‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»
‫تا وقتش برسه در تیم اسکورت کار می‌کنی.
‫کِی وقتش می‌رسه؟
‫فعلا خیلی مونده.
‫در آینده خیلی دور...
‫در سرزمین زنده‌گان،
‫آدمای زیادی خواهند بود که ‫فشار زندگی له‌شون کرده.
‫آدمای زیادی خواهند بود که مثل تو ‫سعی می‌کنن زندگی‌شون رو بگیرن.
‫پس باید صبر کنی.
‫بعدش با یکی آشنا میشی که ‫باید حتما حتما زندگیش رو نجات بدی.
‫البته که کار آسونی نخواهد بود.
‫چون از امروز تا قیامت باید زندگی کنی.
‫یکبار دیگه ازت می‌پرسم.
‫مطمئنی که در آینده از این انتخابت پشیمون نمیشی؟
‫بله.
‫- پشیمون نمیشم. ‫- که اینطور؟
‫کنجاوم بدونم...
‫چطور این قضیه تموم میشه.
‫مافوق تو هم مثل خودت درد شدیدی رو تجربه کرده.
‫گاهی شخصیت رک و راستش ممکنه اذیتت کنه.
‫ولی بنظرم رهبر برای تیم اسکورت میشه.
‫قول میدی صادقانه بهش خدمت کنی؟
‫آره.
‫اون مَردی نیست که تو می‌شناختی.
‫شاید از ظاهر شبیه باشه، ‫ولی از اون موقع دو بار تناسخ داشته.
‫خودکشی تو درد شدیدی بهش تحمیل کرد.
‫زخم عمیقی که روی روح‌اش حک شده،
‫حتی با وجود دو تناسخ التیام پیدا نکرده.
‫سخت میشه گفت که تو باعث و بانی دردش نیستی.
‫این همونیه که داشتم ازش می‌گفتم.
‫توی تیم اسکورت ازش به‌خوبی استفاده کن.
‫بله، خانم.
‫تیم اسکورت نزدیک‌ترین تیم ‫به مرگ و زندگیه.
‫برای دووم آوردن توی این تیم، ذهنی قوی نیازه.
‫بنظرت می‌تونی انجامش بدی؟
‫اگه بهم فرصت بدید،
‫هرکاری لازم باشه، انجام میدم.
‫گفتی فرصت؟
‫فرصت فقط واسه اونایی داده میشه ‫که صلاحیت داشته باشن.
‫صلاحیت نداشتنم بخاطر اینکه اهل جهنم هستم؟
‫فرشته‌ها برای ورود به جومادونگ باید ‫هزاران کاندید رو شکست بدن.
‫تو چه رقابتی رو پیروز شدی؟
‫هر کاری لازم باشه، انجام میدم.
‫پس از الان به بعد،
‫دستگیری و اسکورت مجرم‌ها با توئه.
‫اونا در سرزمین زنده‌ها
‫مرتکب گناه بزرگی شدن و ‫باید به جهنم فرستاده بشن.
‫هرکی قماش خودشو پیدا می‌کنه، نه؟
‫بعنوان کسی که توی جهنم بوده،
‫حتما اونا رو بهتر از هر کسی می‌شناسی.
‫نظرت چیه؟ ‫اینو به عنوان فرصت قبول می‌کنی؟
‫بله.
‫[قسمت آخر]
‫نزدیک شش ماه گذشت.
‫زمان مثل برق و باد گذشت.
‫شنیدن این حرف آسون نیست،
‫ولی اگه الان از پسرتون دست بکشید، ‫هیچکس شما رو سرزنش نمی‌کنه.
‫دیگه هیچوقت این حرفو نزن، دکتر
‫جون‌وونگ من...
‫مطمئنا بیدار میشه.
‫فکر کردی این روزها آدم دست رو دست می‌ذارن ‫و کاری نمی‌کنن؟
‫حتی کارمندهای جومادونگ ترس اینو دارن ‫که توسط دوربین‌ها لو برن.
‫اگه وجود ما برای آدما لو بره،
‫موجودیت جومادونگ به خطر می‌افته.
‫بیشتر دوست دارم بدونم چرا کو ریئون ‫به حال خودش رها شده
‫تا الان به این نقطه برسیم.
‫ما از همون اول، از همون ابتدای بوجود اومدن
‫تیم مدیریت بحران مخالف تمام این کارا بودیم.
‫تمام اینا بخاطر شُل گرفتن ‫قوانین در جومادونگ نیست؟
‫می‌دونین جومادونگ چی نیاز داره؟
‫یه رهبر جوان‌تر، جدیدتر و قوی‌تر.
‫- البته، حق با شماست. ‫- درست می‌فرمایید.
‫کاملا درسته.
‫آقای ها.
‫می‌خواین با ریئون چیکار کنین؟
‫ساده‌اس. به همون جایی که ‫ازش اومده، برش می‌گردونم.
‫کجا؟
‫جهنم.
‫توی قوانین شرکت هم نوشته شده.
‫«فرشته‌ای که موجودیت جومادونگ رو به خطر بندازه،
‫از مقام خود سلب خواهد شد.»
‫«و به جهنم فرستاده می‌شوند.»
‫«همچنین فرصت خود
‫برای تناسخ رو از دست خواهند داد.»
‫ولی چرا پارک جونگ‌گیل هنوز اینجا نیومده؟
‫کجاس؟
‫ممنون که تا الان با کو ریئون همکاری کردید.
‫خانم، نمی‌تونین به خانم کو کمک کنین؟
‫اون بیشتر از هر کسی کار کرد...
