‫آنچه گذشت...
‫هارالد رفته. ‫خودم رو پادشاه میکنم.
‫تو هم ملکه من میشی.
‫این میخ رو به چشم ویگفادیر میکوبم.
‫نابینا شدم.
‫باید پادشاه رو از دژش بیرون بکشیم ‫و مجبورش کنیم...
‫تو مکانی که خودمون انتخاب ‫کردیم باهامون مبارزه کنه.
‫دیدبان ها بهمون گفتن که ‫ارتش وایکینگ ها رسیده اینجا.
‫باید سعی کنیم تحت شرایط ‫خودمون باهاشون مبارزه کنیم.
‫اصلا نباید از کاتگات میرفتیم!
‫واسه چی داریم اینجا، ‫وسط اقیانوس میمیریم؟
‫پادشاه آلفرد مجبور میشه به ‫دژهای نظامی جنوبیش سر بزنه.
‫هرجایی که بره میبینیمش.
‫باید اینجا رو تخلیه کنیم.
‫البته گفتن این حرف واسه خودم ‫هم خیلی دردناکه.
‫امیدوارم به خودت افتخار کنی.
‫حتی بدون مبارزه وسکس رو ول کردی!
‫فقط همین مهمه که ‫آیوار من رو اسیر نکنه.
‫اونجا رو.
‫رسیدیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫آب تازه.
‫بیا.
‫تازه اینجا رو!
‫خودم طعمشون رو چشیدم! ‫حرف ندارن!
‫نمیدونم کدوم خدایان ما رو ‫به اینجا هدایت کردن.
‫دیگه چیزی نمیدونم.
‫فقط قبول کن.
‫توروی درست میگه.
‫باید تصمیم خدای من و خدایان ‫شما رو قبول کنیم.
‫و باید حواسمون باشه که ‫به یه دلیلی به اینجا هدایت شدیم.
‫چه دلیلی؟
‫به نظرم دلیلش ‫پدیدار شدنمون بوده.
‫زنده موندیم.
‫همین کافیه.
‫فعلا کافیه.
‫آماده!
‫سرورم، پادشاه.
‫همه رو میشناسم اسقف آلدولف.
‫بیاین باهمدیگه با دشمن رو به رو بشیم...
‫و از خدا بابت رحمت بسیار ‫و عشق بی پایانش تشکر کنیم.
‫آمین.
‫بانوی من، من خواهر آنیس هستم.
‫اومدم به یاری خدا به شما ‫و پسرتون کمک کنم.
‫ممنون خواهر.
‫به عده ای از بهترین افرادم دستور ‫دادم ملکه و شاهزاده رو...
‫تا یه جای امن همراهی کنن.
‫جناب اسقف،
‫من به هیچ وجه رکاب شوهرم، پادشاه...
‫رو ترک نمیکنم و هر خطری متوجه ‫ایشون بشه، متوجه من هم میشه.
‫ولی بابت لطفتون ممنونم.
‫سرورم، بگین ببینم وسعت ‫ارتش وایکینگ ها چقدره؟
‫سرورم؟
‫بیا.
‫باید استراحت کنی.
‫خوبم.
‫باید خیلی مراقب خودت باشی شوهر عزیزم.
‫جفتمون میدونیم در غیر این صورت ‫چه عواقبی در انتظارمونه.
‫باید قدرتت رو حفظ کنی.
‫هم قدرت جسمانی و هم قدرت روانی.
‫اگه احساس ضعف یا درموندگی کردی،
‫مقاومت کن.
‫به خودت اجازه نده وسوسه ‫بشی و بیماری بشی و بیفتی تو تخت.
‫قدرتت رو حفظ کن.
‫به خاطر من.
‫به خاطر تمام افرادی ‫که اینجا جمع شدن...
‫و به خاطر خودت.
‫میفهمی چی میگم؟
‫آره عشقم.
‫میفهمم.
‫دوستان من.
‫فرزندان وسکس.
‫الان سر یه دوراهی قرار داریم.
‫ولی همونطور که بهار همیشه ‫بر زمستون چیره میشه،
‫زندگی هم به مرگ چیره میشه.
‫باید به این موضوع ‫باور داشته باشیم.
‫میدونیم که همه میگن این شمالی ها ‫جنگجویان وحشی ای هستن.
