‫[شش ماه قبل]
‫[یک شهر کوچک نزدیک بلفاست، ۱۹۷۵]
‫«ترجمه از خشایار»
‫ساکت شو، داستی. ‫[خطاب به خواننده آهنگ]
‫[کافه انکر]
‫خوبی، فیدل؟ ‫خوبی، مینتی؟
‫- چه خبر؟ همه‌چی خوبه؟ ‫- کوشلا. اوضاع چطوره؟
‫خوب.
‫می‌خوای پروتستان‌ها رو حرص بدی؟
‫نسل جوان‌تر حالا وارد پرتاب سنگ شده‌اند.
‫جوانان کاتولیک آن ‌سوی دیوار ‫به ‌اصطلاح صلح درگیر شدند.
‫هیچ دیواری اون‌قدر بلند نیست.
‫بی‌احترامی نشه، ایمون.
‫راحت باش، فیدل.
‫هیچی مثل صابون «لایفبوی» ردش رو نمی‌بره.
‫با یک پارچه تمیزکاری.
‫از جنبه‌ای مثبت‌تر،
‫تری کندی به خیابان‌های بلفاست ‫رفته تا نظر مردم را درباره...
‫پینگ!
‫استریکینگ پس از حادثه‌ی اخیر
‫در یکی از بازی‌های رنجرز بسنجد.
‫بری ریشش رو زده.
‫پیشونیش بزرگ‌تر به نظر میاد.
‫این آدم زیادی وقت اضافه داره.
‫خوبه. با همه‌چی فرق داره.
‫ببین چه وضعیه.
‫- به نظرم یه کم دیوونه‌بازیه. ‫- چرا؟
‫به نظرم مسخره‌ست.
‫اول از همه، هوا خیلی سرده.
‫کوشلا، تو حاضری همچین کاری بکنی؟
‫تو چطور، مینتی؟
‫شکم گنده‌ت رو مثل ماه کامل برق بندازی؟
‫یه شگفتی آسمونی می‌شی. ‫همه چشم‌ها رو کور می‌کنی.
‫- خیلی وقته ندیدمت، مایکل. ‫- ایمون.
‫چطورید؟
‫بلفاست برات زیادی گرمه؟
‫مردک عوضی.
‫چی واست بیارم؟
‫یه نصف لیوان، لطفاً.
‫بشین کنار بخاری، خودم میارم.
‫اینجا کنار پیشخوان راحتم.
‫یالا دیگه پسر. ‫فکر می‌کردم یه دیوونه‌ای.
‫سر بکش! سر بکش! سر بکش! ‫سر بکش! سر بکش! سر بکش!
‫اوه، یه دیوونه‌ی مریضی.
‫دهنت رو بشور.
‫ای بابا...
‫یکی زخمی شد!
‫خوبی؟
‫اوه...
‫آروم باش، جونز.
‫- چیه؟ چی کار کردم؟ ‫- خودت می‌دونی.
‫داداشش اونجاست. حواست باشه.
‫- دیدی سرباز چی کار کرد؟ ‫- نه.
‫چرا دیدی، دروغگو. ‫زنگ بزن پادگان.
‫به هیچ‌کس زنگ نمی‌زنم.
‫همین الان زنگ بزن پادگان. ‫مامان اگه اینجا بود زنگ می‌زد.
‫بابا عقلش بیشتر بود. ‫سر پایین. دهن بسته. کافه باز.
‫چهار لیوان.
‫پیرمرد،
‫داره وانمود می‌کنه صدام رو نمی‌شنوه.
‫شاید چون داری تحقیرش می‌کنی.
‫بیخیال رفیق. فقط شوخی بود.
‫شوخی وقتی جواب می‌ده که دوطرفه باشه.
‫ببرینش خونه، دوستان.
‫یالا، برگردین پادگان.
‫هی، زود باش.
‫بیا بریم.
‫باشه، باشه.
‫یالا، بیا بریم.
‫شرمنده.
‫یکی دیگه می‌خورین، دوستان؟
‫می‌شه یکی دیگه هم برام بریزی لطفاً؟
‫خودت نمی‌خوای یکی بخوری؟
‫صبح باید تدریس کنم.
‫ولی مرسی.
‫به نظرم هلن میرن اینجا حیف شده.
‫مک‌داول هم....
‫از «پرتقال کوکی» به بعد ‫تو یه قالب گیر کرده.
‫من کتابش رو نتونستم تموم کنم، ‫چه برسه به فیلم.
‫فیلمش قشنگه.
‫حتی خشونتش هم ظریفه.
‫اون کتاب رو بعد از اینکه ‫سربازها به زنش حمله کردن نوشت.
‫رنجش رو تبدیل به هنر کرد.
‫من ترجیح می‌دم هنر بدون رنج باشه.
‫مطمئنم زنش هم همین رو می‌خواست.
‫می‌شه یکی بدون اون یکی باشه؟
‫خدایا، تو دیگه چی هستی؟ هنرمندی؟
‫نه، ولی می‌گن...
‫همه‌ی وکلا بازیگرهای ناکام هستن.
‫آها.
‫اوه، از دست تو، مامان.
