‫همه دنبال اون بچه گشتن.
‫دو روز بعد، ترنر جسد کیلب رو پیدا کرد. ‫[آنچه گذشت]
‫کیلب؟
‫پسرشون. اون ماجرا ‫واقعاً ترنر رو به‌هم ریخت.
‫سلام. مدت زیادیه ندیدمت.
‫خیلی چیزا منو مشغول نگه داشته.
‫همه‌مون مشغولیم. ولی بازم ‫می‌تونی به یکی زنگ بزنی.
‫این تتو. ببین، ‫کی همچین چیزی رو تتو می‌کنه؟
‫جوهرش تکه‌های طلا داره. طلای واقعی.
‫کسی از شما اونو می‌شناسه؟ ‫کسی از شما این دختر رو می‌شناسه؟
‫اگه بتونید کمک کنید...
‫چیزی درباره‌ی تتوهای طلا می‌دونی؟
‫من چیزی برای تو ندارم، تی.
‫بی‌خیالش شو.
‫بله.
‫قربانی ناشناس رو پیدا کردم.
‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫این یکی قشنگه.
‫- مامانی... ‫- هوم؟
‫چرا باید بمیریم؟
‫چون این دنیا فقط شروعه.
‫و آدمای ما باید جاهای دیگه‌ای برن.
‫ال-او-وین؟
‫آره. جایی که همه‌مون می‌ریم
‫وقتی زمان بودنمون توی اینجا تموم بشه.
‫چه شکلیه؟
‫شبیه اینه.
‫می‌تونیم توی ال-او-وین پرواز کنیم؟
‫هر چیزی که بتونی رویاشو داشته باشی،
‫اونجا می‌تونی انجامش بدی.
‫پس اگه یه روز به چیزی فکر کردی ‫که بخوای بهم بگی،
‫بیا اینجا.
‫هوم.
‫من پیاده برمی‌گردم به خونه.
‫می‌خوای باهام بیای؟
‫یکم دیگه میام.
‫باشه، دختر مهربونم.
‫لوسی کوک، هفت‌ساله بوده که گم شدن ‫اون از خونه‌ی پدرش که توی همین پارکه
‫گزارش شده. ۱۹ جولای ۲۰۱۰.
‫- مطمئنیم این قربانی ناشناس ماست؟ ‫- خودشه.
‫فکر کردم دیده بودمش. ‫برای همین آشنا به نظر می‌اومد.
‫ولی بزرگ شده بود.
‫- داریم درباره‌ی چی حرف می‌زنیم؟ ‫- پرونده‌ی من بود، ربوده شدن لوسی کوک.
‫اون از خونه پدرش در حاشیه پارک غیبش زد.
‫نه اثری از ورود غیر مجاز بود، ‫نه نامه‌ی باج‌خواهی،
‫خونش روی فرش بود، ردی نبود که دنبال کنم.
‫همه‌چیز به پدرش اشاره داشت.
‫همه‌مون فکر کردیم اون دختره رو کشته. ‫فقط تو این فکرو نکردی، کایل.
‫آره، ولی من کلی وقت تلف کردم ‫تا ثابتش کنم.
‫می‌تونی ۲۴ ساعت بهم وقت بدی ‫قبل از اینکه اسم رو اعلام کنی؟
‫آره، باشه.
‫وقتی مردم بفهمن، ‫اینجا حسابی شلوغ می‌شه.
‫پدر لوسی، روری کوک، ‫کمتر از یه سال بعد از این ماجرا کشته شد.
‫اون رفت به فرزنو تا از این ماجرا فرار کنه.
‫یکی پیداش کرد، اونو بیرون ‫یه کافه اون‌قدر کتک زد تا مرد.
‫مردم راه خودشونو برای ‫برخورد با قاتلای بچه‌ها دارن.
‫ولی اون نکشتش.
‫- مادرش توی پارک کار می‌کرد؟ ‫- مگی. زن خوبی بود.
‫سال‌ها توی دفتر مدیریت پارک کار کرد.