‫وقتی با تمام وجود بهش اعتماد کردم، ‫منو مایوس کرد.
‫ترتیب انتقال شما رو دادم.
‫آقای لیم به تیم فروش میره.
‫آقای چویی به تیم ویرایش میره.
‫پس خانم کو چی میشه؟
‫آقای ها اونو دستگیر می‌کنه.
‫متوجه شدم، خانم.
‫بریم.
‫- نمی‌خوام به تیم ویرایش برم. ‫- آقای چویی، قرارمون یادت رفته؟
‫یا می‌تونی تا سه سال توی کُما بمونی،
‫یا برای جومادونگ کار می‌کنی ‫و شش ماه بعد بیدار میشی؟
‫- چی؟ ‫- این شغلیه که همیشه می‌خواستی...
‫همینجا کار کن. این چطوره؟
‫اینجا؟
‫بعد بیدار شدنت یه مزایایی هم بدست میاری،
‫مثلا ورود اتوماتیک به هر شرکتی که دوست داشتی
‫یا قبولی در آزمون دلخواهت.
‫زمانت در اینجا تقریبا داره تموم میشه.
‫چرا بی سر و صدا توی تیم ویرایش کار نمی‌کنی ‫و بعدش بری و مادرت رو ببینی؟
‫آقای چویی، مگه این خواسته‌ی واقعیت نیست؟
‫چرا اونجا بودی؟
‫نه. چرا من اونجا بودم؟
‫کجا؟
‫توی کابوس من.
‫اگه رویای طرف کابوس از دربیاد چی؟
‫برای همینه تا جای ممکن بهتره که ‫اینجور جاها نری.
‫چون ممکنه از
‫زندگی گذشته طرف یا ‫زندگی قبل‌ترش یه چیزایی بفهمی.
‫سلام، قربان.
‫این چویی جون‌وونگه که بهت گفتم.
‫متوجه شدم. از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫چی شده این ساعت اینجا اومدی؟
‫زود اینجا جا خوش کردی.
‫چون قبلا اینجا کار کردم.
‫یه راهی پیدا کردم.
‫یکی هست که می‌تونه بهمون کمک کنه.
‫نمی‌خوام بشنومش.
‫چرا؟
‫چون می‌دونم یا کار احمقانه‌اس یا خطرناک.
‫واقعا می‌خوای اینطوری رفتار کنی؟
‫چطور می‌تونی اینقدر بی‌عاطفه باشی؟
‫آقای نون؟
‫- بله، قربان؟ ‫- یه لحظه بیرون باش.
‫بله، قربان.
‫کیه؟
‫شخصی که می‌تونه بهمون کمک کنه.
‫شاید فکر کنی مسخره‌اس، ولی...
‫بگو ببینم
‫که این چیز مسخره چیه.
‫تا کی قصد داری که به شکستن ‫قوانین جومادونگ ادامه بدی؟
‫این کار منه.
‫بذار این یکی بمیره.
‫بس کن!
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫چطور می‌تونی همچین چیزی راجع به اون بگی؟
‫هرگز نمی‌ذارم بمیره.
‫چی می‌خوای؟
‫لطفا کمکم کنین.
‫من؟
‫چرا باید کمکت کنم؟
‫نه.
‫خانم کو.
‫چرا باید به کو ریئون کمک کنم؟
‫در جریان تمام اتفاقات هستین.
‫همش بر طبق قوانینه.
‫ولی...
‫لطفا کمکش کنین.
‫کو ریئون منو فریب داد.
‫نه، اصلا تقصیر خودمه که اجازه دادم ‫مجرمی مثل اون پیشم کار کنه.
‫مجرم؟
‫تو...
‫تو واقعا خیلی عوضی هستی.
‫تقصیر کیه که خانم کو الان توی این وضعیته؟
‫چی گفتی؟
‫تو...
‫واقعا خیلی عوضی هستی.
‫می‌دونی چرا خانم کو توی رویاهای توئه؟
‫چی؟
‫می‌دونی چرا اینقدر تنفر از آدمایی که ‫خودکشی می‌کنن، داری؟
‫روحتم خبر نداره چی میگم.
‫به کابوسی که همیشه می‌بینی برو و خودت ببین.
‫درباره اینا چی می‌دونی؟
‫همه چی.
‫پس برو و خودت ببین.
‫اون کابوس...
‫چرا اینجا اومدید، قربان؟
‫باید به رویام یه نگاهی بندازم.
‫برگه تاییده رو آوردین؟
‫اسم من کو ریئونه.
‫چون دوستت دارم.
‫متاسفم که دیر کردم.
‫اگه اصلا برنمی‌گشتم، بهتر میشد.
‫اصلا فکرشو نمی‌کردم
‫که یه روز...
‫آقای پارک کمک‌مون کنه.
‫ریسمان تقدیر بین اون دوتا شکسته شده.
‫چون خانم کو زندگی خودشو گرفت.
‫ولی...
‫حس بین‌شون احتمالا هنوز مونده.
‫پارسال دوست، امسال آشنا، خانم کو.
‫چند سال گذشته؟ 60 سال؟
‫دقیقا 58 سال و 4 ماه.
‫می‌بینم که عوض نشدی.
‫بهرحال بنظرتون کِی
‫واحد ویژه‌ای که رئیس ‫درباره‌اش گفت، قراره بوجود بیاد؟
‫منم هنوز منتظرم.
‫چند وقته از این سایه چشم استفاده می‌کنین؟
‫برای مدت خیلی طولانی.
‫حالا متوجه...
‫نگاه اون روزش شدم.
‫ولی چرا اینجا اومدیم؟
‫اینو ببین.