‫ولی اونها هم عین ما انسانن.
‫- آره. ‫- اگه زخمی بشن، خونریزی میکنن.
‫تو هیچ کتاب مقدسی نوشته نشده ‫که نمیتونیم شکستشون بدیم.
‫- آره! ‫- ما که وقتی افراد خبیث...
‫بهمون حمله کنن، تسلیم نمیشیم.
‫ازشون نمیترسیم.
‫نه!
‫ما چیزی داریم که اون بت پرست ها ندارن.
‫حضرت مسیح همراه ماست.
‫وقتی خدا همراه ما باشه، ‫چطور ممکنه کسی فکر کنه...
‫که ممکنه تو آخرین نبردمون شکست بخوریم؟
‫داشتم میگفتم، ‫سر دوراهی هستیم.
‫میتونیم تصمیم بگیریم ‫که پیشروی کنیم،
‫با دشمنمون درگیر بشیم،
‫به خودم و خدا اعتماد کنیم،
‫یا میتونیم از بدترین ‫احتمالات بترسیم....
‫و قبول کنیم که باهاشون ‫مذاکره کنیم.
‫باید بهتون بگم که من ‫دیگه به مذاکره...
‫با افراد خبیث اعتقاد ندارم!
‫میریم تو مقر نظامیمون ‫تو چیچستر...
‫و اونجا که دریا پشتمون رو ‫پوشش میده، باهاشون مبارزه میکنیم.
‫تنها راه پیروزیمون همینه.
‫وسکس هرگز به دوران ‫تاریک گذشته برنمیگرده!
‫وسکس چراغ هدایت بقیه ‫نواحی کشورمون میشه!
‫نماد روشنایی میشه!
‫نماد آزادی میشه!
‫به هر قیمتی هم که شده، ‫هرگز تسلیم نمیشیم!
‫باهاتون عهد میبندم!
‫در این راه تا پای جونم مبارزه میکنم.
‫در این لحظه، جون همه ما...
‫با تاریخمون عجین شده.
‫الان نوبت ماست!
‫الان دوران ماست!
‫خدا یار همتون باشه! ‫خدا یار وسکس باشه!
‫پادشاه آلفرد!
‫یه دنیای جدیده.
‫یعنی دیگه چه چیزهایی داره؟
‫برین کنار، برین کنار.
‫داشتم فکر میکردم که شاید ‫پادشاه هارالد تو نبرد پیش رو بمیره.
‫نمیدونم به دست کی.
‫واقعا انقدر دلت میخواد ‫پادشاه کل نروژ بشی؟
‫خب، در اون صورت شهرتم ‫بیشتر نمیشه؟ ها؟
‫ببین ویتسرک...
‫دیگه کسی راجع به راگنار صحبت نمیکنه.
‫به همین زودی از یاد بردنش.
‫من از این موضوع وحشت میکنم.
‫آره، راجع به من حرف میزنن.
‫ساکسون ها هم راجع بهم حرف میزنن.
‫روس ها و تمام ساکنین ‫حاشیه جاده ابریشم راجع بهم حرف میزنن.
‫ولی...
‫کافی نیست.
‫درسته، بالاخره یه روزی میمیرم.
‫امیدوارم مرگم تو میدون نبرد باشه...
‫و پیر و خرفت نمیرم!
‫اودین هم ورودم به ‫والهالا رو خوش آمد میگه.
‫ولی دلم میخواد وقتی بعدا...
‫استخون هام رو پیدا میکنن، بگن:
‫"اینجا قبر..."
‫"مشهورترین وایکینگ تاریخ دنیاست."
‫تازه، میدونی چیه؟
‫پسر کاتیا از جنگجویان بزرگ روس ها میشه.
‫پسر کاتیا هم که عین پسر خودم میمونه...
‫و خودش و پسرانش باعث میشن...
‫یاد من تا سال ها حفظ بشه.
‫چند صد سال دیگه،
‫احتمالا سراسر دنیا،
‫یه عده افتخار میکنن که ‫از نسل کسی هستن که...
‫ممکن بود پسر من باشه.
‫کجاش انقدر خنده داره؟
‫اِم، هیچ جاش.
‫ببخشید.
‫احتمالا درست میگی.
‫به نفعته که حرفم ‫رو باور کنی داداش.