‫تا وقتی که مریض شد. سرطان.
‫اینجا نوشته سه هفته قبل ‫از گم شدن لوسی مُرده.
‫مادرش به آسایشگاه رفت.
‫لوسی رفت پیش روری و برادر ناتنیش.
‫فکر کنم جیمز بود.
‫آره، جیمز کوک. اینجا نوشته ‫یه آدرس فعلی توی فرزنو داره.
‫می‌رم ببینم چی می‌دونه.
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫احتمالاً بهت نمی‌گه، ولی...
‫کارت در مورد شناسایی این دختر خوب بود.
‫می‌خوام فعالیت تلفنی ۴۸ ساعت آخر ‫تدی رد‌واین
‫رو برام دربیاری.
‫این‌بار نمی‌تونی پیش پاول بخاطر ‫آزار و اذیت من شکایت کنی.
‫گفتم که، شکایت نکردم. نگران بودم.
‫عادت قدیمیه.
‫یه سری چیزای قدیمی رو نگاه کردم، ‫و... اینو پیدا کردم.
‫و یه لیست از مشاورای کمپ
‫و آدمایی که با کمپ در ارتباط بودن، ‫توی سال‌هایی که بودم، شاید...
‫به کارت بیاد.
‫فکر کنم شناسایی‌ش کردیم.
‫اوه. خب.
‫پس هیچی.
‫نه، من... خوشبخت نیستم.
‫اون روز ازم پرسیدی و من ‫دروغ گفتم که خوشبختم، ولی نیستم.
‫سعی می‌کنم ادامه بدم.
‫ذهنمو مشغول نگه دارم، ولی...
‫من هنوز...
‫به همه‌ی چیزاییش
‫که دلم براشون تنگ شده فکر می‌کنم.
‫و کارای مزخرف مادرانه‌ای که کردم.
‫امروز از جلوی بستنی‌فروشی رد شدم، و...
‫آخرین باری که من و ‫کیلب اونجا بودیمو یادم اومد.
‫خیلی خوشحال بود.
‫بینیش به شیشه چسبیده بود و...
‫غرق شده بود...
‫توی فکر اون طعم‌ها.
‫سعی می‌کرد تصمیم بگیره کدومو می‌خواد.
‫یادمه هی می‌گفتم... ‫«کیلب، فقط یکی رو انتخاب کن.»
‫«یه طعم انتخاب کن. ‫باید بریم. مامان دیرش شده.»
‫یادت میاد وقتی خیلی هیجان‌زده می‌شد، ‫اون کارو می‌کرد که...
‫راه میرفت و بشکون می‌زد و...
‫من هی بهش می‌گفتم عجله کن. «کیلب، ‫یه طعم انتخاب کن. یکیو انتخاب کن دیگه.»
‫«بیا بریم.»
‫تا اینکه من...
‫من براش یکی انتخاب کردم.
‫عجله‌ای انجامش دادم...
‫تا برسیم به اون اداره‌ی پست لعنتی.
‫پس...
‫هر وقت خواستی بهم زنگ بزن.
‫بازپرس اومد باهام درباره‌ی ‫شان سندرسون حرف بزنه.
‫چرا درباره‌ی اون می‌خواست حرف بزنه؟
‫در مورد ناپدید شدنش می‌خواست حرف بزنه.
‫می‌خواد یه پرونده‌ی قتل غیرعمد ‫علیه پارک درست کنه.
‫چیز جدیدی دارن؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫متاسفم، کایل.
‫به طور تصادفی منو جا گذاشتی.
‫خواستم زحمت نیفتی که برگردی و منو سوار کنی.
‫باشه. فهمیدم.
‫آزمایشگاه اون قرصا رو بررسی کرد.
‫کوکائین، کتامین، پیوت، ‫چند تا چیز دیگه.
‫ترکیب عجیبیه.
‫- دوستت توی پلیس ماریپوسا... ‫- هوم؟
‫باهاش تماس بگیر، ازش ‫بپرس این چیزا رو دیدن یا نه.