‫اون ساختمون در پُشت‌زمینه این ویدیو بود.
‫منم اسم ساختمان رو جستجو کردم ‫و توی نقشه پیدا شد.
‫طرف اینجاس.
‫و چی باعث شده فکر کنی ‫خانم کو باز اینجا میاد؟
‫این عوضی مدام خانم کو رو تحریک می‌کنه.
‫خدای من، عجب بزدلی.
‫از ناکجا آباد پیداش میشه ‫و از پُشت به سرم ضربه می‌زنه.
‫طرفدار ریو چوهیو هستی، نه؟
‫یا نکنه استخدامت کرده منو بزنی؟
‫فکر کردی می‌تونی منو بترسونی؟
‫مَرد باش و رودر رو باهام مبارزه کن.
‫زودباش، بیا اینجا.
‫بیا دیگه.
‫چیه؟ ترسیدی که...
‫چی؟ ‫اون چیه؟
‫هی، چراغ‌ها رو روشن کن. ‫پس این تهیه‌کننده چه غلطی می‌کنه؟
‫پخش زنده‌اس.
‫یا خدا.
‫خانم!
‫لطفا بس کنین.
‫خانم...
‫شما باید برگردید.
‫باید دست از این کارتون بردارید، خانم.
‫نیازی نیست عوضی‌هایی مثل اونا بخشیده بشن.
‫فقط دنیا رو بدتر می‌کنن.
‫اونوقت قربانی‌ها هم زیاد میشن.
‫اوضاع جدیه.
‫آقای ها میگه شما رو بازداشت می‌کنه ‫و به جهنم می‌بره...
‫مهم نیست. ‫بهرحال از همونجا اومدم.
‫خانم.
‫- نزدیک‌تر نیا. ‫- نه.
‫- گفتم نزدیکم نشو. ‫- نه.
‫چویی جون‌وونگ.
‫نمی‌خوام به تیم ویرایش برم.
‫می‌خوام همینجا بمونم، توی تیم مدیریت بحران.
‫با شما و آقای لیم تا آخرش.
‫تا آخرم نمی‌خوای دست از مداخله برداری.
‫دیگه تموم شد.
‫شما بودید که گفتین...
‫ولی هنوزم...
‫باید نجاتش بدیم.
‫وظیفه‌ی تیم مدیریت بحران همینه.
‫به هر قیمتی باید آدما رو نجات بدیم.
‫این کاریه که تیم مدیریت بحران انجام میده.
‫خانم ریو،
‫باید نجاتش بدیم.
‫هنوز شکست نخوردیم.
‫خانم ریو،
‫حالش داره بهتر میشه.
‫براتون مهمه.
‫اون تنها دوست شماس.
‫اینطوری نجاتش میدم.
‫نه.
‫نه، اشتباه می‌کنی.
‫می‌دونی که همه‌شون رو نجات دادی.
‫.تا خودت رو نجات ندی، رستگاری وجود نداره
‫یه روز توی زندگیت،
‫به این نتیجه می‌رسی که شروع تمام کارات از امروز بود.
‫پس...
‫زندگی کن.
‫- لطفا ولم کن. ‫- ووجین.
‫نجاتش بده.
‫تمام کسایی که نجات دادی،
‫پس چرا تو اینقدر ناراحتی؟
‫اگه خودت احساس خوشحالی نداری،
‫فایده‌ی نجات دیگران چیه؟
‫بیاین برگردیم، خانم.
‫حق با آقای چوییه.
‫کل تیم یجا جمع شده؟
‫بنظرتون زیاد حرف نمی‌زنین؟
‫کو ریئون، خیلی وقته ندیدمت.
‫منو که فراموش نکردی، درسته؟
‫چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫خوبه. پس به همون جایی که هر دو ‫ازش اومدیم، برگردیم؟
‫به جایی که بهش تعلق داری.
‫وقتی کارم تموم بشه، خودم برمی‌گردم.
‫نه.
‫تو حق تصمیم‌گیری نداری.
‫می‌برمت به جهنم و تا وقتی ‫اونجام، بدجور عذابت میدم.
‫و مطمئن میشم که دیگه هرگز ‫به دنیای زنده‌ها برنگردی.
‫خب؟
‫آقای ها، لطفا منو سرزنش کنین.
‫پارک جونگ‌گیل؟
‫خیلی وقت بود که چشمم به جمالت باز نشده بود.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کو ریئون قبلا زیردست خودم کار می‌کرد.
‫خب؟
‫تقصیر منه که درست حسابی بهش آموزش ندادم. ‫خودم ترتیبش رو میدم.
‫چه کلکی می‌خوای روم سوار کنی؟
‫گمونم اشتباه فکر می‌کردم که تو ‫تنها شخص بدردبخور جومادونگ هستی.
‫متاسفم، فقط حرفم اینه که نیازی نیست ‫شما خودتون رو به دردسر بندازین.
‫چی گفتی؟
‫جومادونگ مشکلاتش رو خودش حل و فصل می‌کنه.
‫نکنه مهربانی زیردستت روت تاثیر گذاشته؟
‫نکنه انتظار داشتی با این حرف ‫تحت‌تاثیر قرار بگیرم و گریه کنم؟
‫برو و اون دختر رو نجات بده.
‫خانم.
‫چیکار می‌کنین؟ ‫برین دیگه.
‫چیکار می‌کنین؟
‫به کارتون مشغول بشین.
‫چویی جون‌وونگ.
‫بله، خانم.
‫رئیس از گذشته‌ی من بهت گفت؟
‫بله، اون گفت.
‫آقای پارک چی؟
‫اون...