‫چیه؟
‫چشمت آبی پررنگ شده آیوار.
‫خودت که میدونی یعنی چی؟ یادته؟
‫ما قبلا مواظبت بودیم.
‫میدونستیم که وقتی ‫چشمت آبی میشه...
‫احتمالش خیلی زیاده که ‫به خودت آسیب بزنی.
‫بعدش میگفتیم: ‫"امروز نه آیوار."
‫"امروز نه."
‫یادمه.
‫توروی!
‫ببین چی پیدا کردیم!
‫اینجا کلی منابع غذایی هست، کلی حیوون هست،
‫انقدر غذا هست که واقعا ‫در کلمات نمیگنجه!
‫نمیتونم توصیف کنم!
‫کلمات از توصیفش قاصرن. ‫اینجا بهشته!
‫باید یه قربانی بکنیم اوبه.
‫باید بابت این همه نعمت ‫از خدایان تشکر کنیم.
‫- میکنیم. ‫- هوم.
‫ای خدایان، این قربانی ‫را به شما تقدیم میکنیم.
‫بابت زنده ماندنمان ‫از شما سپاس گزاریم.
‫سپاس گزاریم که ما را ‫به این دنیای جدید هدایت کردید.
‫پدر خدایان،
‫ثور، فری و فریا،
‫قلبمان را به سوی شما باز میکنیم.
‫خون قربانی ما را پذیرا باشید...
‫و همیشه مقابل خباثت و ارواح پلید...
‫از ما محافظت کنید.
‫پدر خدایان.
‫اودین.
‫این هدیه را در راه ‫خودت پذیرا باش.
‫کنجکاوم بدونم که خدایان واقعا ‫تو این سرزمین جدید هم هستن یا نه.
‫احتمالا باشن.
‫ولی با این حال، احتمالا ‫شکل و شمایل متفاوتی داشته باشن.
‫چه فکر عجیبی.
‫حتی شاید وحشتناک.
‫چیه؟
‫مگه این همه راه اومدی ‫که باز با همون چیزهای قدیمی
‫رو به رو بشی اوبه، پسر راگنار؟
‫شرم آوره.
‫شاید واقعا زیاد هم شبیه پدرت نیستی.
‫تو از کجا میدونی؟
‫ظاهرا این حکاکی ها تازه هستن.
‫اونجا هم چندتا رد پا پیدا کردم...
‫و ظاهرا داشتن جایی میرفتن. ‫ولی یهو تموم میشه.
‫- داشتن میومدن اینجا. ‫- تنها نیستیم.
‫چیکار کنیم؟
‫یعنی چی میتونه باشه؟
‫به نظرم باید واسه کسی ‫که این حکاکی رو...
‫انجام داده چندتا هدیه اینجا بذاریم....
‫و ببینیم چی میشه.
‫به نظرتون از حضور ما باخبرن؟
‫آره.
‫به نظرم باخبرن.
‫باز رفت دستشویی.
‫چه مرگش شده؟
‫از هممون رو همدیگه ‫بیشتر آب میخوره.
‫بیا اینجا پسر!
‫سلام فرد باستانی.
‫تو چندین سال پیش سعی کردی من رو بکشی.
‫آیوار ناتوان.
‫میبینی تلاشت چقدر بیهوده بود؟
‫نامیرا بودنت یه خصوصیتی داره ‫که به آدم قوت قلب میده.
‫اگه جای تو بودم، هرگز آرزو ‫نمیکردم جای خودم باشم.
‫من نه زنده ام، نه مرده، ‫نه سردم، نه گرم،
‫به همراه زمین میگندم و ‫فقط وقایع وحشتناک رو میبینم.
‫مرگ واسه من تسکین خجسته ایه.
‫من چی؟
‫آره. همیشه میری سر اصل مطلب.
‫با این که احمقی تحسینت میکنم.
‫چه اتفاقی واسه من میفته؟ ‫میدونی؟ آینده من رو دیدی؟
‫من همیشه از سرنوشت ‫تو باخبر بودم.
‫با پیش گویی کردنش زجر کشیدم.
‫سرنوشتت رو کتیبه ها و ستاره ها نوشته شده.
‫سرنوشتم چیه؟
‫از یه سری جوانب، موجب تعجبت نمیشه.