‫پرده‌ها بازه، همه‌ی ملت می‌بینن.
‫مگه کی حاضر می‌شه ‫یه گلوله حروم من کنه؟
‫یه روز میام می‌بینم مثل زغال سوختی.
‫آرزو کن.
‫خیلی‌خب، یالا.
‫اه... اوه، سرتون شلوغ بود؟
‫آره.
‫مثل همیشه.
‫با چندتا سرباز.
‫آشغال‌ها.
‫شغل آتش‌نشانی رو از دست دادی.
‫و یه مرد.
‫اممم؟
‫- مایکل. ‫- اه.
‫یه پروتستان اعیونی.
‫تو یکی از اون خونه‌های بزرگ ‫بالای تپه زندگی می‌کنه.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- آره.
‫سال‌ها قبل به کافه میومد.
‫بابات دوستش داشت.
‫آدم خوبی بود.
‫اون موقع سیاستش رو بیرون مطرح نمی‌کرد.
‫خدایا،
‫امیدوارم برای ایمون دردسر درست نکنه.
‫منظورت چیه؟
‫با دفاع از مردم ما
‫پروتستان‌ها رو ناراحت کرد.
‫آره. اون موقع خیلی خوش‌تیپ بود.
‫می‌تونست آدم رو شیفته خودش بکنه.
‫خب،
‫تا جایی که شنیدم، ‫زنش وضعش خرابه.
‫خراب از چه لحاظ؟
‫زیادی اهل نوشیدنیه.
‫اهل نوشیدنیه، ها؟
‫- خدا بهش رحم کنه. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، بیا ببریمت سمت تخت.
‫آره.
‫- یک،‌ دو، سه. ‫- اه...
‫پاشو بریم.
‫همینه.
‫یالا.
‫یواش.
‫در آخر، برید کویین.
‫خیلی‌خب. قبل از مراسم صبحگاهی ‫یه قصه کوچیک چطوره؟
‫اخبار چی، خانم؟
‫باشه. یه خبر سریع. کی اول می‌گه؟
‫یه بمب تو بلفاست منفجر شد.
‫هر روز همین رو می‌گه.
‫خب، امروز راست می‌گه.
‫مرسی.
‫تو بلفاست نبود. یه بمب آتش‌زا
‫برای ارتش بریتانیا بود.
‫«اینلا» نزدیک مرز کار گذاشته بود
‫ولی زودتر منفجر شد و دو تا پسر رو کشت.
‫اینلا چیه، خانم؟
‫«ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند».
‫شان، می‌تونی بری تو مسابقه‌ی «مسترمایند».
‫موضوع انتخابی: مخفف‌های دوران آشوب.
‫یه چیزی هم درباره‌ی استریکینگ بود.
‫درسته.
‫خانم سرخ شدی.
‫از فکر کردن به اون خبر خجالت کشیده.
‫ببخشید!
‫همه‌چی تحت کنترله، خانم لاوری؟
‫بگیر بشین!
‫چند سالته؟
‫هشت.
‫یه قصه درباره‌ی یه بچه‌ی هشت‌ساله می‌گم.
‫و بیشتر از همه تو باید گوش بدی، ‫دیوی مک‌گیون.
‫توی اون محله‌ی پروتستان‌ها زندگی می‌کنی.
‫احاطه‌تون کردن.
‫یه دختر کوچیک کاتولیک
‫برای مامانش رفته بود خرید.
‫یه مشت مرد پروتستان
‫اون رو کشوندن توی یه کوچه.
‫خیلی‌خب، زنگ خورد. همه برین مراسم.
‫یالا، زود باشین.
‫بوگندوها.
‫- خفه شو. ‫- یه صف، دعوا نکنین.
‫بجنب، زوئی. بیا بریم.
‫مامان؟
‫من رفتم. واسه شیفتم دیر می‌شه.
‫مامان؟
‫باور بر این است که ‫نامزد یک سرباز بریتانیایی بوده،
‫او را به چراغ برق بستند ‫و با قیر و پر در لندندری پوشاندند.
‫پاشو، مامان.
‫بیا بریم بخواب. یالا.
‫مامان.
‫محض رضای خدا، مامان.
‫تو این وضع نمی‌تونم رو زمین ولش کنم.
‫- کوشلا، من... ‫- ایمون، داره بدتر می‌شه.
‫باید قطع کنم. چند نفر هستن. ‫آشغال‌ها دوباره شلوغ کردن.
‫خب، کی اونجاست؟
‫همون همیشگی‌ها.
‫با مایکل،
‫قهرمان دیشبت.
‫دیوی.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫بیا بریم داخل.
‫تا مغز استخون خیس شدی.
‫دیوی مک‌گیون،
‫کاپشنت کجاست؟
‫یادم رفت بپوشم.
‫برو بشین سر جات.
‫به مادر پروتستانت بگو،
‫ما کاتولیک‌ها حواس‌مون به بچه‌هامونه.
‫ازدواج مختلط
‫فاجعه‌ست.
‫یک کتری تحت نظر.
‫واقعا جوش میاد؟
‫هوم. صبحت چطور گذشت؟
‫پدر اسلاتری اومد ‫یه داستان وحشتناک دیگه بگه.
