‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»
‫من کاری نکردم که ازش شرمسار باشم.
‫اَما چطور می‌تونم زنده بمونم ‫وقتی می‌بینم خودت رو گُم کردی
‫و من باعث و بانی این رفتارت هستم؟
‫متاسفانه در دنیای زنده‌ها ‫این پایان سرنوشت و تقدیریه...
‫که برامون مقدر شده بود.
‫متاسفم.
‫از شر جسد خلاص بشین،
‫تا حرف و حدیث اینم پخش نشه.
‫- بله، خانم. ‫- بله، خانم.
‫وایسین.
‫[قسمت پانزدهم]
‫با اینحال، بازم باید زندگی کنی.
‫چون یه روز هوا آفتابیه. ‫یه روزم ابری.
‫پس نباید بمیری.
‫از همینجا شروع کن.
‫یه روز توی زندگیت،
‫به این نتیجه می‌رسی که شروع تمام کارات از امروز بود.
‫پس...
‫زندگی کن.
‫چویی جون‌وونگ.
‫اصلا می‌دونی بدون خداحافظی درست، ‫جدا شدن از کسی...
‫چه جور جهنمی هست؟
‫هیچ تفاوتی با انتخاب یه جهنم ابدی
‫برای فرار از درد نداره.
‫پس خانم کو بیخیال تناسخ شد
‫و از اون زمان داره اینکارو می‌کنه؟
‫تا آدما رو از حسرت و پشیمونی‌هایی ‫مثل خودش نجات بده؟
‫ولی حتما اون تصمیم‌اش بخاطر این بوده ‫که دیگه نمی‌تونسته تحمل کنه.
‫و تمام ریسمان‌های سرنوشتش با ‫همه‌ی کسایی که دوست داشت، ازبین رفت.
‫رشته‌های سرنوشتش از بین رفت
‫چون خودکشی رو انتخاب کرد.
‫هرچند این یعنی...
‫میشه همه چی رو فراموش کرد ‫و با آدمای جدیدی وارد رابطه شد.
‫آقای پارک خبر داره؟
‫جونگ‌گیل درحالی تناسخ پیدا کرد ‫که هیچ خاطره‌ای از ریئون نداشت.
‫برای پاک کردن خاطرات معمولا ‫یه تناسخ کافیه،
‫ولی جونگ‌گیل با زخم‌های عمیقی
‫که در روح‌اش نهفته بود، به جومادونگ اومد.
‫عزیزم، ممنونم...
‫و خیلی متاسفم.
‫دوستت دارم.
‫نیاز نیست نگران ما باشی. ‫می‌تونی با آرامش بری.
‫کیم هیو یونگ، متولد چهارم نوامبر 1965، ساعت 15:33
‫زندگیت به پایان رسید.
‫ببریدش.
‫یعنی الان می‌تونم پسرم رو ببینم؟
‫پسرم سال‌ها پیش خودکشی کرد...
‫نمی‌تونی پسرت رو ببینی.
‫احتمالا الان توی جهنمه و داره ‫جزای کارش رو می‌بینه.
‫رشته‌های اون با شما قطع شده.
‫حتی اگه تناسخ پیدا کنی،
‫تو و پسرت دیگه هرگز نمی‌تونین باهم باشین.
‫چون این جزای گرفتن زندگی خودته.
‫تقدیر خیلی بی‌رحمه.
‫کمکی از شما برنمیاد؟
‫تقدیر چیزیه که واسه تغییرش حتی دست منم بسته‌اس.
‫چون تمام موجودات تقدیر ازپیش تعیین شده‌ای دارن.
‫ولی این تقدیر مثل تابلوی جاده می‌مونه.
‫انتهای مسیر بستگی به تصمیم‌های خودت داره.
‫اُمیدوارم هر دو بتونن از گذشته‌شون رها بشن.
‫مطمئن نیستم که...
‫هنوز توی گذشته زندگی می‌کنن
‫یا...
‫بالاخره در زمان حال زندگی می‌کنن؟
‫[ریو چو‌هیو - 27 ساله ‫خواننده و بازیگر]
‫اعتماد به یک سگ یا خوک سرراهی ‫از اعتماد به شما آسون‌تره.
‫چی؟
‫[ریو چو‌هیو - 27 ساله ‫خواننده و بازیگر]
‫این یکی خوبه، آره؟
‫فکر کردم سفر کاری رفتی؟
‫این کیه توی خونه‌ی من؟
‫آروم باش. می‌تونم توضیح بدم.
‫زودباش. حتما باید توضیح بدی.
‫خب، این...
‫چیزی نمی‌تونی پیدا کنی، نه؟ ‫خودتم می‌دونی نمیشه اینو انکار کرد.
‫متاسفم، ولی...
‫من دوسش دارم.
‫دیدگاه‌های آنلاین باز زیاد شدن.
‫چرا؟
‫«چطور جرات کردی تو همچین صورتی آب بپاشی؟»
‫«دیوونه‌ای؟ زده به سرت؟ می‌خوای بمیری؟»
‫چیکار کنیم؟
‫چوهیو، از کارگردان بخوایم این صحنه رو حذف کنه؟
‫فراموشش کن. ‫این حرفا چیز جدیدی نیست.
‫مراقب باش.
‫خب، مختصر توضیح میدم.
‫ریو چو‌هیو - 27 ساله. ‫از هفده سالگی خوانندگی رو شروع کرده.
‫گرچه هیچ شرکت بزرگی پُشتش نبود،
‫ولی از همون اول توجهات زیادی رو به خودش جلب کرد.
‫چی؟
‫تو دوران خدمت من خیلی معروف بود.
‫هر وقت آهنگاش توی تلویزیون پخش میشد، ‫ همه از خود بی‌خود میشدن.
‫چند باری از مشکلات سلامتی‌اش بخاطر ‫برنامه‌های زیاد کاریش گفته بود.
‫اولین کار بازیگریش سه سال پیش بود.
‫اولش اونقدرا بد بازی می‌کرد
‫که انتقال از بازیش تبدیل به یک نوع ‫جوک ملی شده بود.
‫متاسفم، باشه؟ ‫دیگه تکرار نمیشه.
‫وقتی بازیگری اونم با ادامه سریال بهتر شد.
‫درنهایت مَردم هم بازیش رو تایید کردن.
