‫آنچه گذشت...
‫ایگور، من تو رو عین پسرم دوست دارم.
‫اگه نکشیمش، ‫هیچوقت آزاد نمیشی.
‫نه!
‫اگه کسی وارد ملک من بشه میمیره!
‫بیا! اوبه! دور شو!
‫برگردین!
‫سوار قایق شین! تکون بخورین!
‫دیگه میرم والهالا پیش بیورن.
‫گونهیلد!
‫بذار به حال خودش باشه.
‫اصلا نمیدونم کجاییم.
‫غذایی هم نداریم.
‫حقیقت از این قراره که ‫ما احتمالا میمیریم!
‫پس باهام میای؟
‫کجا بریم؟
‫خبر نداریم بعد از مرگ بیورن ‫اونجا چه اتفاقاتی افتاده.
‫پس میفهمیم.
‫آیوار!
‫دوستت دارم.
‫عوض شدی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫یه کشتی اومده لنگرگاه!
‫ژانوس!
‫بجنبین! برین سمت آب!
‫بیاین!
‫یه کشتیه!
‫چیه؟
‫اِم، یه کشتی روسه.
فقط یه کشتیه.
‫پس تا لنگرگاه اسکورتش کنین.
‫خب، اومدیم خونه.
‫به چه فکر میکنی، ها؟
‫دارم فکر میکنم که شاید ‫اشتباه کرده باشیم.
‫عوضی! دروغگو!
‫ای احمق! ای خدای دروغین!
‫ای بزدل خائن!
‫بی جربزه!
‫عوضی!
‫خائن!
‫برگرد حیوون!
‫ای حیوون های کثیف!
‫دروغگو!
‫دنبالم بیاین.
‫میبرمتون پیش پادشاه هارالد.
‫پادشاه هارالد؟
‫درود بر شما...
‫پادشاه هارالد زیباموی.
‫درود بر شما.
‫همسرم، ملکه اینگرید.
‫ملکه اینگرید.
‫امیدوارم بذارین دریانوردان روسی...
‫که ما رو تا اینجا آوردن ‫سالم برگردن.
‫معلومه.
‫انتظار نداشتیم شما رو بر ‫تخت سلطنت ببینیم پادشاه هارالد.
‫من هم اصلا...
‫فکر نمیکردم...
‫اولین کسایی که به ‫دیدنم میان شما دو نفر باشین.
‫خدایان ساز و کار مرموزی دارن.
‫واقعا همینطوره.
‫آیوار ناتوان.
‫چی شد که برگشتین؟
‫اینجا خونه ماست.
‫شما که همرزم روس ها شده بودین.
‫میخواستیم خونه ‫خودمون رو پس بگیریم.
‫از برادر خودتون.
‫بین برادرها اختلاف پیش میاد دیگه.
‫حیت ممکنه تو جناح های متفاوتی ‫باهم مبارزه کنن.
‫شما که به خوبی ‫از این موضوع آگاهین...
‫پادشاه هارالد.
‫اکثر مردم شهر از شما متنفرن.
‫اگه اینجا بمونین، در خطرین.
‫ما فرزندان قانونی ‫راگنار لوثبروک هستیم.
‫نمیتونین بگین که مردم شهر هنوز واسه...
‫پدرمون احترام قائل نیستن ‫و ستایشش نمیکنن.
‫و وقتی حاضر شدن شما رو به عنوان ‫پادشاهشون قبول کنن،
‫قطعا ما رو هم به عنوان ‫حامیانتون قبول میکنن.
‫البته اگه واقعا حامی من باشین.
‫ممکنه از راه رسیدن شما ‫مقام من رو تحکیم کنه.
‫به قول خودتون پادشاهیم ‫رو قانونی تر کنه.
‫به نظرم باید یه ضیافت ترتیب بدیم...
‫که مصالحه جدید و...
‫غیرمنتظرمون رو جشن بگیریم.
‫پسران راگنار برگشتن خونه...
‫که از حکومت جدید حمایت کنن.
‫همه چی رو به راهه.