‫اه. هر وقت می‌بینمش، گیتار رو برمی‌دارم.
‫صداش رو ساکت می‌کنه.
‫حتی اونم لیاقت این رو نداره.
‫لوییز رو یادت میاد؟
‫ترم پیش کلاس سوم درس می‌داد، ‫قبل اینکه اخراجش کنن.
‫الان تو ولورهمپتون
‫توی کفش‌فروشی کار می‌کنه.
‫اون طرف هم باهاش رفت؟
‫معلومه که نه.
‫هنوز با زنش اینجاست.
‫همه‌چی بخشیده شده.
‫چه روح خشکیده‌ای می‌ره برای اسقف
‫درباره‌ی زندگی خصوصی ‫یکی دیگه نامه می‌نویسه؟
‫می‌دونی اینجا چه جوریه.
‫شنبه شب به یه مهمونی تو بلفاست میای؟
‫هم‌خونه‌ایم داره می‌ره.
‫باشه، بریم. جری.
‫بهتر از اینه که با مامانم ‫بشینم «جنریشن گیم» ببینم.
‫دیوی.
‫دیوی مک‌گیون.
‫داری سوار ماشین غریبه‌ها می‌شی؟
‫تو بیشتر از همه باید حواست باشه.
‫- اینجا بپیچ. ‫- اوهوم.
‫ما ته کوچه‌ایم.
‫تامی‌مون می‌گه «مثل موش گیر افتاده».
‫بوی گند «فنیان» می‌دی. ‫[ایرلندی جداطلب]
‫اینم تامی ما.
‫واسش وایستم؟
‫خب، رسید خونه.
‫خفه، آشغال «نارنجی». ‫[اشاره به نظم نارنجی]
‫مشکل داری، رفیق؟
‫مامان و مندی اونجان.
‫ببین، مامان جونش اومده ازش دفاع کنه.
‫مگه نگفتم کاپشن بپوش؟
‫خب، من باید برم. دیرم می‌شه.
‫مرسی که آوردیش خونه.
‫زود باش. بیا تو چای بخور. برو.
‫تو هم بیا، تامی. لطفاً.
‫گمشو برگرد سرزمین کاتولیک‌ها!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اوه، خدایا.
‫چیه؟
‫من جینا هستم.
‫خوبید؟ من جری‌ام.
‫اهل کجایی، جری؟
‫خب راستش واسه‌ی «مامانت کیه؟» وقت نداریم
‫چون باید الان بریم بلفاست...
‫ببخشید اگه مامانت می‌خواد ‫با مردی آشنا بشه
‫که امشب تو رو بیرون می‌بره.
‫تو فقط می‌خوای بدونی کاتولیک و مجرده؟
‫آره، هست و هست. پس بریم.
‫خب، دفعه‌ی بعد بهتون سر می‌زنم، خانم لاوری.
‫بهتره در خونه رو بزنی ‫تا اینکه از شیشه ماشین سر دربیارم.
‫ببخشید بابت مامانم.
‫خجالت کشیدم.
‫لازم نبود بیای دنبالم، جری.
‫می‌تونستم با قطار بیام.
‫اشکالی نداره.
‫تازه، این رو از دست می‌دادی.
‫آره!
‫در این منطقه احتیاط شدید به خرج دهید...
‫کجا می‌رین؟
‫یه مهمونی.
‫آدرس می‌خوام.
‫چرا؟ می‌خوای بیای؟
‫مثل اینکه اینجا یه کمدین داریم.
‫نه، داریم می‌ریم خیابان سنت پل.
‫رو به دیوار.
‫آرایش کردی، خانم.
‫داریم می‌ریم مهمونی.
‫پاهات رو باز کن.
‫نامزدت قول گرفته؟
‫نه.
‫پس داری اذیتش می‌کنی؟
‫برو.
‫یه مزاحمی.
‫سلام؟ خب چه خبر؟
‫جو، هری.
‫این کوشلا از مدرسه‌ست ‫که واستون گفته بودم.
‫خوشبختم.
‫چی شده؟
‫اه، ایست بازرسی.
‫عوضی‌ها.
‫طرف‌های شما زیاد سرباز نیست، نه؟
‫چرا، پادگان نزدیک ماست.
‫مگه بهشون آب و غذا نمی‌ده؟
‫خونواده‌شون کافه دارن.
‫اون طرف‌ها دیگه کافه‌ای نمونده.
‫آره، فقط اونایی که هنوز منفجر نشد‌ن.
‫به کافه شما کاری ندارن.
‫راستش داداشم هر شب پشت پیشخوان وایمیسته
‫می‌ترسه دهن باز کنه ‫نکنه کسی رو ناراحت کنه
‫و اسمش بره تو لیست ترور وفاداران. ‫[وفاداری اولستر]
‫ولی یه عالمه بطری ‫تاریخ‌گذشته بهم داد، پس...
‫چیزی نیست که تحمل نکنیم.
‫مثل گیتار زدن جری؟
‫آره!
‫حسابی ضایعت کرد.
‫فکر کردم خوشت اومد!
‫ولی اشتباه نمی‌گه.
