل عام بوده.
‫آره، شرط می‌بندم حسابی زدتشون.
‫احتمالاً خیلی درد داشته.
‫هنوز زنده‌ن؟
‫اه، واقعاً که!
‫- واقعاً؟ ‫- بی‌خیال. لعنتی.
‫- هی. ‫- خیلی زود عصبانی می‌شه.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫با معلم حرف می‌زنم.
‫باید تو اون مسابقه بازی کنیم.
‫هی، این کار رو نکن!
‫هی، هیون‌تاک!
‫ولم کن!
‫هی! چوی هومان دیوونه شده!
‫الان دارن دعوا می‌کنن!
‫هی، بجنبین. زود باشین!
‫خیلی باحال می‌شه!
‫چه خبر شده؟
‫چوی هومان؟
‫اون پست‌فطرت.
‫حتماً داره یکی رو اذیت می‌کنه ‫چون باکو اینجا نیست.
‫پیش خودم گفتم یه کم سوت و کوره‌ها.
‫دیگه دارم رد میدم. ‫لعنتی.
‫دعوا! ‫دعوا شده!
‫نمی‌بینم!
‫هیچی نمی‌بینم. ‫برو کنار.
‫هی، برین کنار.
‫- چرا؟ ‫- از سر راه برین. برین کنار.
‫هی، خوب ضربه می‌خوری. ‫واقعاً کارت درسته.
‫منتظر باش شونه‌ش باز بشه.
‫لعنتی!
‫هی؟ ‫داری سر به سرم میذاری؟
‫عوضی لعنتی.
‫هی.
‫به چی زل زدی، عوضی؟
‫می‌خوای چه غلطی بکنی؟
‫هی.
‫- چکار می‌کنی، عوضی؟ ‫- هی!
‫چوی هومان، احمق عوضی.
‫اینکارا برات سرگرمیه؟
‫آره، خیلی سرگرم کننده‌ست. ‫پس گم‌شو برو. الان سرم شلوغه.
‫کجا سرت شلوغه، عوضی؟ ‫به نظر سرت شلوغ نمیاد.
‫تازه مگه وقتی تو میگی باید برم؟
‫خسته به نظر میای. ‫قبل از حرف زدن نفس بکش، بازنده.
‫"بازنده"؟
‫تو بازنده‌ای. ‫نوچه‌ی باکو.
‫داری ادای باکو رو درمیاری یا چی؟
‫عوضی!
‫الان چی گفتی؟
‫دوباره بگو.
‫لعنتی.
‫تو نوچه‌ی باکو هستی. ‫الان راضی شدی، عوضی؟
‫اگه باکو پشتت نبود...
‫هومان.
‫می‌تونم تو یه ثانیه بزنم لهت کنم، عوضی.
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫بریم سالن ورزش؟
‫سالن ورزش لعنتی؟
‫کف اونجا لیزه.
‫به زودی می‌زنمت زمین، احمق عوضی.
‫تو رو هم همین‌طور، کثافت!
‫برین کنار.
‫گفتم برین کنار، لعنتیا.
‫نخند.
‫- گوتاک بعد از باکو دومین نفر قوی مدرسه‌ست! ‫- خفه شو.
‫خیلی باحال بود، گوتاک! ‫عالی بود!
‫هی، نگاه کن.
‫از من تشکر نکن. ضایع‌ست. ‫ولی دفعه‌ی بعد، تو...
‫بریم دفتر پرستاری.
‫هی.
‫خب،
‫واقعاً اصلاً نیازی نبود تشکری بشنوم.
‫ولی واقعاً اینجوریاس؟
‫قدرنشناسی یا فقط بی‌ادبی؟
‫آره.
‫ممنون.
‫این پسره چشه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫داریم میریم پیش پرستار.
‫نمی‌تونیم بریم دفتر پرستاری.
‫هر وقت ما...
‫میریم اونجا،
‫پرستار می‌فهمه چی شده،
‫و همش به هومان می گن ‫بره دفتر معلما.
‫ما هم دوباره کتک می‌خوریم.
‫یه چرخه‌‌ی بی‌پایانه.
‫کرم فوسیدین تقریباً یه آنتی‌بیوتیکه.
‫اگه فکر می‌کنی ممکنه عفونت کنی،
‫باید از فوسیدین استفاده کنی.
‫چون...
