‫«مترجم: فائزه شاهمرادی»
‫سند بدهکاریم کجاست؟
‫سفته‌م.
‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫[اوت سال ۱۹۸۹]
‫به آقای ها هم همینو گفتم آقا.
‫نگاه کنید آقای پیو.
‫اینجا یه صفحه‌ای بود که ‫سوابق بدهیا توش نوشته شده بود.
‫منم پاره کردم و از بین بردمش.
‫تمام مدارکِ زمانی که توی اولچیرو بودیم...
‫اسناد هر روز رو گشتم، ‫اما نتونستم پیداش کنم.
‫اون کاغذپاره که خودش...
‫با پای خودش جایی نرفته.
‫من همه جا رو گشتم ولی پیداش نکردم!
‫مطمئنی دست تائه پونگ نیست؟
‫لطفاً درموردش فکر کنید آقای پیو.
‫ما... یعنی نه.
‫بازرگانی تایفون مجبور شد جابه‌جا شه ‫و بیاد این جای قدیمی.
‫فرض کنیم اصلاً دست تائه پونگه.
‫فکر کردین اون بچه‌ی کله‌خراب ‫ساکت می‌مونه؟
‫اگه اینجوری بود تا الان ‫توی شرکتتون قشقرق راه انداخته بود.
‫پولی هم که بهم دادین رو ‫حتماً بهتون برمی‌گردونم.
‫وقتی قبولش کردم مغزم کار نمی‌کرد.
‫- بفرمایید. ‫- خدای من.
‫[بیمارستان دانشگاه هانام ‫محل تشییع جنازه]
‫نمی‌تونم اینو قبول کنم.
‫لطفاً اینجوری منو توی مضیقه نذارید.
‫شنیدم کار همسرتون به مشکل خورده.
‫منظورم اینه درمورد سفته‌ای که....
‫دنبالشید چیزی نمی‌دونم.
‫این پیشنهاد ما تکرار نمی‌شه.
‫- خب دیگه... ‫- صبر کنید!
‫می‌شه زمان بدید درموردش فکر کنم؟
‫وضعیت مالیم... ‫خب خیلی افتضاحه.
‫قسم می‌خورم تا قرون آخرش رو برگردونم.
‫من به قدر کافی تلاش کردم، نکردم؟
‫الان دیگه باید دست بردارید، خب؟
‫چیه؟
‫شنیدم شوهرت ورشکست شده.
‫احساس می‌کنی دیگه همه چی تموم شده؟ ‫اشتباه فکر کردی.
‫تو بچه‌تو داری.
‫اون بچه باید مدرسه‌شو تموم کنه درسته؟
‫- چی کار... ‫- انقدر جیغ جیغ نکن و برگه‌ی منو پیدا کن.
‫- بعدش دیگه کاری باهم نداریم. ‫- منظورت...
‫چی داری میگی؟
‫اصلاً چرا حرف بچه‌مو زدی؟
‫چرا بچه‌مو وارد این ماجرا می‌کنی؟
‫چرا اسم بچه‌مو آوردی؟!
‫پیداش کن.
‫فقط همینو می‌خوام.
‫تو خیلی مهربونی می جا.
‫خدای من.
‫می جا، می‌تونی به بئوم یاد بدی ‫چه جوری وسایلاشو جمع کنه؟
‫[خبرنامه‌ی مدرسه ‫اطلاعیه وظایف باشگاه مادران سبز]
‫حتماً یادش بده خب؟
‫آخیش.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- سلام.
‫دارم دفترهای محل کار سابق رو چک می‌کنم.
‫اینو ببین مامان.
‫خدای من.
‫حتماً اینو روزی گرفتن...
‫که اجاره‌نامه‌ی دفتر اولچیرو رو ‫امضا کرد.
‫- اونا خانم چا و آقای کو هستن، آره؟ ‫- آره.
‫تائه پونگ.
‫اوضاعت چطوره؟
‫تعجب کردم دیدم تصمیم گرفتی ‫که دفترو جابجا کنی.
‫خوبم.
‫فقط برای بابا و پرسنل ناراحتم.
‫اما خیلی به اون سپرده نیاز داشتم ‫تا یه چیز جدید رو امتحان کنم.
‫می‌دونی چیه؟
‫حس خوبیه که اطرافت یه کسایی رو ‫داشته باشی.
‫توی دفتر خالی اولچیرو...
‫انگار دیگه کار شرکت تموم شده بود.
‫اما حالا که صدای نفس کشیدن ‫و حرف زدن بقیه رو می‌شنوم،
‫بالاخره خیالم راحته.
‫واسه همینه که مردم باهمدیگه ‫جمع می‌شن و یه روستا رو شکل میدن.
‫آدما تلویزیون می‌بینن، ‫روزنامه می‌خونن،
‫و سینما میرن تا ببینن بقیه ‫چی کار می‌کنن.
‫- مامان. ‫- بله؟
‫به نظرت چی بابامو اونقدر اذیت کرد؟
‫خب...
‫همه‌ی کسایی که کسب و کاری دارن ‫خیلی عذاب کشیدن.
‫همینو می‌خوام بگم.
‫آخه بابای من از اون آدمایی نبود...
‫که تحت فشار کار یا از دست دادن مشتری ‫خودشو ببازه، بود؟
‫[اطلاعیه‌ی جابجایی دفتر بازرگانی تایفون]
‫پسر، این همونجاییه که تائه پونگ ‫توش قایم شده.
‫چه آشغالدونی‌ایه.
‫[صندوق پست]
‫[برای بائه سونگ جونگ]
‫اون زنه چی کار داره؟ ‫دزده یا چی؟
‫اومد!
‫- غذاتون رسید. ‫- مثل همیشه زود اومدی.
‫عه. کی تانگسویوک سفارش داده؟
‫با جاجانگمیون دریایی؟
‫آخه کی این سفارش رو داده؟
‫من. می‌دونم چقدر میگو دوست داری.
‫- چنده؟ ‫- ۲۴۵۰۰ وون.
‫صبر کنید.
‫- شروع کنیم. ‫- تو... مشکلت چیه؟
‫چرا کل سس رو ریختی ‫روی تانگسویوک؟
‫- تا آبدار و خیس بشه. ‫- خمیر می‌شه!
‫چرا انقدر سربه‌هوایی؟
‫اینجوری که نمی‌شه پسر.
‫حالا چیزی نشده که...
‫ببین چی کار کردی!
‫- می‌تونستی قبلش سوال کنی. ‫- واقعاً که.
‫[کافه مومو]
‫ای وای.
‫اونجا واینستا. بیا تو دیگه.
‫ای وای.
‫خدای من.
‫ترشی ترب بخور. ‫می‌دونم دوست داری.
‫مشخصه نقشه داری.
‫اگه بازم تانگسویوک برداری ‫به حسابت می‌رسم.
‫وای.
‫توی زندگیت صادق باش خب؟
‫خانم اوه.
‫منو معذب می‌کنی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- همه‌ش نگاهم می‌کنی.
‫حتی یه تیکه تانگسویوک هم بهم دادی.
‫چون خودت انداختیش.
‫لطفاً انقدر بهم علا‌قمند نشو.
‫بیخیال. از سر علاقه نیست.
‫بهش بگو اشتباه متوجه شده.
‫با کسی نباش خانم اوه.
‫روی کارت تمرکز کن تا یه نفرو ‫برات پیدا کنم.
‫اونوقت با یه مرد خوب ازدواج می‌کنی.
‫نه ازدواج نکن. ‫از مجردیت لذت ببر.
‫چشم.
‫یه باری از روی دوشم برداشته شد.
‫چرا بهشون نمیگی؟
‫ما فقط همکارهای خوبِ همیم، ‫نه بیشتر.
‫لطفاً اعتراف نکن که عاشقمی.
‫تا وقتی کوپن‌هامونو جمع نکردیم ‫تانگسویوک سفارش نده.
‫داریم به هدف می‌رسیم.
‫مرسی.
‫می‌دونم اونو دوستش نداری.
‫آقای بائه رو می‌گم.
‫«قسمت ۱۱: عشق فردا از راه می‌رسه»
‫اون آب سبز مسخره رو ‫بذار کنار و بیا سر کارت.
‫نگاهش کنید. حتی آقای بائه هم ‫هر روز میاد تا باهامون کار کنه.
‫محض اطلاعت برای کارهای لجستیک ‫متخصص لازمه.
‫به همه جور دانش تخصصی نیازه.
‫کسایی که این مهارت رو دارن ‫بهترین دارایی شرکتن.
‫بس کنید دیگه. با یه نیرو کمتر ‫شرکت می‌تونه کلی صرفه‌جویی کنه.
‫این چیه؟
‫من دفترهای قدیمی رو مرور می‌کردم.