‫♪ دوباره از دره گذشتم ♪
‫♪ دلم پر از غم بود ♪
‫♪ چون از اون مردان دلیر جدا شدم... ♪
‫من می‌رم دستشویی.
‫♪ که دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمشون ♪
‫♪ توی خواب‌هام ♪
‫امیدوارم شب خوبی واست بوده باشه.
‫یه شب عالی بود.
‫خوبه که آدم بیرون از خونه بره.
‫پس یعنی ما بدرد هم نمی‌خوریم؟
‫خب، هنوز می‌تونیم بیرون بریم.
‫خب...
‫من خوشحال می‌شم.
‫منم همینطور.
‫می‌خوام یه زندگی داشته باشم.
‫ای بابا، نمی‌تونم بهت قول زندگی بدم، کوشلا.
‫فقط بیرون ‌رفتن گهگاهی.
‫قبول می‌کنم.
‫شب خوبی داشتین؟
‫عالی بود.
‫جری آدم خوبیه.
‫نثر، به زبان مُرده...
‫اون مرد امشب توی اخبار بود.
‫با لباس و کلاه‌گیس.
‫کی؟
‫مایکل اگنیو.
‫دوباره درباره‌ی خشونت پلیس ‫داد و بیداد می‌کرد.
‫با گفتن این حرف‌ها به خودش لطفی نمی‌کنه.
‫شجاعتش رو می‌رسونه.
‫شجاعت... یا بی‌پروایی.
‫باید بدونه دهنش رو کِی ببنده.
‫- کافه انکر. ‫- سلام، ایمون. منم.
‫می‌تونی برام چند تا شیفت بذاری؟
‫خب، چند تا مثلاً؟
‫فعلاً سه تا.
‫عالیه. فردا شب لازم دارمت.
‫چرا یهو هوس کردی کمک کنی؟
‫چون اگه با مامان خونه بمونم، ‫ممکنه واقعاً بکشمش.
‫مرسی کوشلا. شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫این جلسه‌ی اضطراری رو تشکیل دادم
‫چون پدر یکی از دانش‌آموزان ما
‫در بیمارستان بستریه.
‫بهترین کاری که الان می‌تونیم بکنیم
‫اینه که یه دعای کوچیک بخونیم.
‫پدر دیوی مک‌گیون دیشب
‫به دست یه گروه پروتستان وفادار ‫تا دم مرگ کتک خورد.
‫آقای مک‌گیون یه مرد کاتولیک خوب بود
‫که اشتباهش این بود با دشمن ازدواج کرد.
‫ولی حتی اگه خودش این بلا رو سر خودش آورد،
‫این گروه‌های قاتل وفادار ‫دنبال خون همه‌ی کاتولیک‌ها هستن.
‫بابای شماها ممکنه نفر بعدی باشه.
‫یه آهنگ کوچیک بخونیم؟
‫آره؟
‫زود باشین.
‫♪ غرق در گلوله و بمب ♪
‫♪ خطا پشت خطا روی هم میاد ♪
‫♪ این جنگ خونین کجا تموم می‌شه ♪
‫♪ اگه یاد نگیریم جبران کنیم؟ ♪
‫♪ نفرت و خشونت رو بیرون ببریم ♪
‫♪ عشق رو بیاریم تو دل‌هامون ♪
‫♪ نفرت و خشونت رو بیرون ببریم ♪
‫♪ بذاریم صلح یه شروع داشته باشه... ♪
‫خیلی‌خب، کافیه. بیا.
‫♪ آژیرها شب تا صبح زوزه می‌کشن... ♪
‫انگشت رو لب.
‫پسر خوب.
‫- ارین، دم در واسم وایستا، لطفاً. ‫- باشه.
‫مرسی.
‫خوبه.
‫دمت گرم، جری هارکین.
‫تنها کسی هستی که جرات کردی ‫جلوی اون دیوونه وایستی.
‫مرسی بابت دست‌زدن حرفه‌ایت.
‫به نظرت برم سراغ خانواده‌ی مک‌گیون؟
‫به نظرم یه مدت بهشون وقت بده.
‫خب، ببین.
‫جمعه یه سفر کوچیک دیگه به بلفاست چطوره؟
‫تئاتر. قول می‌دم این دفعه غافلگیرت نکنم.
‫- تئاتر؟ ‫- هوم.
‫آره، باشه.
‫خیلی اعیونی شدیم، نه؟
‫ببخشید.
‫اینجایی.
‫اممم،
‫پنی، جیم،
‫ایشون کوشلاست.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خب، برم نوشیدنی بیارم؟ ‫- اه، عالی می‌شه.
‫کوشلا؟
‫راستش دوستم داره برام میاره.
‫خب، شما چطور همدیگه رو می‌شناسین؟
‫خب، من همه رو می‌شناسم.
‫خب. جری، ایشون مایکل اگنیو ‫با دوستش پنی هستن.
‫- جری. ‫- اوضاع چطوره؟
‫سلام.
‫امیدوارم از نمایش لذت ببرین.
‫مایکل، تعجب می‌کنم اینجا می‌بینمت.
