‫«ترجمه از خشایار»
‫مردی که صبح امروز
‫کمی قبل از ساعت هشت ‫با شلیک گلوله کشته شد، شناسایی شد.
‫مایکل اگنیو، وکیل سرشناس،
‫در خانه خودش جلوی ‫چشم همسرش به قتل رسید.
‫چی شده؟
‫داشتم می‌رفتم ببینمش.
‫نه.
‫امکان نداره.
‫ولی چطور ممکنه مرده باشه؟
‫کی دقیقاً می‌دونه، کوشلا؟
‫- هیچ‌کس. ‫- بهتره که هیچ‌کس ندونه.
‫حالا خودت رو جمع کن ‫و برگرد پشت پیشخوان.
‫فکر می‌کنم واقعاً باید برم خونه.
‫شوخیت گرفته؟
‫باید بری پشت پیشخوان انگار
‫کسی که به زور می‌شناختی، مُرده.
‫- نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫- می‌تونی و باید بکنی. بیا.
‫می‌تونی و باید بکنی.
‫دوستت دارم.
‫چیزی هست که بخوای بهم بگی، کوشلا؟
‫سلام.
‫اون بود،
‫مگه نه؟
‫بهش شلیک کردن.
‫هی.
‫آروم باش. هی.
‫دیگه هیچ کاری از دستت برنمیاد.
‫من فقط... فقط...
‫هی مدام توی ذهنم تکرارش می‌کنم.
‫همه‌چی رو یادم میاد.
‫اولین بار که به هم نگاه کردیم...
‫و براش یه لیوان ریختم.
‫اون شب تو رو بیرون نبردم...
‫چون...
‫فکر کردم کار درست همینه.
‫با یه دختر رقیب آشنا شدی.
‫باورم نمی‌شه سریع فهمیدی.
‫می‌دونی، نزدیک هزار بار ‫خواستم بهت بگم.
‫امیدوار بودم این احساسات بره،
‫ولی هیچ‌وقت نرفت.
‫اون شب بالاخره
‫جرأت پیدا کردم برم ببینمش.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫به همون دلیلی که تو هیچ‌وقت بهم نگفتی.
‫مایکل گفت:
‫«باید جرأت پیدا کنیم آزادی رو ‫به جای ترس انتخاب کنیم.»
‫و ببین آخرش چی شد.
‫ببخشید، من...
‫باید به عشق وفادار باشیم...
‫وگرنه نفرت پیروز می‌شه.
‫نمی‌خوام بازجویی بشم، لاوری،
‫یا کتک بخورم،
‫یا کارم رو از دست بدم.
‫ااه...
‫چطوره با هم آزاد باشیم،
‫توی یه پادشاهی دونفره؟
‫به هر حال همه فکر می‌کنن ما با هم هستیم.
‫- خانم لاوری. ‫- بیا این‌جا.
‫مامان.
‫اه، هنوز یه ‌ذره هم خوب نشدی.
‫من خوبم.
‫فقط...
‫ببخشید دیروز نتونستم بیارمش.
‫آقای هارکین آوردش.
‫- آدم خوبیه. ‫- کتری رو گذاشتم جوش بیاد.
‫بیا تو یه چایی بخور.
‫اه! یهو با یه کیسه لباس چرک پیداش شد.
‫رفته بالا نشسته، ‫با قیافه گرفته سیگار می‌کشه.
‫ببخشید روز آخرت رو از دست دادم، دیوی.
‫کاش می‌تونستم سال دیگه ‫دوباره توی کلاستون باشم، خانم.
‫کاش دوباره می‌تونستم معلمت باشم.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم یه وقت دیگه زنگ بزنم.
‫هر وقت خواستی.
‫درسته دیوی؟
‫من بعدش در رو قفل می‌کنم.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫چند روز مرخصی گرفتم.
‫شاید بتونیم بریم چندتا نوشیدنی بخوریم،
‫چون دیگه معلم بچه‌مون نیستین.
‫اممم...
‫نمی‌دونم. شاید.
‫باشه.
‫شماره‌تون رو دارم.
‫همونجا وایستا، مک‌گیون!
‫به جرم قتل مایکل اگنیو بازداشت شدی.