‫- یا بطریایی که روشون ضربدر باشه. ‫- باشه.
‫در مورد پسرت نمی‌دونستم.
‫متاسفم.
‫به پسر کوچیکم فکر می‌کنم
‫و چیزی که تو و زنت ‫حتما پشت سر گذاشتین و...
‫خونه‌ی کوک.
‫- واحدش چنده؟ ‫- ۳۰۵.
‫می‌تونی اینجا منتظر بمونی.
‫چی؟ چرا؟
‫من بودم که شناسایی‌ش کردم، یادته؟
‫جیمز کوک اینجا زندگی می‌کنه؟
‫لعنتی!
‫جیمز کوک! من مامور فدرالم!
‫بذارش زمین وگرنه شلیک می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫خوب شد از دستورت سرپیچی کردم، مگه نه؟
‫می‌تونم پول رو جور کنم.
‫- چی؟ ‫- به هکتور بگو این هفته می‌تونم بدمش.
‫باشه؟ این هفته.
‫کل چیزی که بدهکارمو میدم.
‫صبر کن. شما کی هستین؟
‫وای خدا.
‫شنیدی که گفتم مامور فدرالم.
‫فکر کردم داری یه چیز الکی می‌گی.
‫برای همین دوست دارم توی پارک بمونم.
‫درباره لوسی کوک چی می‌دونی؟
‫ها؟ من هیچی نمی‌دونم.
‫خواهر ناتنیت؟
‫- من و تو ۱۵ سال پیش درباره‌ش حرف زدیم. ‫- چی؟ نه.
‫من هیچ ربطی به هیچی نداشتم.
‫- هیچی از چی؟ ‫- گم شدنش.
‫اون موقع به همه‌تون گفتم چی دیدم.
‫تو اتاقش بود، بعد نبود.
‫- اخیراً دیدیش؟ ‫- دیده باشمش؟ منظورت چیه؟
‫- آخرین بار کی خواهرت رو دیدی؟ ‫- خواهر ناتنی. لعنتی.
‫نمی‌دونم.
‫همون شبی که گفتی، حدود ۱۵ سال پیش.
‫- از اون شب به بعد ندیدیش؟ ‫- نه. صبر کن.
‫چطور... چطور می‌تونستم ببینمش؟
‫این دیگه چیه؟
‫این... این اونه؟
‫دارید...
‫دارید می‌گید اون... بزرگ شده؟
‫تا حالا از کسی که ادعا ‫کنه لوسیه خبری شنیدی؟
‫نه.
‫دوستاش چی؟
‫چه دوستایی؟ نمی‌تونین برین اونجا.
‫این اولین باره که بعد از یه دهه
‫اسمش روش می‌شنوم.
‫جنس شیشه‌ت رو از کی می‌گیری؟
‫یه قوانینی در مورد گشتن توی ‫وسایل بقیه هست.
‫برای تو قانونی نیست، جیمز. تو همین حالا ‫به یه مامور فدرال حمله کردی.
‫چند تا از رفیقام اومده بودن. ‫اونا گذاشتنش.
‫آها.
‫- کی اینو می‌فروشه؟ ‫- این چیه؟
‫اصلا نمی‌دونم.
‫ضربدر معنی خاصی داره؟
‫شاید اگه یه دزد دریایی بهت ‫داده باشه، یه گنج پیدا کنی.
‫راحت باش! خونه‌ی خودته!
‫پدرت باهات درباره‌ی ‫اتفاقی که برای لوسی افتاد
‫توی شبی که گم شد حرف زد؟
‫منظورت قبل از اینکه به خاطر ‫کشتنش کتک بخوره تا بمیره؟
‫نه، ما زیاد باهم درباره‌ش حرف نزدیم.
‫حالا بهم می‌گی اون دختره ‫کل این مدت زنده بوده؟
‫- این حرف قشنگی نبود، جیمز. ‫- کی قراره اینو درست کنه، ها؟
‫ها؟ کی قراره اینو درست کنه؟
‫خب چی شده؟ هیچ ربایشی در کار نبوده؟
‫اون شب یه چیزی اتفاق افتاده.