‫- سلام ویکتور. ‫- فکر می‌کردم مخفی شدی.
‫چرا؟ شاخه ویژه به درک.
‫می‌خوای بلندتر بگی همه بشنون؟
‫یه دونه اضافه دارم.
‫از نمایش خوشت اومده؟
‫غمگینه.
‫من...
‫خوشم اومد اسم شهر رو «بالی‌بگ» گذاشته.
‫شهر کوچیک.
‫ایرلندی بلدی؟
‫آره. از مدرسه و دوره‌ی معلمی.
‫و اسم ایرلندی داری.
‫آره.
‫از یه آهنگ درآوردن.
‫«اَ کوشلا مو خروی»
‫یعنی تپش قلبم.
‫این...
‫خیلی قشنگه.
‫اَ کوشلا مو خروی.
‫من و دوست‌هام داریم ایرلندی یاد می‌گیریم.
‫خونه‌ی پنی و جیم جمع می‌شیم. ‫میای یه بار بهمون درس بدی؟
‫خوبین؟
‫- جری. ‫- سلام.
‫ببخشید.
‫خداحافظ.
‫اونم می‌خورم.
‫صحنه قشنگیه، نه؟
‫آره. خیلی خوبه.
‫بازیگر نقش شاخه ویژه ‫داره دلم رو می‌شکنه. آره.
‫چرا شاخه ویژه پلیس ‫باید دنبال مایکل اگنیو باشه؟
‫فکر می‌کنن خائنه،
‫چون از آی‌آر‌ای دفاع می‌کنه ‫[ارتش جمهوری‌خواه ایرلند]
‫و هی درباره‌ی خشونت پلیس حرف می‌زنه.
‫واقعا ازشون دفاع می‌کنه؟
‫نه، فقط چند تا از جوون‌های ‫سنگ‌پرت‌کن خودمون.
‫سعی می‌کنه منصرفشون کنه،
‫کاری می‌کنه دادگاه‌ها رو به رسمیت بشناسن.
‫که باعث می‌شه «عامل داوطلب سیستم شر» بشه،
‫واسه همین آی‌آرای ازش متنفره
‫پلیس‌ها هم ازش متنفرن.
‫حتی پروتستان‌های خودش ‫هم ازش متنفرن. بدبخت.
‫اینجا نمی‌تونی برنده باشی.
‫آره، آدم بدی نیست
‫ولی من ازش نوشیدنی نمی‌گیرم.
‫اه، ببین کی اینجاست.
‫چطوری؟
‫- خیلی خوشگل شدی. ‫- ممنون.
‫دیوی می‌گه داری برای امتحان نهایی ‫انگلیسی می‌خونی؟
‫چه متن‌هایی رو می‌خونی؟
‫«سفر به هند»
‫و «جنگل‌نشین‌ها».
‫«جود گمنام» رو خوندی؟
‫- خوبه؟ ‫- اوه، بهترینه.
‫تا چند ماه بعدش دیگه کتابی دست نگرفتم.
‫تا بابام خونه نباشه نمی‌تونم برم کتابخونه.
‫می‌تونم کتاب خودم رو بهت قرض بدم.
‫بابات چطوره؟
‫جمجمه‌ش ترک خورده.
‫هر دو پاش شکسته.
‫دنده ترک خورده. ریه فرورفته.
‫طحال پاره شده.
‫اون عوضی‌های پروتستان ‫با میخی که به تخته کوبیده بودن،
‫دست و مچش رو بریدن
‫ببین، شماره‌م رو بگیر
‫هر وقت چیزی خواستی زنگ بزن.
‫باشه.
‫شماره‌ت چنده؟
‫4-2-8-7-6.
‫این دفتر شعرشه.
‫بیخیال.
‫سلام، خانم لاوری.
‫سلام دیوی.
‫بابام رو زدن چون مامانم رو دوست داره.
‫هنوز تو بیمارستانه.
‫آره.
‫شنیدم.
‫خیلی وحشتناکه.
‫جای خونه وایستا.
‫یه چیزی برای خانم مک‌گیون آوردم.
‫مامان! خانم لاوری اومده!
‫سلام بتی.
‫یه پای کوچیک برات آوردم.
‫ببخشید، بتی.
‫خب بچه‌ها. کجا بودیم؟
‫می‌تونی اینا رو بیرون آویزون کنی.
‫همسایه‌ها همش طناب رخت‌مون رو می‌بُرن.
‫آشغال سگ پرت می‌کنن تو حیاط.
‫ای وای.
‫درست صحبت کن.
‫نیم ساعت کافیه.
‫خیلی‌خب.
‫بهتره بریم.
‫نمی‌مونی؟
‫اه، نه.
‫ولی مرسی، بتی.
‫خب، مرسی از خودت.
‫برگرد تو خونه، تامی.
‫خجالت‌آوره.
‫اومدن اذیتمون کنن.
‫می‌دونم عزیزم. ‫بذار من جمعش کنم.
‫هی، خانم متکبر.
‫- برو حواست به خانواده باشه. ‫- واسه منم شام آوردی؟
‫شبیه غذای سگ شده.
‫گم شین.
‫کشور آزاده.