‫لازم نیست چیزی بگی...
‫تامی! تامی! ولش کن، عوضی...!
‫جری، این ربطی به من داره؟
‫تامی شنید اسم مایکل رو پشت تلفن گفتم
‫و حالا به جرم قتلش دستگیر شده.
‫آر.یو.سی باید نشون بده یه کاری می‌کنه،
‫واسه همین یه مشت جوون مظنون رو گرفتن.
‫دستگیری تامی هیچ ربطی به تو نداره.
‫چطور اینقدر مطمئنی؟
‫دیگه کی می‌دونه؟ ‫می‌خوام راستش رو بگی.
‫داشتم به اون و چهارتا از دوست‌هاش ‫ایرلندی درس می‌دادم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه، شوخی نمی‌کنم.
‫کجا؟
‫تو یکی از خونه‌هاشون در «جاده مالون».
‫لعنت به من!
‫همین؟ کسی دیگه نمی‌دونه؟
‫فکر کنم جیمی می‌دونه.
‫خب، اگه اون احمق می‌دونه...
‫کوشلا، بهت هشدار می‌دم، ‫اشک نه، حتی یه قطره هم نریز.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره.
‫اصلاً حوصله ندارم برای اون جماعت دیر برسم.
‫ارتش جمهوری‌خواه موقت
‫مسئولیت قتل وکیل سرشناس ‫مایکل اگنیو را بر عهده گرفت
‫- که امروز مراسم خاکسپاریش برگزار می‌شود. ‫- خیلی‌خب.
‫واقعاً خجالت‌آوره،
‫باید بریم مراسمی که می‌دونیم ‫کار جماعت خودمونه.
‫- برو اون‌جا، فیدل. ‫- باشه.
‫عشقی که به پسرش، درموت
‫و همسرش، جوآنا داشت، ‫خیلی بیشتر از علاقه‌ش...
‫به راگبی و هنر بود.
‫البته که اون‌ها هم عاشقش بودن...
‫- حالت خوبه؟ ‫- خب. بریم ادای احترام کنیم؟
‫- نه. ‫- نه.
‫نه؟
‫باید برگردیم کافه.
‫راستش، می‌خوام برم باهاشون حرف بزنم.
‫یه دقیقه باید باهاشون حرف بزنم، باشه؟
‫به هیچ‌وجه.
‫ایمون، ولم کن.
‫- ایمون، ولم کن. آرومم. ‫- آروم باش.
‫فقط آروم باش.
‫اون خبرنگار رو از کجا می‌شناسی؟
‫متأسفم بابت مصیبتت.
‫چی کار کردی؟
‫ای خدا!
‫- مواظب باش رو صندلی نریزه. ‫- آه، کوشلا.
‫اوه!
‫همه‌جا رو تخم‌مرغی کردی!
‫باید بگم، بعدش نوشیدنی لازم داری.
‫زن بیچاره‌ش داغون بود.
‫یادته باهاش جدول حل می‌کردیم؟
‫دلتنگش می‌شیم.
‫اون ماجرا بین تو ‫و ویکتور مک‌اینتایر چی بود؟
‫آخه از کجا می‌شناسیش؟
‫توی کلاس‌های ایرلندی بود.
‫ای خدا! امشب هی بهتر می‌شه!
‫سلام دوباره، خانم لاوری.
‫آقای گالاگر.
‫از اون عروسی به بعد ندیدمت.
‫لوک کوچولو سلام می‌رسونه.
‫الان دیگه بزرگ شده،
‫ولی اون تخم‌مرغ کوچیکی که توی کلاست ‫رنگ کرده بود رو تا چند وقت نگه داشت.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خواستم تسلیت بگم.
‫مایکل اگنیو این کافه رو دوست داشت.
‫ولی مایکل همیشه سلیقه‌ی بدی داشت.
‫تامی مک‌گیون از خودتونه؟
‫بوی گند انگلیسی‌ها همه‌جا پیچیده...
‫کل این‌جا باید پاک‌سازی بشه.
‫خواهش می‌کنم...
‫به خانواده‌م صدمه نزن.
‫خوبی؟
‫مامان، باید یه چیزی بهت بگم.
‫باشه.
‫فکر کنم باید یه چیز قوی‌تر توی چایم بریزم.