‫پس بگو دیگه.
‫اگه بهت بگم،
‫سعی میکنی ازش سرباز بزنی و ‫فرار کنی.
‫حاضر میشی هرجایی بری که ‫سرنوشتت رقم نخوره.
‫ولی به هر حال میخوره.
‫هیچ راه فراری نیست.
‫لزومی هم نداره از سرنوشتت ‫باخبر باشی آیوار ناتوان.
‫تو کل عمرم، واقعا ‫حرف هات رو باور نمیکردم.
‫الان هم مجبور نیستی باور کنی.
‫فکر کنم دلم بخواد باور کنم.
‫رسیدیم؟
‫آره.
‫صندلیت اینجاست.
‫فرماندهان، نجیب زادگان شهر...
‫و افرادی که از خارج...
‫کاتگات به اینجا اومدین، بهتون خوش آمد میگیم...
‫و امیدواریم اودین مشاوره هاتون ‫رو مورد برکت قرار بده.
‫شاید بهتر باشه دیگه پادشاه ‫اریک باهاتون صحبت کنه.
‫من نابینائم.
‫دلیلش رو نمیدونم.
‫احتمالا فقط خدایان بدونن.
‫الان که هارالد زیباموی اینجا نیست...
‫من پادشاهتون هستم.
‫کلی هم کار داریم.
‫باید تجهیزات دفاعیمون رو واسه...
‫حمله احتمالی روس ها تقویت کنیم.
‫ضمنا، باید برج و باروهای بیشتری بسازیم...
‫که بتونیم مقابل حملات ملت ‫خودمون دفاع کنیم.
‫شنیدیم باید مالیات ‫رو افزایش بدیم.
‫درسته؟
‫معلومه که باید افزایش بدیم.
‫دیگه چجوری میخوایم چندین کیلومتر ‫برج و بارو بسازیم و ته هر کدوم...
‫هم یه دژ بسازیم؟
‫فقط یه احمق ممکنه فکر کنه ‫چنین چیزی خرج نداره!
‫پادشاه، البته اگه پادشاه باشین.
‫نمیشه بنا به درخواست ما از ‫این خرج ها صرف نظر کنین؟
‫به نظر ما اصلا لازم نیست.
‫جناب...
‫شما به خودت جرئت میدی قضاوت همسر...
‫پادشاه هارالد زیباموی، پادشاه...
‫حقیقی کاتگات، رو...
‫زیر سوال ببری؟
‫من که مخالفتی ندارم!
‫همین دیروز خبر ناراحت کننده ای ‫به دستم رسید.
‫یه کشتی وارد لنگرگاهمون شده بود.
‫چندین دانمارکی سوار اون کشتی بودن.
‫گفتن یه مبلغ مسیحی وارد...
‫قلمروشون شده و بهش ‫اجازه دادن اونجا بمونه.
‫در حالی که همه فهمیده بودن ‫جاش اونجا نیست.
‫همه به جز پادشاهشون.
‫ظاهرا پادشاهشون به حرف ‫مسیحیه گوش کرده...
‫و قبول کرده مسیحی بشه.
‫تعمیدش دادن...
‫و اعلام کرده که دیگه ‫کشورشون مسیحیه...
‫و مردمش دیگه نباید خدایان ‫قدیمی رو بپرستن.
‫ممکنه چیزی نباشه.
‫ممکنه افراد نیکوکار...
‫هم اون مبلغ مسیحی رو بکشن،
‫هم پادشاه احمقشون رو.
‫یا ممکنه این اتفاق نشونه ای ‫از آیندمون باشه.
‫حالا فهمیدین چرا باید دیوارهای...
‫اطراف کاتگات رو تقویت کنیم؟
‫حالا قبول میکنین مالیات بدین؟
‫موافقین بگن "آره".
‫آره.
‫آره. آره. آره. آره. آره. آره.
‫تو این بلا رو سرم آوردی.
‫نمیدونم چجوری.
‫ولی تو جادوگری.
‫کار تو بوده.
‫خودت مسیرت رو انتخاب کردی. ‫کار من نبود.
‫اون همه کاری که قبلا کردی...
‫به من ربطی نداشت.
‫خدایان بیناییت رو ازت گرفتن.
‫متوجه نیستی؟
‫متوجهم.