‫اما چرا انقدر یهویی؟
‫این...
‫پسر، مال حدود ده سال پیشه.
‫[۱۹۹۰ ‫دفتر حساب]
‫اگه بفهمی که مقدار اشتباهی رو ‫توی دفتر وارد کردی،
‫معمولاً چی کار می‌کنی؟
‫با فرض بر این که یه اشتباه ساده بود...
‫یا سفارشی که کنسل شده.
‫قانون طلایی این بود که روش خط بکشیم...
‫و مرحوم آقای کانگ مهرش کنه.
‫یا هم آخر ماه اختلافات رو گزارش می‌دادیم
‫و یه صفحه‌ بهش اضافه می‌کردیم ‫و تصحیح‌شده‌هاش رو لیست می‌کردیم.
‫چطور؟ چیز به‌دردبخوری پیدا کردی؟
‫با توام.
‫آقای کانگ.
‫نتونستم پیداش کنم.
‫منظورم معامله‌ایه که هنوز پابرجا ‫قابل‌اعتماد و همینطور سودمنده.
‫هنوز موفق نشدم.
‫پس دنبال اونی؟
‫اینجور معملات وجود ندارن.
‫حتی اگه وجود داشتن هم ‫سر راه ما قرار نمی‌گرفتن.
‫اگه بهش فکر کنی...
‫می‌بینی که با وجود همه‌ی اینا ‫پروژه‌های دولتی هنوز قابل‌اعتمادترینن،
‫اما قرارداد بستن راحت نیست.
‫- سازمان‌های دولتی؟ ‫- معاملات بخش دولتی؟ بیخیال.
‫الان اصلاً از پسش برنمیایم. ‫فقط مجموعه‌های بزرگ می‌تونن.
‫وای ساعتو ببین.
‫وای. من باید برم.
‫- آهای. ‫- معامله‌های بخش دولتی؟
‫خانم اوه، اون قرارمون رو یادته ‫که می‌خواستیم از شرکت همکارمون دیدن کنیم؟
‫اوه درسته.
‫- بیاید باهم بریم. ‫- باشه.
‫[کافه مومو]
‫هی خدا.
‫بهش می‌گن تدارکات دولتی.
‫تدارکات دولتی؟
‫پس این خدمات تدارکات دولتیه؟
‫[کمپین حفظ منابع]
‫هزاران‌تا اعلان می‌بینم.
‫[مزایده برای کالاهای داخلی]
‫[مزایده‌ی کالاهای خارجی ‫گزارش مختصری درباره «دشت‌های امید»]
‫سخته.
‫تا جایی که من می‌دونم ‫پی‌پی‌اس صادرات نمی‌کنه.
‫باید یه چیزی هم برای ما باشه.
‫نمی‌فهمم چرا منو آوردی اینجا.
‫تا الان همیشه خانم اوه رو ‫با خودت میاوردی.
‫ازت خواستم بیای...
‫چون وقت نداشتم بشناسمت و اینا.
‫می‌دونی،
‫خانم اوه...
‫من می‌دونم بینتون یه چیزی هست.
‫مگه می‌شه نفهمم وقتی همیشه باهمید؟
‫نه بابا. ما که...
‫به اون مرحله نرسیدیم.
‫دوستای صمیمی هستین آره؟
‫خانم اوه...
‫از رفتار من دلش شکست؟
‫- چی... ‫- بله؟
‫نه بابا. اصلاً دلش نشکست.
‫به نظر من زن‌ها و مردها می‌تونن دوست باشن.
‫لطفاً تمام تلاشت رو بکن ‫تا خانم اوه رو دلداری بدی.
‫دوستا...
‫ما اینجوری نیستیم.
‫امیدارم توهم نزده باشی و فکر کنی ‫که همه عاشقتن.
‫- جان؟ ‫- مگه نمی‌شنوی؟
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫می‌شه بهم بگید چه جوری برم ‫پیش تیم مربوط به پروژه‌های صادرات؟
‫نمی‌دونم چنین پروژه‌هایی داریم یا نه.
‫شاید بخش کالاهای خارجی باشه.
‫دفترشون اونجاست.
‫- باشه ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫سلام، من از «کویکا» اومدم.
‫«به کره خوش آمدید.»
‫کویکا؟
‫من توی دبیرستان برای زبان خارجی اختیاری، ‫فرانسه خواندم.
‫دوستام گفتن شبیه اروپاییام،
‫مخصوصاً فرانسوی‌ها.
‫اوایل مایل نبودم کلاس فرانسه برم،
‫اما به مرور احساس کردم...
‫که اون زبان خیلی بهم میاد.
‫واسه همین...
‫آقای کانگ؟
‫پسر اینا رو ببین.
‫- خوش اومدید. ‫- بله؟
‫بفرمایید تو لطفاً. ‫به زودی شروع می‌کنیم.
‫- می‌تونم اینجا بمونم... ‫- میشناسیدش دیگه.
‫خب دوستان. ‫به زودی سخنرانی رو شروع می‌کنیم.
‫لطفاً بفرمایید بشینید.
‫بشینید لطفاً.
‫سلام.
‫وای.
‫[خدمات تدارکات عمومی]
‫بابت تاخیر عذر می‌خوام. ‫روز سختی بود.
‫حواسم کجا بود؟
‫آقای جونگ. می‌شه کفشامو بیارید؟
‫متاسفانه باید شروع کنیم خانم.
‫خلاصه‌ای از «دشت‌های امید».
‫[پروژه ساخت بیمارستان‌ و مدرسه در آفریقا]
‫[برگزارکننده: بخش ۲ تدارکات خارجی]
‫از صمیم قلبم از همگی تشکر می‌کنم...
‫که در این مراسم حضور پیدا کردید.
‫برای این که از وقت باارزشتون ‫نهایت استفاده رو ببریم،
‫میرم سر اصل مطلب.
‫سلام و درود. ممنون از تشریف‌فرماییتون.
‫به خاطر وقت باارزشتون ‫بطور خلاصه صحبت می‌کنیم.
‫اول، لطفاً به افتخار نمایندگانی که از ‫کویکا اومدن دست بزنید.
‫سمت چپ من، سازمان همکاری بین‌المللی.
‫همچنین هیئت نمایندگی آفریقایی ‫ که تا کره اومدن.
‫و سمت راست من هیئت نمایندگی آفریقا.
‫خوش اومدید.
‫همونطور که می‌دونید، کویکا تصمیم گرفته ‫تا برای ساخت مدرسه و بیمارستان‌های...
‫مجهز به تجهیزات جراحی...
‫در مناطق جنگ‌زده‌ی آفریقا هزینه کنه.
‫سازمان ما منابع لازم...
‫برای پروژه رو تامین می‌کنه.
‫لطفاً برگه‌های روی میزتون رو ببینید.
‫می‌تونید لیست اقلامی که ‫باید تهیه بشن،
‫بازه‌ی زمانی پروژه، اطلاعات تماس ‫و دستورالعمل‌های کلیدی رو ببینید.
‫«پد گاز استریل، فیلم اشعه ایکس، آمبوگ،
‫دماسنج، دستکش جراحی، کپسول اکسیژن...»
‫[تجهیزات و هدف]
‫اقلام خریداری شده برای این پروژه رو هم...
‫سازمان ما تهیه می‌کنه ‫و باهم به آفریقا ارسال می‌کنه.
‫به همین خاطر لطفاً حتماً ‫به موعد مقرر برسید.
‫ارسال با سازمانه؟
‫سوالی دارید؟
‫ببخشید.
‫می‌شه برای همه‌ی موارد لیست ‫ثبت نام کنم؟
‫ایشون برای کدوم شرکته، آقای جونگ؟
‫آشناست اما درست نمی‌دونم.
‫اونطور که من می‌دونم،
‫ما برای تمام اقلام لیست فروشنده داریم.
‫آقای جونگ. چیزی هست که ‫بلاتکلیف مونده باشه؟
‫بله هست.
‫لطفاً حواستون باشه برای اقلامی که...
‫به شرکت دیگه‌ای ‫داده شده پیشنهاد خرید ندید.
‫بیاید طمع نکنیم خب؟
‫همه‌مون برای نیت خیر اینجاییم.
‫- بیاید نیتمون رو حفظ کنیم. ‫- چشم.
‫در واقع همه‌ی شما ‫در موسسات معتبری کار می‌کنید.
‫وقتی این پروژه به خوبی به سرانجام برسه،
‫شریک آفریقایی ما دعوتنامه‌هاشون رو ‫بیشتر می‌کنن.
‫می‌شه بهم یادآوری کنی که ‫بهترین نقاط توریستی کجا بودن؟
‫توی منطقه‌ی شما چی معروفه؟
‫صحرای بزرگ آفریقا، سافاری...