‫نه. نه.
‫واقعاً ازت می‌خوام منگ نباشی.
‫خدا رحم کنه.
‫مایکل اگنیو؟
‫یعنی، سرزنشت نمی‌کنم.
‫خیلی خوش‌تیپ بود.
‫می‌دونی، جری پسر خوبیه،
‫ولی به پای مایکل نمی‌رسه.
‫دست‌های قشنگی داشت.
‫بخور.
‫امروز هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫می‌خوان بذارن توی دل‌مون بمونه.
‫فردا به ایمون هشدار می‌دم،
‫بهش می‌گم مارتین گالاگر چی گفت.
‫می‌شه برم بخوابم، مامان؟
‫آره.
‫مایکل؟
‫کوشلا؟
‫کوشلا.
‫تلفن.
‫چیه؟
‫پسر کوچیکه‌ست.
‫جری؟
‫نه، دیوی.
‫خانم، منم دیوی.
‫دیوی!
‫- دیوی! دیوی! ‫- خانم لاوری!
‫همه سوار ماشین! ‫همین الان سوار شین!
‫برو تو ماشین!
‫فنیان‌های قاتل عوضی!
‫سوار شو، شیمی، سوار شو. ‫سوار ماشین شو.
‫از اینجا گم شین برین...
‫پنجره شکست.
‫بطری خورد به لبه‌ی شومینه و ترکید.
‫شعله‌ها کل فرش رو گرفت.
‫بعد کشیده شدن بالا تا کنار مبل،
‫جایی که دیوی و مندی نشسته بودن.
‫مجبور شدیم صندلی شیمی رو کج کنیم
‫که بکشیمش عقب و دورش کنیم.
‫و همون موقع، صدای هورا کشیدنشون میومد.
‫باورتون می‌شه تامی رو به جرم ‫تیراندازی به اون وکیل متهم کردن؟
‫واسه همین خونه‌تون رو آتیش زدن؟
‫خب، منتظر بهونه زیادی هم نبودن.
‫اونا، اممم...
‫بهش رسماً اتهام زدن؟
‫برای خود قتل؟
‫آره.
‫خب،
‫یه برد سریع برای آر.یو.سی ‫قشنگ به نظر میاد.
‫مهم نیست واقعاً انجام داده یا نه.
‫خیلی‌خب.
‫وقتشه همه رو ببریم بخوابونیم.
‫بتی و شیمس، ‫شما برین اتاق ایمون.
‫بچه‌ها هم می‌رن اتاق مهمون.
‫حتماً خیلی خسته‌این.
‫کوشلا، زود باش.
‫بیا ببریمشون طبقه بالا.
‫بقیه چی فکر می‌کنن...
‫وقتی بشنون این خانواده رو آوردیم خونه‌مون؟
‫خب باید چی کار می‌کردم، مامان؟
‫نمی‌دونستم به تامی اتهام زدن.
‫اصلاً چرا باید اون رو بکشه؟
‫مایکل داشت به جوونایی مثل تامی کمک می‌کرد.
‫تامی در مورد تو و مایکل خبر داشت؟
‫- کوشلا. ‫- شاید. نمی‌دونم.
‫ای خدا.
‫وقتی دیوی بیدار شد ‫از طرف من بغلش کن
‫و به مامانت بگو احوالش رو پرسیدم.
‫ببین،
‫باید زود به کشتی برسم ولی خب،
‫هر چه زودتر پشت سرم راه بیفت.
‫راجع‌به ارتباطت با مایکل اگنیو بهم بگو.
‫بعضی وقت‌ها به کافه میومد.
‫بیرون کافه هم دیدیش؟
‫ازم خواست به یه گروه ‫مکالمه‌ی زبان ایرلندی ملحق بشم،
‫منم چند باری رفتم.
‫تو خونه‌ی جیمز و پنه‌لوپه فیلدینگ؟
‫آره.
‫جای دیگه‌ای هم دیدیش؟
‫نه.
‫این‌ها رو کی گرفته؟
‫با مایکل اگنیو ارتباط صمیمی داشتی؟
‫چرا عکس رو نشونم نمی‌دی؟
‫حدس می‌زنم یه عکس خیلی خوب داری.