‫به خواست خودش اومد.
‫پارک جونگ‌گیل.
‫از سر راهم برو کنار.
‫نمی‌تونم بذارم بری.
‫از سر راهم برو کنار.
‫نه!
‫میگن اگه قراره بمیرم، بهتره بی سر و صدا باشه.
‫منم می‌خوام همینکارو بکنم.
‫سعی کن یادت بیاری از همون اول ‫رویای تو چی بود.
‫سعی کن یادت بیاری چرا ‫می‌خواستی خواننده بشی.
‫الان دیگه مهم نیست.
‫تو نیستی که مستحق مرگی.
‫پس چرا باید بمیری؟
‫خدای من، تو کی هستی؟
‫فرشته‌ی مرگ.
‫اگه واقعا فرشته‌ی مرگی،
‫لطفا منو با خودت ببر.
‫خسته شدم از اینکه هر روز باید اینا رو تحمل کن.
‫زندگیم نفرت‌انگیز و تهوع‌آوره.
‫چرا نباید بمیرم؟
‫حقیقت نداره.
‫اصلا اونطور نیست که اون عوضی‌ها میگن.
‫زندگی تو حتی برای یک روز هم...
‫نفرت‌انگیز و تهوع‌آور نبوده.
‫تو...
‫متسحق این...
‫درد...
‫و این دروغ‌ها نیستی.
‫قول میدم...
‫ازت محافظت کنم.
‫خانم...
‫تکون نخورین، بانوی من.
‫من...
‫ازتون محافظت می‌کنم.
‫دست رو دست نمی‌ذارم
‫تا بازم مَردم بهت سنگ پرتاب کنن.
‫به دنیا نشون میدم
‫حقیقت چیه
‫و دروغ چیه.
‫چویی جون‌وونگ.
‫تو بمون مراقبش باش.
‫- ولی آخرین بار که تنها بودم... ‫- نگران نباش.
‫اینبار دیگه همچین چیزی اتفاق نمی‌افته.
‫واقعا؟
‫آره.
‫قول میدم.
‫باشه.
‫چرا از آقای چویی خواستین بمونه؟
‫فکر کردم شما و خانم ریو...
‫رشته‌ی سرنوشت من و...
‫ریو چوهیو در زندگی قبلی پاره شده.
‫فکر می‌کردم توی این دنیا خوشحاله ‫و زندگی خوبی داره.
‫وقتی شنیدم چی به سر ریو چوهیو اومده،
‫تمام اون احساساتی که فراموش کرده بودم، ‫یهو ظاهر شد و ترکیدن.
‫چطور وارد شدی؟ ‫برو بیرون.
‫متوجه شدم.
‫منم توی این نقطه بودم.
‫ولی بازم چرا خانم ریو رو با...
‫چون دیدمش
‫می‌تونی بلندش کنی؟
‫نه اینکه بدونم در آینده بین اون دوتا ‫چه اتفاقی قراره بیفته.
‫زورگوهای سایبری رو جمع کن و به اتاق سفید بیار.
‫اتاق سفید؟
‫آره.
‫باشه.
‫آقای لیم.
‫بله، خانم.
‫بخاطر من مشکلات زیادی داشتی، نه؟
‫خانم.
‫شنیدین که میگن وقتی یکی یهو تغییر می‌کنه،
‫یعنی قراره بمیره؟
‫نه اینکه ما می‌تونیم بمیریم، ولی...
‫فقط برو.
‫باشه.
‫متاسفم.
‫هر مجازاتی که بهم بدید، قبول می‌کنم.
‫اگه باید از سمت خودم بعنوان مدیر تیم ‫برکنار بشم، قبول می‌کنم.
‫اگه بهم بگین به جهنم برم،
‫میرم.
‫نیازی نیست.
‫جونگ‌گیل تمام تقصیرها رو به گردن گرفت.
‫منظورتون چیه؟
‫خانم، شما...
‫من فقط یکم توی تصمیمات جونگ‌گیل کمک کردم.
‫بهت گفتم که من صرفا یه نظاره‌گرم.
‫چه انسان باشه، چه فرشته،
‫تمام تصمیمات با خودشونه.
‫پارک جونگ‌گیل.
‫نباید اینکارو می‌کردی.
‫چرا اینکارو کردی؟
‫چرا؟
‫چرا گذاشتی کو رئیون فرار کنه؟
‫من همچین کاری نکردم.
‫اوه، رئیس، اومدید.
‫پارک جونگ‌گیل احمق اجازه داد ‫کو ریئون فرار کنه.
‫و تمام افراد منو خرد و خمیر کرد.
‫امکان نداره.
‫چرا. واقعا اینکارو کرد.
‫گفتی پارک جونگ‌گیل، ریئون رو نجات داد؟
‫آقای پارک از ریئون و تیم مدیریت بحران بیزاره.
‫نظر شما چیه؟
‫نمی‌دونم، منم باورم نمیشه.
‫همینطوره که گفتین، خانم.
‫آقای پارک کارش عملا ‫لعن و نفرین تیم مدیریت بحرانه.
‫چی؟
‫یعنی همیشه از تیم مدیریت بحران متنفر بود، درسته؟
‫درست میگن، آقای ها.
‫این حقیقت غیرقابل انکاره.
‫هی!
‫آقای پارک.
‫ از ضمانت قبول مسئولیت فرشته مرگ که ‫با ریئون داشتی استفاده کردی
‫تا تیم مدیریت بحران رو نابود کنی؟
‫بله، همینطوره.