‫دشت سرنگتی، شیر.
‫شیر؟
‫«اکتشاف جهانی: دنیای طبیعت».
‫نه، باید بیشتر بذاری بمونه.
‫باید ۱۵ دقیقه یا بیشتر بذاری بمونه،
‫تا تمرکزت رو ببری بالا.
‫تصمیم گرفتن برای خریدنش ‫برام راحت نبود.
‫بئوم، این که توی املاء فقط ۳۰ نمره بگیری
‫واقعاً موضوع مهمیه.
‫بذار رو چشمت باشه خب؟
‫آفرین پسر خوبم.
‫چابک‌ترین و سریع‌ترین شکارچی، ‫اینجا در ساوانای آفریقا،
‫ فقط به یک چیز چشم دوخته است.
‫امکان نداره بذارم از دستم بره.
‫گورخرها و زرافه‌ها رو هم دیدی؟
‫تو همون شیری بودی که...
‫دنبالشون می‌کردی؟ ‫هدفت دقیقاً چیه اینجا؟
‫یه پروژه‌ی دولتی، ‫امن‌ترین پروژه.
‫بفرمایید. لطفاً اینو ببینید.
‫[پروژه‌ی ساخت بیمارستان و مدارسه ‫در آفریقا]
‫پس کویکا می‌خواد یه پروژه‌ی حمایتی ‫توی آفریقا انجام بده،
‫و مدرسه و بیمارستان بسازه.
‫درسته.
‫اونا تمام اقلام لازم رو ‫به آفریقا ارسال می‌کنن.
‫فکرشو بکنید.
‫این کشتی ناپدید نمی‌شه،
‫جنساش رو هرگز ضبط نمی‌کنن،
‫و طرف قراردادمون هیچ‌وقت ‫ورشکست نمی‌شه.
‫این عالی‌‌ترین فرصت برای ماست.
‫معلومه که عالیه.
‫اما عموماً شرکتای بزرگتر...
‫انحصار این معامله‌های بزرگ رو دارن.
‫انحصار؟
‫- تا حالا نشنیدی؟ ‫- انحصار.
‫به هر حال مگه نگفتی...
‫که برای همه‌ی اقلامشون فروشنده دارن؟
‫با این حال...
‫یکی از موردهاشون مونده.
‫دستکش جراحی
‫- چطور؟ ‫- تامین‌کننده‌ی داخلی براش نیست.
‫دیدی؟ همه جاهای خوبش رو بردن.
‫به ما چیزی نمی‌رسه. ‫می‌خوای بدونی چرا؟
‫چون ما سرمایه نداریم. ‫ داری؟
‫پرسنل و تجربه چی؟
‫[سرمایه، پرسنل، تجربه]
‫این پول زیادی می‌طلبه.
‫حتی اگه قسطی جنسا رو بگیریم،
‫بازم ضمانتنامه و سپرده می‌خوایم.
‫تازه یه عالمه مدرک باید ارائه بدیم. ‫خیلی زیاده.
‫تا جایی که من می‌دونم تا حالا ‫توی بخش دولتی قرارداد نبستیم.
‫تازه باید اینم در نظر گرفت...
‫که شرکتای بزرگ از قبل ‫برای این پروژه‌های بزرگ زنبیل گذاشتن.
‫اونا هر سه تا معیار رو دارن.
‫این حرف رو نزن. ‫حداقلش ما تجربه داریم.
‫اگه می‌خوای نظر بدی بیا اینجا کار کن.
‫مهمون افتخاری که نیستی. ‫فکر کردی گروه 015B هستیم؟
‫خانم چا، انقضای نوشیدنی سبز گذشته.
‫فرض کن سنش رفته بالا و بخور بره.
‫گوش کنید.
‫آقای کانگ مرحوم و آقای کو ‫قبلا برای بازرگانی سامجئون کار می‌کردن.
‫پس اون اوایل ما پروژه‌‌های دولتی هم گرفتیم.
‫- بابای من این کارو کرد؟ ‫- آره.
‫اگه آقای کو اینجا بود ‫خیلی بهتر می‌شد نه؟
‫ولی باید بگم که شماها احترام حالیتون نیست.
‫چه جوری می‌تونید انقدر ‫پشت سر رئیستون حرف بزنید؟
‫به قول معروف،
‫کسی که بخواد در بره...
‫بهونه‌ش رو هم پیدا می‌کنه.
‫اما خواستن توانستن است.
‫با اجازه.
‫می‌بینمتون.
‫- تا بعد. ‫- تا بعد.
‫بیا باهامون کار کن دیگه. ‫تو می‌تونی یه راهی برامون پیدا کنی.
‫[کو میونگ گوان]
‫شاید بتونم...
‫یه راهی پیدا کنم.
‫- سلام. ‫- سلام، ما از بازرگانی تایفون اومدیم.
‫لطفاً اینو بگیرید.
‫فقط می‌خواستیم بپرسیم...
‫- مرسی. ‫- ممنون.
‫آسانسور حمل شماره‌ی ۳ ‫پایین میره...
‫و افراد ویژه رو به سالن ب۳ می‌بره.
‫پس ما الان بار مهمی هستیم آره؟
‫حتماً خیلی خسته‌کننده‌ست که...
‫کل روز اینو تکرار کنی. ‫اینجا تو هم می‌تونی استراحت کنی.
‫وای.
‫من درها رو برای بیشعورهای غریبه ‫نگه می‌دارم.
‫نگه داشتن در واسه مسخره‌هایی ‫که براشون کار می‌کنم چیزی نیست.
‫اگه مودب بودی خیلی بیشتر دوستت داشتیم.
‫به قدر کافی برای زیباییم توجه می‌گیرم.
‫اگه خوشگل‌تر بشم دیگه برام دردسر می‌شه.
‫خوشگل خانم، دوباره جوراب‌شلواریت ‫نخ‌کش شده.
‫- جدیدشو بخر. ‫- این طرفم هم نخ‌کش شده.
‫بخره؟
‫اینجوری حتماً بدشانسی میاری.
‫فقط کسایی که خوش‌شانس به دنیا اومدن ‫می‌تونن بهش اهمیت بدن.
‫وقتی یونیفرم نپوشیدی نافت رو بپوشون.
‫به تو ربطی نداره.
‫واقعاً که.
‫مهمانان ویژه‌ی عزیز، به سالن شما رسیدیم. ‫لطفاً همینجا خارج شوید.
‫از رسیدگی ویژه‌ت متشکریم خوشگل خانم.
‫- واقعاً اعتماد به‌نفسش بالاست. ‫- ولی حس خوبیه نه؟
‫خانم.
‫ببخشید.
‫- می‌شه موهاتونو مرتب کنم؟ ‫- بله؟
‫یه سنجاق‌سر از اسکارفتون بیرون زده.
‫یه لحظه.
‫بذارید اینو درست کنم...
‫خیلی خب.
‫مدیر تیم به همچین چیزهای کوچیکی ‫گیر میده.
‫هیچکس دوست نداره وقتی داره تمام تلاشش رو ‫می‌کنه، سرش غر بزنن.
‫من دیگه رفتم.
‫صبر کنید خانم.
‫ازتون ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫ایستگاه بوهیونگ، خروجی ۱. ‫اینم خروجی یکه.
‫به نظرت منظورش این بود که ‫می‌تونیم اینجا ببینیمش؟
‫حتماً به یه دلیلی بهمون یادداشت داده. ‫بیا منتظر بمونیم.
‫آره؟
‫هزاره‌ی جدیده. ‫به پیامبر ایمان داشته باشید.
‫- هزاره‌ی جدید، بهشت جدید. ‫- دقیقاً.
‫[بهشت مقدس]
‫سلام.
‫هزاره، پیامبر عصر جدید...
‫توی صورتتون خوش‌اقبالی می‌بینم...
‫- وای. ‫- آقای کو.
‫تائه پونگ.
‫می سئون.
‫- اینجا چی کار می‌کنید؟ ‫- معلومه خب، اومدیم شما رو ببینیم.
‫برای خدمات تدارکات عمومی ‫به راهنماییتون نیاز داریم.
‫یه دقیقه صبر می‌کنید؟ ‫زود میایم.
‫متاسفانه الان سرم خیلی شلوغه.
‫- بعداً می‌بینمتون. ‫- صبر کنید آقای کو.
‫[هزاره‌ی جدید ‫خدمات ویژه‌‌ی دعا]
‫شایعه شده که مدیرعامل شدی تائه پونگ.
‫حقیقت داره.
‫- تبریک می‌گم آقای کانگ. ‫- ای وای.
‫[هزاره‌ی جدید برای بهشت مقدس]
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫شما دوستای شماس کو هستین؟
‫درسته آقا.
‫اتفاقی همدیگه رو دیدیم.
