‫آنچه گذشت...
‫باید رییس جدیدی واسه ‫محافظینم انتخاب کنم.
‫میخواستم ببینم تو چنین ‫مقامی رو قبول میکنی یا نه.
‫باید سعی کنیم تو این سرزمین ‫متروکه مستقر بشیم.
‫پیشنهاد میکنم در قدم بعدی...
‫این سرزمین رو به طور مساوی بین ‫تمام خانواده ها تقسیم کنیم.
‫دیگه نمیتونی کنار بیورن باشی.
‫میتونی کنار من باشی.
‫آیوار با برادرم متحد شده.
‫باید واسه حملشون آماده بشیم.
‫چالش های بزرگی پیش رومونه، ‫ولی باید وارد عمل بشیم.
‫واسه چی میخواستی ملکه بشی؟
‫چون بچه بیورن تو شکممه.
‫میتونم مثل بچه خودم بزرگش کنم.
‫چطور ممکنه به ازدواج با ‫پادشاه هارالد فکر کنی؟
‫من مزیتی ندارم.
‫بیا، زود باش! اینجا رو!
‫این نهنگ تو ملک من ‫به خشکی نشسته.
‫مگه همه باهمدیگه همراه نبودیم؟
‫خدایان تصمیم خودشون رو میگیرن.
‫دوران قهرمانان کبیر به ‫اتمام رسیده بیورن.
‫شاید دوران طلایی وایکینگ ها ‫خاتمه پیدا کرده باشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫فکر نمیکنم شتیل اون نهنگ ‫رو با کسی تقسیم کنه.
‫بادی باهامون تقسیمش کنن، ‫وگرنه بعضی هامون هلاک میشیم.
‫این چیزها براش مهم نیست.
‫خب، باید باشه.
‫متوجه نیستی. شتیل هرکسی رو ‫که سد راهش بشه میکشه.
‫با خشونت ایسلند رو ‫طلب کرد.
‫تنها خانواده ای رو که میتونستن ‫به چالش بکشنش کشت.
‫اینجا هم همون کار رو میکنه.
‫فلوکی رو اون کشته؟
‫معلومه که خودش فلوکی رو کشته.
‫قرار بود فلوکی پادشاه ایسلند باشه.
‫همه میدونستن که پادشاه میشه، ‫شتیل هم مجبور شد ترتیبش رو بده.
‫البته من نمیدونم کجا کشتش.
‫مدرکی هم ندارم.
‫ولی میدونم که حتما ‫شتیل فلوکی رو کشته.
‫چیکار کنیم؟
‫فقط باید آماده باشیم.
‫سنگین هاشون رو لازم داریم.
‫یالا!
‫آیوار.
‫وقتشه که حرکت کنیم. ‫وقتشه که حرکت کنیم.
‫- یالا. ‫- آخ!
‫- یالا. ‫- باشه.
‫کنجکاوم بدونم اگه میدونست داره با یه ‫جادوگر ازدواج میکنه، چه فکری میکرد.
‫میدونه.
‫آره، براش مهم نیست.
‫درنتیجه نمیتونی من رو کنترل کنی اریک.
‫نمیتونی چیزی رو واسه ‫هارالد فاش کنی.
‫نمیتونی مایه خجالتم بشی.
‫ضمنا، نمیتونی من رو ‫به عنوان برده بفروشی.
‫- چی؟ ‫- خودت شنیدی چی گفتم.
‫همیشه این کار رو ترجیح میدادی.
‫همه برده میفروشن.
‫تو هیچی راجع به من نمیدونی.
‫این رو میدونم...
‫که یه بار من رو فروخته بودی.
‫یادت نمیاد؟
‫معلومه که یادت نمیاد. ‫ولی من یادمه.
‫چطور ممکنه فراموش کنم؟
‫میخوای چی بگم؟
‫هیچی.
‫حالا برو.
‫دارم لباس عروسم رو میدوزم.
‫میتونی آینده رو ببینی؟
‫غذا لازم داریم!
‫پسرم داره از گرسنگی هلاک میشه!
‫از اینجا برین!
‫مال شما نیست!
‫چی میخواین؟
‫یه سهم منصفانه میخوایم!
‫به سهمتون میرسین.
‫- شما که چیزی نمیدین! ‫- اومدیم خودمون سهممون رو بگیریم.