‫باشه.
‫- مشکلی نیست، ولی... ‫- آره.
‫اگه میشه...
‫کلی آگهی هم بازی کرده.
‫بدخواهان زیادی هم داره.
‫کاری نکرده که واسه خودش ‫دردسر درست بشه،
‫ولی از اوناس که حرفاشو رک می‌زنه.
‫چی گفته؟
‫اونا سوار تازه‌کارها میشن و برای ‫سال بالایی‌ها خودشیرینی می‌کنن.
‫این جور آدما فقط جلوی آدمای ضعیف، قوی هستن،
‫و جلوی قویا ضعیف هستن.
‫داره واسه جلب‌توجه خودشو به اون راه می‌زنه.
‫ای دختره آشغال. فکر کردی نمی‌تونم ‫رو در رو بهت چیزی بگم؟
‫اگه یه روز بهم بخوریم، خودم می‌کُشمت.
‫دختره احمق عوضی، اینقدر ادا در نیار. ‫نسبت به سنت رفتار کن.
‫فقط چیزیو گفت که باید گفته میشد.
‫چرا بخاطر این حرفا ازش متنفر شدن؟
‫چون یه ستاره مشهوره.
‫احتمالا انتظار دارن فقط یه بازیگر زیبا باشه، نه چیز دیگه.
‫فکر کنم بعضی از حرفای تنفرانه ‫از روی قصد و هدفه.
‫وقتی یه نفر یه مطلب مثبت از چوهیو می‌نویسه،
‫اونا یه چیز بدی می‌نویسن تا دوباره ‫حس تنفر رو بیشتر کنن.
‫شبکه‌های اجتماعی رو پُر کردن ‫که باید توضیح بده.
‫واسه حس هیجانیه که بخاطر انتقاد ‫از یکی بدست میارن.
‫اون چرا اصلا سلبریتی شده؟
‫فکر کرده بخاطر قیافه‌اش می‌تونه ‫هر حرفی بزنه؟
‫اگه بازیگری رو دوست نداری، گُمشو برو.
‫اصلا می‌دونی چند نفر از خداشونه ‫که جای تو باشن؟
‫خبرنگارهایی که واسه دیده شدن ‫مقاله می‌نویسن به مشکلات اضافه کردن.
‫هرچی مقاله وسوسه‌انگیزتر، دیده شدن بیشتر.
‫از تیم مدیریت پشتیبانی درخواست کن ‫کار رو راست و ریس کنه.
‫بریم.
‫[اطلاعات پرونده خطر خودکشی ‫نام : ریو چوهیو]
‫[سطح انرژی منفی فعلی : 95 درصد]
‫چه غطلی می‌کردی که گذاشتی ‫همچین عکسی گرفته بشه؟
‫گفت که می‌خواد به دیدن یه دوست بره،
‫ما بهتره جلوی این دو نفر...
‫اونا محافظین جدید چوهیو هستن.
‫که اینطور.
‫خدا بهت چشم داده، ازشون استفاده کن.
‫متاسفم.
‫اصلا نمی‌دونستم می‌خواد نفر اصلی ‫گروه میندانگ رو ببینه.
‫خدایا.
‫آخه کی اینو فرستاده؟
‫چرا آخه نمی‌تونه با یکی همسن خودش رفت و آمد کنه؟
‫شایعه کردن که با مَرد متاهل دیده شده.
‫حالا می‌خوای چیکارش کنی؟ هان؟
‫اینقدر بهش بد و بیراه نگو، ‫اون کار اشتباهی نکرده.
‫تو روی خودم بگو.
‫حتما، باشه.
‫چرا اینکارو کردی؟
‫جدا می‌خوای تمام چیزهایی که با ‫تلاش زیاد ساختیم رو نابود کنی؟
‫اگه این پخش بشه، می‌خوای چیکار کنی؟
‫پس این احتمال رو اصلا درنظر نمی‌گیری ‫که شاید اینا واقعیت نداشته باشه.
‫پس چه دلیلی داره اونجا باشی؟
‫یه اتاق رزرو کردم.
‫گفتین دوست ندارین کسی شما رو ببینه.
‫نمی‌تونی بیای؟
‫پس یه‌ریم چی؟
‫باشه.
‫خانم ریو.
‫اوه، سلام، قربان.
‫همدیگه رو زمانی که آگهی بازی می‌کردین، دیدیم، درسته؟
‫بله.
‫مشتاقانه دارم برنامه‌ات رو از تلویزیون دنبال می‌کنم.
‫لطف دارین.
‫- اتاق من اینجاس. ‫- بله.
‫- خدانگه‌دار. ‫- از دیدن دوباره‌تون خوشحال شدم.
‫دارم میام.
‫چوهیو، متاسفم.
‫- فکر نکنم امروز بتونم بیام. ‫- چی؟
‫مامانم مریضه.
‫منو میگی؟
‫هی، ساکت باش.
‫فکر کنم باید به بیمارستان ببرمش.
‫واقعا؟
‫آره.
‫- متوجه شدم. ‫- متاسفم.
‫من امروز کاری ندارم، پس اگه...
‫[یه‌ریم]
‫دروغگو.
‫تصادفی دیدمش.
‫اگه اوضاع بد بشه، پُشتت کلی حرف درمیاد،
‫میگن با مَرد متاهل رفت و آمد داری.
‫اینطور نیست. ‫چرا حرفمو باور نمی‌کنین؟
‫تا الان کدوم حرفتو باور نکردیم؟
‫حتی بدون اینکه ازت چیزی بپرسیم، ‫شایعه قلدری کردن
‫در مدرسه رو هم رد کردیم، نکردیم؟
‫وقتی سنم کَم بود به سئول اومدم ‫تا تمریناتم رو شروع کنم،
‫من اصلا مدرسه نمی‌رفتم.
‫چطور می‌تونستم توی مدرسه قلدری کنم
‫وقتی درست بعد شروع کارم ترک تحصیل کردم؟
‫اگه میگی نکردی، پس نکردی دیگه.
‫کل برنامه‌هاشو لغو کن.
‫بله.
‫نمیشه. امروز واسه آلبوم جدیدم باید تمرین کنم.
‫برای این لحظه، یک سال شبا نخوابیدم.
‫امروز واقعا روز مهمیه.