‫روی فرش اتاق خواب لوسی خون بود.
‫پدرش و جیمز گفتن ‫نمی‌دونن چطور این اتفاق افتاد.
‫گفتن تا صبح روز بعد اصلا ‫نمی‌دونستن گم شده.
‫شاید یکی‌شون زده باشتش ‫و اون فرار کرده.
‫یه بچه‌ی هفت ساله نمی‌تونه فرار کنه.
‫اگه به اندازه‌ی کافی بیچاره ‫بشه می‌تونه فرار کنه.
‫مادرش می‌میره.
‫آخرش با اون آدمای مزخرف گیر می‌افته.
‫من بودم زیاد دووم نمی‌آوردم.
‫همیشه به این راحتی نیست.
‫فکر کنم. آره.
‫وگرنه شاید خیلی وقت پیش ‫از لس‌آنجلس رفته بودی.
‫توی لس‌آنجلس پلیس گشتی بودی؟
‫اه...
‫آره.
‫برنامه‌م این بود که تا میز ‫کارآگاهی پیش برم، ولی...
‫شوهرت تعلیق شد.
‫تحت بازجویی به خاطر دزدیدن ‫پول توی یه عملیات مربوط به مواد.
‫همون‌طور که گفتم، من و پدر گائل ‫هیچ‌وقت ازدواج نکردیم.
‫ولی یه مدته از هم جدا شدیم.
‫و آره.
‫به نظر می‌اومد وقت خوبی برای یه تغییره.
‫تو چی؟
‫کی تو رو ۲۵ سال پیش ‫از دفتر اف‌بی‌آی نیویورک بیرون کرد؟
‫من توی یه دامداری توی کلرادو بزرگ شدم.
‫نیویورک خیلی از اونجا دوره.
‫یه روز صبح بیدار شدم ‫و نمی‌تونستم آسمونو ببینم، پس...
‫و بیشتر حیوانات رو به آدما ترجیح می‌دم.
‫- به‌خصوص اسبم. آره. ‫- به‌خصوص اسبت؟
‫تمام عمرمو تو لس‌آنجلس گذروندم، ‫پس یه کم طول می‌کشه عادت کنم.
‫ولی یه جورایی می‌فهممش.
‫یه چیز باحالی توی تنها بودن در پارک هست.
‫مثلا شنیدن چیزایی که ‫حتی نمی‌دونستی وجود دارن.
‫چند روز پیش به یه گله‌ی بزرگ گوزن برخوردم.
‫یه لحظه نگاهشون کردم ‫قبل از اینکه همه‌جا پخش بشن
‫و اسبتو یکی دو کیلومتر ‫فراری بدن تا من دنبالش بدوم.
‫با پای پیاده، نرها پراکنده می‌شن.
‫بقیه هم دنبالشون میان.
‫ولی با اسب، اگه آروم بمونی، ‫می‌تونی درست از وسطشون رد شی.
‫دفعه بعد که منو اونجا ول کردی، ‫یادم می‌مونه.
‫وقتی آقای رد‌واین سر کار نیومد،
‫مدیرش سعی کرد باهاش تماس بگیره، ‫ولی جوابی نگرفت.
‫قربانی در اون زمان ‫کارهای پارک رو انجام می‌داد؟
‫نه.
‫خانواده‌ش تو‌ی این موقعیت ‫مطلع شدن؟
‫داریم همه جنبه‌ها رو بررسی می‌کنیم.
‫اون دختر ولگرد رو می‌شناسی؟
‫- فکر کنم باید یه بار دیگه باهاش حرف بزنیم. ‫- الان نه.
‫ولی شاید بتونه...
‫اداره سرنخی پیدا کرده؟
‫شاید بتونه اطلاعات بیشتری بهمون بده.
‫شاید بعداً.
‫ما به تحقیقات ادامه می‌دیم
‫و شما رو از هر خبر جدیدی مطلع می‌کنیم...