‫واقعاً که!
‫ماشینت بیرون خونه
‫شب ۲۷ می دیده شده.
‫مایکل اگنیو توی خونه‌ی خانوادگیش ‫با شلیک کشته شد.
‫اگه همه‌جا دنبالش می‌کردین،
‫پس چرا جلوی تیر خوردنش رو نگرفتین؟
‫رابطه‌ت با تامی مک‌گیون دقیقاً چی بود؟
‫من با تامی مک‌گیون هیچ رابطه‌ای ندارم.
‫برادر کوچیکش، دیوی، شاگردمه.
‫شماره‌ت رو بهش دادی؟
‫آره، من...
‫اینجا، صفحه‌ی روبرو، یه چیزی نوشته.
‫«امروز واقعاً باهاش حرف زدم،
‫راجع‌ به کتاب‌ها
‫و چیزهای واقعی.
‫نمی‌تونستم از نگاه کردن بهش دست بردارم.»
‫بهم نگاه می‌کرد، خب که چی؟
‫یکی دیگه هم هست،
‫شرح یه تماس تلفنی توی مارس.
‫«بهم گفت مایکل.
‫مایکل خر کیه؟»
‫مایکل بعضی شب‌ها بهم زنگ می‌زد
‫و حدس می‌زدم خودش باشه، ولی من...
‫بعد از قتل با تامی حرف زدی.
‫افسرهای دستگیرکننده‌ش دیدن که
‫- باهاش پچ‌پچ می‌کردی. ‫- داری همه‌چی رو تحریف می‌کنی.
‫چرا خانواده‌ی مک‌گیون اومدن ‫خونه‌ی شما ساکن شدن؟
‫خونه‌شون آتیش گرفته بود!
‫ظاهر قضیه خوب نیست.
‫جدی فکر نمی‌کنی که من نقشی ‫توی این ماجرا داشته باشم، نه؟
‫تو حلقه‌ی اتصال بین قربانی و قاتلش هستی.
‫یه جرعه از این بخور.
‫چی شده؟
‫خوابم نمی‌بره.
‫تعجبی هم داره؟
‫ببین،
‫یه کم همینجا می‌مونم.
‫مامانم واسه من همین کار رو می‌کرد.
‫تامی تا حالا اسم اون وکیل رو آورده بود؟
‫تامی ما هیچ‌وقت کسی رو نمی‌کشه.
‫می‌دونم، دیوی. می‌دونم.
‫ولی تا حالا اسم «مایکل» رو گفته بود؟
‫به خاطر من می‌خوام واقعاً، ‫واقعاً با دقت فکر کنین.
‫هیچی؟
‫تا حالا اسم من رو آورده بود؟
‫ما قراره کجا زندگی کنیم؟
‫همه‌ی وسایل‌مون اونجاست.
‫می‌تونیم چیزی ازشون پس بگیریم؟
‫یه کم دیگه همه‌چی روبراه می‌شه
‫فقط منتظر باشین.
‫دیگه حرف زدن بسه.
‫...خسارت، ولی هیچ‌کس مسئولیت قبول نکرد.
‫مردی که به قتل مایکل اگنیو متهم شده،
‫به نام توماس مک‌گیون معرفی شده.
‫یه شاهد عینی جلو اومده...
‫اون فقط یه پسربچه‌ست.
‫باید همین الان از شرشون خلاص بشی.
‫- ببین... ‫- می‌خوای ما رو هم آتیش بزنن؟
‫- ایمون، لطفا. ‫- خودت رو پلیس‌ها گرفتن!
‫ایمون، نمی‌دونستم به تامی اتهام زدن.
‫مهم نیست نمی‌دونستی، ‫باید همین الان برن.
‫ایمون، فقط گوش بده چی می‌گم!
‫شماره‌ی اداره‌ی مسکن رو پیدا کردم.
‫زیاد نمی‌مونن، فقط چند روز دیگه.
‫باید همین الان برن، دختر احمق!
‫باید از اینجا برن.
‫فقط کاری رو بکن که می‌گه.
‫ایمون لازم نیست ‫چیزی درباره‌ی گالاگر بدونه.
‫می‌ریم پادگان،
‫جلوی سربازها رو می‌گیریم.
