‫آنچه گذشت...
‫باید با قایق بریم سمت غرب.
‫تو اقیانوس آزاد که نمیشه ‫سفر کرد.
‫من معتقدم جوری میشه رفت.
‫وای!
‫میتونیم باز هم بریم سمت غرب.
‫باید اون سرزمین رو پیدا کنم.
‫وگرنه زندگیم هیچ معنایی نداشته.
‫اگه بخوایم اینجا زنده بمونیم، ‫به کمکشون نیاز داریم.
‫کجاست؟ طلا کجاست؟
‫به زودی اینجا کلا مال ما میشه.
‫همه همیشه تو رو دست کم میگیرن.
‫باید کاری کنی تقاصش رو پس بدن.
‫میکنم پدر.
‫بی رحم باش.
‫هروقت که بیان، مجبورن از بین اون ‫درخت ها رد بشن.
‫وقتی هم رد بشن، ‫ما اینجا منتظرشونیم.
‫سرورم، عقب نشینی کنیم ‫یا پیشروی کنیم؟
‫سربازان، به پیش!
‫سرورم، التماستون میکنم...
‫دستورم رو که شنیدی، ‫عقب نشینی نمیکنیم.
‫من یه روزی میمیرم.
‫ولی میخوام وقتی استخون هام رو...
‫کشف میکنن بگن:
‫"اینجا قبر...."
‫"مشهورترین وایکینگ تاریخ دنیاست."
‫راگنار.
‫مرد دیوانه.
‫اوبه؟
‫اوبه.
‫پسر راگنار.
‫و توروی.
‫یادمه.
‫باورم نمیشه که خودتی.
‫فلوکی عزیز.
‫تو رو یادم نمیاد.
‫ببخشید.
‫اسمش ناده.
‫اسم تو هم اوتره.
‫تو رو یادمه، مگه نه؟
‫آره که یادته فلوکی. ‫آره.
‫بیا اوبه. بیا.
‫- بیا بشینیم. ‫- با کمال میل.
‫این آدمها همیشه از من ‫مراقبت کردن.
‫بدون کمکشون نمیتونستم زنده بمونم.
‫وقتی رسیده بودم اینجا، ‫ضعیف بودم،
‫نمیتونستم رو پای خودم وایستم.
‫یه احمق زبون بسته بودم.
‫اونها به بیماری های جسم و روحم...
‫رسیدگی کردن.
‫درمانم کردن.
‫البته تا جایی که میتونستن.
‫چرا ایسلند رو ترک کردی؟
‫روایات مختلفی تعریف کردن.
‫وقتی دیگه تحمل غم رو نداشتم رفتم.
‫دیگه طاقت نداشتم.
‫تو غم زندانی شده بودم.
‫حس میکردم خدایان تنهام گذاشتن.
‫صداشون میکردم،
‫ولی دیگه صداشون رو نمیشنیدم.
‫دنیا اصلا با عقلم ‫جور در نمیومد.
‫هرچیزی که قبلا ‫فکر میکردم حقیقت داره...
‫داشت ذوب میشد...
‫و بدریخت میشد...
‫و تغییر شکل میداد.
‫و دوباره حالم از اعماق وجودم به هم خورده بود.
‫واسه همین یه قایق پیدا کردم.
‫آخه هنوز وایکینگ بودم.
‫همیشه میتونستم قایق پیدا کنم.
‫چرا انقدر غمگین شده بودی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫گاهی...
‫گاهی اوقات یادم میره.
‫یه سری چیزها از خاطرم میره.
‫ولی میتونین از اون بپرسین.
‫میتونین از اوتر بپرسین.
‫وایستین! سلاح هاتون رو بردارین!
‫بذارین رد بشه.
‫هی.
‫سلام.
‫خودت این بازی رو بهم یاد دادی.
‫تو این بازی خیلی ماهر شدی آیوار.
‫خیلی وقت بود که ندیده بودمت.
‫پدرهامون مردن.
‫جفتمون پادشاه شدیم.