‫موافق نیستین؟
‫چیکار میکنی؟
‫واسه خودم برنمیدارم، ‫واسه همسرمه.
‫مریضه، باید یه کم آب بخوره.
‫متاسفم.
‫باید آب رو به طور مساوی تقسیم کنیم.
‫نمیتونیم استثنا قائل بشیم.
‫اگه بمیره چی؟
‫متاسفم.
‫چاره ای نداریم.
‫برگشتن به اینجا خجالت نداره.
‫امشب...
‫دلایل زیادی واسه ‫پایکوبی داریم.
‫دو تن از پسران راگنار برگشتن خونه.
‫آزاد بودن و میتونستن...
‫هرجای دنیا که بخوان برن.
‫قطعا به خاطر شهرتشون به گرمی...
‫ازشون استقبال میکردن.
‫ولی به جاش،
‫برگشتن کاتگات،
‫برگشتن شهر خودشون.
‫متوجهم که...
‫اکثرتون از برگشتشون ‫خوشحال نیستین.
‫خاطرات تلخی دارین.
‫حس میکنین بهتون خیانت شده.
‫ولی بذارین بهتون ‫یادآوری کنم...
‫که خدایان همیشه همدیگه ‫رو میبخشن.
‫البته نه همیشه. نتونستن لوکی رو...
‫به خاطر قتل بالدار، ‫پسر اودین، ببخشن.
‫ولی همین استثنا ‫قانونشون رو ثابت میکنه.
‫چون خدایان خودشون انسانن،
‫اکثر خصوصیات ذات انسان رو درک میکنن.
‫حسادت رو درک میکنن.
‫جاه طلبی رو درک میکنن.
‫درک میکنن که ممکنه افرادی ‫که همدیگه رو دوست دارن...
‫درنهایت همدیگه رو ‫به چالش بکشن...
‫یا حتی گاهی عزیزانشون ‫رو به قتل برسونن!
‫من خودم چنین کاری کرده بودم.
‫برادر خودم رو کشتم!
‫هر روز هم از این کارم پشیمونم!
‫هر روز.
‫آیوار از طریقه...
‫حکمرانیش تو کاتگات پشیمونه.
‫جوون بود دیگه.
‫مسئولیت خیلی سنگینی رو دوشش بود...
‫و آموزه های پدرش رو از یاد برده بود.
‫برادرش ویتسرک هم...
‫اصلا نمیخواست لاگارتا رو بکشه.
‫آخه چطور ممکنه که بخواد ‫چنین الهه ای رو بکشه!
‫جفتشون اعتراف کردن که چقدر متاسفن...
‫و اشتباه کردن.
‫و اومدن اینجا که مردم...
‫خودشون راجع بهشون قضاوت کنن.
‫شخصیت خاص خودشون رو دارن،
‫ولی خب پسران راگنار هم هستن.
‫و ما باید خیلی خوشحال باشیم...
‫که تصمیم گرفتن بیان اینجا...
‫و آیندشون رو باهامون شریک بشن.
‫خب، بگو ببینم آیوار.
‫راست گفته بودی که یکی از خدایانی؟
‫کارت درست بود.
‫خب، ممنون.
‫سعی کردم حقایق رو بیان کنم.
‫کسی علاقه چندانی به حقیقت نداره.
‫برعکس.
‫نه. ویتسرک درست میگه.
‫این ماجرا به حقیقت ربطی نداره.
‫همتون به قدرت و نفوذ عادت دارین،
‫ولی اینجا فقط باید ‫یه پادشاه داشته باشه.
‫خب تو دوران صلح،
‫اگه روس ها قصد نداشته باشن ‫دوباره بهمون حمله کنن،
‫میخواین چیکار کنین؟
‫حوصله شما راحت سر میره.
‫مشتاق هیجان و چالش هستین.
‫دیگه به جز اختلاف پیدا کردن...
‫و درگیر شدن چه کاری براتون میمونه؟
‫شب خوبی داشتی؟
‫حرف نداشت.
‫- درود بر آیوار! ‫- آره!
‫درود بر آیوار!
‫- درود بر ویتسرک! ‫- درود بر ویتسرک!