‫واقعا که داری منو دیوونه می‌کنی.
‫فقط جلوشونو بگیر. ‫کل وظیفه‌ی تو اینه.
‫چوهیو.
‫برات محافظ استخدام کردیم. ‫نمی‌تونیم بذاریم اتفاقی برات بیفته.
‫محافظ؟ ‫بیشتر مراقب هستن.
‫با ماشین شرکت برو تا دیگه ‫بازم ازت عکس نگیرن.
‫- من چویی جون‌وونگ، مدیر برنامه‌هاتونم. ‫- سلام.
‫[می‌خواد باز آلبوم بده؟] ‫[نمی‌تونه یخورده استراحت کنه؟]
‫بنظر خسته هستین، ‫چطوره یخورده بخوابین؟
‫نمی‌تونم. حتی اگه یه دقیقه چرت بزنم، ‫صورتم پُف می‌کنه.
‫قبلا همدیگه رو یجایی دیدیم؟
‫قیافه‌ات آشناس...
‫ما...
‫دو سال پیش توی کنسرت‌تون محافظ شما بودیم.
‫درسته.
‫آهان.
‫بازم از دیدنت خوشحالم.
‫بنظرتون تمرین کردن در شرایط فعلی ‫یخورده زیاده‌روی نیست؟
‫واسه این آلبوم خیلی زحمت کشیدم.
‫کلی نظرات منفی درباره‌ات هست.
‫کلی بدخواه دارین،
‫ولی توی این ده سال هیچوقت ‫نه متزلزل شدید و نه به خودتون استراحت دادین.
‫پس یعنی باید بشینم گریه کنم و ‫جار و جنجال به پا کنم؟
‫متاسفم.
‫علی‌رغم تمام اون نظرات منفی، ‫به باور خودم دلیل اینکه
‫تونستم تمام این کارها رو انجام بدم، ‫استعدادم بوده.
‫بخاطر اینکه به پای کسی نیفتادم.
‫[تماس از خواهر]
‫هی، چوهیون.
‫خواهر.
‫چی شده؟
‫مامان گفت بهت زنگ بزنم.
‫مامان؟ چرا؟
‫بهتون گفتم جواب بابا رو ندید.
‫چطور می‌تونیم اینکارو بکنیم...
‫یکم پیش اینجا بود و داشت ‫دَر رو می‌شکوند،
‫داد می‌زد اگه باز نکنیم، ما رو می‌کشه.
‫خودم ترتیبش رو میدم.
‫به مامان بگو بهش پول نده.
‫باشه. می‌دونم که چقدر سخت براش زحمت کشیدی.
‫از این فکرا نکن.
‫بعدا بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫خب، خب. پارسال دوست، امسال آشنا، چوهیو.
‫مگه نمی‌بینی اینجا سیگار ممنوعه؟ ‫برو یجای دیگه که بوی گندش نیاد.
‫هی.
‫واسه همین کاراته که سلبریتی‌های مَرد ‫می‌ترسن باهات حرف بزن..
‫اینطوری نباش.
‫پس چطور باید باشم؟
‫خیلی جنگی هستی.
‫من خوشم میاد.
‫واسه همین از دخترای موردعلاقمی.
‫چی؟
‫زودباش، این همه سال ازت درخواست کردم ‫یه شب باهام شام بخوری.
‫یعنی اینقدر سخته؟
‫دیگه شام خوردن که چیز بدی نیست.
‫عوضی.
‫لازم نیست تنها بمونی، چوهیو.
‫بهم زنگ بزن. ‫اون نامزد اشغالتم فراموش کن.
‫مرتیکه...
‫آقای چویی، نرو.
‫بنظرت اون کیه؟
‫سئول این‌-یو، خواننده تصنیف.
‫اونم توی رسوایی چت گروهی بود.
‫شایعه شده که با دخالت شرکت حامیش ‫پرونده بسته شده.
‫قشنگ می‌تونی خبرنگار سلبریتی‌ها بشی.
‫خدایا...
‫اجرای کامبک‌تون رو دیدم.
‫هم آهنگش رو دوست داشتم و هم اجراش رو.
‫مرسی.
‫باعث افتخاره خوش‌تون اومد.
‫از همون روزا که عضو گروه دختران بودید، طرفدارتون بودم.
‫به کارتون ادامه بدید. حتی اگه سخت باشه، ‫بازم کار گروهی بهتره.
‫تنهایی یکم دلگیره.
‫تو ری‌جین هستی، درسته؟
‫خانم هان تا-این مربی آوازته، درست میگم؟
‫درسته، خانم ریو.
‫منم قبلا باهاش کلاس داشتم.
‫اونقدر ازت تعریف کرد که رفتم آهنگ‌هاتو گوش دادم.
‫کارت خیلی خوبه.
‫ممنونم.
‫خیلی خوش‌شانسی، ری‌جین.
‫خانم ریو ازت تعریف کرد.
‫منم چند روز پیش یه حساب در ‫شبکه‌های اجتماعی باز کردم
‫و از طرف یه سلبریتی مثل شما ‫نیاز به کمک دارم.
‫میشه یه عکس بندازیم؟
‫شما بچه‌ها بیرون وایسین.
‫پارک سانگی.
‫چرا بجای اینکه وقتتو پای شبکه‌های اجتماعی بذاری، ‫با اعضای گروهت کار نمی‌کنی؟
‫چی؟
‫خودتو به اون راه نزن. ‫می‌دونم که توی گروه داری به بقیه زور میگی.
‫- خانم ریو، اصلا نمی‌دونم از چی دارین... ‫- بیخیال شو.
‫ازش بد میگی تا خودش بشنوه،
‫پیش بقیه پُشت سرش حرف می‌زنی...
‫فکر کردی کی هستی؟
‫اشتباه برداشت کردی.
‫شاید ظاهرا اینطور به نظر اومده، ‫ولی اصلا اینطور نیست.
‫اول ری‌جین بود که خودشو به جاده خاکی زد.
‫اونکار فقط بخاطر این کردم که ‫یکی از برنامه‌ها رو ازدست داد.
‫دست از بهونه آوردن بردار. ‫خودم چندین بار شاهد بودم.
‫فکر می‌کنی توی این ده سال ‫دخترایی مثل تو رو ندیدم؟
‫خانم ریو.