‫ولی هنوز هم داریم عین ‫پدرانمون مبارزه میکنیم.
‫امیدوارم این چرخه بی پایان...
‫زجر و جنگ یه پایانی داشته باشه.
‫موافقم.
‫واسه همین به خاطر ‫شما پیشنهاد میکنم...
‫جفتمون به نبرد خاتمه بدیم و صلح کنیم.
‫اسرامون رو معاوضه کنیم.
‫با حسن نیت مذاکره کنیم.
‫اینجوری زنده میمونیم که بتونیم ‫بعدا هم مبارزه کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫مجبورم پیشنهاد صلحت رو رد کنم.
‫تو بدون دعوت و ناخونده اومدی اینجا.
‫الان هم دنبال صلحی، آخه ‫میترسی که شکست بخوری.
‫تو که واقعا دنبال صلح نیستی، ‫مگه نه آیوار ناتوان؟
‫سراسر دنیا اسم تو با وحشت عجین شده.
‫تو دلسوزی انسان های ‫عادی رو درک و حس نمیکنی.
‫نه.
‫صرفا یه مقدار مهلت میخوای ‫که بتونی تجدید قوا کنی.
‫احتمالا میخوای چندین تن شمالی ‫دیگه رو هم واسه کمک صدا کنی.
‫تو وقت دنبال آدم کشتن ‫و پیروزی هستی.
‫خدای من، خدای صلح و عشقه،
‫ولی خدای تو خیلی وحشیه.
‫ازتون قربانی میخوان.
‫از نظر خدایان شما، عشق انسانی ‫غیر قابل شناسایی و ضعیفه.
‫اونوقت فکر میکنی من ضعیفم.
‫فکر میکنی من بزدل و نرم میشم.
‫ولی متاسفانه کاملا اشتباه میکنی.
‫خدایانت اشتباه ‫راهنمایی کردنت.
‫اونها باور دارن که مرگ همیشه ‫به زندگی چیره میشه.
‫ولی اینطور نیست.
‫عین زمستون که حکم مرگ کل دنیا رو داره...
‫و زمستون که حکم زندگی ابدی داره.
‫خورشید هم طلوع میکنه.
‫پس، جوابت منفیه؟
‫آها، خواستم مطمئن بشم.
‫فکر میکردم چون مسیحی هستی ‫اهمیت بیشتری واسه جنگجوهات قابلی.
‫آلفرد،
‫تعداد ما بیشتره.
‫آخرین بازماندگان وسکس.
‫آیوار...
‫من انقدر به جنگجویان بیچارم اهمیت میدم...
‫که اصلا قبول نمیکنم اسیر...
‫حیله ها و استبداد تو بشن.
‫یا میمیرن یا زنده میمونن.
‫اون هم در راه خدا و سرزمین خودشون.
‫چرا نمیذاری بری؟
‫از میدون نبرد برو بیرون.
‫مردم خودت رو نجات ده.
‫تصویب شد.
‫فلوکی واسه چی انقدر ناراحت شده بود؟
‫به خاطر روش زندگی انسان ها.
‫خون پررنگ انتقام رویاش رو محو کرد...
‫و همین موجب شد نه تنها خدایان،
‫بلکه خودش رو هم زیر سوال ببره.
‫طریقت های قدیم.
‫خون تیره. دقیقا.
‫موقع نگاه کردن به این دنیا، ‫چی میبینی؟
‫بی نهایت احتمال میبینم.
‫یه منظره طلایی میبینم.
‫هوم.
‫خاک حاصل خیز داره، ‫مواد معدنی داره،
‫رودخونه، لنگرگاه، امکان ساخت و ساز ‫و کلی فراوانی داره.
‫راگنار رویای چنین روزی رو داشت.
‫اولین باری که از کاتگات به دل دریا زد، ‫رویاش همین بود.
‫دنبال همین جا بود.
‫ولی من پیداش کردم.
‫واقعا میخوای تو این دنیای جدید...