‫- خب دیگه برید. ‫- آقای کانگ هستید، درسته؟
‫بله؟
‫توی صورتتون خوش‌اقبالی می‌بینم.
‫بله؟
‫- منظورش پوله؟ ‫- نه.
‫می‌گه تو خوش‌شانس به نظر می‌رسی.
‫آهان منظورتون اینه خوش‌شانسم.
‫چشمای من همه چیزو می‌بینن، ‫همه چیزو ها.
‫اون پیامبره.
‫- ممنون آقای پیامبر. ‫- اسمش پیامبر نیست که.
‫من تازگیا دو بار قربانی کلاهبرداری شدم.
‫- واسه همین... ‫- مطمئنی تو مرد خوش‌شانسی نیستی؟
‫مطمئنم. من دو بار کلاه سرم رفته. ‫خونه و دفترم رو از دست دادم...
‫هزاره.
‫- پیامبر عصر جدید. ‫- پیامبر عصر جدید.
‫وقتی دلشکسته‌ها غصه دارن،
‫- اون روحشون رو تسکین میده. ‫- اون روحشون رو تسکین میده.
‫صبر کنید آقای کو.
‫- پیامبر درون ما زندگی می‌کنه. ‫- پیامبر درون ما زندگی می‌کنه.
‫- برید عقب. ‫- برید عقب.
‫- ورودش به قلبتون رو خوشامد بگید. ‫- ورودش به قلبتون رو خوشامد بگید.
‫[بهشت جدید]
‫هزاره و سیستم دودویی یعنی چی؟
‫وای ای پیامبر عزیز.
‫همه برای دیدار پیامبر برخیزید.
‫به پیامبر ایمان داشته باشید.
‫درود بر پیامبر!
‫خوب به اون توجه کنید!
‫- در اوج تعالیست... ‫- در اوج تعالیست...
‫[هزاره‌ی جدید ‫خدمات دعای ویژه]
‫- پیامبر ما. ‫- پیامبر ما.
‫- هزاره! ‫- هزاره.
‫- پیامبر عصر جدید. ‫- پیامبر عصر جدید.
‫پیامبر!
‫- امید رو پرورش بده. ‫- امید رو پرورش بده.
‫- که پیامبر ما... ‫- که پیامبر ما...
‫- ما رو از سختی‌ها نجات میده. ‫- ما رو از سختی‌های نجات میده.
‫پیغامم رو برسونید!
‫- پیامبر امید... ‫- پیامبر امید...
‫برید عقب!
‫ برید عقب، ورودش رو به قلبتون ‫خوشامد بگید...
‫- هزاره‌ی جدید. ‫- هزاره‌ی جدید.
‫من کی هستم؟
‫- پیامبر ما. ‫- پیامبر ما.
‫دوباره بگید من کی هستم؟
‫- پیامبر عزیز... ‫- پیامبر عزیز...
‫- پیامبر عزیز ما... ‫- پیامبر عزیز ما...
‫تائه پونگ.
‫این ایده کپیه؟ ‫لحنش آشناست.
‫واقعاً آشناست.
‫چه جوری اومدید اینجا؟
‫وقتی اینا رو بهشون نشون دادیم ‫گفتن بیایم تو.
‫از دست شما دو تا.
‫- خدای من. ‫- نه صبر کن.
‫- نگاه کن. ‫- ترسیدم.
‫روزی روزگاری، ‫پیامبری ظاهر شد و اعلام کرد...
‫«در سال ۱۹۹۹،
‫ارباب تاریکی پا به دنیای شما می‌ذاره.»
‫«ارباب تاریکی هر چی که ‫در دنیاست رو می‌بلعه.»
‫«اما نترسید.»
‫«من با قدرت و چشمان نافذم ‫موجودی رو احضار کردم.»
‫زنده باد!
‫دوستان.
‫ارباب تاریکی کیه یا چیه؟
‫این ارباب تاریکی که انقدر شما رو ‫می‌ترسونه کیه و چیه؟
‫جنگ!
‫- شیطان. ‫- جنگ خلیج.
‫- بحران اقتصادی! ‫- فقر!
‫نه همه‌تون اشتباه می‌کنید!
‫ارباب تاریکی چیزی نیست جز، y2k.
‫y2k.
‫[هزاره‌ی جدید برای بهشت مقدس]
‫کامپیوترها با سیستم دودویی عمل می‌کنن،
‫که شامل صفر و یکه.
‫صفر صفر صفر صفر یک یک یک صفر ‫یک صفر یک صفر.
‫به عبارت دیگه، کامپیوترها نمی‌تونن...
‫مفهوم هزاره‌ی جدید رو دریافت کنن.
‫وقتی یکم ژانویه‌ی سال ۲۰۰۰ ‫ ساعت ۱۲:۰۰ بامداد بشه.
‫همه‌ی کامپیوترها دچار نقص می‌شن!
‫تمام موشک‌ها و سلاح‌های هسته‌ای...
‫به سیستم کامپیوتریشون متکی هستن!
‫پس دنیا...
‫منفجر می‌شه!
‫لطفاً ما رو نجات بده!
‫با این حال،
‫مسیر حقیقی بهش ‫به زودی پیش چشم ما پدیدار می‌شه.
‫[باز کردن مسیر بهشت]
‫فقط ده میلیون وون می‌تونه باعث بشه ‫ سیستم‌های کامپیوتری عدد دو رو درک کنن!
‫پیامبر عزیز!
‫این یه کار خیره.
‫مطمئناً نمی‌خواید نگهش دارید...
‫و تنهایی زنده بمونید ‫و خانواده‌تون از بین برن!
‫- خیر! ‫- حق با شماست!
‫بیاید دعا کنیم.
‫- قرارداد پی‌پی‌اس... ‫- دارن دعا می‌کنن.
‫از همگی متاسفم.
‫اونا دارن اقلامی رو ‫برای ساخت مدرسه و بیمارستان می‌فرستن،
‫و بیشتر اقلام لیست رو گرفتن...
‫به جز دستکش جراحی.
‫ما فقط باید با قیمت خوب...
‫معامله کنیم و جنسا رو تحویل بدیم.
‫اما خودمون راه و چاه رو ‫درست نمی‌دونیم.
‫شما تنها کسی هستید که تا حالا ‫با پی‌پی‌اس کار کرده.
‫دقیقاً.
‫من واقعاً می‌خوام این رو... ‫نه. ما باید این قرارداد رو ببندیم.
‫بس کن لطفاً تائه پونگ.
‫این چی آقای کو؟
‫ما مدارک رو نشونتون میدیم.
‫بعدش شما تصمیمتون رو بگیرید.
‫اون‌وقت می‌بینید که این یه فرصت طلاییه ‫و نباید از دستش داد.
‫- باهامون همراه شید دیگه! ‫- چی کار...
‫بس کنید دیگه!
‫بازرگانی تایفون...
‫حتی برای بستن اون قرارداد ‫پول کافی نداره!
‫شیطان‌صفت‌ها مزاحم یکی از ما شدن!
‫بندازیدشون بیرون!
‫ولم کنید!
‫دوستان، Y2k خیلی احمقانه‌ست!
‫خب کامپیوترها رو خاموش کنید ‫و از برق بکشید خب؟
‫آقای کو!
‫صبر کنید، آقای کو!
‫ به نظرت برمی‌گرده؟
‫باید ایمان داشته باشیم.
‫چه باشه چه نباشه ‫من اون قراردادو می‌بندم.
‫چرا انقدر مصری قرارداد پی‌پی‌اس رو ببندی؟
‫فقط یه حسی بهم می‌گه ‫که این می‌تونه فرصت آخر من باشه.
‫چون سرمایه‌ی دیگه‌ای ندارم ‫ و جایی برای فرار نیست،
‫مشتری قابل‌اعتماد لازم دارم.
‫بریم تو.
‫گفتم که می‌تونیم چیز خوشمزه‌تری بگیریم.
‫من عاشق دامپلینگم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫مرسی.
‫خوشمزه‌ست؟
‫چی شده؟ خوبی؟ یه کم آب بخور.
‫- برم دارو بگیرم؟ ‫- نه خوبم.
‫آب کافیه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره مطمئنم.
‫- چیزی توی دامپلینگ بود؟ ‫- نه.
‫خوبم.
‫بذار من بخورم.
‫آقای کانگ.
‫من معمولاً اون کسیم که ‫هوای بقیه رو داره،
‫نه برعکسش.
‫من برعکسم. ‫معمولاً بقیه دوست دارن مراقبم باشن.
‫واسه همین...
‫برام جدیده که یه نفر ‫هوامو داشته باشه.
‫واقعاً هم ازت ممنونم.
‫اما باید بگم...
‫نمی‌خوام به آرامش عاطفی وابسته باشم.
