‫[بیست و هشتم آپریل 2022] ‫[روز مرخصی]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»
‫- چیه؟ ‫- خدای من. ترسوندیم.
‫منظورت چیه؟ ‫من فقط دارم...
‫فقط داشتم رد میشدم.
‫و اومدم اینجا.
‫چی شده؟ ‫اتفاقی افتاده؟
‫نه. برو پی کارت.
‫اگه اتفاقی نیفتاده، ‫پس باهم غذا بخوریم دیگه.
‫نیازی نیست به کل دنیا بفهمونی ‫که هیچ دوستی نداری.
‫طوری وانمود نکن که انگار رفیق هستیم.
‫حال و حوصله اش رو ندارم.
‫اینطور نباش دیگه. ‫بذار یه لقمه بخوریم.
‫بنظرت ما چی هستیم؟
‫خب، می دونی، هم تیمی هستیم؟ ‫رئیس و زیردست؟
‫پس خوب می دونی که حد و حدودی هست.
‫پس سعی نکن ازش عبور کنی.
‫خوشایند نیست.
‫خوشایند نیست...
‫این دیگه حرف خیلی بدی بود.
‫من نگرانتم، همین.
‫هوا یخ بندونه و تو بدون لباس مناسب ‫تنهایی اینجا نشستی و...
‫میشه اینقدر موی دماغ نشی ‫و گورتو گُم کنی؟
‫باشه. میرم.
‫میرم گُم میشم.
‫فقط نگرانت بودم.
‫حتما لازم بود بزنی تو ذوقم.
‫انگار ازحال رفته.
‫من...
‫نمی خوام...
‫فردا بیاد.
‫بنظرم دنیای پس از مرگ واسه کسایی که ‫زندگی خودشون رو گرفتن، زیادی ظالمانه اس.
‫اولین مجازات...
‫پاره شدن ریسمان سرنوشته.
‫می دونی چیه؟
‫اگر خودشون این ریسمان رو نشکنن،
‫مهم نیست که اون دو نفر چند بار ‫دوباره متولد بشن، اول و آخرش باز همدیگه رو می بینن.
‫منظور از شکستن ریسمان...
‫همون خودکشیه؟
‫[قسمت چهاردهم]
‫جایی میرین؟
‫امروز مرخصی دارم.
‫می خواین چیکار کنین؟
‫می خوام به دیدن یه دوست برم.
‫ولی شما که دوستی ندارین. ‫فکر کردم همه شون فوت شدن.
‫منم مُردم دیگه.
‫فقط باهام روراست باشین، ‫می خواین چیکار کنین؟
‫گفتم که، می خوام به دیدن یه دوست برم.
‫[کو ریئون]
‫[اندازه گیری سطح انرژی منفی]
‫[کو ریئون]
‫چی...
‫ای بابا.
‫چرا اینقدر جا خوردی؟ ‫به چیزی فکر می کردی؟
‫نه.
‫ولی...
‫دلیل تیپ زدن چیه؟ ‫جایی میری؟
‫دارم به فروشگاه بزرگ میرم. ‫شنیدم لباس جدید آوردن.
‫و همینطور اونجا مادرت رو ببینی؟
‫آره.
‫نکنه چیزی شده؟ ‫چرا قیافه ات تو همه؟
‫الان سطح انرژی خانم کو رو نگاه کردم
‫و روی صد درصد بود.
‫حتما امروز مرخصی داره.
‫- چی؟ ‫- فرشته ها هر سال فقط یه روز مرخصی دارن.
‫روز فوت شون.
‫معلومه که حال خوشی نداره.
‫بعدشم، مگه چند درصد آدما مرگ خوبی داشتن؟
‫نمی تونین، بانوی من.
‫بانوی من.
‫بنظر زندگی خوبی داری.
‫شما می دونین، مگه نه؟
‫وقتی یهویی ازم یه چیزی می پرسی،
‫باید چه جوابی بهت بدم؟
‫متوجه شدم که خانم کو داره ‫اوقات سختی سپری می کنه،
‫ولی فکر نکنم دلیلش رو بهم بگه.
‫درد یکی دیگه رو بر دوش کشیدن، کار آسونی نیست.
‫مخصوصا اگه بهشون نزدیک باشی.
‫رئیون اینو می دونه، که حتما برای همین ‫دوست نداره راجعش حرف بزنه.
‫اون خودشو کشت، درسته؟
‫آره.
‫و به آقای پارک ربط داره؟
‫تو...چرا اونجا بودی؟
‫نه. چرا من اونجا بودم؟
‫کجا؟
‫توی کابوس من.
‫شما خانم کو رو به تیم اسکورت فرستادین،
‫بعدش مدیریت تیم خطر رو بهش دادین.
‫چرا اینکارو کردین؟
‫دلیل تون چیه؟
‫هنوزم مثل قبل هستی.
‫مثل قبل؟
‫خانم.
‫رئیون دقیقا برای تو چیه؟
‫- چی؟ ‫- جوابم رو بده.