‫- درود بر راگنار! ‫- درود بر راگنار!
‫درود بر راگنار!
‫دیگه چی شده، ها؟
‫نمیدونم.
‫نمیدونم چیکار کنم؟
‫منظورت چیه؟
‫فکر نکنم سرنوشت من یا تو...
‫اینجا به تحقق بپیونده.
‫ولی از طرف دیگه...
‫اصلا نمیدونم باید چیکار کنم.
‫انگار تو یه...
‫قایق روبازم.
‫وسط دریا گم شدم...
‫و هیچ طرف خشکی نمیبینم.
‫هدفی ندارم،
‫سفرم بی معناست.
‫تا حالا نشده تو هم ‫چنین حسی داشته باشی؟
‫من خیلی وقته که گم شدم.
‫نمیدونم گم نشدن چه شکلیه.
‫بگو ببینم اوتر،
‫اولین خاطراتی که یادته رو تعریف کن.
‫چیزی از اوایل زندگیم یادم نیست.
‫امکان نداره.
‫خیلی خب.
‫من به شدت از دوران کودکیم متنفر بودم.
‫همش دلم میخواست بزرگ بشم.
‫دلم میخواست سنم بره بالا.
‫که بتونم خودم تصمیم ‫بگیرم چه آدمی باشم.
‫ولی تو وایکینگ بودی.
‫به ما که گفته بودی وایکینگ بودی.
‫بهتون گفتم وایکینگ ‫بودم که خوشحال بشین.
‫که بتونین من رو بشناسین ‫و برام جایگاهی قائل بشین.
‫من نیازی به تسلی خاطر ندارم.
‫مطمئنی؟
‫دیگه دارم از این بازی هات...
‫و عدم صداقتت خسته میشم.
‫من به اطرافم نگاه میکنم ‫و میفهمم حقیقت از چه قراره...
‫میفهمم کجاییم...
‫و کارمون به کجا رسیده.
‫نگو که داری ایمانت رو از ‫دست میدی اوبه.
‫تو ایمانت رو از دست نمیدی.
‫هرکی بده، تو نمیدی.
‫چی شد؟
‫شبانه مرد.
‫مادرش بهم گفت آب دریا ‫رو خورده بوده.
‫میشه این رو بهش بدم؟
‫غذای خیلی کمی برامون مونده.
‫آب خیلی کمی مونده.
‫این پسرک بیچاره آخرین نفری نیست که میمیره.
‫میدونم.
‫من اینجا نبودم ای فرد باستانی.
‫خودم حواسم بهت بود.
‫فکر کردی چون نابینا هستم، ‫نمیتونم ببینم؟
‫مطمئن نیستم که بازگشتم ‫کار درستی بوده یا نه.
‫هارالد شک کرده...
‫که اومدم سرنگونش کنم.
‫شاید بهتر باشه بکنم،
‫آخه تصور خدمت کردن ‫بهش هم حالم رو به هم میزنه.
‫آیوار بیچاره.
‫هیچ رو به هیچ ربط میدی.
‫به پدرت فکر کن....
‫همین جا نشسته بود،
‫داشت به رویای سرزمینی...
‫فراتر از کل این سرزمین ها فکر میکرد.
‫یادت نیست؟
‫پس سرنوشت من اینجا ‫محقق نمیشه.
‫من نمیتونم بهت مشورتی بدم.
‫ولی دیدم که یکی از جواب های...
‫احتمالی سوالت تو جیبت هست.
‫آیوار ناتوان.
‫برادر عزیزم.
‫حتما اودین موقع رسیدنت تو...
‫تالار بزرگ جشن بزرگی برپا کرده.
‫حتما خدایان به بیورن آیرونساید،
‫فرزند راگنار،
‫ادای احترام کردن.
‫وقتی من بهت ملحق بشم،
‫جشنی در کار نیست.
‫آخه من با زندگیم چیکار کردم، ها؟
‫من یه آدم منگ و...
‫بی بند و بار بودم.
‫برادری که از همه بیشتر دوستش دارم،
‫اوبه رو ترک کردم.