‫منظورم اینه که...
‫چطوره که ما...
‫فقط سر کار هوای همو داشته باشیم؟
‫بیا احساسات رو قاطیِ کار نکنیم.
‫- احساسات رو قاتی کار نکنیم؟ ‫- درسته.
‫من بیشتر از هر چیزی دلم می‌خواد ‫شغلمو دنبال کنم آقای کانگ.
‫احساس می‌کنم نیازه.
‫- بخور. دامپلینگ‌ها سرد می‌شن. ‫- باشه.
‫آروم بخور.
‫پس اومدی جوراب شلواری بخری؟
‫نه، اومدم تو رو ببینم.
‫می‌تونستم بعد کارم بیام پیشت.
‫اومدم چون می‌تونستم.
‫- سلام. ‫- سلام، اومدی.
‫یه سفارش از «قصه‌ی رنگ»ِ گوانجگو دارم.
‫- سفارشش ۲۲۳۰۰۰ وونه. ‫- اینجاست.
‫می‌تونی چک کنی.
‫اینم ۲۴۰هزار وون جناب.
‫- ۷۰۰۰ وون باید برگردونید. ‫- باشه.
‫- اینم از ۷۰۰۰ وون. ‫- ممنونم.
‫- همه چی رو چک کردی؟ ‫- آره.
‫مرسی.
‫- ممنون. ‫- روز خوش.
‫بعدش یه کم بهش فکر کردم.
‫این انصافه که به خاطر جوراب‌شلواری پاره ‫بدشانسی بیاری؟
‫خواهر من هر روز خیلی زحمت می‌کشه.
‫اون‌وقت حرفای خانمای مسن‌تر ‫اغلب اوقات درست درمیاد.
‫دهنتو باز کن می هو.
‫وای چقدر خوشمزه و سرده.
‫راستی اینجا پر از آدم...
‫و لباس و پوله.
‫دقیقاً.
‫انگار کل پول کشور توی این منطقه ‫جریان داره.
‫[بازار لوازم جانبی نساجی]
‫اینجا قشنگه.
‫من عاشق لباس و پولم.
‫اگه یه عالمه پول داشتی ‫چی کار می‌کردی؟
‫من؟
‫می‌دونم چی کار می‌کردم.
‫شهریه‌ی دانشگاه می سئون رو می‌دادم.
‫من همیشه سربه‌هوا بودم ‫و اون بچه درس‌خون.
‫اما می‌سئون بدشانسی آورد که ‫بچه‌ی اول شد،
‫واسه همین من رفتم دانشگاه و اون نه.
‫از این اتفاق متنفرم.
‫احساس می‌کنم مدیونشم.
‫می‌‌خوام کلی پول دربیارم ‫تا اون بتونه بره دانشگاه.
‫تو چی؟ رویای تو چیه؟
‫من؟
‫رویای من اینه خواننده بشم.
‫جدی؟
‫برام یه آهنگ بخون.
‫بخون دیگه. اصلاً یادم نیست ‫توی «استودیو دوستت دارم» چی شد.
‫این ترانه‌ی منه ‫دیگه تموم شد...
‫اما اون مال گذشته بود.
‫الان اینو نمی‌خوام.
‫در عوض،
‫یه رویای جدید دارم.
‫چی؟
‫تو.
‫تو...
‫رویای منی می هو.
‫[دفتر منطقه‌ای سئول خدمات تدارکات عمومی]
‫ظروف نمونه، کیت‌های گچ‌گیری...
‫هوچانگ، صفحه نمایش.
‫[لیست فروشندگان]
‫این چیه؟ اونا کین؟
‫بازرگانی تایفون؟
‫این شرکت کوچولو اینجا چی کار می‌کنه؟
‫کی بهشون زنگ زده؟
‫- آقای جونگ. ‫- بله خانم؟
‫بیا بیا.
‫- تو بازرگانی تایفون رو آوردی؟ ‫- نه.
‫بهشون فکس بزن بگو واجد شرایط نیستن.
‫چشم خانم.
‫[بازرگانی تایفون، دستکش جراحی پودری]
‫[دفتر منطقه‌ای سئول خدمات تدارکات عمومی]
‫یه اطلاعیه‌ی رسمی از پی‌پی‌اسه.
‫اطلاعیه‌ی عدم صلاحیت مناقصه.
‫به اطلاعتان می‌رسانیم که شرکت شما...
‫واجد شرایط پیشنهاد قیمت ‫در این پروژه نیست.
‫پایان؟
‫نمی‌تونن همینجوری بیرونمون کنن.
‫بهت هشدار ندادم؟ ‫می‌دونستم تهش اینجوری می‌شه.
‫منطقی باش.
‫اگه می‌ذاشتن هر شرکتی...
‫روی پروژه‌ی کشوری پیشنهاد قیمت بده ‫عجیب می‌شد.
‫شرکت ما فقط ۴ نفر پرسنل داره.
‫چقدر برامون مونده؟
‫اگه رو به پایین گِردش کنیم ‫ می‌شه ۴۳،۵۰۰،۰۰۰ وون.
‫خیلی دقیقه. احساس خفگی می‌کنم.
‫ما باید این قراردادو ببندیم.
‫- بله؟ ‫- باز چیه؟
‫- سلام! ‫- داستان چیه؟
‫- خدای من! ‫- وای باورم نمی‌شه!
‫- بیا تو دیگه. ‫- آقای کو!
‫- فس و فس نکن. ‫- آقای کو!
‫چه خبرها؟ ‫مطمئنم استراحت کردی.
‫نمی‌تونستی حداقل بیای ‫برای اسباب‌کشی کمک کنی؟
‫شنیدم جابجا شدید.
‫اما خود دفتر مهم نیست.
‫تا وقتی ما باهم باشیم، ‫اینجا بازرگانی تایفونه.
‫انگار حالش خوبه.
‫نه، دفتر هم مهمه.
‫- روی حالم تاثیر داره. ‫- آقای بائه.
‫می‌بینم که دوباره برامون هدیه آوردی.
‫ای بابا.
‫- نجات رو قبول کن. ‫- این چیه؟
‫Y2k یعنی چی؟ کی اینو ساخته؟
‫- چیه؟ ‫- عضو کلیسا شدی؟
‫اینم برای رستگاری تو می سئون.
‫الان وقت مذهبی شدن نیست، میونگ گوان.
‫ببین اوضاعمونو.
‫[اطلاعیه‌ی عدم صلاحیت مناقصه]
‫اعتراض بزنید.
‫جان؟
‫تائه پونگ.
‫کارمندهای دولت ‫طبق قانون خودشون عمل می‌کنن.
‫چیزی که کارمندهای دولت بیشتر از همه...
‫ازش متنفرن و عاشقشن چیزی به جز ‫روند قانونی نیست.
‫یعنی شیوه‌های ضد رقابتی،
‫تجارت ناعادلانه، ‫اجبار به محرمانه بودن اطلاعات...
‫و تبعیض.
‫چی؟
‫اونا اعتراض زدن؟ بر چه اساسی؟
‫ظاهراً ادعا می‌کنن...
‫که شروط صلاحیت ناواضحه.
‫آنها همچنین بابت...
‫«شیوه‌های ضد رقابتی، تجارت ناعادلانه، ‫تبعیض،
‫اجبار به محرمانه بودن»...
‫و هر دلیل دیگه‌ای که به ذهنشون برسه، ‫شکایت می‌کنن.
‫مسخره کردن ما رو؟
‫کدوم تبعیض؟ ‫ما فقط نمی‌خوایم اتفاق ناگواری پیش بیاد.
‫- کاملاً حق با شماست. ‫- ای خدا، چقدر اعصاب‌خردکن...
‫- آقای جونگ. ‫- بله؟
‫چی بود؟ دستکش جراحی؟
‫شرکت دیگه‌ای براش پیشنهاد قیمت داده؟
‫نه خانم.
‫بهشون بگو بیان.
‫ظاهراً به همه‌ی ارکیده‌هامون ‫زیادی آب دادن.
‫زیادی آب دادن؟
‫بله.
‫ارکیده‌ها به رشدشون ادامه دادن ‫اما وقتی خاک آب رو جذب کرد...
‫دیگه فضایی توی گلدون نموند.
‫دسته‌های بزرگی از ریشه‌هاشون پوسیده.
‫واسه همین گل ندادن.
‫عجب.
‫ظاهرشون خوب به نظر می‌رسید،
‫در حالی که بخش‌های مخفیشون ‫داشته می‌پوسیده.
‫ولی بازم،
‫به خاطر ریشه‌های محکمشون ‫دووم آوردن.
‫نگاه کن.
‫من همه‌ی ریشه‌های پوسیده رو بریدم ‫و گل‌ها رو به یه گلدون بزرگتر منتقل کردم.