‫مشت‌های هومان مثل توپ‌های میکروبن.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چی؟
‫چرا همه‌ی گوشی‌ها رو برگردوندی؟
‫قانون سوم نیوتن.
‫"برای هر عمل خوب، ‫یک عکس‌العمل خوب ایجاد می‌شه."
‫ولی معنیش این نیست.
‫جون‌ته، خوبی؟
‫جون‌ته، حالت خوبه؟
‫جون‌ته.
‫امروز نزدیک بود کارم تموم بشه.
‫بینایی‌م تیره و تار شد، ‫بعد دوباره عادی شد.
‫ولی،
‫فکر کنم محافظ دهانی پنکیکی نجاتم داد.
‫می‌فهمم.
‫هومان، یه روزی با شمشیر نیچیرین ‫جونت رو می‌گیرم.
‫هنوز وقتش نرسیده.
‫راست میگه.
‫واقعاً؟
‫لعنتی، مرد.
‫[دعوا ممنون] ‫[ -باکو -]
‫خیلی باحال بود که بالاخره یه دعوا ‫تو اونجانگ دیدیم.
‫خیلی عالی بود!
‫- درسته. ‫- جدی میگم.
‫می‌دونی چیه؟
‫- نمی‌شه اسمش رو گذاشت دعوا. ‫- چرا نه؟
‫شی‌اون حتی یه مشت هم نزد. ‫آخه به این میگن دعوا؟
‫ولی واقعاً خوب کتک می‌خورد!
‫آره!
‫و اون شی‌اون عوضی،
‫چشماش عجیبه.
‫- شبیه یه دیوونه‌ی لعنتیه! ‫- دقیقاً!
‫وقتی اون‌جوری دیدمش، ‫فکر کنم شایعات درباره‌ش درسته.
‫الان می‌فهمم چرا هومان ازش دوری می‌کرد.
‫- جدی، مرد. ‫- مرد، عاشق اون یارو‌ئم.
‫عاشقشی؟ ‫منم می‌تونم دعوا کنم.
‫چرت و پرته.
‫اتفاقاً یه دعواکن خیلی خوبم.
‫نه، جدی، ‫می‌تونم از همه‌ی ضربه‌ها جاخالی بدم.
‫هی، بچه‌ها.
‫در مورد چی حرف می‌زنین؟
‫چرا هومان از شی‌اون دوری می‌کنه؟
‫خب،
‫اصلاً تو مدرسه بودی یا نه؟
‫هی، بهم بگو ماجرا چیه.
‫یادته شی‌اون درست بعد از اینکه پارسال انتقالی اومد اینجا ‫با هومان مشکل پیدا کرد؟
‫آره.
‫هومان به کل محله‌ی قدیمی‌شی‌اون ‫زنگ زد.
‫می‌دونی، تا درباره‌ش اطلاعات پیدا کنه.
‫خب که چی؟
‫یعنی چی خب که چی؟
‫اون جدی جدی چند تا بچه رو زخمی‌کرده بود!
‫با دمبل زده تو سرشون و چاقو فرو کرده تو گردن‌شون!
‫اونجا یه افسانه‌ی واقعیه.
‫شاید واسه همین هومان همش حرف می‌زنه ‫ولی اونقدرا با شی‌اون درگیر نمی‌شه،
‫حتی اگه باعث بشه ‫ترسو به نظر برسه.
‫- درسته. ‫- لعنتی!
‫مسخره‌ست.
‫همش یه مشت چرت و پرته.
‫واقعیه!
‫نمره‌های شی‌اون خیلی خوبه.
‫پس چرا اومده اونجانگ؟
‫بعد از اون اتفاق افتضاح، ‫هیچ مدرسه‌ی دیگه‌ای قبولش نکرد.
‫بریم دفتر پرستاری.
‫هی.
‫آره.
‫ممنون.
‫هی، بچه‌ها.
‫بیاین تا مطمئن نشدیم ‫پشت سرش چرت و پرت نبافیم.
‫باشه؟
‫شماها بوی سیگار میدین.
‫داداش، من خوبم.
‫- مزخرف لعنتی. ‫- عصبانی شده یا چی؟
‫تمومش کن.
‫مشکلت چیه؟
‫چی؟
‫گفتم، مشکلت چیه؟
‫فقط برو دیگه.
‫هومان حتماً خیلی خجالت‌زده شده.
‫صبر کن، شاید منم بتونم بزنمش.