‫- همین الان. ‫- می‌خوای بذاری اینجوری باهات حرف بزنه؟
‫- یالا. ‫- بهم دست نزن.
‫- برو گم شو دم در خونه خودتون. ‫- گمشو پیرزن.
‫- مامان! ‫- می‌دونم.
‫تو آرایشگاه می‌گفتن،
‫حتی خانواده‌ی خودش هم باهاش حرف نمی‌زنن.
‫عوضی‌های فنیان. ‫گم شین، دیگه برنگردین.
‫تیتر خبر دوشنبه شب ساعت هفت.
‫جسد یه مرد کنار «شور رود» ‫توسط زنی که در حال گردش
‫با سگش بود، پیدا شد.
‫به شب زبان ایرلندی ما بیا.
‫می‌خوای بومی‌ها رو عجیب و غریب نشون بدی؟
‫تو بلفاست برگزار می‌شه، ‫می‌تونم دوشنبه ساعت ۷ بیام دنبالت.
‫اه، من با جری می‌رم.
‫فکر می‌کردم قراره بهم سر بزنه.
‫مراقب خود باشید و شب بخیر.
‫فیدل اون بالا جلسه‌ «یودی‌ای» گرفته. ‫[انجمن دفاع از اولستر]
‫حیف که با شب ایرلندی‌تون تداخل داره.
‫ببخشید آقا، جلوتر یه حادثه‌ای رخ داده.
‫مجبورم ازتون بخوام برگردین.
‫فالچه. ‫[خوش اومدید]
‫خیلی خوب بود.
‫خیلی ممنون.
‫- چطوری؟ ‫- بیاین تو.
‫من خوبم. بیا.
‫کت‌تون رو اونجا آویزون کنین.
‫اه، کوشلا، منتظر یه چیز خوشحال‌کننده باش.
‫پنی موساکای معروف خودش رو درست کرده.
‫پنی،
‫کوشلا داشت نقاشی دانگال ‫تو رو تحسین می‌کرد.
‫اوه، خدا.
‫تنها نقاشی‌ایه که خودم واقعا دوست دارم.
‫الان دارم با مجسمه‌سازی سر و کله می‌زنم.
‫مایکل، بیا. خودت بریز.
‫- یه لیوان می‌خوای؟ ‫- آره لطفاً.
‫خیلی خوش اومدی، کوشلا.
‫مرسی.
‫همه‌چی عالی به نظر میاد.
‫اوه، مرسی.
‫آره، امیدوارم گرسنه باشی.
‫و مرسی که واسه این کلاس ایرلندی اومدی.
‫جین. بیا اینجا.
‫شب همگی بخیر.
‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫خیلی‌خب، شروع کنین. ‫اینا برای شماست.
‫کوشلا، بفرما.
‫بفرما آقا.
‫مرسی.
‫هوم. به موقع رسیدیم.
‫اوه، خوشت نیومده؟
‫نه، فقط... انتظار نداشتم مزه‌ی ماهی بده.
‫خب، ماهیه دیگه.
‫نه، مرسی.
‫مایکل می‌گه
‫زبان مادریت ایرلندیه.
‫برای امتحان نهایی خوندمش.
‫اه.
‫می‌تونم کمکی کنم؟
‫آره، موساکا رو از فر دربیار لطفاً.
‫مرسی عزیزم.
‫شنیدی کالج کمپبل جام رو برد؟
‫آره. وقتی برنده شدیم،
‫با اون کاپیتان «رویالز» روبرو شدم.
‫- ترور؟ ‫- ترور. ترور.
‫آره.
‫بعضی وقت‌ها می‌بینمش.
‫گذر زمان بهش سخت گذشته.
‫ویکتور، اینقدر بی‌رحم نباش. مهربون باش.
‫باید ببینیش.
‫اوه، دستت رو سوزوندی. ‫بیا. سینک اونجاست.
‫اوه، کوشلا بیچاره.
‫- عالی به نظر میاد. ‫- بفرمایید.
‫هر جور انکار کنی، ویکتور،
‫می‌دونی خشونت پلیس ‫جوون‌های بیکار رو
‫تبدیل به تروریست می‌کنه، ‫همونایی که واسه سرگرمی سنگ میندازن.
‫آره، هی همین رو می‌گی.
‫کوشلا، کیانتی رو بده.
‫هیچ‌وقت چیزی علیه خشونت آی‌آرای نگفتی.
‫به زانوی همون جوون‌هایی که داری ‫ازشون دفاع می‌کنی، شلیک می‌کنن.
‫من آی‌آرای رو تایید نمی‌کنم، ویکتور.
‫پنی، چقدر سیر توش ریختی؟
‫هیچ‌وقت سیر به اندازه کافی نداری، جیم.
‫درست نمی‌گم؟
‫جین، می‌خوای یه کم موساکا دیگه برداری؟
‫- چرا که نه. ‫- کوشلا؟
‫- نه، مرسی. ‫- خوشت نیومد؟
‫به سلامتی.
‫خیلی‌خب،
‫شروع کنیم؟
‫امم...
‫اگه شماها با هم حرف بزنین،
‫من ببینم در چه حد هستین.