‫هی، اونجا چه خبره؟
‫دارن همیلتون رو ‫حسابی سوال جواب می‌کنن
‫بخاطر بچه‌ای که از رودخونه کشیدیم بیرون.
‫تو توضیح بده، پاول. ‫من اطلاعات کافی ندارم
‫که خودمو از یه...
‫بهتره تو این کارو بکنی.
‫من باید چه‌کار کنم؟
‫قراره به همه بگی چرا آدما ‫تو پارک من می‌میرن.
‫هنوز نمی‌دونم چرا.
‫چطوره بهم بگی ‫چی می‌دونی، مامور ترنر؟
‫نمی‌تونم این کارو بکنم. ‫فعلا نمی‌تونم.
‫داریم درباره‌ی تحقیقات در حال ‫انجام صحبت می‌کنیم، لارنس.
‫می‌دونم داریم درباره چی حرف می‌زنیم. ‫اینم می‌دونم که یه سطحی از اطلاعات
‫باید بهم داده بشه.
‫و این اتفاق نیفتاده. ‫مدتهاست نیفتاده.
‫خب، می‌تونیم مطمئن بشیم که بتونی...
‫با سرویس ملی پارک‌ها ‫توی واشنگتن تماس گرفتم.
‫نگرانی‌های خیلی جدی‌ای رو ‫درباره‌ی کارت در اینجا مطرح کردم.
‫عدم تمرکز و همکاری‌ت ‫در چند سال گذشته.
‫همدردیمو برای چیزی که از سر ‫گذروندی بیان کردم، ولی واضح گفتم.
‫قراره یه درخواست رسمی ‫برای انتقالت از پارکم ثبت کنم.
‫انتظار دارم به‌زودی چیزی بشنوم.
‫خب، اون یه عوضیه، ولی...
‫کاملاً هم بیراه نمی‌گه.
‫اون به جواب سوالاش نیاز داره، ‫و ما هیچ کمکی نمی‌کنیم.
‫فکر می‌کنم هر دوشون به قتل رسیدن.
‫به احتمال زیاد قتلا به هم ربط دارن.
‫لعنتی.
‫یه گلوله از پای لوسی کوک رد شده.
‫یکی داشت دنبالش می‌کرد.
‫وای خدا... اگه واقعاً فکر می‌کنی ‫یه قاتل زنجیره‌ای تو پارک می‌گرده،
‫باید به مردم بگیم.
‫هنوز این حس رو ندارم. هنوز نه.
‫گلوله چه نوعی بوده؟
‫یه .۲۸۴ بوده.
‫تفنگ شکاری، برد بلند.
‫اون موقع چی رو از قلم انداختم، پاول؟
‫وقتی لوسی کوک غیبش زد.
‫[گلوله‌ها با هم تطابق نداشتند]
‫این تفنگ رو تبرئه می‌کنه، نه تیرانداز رو.
‫ولی ما نمی‌خوایم اون باشه، مگه نه؟
‫به اونا هم می‌گی؟ ‫که فقط من می‌تونم بیام دنبالش؟
‫آره، مطمئن می‌شم.
‫هی، می‌دونم گاهی دوست داری ول بگردی، ‫ولی امروز نمیشه.
‫- با معلمت بمون، باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی خب.
‫اوه!
‫آروم باش.
‫- آماده‌ای؟ ‫- ممنون.
‫سلام. لباس امروزتو دوست دارم.
‫- دیشب باد شدیدی میومد. ‫- آره، خونه‌مو تکون داد.
‫- فکر کردم سقفم قراره بره. ‫- به زودی آروم می‌شه.
‫فکر می‌کنی گروهت بتونه ‫بدون تو اون کاج رو جمع کنه؟
‫می‌ریم ماهیگیری؟
‫شما سفیدا رو توی کارگاه می‌بینم.
‫ترنر هستم. پیام بذارین.
‫لعنتی.
‫چوب ماهیگیری نداریم.
‫اون موقع با مگی کوک صمیمی بودی؟
‫آره. معلومه که دوست بودیم.