‫لاگارتا رو کشتم.
‫من به عمرم فقط دو زن رو دوست داشتم ‫و سرنوشت جفتشون دردناک بود.
‫هرگز ازدواج نکردم،
‫هرگز بچه دار نشدم.
‫عین دوم آیوار دنبالش راه افتادم...
‫و حتی دلیلش رو هم نمیدونم.
‫حتما خدایان ازم متنفرن.
‫ولی حتما خودت تا الان ‫همه این چیزها رو میدونی بیورن.
‫حتما حرف هاشون و خنده هاشون...
‫رو میشنوی.
‫واسه همین اگه حرفی ناشی ‫از مهر بهم بزنی...
‫روحم عذاب بیشتری میبینه.
‫ویتسرک، خدایان رو ‫انقدر بی عاطفه ندون.
‫تو کی هستی؟
‫روحی؟
‫نه. من ایدان هستم.
‫تو رو هم به خوبی میشناسم.
‫اگه دلت بخواد امشب...
‫باهات صحبت میکنم.
‫اینجا خیلی موفق شدی.
‫آره. خودم هم همینطور فکر میکردم.
‫همیشه تصور میکردم که ‫سرنوشتم حکمرانیه.
‫میخواستم پادشاه کل نروژ باشم.
‫حتی بیورن آیرونساید رو هم ‫واسه پادشاهی به چالش کشیدم...
‫و تقلب کردم که خودم ‫پادشاه بشم.
‫ولی الان...
‫مطمئن نیستم که اصلا...
‫چنین چیزی رو میخواستم یا نه.
‫پادشاه بودن لذت و رضایت خیلی...
‫کمی به ارمغان میاره.
‫موافق نیستی...
‫پادشاه آیوار؟
‫برگشتم اینجا، اِم...
‫فکر میکردم میتونم ‫خودم رو تغییر بدم.
‫میتونم همون آدم سابق بشم.
‫همون آدمی بشم...
‫که دلش میخواست ‫حکمرانی کنه،
‫دلش میخواست هرکاری بکنه ‫تا تاج و تخت رو به دست بیاره.
‫ولی نشستن رو اون ‫تخت پادشاهی...
‫هیچ ارزشی نداره.
‫فقط توهمی از قدرت ایجاد میکنه...
‫که مسبب به وجود اومد نوعی ‫جنون تو وجود آدم میشه.
‫درست نمیگم؟
‫درست نمیگم آیوار؟
‫اعتراف کن!
‫آره. آره.
‫درسته.
‫مطمئن نیستم که از جایگاهی که ‫دوباره به دست آوردم خوشم میاد یا نه.
‫واقعا دلم نمیخواد به ‫کاتگات حکمرانی کنم.
‫به نظرم حکمرانی به کاتگات ‫کار خسته کننده ایه.
‫تازه با یه جادوگر هم ازدواج کردم...
‫که میدونم اصلا دوستم نداره.
‫زنی که واقعا عاشقش هستم هم مرده.
‫شاید مرگش هم تقصیر من باشه.
‫بیا راجع به عشق صحبت نکنیم.
‫خب، حداقل تو میتونی ‫با برادرانت صحبت کنی.
‫من کسی رو ندارم. ‫همیشه تک و تنهام.
‫نه.
‫برادرت، هافدان، اینجاست.
‫همین الان داره ‫به حرفمون گوش میده.
‫پدرم، مادرم و...
‫برادرانم هم اینجا حضور دارن.
‫همه کنارمون نشستن.
‫اعتقاد نداری؟
‫هافدان مرده.
‫دیگه مدت زیادی از مرگش گذشته.
‫مسلما خودم کشتمش.
‫به نظرت میاد دیدنم؟
‫امیدوارم خدایان من رو ببخشن.
‫ولی فکر نکنم امکان داشته باشه ببخشنم.
‫فهمیدم تو کی هستی.
‫ایدان، الهه ای که موهبت ‫جوانی ابدی داره.
‫حتما اودین تو رو فرستاده پیش من.
‫من از کسی دستور نگرفتم.