‫اگه وارد ملک من بشین،
‫مرگتون گردن خودتونه!
‫ببینین چی میگم، جدی میگه! ‫از اینجا برین!
‫برگردین! خواهش میکنم!
‫ما غذا لازم داریم!
‫اگه کسی وارد ملک من بشه میمیره!
‫هدفت از این کار چیه شتیل، ها؟
‫اون نهنگ تو ملک من به خشکی نشسته!
‫باید با بقیه تقسیمش کنی!
‫نعمت خدایان بوده!
‫نعمتش رو واسه من فرستاده. ‫مگه میشه معنای دیگه ای داشته باشه؟
‫دیوونه شدی، ها؟
‫خدایان من رو برگزیدن.
‫برات مهم نیست که ‫بقیه افراد بمیرن.
‫اینجا من پادشاهم! ‫خودم تصمیم میگیرم کی از گرسنگی بمیره.
‫چنین تصمیمی نمیگیری قاتل!
‫بدین سر جسم حضرت مسیح ‫خودشان را سلاخی کردند!
‫نه!
‫پسرم!
‫بیا! اوبه! دور شو!
‫فرودی!
‫توروی!
‫برین!
‫بریم سمت قایق ها!
‫- بجنبین! ‫- بدوین! بدوین!
‫- زخمی شدی. ‫- نه، چیزی نیست.
‫فرودی!
‫برگردین!
‫تکون بخورین! ‫سوار قایق بشین!
‫تکون بخورین!
‫کجا میری؟
‫- سوار قایق شو! ‫- نه، نمیتونم.
‫نه غذا داریم، نه آب داریم. هیچی نداریم.
‫نترسین!
‫همه چی درست میشه!
‫پارو بزنین! پارو بزنین!
‫میخوایم چیکار کنیم؟
‫همه چی درست میشه، ‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫من رو ببینین.
‫من پادشاه گرینلندم.
‫پایکوبی کنین! ‫پایکوبی کنین!
‫پایکوبی کنین.
‫چیزی که قول داده بودی رو آوردی؟
‫معلومه.
‫بابت ترفیعت تبریک میگم.
‫ممنون.
‫لزومی نداره علاقمون به ‫همدیگه کاهش پیدا کنه.
‫چی؟
‫تله است.
‫از من بشنوین، تله است.
‫بهتون که گفتم.
‫اون کیه؟
‫شاهزاده دیر،
‫ارتش کی یف بهتون ‫ادای احترام میکنه...
‫و از این به بعد علاقه و وفاداریمون رو...
‫نسبت به شما و شاهزاده ایگور ابراز میکنیم.
‫خدا یارمون باشه.
‫ممنون.
‫خدا یارمون باشه. آمین.
‫به مکان به نام گلگتا رسیدن.
‫یعنی "محل جمجمه".
‫اونجا به حضرت مسیح آب انگور مسموم...
‫تعارف کردن.
‫ولی حضرت مسیح آب انگور ‫رو مزه کرد و نخورد.
‫وقتی به صلیب کشیدنش...
‫لباس هاش رو پاره کردن.
‫بالای سرش اتهامش رو نوشتن.
‫"این مسیحه، پادشاه یهودیانه."
‫هرکی از اونجا رد میشد ‫بهش توهین میکرد...
‫و سرش رو تکون میداد و میگفت:
‫"اگه پیامبر خدا هستی از ‫صلیب بیا پایین دیگه."
‫کشیشان اعظم و ریش سفیدان ‫هم مسخره کردنش.
‫گفتن: "بقیه رو نجات داده، ‫ولی نمیتونه خودش رو نجات بده."
‫"اون پادشاه بیت المقدسه."
‫"اگه از صلیب اومد پایین..."
‫"حرفش رو باور میکنیم."
‫"من پیامبر خدا هستم."
‫برادران من.
‫بیاین همگی با صلح و صفا ‫کنار همدیگه زندگی کنیم.
‫بیاین همونطور که خداوند ‫میخواد زندگی کنیم.
‫بیاین صحبت کنیم...
‫و تا ابد اختلافاتمون رو کنار بذاریم.
‫ایگور، من تو رو عین ‫پسرم دوست دارم.
‫آیوار، تو رو هم عین ‫برادرم دوست دارم.
‫حرفش رو باور نکن.
‫اون اصلا نمیدونه دوست داشتن یعنی چی.