‫خوش‌شانس بودم.
‫مگی یکی از بهترین ‫آدمایی بود که تا حالا دیدم.
‫همیشه می‌خندید.
‫حتی وقتی مریض بود، ‫همیشه اول حال منو می‌پرسید.
‫خب، اون دختری که از ال کاپیتان پرید
‫دخترش بود.
‫دخترش؟ لوسی؟
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫فکر می‌کردم پدر لوسی اونو کشته.
‫همه همین فکر رو می‌کردن.
‫به جز خودش.
‫چند وقت توی پارک بوده؟
‫خب، این چیزیه که دنبالشیم.
‫آقای بیگی؟
‫جناب مامور.
‫جی.
‫ببخشید مزاحم شدم. فقط می‌خواستم بدونم ‫مگی کوک رو می‌شناختی؟
‫مگی؟ آره، یه کم.
‫اینجا خونه‌ی اون بود قبل از اینکه بره.
‫و در این ده سال گذشته ‫تو‌ی این ملک زندگی کردی؟
‫در همین حدود.
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- نه، فقط کنجکاو بودم.
‫توی چند سال گذشته دختر ‫جوونی توی این منطقه دیدی؟
‫قضیه چیه، جی؟
‫یه زن جوون از قله پرید.
‫مامور می‌خواد کار درست ‫رو در موردش انجام بده.
‫میشه اینو ببینی؟‌ ‫ببخشید، ظاهر خوبی نداره.
‫نه، تا حالا ندیدمش.
‫- باید می‌دیدمش؟ ‫- فکر کردم شاید این اطراف بوده.
‫همون‌طور که گفتم من چیزی ندیدم.
‫اگه اشکالی نداشته باشه این ملک رو می‌گردم.
‫حس می‌کنم می‌خواد منو به چیزی متهم کنه.
‫می‌تونی بهش اعتماد کنی. ‫اون فقط یکم جدیه.
‫از وقتی...
‫هو!
‫حالا می‌فهمم چرا یه تونتو لازم داشتی. ‫[همراه محلی]
‫تا بقیه‌ی سرخپوستا درو توی روت نکوبن.
‫فکر می‌کنی راست می‌گفت؟
‫با مهارت‌های اجتماعی‌ای که تو داری؟
‫کی به آدم جذابی مثل تو دروغ میگه؟
‫بعضی از وسایل مگی وقتی ‫خانواده ماتو اومدن اینجا جا موند.
‫گفت نمی‌دونست اونا رو به کی بده، ‫و دور ریختنش اشتباه به نظر میومد.
‫یه دخترو روی اون ستیغ دید.
‫گفت هیچ‌وقت بهش نزدیک نشد ‫که بفهمه همون بوده یا نه.
‫وقتی می‌دیدش که میاد، در می‌رفت.
‫گفت آخرین بار کی دیدش؟
‫چند ماه پیش.
‫برگشت اینجا چون براش آشنا بود.
‫امن بود.
‫آخرین باری که اینجا بودم با لوسی بود.
‫وقتی قوممون روح مادرشو آزاد کردن.
‫فرستادنش به ال-او-وین.
‫بعد از اون روز دیگه لوسی رو ندیدم.
‫چرا این‌قدر برات مهمه ‫که سالای آخرش کجا بوده؟
‫این سرنوشتش رو تغییر نمیده.
‫مگر اینکه فکر کنی فقط یه ‫لغزش نبوده که پرتش کرد پایین.
‫اینا برات معنی خاصی دارن؟
‫جادوی قدیمی می‌ووک.
‫ارواح اهریمنی رو دور نگه می‌داره.
‫ارواح اهریمنی؟
‫هرچیزی که اهریمنی باشه.
‫سیری، بهم مسیر رسیدن به یه ‫چمنزار پر از هیپی‌های پیر رو بده.
‫سمت راسته، نه؟
‫بیا بریم. بجنب.
‫جیل بادوین؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫استر آوالوس از دفتر حقوقی باتلر کارسون.