‫بذارید یه نصیحتی بهتون بکنم.
‫تو کار بقیه فضولی نکن و دهنتو ببند.
‫فکر کردی قراره همیشه محبوب بمونی؟
‫تو دیگه از دور خارج شدی.
‫فکر کردی شرکت پُشتت رو داره؟
‫مهم نیست چقدر شرکت خوبی باشه.
‫فقط با داشتن استعداده که می‌تونی ‫توی این کار دووم بیاری.
‫چی؟
‫از وقتی خودت شروع به کار کردی، ‫چه دستاوردی داشتی؟
‫خواننده خوبی هستی؟ ‫شاعر خوبی هستی؟
‫یا توی تلویزیون کارت خوبه؟
‫تو فقط یه مفت‌خوری که به لطف گروه ‫فعلا چیزی دم دستتو گرفته.
‫چطور جرات می‌کنی، ای...
‫مشکلی هست؟
‫خانم ریو، پس من دیگه میرم. ‫باید به قرار بعدیم برسم.
‫ممنون برای نصیحت خوب‌تون.
‫[تماس از : جوابش رو نده]
‫این همه وقت هست، چرا الان...
‫- چیه؟ ‫- خب، خب...
‫بالاخره جواب تلفن رو دادی.
‫چی می‌خوای؟
‫ای زبون دراز، آدم با پدرش اینطور حرف می‌زنه؟
‫تو بخاطر عادت شرط بندیت
‫من، مامان و چوهیون رو ترک کردی. ‫تویی که زبونت درازه.
‫چیه؟ ‫بازم پولات تموم شده؟
‫آخه اگه پول داشتم اصلا به تو یکی زنگ می‌زدم؟
‫چرا برای یکبارم شده، سعی نمی‌کنی ‫بجای پول، وجدان پیدا کنی؟
‫مراقب حرف زدنت باش، دختره نکبت.
‫عوضی...
‫اصلا پدرت برات مهم نیست؟
‫اون آدما می‌دونن همچین آدمی هستی؟
‫لیاقتت اینکه یکم فحش نثارت کنم، ‫اینو می‌دونستی؟
‫مَردم بدون تو هم به‌قدر کافی فحش...
‫برام مهم نیست. قبل اینکه پیش خبرنگار برم، ‫برام پولو بفرست.
‫تمام این حرفایی که گفتی، همش ضبط شد، شنیدی؟
‫خانم ریو چوهیو، تمرین‌تون داره شروع میشه.
‫باشه.
‫اگه حالشو نداشتین، بهم خبر بدید.
‫باید انجام بدم، همه منتظرم هستن.
‫فقط یه تمرینه. ‫می‌تونم ازشون بخوام لغو کنن.
‫نه، باید انجامش بدم.
‫باید قبل از مراسم اصلی تمرین کنیم.
‫درست مثل همیشه انجامش بده. ‫درست مثل همیشه.
‫مثل همیشه.
‫می‌تونی بلندش کنی؟
‫عجب احمقی هستم. ‫باورم نمیشه.
‫بهتر بود همونطوری می‌مُردم.
‫فکر کردی اون دنیا بهتر از اینجاس؟
‫پس ازم انتظار داری چیکار کنم؟
‫هیشکی طرف من نیست.
‫همه منو به چشم محصولی می‌بینن ‫که قابل فروشه.
‫تو آدمی هستی که نباید اینطور بمیری.
‫مگه چجور آدمی هستم؟
‫تو...
‫در ظاهر یه ستاره چشمک‌زن درخشانی،
‫ولی درواقع یه آدم عادی تنهایی
‫که بار زیادی روی دوشش داره.
‫می‌خوام بهت کمک کنم.
‫تو کی هستی؟
‫تو محافظ نیستی، درسته؟
‫به وقتش می‌فهمی.
‫پس...
‫یکم بهمون فرصت بده.
‫از اونجا که دختر مشهوریه، فکر می‌کردم ‫آدمای زیادی بهش اهمیت میدن.
‫ولی حتی نمی‌تونه به بیمارستان بره...
‫حتما بخاطر مشهور بودنش آدمای سطحی زیادی ‫دور و اطرافش هستن.
‫براش خیلی سخته که احساسش رو ‫به کسی بگه.
‫به اون همه دیدگاه کینه‌توزانه هم اشاره نکنم.
‫تنها راهی که می‌تونست از پسش بربیاد ‫این بود که تو خودش بریزه.
‫چویی جون‌وونگ.
‫تو بمون و تمام مدت مراقب ریو چوهیو باش.
‫- من؟ ‫- آره.
‫خودت گفتی زمان خدمت طرفدارش بودی.
‫آره، ولی بازم...
‫مردد نباش.
‫جواب بده. ‫بگو که می‌تونی.
‫باشه، مراقبشم.
‫برای شروع یه چیزی ببر بخوره ‫تا انرژی‌اش رو بدست بیاره.
‫باشه.
‫چرا آقای چویی رو فرستادین...
‫ندیدی؟
‫چیو؟
‫می‌تونی بلندش کنی؟
‫بیخیال.
‫این ممکنه...
‫آخرین ماموریت‌مون باشه.
‫فکر کنم وقت رفتن...
‫آقای چویی رسیده.
‫آره، اینم هست.
‫خیالت راحت شد، نه؟
‫آره.
‫چیه؟ ‫انگار تو ذوقت خورد؟
‫مطمئن نیستم.
‫حالا که فکر می‌کنم، ‫این اواخر دست توی دماغت نکردی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫از وقتی که مادرت رو دیدی.
‫جدا؟
‫مدتی میشه ندیدم‌تون. ‫جایی رفته بودین؟
‫یه سفر کاری به جهنم رفته بودم.
‫اخلاق آقای ها دای‌سو اصلا تغییر نکرده.
‫می‌دونی، همون اخلاق تند و گند.
‫همه‌چی هم مرتبه.
‫خدایا، اصلا دوست ندارم نزدیک اون بشم.
‫راستی، دیگه وقتش نیست که آقای پارک ‫جاشو بگیره؟
‫من زیاد قوانین شرکت رو رعایت نمی‌کنم.
‫کلی هم کار دارم، پس...
‫حتما باز خیلی وقتشو گرفتیم.