‫خیلی مسخره است، ‫داره دروغ میگه.
‫به خاطر خدا،
‫شما رو به خدا،
‫شما رو به تمام مقدساتتون،
‫خواهش میکنم بیاین با ‫صلح و دوستی زندگی کنیم.
‫برادران من...
‫خداوند میبینه تو ‫قلبمون چه خبره.
‫بیاین همدیگه رو ‫دوست داشته باشیم.
‫تنها خواسته من همینه.
‫برادران مسیحی من،
‫تنها خواسته من همینه.
‫خواسته دیگه ای ندارم.
‫این تیر و کمان رو بگیر ‫و عموت رو بکش.
‫- خداوند دستور داده... ‫- دیگه چلاق نباش.
‫... همدیگه رو ببخشیم.
‫نمیدونم.
‫شاید واقعا به طریق خودش...
‫من رو دوست داره.
‫اگه نکشیمش، ‫هرگز آزاد نمیشی.
‫من دوستت دارم، ‫خودت که میدونی.
‫بذار کمکت کنم.
‫من خودم رو فدای شما میکنم.
‫نه، نه، وایسا.
‫بذار خودم بکشمش.
‫بذار من بکشمش.|
‫نه، ایگور.
‫تو نه!
‫نه!
‫متاسفم.
‫خداوندا، ببخششون،
‫آخه نمیفهمن دارن چیکار میکنن.
‫اومدی.
‫میخوام برای خودت و اینگرید ‫آرزوی خوش بختی کنم.
‫یعنی نمیخوای باهام ازدواج کنی؟
‫نه.
‫من نمیتونم باهات ازدواج کنم.
‫متوجه نمیشم.
‫من در اعماق وجودم ‫هنوز همسر بیورن هستم.
‫دیگه باید برم.
‫کجا میری؟
‫میرم پیش عشقم.
‫- گونهیلد. ‫- ولش کن.
‫بذار به حال خودش باشه.
‫من دیگه میرم پیش بیورن.
‫میرم والهالا.
‫خب، زنده موندیم، ‫همین خیلی مهمه.
‫ولی داریم کجا میریم؟
‫فعلا میریم هرجایی که باد ‫و امواج هدایتمون کنن.
‫اصلا نمیدونیم کجاییم.
‫سنگ خورشید هم که نداریم.
‫غذایی هم نداریم.
‫غذا رو پیدا میکنیم.
‫ولی آبی نداریم.
‫اگه آبی نداشته باشیم که ‫در هر صورت میمیریم.
‫خدا روزی رسونه.
‫کاش به خدای تو اعتقاد داشتم.
‫کجا یاد گرفتی اونجوری ‫مبارزه کنی؟
‫چی؟
‫تو کشیشی.
‫رفتی حوزه علمیه و ‫مبلغ مذهبی شدی.
‫خودت گفته بودی.
‫خب، کی بهت یاد داده که ‫اینجوری با سلاح کار کنی؟
‫کجا یاد گرفتی عین ‫جنگجوها مبارزه کنی؟
‫به امپراتوری بیزانس سفر کرده بودم.
‫چند تن از بزرگترین جنگجوهای ‫دنیا بهم مبارزه یاد دادن.
‫کجای بیزانس بودی؟
‫همون جایی که کاخ امپراتوری هست.
‫واسه چی بهت مبارزه یاد دادن؟
‫مسلما واسه این که بتونم عضو ‫محافظین شخصیش بشم.
‫همیشه محافظینش رو از ‫بین وایکینگ ها انتخاب میکرد.
‫تو که بهمون گفته بودی کشیش ساکسونی.
‫نه، بهتون گفته بودم اوترِ ‫واقعی کشیش ساکسون بوده.
‫من هویتش رو از آن خودم کردم.
‫مذهبش رو هم همینطور.
‫اوتر، دوست من، تو بارها و بارها ‫بهمون دروغ گفتی.
‫من فقط راستش رو بهتون گفتم.
‫هیچکس از حقیقت خوشش نمیاد.
‫فقط همون چیزهایی که دوست ‫دارن بشنون رو میشنون.
‫حقیقت از این قراره که ‫ما احتمالا میمیریم.
‫تقصیر منه؟
‫نه.
‫نه، تقصیر منه.
‫من داستان هات رو باور میکنم.
‫اونجا رو.
‫باورم نمیشه.