‫چرت و پرت نگو، بچه پررو.
‫- شاید واقعاً برنده شم! ‫- عمراً.
‫هی.
‫اون گوتاک عوضی چی گفت؟
‫حرف خاصی نزد.
‫فقط گفت که یون شی‌اون...
‫به نظر نمیاد روانی باشه ‫مثل اون چیزی که شایع شده.
‫گفت پشت سرش ‫حرف مفت نزنیم.
‫- گوتاک طرف اون عوضی رو گرفت. ‫- آره.
‫آشغال، ادای آدم خوبا رو درمیاره.
‫قدران‌شناس؟ نه، قدرت‌شناس؟ ‫اون کلمه لعنتی چی بود؟
‫هی.
‫- بله؟ ‫- می‌دونین چه حسی داره؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫وقتی از یکی حمایت می‌کنی، ‫و اونا از پشت بهت خنجر می‌زنن.
‫واقعاً خیلی آزاردهنده‌ست.
‫درسته؟
‫شی‌اون!
‫خب...
‫یه کم لوتئین و منیزیم گرفتم.
‫لوتئین برای چشم‌هات خوبه ‫وقتی درس می‌خونی.
‫منیزیم می‌تونه کمک کنه بهتر بخوابی.
‫به نظر میاد تو مدرسه خیلی می‌خوابی.
‫بابت امروز ممنون.
‫فردا تو مدرسه می‌بینمت.
‫اولین نکته‌ی مهمت چیه؟
‫خب، اول از همه، ‫خواب خیلی مهمه.
‫اگه به قدر کافی نخوابین، ‫تو فکر کردن مشکل پیدا می‌کنین،
‫حتی با چیزهایی که معمولاً خوب بلدین.
‫باید خواب شبانه‌ی خوبی داشته باشین.
‫مهم‌ترین مسئله همینه.
‫درسته. یادمه سعی کردم ‫خودم رو مجبور کنم قبل از آزمون سراسری بخوابم.
‫اما مجبور کردن خودم ‫فقط خوابیدن رو سخت‌تر کرد.
‫نکته‌ای برای خوابیدن داری؟
‫یادمه قبل از آزمون آزمایشی ژوئن بود.
‫- واقعاً نمی‌تونستم بخوابم. ‫- می‌فهمم.
‫روز بعد وقتی امتحان می‌دادم ‫خیلی خوابم میومد.
‫بعد از اون، هر وقت نمی‌تونستم بخوابم، ‫یه حمام آب گرم خوب می‌گرفتم...
‫امروز خسته نیستی؟
‫موقع ناهار نخوابیدی.
‫اون قرصی که بهم دادی انگار جواب داد.
‫چی؟
‫منیزیم؟
‫ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫راستی، شی‌اون. ‫مولتی ویتامین مصرف می‌کنی؟
‫من یه دونه عالیش رو دارم. ‫وقتی برگشتیم کلاس باید امتحانش کنی.
‫مهمه که هر روز ویتامین بخوری.
‫خوبه که 30 دقیقه بعد از غذا ‫مصرفشون کنی،
‫اینجوری به معده‌ت فشار نمیاد.
‫اگه به خوردنش ادامه بدی...
‫دهنت پره.
‫چرا اول قورتش نمی‌دی؟
‫درسته. ‫باشه.
‫قدرنشناس.
‫عجیبه.
‫هیچ‌وقت همچین ناهار آرومی نخورده بودم.
‫یه کم نگرانم.
‫هی، رفقا!
‫اینجایین!
‫کلی دنبالتون گشتم.
‫وای خدا!
‫سلام.
‫شی‌اون، بابت دیروز ببخشید.
‫من یه مشکل جدی تو کنترل خشم دارم.
‫هی، ببخشید. ‫جدی میگم.
‫جناب جون‌ته. واقعاً متاسفم، باشه؟
‫باشه.
‫هی، دستت رو از روم بردار.
‫باشه، فهمیدم.
‫ولی واقعا؟ اومدم عذرخواهی کنم، ‫اون‌وقت اینجوری باهام رفتار می‌کنی؟
‫خب، یه چیز دیگه هم هست.
‫اون پسره رو با لباس آبی می‌بینی؟
‫همونی که دیروز دخالت کرد؟
‫اون گو هیون‌تاکه.
‫فکر می‌کنه خیلی مهمه، ‫چون عضو تیم بسکتباله.