‫من تو رو کل عمرت ‫تحت نظر داشتم.
‫خوشی ها و دردهات رو باهات شریک شدم.
‫واسه همین تصمیم ‫گرفتم با ظاهری که...
‫لیاقتش رو داشته باشی ‫جلوت ظاهر بشم.
‫پیشم میمونی؟
‫فقط تا سپیده دم میمونم.
‫ولی هنوز کلی تا سپیده دم مونده.
‫پس دیگه گریه نکن ‫ویتسرک عزیز.
‫دیگه گریه نکن.
‫ملت فکر میکنن که تو خطرناک نیستی،
‫ولی من میدونم که اینطور نیست.
‫از بین تمام پسرانم،
‫میخواستم تو رو بیارم اینجا...
‫و به نظرم مهم ترین...
‫شخص در راستای شکل گیری...
‫آینده ملتمون تو هستی.
‫طرز فکر تو با بقیه فرق داره.
‫تو غیر قابل پیش بینی هستی.
‫خشم یه موهبته!
‫چیزی که تو مغزته یه موهبته!
‫همه همیشه تو رو دست کم میگیرم.
‫باید کاری کنی که ‫تقاص این کارشون رو پس بدن.
‫هوشمندانه از خشمت استفاده کن.
‫پسرم، بهت قول میدم در اون صورت...
‫یه روزی کل مردم دنیا اسم آیوار...
‫ناتوان رو بدونن و ازش بترسن.
‫رحم نکن.
‫پولم رو بده!
‫بده ببینم، بده ببینم.
‫پولت رو که گرفتی!
‫چه بامزه! ‫پولم رو بده!
‫پولم رو بده ببینم!
‫اگه پولم رو ندی دوتا...
‫واسه چی انداختیش؟
‫آهای، با توئم! چلاق!
‫ملکه اینگرید بهمون گفت ‫که در دوران صلح...
‫چاره ای جز این نداریم که ‫اختلاف پیدا کنیم.
‫درست میگفت.
‫بدون شک همگی دوست ‫داریم این موضوع رو انکار کنیم،
‫ولی قطعا رخ میده.
‫مگه این که هنوز بتونیم ‫باهمدیگه یه کاری بکنیم.
‫یه کاری هم هست. ‫همین کار.
‫خواهش میکنم آب بخور راگنار.
‫خواهش میکنم آب بخور.
‫چیزی نمیخوره.
‫امکان نداره بمیره.
‫- معلومه که ممکنه بمیره. ‫- نه!
‫- امکان نداره. ‫- تو که از خدایان نیستی.
‫نمیتونی نجاتش بدی.
‫تقصیر منه!
‫اصلا نباید کاتگات رو ترک میکردیم!
‫واسه چی داریم اینجا...
‫وسط ناکجاآباد میمیریم؟
‫وسط اقیانوس؟
‫تصمیمش که با خودت نبود اوبه.
‫خدایان ما رو آوردن اینجا. ‫خدایان سرنوشتمون رو تعیین کردن.
‫متاسفانه اوبه ایمانش رو از دست داده.
‫دیگه معتقد نیست. ‫معتقدی اوبه؟
‫اوبه!
‫اوبه، خواهش میکنم، نه!
‫نه!
‫اوبه!
‫اوبه، نه! بس کن!
‫مگه نمیفهمی؟
‫اگه بخواین چنین رفتاری داشته باشین ‫و سعی کنین همدیگه رو بکشین،
‫با شتیل و افرادی که ‫ولشون کردیم فرقی نداریم.
‫هیچ فرقی نداریم.
‫اگه بخوایم عین ‫قبل رفتار کنیم،
‫اصلا واسه چی سعی داریم ‫یه سرزمین جدید پیدا کنیم؟
‫اوبه، تو رو به خدایان.
‫دوستان من،
‫خبر هیجان انگیزی دارم.
‫خب، اگه خبر هیجان انگیزی براتون نداشتم...
‫که اصلا پادشاه به درد بخوری نبودم.