‫براساس طریقت های قدیمی زندگی کنی؟
‫یه سرزمین جدید پیدا کردین،
‫ولی هنوز هم دارین عین قبل رفتار میکنین.
‫بعدش هم عین همون سرزمینی ‫میشی که ترکش کردین.
‫کجا میری؟
‫طلا!
‫طلا کجاست؟
‫برو بابا!
‫طلا! من طلا لازم دارم!
‫دزد.
‫دزد!
‫نه، نه! بگیرینش! کمک لازم دارم.
‫نه، نه!
‫ویجیتو همین الان کشته شد.
‫بگیرینش.
‫ویجیتو کشته شده.
‫کمک!
‫پسرم مرده.
‫برادر عزیز من بود.
‫و لایق چنین مرگی نبود.
‫بدترین جنایت همینه.
‫ما چنین جرمی رو نمیبخشیم.
‫نمیتونیم ببخشیمش.
‫باور کن، اگه این اطلاعات رو نداشتیم ‫تا الان کارمون تموم شده بود.
‫بابت مرگ پسرتون خیلی متاسف و عصبانی هستیم.
‫این آدم عضو گروه شماست.
‫بهم تحویلش بدین...
‫و اطمینان حاصل میکنیم بابت ‫این جنایتش مجازاتش کنیم.
‫واسه چی بهم زل زده؟
‫چشمت آبیه.
‫چشم آبی از نظر این آدمها حاکی از خطره.
‫حضرت مسیح همراه ماست.
‫همین جا تو میدون نبرده...
‫و من تنهاش نمیذارم.
‫منجنیق ها رو آماده کنین!
‫شلیک کنین!
‫ناد، اتهام قتل رو انکار میکنی؟
‫واسه چی باید انکار کنم؟
‫جریان چیه؟ دادگاه برگزار کردین؟
‫آره.
‫شما که نباید همنوع خودتون ‫رو مجازات کنین.
‫واقعا حرف این سرخ پوستان رو باور میکنین؟
‫دروغ میگن.
‫من تنها بودم.
‫یکیشون بهم حمله کرد.
‫واسه دفاع از خودم کشتمش، ‫راست میگم!
‫من حرف ساگاما رو باور میکنم.
‫به نظرم راجع به پسرش ‫راست میگه.
‫پس احمقی.
‫اگه به این وحشی ها اعتماد کنین، ‫همتون احمقین.
‫فلوکی، نظر تو چیه؟
‫من این روزها نظراتم رو بیان نمیکنم.
‫اهمیت دنیا از ما بیشتره.
‫باید از دنیا مراقبت کنیم.
‫همین.
‫اگه باور کنیم اتهام ناد واقعیه،
‫باید مجازاتش کنیم.
‫اگه از قتل چشم پوشی کنیم،
‫دیگه نمیتونیم تو این دنیای ‫جدید عدالت...
‫یا اعتماد داشته باشیم.
‫جریمه میدم.
‫هرکاری لازم باشه میکنم ‫که حالش بهتر بشه.
‫قبوله؟
‫اوتر بهم میگه باید اینجا ‫رفتار متفاوتی داشته باشیم.
‫اینجا یه دنیای جدیده.
‫باید مثل یه مشت آدم متفاوت که تو این...
‫سرزمین از نو زاده شدن رفتار کنیم.
‫ولی من کاملا قانع نشدم.
‫به نظر من قوانین قدیمیمون اینجا ‫هم به خوبی به دردمون میخورن.
‫خدایان که هستن.
‫خدایان دارن تماشامون میکنن.
‫مجازات سخت گیرانه ایه، ‫ولی واقعا به نظرم...
‫تحت این شرایط مناسب باشه.
‫درنتیجه، ناد،
‫تو رو به جرم سرقت و قتل به ‫مرگ به شکل عقاب خونین محکوم میکنم.
‫موافقین؟
‫- موافقم. ‫- موافقم.
‫متوجه نیستی.
‫اوبه فرصت رفتن...
‫به والهالا رو برات فراهم کرده.
‫ولی باید خیلی شجاع باشی.