‫راستی، آقای ها از تیم مدیریت بحران هم یه حرفایی زد.
‫چی گفت؟
‫گفت چرا رئیس همچین تیم احمقانه‌ای درست کرده
‫و برای شرکت دردسر درست کرده.
‫حق با اونه.
‫از کو ریئون هم حرف زد.
‫چیز جالبی گفت.
‫- چی گفت؟ ‫- گفت که...
‫اون خودشو کشته.
‫ولش کن!
‫پس حقیقت داره.
‫قراره تیمی رو مدیریت کنی که دنبال نجات ‫کسایی هستن که می‌خوان خودکشی کنن.
‫حتی با منم مشورت نکردی.
‫یه دستوری بود...
‫که رئیس خیلی وقت پیش بهم داده بود.
‫خودکشی هم یه‌جور قتل محسوب میشه.
‫قتل بی‌رحمانه‌ی خودشون.
‫ممکنه زندگی‌شون خیلی دردناک بوده باشه.
‫شاید انتخاب دیگه‌ای نداشتن.
‫درد ذات زندگیه.
‫تقدیر یه انسان زنده اینکه علی‌رغم تمام دردها، ‫تلاش کنه و به جلو حرکت کنه.
‫می‌دونستم که صلاحیت اینکارو نداره، ‫ولی نمی‌دونستم اینقدر اوضاع خرابه.
‫می‌دونم. انگار همین که از جهنم اومده ‫به قدرکافی توهین‌آمیز نیست،
‫ولی اینکه طرف خودکشی کرده دیگه نوبره.
‫چی شده؟
‫اومدم چیزی رو بپرسم که شما ‫ازش خبر دارین و من ندارم.
‫گفتین که رویاها بازتابی از زخم‌های واقعی ‫زندگی گذشته‌اس.
‫هربار که می‌خوابم، همون رویا رو می‌بینم.
‫رویایی که نمی‌دونم واقعیته، زندگی گذشتمه ‫یا زخمیه که خوردم.
‫ولی کو ریئونگ هم توی رویام هست.
‫بازم شروع کردی.
‫کو ریئونگ ربطی به زخم زندگی قبلیم داره؟
‫زود نتیجه‌گیری نکن.
‫چرا بهم نمیگین؟
‫الان یکم سرم شلوغه.
‫اگه جوابم رو نمیدین، پس قفل دفتر فوتی‌ام رو بردارین.
‫خودم نگاش می‌کنم.
‫نه.
‫برای چندین قرن واسه جومادونگ کلی زحمت کشیدم.
‫از جانفشانی‌های تو کاملا آگاهم.
‫دلیل واقعی تشکیل تیم مدیریت بحران چیه؟
‫گفتم که، واسه آوردن تعادل
‫بین دنیای پس از مرگ و دنیای زنده‌ها...
‫چطور کسی که خودکشی کرده، ‫می‌تونه کسی رو نجات بده؟
‫این دیگه فریب نیست، ریاکاریه.
‫چقدر کارت ترحم‌انگیزه.
‫به یکی یه قولی دادم.
‫اونا ازم خواستن که تو
‫هیچوقت اجازه دیدن گذشته‌ات رو نداشته باشی.
‫واسه زندگی من چه قول و وعده‌ای به کسی دادی؟
‫به کو ریئون قول دادین؟
‫به خودت قول دادم.
‫خودت ازم خواستی اگه زمانی ‫به دنبال حقیقت بودی،
‫نذارم که حقیقت زندگی گذشته‌ات رو بفهمی.
‫بخاطر اینکه خودت ازم خواستی.
‫تو...
‫ازم قول فرشته‌ی مرگ گرفتی.
‫تو ازم خواستی یکاری کنم ‫که خاطراتت رو فراموش کنی.
‫پس...
‫برگرد و همه چی رو فراموش کن.
‫نه.
‫خودم ته و توشو درمیارم.
‫دستور رئیسه. ‫باید برگردید.
‫این چیه؟ ‫چش شده؟
‫حمله‌ی عصبی بهش دست داده.
‫واقعا؟
‫توی این حیطه کاری کیه که مشکل عصبی نداشته باشه؟
‫عقلشو ازدست داده؟
‫وضعش اونقدرام بد نیست.
‫بعد یکم دوا و درمون و استراحت بهتر میشه.
‫خدایا.
‫خیلی سنگینی.
‫راهی نداره برای همیشه از شرش خلاص بشیم؟
‫ازقضا یه خبرنگاری می‌شناسم که ‫قاطعانه میگه
‫از ریو چوهیو آتویی داره.
‫مطمئنم با کمی پول گزارشش رو پخش می‌کنه.
‫واقعا؟
‫ریو چوهیو با تو مشکل داره؟
‫نه بابا. با من که نمی‌تونه مشکل داشته باشه.
‫فقط کنجکاوم وقتی همه چیزش رو ازدست میده،
‫ببینم قیافه‌ی مغرورش چه شکلی میشه.
‫ولی به کمک نیاز داری.
‫چطور مگه؟
‫توی شبکه‌های اجتماعی بگو که بهت قلدری کرده.
‫ولی هیچ مدرکی ندارم. ‫اگه مَردم ازم خرده بگیرن، چی؟
‫بیخیال. انگار هنوز حالیت نیست، نه؟
‫این سگ‌های هار به هر فرصتی که برای ‫حمله بهش پیدا کنن، چنگ می‌اندازن.
‫فکر کردی براشون حقیقت مهمه؟
‫چیزی که براشون مهمه...
‫نابودی سوپراستار، ریو چوهیو هست.
‫الان سلامتی‌تون مهم‌تره، نه کارتون.
‫بفرمایید، یکم بخورید.
‫ورزشکارها و خواننده‌ها منشکلاتشون یکیه.
‫اینم یه مرغ‌سوخاری.
‫زودباش، واسه اینکه انرژیت رو بدست بیاری، ‫باید غذا بخوری.
‫عجب احمقی هستم که با اون وضع ‫برای تمرین رفتم.
‫خیلی براش زحمت کشیده بودم.
‫خانم ریو.
‫سرزنش کردن خودتون، سخت‌گیری به خودتون،
‫و شکنجه کردن خودتون الان ممنوعه.