‫[بست‌های مانع ساعت ۱۱ شب بسته می‌شوند]
‫[شش هفته بعد]
‫اصلا خونه‌ای پیدا نکردن.
‫دیوی رفت پرورشگاه، ‫مندی هم همین‌طور.
‫اوه، خدا.
‫تقصیر من بود.
‫از بردلی خواستم کمکشون کنه،
‫ولی گزارششون رو به خدمات اجتماعی داد.
‫تقصیر تو نیست.
‫بیا ببینم.
‫دیگه بسه.
‫حس می‌کنم همه‌ش تقصیر منه.
‫اون پلیس درست می‌گفت.
‫من حلقه‌ی اتصال
‫بین قربانی و قاتلشم.
‫اگه اون مردک حقه‌باز می‌خواست بازداشتت کنه،
‫تا الان بازداشت کرده بود.
‫همون‌طور که ایمون گفت،
‫دوست دارن آدم رو بلرزونن.
‫ولی من دلیل مرگ مایکل‌م.
‫دوستش داشتم، مامان.
‫می‌دونم عزیزم.
‫می‌دونم.
‫ولی نمی‌تونی تا آخر عمرت توی تخت بمونی.
‫باید هر چی زندگی ‫سر راهت می‌ذاره رو تحمل کنی.
‫وقتی بابا رو از دست دادیم، ‫چطور تونستی از تخت بلند شی؟
‫ایمون واسم حموم آماده کرد.
‫باورت می‌شه؟
‫ژاکتت رو هم بندازیم شسته بشه؟
‫خیلی دیگه کثیف شده.
‫یه چای می‌خوای؟
‫واست میارم اونجا.
‫[نوجوان به قتل وکیل اعتراف کرد]
‫[توماس مک‌گیون]
‫کوشلا!
‫داشتم فکر می‌کردم حالت چطوره.
‫ممنون که اون ریواس رو آوردی، گروهبان رید.
‫خب به بابات قول داده بودم مراقبت باشم.
‫ولی نمی‌خواستم مزاحم بشم.
‫الان درباره‌ی من چی فکر می‌کنه؟
‫یادمه بهم گفت:
‫«کوشلای ما می‌تونه خیلی جسور باشه،
‫ولی نمی‌تونی زیاد از دستش عصبانی بمونی.»
‫شنیدم اون آشغال شاخه‌ی ویژه اذیتت کرده.
‫شنیدم خیلی حرصش گرفته
‫که تو فقط عاشق بودی
‫نه مأمور فریبنده‌ی‌ آی‌آرای.
‫ببین، واقعاً متأسفم که ‫این درخواست رو می‌کنم...
‫فقط حس می‌کنم
‫تا وقتی حقیقت همه‌چی رو ندونم،
‫هیچ‌وقت آرامش نمی‌گیرم.
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫شما بزرگواری، گروهبان.
‫از این طرف.
‫خدای من، تامی.
‫یه معلمی.
‫ایرلندی بلدی.
‫اینجوری حرف نزن.
‫فقط به زبون دزدیده شده‌م حرف می‌زنم.
‫به خاطر...
‫من بود؟
‫نه.
‫ولی درباره من
‫و مایکل می‌دونستی؟
‫فقط وقتی بعدش ازم بازجویی کردن.
‫اون شب،
‫وقتی من
‫پای تلفن
‫گفتم مایکل...
‫هزارتا مایکل تو بلفاست هست.
‫نمی‌دونستم.
‫پس فقط...
‫تصادفی بود؟
‫این قضیه بزرگ‌تر از من و توئه.
‫گالاگر تو رو وادار به این کار کرد؟
‫نه.
‫توی جاده کار می‌کردم.
‫بارون گرفت.
‫من رو برد تو خونه.
‫یه عکس با کلاه‌گیس وکالت ازش دیدم.
‫فکر کردم یه قاضیه.
‫ای خدا، تامی!
‫اون... داشت با قاضی‌ها می‌جنگید.
‫داشت با پلیس‌ها می‌جنگید.
‫داشت جونش رو برای...
‫پسرهایی مثل تو به خطر مینداخت.
‫الان می‌دونم.