‫تلافی که ریئون سر سایبری‌ها درآورد،
‫اونم بخشی از خواسته‌ی تو بود؟
‫- بله. ‫- پارک جونگ‌گیل.
‫این کارا چیه؟
‫من از ضمانت قبول مسئولیت فرشته مرگ استفاده کردم
‫تا تیم اونا رو نابود کنم.
‫معلومه.
‫امکان نداره آقای پارک خواسته باشه ‫کو ریئون رو نجات بده.
‫الان فهمیدم.
‫همه‌تون خفه بشین.
‫باشه.
‫پس چرا...
‫پارک جونگ‌گیل اجازه داد ‫کو ریئون فرار کنه؟
‫گفتم که، من اینکارو نکردم.
‫فقط می‌خواستم خودم بگیرمش ‫تا شما توی دردسر نیفتین، آقای ها.
‫حتما بخاطر همین دعوا شده.
‫چی؟
‫خانم، من عجولانه رفتار کردم.
‫پارک جونگ‌گیل.
‫تو از دستور ارشد مافوق سرپیچی کردی ‫و باعث دردسر شدی،
‫که نمیشه ازش چشم‌پوشی کرد.
‫تنهایی برای یک ماه رو در شرایط فعلی سپری خواهی کرد
‫و بعد برای شش ماه به یک کارمند ساده ‫تنزل درجه پیدا می‌کنین.
‫مجازاتت رو قبول می‌کنی؟
‫بله.
‫قبول می‌کنم.
‫دیگه برگرد به جهنم، ها دای‌سو.
‫خانم.
‫تصمیم من این بود.
‫صبر کنین، خانم.
‫خانم...
‫خانم!
‫[چند هفته بعد]
‫چطور فرشته مرگ شدی؟
‫- راستش من نصف نصف هستم. ‫- نصف نصف؟
‫نه مُردم و نه زنده‌ام.
‫توی کُما هستم، پس بدن واقعی‌ام توی بیمارستانه.
‫منم با جومادونگ یه قراردادی امضاء کردم ‫تا از کُما دربیام.
‫اوه، فهمیدم.
‫همیشه آشپزیت اینقدر خوب بود؟
‫من مدرک آشپزی دارم، ولی...
‫مزه‌ی خیلی بدی میده.
‫اونقدر مزه‌اش بده که اشکمو درآورد.
‫فقط توی رزومه‌ م می‌نویسم.
‫ولی از قدیم گفتن مهم اینه که ‫غذا رو با عشق بپزی، درسته؟
‫با عشق زیادی اینو پُختم.
‫امتحانش کن!
‫نه، نخورش.
‫خوشمزه‌اس.
‫خوشمزه‌اس؟
‫میگه که خوشمزه‌اس.
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫جدا خوشمزه‌اس.
‫زودباش، برو سفره رو بچین.
‫زودباشین، بیاین.
‫خب، اینم از این.
‫الان یادم افتاد، ما اصلا ‫قبلا بعنوان یه تیم دور یه سفره نشسته بودیم؟
‫یه بار بیرون نوشیدنی خوردیم.
‫پس باهم نوشیدنی خوردیم، ولی غذا نه.
‫جدا خوشمزه‌اس.
‫از اینم بخورم.
‫اینجوری دور سفره نشستن و غذا خوردن هم لذت داره...
‫پس چرا همیشه بیخیال این چیزا بودم؟
‫اینقدر خودتو سرزنش نکن.
‫باید به غذا احترام گذاشت.
‫خانم جئونگ اینو گفت.
‫باید به غذا احترام گذاشت.
‫عجب حرف خوبی.
‫خب دیگه، شروع کنین.
‫- حتما زیاد غذا بخور. ‫- حتما.
‫من...
‫نوشن جان.
‫می‌دونستم.
‫می‌خوای کارمند تمام‌وقت بشی؟
‫طرفدارهات در دنیای پس از مرگ اینا رو آماده کردن.
‫مدارکی که باهاشون می‌تونی از ‫سئول این -یو و پارگ سانگی شکایت کنی.
‫توی اون دنیام طرفدار دارم؟
‫معلومه.
‫فرشته‌هایی که قبلا وکیل بودن، دادستان و قاضی بودن،
‫می‌خواستن حتی کمک کنن ‫که شکایت‌نامه رو بنویسی.
‫دیدم که جرایم زیادی مرتکب شدی. ‫از دزدی تا مواد.
‫همه‌ی مدارک رو جمع کردیم و برای مطبوعات فرستادیم.
‫شرکت حامی تو درحال آماده کردن ‫یه بیانیه‌اس تا بگه دیگه ازت حمایت نمی‌کنه.
‫چی؟
‫مزخرف نگو.
‫می‌دونی برای رسیدن به اینجا چیکار کردم؟
‫چطور رسیدی؟ اینطوری؟
‫من فقط اینکارو با حرف سئول این‌یو انجام دادم.
‫متاسفم.
‫نه...
‫بقیه مجازتت بمونه برای جهنم.
‫اگه مقاله اصلاح هم بشه، ‫هیشکی اهمیت نمیده.
‫شاید ندن.
‫ولی...
‫بشینین.
‫پاشین.
‫بشینین.
‫پاشین.
‫روی زمین غلط بزنین.
‫به راست غلط بزنین.
‫پاشین. ‫زودباشین.
‫از الان تمام دیدگاه‌های نفرت‌پراکنی رو پاک می‌کنین.
‫و یه مقاله اصلاحی منتشر می‌کنین.
‫چی؟ ‫ولی...
‫تعداشون خیلی زیاده.
‫- تمامشو پاک کنیم؟ ‫- آره.
‫تمام 128,432 دیدگاه رو.