‫حتی وقت نمی‌کنین تعریف و تمجید مَردم رو گوش بدید،
‫بعد اینجا نشستین و از خودتون بیزارین؟
‫خانم ریو، نباید اینکارو بکنین.
‫خب...
‫اول اینو بخورید.
‫مرسی.
‫مگه نمی‌دونین چقدر چیزای خوشمزه ‫توی این دنیا وجود داره؟
‫باید کالری بخوری.
‫برای برگردوندن انرژی‌تون باید مرغ‌سوخاری ‫و تاکوبوکی بخورین.
‫بدون تاکوبوکی نمیشه جایی برید.
‫خدای من.
‫اینو تموم کردم.
‫میشه فیلمنامه رو...
‫تا شما اینا رو بخورین، من رفتم و برگشتم.
‫چی شده؟
‫اینا چشون شد؟
‫شما زنگ زدید؟
‫- چی؟ ‫- بله.
‫- بخاطر تماس شما اومدیم. ‫- باشه، چه سریع.
‫یه لحظه اجازه بدید.
‫- این هنگ کرده. ‫- خدای من.
‫آقای لیم، تجهیزات رو بیرون بیار. ‫- چشم.
‫الان یکی رو دیدم که کلاه روی صورتش کشیده بود
‫و توی دستش هم تجهیزات ارتباطی داشت.
‫- کجا؟ ‫- لابی.
‫- نگاه عجیبی توی چشماش بود. ‫- زودباشید.
‫پیداش کردم.
‫- یه کپی ازش بگیر. ‫- باشه.
‫از شر یه خطر خلاص شدیم.
‫[فقط یه دور خوش و بش با چابول کافیه ‫تا درهای موفقیت برای خانم باز بشه؟]
‫این زن توی عکس قطعا ریو چوهیو هست.
‫شرط می‌بندم این جناب چابول
‫ریو چوهیو رو توی یه رستوران دیده ‫و از استعدادش خوشش اومده
‫و بهش کمک کرده خواننده بشه.
‫برای این همه معروف بودن، اصلا استعداد خاصی نداره.
‫فقط نظر شخصیه، بهم حمله نکنین.
‫می‌دونستم. هم بازیگر افتضاحیه و هم زشته.
‫همیشه با خودم می‌گفتم آخه کی به این نقش داده.
‫پُست پارک سانگی رو دیدین؟ ‫انگار به اونم قلدری کرده.
‫[پارک سانگی از گروه لاوینا پرده از قلدری
‫توسط عضو سابق یکی از گروه‌های دخترانه برداشت]
‫[ریو چوهیو زمانی الگوی من بود]
‫[امروز از دختری که زمانی می‌پرسیدمش، خداحافظی کردم]
‫[خودش علیه قلدری حرف می‌زنه ‫ولی با اینحال بهم زور میگه]
‫اینا چیه؟
‫دارم دیوونه میشم. خبرنگار ازم یه مبلغ مسخره‌ای ‫خواست و منم گفتم بهم زمان بده،
‫ولی رفته به خبرگزاری فروخته.
‫یه اصلاحیه بگو بزنن دیگه.
‫تا وقتی سر و صداش بخوابه، صبر کن.
‫بهتره تا سر و صداش بخوابه، ‫تو جایی آفتابی نشی.
‫چرا آخه؟ چرا دارن داستان می‌بافن ‫و منو شکنجه می‌کنن؟
‫مگه چه کار اشتباهی کردم؟
‫چوهیو، تو کاری نکن.
‫هی، گوش میدی؟
‫اگه مشکلی پیش بیاد ‫باید از برنامه استعفا بدی
‫و جریمه قرارداد تبلیغات رو هم باید بدی.
‫کنسرت لغو میشه. ‫پخش آلبوم فعلا لغو میشه.
‫[ریو چو‌هیو - 27 ساله ‫خواننده و بازیگر]
‫این ماشین خانم ریو هست، درسته؟ ‫شما مدیر برنامه‌هاش هستین؟
‫می‌تونین داستان رسوایی‌اش رو تایید کنین؟
‫چی؟
‫- شما مدیر برنامه‌های خانم ریو هستین؟ ‫- حقیقت داره؟
‫می‌تونین تایید کنین؟
‫صبر کنین.
‫اول بررسی کنم و بعد بگم.
‫میشه نظرتونو بدید؟
‫- هی. ‫- چه جوابی دارین؟
‫میشه نظرتون رو بگین؟
‫حقیقت داره؟
‫چی؟
‫[ریو چو‌هیو - 27 ساله ‫خواننده و بازیگر]
‫[درحال تماس با کو ریئون]
‫- خانم؟ ‫- کجایی؟
‫الان جلوی خونه‌ی خانم ریو هستم.
‫مراقبش باش. ‫داریم میایم.
‫باشه.
‫اون چوهیو نیست؟
‫- چوهیو هست. ‫- اون چوهیوئه.
‫هی!
‫هی، ریو چوهیو!
‫رو صورتش آب پرت کردید، درسته؟
‫عجب بدبختی.
‫باید خجالت بکشی.
‫اگه اوضاع بد بشه، پُشتت کلی حرف درمیاد،
‫میگن رفت و آمدای نامشخصی داری.
‫فکر کردی قراره همیشه محبوب بمونی؟
‫تو دیگه از دور خارج شدی.
‫اگه بازیگری رو دوست نداری، گُمشو برو.
‫اصلا می‌دونی چند نفر از خداشونه ‫که جای تو باشن؟
‫اون چرا اصلا سلبریتی شده؟
‫فکر کرده بخاطر قیافه‌اش می‌تونه ‫هر حرفی بزنه؟
‫اون آدما می‌دونن همچین آدمی هستی؟
‫لیاقتت اینکه یکم فحش نثارت کنم، ‫اینو می‌دونستی؟
‫خانم ریو!
‫چوهیو کجاس؟
‫بیاین جدا بشیم.
‫باشه.
‫متوقف کردن زمان می‌تونه ‫جلوی اراده اون برای خودکشی رو بگیره؟
‫آدم رقت‌انگیزی که می‌خواد ‫زندگی خودش رو بگیره.
‫یه آدم ضعیف و بی‌مسئولیت
‫که بخاطر عدم تحمل سختی‌ها می‌خواد بمیره؟
‫چطور همچین آدمی تونست منو فریب بده ‫و زیردستم کار کنه؟
‫من هیچوقت تو رو فریب ندادم.