‫اگه این درباره‌ی معاملات ملکیه،
‫ما با یه دفتر کار می‌کنیم.
‫نه، ببخشید. این درباره‌ی شان سندرسونه.
‫حدود شش سال پیش توی پارک گم شد.
‫شوهر سابقت، کایل ترنر، ‫تحقیقات رو هدایت می‌کرد.
‫ببخشید، اون موقع‌ها ‫پرونده‌های زیادی مثل این بود.
‫آره، انگار اینجا گم شدن راحته.
‫چند روز پیش با مامور ‫ترنر صحبت کردم.
‫اون به من گفت که درباره‌ی ‫گم‌ شدن آقای سندرسون چی یادشه،
‫ولی فکر کردم شاید تو...
‫من فقط چند تابستون ‫توی پارک داوطلب بودم.
‫- به‌عنوان مشاور. ‫- متوجهم.
‫نه، ببخشید، این بیشتر ‫درباره‌ی تحقیقات پارکه
‫و چیزی که تو یادته.
‫و اینکه چیزی در موردش پیدا کرده ‫باشی که غیرعادی باشه.
‫غیرعادی؟ از چه نظر؟
‫در مقایسه با بقیه‌ی ‫تحقیقات مامور ترنر.
‫خب، ببخشید... خانم آوالوس.
‫نمی‌دونم چقدر با کایل وقت گذروندی،
‫ولی اون اطلاعات زیادی در ‫مورد چیزی به اشتراک نمی‌ذاره،
‫مخصوصا کارش.
‫حتی وقتی که زن و شوهر بودیم،
‫خیلی درباره‌ی پرونده‌ها باهام حرف نمی‌زد.
‫مطمئنم توی اون دوره زمانی، ‫حتی کمتر درباره کار حرف می‌زدین.
‫شما و مامور ترنر چند ماه قبلش ‫یه پسر رو از دست داده بودید، درسته؟
‫نمی‌خوام...
‫متوجه نیستم پسرم چه ربطی به این داره.
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫وضعیت ذهنی مامور ترنر رو
‫توی زمان تحقیقات درک کنم. ‫بفهمم که کاملا درگیر این کار بوده یا نه،
‫که فکر می‌کنم توی چنین موقعیتی هیچ‌کدوممون ‫نمی‌تونستیم روی کار تمرکز کنیم...
‫باید از کایل بپرسی.
‫البته چنین چیزی رو پیشنهاد نمی‌کنم.
‫و اگه اجازه بدی، باید به کار خودم برسم.
‫پس... عصر خوبی داشته باشی.
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم، خانم بادوین.
‫تو رو اون‌قدری نمی‌شناسم ‫که بتونی ناراحتم کنی.
‫- ممنون از وقتی که گذاشتی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫لعنتی.
‫وضع ما رو ببین، اسب.
‫پای کوچیک.
‫می‌بینی، ترنر، این کارا ‫اون‌قدرا هم سخت نیست.
‫می‌خوای کجا بذارمشون؟
‫«بی‌خیال اون ماجرای تتوی طلایی شو.»
‫دوباره بگو؟
‫چرا اون پیام رو برای تدی رد‌واین فرستادی؟
‫هی. تو کدوم خری هستی؟
‫چرا اون پیام رو براش فرستادی؟
‫اون چه نشان مسخره‌ایه؟ ‫نگهبان باغ‌ وحشی؟
‫اگه هردومون سوال بپرسیم ‫این کار پیش نمی‌ره.
‫حرفی برای گفتن ندارم.
‫چته.
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫«بی‌خیال اون ماجرای تتوی طلایی شو. ‫چیز خوبی ازش در نمیاد. سالم نیست.»
‫- درباره‌ی چی بهش هشدار می‌دادی؟ ‫- باور کن نمی‌دونم.
‫شماها دوست بودید؟
‫لعنتی.