‫باید بخوابی.
‫مسئولیت های زیادی رو دوشته.
‫ممنون اینگرید.
‫اوبه!
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫خب، چی شده؟
‫هدایامون رو برداشتن و ‫هدایای جدیدی جاشون گذاشتن.
‫اونجا رو!
‫از صف خارج نشین.
‫تکون بخورین!
‫برین به راست!
‫وایستین!
‫سرورم.
‫کمکش کنین.
‫تو رو خدا کمکش کنین!
‫پادشاه به کرات اینجوری میشن.
‫کسی دلیلش رو نمیدونه، ‫درمانش رو هم نمیدونن.
‫ولی الان بیشتر از همیشه ‫به پادشاه نیاز داریم.
‫خواهر مسیحی من، ‫هممون میدونیم.
‫ولی چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫بیا امشب دوتایی مراقبش باشیم...
‫و واسه خودش و وسکس دعا کنیم.
‫آیوار!
‫آیوار، باید این رو ببینی.
‫چی شده؟
‫اگه الان بیان از دستمون در میرن.
‫چندین روز، حتی احتمالا چند هفته ‫طول میکشه تا برسن اینجا.
‫از کجا انقدر مطمئنی؟
‫در هر صورت، هر موقع ‫که بیان...
‫مجبورن از لای اون درخت ها رد بشن.
‫وقتی هم رد بشن...
‫ما اینجا منتظرشون هستیم.
‫سرخپوستن.
‫چیکار کنیم؟
‫باید ردپاهای کنار حکاکی ها رو دنبال کنیم.
‫ردش پاک شده بود، ولی شاید ‫جلوتر دوباره پیداش کنیم.
‫موافقم.
‫نمیشه که دست رو دست بذاریم ‫تا یه اتفاقی بیفته.
‫این سرخپوستان، هرکسی که هستن، ‫برامون هدیه گذاشته بودن،
‫بهمون حمله نکردن.
‫احتمالا خودشون هم عین ‫ما کنجکاون و نمیدونن چی به چیه، هوم؟
‫هوم.
‫ولی اگه حمله کنن هم از ‫دست رو دست گذاشتن بهتره.
‫همه موافقن؟
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، بهتره همین الان شروع کینم.
‫برده؟
‫بله؟
‫بیا.
‫بیا نزدیکتر.
‫بگو ببینم...
‫دلت میخواد آزاد بشی؟
‫ها؟
‫چرا ازم چنین سوالی میپرسین؟
‫ترسیدم.
‫نه، نه، بشین.
‫بیا.
‫جواب سوالم رو ندادی.
‫دوست داری آزاد باشی؟
‫میتونی برام یه کاری انجام بدی.
‫وقتی انجامش دادی...
‫آزاد میشی.
‫الزویث؟
‫به هوش اومدی.
‫کار خداست.
‫جناب پادشاه، اگه خدا ازم ‫میخواست جونم رو براتون فدا کنم...
‫با کمال میل این کار رو میکردم.
‫ممنون.
‫حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫وایسا.
‫خدمتکارها رو میارم که کمکت کنن.
‫خواهر.
‫صبر کنین، صبر کنین.
‫چیزیم نیست.
‫چشمت آبیِ آبیه آیوار. ‫بهتره استراحت کنی.
‫آیوار.
‫فهمیدم چجوری موفق بشیم.
‫ها؟
‫فهمیدم چجوری پیروز بشیم.
‫میخوای چیکار کنی؟
‫چلاقشون میکنم.
‫بیا.
‫خب،
‫میخوای آزاد بشی؟
‫- آره. ‫- آها.
‫میخوای چیکار کنم؟
‫میخوام اینگرید رو بکشی.
‫این کار رو واسم انجام ‫میدی دوست من؟
‫داریم میرسیم.
‫میرسیم؟
‫آره.
‫به یه چیزی میرسیم. ‫نمیدونم چیه.
‫ولی دیگه داریم میرسیم.
‫میرسیم پیش اونها؟
‫رسیدیم.
‫اینجا که کسی نیست. ‫کسی نیست.
‫میدونستن.
‫آره بابا.
‫از اولش میدونستن.
‫وارد یه بازی شدیم.
‫بازی؟
‫بازی مرگ و زندگی.