‫بعدش درجا گل دادن.
‫آقای کو.
‫وقتشه به دفترمون برگردی.
‫اینجا برای تو جا داریم.
‫الو؟
‫بله. متوجه شدم.
‫حتماً ممنون. خدانگهدار.
‫- ازمون می‌خوان بریم پیشنهاد قیمت بدیم. ‫- این عالیه.
‫- محشره. ‫- توصیه‌ی ارزشمند آقای کو جواب داد.
‫این سی دی آهنگای بی‌کلام داره؟
‫خاموشش کن!
‫وقتی تنها و غمگینیم ‫کی میاد نجاتمون بده؟
‫پیامبر عزیزمون!
‫ارباب تاریکی یکم ژانویه‌ی سال ۲۰۰۰ ‫قراره حمله کنه.
‫آخرالزمان نزدیکه!
‫این زندگی دیگه بعد از ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ ‫وجود نخواهد داشت.
‫باید اینو نصب کنید تا خودتون ‫و خانواده‌هاتونو نجات بدین!
‫گوش کنید ما جین، سئون تائک و تائه پونگ.
‫- باید اینو نصبش کنید! ‫- آقای کو.
‫هزاره.
‫پیامبر عصر جدید.
‫این برای تمام دلشکسته‌هاییه که غصه دارن.
‫- آقای کو! ‫- سی دی رو پخش کن.
‫- پیامبر ما... ‫- آقای کو!
‫لطفاً کمکمون کن.
‫لطفاً به بازرگانی تایفون کمک کن.
‫آقای کو...
‫پدر.
‫لطفاً ازشون محافظت کن...
‫تا موجود بی‌ارزشی مثل من ‫بهشون آسیب نزنه.
‫کاری کن که یه به‌دردنخور بدبختی ‫مثل من رو برای همیشه فراموش کنن...
‫و زندگی...
‫شادی داشته باشن.
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم خوشبختشون کن.
‫خانم چا.
‫سلام.
‫وای.
‫چرا تنهایی؟
‫منتظر یه خبر از کسی‌ام.
‫داوطلب شدم بمونم و ‫بقیه رو فرستادم خونه.
‫- یه فنجون چایی برات بیارم؟ ‫- حتماً، عالی می‌شه.
‫به بابات رفتی‌ها.
‫- مثل خودش مهربونی. ‫- جان؟
‫بابام مهربون بود؟
‫معلومه که بود. ‫خیلی دلسوز و بخشنده بود.
‫قبلاً بی‌رحم‌ترین آدم اینجا آقای کو بود.
‫بفرما.
‫مرسی.
‫می‌گم...
‫احیاناً...
‫مرحوم آقای کانگ یواشکی ‫چیزی بهت نگفته...
‫یا یه چیز خاص دستت امانت بده؟
‫- یه چیز خاص؟ ‫- آقای کانگِ خدابیامرز...
‫واقعاً هیچ سرمایه‌ای برای ‫مواقع اضطراری نذاشته؟
‫یعنی ممکنه چیزی برات گذاشته باشه...
‫که تو ارزشش رو ندونی؟
‫فقط کنجکاو شدم.
‫راستش...
‫هیچی نیست.
‫فقط همون دفترچه حسابی بود که بهت دادم.
‫البته، باید می‌دونستم.
‫وگرنه که از دفتر قبلی نمی‌رفتی.
‫خانم چا.
‫اگه شغل الانت خیلی برات سخته ‫هروقت خواستی می‌تونی بیای پیشمون.
‫تو ۲۰ سال برای این شرکت کار کردی.
‫ای خدا.
‫ممنون که میگی.
‫درسته، ۲۰ سال گذشته.
‫می‌دونی چیه؟
‫ظاهراً طولانی‌مدت کار کردن..
‫به این معنی نیست که تو ‫لیاقت فرصت دوباره داری.
‫من واقعاً پدرتو دوست داشتم.
‫- عاشقانه نه، به عنوان همکار. ‫- البته.
‫شرکتمون رو هم دوست داشتم.
‫اینا رو راست می‌گم.
‫لطفاً یادت باشه خب؟
‫ساعت چنده؟
‫- دیگه باید برم. دیره. ‫- خانم چا.
‫- کیفتو یادت رفت. ‫- ای وای آره.
‫خانم چا، شما پرونده‌های ‫این دفترو مرتب کردید؟
‫منظورت چیه؟ چرا باید این کارو بکنم؟
‫دیروز یه نگاه انداختم...
‫و فهمیدم که طبق تاریخ از راست به چپ ‫دسته‌بندی شدن.
‫می‌دونم شما اینجوری فایل‌ها رو ‫دسته‌بندی می‌کنی.
‫پس حتماً یه نفر به روش شما پیش رفته.
‫ظاهراً.
‫- پس شب خوش. ‫- مرسی.
‫[درخواست توسط: بازرگانی تایفون، ‫کانگ تائه پونگ]
‫مهرمو بزن.
‫محکم فشار بده.
‫عالی شد. حالا اینجا.
‫ایرادی که توش نیست؟
‫اینجا رو باش.
‫تا آفریقا می‌خوای بری عوضی؟
‫بهش توجه نکن.
‫مشتاق دیدار، کک مکی.
‫بهش توجه نکن.
‫ایرادی که توش نیست؟ ‫مجموع کل درسته؟
‫چی شده؟
‫[فرم مناقصه]
‫دستکش جراحی؟
‫برای صادرات اقدام می‌کنیم.
‫به اداره تدارکات دولتی.
‫- خانم ها. ‫- بله؟
‫خوب پیش میره.
‫[آب پرتقال]
‫[دستکش جراحی]
‫- مهرم کجاست؟ ‫- بفرمایید.
‫اینجا.
‫[درخواست‌دهنده: کشتیرانی تجاری پیو، ‫پیو هیون جون]
‫نظرت چیه تائه پونگ؟
‫[دستکش جراحی]
‫منظورت چیه؟
‫اگه ترسیدی درخواستمونو لغو می‌کنیم،
‫من و تو نداریم که.
‫به این زودی جا می‌زنی؟ ‫پس لغوش کن.
‫جایگاهتو بدون. ‫داری خسته‌م می‌کنی.
‫دفعه‌ی بعد که هوای بازی به سرت زد،
‫بیا سنگ کاغذ قیچی کنیم.
‫آخی بیچاره، اما تنها چیزی که به ذهنم می‌رسه ‫اینه که با مشت محکم بزنمت.
‫اینجوری می‌تونی از هر ده بار ‫یه بارشو برنده بشی...
‫اونم وقتی که اتفاقی اشتباهی می‌کنم.
‫ببخشید.
‫این چه وضعشه؟
‫مگه قرار نبود کشتیرانی تجاری پیو...
‫آب‌پرتقال رو تامین کنه؟
‫درسته. اما همین الان ‫تغییرش دادیم به دستکش پلاستیکی...
‫یعنی دستکش جراحی.
‫نمی‌تونید اینجوری لحظه‌ی آخر ‫تغییرش بدید.
‫- پس آب‌پرتقال صادر می‌کنیم... ‫- آقای ها!
‫من قراره دستکش صادر کنم.
‫پس همون دستکش.
‫اما دستکش رو قبلاً گفتن.
‫بازرگانی تایهونگِ ایرادگیر ‫دستکش رو قبول کرده.
‫- بازرگانی تایفون. ‫- بازرگانی تایفون.
‫- درسته، بازرگانی تایفون. ‫- بازرگانی تایفون.
‫این اولین پروژه‌تون که نیست.
‫حرفتونو عوض نکنید...
‫و نقشه‌های دقیق ما رو خراب نکنید.
‫- بیاید طبق برنامه پیش ببریمش. ‫- چشم.
‫گوش کن خانم.
‫چرا نمی‌تونم تغییرش بدم؟
‫بله؟ بله؟ خوب گوشاتو وا کن آقا.
‫من از این لحنت خوشم نیومد.
‫من کارمند دولتی سطح شیشم ‫با حقوق سطح بیست و سه.
‫ایشون فقط کنجکاون بدونن خانم.
‫وقتی روی یه قلم ‫پیشنهاد دهنده‌های متعدد داریم،
‫باید مناقصه‌ی رقابتی برگزار کنیم.
‫- مناقصه‌ی رقابتی؟ ‫- درسته.
‫چی هست؟
‫هر شرکت باید قیمتش رو ثبت کنه ‫بعدش ما کمترین قیمت رو انتخاب می‌کنیم.
‫- برنده قرارداد می‌بنده. ‫- درسته.
‫اما با این فرایند هر دوی شما ‫ضرر سنگینی می‌کنید.
‫منم دقیقاً همینو می‌گم!
‫باشه پس.