‫تو و رئیس دقیقا چه قول و قراری گذاشتین؟
‫از خودش بپرس.
‫تا کی قصد داری که به شکستن ‫قوانین جومادونگ ادامه بدی؟
‫این کار منه
‫بذار این یکی بمیره.
‫بس کن!
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫چطور می‌تونی همچین چیزی راجع به اون بگی؟
‫هرگز نمی‌ذارم بمیره.
‫من از ضمانت قبول مسئولیت فرشته مرگ ‫که قولشو دادی استفاده می‌کنم.
‫قراردادی هست که فرشته‌ کمک گیرنده،
‫باید هر کاری که فرشته کمک کننده ‫ درخواست کرد، انجام بده.
‫نمیشه لغو یا ازش قسر در رفت.
‫دیگه تو انتخاب‌هاشون دخالت نمی‌کنی ‫و فقط نظاره‌گر میشی.
‫کجا میری؟
‫تو کی هستی؟
‫خانم ریو. ‫بذارید یه نصیحتی بهتون بکنم.
‫تو کار بقیه فضولی نکن و دهنتو ببند.
‫فکر کردی قراره همیشه محبوب بمونی؟
‫تو دیگه از دور خارج شدی.
‫شما خبرنگار هستین؟
‫تاحالا همدیگه رو ندیده بودیم.
‫نمی‌دونم اینو از کجا آوردین،
‫ولی این کار غیرقانونیه.
‫کی بهت گفت اون دروغ رو پُست کنی؟
‫از شرکت حامی ریو چوهیو اومدی؟
‫درسته. محافظ اش هستی.
‫بهت دو برابر میدم تا واسه خودم کار کنی.
‫ای...
‫ای زنیکه...
‫متاسفم.
‫لطفا فقط به صورتم کاری نداشته باش.
‫یکی بهم گفت اینکارو بکنم.
‫کی؟
‫وای پسر.
‫با این مقاله واقعا ترکوندی.
‫می‌دونی چقدر منتظر نابود کردن ریو چوهیو بودم؟
‫فکر کرده آدم بزرگ و قدرتمندیه.
‫آره. دیدم همه مقاله رو به اشتراک گذاشتن.
‫اگه مَردم بفهمن داستان منه، ‫دیگه برام سودی نداره.
‫روز شلوغی دارن. ‫این اواخر خیلی بی‌خبری بود.
‫این کیه؟
‫- مگه تو دعوتش نکردی؟ ‫- نه، من دعوت نکردم.
‫پس کار توئه. ‫همونی که اون مقاله مسخره رو نوشته.
‫تو گفتی اینکارو بکنه.
‫چطور وارد شدی؟ ‫برو بیرون.
‫دیدم که جرایم زیادی مرتکب شدی. ‫از دزدی تا مواد.
‫مزخرف نگو. ‫می‌دونی برای رسیدن به اینجا چیکار کردم؟
‫می‌دونی،
‫حتی با پخش اصلاحیه چیزی عوض نمیشه.
‫منظورتون چیه؟
‫داستان‌های مربوط به ریو چوهیو داره ‫مثل بمب منفجر میشه.
‫فکر کردی اگه یه اصلاحیه بدیم،
‫واسه مَردم مهمه؟
‫ولی اینا حقیقت نداره.
‫ویدیوش همین الان توی اینترنت پخش شده.
‫اصلاحیه‌ای مثل این،
‫خب، مثل انداختن یه قطره توی اقیانوس می‌مونه.
‫فورا محو میشه.
‫آخه توی لعنتی مقاله اشتباه چاپ کردی.
‫فکر کردی چیکار می‌کنی؟
‫اگه بخوایم واضح‌تر بگم،
‫می‌دونی توی کشور چندتا خبرگزاری هست؟
‫می‌خوای به سراغ تک تک‌شون بری؟
‫آره. میرم. پس فورا یه اصلاحیه بنویس.
‫بهت هشدار دادم.
‫ای خدا...
‫انگار اینم شوخیش گرفته.
‫[کارت تمومه، ریو چوهیو]
‫[گمونم دیگه قرار نیست اون قیافه زشت رو ببینیم]
‫[عشق و علاقه به کار؟ ‫تو فقط یه عوضی سودجو هستی]
‫[بیاین برنامه‌های ریو چوهیو رو تحریم کنیم. ‫حال‌بهم‌زن هستن]
‫[الان دیگه داره به خواننده‌های سطح بالا هم قلدری می‌کنه]
‫من یه شهروند قانونمند هستم. ‫باور کنین.
‫که شهروند قانونمندی؟
‫حتی با وجود اینکه 140 هزار دیدگاه تنفرآمیز نوشتی؟
‫متاسفم.
‫زندگی سختی داشتم.
‫می‌خواستم خرج و مخارج مادرم ‫که توی بیمارستانه رو دربیارم.
‫واسه همین به مشکلات یکی دیگه اضافه کردی؟
‫از اینکه توی این سن هنوزم ‫همچین زندگی داشتم، از خودم بیزار بودم
‫و قرض‌هام همینطور داشت زیاد میشد، ‫و می‌دونم که یه انگل اجتماعی هستم، ولی می‌خواستم...
‫می‌خواستم نفس بکشم.
‫که اینطور.
‫باید سخت بوده باشه.
‫اونقدر استرس و فشار روت بود
‫که اون دیدگاه‌ها رو بدون اینکه اصلا ‫بفهمی چی هستن، نوشتی.
‫آره، درسته.
‫فکر کردی قراره اینا رو بهت بگم؟
‫فقط یکی رو می‌خواستی ‫که عصبانیتت رو روش خالی کنی.
‫چون می‌خواستی یکی دیگه رو سرزنش کنی.
‫درسته، همه‌اش دروغ بود.
‫متاسفم.
‫فقط می‌خواستم یکم استرسم کم بشه.
‫بقیه‌ی عمرت رو با دیدن اینا سر بکن.
‫خواهرم مگه چه کار اشتباهی کرده؟
‫هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫پس چرا همه این حرفای زشت رو درباره‌اش می‌زنن؟
‫مامانم میگه بهتره همه باهم بمیریم.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫متاسفم. یه راهی برای ‫درست کردن اوضاع پیدا می‌‎کنیم.