‫هفته‌ها طول می‌کشه.
‫مثلا هفته‌ها طول بکشه چی میشه؟
‫پس اون 210,519 نفری که نظرهای منفی تو ‫آزارشون داده، چی؟
‫نه. فکر کردی کی هستی؟
‫185,230 نظر.
‫اگه به تعداد نظراتی که دادین
‫همون اندازه کتک بخورین، ‫سر عقل میاین؟
‫لطفا بهمون رحم کن.
‫اگه یه کتک دیگه می‌خوای، دهنتو باز کن.
‫من پاک می‌کنم.
‫اینجا نه دَر داره و نه غذا.
‫تا وقتی تمام نظراتی که نوشتین رو پاک نکنین، ‫نمی‌تونین خارج بشین.
‫شروع کنین.
‫- عذر می‌خوام. ‫- چیه؟
‫من نظر نفرت‌پراکنی نداشتم.
‫من ویدیو می‌سازم.
‫واسه همین برات کامپیوتر آوردیم
‫که به سرورهای هک جومادونگ وصله.
‫تک تک ویدیوهایی که من توش هستم
‫و دیدگاه‌هاشون رو پاک کن.
‫احتمالا میلیون‌ها ویدیو و دیدگاه هست. ‫انتظار داری که من همه‌شون رو پاک کنم؟
‫- برو سر کارت. ‫- بله، خانم.
‫خیلی ممنونم.
‫ولی هنوزم مضطرب هستم.
‫ممکنه وقتی برگردم، دیگه جایی برام نباشه.
‫شایدم این فرصتیه که استراحت کنین و ‫دوباره انرژی خودتون رو بدست بیارین.
‫از اینکه مَردم بی هیچ دلیلی اون حرفا رو ‫بهم می‌زنن، متنفرم.
‫فقط می‌خوام همه‌چی رو کنار بذارم، ولی...
‫شاید مسخره باشه، ولی نمی‌خوام ‫مثل یه خورشید غروب کنم.
‫مگه غروب چشه؟
‫هر روز آدمای بی‌شماری غروب رو تماشا می‌کنن ‫و از منظره‌اش لذت می‌برن.
‫تا می‌تونی بدرخش،
‫و زمانت که برسه، غروب قشنگی داشته باش.
‫تمام اون آدما اون لحظه رو به یاد خواهند داشت
‫و تا آخر کنارت می‌ایستن.
‫حتی تو دنیای پس از مرگ هم طرفدار داری.
‫[به عنوان کسی که قبلا مُرده، ‫دنیای پس از مرگ هم جالبه]
‫[ولی هنوزم دنیای زنده‌ها رو ترجیح میدم]
‫[ریو چو‌هیو - 27 ساله ‫خواننده و بازیگر]
‫حالت چطوره؟
‫این در مقابل...
‫دردی که تو کشیدی، هیچی نیست.
‫چرا...
‫اینکارو کردی؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫درباره‌ی خودم و خودت.
‫گرچه یه زمانی باهم ازدواج کرده بودیم،
‫ولی رشته‌های سرنوشت‌مون دیگه پاره شده.
‫حتی اگه حس و علاقه‌ای مونده باشه
‫بعد گذشت صدها سال...
‫چی می‌تونم بگم؟
‫آره.
‫درست میگی.
‫وقتی برای نجاتت رفتم،
‫بخاطر احساساتم نبود،
‫بلکه بخاطر غرورم بود.
‫غرورم باعث شد درک اشتباهی ازت داشته باشم
‫و اون کارهای احمقانه ازم سر بزنه.
‫مرسی...
‫که این حرفو زدی.
‫ریئون.
‫چی به سر ریو چوهیو اومد؟
‫حالش خوب شد.
‫- بازم سعی می‌کنه خودش رو بکشه؟ ‫- نه.
‫به هرقیمتی شده، جلوش رو می‌گیرم.
‫درسته.
‫این کاریه که تیم مدیریت بحران انجام میده.
‫الان متوجه‌اش شدم.
‫مرسی.
‫وقتی آقای ها گفت...
‫با دستور هیئت مدیره ارشد برای بازداشت تو اومده،
‫یه حسی بهم گفت که ‫نقشه‌ی دیگه‌ای تو سرش داره.
‫فکر کردم می‌خواد به بهونه‌ی ‫تیم مدیریت بحران،
‫جای منو بگیره.
‫برای همینم گفتین تیم رو منحل می‌کنین.
‫و چویی جون‌وونگ رو تحریک کردین.
‫تحریک کردم؟
‫بذار اینطور بگیم که اون تنها اُمید من بود.
‫شخصا نمی‌تونستم بهش بگم ‫که تو رو نجات بده.
‫چون اینطوری به ها دای‌سو بهونه‌ی بهتری می‌دادم.
‫پس فعلا قصد بازنشستگی ندارین؟
‫نه. هنوز کلی کار دارم.
‫ولی...
‫فکر نمی‌کردم که پای پارک جونگ‌گیل وسط بیاد.
‫تو و جونگ‌گیل...
‫گذشته و احساسات بین شما دو نفر ‫باید حل و فصل میشد.
‫شاید برای همین تقدیر پای ‫چویی جون‌وونگ رو به جومادونگ باز کرد.
‫ریئون!
‫ریئون...
‫زمانی که درد شدیدی داشتم،
‫و آرزو می‌کردم تمام رشته‌هام با دنیا قطع بشه
‫حتی آرزو می‌کردم که از کل هستی محو بشم...
‫و یه روز، وقتی که وقتش رسید،
‫شخصی که باید نجات بدی ظاهر میشه.