‫خیلی‌خب، مایکل. شروع کن.
‫اصلاً نه.
‫خب، چطوره بهمون بگی به ایرلندی
‫«نه» چی می‌شه؟
‫نی هِئا.
‫ولی دقیقاً معنی «نه» نمی‌ده.
‫خب، می‌تونه بده.
‫اون یعنی...
‫«این نیست».
‫یه کم پیچوندنه، فکر نمی‌کنی؟
‫منظورت از «پیچوندن» چیه؟
‫طفره رفتن.
‫بی‌تعهد بودن.
‫اگه یکی بهت نوشیدنی تعارف کنه،
‫چطوری می‌گی نه؟
‫نیِر وا.
‫این بیشتر شبیه اعلامیه‌ست.
‫اوه، ویکتور.
‫خب،
‫چرا با چند جمله ساده درباره
‫- حالمون شروع نکنیم؟ ‫- عالیه. آره.
‫اااه، مثلاً...
‫تا می لان – یعنی «سیرم».
‫آها، آره.
‫آگِس...
‫تا ویکتور کانتالاخ...
‫ویکتور بداخلاقه.
‫آه، خب.
‫منصفانه‌ست. نکته خوبیه.
‫- آره، درست می‌گه. ‫- خب، درسته.
‫اون رو چطوری می‌گی؟
‫یَرها‌ر.
‫اگه می‌خوای اون‌جا بزن کنار.
‫چرا؟ می‌خوای چی کار کنی؟
‫این‌که قیر و پر نشم.
‫باشه، منطقیه.
‫خب، دوباره میای بهمون درس بدی؟
‫شرایط من یه کم پیچیده‌ست.
‫همیشه نمی‌تونم بیام.
‫ولی بعضی وقت‌ها می‌تونی؟
‫آره.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها،
‫توی راهروها آروم برید.
‫یواش.
‫بابا دیشب برگشت خونه.
‫می‌خوای بیای ببینیش؟
‫اَخ، دیوی، فکر نمی‌کنم بخواد من رو ببینه.
‫فکر کنم بهتره بذاری برای خانواده بمونه.
‫ولی من کلی درباره‌ت تعریف کردم.
‫باشه، پس بریم.
‫مامان.
‫سلام. بیا تو.
‫مرسی که اومدی.
‫مواظب اون باش.
‫این دومیه که امروز واسمون گذاشتن.
‫آقای تمپلتون گفت «کار رو انجام بده، ‫سرمایه زیاد هست...»
‫بابا.
‫ایشون معلممه.
‫خانم لاوری خیلی به ما کمک کرده.
‫بیا این‌طرف.
‫مشکلش چی بود؟
‫گریه می‌کرد؟
‫حالا دیگه شیفت نمی‌خوای؟
‫ببخشید، ایمون.
‫فکر نمی‌کردم با مراسم عشای ربانی و این چیزا
‫اینقدر تو مدرسه کار اضافه داشته باشم.
‫پس هیچ‌کدوم رو نمیای؟
‫نه، هیچ‌کدوم.
‫فعلاً نه.
‫[وکیل دادگستری شلیک به زانو ‫توسط آی‌آرای را محکوم کرد]
‫سر کار تیر خورد و کشته شد،
‫زمانی که داشت نزدیک خانه خود ‫در خیابون اورمو جارو می‌زد.
‫این چهارمین کشته شهر ‫در عرض دو روز است.
‫امروز صبح مراسم خاکسپاری برگزار شد...
‫[اتحادیه‌ها قصد دارند ‫با آن تصمیم مخالفت کنند]
‫تخم‌مرغ قاچاق می‌کنی؟
‫بچه‌های کلاسم برای عید پاک رنگشون می‌کنه.
‫آهان، خوبه.
‫از من نمی‌تونی چیزی قایم نمی‌کنی.
‫درگیری مسلحانه با آی‌آرای
‫در خیابان فالز...
‫و زنی که جان خودش را
‫به خطر انداخت تا...
‫الو؟
‫مایکلم.
‫کل هفته توی کافه ندیدمت.
‫نه.
‫شماره‌م رو از کجا آوردی؟
‫اممم... دفترچه تلفن.
‫تا دو دقیقه دیگه از جلوی خونه‌تون رد می‌شم.
‫می‌تونم بیام دنبالت؟
‫اصلاً فکر خوبی نیست،
‫به هزار تا دلیل مختلف.
‫- من بدتر از اینا رو داشتم. ‫- جدی می‌گم.
‫کار احمقانه و خطرناکیه.
‫یه جایی می‌برمت که هیچ‌کس ما رو نبینه.
‫خواهش می‌کنم.
‫فقط... فقط برای حرف زدن.
‫کل راه تا خونه
‫فقط گریه کردم.
‫شیمی مک‌گیون فقط ‫با یه پروتستان ازدواج کرد.
‫اینجا مهم نیست چی کار می‌کنی، ‫مهم اینه کی هستی.
‫برای اونا، یه خائنه.
‫برای من، یه عاشق شجاعه.
‫از اینکه اینجا آدم رو مجبور می‌کنه ‫این یکی باشه یا اون یکی، متنفرم.