‫- من و تی. ‫- و تتوهای طلایی، اونا چی بودن؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چی بودن؟
‫- نمی‌دونم! ‫- کی این کارو باهاشون کرده؟
‫اون یه جور داغ زدنه. ‫مثل گاو یا یه همچین چیزی.
‫اینا به تتوها ربط دارن؟
‫هوم؟
‫تعطیلی.
‫لعنتی.
‫تعطیلیم.
‫- وقت گرفتم. ‫- داداش، گفتم تعطیلیم.
‫گور بابات.
‫- داری مشتریامو می‌پرونی. ‫- اینا ربطی دارن؟
‫قبلاً اینا رو دیدم.
‫و درباره‌ی تتوهای طلایی شنیدم.
‫ولی مطمئن شدم که در مورد ‫هیچ‌کدومشون چیزی ندونم.
‫توی این چیزا هیچ آینده‌ای نیست. ‫نه برای من، نه تی، نه هیچ‌کس دیگه‌ای.
‫برای تو هم چیزی نیست، داداش.
‫نمی‌دونی از کجا میان؟
‫حتی اگه یه نفر با نقشه بیاد هم نمی‌دونم.
‫ولی سعی کردم به تدی بگم.
‫حتی نمی‌تونی تایید کنی ‫که این چیزا وجود داره.
‫آهای؟
‫اه!
‫نه!
‫واسکز، اونجایی؟
‫لعنتی.
‫نه.
‫وای خدا.
‫کمک!
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫خیلی خب.
‫وای. وای.
‫کمک!
‫نه!
‫اه!
‫نه!
‫خواهش می‌کنم...
‫واسکز!
‫ترنر!
‫- ترنر! ‫- اینجام!
‫اینجام! اینجام!
‫می‌بینمت. چیزی نیست.
‫نمی‌تونم تکون بخورم. آب داره میاد داخل. ‫باید منو بکشی بیرون.
‫چیزی نیست.
‫نمی‌تونم بیام پیشت.
‫- می‌تونی برگردی پیش من. ‫- ترنر من گیر کردم.
‫باید منو بکشی بیرون. ‫آب داره میاد داخل.
‫تو به اونجا رسیدی. هیچ‌چیز عوض نشده.
‫می‌تونی برگردی.
‫دست از تقلا کردن بردار.
‫چشماتو ببند.
‫نفستو آروم کن.
‫تو روی تختت هستی.
‫پسرت کنارته.
‫داره نگاهت می‌کنه.
‫کاملاً آروم. ‫می‌تونی ضربان قلبشو حس کنی.
‫فقط نفستو آروم کن.
‫فقط به پسرت فکر کن.
‫آرومش کن.
‫من تکون خوردم.
‫خیلی خب.
‫گرفتمت.
‫چیزی نیست. آروم باش.
‫هیس...
‫حالت خوبه.
‫- خدای من. ‫- آفرین.
‫همه چیز خوبه.
‫- هی. تو حالت خوبه. ‫- آره.
‫می‌دونم.
‫خدای من.
‫ببخشید. وای.
‫چیزی نیست.
‫این خیلی... خیلی احمقانه بود.
‫چطور پیدام کردی؟
‫رد پای خوبی از خودت به جا گذاشتی.
‫زودتر می‌رسیدم، ولی ردپاها ‫هی دور خودشون می‌چرخیدن.
‫هر هر.
‫اون بالا پیداش کردم.
‫شاید چیز مهمی پیدا کرده ‫باشی، جنگلبان واسکز.
‫- سلام ‫- سلام.
‫اوه...
‫[کایل]
‫[شان سندرسون]
‫[خانواده‌ی شان سندرسون ‫هنوز به دنبال جواب هستند]
‫لوسی، بهت گفتم به وسایلم کاری نداشته باشی!
‫پدرتو در میارم!
‫مامانمو می‌خوام.
‫اون نباید می‌مرد!
‫- جیمی! ‫- دارم میام، بابا.
‫بیا اینجا اینا رو تمیز کن!
‫اونو خاموش کن.
‫یه سیگار بده من.
‫سلام.
‫«ترجمه از میثم موسویان»