‫هرچقدر هم که درد کشیدی، ‫به روی خودت نیار.
‫بعدش هم به اصطلاح...
‫اودین بهت خوش آمد میگه.
‫زندگی ابدی پیدا میکنی.
‫خودمون رو دست خدا میسپاریم!
‫حمله!
‫آماده کنین!
‫آتش بزنین!
‫عوضی!
‫برین!
‫بس کنین!
‫پدر خدایان! کجایی؟
‫جواب بده!
‫باید چیکار کنم؟ ها؟
‫باید چیکار کنم؟
‫خدایا، من میترسم.
‫باهام صحبت کن.
‫چرا صحبت نمیکنی؟
‫حرف بزن. خواهش میکنم. ‫خواهش میکنم.
‫من میترسم.
‫حرف بزن!
‫چرا باهام حرف نمیزنی؟
‫حرف بزن!
‫پسر راگناره!
‫بکشینش!
‫پسرش رو بکشین!
‫ویتسرک.
‫چشمت آبیِ آبی شده آیوار.
‫یادته یعنی چی دیگه، نه؟
‫ما قبلا مواظبت بودیم.
‫میدونستیم وقتی چشمت آبی میشه...
‫احتمالش خیلی زیاده که ‫استخون هات رو بشکونی.
‫بهت میگفتیم: "امروز نه آیوار."
‫"امروز نه."
‫یادمه.
‫نه! نه! نه! نه. نه برادر.
‫تو کار خودت رو کردی.
‫دیگه دخالت نکن.
‫من کل عمرم داشتم واسه این ‫لحظه آماده میشدم.
‫جلو نیا.
‫من هرگز نمیتونم بکشمت.
‫چشمت آبی شده آیوار.
‫امروز نه.
‫امروز نه آیوار. نه.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم برادر. ‫دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫حالا برو.
‫برو!
‫برو! برو!
‫من آیوار ناتوانم!
‫خودتون من رو میشناسین!
‫میدونین که نمیتونین من رو بکشین!
‫هرچقدر هم سعی کنین نمیتونین!
‫آخه من تا ابد زنده میمونم!
‫تو آیوار، پسر راگنار لوثبروکی.
‫خیلی ها هم ازت میترسن.
‫ما از مرگ میترسیم؟
‫نه!
‫ما قصد نداریم عین پیرمردها ‫تو تخت خوابمون بمیریم،
‫میخوایم با عزیزانمون تو ‫والهالا هم نشین بشیم.
‫یه روزی، همه اسم...
‫آیوار ناتوان رو میشناسن.
‫نترس.
‫برادر.
‫بس کنین! مبارزه نکنین!
‫- دست بردارین! ‫- صبر کنین!
‫به دستور من دست بردارین!
‫امروز نه.
‫نبردمون به اتمام رسید.
‫میترسم. ‫میترسم.
‫به کسی چیزی نمیگم.
‫هیچکس هیچوقت آیوار ناتوان ‫رو فراموش نمیکنه.
‫بذار یه لحظه با برادرم ‫تنها باشم دیگه.
‫نه.
‫والهالا به درد تو نمیخوره دوست من.
‫بذار درد و رنجت رو تموم کنم.
‫خوبه.
‫شما که متوجهین...
‫وقتی بهتون خوش آمد گفتیم،
‫منظورمون این نبود که میتونین ‫این سرزمین رو تصرف کنین.
‫کاش چیز مهمی داشتم که ‫بذارم روی قبرت...
‫ولی بازوبندم رو به مواد فروش فروختم.
‫خودت نمیدونی،
‫ولی چندین بار جون من رو نجات دادی.
‫و یه روزی که دوباره ‫همدیگه رو دیدیم...
‫میتونم ازت تشکر کنم.
‫بالاخره، به طور کلی...
‫هیچ کدوممون زندگی معمولی ‫و ساده ای نداشتیم.
‫اصلا کی دلش میخواد زندگیش معمولی باشه؟
‫پس تا وقتی والهالا هنوز ‫پابرجاست، اونجا لذت ببر برادر.