‫خب، واسه همینه که باید خودمون رو بسازیم.
‫گفتنش آسونه، انجام دادنش نه.
‫من از یه خانواده کاتولیک قدیمی میام
‫که با سر پایین گرفتن و دهن بستن، ‫زنده موندن.
‫اینکه مثل تو نظر قاطع و مهمی داشته باشم،
‫یه امتیازه که ازش بی‌بهره‌ام.
‫نه.
‫نه، این درست نیست. نیست.
‫چی، یعنی باید هرچی...
‫دلم خواست بگم؟
‫با هرکی دلم خواست باشم؟ حتی اگه
‫کارم رو از دست بدم،
‫یا ایمون رو به خطر بندازم،
‫یا مردم آشغال سگ پرت کنن ‫سمت لباس‌های مامانم؟
‫آره، دقیقاً.
‫حتی اگه بهت بگن خودخواه،
‫یا... یا احمق،
‫یا مردک عوضی.
‫باید شجاعت پیدا کنیم
‫که آزادی رو به ترس ترجیح بدیم.
‫پس با تو بودن یه اقدام
‫سیاسی اعتراضی حساب می‌شه؟
‫نه، خیلی جالبه.
‫من باید شجاع باشم
‫تو هم سهم عشقی مخفی خودت رو داشته باشی.
‫ببین، اگه نمی‌خوای زن دومم بشی
‫یا مثلا پیرم
‫یا بلد نیستم ازت تعریف کنم...
‫خب، این یه چیز دیگه‌ست.
‫این رو...
‫قبول می‌کردم.
‫ولی نمی‌تونیم بذاریم
‫ پیرمردهای متعصب و پسرهای مسلح
‫به ما بگن چطوری زندگی کنیم.
‫نباید بذاریم.
‫وگرنه هیچ‌چیز عوض نمی‌شه.
‫نفرت برنده می‌شه.
‫بهتره برگردم.
‫باید برای دادگاه فردا آماده شم.
‫فقط تو نیستی که کار مهم داری.
‫باید سی تا تخم‌مرغ آب‌پز کنم.
‫بدون اینکه ترک بخورن.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اینا رو بذار کنار تخم‌مرغ‌ها. اه...
‫می‌دونی می‌گن هدیه دادن ‫گل خار بدشانسی میاره،
‫هم برای کسی که گل می‌ده، ‫هم کسی که گل می‌گیره.
‫وقتی پای تو وسط باشه، ‫با کمال میل ریسک می‌کنم، کوشلا.
‫- کافه انکر. ‫- سلام، منم.
‫عذاب وجدان گرفتم.
‫چندتا شیفت واسم بذار.
‫مثل یویو شدی. چندتا؟
‫چهارتا؟
‫چهارتا؟ وای،
‫واقعاً عذاب وجدان گرفتی.
‫فردا بهت احتیاج دارم.
‫باشه.
‫پس می‌بینمت.
‫مایکل؟
‫نه، تامی هستم.
‫گفتید می‌تونم زنگ بزنم.
‫آره، معلومه. خب، حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫مامان می‌گه باید اون ظرف پای رو بهت پس بده.
‫عجله‌ای نیست.
‫خب... بابات چطوره؟
‫نمی‌تونه خودش رو تمیز کنه.
‫آره. دوران سختی برای همه‌تونه.
‫ناامیدکننده‌ست.
‫آره.
‫و اگه من کاری نکنم، تغییر نمی‌کنه.
‫فقط کار احمقانه نکن، تامی.
‫می‌دونی چیه؟
‫راست می‌گی.
‫من فقط یه بچه احمقم.
‫منظورم این نبود.
‫یعنی...
‫باید حواست به اون پسره باشه.
‫تو سن خیلی بدیه.
‫هویت فرد مسلح آی‌آرای ‫که در ماه سپتامبر گذشته
‫قاضی و وکیل سابق مارتین مک‌برنی را ‫هدف گلوله قرار داد، هنوز ناشناخته است.
‫ایمون، فوتبال بذار.
‫دیروز شاهدان در جایگاه شهادت حاضر شدند،
‫در حالی‌که پرونده‌ی مک‌برنی...
‫نصف لیوان، لطفاً.
‫مرسی.
‫توی بلفاست یه آپارتمان دارم، ‫وقتی دادگاه دارم می‌رم اونجا.
‫خوش به حالت.
‫خوش به حال ما.
‫باید دید.
‫[خیابان اِنویل پلاک ۲۴]
‫امشب بیا.
‫کجا بودی؟!
‫ماشینم خراب شد، ‫جری اومد کمکم.
‫اوه، ماشین خراب شد؟!
‫تو و جری فکر کردین من احمقم؟
‫کارت رو از دست می‌دی.
‫یا بدتر.
‫یه حلقه توی دستت
‫بعدم یه بچه کوچیک!
‫اگه بابات هنوز زنده بود،
‫این‌جوری رفتار نمی‌کردی.
‫خیلی ناراحت می‌شد.
‫«ترجمه از خشایار»
‫یه جایی می‌برمت که هیچ‌کس ما رو نبینه.
‫امشب بیا.