‫چطور؟
‫چطور می‌خوای اوضاع رو درست کنی؟
‫کجا بودی؟
‫رفتم پیش خبرگزاری‌ها تا مقاله رو پاک کنن، ولی...
‫و خانم ریو چی؟
‫فعلا هیچی.
‫خبری از خانم کو نشد؟
‫نمی‌دونم کجاس،
‫ولی می‌دونم داره چیکار می‌کنه.
‫این بیلی هست، ‫یه سایبری خرابکار بدنام.
‫سایبری خرابکار؟
‫اونا یه هدفی انتخاب می‌کنن و ‫مدام با تولید محتوا بهش حمله می‌کنن
‫تا بازدید صفحات خودشون رو زیاد کنن.
‫و؟
‫ریو چوهیو. ستاره‌ای که با خبرهاش کل ‫اینترنت رو ترکونده.
‫اطلاعات جدیدی از ریو چوهیو به دست‌مون رسیده.
‫پدر ریو چوهیو،
‫همون اراذل معروف استانه.
‫کسی که معتاد شرط بندیه ‫و تمام پولشو توی این راه ازدست داده.
‫شنیدم به ریو چوهیو گفت
‫بجای اینکه بازیگر بشه، باید منشی رئیس میشد.
‫در تمام مصاحبه‌هاش از این می‌گفت
‫که چقدر عاشق بازیگریه.
‫ظاهرا...
‫منظورش بازیگری برای چاپیدن پول شرکت بوده.
‫هی، چوهیو.
‫طرف من نیای.
‫درسته پسر خوبی هستم،
‫و وضع مالی خوبی هم دارم، ولی نیای، باشه؟
‫تو کی هستی؟
‫کَم مونده بود منو بکشی.
‫[چی؟ چی شد؟]
‫[یهو غیب شد ‫دختره روح بود؟]
‫[جلوه‌های ویژه بود؟ ‫یا خدا. فکر کردم واقعیه]
‫[کو ریئون]
‫چیکار کنیم؟
‫فعلا گزارشش رو به مدیریت دادم.
‫مدیر فقط زمانی اجازه‌ی مجازات یک شخص زنده رو داده
‫که بتونیم مورد خودکشی رو نجات بدیم
‫و شخص مجازات شونده باعث و بانی ‫طرفی بوده باشه که خواسته خودکشی کنه.
‫ولی اینا دلیل اتفاقاتیه ‫که سر خانم ریو اومده.
‫هنوز که خانم ریو رو نجات ندادیم.
‫خانم کو اولین قانون جومادونگ رو زیرپا گذاشت.
‫یعنی مداخله کردن در امور انسان‌های زنده.
‫ببین.
‫[مَردم بوسیله یک ضارب ناشناس مورد حمله قرار می‌گیرند]
‫کار خانم کو صدر اخبار شده.
‫[زنی که به تد بیلی حمله کرد و غیب شد رو می‌شناسید؟]
‫بریم پیداش کنیم.
‫من قبلا این راهو رفتم.
‫به اندازه کافی قوی نبودم
‫خانم، باید از این کارتون دست بردارید.
‫چرا باید دست بردارم؟
‫شما از خط قرمز رد شدید. ‫خیلی هم رد شدید.
‫کِی شده من خطوط قرمز رو رد نکنم؟
‫این بار فرق داره.
‫تا کی می‌خواین اینکارو ادامه بدید؟
‫تا وقتی شر همه‌شون کَنده بشه.
‫خانم!
‫اجازه نمیدم برین.
‫خانم، خواهش می‌کنم.
‫سر راهم قرار نگیر. ‫حتی تو رو هم نمی‌بخشم.
‫خانم...
‫ولی بازم...
‫توی جومادونگ چندتایی فرشته هستن ‫که می‌تونن در مقابلش پیروز بشن.
‫به رئیس بگیم و ازش درخواست کمک کنیم.
‫آقای چویی، خود رئیس الان یه مشکل دیگه داره.
‫برای خانم کو دستور بازداشت صادر شده.
‫پس داری میگی
‫نمی‌خوای هیچ کاری بکنی؟
‫اینجایی پس.
‫آقای ها.
‫مدتی میشه ندیدم‌تون.
‫بدون خبر چرا اینجا اومدید؟
‫خب، هیئت مدیره ارشد نگران منو فرستاده.
‫زودباش. من حتی یه روزم مرخصی ندارم. ‫باید با آغوش باز ازم استقبال کنین.
‫اینقدر سنگدل نباشین.
‫خب...
‫این روزا اوضاع جهنم در چه حاله؟
‫خب، مثل قوطی کنسرو پُر شده.
‫می‌دونی، این شرورهای حقیر مدام میان
‫ولی شما اصلا کارشون رو تسهیل نمی‌کنین.
‫رفتین یه تیم مسخره بنام تیم مدیریت بحران
‫یا همچین چیزی ساختین.
‫اون دختر، کو ریئون،
‫شیطنت‌های زیادی کرده.
‫نمی‌تونی درست کنترلش کنی؟
‫شاید نشستن مدام و زیاد روی این صندلی ‫باعث شده دلرحم بشی.
‫می‌خوای با ریئون چیکار کنی؟
‫خب، قبل اینکه به دنیای زنده‌ها بیشتر از این ‫گند بزنه، می‌برمش.
‫به کجا؟
‫معلومه، به جایی که قبلا بود.
‫به جهنم.
‫خانم، نمی‌تونین به خانم کو کمک کنین؟
‫ریئون منو مایوس کرد.
‫آقای ها اونو دستگیر می‌کنه.
‫لطفا کمک کنین.
‫کو ریئون منو فریب داد.
‫تقصیر کیه که خانم کو الان توی این وضعیته؟
‫چی گفتی؟
‫پارک جونگ‌گیل؟
‫خیلی وقت بود که چشمم به جمالت باز نشده بود.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جومادونگ مشکلاتش رو خودش حل و فصل می‌کنه.
‫هر مجازاتی که بهم بدید، قبول می‌کنم.
‫نیازی نیست.
‫جونگ‌گیل تمام تقصیرها رو به گردن گرفت.
‫کو ریئون، خیلی وقته ندیدمت.
‫ریئون.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»