‫باید اون رو از مرگ نجات بدی.
‫اگه می‌خوای آرزوت برآورده بشه، این قیمتشه.
‫پس...
‫انتخاب با تو.
‫بهش فکر کن.
‫اون شخص کیه؟
‫کسی که زندگی خودشو رو می‌گیره.
‫روح‌ش رو نجات بده،
‫کسی که فراموش کرده زندگی چه هدیه‌ی بزرگیه.
‫حالا اونو واقعا کی می‌تونم ببینم؟
‫اصلا واقعیه یا نه؟
‫مطمئنا یه روز اونم می‌بینی.
‫چون اینطوری به خواسته‌ات می‌رسی.
‫وقتی چوهیو رو توی چراغ قرمز دیدم،
‫بخاطر عصبانیت غیرقابل کنترلم،
‫با خودم گفتم احتمالا ‫این آخرین ماموریت منه.
‫برام مهم نبود که دوباره به جهنم برگردم
‫یا از هستی پاک بشم.
‫ولی گوش کردن به حرفای چویی جون‌وونگ...
‫تمام کسایی که نجات دادی،
‫همه‌شون به خوشی دارن زندگی می‌کنن.
‫پس چرا تو اینقدر ناراحتی؟
‫اگه خودت احساس خوشحالی نداری،
‫فایده‌ی نجات دیگران چیه؟
‫باعث شد متوجه بشم.
‫چیو متوجه بشی؟
‫متوجه شدم آخرین شخصی که باید نجات بدم...
‫خودمم.
‫که در آخر،
‫تنها کسی که می‌تونه ‫ما رو نجات بده، خودمون هستیم.
‫برای همین تیم مدیریت بحران رو به من دادین.
‫دلیلش این بود.
‫آره.
‫تیم مدیریت بحران برای این بوجود اومده ‫که آدمای دیگه هم اینو متوجه بشن.
‫حالا که وظیفه‌ات تموم شده،
‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫الان دقیقا چی می‌خوای؟
‫تیم مدیریت بحران رو از یک واحد موقتی،
‫به یک واحد دائمی تبدیل کنیم.
‫باشه.
‫و دفترمون رو هم مدرن‌تر بازسازی کنیم.
‫بسیارخوب.
‫همینطور می‌خوام ریونگ‌گو به مدیر ارتقاء درجه پیدا کنه.
‫ولی اون سابقه کار مدیریتی نداره...
‫زحمت زیادی کشیده. ‫بنظرم لیاقتش بیشتر از ایناس.
‫آره، ولی...
‫آخه جومادونگ برای مدیریت یه ‫سیستم سفت و سخت داره.
‫و یه چیز دیگه.
‫اعضای بیشتری می‌خوام.
‫سه نفری خیلی سخته.
‫گمونم قراره دوباره...
‫دو نفر بشین.
‫می‌دونی، قول و قرارمون با چویی جون‌وونگ
‫تقریبا داره تموم میشه و اونم ‫کارشو به نحو احسنت انجام داد.
‫برای همین گفتم زودتر بذاریم به خونه برگرده.
‫نظرت چیه؟
‫سلام.
‫[جومادونگ]
‫مرسی.
‫گمونم سر رئیس شلوغه.
‫مرسی. خداحافظ.
‫[ارواح مجرم رو پیدا کنین و گزارش بدید]
‫مدتی میشد اوضاع اینقدر آروم نبود، خیلی خوبه.
‫بهت گفتم که نمی‌تونی سر کار ‫از این جور حرفا بزنی.
‫امروز بدجور ساکته.
‫اینو نگو.
‫- نمیشه بگی بدجور ساکته. ‫- چرا؟
‫اگه یه همچین حرفی بزنی، ‫همیشه اوضاع قر و قاطی میشه.
‫آهان، درسته.
‫بهرحال قراره تمام اینا رو فراموش کنه.
‫چی؟
‫چویی جون‌وونگ، وقتشه به خونه برگردی.
‫رئیس دستور ویژه داده
‫تا زودتر به سرزمین زنده‌ها برگردی.
‫خداحافظ.
‫چطور اینقدر یهویی؟
‫پس قرار نیست جشن خداحافظی بگیریم؟
‫مراسمی ندارین که فرشته‌ها صف ببندن ‫و اینطور دست بزنن؟
‫همچین خبرایی نیست.
‫غیرمنتظره به اینجا اومدی ‫و همینطور غیرمنتظره هم برمی‌گردی.
‫واقعا همینطوری میرم.
‫تمام آدمایی که سرنوشت ‫گرد هم آورده،
‫چه دوست داشته باشن و چه نه،
‫باید حداقل یکبار ازهم جدا بشن.
‫خانم، فکر کنم دلم واسه جر و بحث‌هامون تنگ بشه.
‫کاش وقت بیشتری واسه سوء استفاده ازت داشتم.
‫الان یادم اومد هیچوقت ‫رسما اینکارو نکردیم.
‫بابت همه‌چی ممنون.
‫خداحافظ.
‫بیا ببینم.
‫نه، نگفتم.
‫کارت...
‫عالی بود.
‫شمام همینطور، خانم.
‫خداحافظ، چویی جون‌وونگ.
‫لطفا، پسرم رو بیدار کن...
‫مامان، من کجام؟ ‫چرا توی بیمارستانم؟
‫جون‌وونگ.
‫یادت نمیاد به رودخونه‌ پریدی تا یکی رو نجات بدی؟
‫جدا؟
‫پسرم زنده‌اس.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
داداش.
‫خیلی نگرانت بودم.