‫ولی بازم با میل خودش ‫مهره‌ی یه سیستم پلید شده بود.
‫ایرلندی حرف بزن.
‫می‌دونی دیوی کجاست؟
‫فقط بابا سر زده.
‫مامان همش قرص آرام‌بخش می‌خوره.
‫کتاب زیاد می‌خونم.
‫کسایی که اینجان ‫اهمیت کتاب رو می‌دونن.
‫گفتی اگه به خوندن ادامه بدم،
‫هنوز امیدی هست.
‫تامی رو دیدی؟
‫هیچ ربطی به من نداشت.
‫اوه.
‫اون نمی‌دونست، پس...
‫فقط از همون خرابکاری‌های مزخرفی ‫که اینجا همیشه اتفاق میفته.
‫آره،
‫کم هم نیست.
‫اوه، ببخشید.
‫بیا ببینم.
‫اوه.
‫ولش کن.
‫احتمالا ایمون باشه که در مورد ‫وضعیت ماریان گزارش لحظه‌ای می‌ده.
‫بذار واسه اینا کمکت کنم.
‫بیا.
‫بابات عاشق گل بلوبل بود.
‫باید برگردین عقب، ‫برین عقب. برین. یالا!
‫ایمون، چی شده؟
‫یالا. از سر راه برین کنار. تکون بخورین!
‫همه اومدن بیرون؟!
‫- بهتون گفتم نیاین! ‫- وای، ایمون!
‫زود باشین.
‫از سر راه برین کنار.
‫از اینجا برین. زود باشین.
‫خیلی متأسفم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫نه راستش، تقصیر این شهر لعنتیه.
‫کجای دنیا به خاطر مهربونی، ‫واست بمب کار می‌ذارن؟
‫چی؟
‫حداقل فیدل اونقدر بهمون وقت داد ‫که بریم بیرون.
‫فیدل؟
‫آره.
‫جیمی بهم گفت که کار اون‌ها بوده.
‫پس کار آی‌آرای نبوده؟
‫نه.
‫اگه کار اون‌ها بود، ‫الان زنده نبودم که اینجا وایستم.
‫اینکه کسی نمُرده خودش نعمته، نه؟
‫همه‌ش به خاطر اینکه ‫مک‌گیون‌ها رو بردیم خونه؟ لعنت.
‫ببخشید بهت فحش دادم.
‫در هر حال، احتمالاً لطف هم کردی.
‫حداقل الان پول بیمه رو می‌گیریم.
‫برنامه‌ت چیه؟
‫اینجا رو واسه فروش بذارم،
‫از این خراب‌شده می‌زنیم بیرون.
‫شاید بریم سمت جنوب.
‫تو و مامان می‌تونین باهامون بیاین.
‫بیرون منتظر می‌مونم.
‫احتمالش هست یه نوشیدنی بخورم؟
‫ازم بازجویی کردن.
‫شاخه‌ی ویژه دنبالش بود.
‫بهش فشار میاوردن که پرونده ‫خشونت پلیس رو ول کنه.
‫با همه قضایا،
‫احتمالا بدون من می‌تونست ‫پرونده رو ببنده.
‫اولش همین فکر رو کردم.
‫ولی تو چند ماه آخر،
‫خوشحال بود.
‫تو خوشحالش کردی.
‫دوستش داشتم.
‫ولی نمی‌تونستم بهش بگم.
‫اصلا نمی‌دونم چرا دارم به تو می‌گم.
‫به نظرم خودش کم و بیش می‌دونست.
‫[بلفاست]
‫[سال ۲۰۲۵]
‫دیوی؟
‫دیوی مک‌گیون کوچولو،
‫چقدر بزرگ شده.
‫خانم لاوری.
‫خیلی وقته دیگه «خانم لاوری» نیستم.
‫سر از کجا در آوردی؟
‫همه‌جا.
‫چند سال سخت داشتم،
‫ولی الان دارم زندگی رو درست پیش می‌برم.
‫با بچه‌های تحت سرپرستی کار می‌کنم
‫و یه بچه بزرگ هم دارم که ‫دوباره باهام حرف می‌زنه.
‫[پنی فیلدینگ]
‫[وقتی به سمت آسمان می‌رم]
‫«ترجمه از خشایار»