‫ولی همش ظاهرسازیه. ‫در واقع یه آشغال به تموم معناست.
‫با این حال...
‫مراقب باش.
‫اون بی‌شعور قصد داره کتکت بزنه.
‫هی. کارت عالی بود، جوسونگ!
‫تو این قدر ازم بلندتری، پسر.
‫می‌تونستی بگیریش!
‫هی، بگیرش.
‫چه خبره؟
‫چرا هومان با شی‌اونه؟
‫دارن آشتی می‌کنن؟
‫امکان نداره.
‫اون پست‌فطرت همش چپ چپ نگاه می‌کنه.
‫تو دخالت نکن.
‫هی، فقط گم‌شو. ‫نیا اینجا.
‫تو داشتی بهم چپ چپ نگاه می‌کردی.
‫حرفی باهام داری؟
‫با یون شی‌اون چیکار داری؟
‫شنیدم شی‌اون تو مدرسه‌ی قبلیش ‫آدم مهمی بوده،
‫پس فکر کردم سعی کنم باهاش دوست بشم.
‫کی می‌دونه؟
‫شاید برای کشتن تو و باکو ‫کمک بزرگی باشه.
‫باید خیلی وقت پیش ‫این کار رو انجام می‌دادم.
‫چی گفتی، عوضی؟
‫وای نه! خشونت مدرسه‌ای!
‫ولم کن.
‫هی، شی‌اون! ‫بعداً تو چهارراه می‌بینمت.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫به تمرین شوت‌زنی‌تون ادامه بدین، بچه‌ها.
‫شی‌اون، میرم دستشویی.
‫جون‌ته، باهامون بیا.
‫یه ماموریت جدیده.
‫آره. بیا یه کم به هومان کمک کنیم. ‫باشه؟
‫باید تمرین کنی!
‫- عوضی. ‫- همه چی قده!
‫- تو هیچ‌وقت پاس نمیدی، پسر. ‫- جوسونگ، واقعاً افتضاحی!
‫چرا پاس ندادی؟
‫میری؟
‫تمرین لازمی.
‫من تو دریبل زدن بهترم.
‫عمراً.
‫واقعاً؟
‫ببخشید.
‫لعنتی. ‫چقدر بو میاد.
‫عوضیا رو ببین.
‫اشتباه پاس دادی!
‫آشغالای عوضی.
‫[کلاس ۴، سال یازدهم] ‫[سو جون‌ته]
‫چه مدرسه باشین چه نباشین، ‫لطفاً کارای احمقانه نکنید، باشه؟
‫نوشیدنی مضر نخورید.
‫و سیگار نکشید.
‫اون صندلی مال کیه؟
‫کی اونجا می‌شینه؟
‫سو جون‌ته کجاست؟
‫از زنگ پنجم غیبش زده.
‫چت شده، شی‌اون؟ ‫الان حرف می‌زنی؟
‫نه، منظورم اینه،
‫اگه اتفاقی افتاده باشه چی؟
‫چه اتفاقی می‌تونه بیفته؟
‫به جون‌ته بگو فردا بیاد پیشم.
‫همین بود.
‫خیلی طول کشید لعنتی! ‫فکر کردم از گوشام داره خون میاد.
‫[سو جون‌ته]
‫دستگاه مشترک موردنظر خاموشه. ‫لطفاً پیام بذارید...
‫هی، شی‌اون.
‫جون‌ته حالش خوبه؟
‫دیدم گوتاک اون رو کشون کشون ‫برد به اتاق باشگاه‌شون.
‫اتاق باشگاه بسکتبال. ‫همون آلونکیه که کنار ساختمون پشتیه‌ست.
‫بهتره بری.
‫عجب نقشه‌ی بکری کشیدم.
‫ایول.
‫شی‌اون.
‫حالت خوبه؟
‫کار چوی هومان بود، مگه نه؟
‫ببخشید.
‫گو هیون‌تاک...
‫گو هیون‌تاک؟
‫با منی؟
‫خب... ‫یون شی‌اون می‌خواد تو رو ببینه.
‫واسه چی؟
‫که باهات دعوا کنه.
‫خب، چوی هومان...
‫با شی‌اون همدست شده...
‫تا تو و باکو رو بکشن.
‫اون تو اتاق باشگاه بسکتباله.
‫اونجا منتظره. ‫می‌خواد زود بری.