‫گاهی اوقات آدم ‫باید باور داشته باشه.
‫جمعش کنین!
‫بارون رو جمع کنین!
‫و نعمات خداوند چون باران ملایمی ‫که از بهشت میبارد از آن شما میشود.
‫وای!
‫ایگوره.
‫خب، حالا چه برنامه ای داری آیوار؟
‫نمیدونم.
‫بستگی داره.
‫به چی؟
‫به تو.
‫خودت که میدونی.
‫ولی من دیگه اومدم اینجا ‫و برگشتم پیش خانوادم.
‫یعنی خانوادت بیشتر از من اهمیت دارن.
‫عذر میخوام.
‫نگران نباش.
‫من آرزوهای دیگه ای هم دارم.
‫که بری دنبالشون؟
‫یه سری کار نیمه تموم دارم.
‫نگران من نباش.
‫هوم؟
‫پس اگه سرزنشم...
‫نمیکنی، خوشحالم.
‫آخه چطور میتونم سرزنشت کنم؟
‫چون میتونستیم باهمدیگه ازدواج کنیم.
‫گوش کنین ملت. ملت! گوش کنین.
‫ما ستمگری رو سرنگون کردیم...
‫که تنها آرزوش این بود که ‫خودش پادشاه روس ها بشه.
‫اولگ برادر من بود.
‫ولی با این حال،
‫نمیتونستم بذارم چنین بلایی ‫سر کشورم بیاد!
‫نمیتونستم بذارم چنین بلایی ‫سر برادرزاده کوچک، ایگور، بیاد...
‫که ولیعهد حقیقی این سرزمینه.
‫ولی هیچ کدوم این دستاوردها...
‫بدون دخالت برادران وایکینگمون...
‫میسر نمیشد.
‫از همتون سپاس گزاریم.
‫- زنده باش! ‫- زنده باد!
‫میخوای تو کی یف بمونی؟
‫خودت چی؟
‫نه بابا.
‫کاتیا گفته میتونستیم ‫باهم ازدواج کنیم.
‫- ازدواج؟ ‫- آره.
‫من دوستش دارم.
‫ولی میدونم که نمیخواد ‫اینجا بمونم.
‫پس باهام میای؟
‫کجا بریم؟
‫خب، خبر نداریم بعد از مرگ ‫بیورن اونجا چه خبر بوده.
‫خب، پس میفهمیم.
‫چرا مرددی؟
‫آخه اصلا چرا سوال میکنی؟
‫خودت که میدونی سرنوشت ما ‫اینه که کنار هم باشیم.
‫آخه یا قراره تو من رو بکشی، ‫یا من تو رو بکشم.
‫هوم.
‫خداوند بهت برکت بده ‫و امروز و تا آخر عمرت...
‫نگهدارت باشه دوست من.
‫پس بدرود آیوار.
‫بهت قول میدم به یادت بمونم...
‫و فراموشت نکنم.
‫و حتما اطمینان حاصل میکنم...
‫که کسی آیوار ناتوان رو فراموش نکنه.
‫آیواری که پادشاه بود...
‫و مرد بزرگی بود.
‫تو میگی دوستم داری آیوار، ‫ولی نداری.
‫تو عاشق همسرت، فریدیس، بودی.
‫و ذهنت من رو باهاش اشتباه میگیره.
‫ولی من اون نیستم...
‫و وقتی متوجه این موضوع بشی، ‫ازم ناامید میشی.
‫واسه همین باید بری.
‫آیوار!
‫بهت گفتم داری میری.
‫نمیتونی. اِم... بهت اجازه نمیدم.
‫کل این سرزمین مال منه. ‫آسمون و ابرها هم مال منن.
‫ولی من مال تو نیستم.
‫پس حقیقت داره.
‫داری میری.
‫تو دیگه بچه نیستی.
‫فقط مردها میتونن پادشاه باشن.
‫مردها هم باید کارهای بچگونه رو کنار بذارن...
‫و یاد بگیرن رو پای خودشون وایستن.
‫اینجا همه دوستت دارن.
‫اگه به نظرم در امان ‫نبودی که نمیرفتم.
‫تو در امانی.
‫و پادشاه میشی.
‫بریم.
‫عوض شدی.
‫آدم که هیچوقت عوض نمیشه، ‫فکر میکنیم ملت عوض شدن.
‫نه، تو عوض شدی.