‫یه فکری دارم. چطوره به توافق برسید؟
‫اگه یکیتون جنس مورد نظرش رو تغییر بده،
‫منم باهاتون خوب کنار میام.
‫- مخصوصاً توی پروژه‌ی بعدیمون. ‫- عالیه.
‫- مطمئن باشید. ‫- همین کارو می‌کنیم.
‫ما اول فرممون رو ارائه دادیم. ‫اولویت با ما نیست؟
‫این چه چرندیه دیگه؟ ‫همچین قانونی نداریم.
‫- چی میگی... ‫- خیلی خب باشه!
‫بیاید مناقصه‌ی رقابتی برگزار کنیم.
‫اگه راهی نیست منم ‫از راه درستش میرم.
‫ظاهراً همدیگه رو می‌شناسید ‫پس حرفامو آویزه‌ی گوشتون کنید.
‫دو تا شرط دارم. ‫اول این که قرارداد سر موقع بسته می‌شه.
‫اگه هر مدرک لازمی رو نیارید، ‫نمی‌تونید قرارداد ببندید.
‫دوم این که مناقصه کاملاً بازه ‫و کمترین قیمت برنده‌ست.
‫متوجهید یعنی چی دیگه؟
‫- بله. ‫- بله.
‫- نکن. ‫- اینجا نه.
‫پدرتون عصبانی می‌شه.
‫اونو ولش کن. ‫فقط تمام مدارک رو برام بیار.
‫همه‌ی شرکت‌های تولیدکننده‌ی ‫ دستکش جراحی رو چک کن
‫و تمام موجودیشون رو برام بگیر.
‫چشم قربان.
‫[جزئیات خرید]
‫بذار ببینیم.
‫اینا آماده‌ن.
‫سرمایه‌ی کافی برای ضمانت‌نامه‌ ‫ شرکت در مناقصه داریم؟
‫بله.
‫وقتی قراردادو بستیم ‫باید سپرده رو هم واریز کنیم.
‫اینم باید در نظر بگیریم. ‫درخواست قیمت دادی؟
‫بله، فقط سه تا شرکت ‫دستکش جراحی پودری تولید می‌کنن...
‫که با شرایط کویکا همخونی داره.
‫- به هر سه‌ درخواست دادم. ‫- آفرین.
‫این دفعه همه چی به قیمت بستگی داره،
‫پس قیمت از همه چی مهم‌تره.
‫اون پیوهای عوضی واقعاً مایه‌ی عذابن.
‫چرا همش سر راهمون سبز می‌شن؟
‫- اون چیه؟ ‫- دفترچه راهنمای ترجمه‌شده برای دستکش‌ها.
‫نمی‌فهمم چرا درخواست دادن...
‫که دفترچه راهنما به فرانسوی ترجمه بشه.
‫کل عبارات فرانسوی‌ای که من بدم ‫«سوفی مارسو» و «حزب»ـه.
‫فقط همین دو تا.
‫[جزئیات دستکش‌های جراحی]
‫آقای گو.
‫اینو ببین. چطور تونستن...
‫ترجمه رو دستی نوشتن.
‫آخه اینجوری کار می‌کنه؟ ‫دیوونه‌ن مگه؟
‫این آدما چه مرگشونه؟
‫باید همه چی رو تایپ می‌کرد ‫و کپی چاپی برامون می‌فرستادن.
‫صبر کن. حالا چی کار کنیم؟
‫نباید تک تک کلمات رو خودمون تایپ کنیم؟
‫چرا. اما برای این کار ‫کیبورد مخصوص لازم داریم.
‫- که فرانسوی رو پشتیبانی کنه. ‫- آره، باید فرانسوی رو پشتیبانی کنه.
‫- از کجا می‌تونیم... یعنی آقای بائه می‌دونه؟ ‫- صبر کن.
‫اینجوری که...
‫به کی زنگ بزنم؟ آهان، اینجا.
‫[ماشین تحریر، کپی، فکس]
‫درسته. کاملاً متوجه شدم. باشه.
‫- باشه. ‫- همه چی درست شد؟
‫- پیداش کردن! ‫- وای باورم نمی‌شه خریدن.
‫- باورم نمی‌شه تونستن. ‫- حرف ندارن.
‫- اوضاع چطور پیش میره؟ ‫- عالی.
‫آقای پیو.
‫درمورد خبرهای جدید از جنس‌ها...
‫- نباید به پدرتون اطلاع بدیم...؟ ‫- ولش کن.
‫اینجوری بابام فقط بیشتر غر می‌زنه.
‫چیزی نمی‌شه بابا.
‫منو ببین آقای ها.
‫با توام.
‫شاید فکر کنی کنار اومدن ‫با پدرم سخته،
‫اما هیچ پدر و مادری رو دست بچه‌ش نمی‌زنه.
‫- نگران نباش. ‫- چشم آقا.
‫این یه فرصت طلاییه...
‫تا یکی از رویاهای پدرم رو ‫به واقعیت تبدیل کنم.
‫- کارت ویزیت کجاست؟ ‫- آهان.
‫پس این شرکت دستکش جراحیه؟
‫[موارد احتیاطی مصرف]
‫مداخله‌ی ال...
‫[لیسا مدارک قابل‌ارائه]
‫خب...
‫- همه چی تنظیمه؟ ‫- اینجا. بله.
‫- فقط دفترچه راهنما رو می‌خوایم. ‫- چقدر مونده؟
‫- داره تموم می‌شه. ‫- چیزی نمونده.
‫- تموم شد؟ ‫- آره.
‫- عالیه. ‫- آماده‌ایم؟
‫- خانم اوه، بگیر... ‫- چاپش کن.
‫- دکمه‌ی چپ رو می‌زنم. ‫- باشه، اومدم.
‫[در حال چاپ]
‫- خیلی خب! ‫- خوبه!
‫- تو هم به یه دردی می‌خوریا داداش. ‫- بهت که گفتم مهره‌ی مهم شرکتم.
‫آقای بائه.
‫- ممنون از زحمتی که کشیدی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خوشحالم که کیبورده رو خریدیم.
‫آره، واقعاً نجاتمون داد.
‫این موفقیت رو مدیون تلاش تیمی هستیم.
‫باورم نمی‌شه تونستیم پیداش کنیم.
‫حتماً پیدا کردنش راحت نبوده.
‫آقای کانگ نگاه کن!
‫- حروف به هم ریختن. ‫- چی شده؟
‫این حروف رو ببینید.
‫- چی شده؟ ‫- شاید دستگاه چاپ اشکال پیدا کرده.
‫- دوباره امتحان می‌کنم. ‫- دکمه رو اشتباه زدیم؟
‫شاید دستگاه بار اول خراب کرده.
‫- زدم. ببینید. ‫- زدی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- صبر کنید.
‫- چه جوری... ‫- این نامه‌ها چرا اینجوری می‌شن؟
‫ویروسه؟
‫صبر کنید، از فونتشه.
‫- فونت؟ ‫- حتماً نرم‌افزار این فونت رو پشتیبانی نمی‌کنه.
‫حالا چی کار کنیم آقای کانگ؟
‫ساعت دو صبحه نه؟
‫باید سریع یه راه حلی پیدا کنیم.
‫- چه راهی داریم؟ ‫- نرم‌افزارو دوباره نصب کنیم؟
‫صبر کنید. چی کار کنیم؟
‫اوضاع خوبه؟
‫سریع ساق دستای کارمو برام بیارین.
‫بیاید ساق دستای کارشو پیدا کنیم.
‫کجان؟
‫[برگه فنی]
‫تندتر از سرعت تایپ من ‫سند رو کپی می‌کنه.
‫نقاشیت هم خیلی خوبه. محشره.
‫احساس می‌کنم می‌تونم اون دستکش رو بپوشم.
‫[شکل و ساختار: ابعاد]
‫باورم نمی‌شه همون بار اول ‫کارو درمیاره.
‫هیچکس نمی‌تونه به دستکش بودنش شک کنه.
‫[مواد اولیه‌‌ی خام]
‫[پودر: ذرت]
‫- یعنی ذرت. ‫- می‌بینم.
‫پس ذرت.
‫پس حتماً معنیش آرد ذرت می‌شه.
‫گمونم آرد ذرت وارد دستکش می‌شه.
‫من حسی به ذرت ندارم.
‫تموم شد.
‫مرسی که زحمت کشیدین.
‫- عالی بودین. ‫- آفرین داری آقای کو.
‫باورم نمی‌شه.
‫محشره.
‫واقعاً ممنونم. واقعاً...
‫- تو موفق شدی میونگ گوان. ‫- چقدر خفنه.
‫مرسی. تو نابغه‌ای.
‫- وای. آره واقعاً. ‫- بیاید بهشون دست نزنیم.