‫[شش ماه بعد]
‫[برگه درخواست تیم استعدادیابی]
‫من مثل نیتروژن هستم.
‫گرچه یه زمانی می‌گفتن نیتروژن بدرد نخوره،
‫چون با اکثر مواد واکنشی نشون نمیده،
‫ولی زمانی که به آمونیاک تبدیل بشه...
‫نیتروژن تبدیل به کودی میشه برای رشد ‫یک سوم گیاهان دنیا کمک می‌کنه.
‫من دوست دارم برای شرکت بامر کار کنم، ‫و همون نیتروژن شرکت برای رشد باشم.
‫بفرمایید، از اینم آوردم.
‫بخورید، نوش جان.
‫همه مهمون من هستین، ‫پس بخورین و لذت ببرید.
‫- مرسی! ‫- مرسی!
‫شروع کنین.
‫- دوباره بُردم. ‫- چیو بُردی؟
‫بلیط رفتن به کنسرت ریو چوهیو رو برنده شدم.
‫ریو چوهیو؟
‫شنیدم بلیط هاش تموم شده و سخت گیر میاد.
‫من از زمان خدمت طرفدارش بودم ‫ولی خیلی کار دارم...
‫هی، اونم طرفدار ریو چوهیوئه.
‫حالا باید تبدیل به شرکتی بشیم
‫که متمرکز بر کارمندهاشه ‫و این صنعت رو رهبری می‌کنه.
‫این برنامه ارزیابی کارکنان شرکته.
‫برای بقیه جلسه دراین مورد بحث می‌کنیم.
‫بعد ده دقیقه استراحت جلسه رو ادامه میدیم.
‫خب، ده دقیقه دیگه می‌بینم‌تون.
‫وقتی هر روز اینطور سکه‌ی یه پول میشه، ‫معلومه که دوست داره بمیره.
‫واقعا؟ ‫ باشه.
‫عصر خوبی داشته باشین.
‫باشه، باشه.
‫هی.
‫اون چیه؟
‫هی، اگه چیز خوبی داری باید ‫با بقیه سهیم بشی.
‫شنیدم واسه...
‫یکی بگیر.
‫خوشمزه‌اس.
‫هی جون‌وونگ، نظرت چیه بعد کار ‫بریم یه چیزی بخوریم؟
‫حتما. باشه.
‫ساعت هفت شد.
‫بریم.
‫امشب همه چی به پای شرکته.
‫برای امشب یه جای عالی رزرو کردم.
‫عجله کن، دستیار لیم.
‫الان دیگه مدیر لیم هستم.
‫باشه، مدیر لیم.
‫اوه، آقای یونگ‌هو.
‫ولم کن! یکی مثل من باید بمیره و از دنیا محو بشه.
‫زودباشد، چرا باید بمیری؟
‫بهم گفت برو خودتو بکش.
‫مگه من چه کار اشتباهی کردم؟
‫برای وارد شدن به این شرکت کلی جون کَندم،
‫ولی نا اُمید کننده‌اس که...
‫اُمید؟
‫آدمای کمی هستن که با اُمید زندگی می‌کنن.
‫اگه چیزهای کوچکی تو زندگی هست ‫که خوشحالت می‌کنه، قدرشو بدون،
‫چون زندگی اینه.
‫من حتی این...
‫دلخوشی‌های کوچک زندگی رو ندارم.
‫صبر کن.
‫طرفدار ریو چوهیو هستی، درسته؟
‫- ریو چوهیو؟ ‫- آره، ریو چوهیو.
‫کلی بلیط کنسرتش رو دارم. ‫همه‌اش رو میدم به تو.
‫آخه کسی رو ندارم که باهاش برم.
‫- چرا، داری! با خودم میریم. ‫- یعنی دو نفری بریم کنسرت؟
‫مگه چی میشه؟
‫باهم میریم به کنسرت و خوش می‌گذرونیم.
‫اصلا دوتایی پُشت سر تیم مدیریتی حرف می‌زنیم.
‫همینا شادیای کوچک زندگیه دیگه.
‫باشه.
‫[پارک یونگ‌هو - سی ساله]
‫باید بهم قول بدی.
‫انگار کارشو درست انجام میده.
‫بعد اینکه به سرزمین زنده‌ها برگشته، ‫بازم مانع کارمون میشه.
‫می‌بینم که سر مقامت برگشتی.
‫داشتم رد میشدم که صدای داد و بیداد شنیدم.
‫کنسرت دو روز دیگه‌اس، ‫پس یه لباس درست حسابی بپوش.
‫تیپ خوبی می‌زنم.
‫باشه.
‫شما کی هستین؟
‫بنظر نمیاد اینجا کار کنین.
‫ما رئیس‌های قبلی تو هستیم.
‫رئیس‌های قبلی؟ ‫چی دارین میگین؟
‫وقتی مُردی، خودت می‌فهمی.
‫وقتی بمیرم می‌فهمم؟ ‫این اصلا یعنی چی؟
‫بعد مُردنش می‌تونم کمک‌تون کنم.
‫از بین تمام کمک‌هایی که ازدستتون برمیاد،
‫می‌خواین به مُردنم کمک کنین؟
‫شما اصلا کی هستین؟
‫قرار نیست عضو جدید به تیم اضافه بشه، ‫پس ممکنه آقای چویی...
‫فعلا یه 50 سالی باید صبر کنیم.
‫پنجاه سال...
‫چهل و نه سال و دو ماه.
‫دارم میگم که همین الان می‌تونین ‫یه عضو جدید پیدا کنین.
‫بیخیال. شما کی هستین؟
‫ما؟
‫ما فرشته مرگیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»