‫هممون میبینیم که آسمون ‫داره تاریک تر میشه.
‫هممون میبینیم که پایان دنیا نزدیکه.
‫و مطمئنم بعد از اون شکست ‫سهمگین کنارت خواهم بود.
‫پس درود بر تو و بدرود برادر.
‫من یه خرده اینجا میشینم.
‫مطمئنم ناراحت نمیشی.
‫از انگلستان اومدی؟
‫چه خبری آوردی؟
‫ارتشمون با تلفات بالا شکست خورد.
‫پادشاه هارالد و آیوار ناتوان...
‫در حین نبرد کشته شدن.
‫آیوار؟
‫ویتسرک چی؟
‫از پرستش اودین، ثور،
‫فریر و فریا و بقیه خدایان...
‫دروغین صرف نظر میکنم.
‫باید واسه رفتگانمون عزاداری کنیم.
‫تلفات زیادی دادیم.
‫مرگ زندگی خیلی ها رو ‫نیمه تمام گذاشت.
‫زندگی هارالد زیباموی و آیوار،
‫پسر راگنار رو هم نیمه تمام گذاشت.
‫خدایان طماع بودن که میخواستن با ‫این همه آدم های بزرگ هم نشین بشن.
‫از زندگی قبلی تبرک میجویم.
‫پدر، ازتون میخوام که تعمیدم بدین.
‫با روغن تطهیر ‫تدهینت میکنم.
‫به نام پدر،
‫پسر...
‫و روح القدس.
‫آمین.
‫به کلیسای مقدسمون خوش اومدی.
‫وقتی وارد اینجا شدی بت پرست بودی،
‫ولی الان که داری میری یه ‫شاهزاده ساکسون مسیحی هستی.
‫من به عنوان پدر تعمیدیت، ‫یه اسم جدید برات انتخاب کردم.
‫از این به بعد اسم تو اتلستنه...
‫و برادر مسیحی ما هستی.
‫پادشاه کاتگات مرده.
‫زنده باد ملکه!
‫- زنده باد ملکه! ‫- زنده باد ملکه!
‫زنده باد ملکه!
‫نصیحتی نداری فلوکی؟
‫نصیحت؟
‫همیشه سنگ رو از تو کفشت دربیار.
‫نصیحت خوبیه.
‫کار درستی کردیم ‫که اومدیم اینجا؟
‫نظر خودت چیه؟
‫مطمئن نیستم چاره دیگه ای داشتیم یا نه.
‫من کلا مطمئن نیستم.
‫دیگه مطمئن نیستم.
‫خدایان اینجا هستن؟
‫هوم؟
‫ندیدیشون؟
‫با این حرفها اذیتم نکن.
‫این چیزها به من چه ربطی داره؟
‫من عین مورچه ای هستم...
‫که داره کف جنگل زحمت میکشه.
‫من فقط برگ روی سرم رو میبینم.
‫اون برگ باعث میشه از آفتاب در امان باشم.
‫خوشحالی؟
‫هنوز خیلی چیزها مونده که باید ‫ازشون سر در بیارم.
‫لزومی نداره از چیزی سر در بیاری.
‫مهم نیست.
‫گذشته رو ول کن.
‫ملت تو رو دوست دارم.
‫دقیقا منظورت چیه؟
‫راگنار رو یادته؟
‫معلومه که یادمه.
‫شب ها مزاحمم میشه.
‫همیشه همین اطرافه.
‫نمیتونم از دستش خلاص بشم.
‫مدام ازم میخواد براش ‫یه قایق جدید بسازم.
‫من هم میگم:
‫"آخه قایق جدید میخوای چیکار راگنار"؟
‫"تو که مردی!"
‫تو شبیهشی.
‫برام فرقی نداره چی بگی.
‫دوستت دارم فلوکی.
‫پی اگه فرقی نداره چی بگم، هیچی نمیگم.
‫در هر صورت، من که ‫به زودی میمیرم.
‫یعنی مرگ آخرشه؟