‫پادشاه بیورن معتقد بود که کاتگات ‫فقط میتونه با داد و ستد وجود داشته باشه.
‫اینطور نیست.
‫البته درسته که ما همیشه بازرگان بودیم.
‫تا دورافتاده ترین نقاط زمین رفتیم...
‫که با بقیه مردم و بقیه ‫ملت ها داد و ستد کنیم.
‫ولی کشورهای ما تو اسکاندیناوی کوچک هستن.
‫چیز خاصی هم واسه ‫داد و ستد نداریم.
‫به جاش به خیلی جاها هجوم بردیم.
‫حملاتمون هم موفقیت آمیز بودن.
‫آره!
‫الان تو انگلستان، ایرلند، امپراتوری فرانک...
‫و روس حضور داریم!
‫آره!
‫داریم تو تمام این نقاط ‫جا خشک میکنیم.
‫و نفوذمون نسبت به وسعت ‫کشورمون خیلی رشد کرده.
‫اگه به حملاتمون ادامه ندیم،
‫اگه به پیروزی هامون ‫در نبردها ادامه ندیم،
‫اگه نواحی جدید ‫رو فتح نکنیم،
‫به زودی تمام چیزهایی رو ‫که به دست آوردیم از دست میدیم.
‫تو انگلستان، جایگاهمون رو ‫تو یورک، مرسیا و...
‫نورث آمبرلند محکم کردیم.
‫هنوز هم تو وسکس ‫یه مستعمره داریم...
‫که اوبه برامون به ارمغان آورده بود.
‫ولی وسکس...
‫همچنان قدرتمنده،
‫همچنان آخرین قلمرو انگلستانه.
‫تمام قبایل ساکسون با پادشاهشون، ‫آلفرد، بیعت کردن.
‫و اگه با قلمروش کاری نداشته باشم،
‫قطعا مستعمره هامون رو نابود میکنه...
‫و نواحی از دست رفتش ‫رو پس میگیره.
‫نباید چنین اجازه ای بهش بدیم.
‫بهم گفتن تمام قهرمانان ‫کبیرمون مردن.
‫شاید شما هم این ‫حرف رو باور کنین.
‫ولی به نظر من، ‫درحالی که افراد پادشاه...
‫دارن به سختی خارج ‫از کشور مبارزه میکنن،
‫همتون اینجا تو کاتگات جا خوش کردین...
‫و از محصولات سرزمینمون تغذیه میکنین ‫و یادتون رفته واقعا کی هستین.
‫یادتون رفته که وایکینگ هستین.
‫شما فرزندان خدایان هستن و ‫مشتاقین که به والهالا برین.
‫راگنار لوثبروک در راه ‫چنین وضعیتی مرد؟
‫جونش رو فدا کرد که شما ‫زندگی راحتی داشته باشین...
‫و شرایط متعادلی داشته باشین؟
‫من زمان مرگ پدرم کنارش بودم.
‫شاهد بودم که تو قفسی که ‫زیرش پر از افعی بود فرسوده شد.
‫آخرین حرفش رو هم شنیدم. ‫اصلا دنبال ترحم نبود.
‫خوشحال بود که داره میمیره.
‫میخندید، چون میدونست که به زودی ‫با خدایان هم نشین میشه.
‫ولی پسرانش و شما که مردمش ‫باشین رو ترغیب کرد که انتقامش رو بگیرین.
‫بعد از مرگش، ویروس دین مسیحیت ‫سراسر دنیا پخش شده و حتی...
‫برادران روسمون هم ‫به این ویروس آلوده شدن.
‫ولی هنوز ادعا میکنین وایکینگ هستین.
‫پس عین وایکینگ ها رفتار کنین!
‫زندگی های راحتتون رو فراموش کنین.
‫با من بیاین و پادشاه آلفرد رو شکست بدین!
‫با من بیاین و انگلستان و تمام ‫غنائمش رو فتح کنین!
‫حق آبا و اجدادیتون رو پس بگیرین.
‫مثل خدایان باشین و دنبال رسیدن به والهالا باشین!
‫والهالا!
‫درود بر آیوار! ‫درود بر آیوار!