‫[برگه اطلاعات فنی دستکش‌های جراحی]
‫هنوز نپخته.
‫بحث باربکیو که می‌شه...
‫راحت نیست نه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی دست‌ و پا چلفتی هستی.
‫- بده من. ‫- نمی‌بینم.
‫- سلام. ‫- خوش اومدید.
‫- بیا اینجا خانم چا! ‫- خوش اومدید.
‫- بفرمایید بشینید. ‫- بیاید اینجا خانم چا.
‫- وای. ‫- نیاز نبود منم دعوت کنید.
‫- آقای کو. ‫- بیخیال.
‫مگه می‌شه دعوت نکنیم وقتی که ‫آقای کو نجاتمون داده؟
‫- بذار یه لیوان برات بریزم. ‫- باشه.
‫بذار براتون بریزم.
‫حالا که اینجایی لیوانا رو بیاریم بالا. ‫خیلی وقته این کارو نکردیم.
‫جدی؟ باشه. ‫چی بگم؟
‫این چطوره؟
‫- «م‌ب‌و». ‫- باشه.
‫همه باهم. یک، دو...
‫- میم! ‫- میم!
‫می‌‌تونه خیلی خسته‌کننده باشه.
‫- ب! ‫- ب!
‫بیاید طاقت بیاریم...
‫- و! ‫- و!
‫و تلاش کنیم!
‫- عالیه. ‫- خوبه.
‫صبر کن تا گوشت قهوه‌ای بشه احمق.
‫گوشت نپخته مریضت می‌کنه. ‫من واقعاً نگرانم.
‫مدارک رو ارائه دادی؟
‫گوش کن. وقتی رفتم اونجا...
‫اسم اون مردک حقه‌باز چی بود؟ ‫ها بود؟
‫یارو داشت قدم‌زنان می‌رفت، ‫منم بهش زل زدم...
‫تا بدونه آماده‌م به حسابش برسم.
‫- حسابی ترسوندمش. ‫- واقعاً کاریزماتیک بود.
‫می‌خوای منو رو حفظ کنی آقای کو؟
‫نمی‌دونم نودل بخورم، خوراک بخورم،
‫یا سوپ برنج بوداده.
‫- بازم گوشت بگیریم؟ ‫- بگیر.
‫خانم، سه پرس گوشت لطفاً.
‫- فقط دو پرس لطفاً. ‫- بیخیال.
‫بیشتر بگیر. ‫من می‌خوام خونه هم ببرم.
‫خونه بردنِ باقی غذا کار شایسته‌ایه.
‫از الان صاحب نشید.
‫بس کن، بچه‌ی من سال آخر دبیرستانه.
‫بس کنید دیگه.
‫- ببرشون خونه. ‫- مرسی.
‫چه خوش رنگ و لعابه.
‫آقای کو.
‫نه، اشکال نداره.
‫به نظر من که همه‌ی اینا پختن.
‫برای سلامتی خوب نیست که ‫گوشت رو بیش‌ از حد بپزی.
‫ریسک سرطان رو می‌بره بالا.
‫همه چی رو می‌دونیا.
‫آقای کو، بفرما قهوه.
‫مرسی.
‫می‌خواستم هوا بخورم. همین.
‫ای خدا.
‫مرسی از لطف امروزتون.
‫حتی فکرشم به ذهنم نرسید که ‫نوشته‌ها رو با دست کپی کنم.
‫کاری نکردم.
‫قدیما همه‌ی فرما رو دستی پر می‌کردیم،
‫هر سندی که بود.
‫آقای کو.
‫در حال حاضر چیزی که بازرگانی تایفون...
‫بهش نیاز داره یه درخته، تا یه گل.
‫درخت می‌تونه توی تابستون ‫در مقابل خورشید بهت پناه بده...
‫و توی پاییز با یه لایه برگ گرمت کنه.
‫توی زمستون، می‌تونه برامون هیزم بشه.
‫من خیلی دلم می‌خواد یه درخت تنومند ‫و ستبر داشته باشیم.
‫یادم نیست بهش چی می‌گفتن.
‫من مثل شما باهوش نیستم.
‫راحت باشید، بعدش برگردید پیشمون.
‫برگردینا.
‫ستبر؟
‫حتماً از لحاظ تجربه می‌گه.
‫من چای جو دوسر وحشی رو ترجیح میدم.
‫بلند شو دیگه.
‫- فردا می‌بینمتون. ‫- می‌بینمت آقای کو.
‫- به سلامت. ‫- انقدر ول نچرخ و بیا سر کار!
‫- شب خوش. ‫- راننده!
‫- ماشین ما رسید. ‫- وای خنگول.
‫- بذارید سوار شم! ‫- یکی اینو باید بگیره. آهای تو.
‫- ماشین مال هردومونه! ‫- آهای احمق.
‫دیگه نمی‌تونم پیاده شم.
‫من پول تاکسیتو حساب می‌کنم.
‫برای تو هم تاکسی می‌گیرم سئون تائک.
‫- نه لطفاً. ‫- دوبل حساب می‌کنم!
‫ما دوبل حساب می‌کنیم، ای بابا!
‫- این ماشین ماست. ‫- ببخشید.
‫- تاکسی مال شما. ‫- ای وای.
‫- نمی‌دونم... ‫- سوار شو سئون تائک.
‫نیاز نیست دوبل بدی.
‫از دست تو.
‫- بریم. ‫- صبر کن.
‫- اینو بگیر. ‫- این چیه؟ نه بابا.
‫خواهش می‌کنم. بگیرش.
‫پس نمی‌گیرم!
‫- گوش کن سئون تائک. ‫- بله؟
‫می‌دونم شوهر و بچه داری،
‫اما خودتو توی الویت بذار خب؟
‫از دست تو.
‫درسته خانواده‌ت پیشت نیستن ‫ولی ما رو داری.
‫دیگه برو.
‫برو!
‫دستتون درد نکنه.
‫ بازم ممنون! ‫- به سلامت.
‫- مرسی! ‫- قربونت.
‫خدانگهدار.
‫- تاکسی! ‫- می سئون.
‫- می سئون! ‫- دوبل میدم!
‫- چهار برابر میدم! ‫- برو می سئون.
‫- چی؟ ‫- نه، من هشت برابر میدم!
‫سوار میشی؟ برید آقایون.
‫من با مترو میرم.
‫- باشه. به سلامت. ‫- خداحافظ.
‫- جر و بحث نکنیدها؟ ‫- باشه نمی‌کنیم.
‫شب بخیر.
‫دور هم که بودیم واقعاً ‫ احساس کردم مثل قبله.
‫می‌خوای یه کم قدم بزنیم؟
‫باشه.
‫مرسی.
‫من درموردش فکر کردم.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫نمی‌تونم وانمود کنم اتفاقی بین ما نیفتاده.
‫تو ازم بدت میاد می سئون؟
‫نه اصلاً بدم نمیاد.
‫فقط معذب می‌شم وقتی جو بینمون ملایم می‌شه.
‫باید راحت باشی...
‫تو تصمیم نمی‌گیری که من چه حسی داشته باشم.
‫احساس من به تو عوض نمی‌شه.
‫اینجا رو ببین. قلبم داره تند می‌زنه.
‫- چون با تو بودن رو دوست دارم. ‫- می‌فهمم خب؟
‫من می‌خوام دوستت داشته باشم ‫و احساسات من فقط بیشتر می‌شن.
‫نگران نباش. احساساتم رو ‫توی کار دخالت نمیدم.
‫آره من مدیرعاملم و تو کارمند ارشدمی.
‫آره.
‫وای.
‫اما اینو بدون.
‫باید بدونی...
‫که من...
‫دوستت دارم.
‫حتی با این که یه طرفه‌ست.
‫این اولین عشق یه‌طرفه‌ی منه.
‫«عشق فردا از راه می‌رسه»
‫«مترجم: فائزه شاهمرادی»
‫من از امروز به بعد ‫مطابق احساسم رفتار می‌کنم.
‫از کجا شروع کنم؟ ‫به نظرت از پسش برمیام؟
‫اون دستکشای جراحی...
‫یه جا توی آمریکا تولید می‌شن.
‫این یه انحصاره.
‫اگه خط آغاز یکی نباشه،
‫شاید ما باید یه قدم جلوتر بریم.
‫باارزش‌ترین چیز برای تو چیه خانم اوه؟
‫تو چی آقای کانگ؟
‫چی بیشتر از همه برات مهمه؟
‫این مدتی که ساکت بودی،
‫این گندو زدی؟
‫هنوز تموم نشده.
‫حتی اگه اون چند تا مشت بهم بزنه،
‫یه مشت می‌زنم زیر چونه‌ش ‫و کارشو تموم می‌کنم.
‫لطفاً! خانم اوه!
‫اوه می سئون!