‫می‌گفت نوچه‌ی باکو آسون حریف می‌شه.
‫لعنتی.
‫هی، یون شی‌اون!
‫هی!
‫اون چه مرگشه؟
‫حالا تمرکز کن.
‫واسه آخرین بار بهت میگم.
‫وقتی از دعوا خسته شدن، ‫ما میریم داخل. فهمیدین؟
‫- اولویت با گوتاکه. ‫- باشه.
‫اگه وقت داشتیم، ‫یون شی‌اون رو هم می‌زنیم.
‫حالا، تکرار کنین. ‫اول گوتاک، بعد شی‌اون.
‫اول گوتاک، بعد شی‌اون!
‫آره، همینه. آفرین.
‫شی‌اون، معمولاً از این مسیر میری؟
‫آره، چطور؟
‫خب، اینجا میون‌بره،
‫ولی بهتره تا جایی که می‌تونی دورش بزنی...
‫چون اراذل اینجا از بچه‌ها پول می‌گیرن ‫و دعوا راه میندازن.
‫اینجا جاییه که اولین بار هومان رو دیدم.
‫به لطف باکو، الان اوضاع آروم‌تره،
‫ولی هیچ‌وقت معلوم نیست.
‫از راه دیگه برم وقتم تلف می‌شه.
‫خب، راست میگی.
‫[دبیرستان اونجانگ، دعوا ممنوع] ‫[- باکو-]
‫هی!
‫گو هیون‌تاک؟
‫لعنتی.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫خیال کردی کی هستی که ‫اتاق باشگاه ما رو به هم می‌ریزی، پست‌فطرت؟
‫خب،
‫یه سوء تفاهمی پیش اومده...
‫تو دخالت نکن،
‫وگرنه قسم می‌خورم می‌کشمت.
‫کتکم بزن.
‫چی؟
‫در هر صورت که به حرف ما گوش نمیدی،
‫پس فقط کتکم بزن.
‫تو هم می‌تونی کتک بزنی.
‫دیوونه‌ی لعنتی.
‫هی، این نمایش مسخره رو تموم کن، آشغال.
‫شنیدم تو مدرسه‌ی قبلیت یه نفر رو کشتی.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫درسته.
‫نکشتیش. ‫فقط فلجش کردی...
‫تا حدی که رفت تو وضعیت زندگی نباتی.
‫لعنت بهت.
‫تو زندگی یه نفر رو نابود کردی. ‫وانمود نکن آدم خوبی هستی.
‫ریاکار عوضی.
‫پدرسگ! لعنتی!
‫پست‌فطرت. ‫لعنت بهت!
‫لعنتی!
‫پست‌فطرت مارمولک.
‫عوضی.
‫آقایون!
‫مشتاق دیدار!
‫خیلی وقته ندیدم‌تون، آشغالا.
‫داشتین خوش می‌گذروندین؟
‫پست‌فطرتا.
‫بزنین‌شون!
‫عوضی لعنتی!
‫پست‌فطرت. چیه؟ ‫می‌خوای با اون زخمیم کنی؟
‫- لگدش بزنین! عوضی! آشغال عوضی! ‫- لعنتی!
‫عوضی لعنتی! پست‌فطرت! ‫بی‌همه چیز!
‫پست‌فطرت!
‫لعنتی.
‫تو هیچی نیستی، فهمیدی؟
‫همگی، دست ‌نگه‌دارین!
‫- اون پسره کیه؟ ‫- چه خبره؟
‫- باکو نیست؟ ‫- باکوئه؟
‫راهی به سوی تو (تیتراژ اسلم دانک)
‫هی، گوتاک.
‫شبیه ساکوراگی نشدم؟
‫چرت و پرت نگو. هی.
‫سس تند تو موهات زدی؟
‫هومان!
‫نظرت چیه، رفیق؟
‫شبیه ساکوراگیم، درسته؟
‫خب، هنوز اون مانگا رو نخوندم.
‫هی، به هر حال، در مورد این وضعیت؟
‫واقعاً راحت می‌شه اشتباه برداشت کنی.
‫چیه؟
‫حرکت پرتابی؟
‫هرچی سرعت بیش‌تر باشه، ‫فاصله‌ای که به صورت افقی طی می‌شه، خیلی بیش‌تر می‌شه.
‫اون‌وقت تو کی هستی؟
‫تا حالا ندیدمت.
‫جرئت زیادی داری.