‫اولش خیلی سرد بود.
‫دیوونه شدی؟
‫چرا می خوای تو رودخونه ی هان شیرجه بزنی؟
‫نه چیزی بگو، نه چیزی بپرس، ‫فقط تظاهر کن که اینجا نیستی.
‫نزدیک شدن بهش سخت بود.
‫و الان؟
‫الان...
‫وو جین!
‫خانم!
‫خیلی ممنونم.
‫تحسینش می کنم.
‫حتی بعضی وقتا دوست دارم مثل اون بشم.
‫در حد توان خودم...
‫می خوام بهش کمک کنم.
‫می بینم که آماده ای تا به درد ریئونگ هم یه نگاهی بندازیم.
‫از ته دل اُمیدوارم از عهده اش بربیای.
‫[حدود چهارصد سال قبل]
‫گفتم که نیازی به این کار نیست. ‫می تونی بری.
‫نه، بانوی من.
‫پدرتون گفت هر چی شد، پیش شما بمونم ‫و حواسم بهتون باشه.
‫و منم میگم هرچیزی که نگرانش هستی، ‫اتفاق نمی افته.
‫پس نگران نباش.
‫لطفا. دوباره گول این حرفو نمی خورم.
‫اعتماد به یک سگ یا خوک سرراهی ‫از اعتماد به شما آسون تره.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫متاسفم، بانوی من.
‫اشکال نداره.
‫واسه اینکه هنوز دلیلی بهت ندادم ‫که بهم اعتماد کنی.
‫همش تقصیر منه.
‫بانوی من.
‫خدایا، بانوی من.
‫دوباره خوابم بُرد.
‫بانوی من، بازم آخه؟!
‫امروز تو هدف منی.
‫آرزوی مرگ داری؟
‫متاسفم، قربان.
‫متاسفم، ارباب جوان. ‫پسرم جرم بدی مرتکب شده.
‫لطفا از جونش بگذرین!
‫رعیت هایی مثل تو نباید اینجا باشن.
‫- باید فورا هردوتون رو تحویل بدم. ‫- دیگه داری زور میگی.
‫شمشیرت رو بذار کنار.
‫حتی وقتی مسلح نیستن، ‫به روشون شمشیر کشیدی.
‫فرقی با یه حیوون نداری.
‫چی گفتی؟
‫بانوی من...
‫فکر کنم دستگیری این رعیت ها سود زیادی برام نداره.
‫اگه دوباره بگیرمتون، ‫سر از تن تون جدا می کنم.
‫ممنونم، بانوی من.
‫- سلام، قربان. ‫- صبح بخیر.
‫- خداحافظ، مامان. ‫- مراقب باش.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫- خدای من. ‫- سلام.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- خدای من، سلام. ‫- سلام.
‫- هی. ‫- سلام.
‫صبح بخیر.
‫- هی. ‫- حالتون چطوره؟
‫روز خوبی داشته باشین.
‫لطفا بهش دست نزن.
‫ممکنه ظاهرشون شبیه گل های دیگه باشه،
‫ولی اینا ریشه ی گیاهان بسیار سمّی هست.
‫حتی می تونه یه اسب یا گاو رو بکشه.
‫واقعا؟
‫بانوی من، تا گرمه میل کنین.
‫نوش جان.
‫فکر نکنم بتونم بخورمش.
‫امروز حتی یدونه خرگوش هم شکار نکردم.
‫خدایا، دیگه این کارا لازم نیست.
‫قبلا پول داروها رو دادین.
‫- دیگه نباید اینجا بیاین. ‫- منظورت چیه؟
‫هنوز مونده تا دینم رو بهت ادا کنم.
‫وقتی موقع شکار اون مار منو نیش زد، ‫داشتم می مُردم.
‫تو بودی که منو اینجا آوردی.
‫به لطف شما امروز زنده ام و نفس می کشم.
‫واسه این چیزا نمیشه قیمت گذاشت،
‫حتی یه عمر واسه جبران کارتون کافی نیست.
‫بیشتر از چیزی که لازمه بهمون دادین.
‫همین که به دید حقارت بهمون نگاه نمی کنین
‫و باهامون مثل مَردم عادی رفتار می کنین، کافیه.
‫بانوی من، فقط نگرانم که به خودتون صدمه بزنین.
‫نگران نباش.
‫و برای غذا هم ممنونم.
‫حتی وقتی مسلح نیستن، ‫به روشون شمشیر کشیدی.
‫فرقی با یه حیوون نداری.
‫چی شد؟
‫پام...
‫یکم درد می گیره.
‫چیکار می کنی؟
‫- چیه؟ ‫- تو...
‫بابابزرگ.
‫حالتون خوبه، قربان؟
‫اگه یکم دیر می آوردنتون،
‫زنده نمی موندین.
‫فقط بدون که همش به لطف بانو ریئون بود.
‫بهمون گفت هر طور شده باید نجاتت بدیم.
‫گفت تمام زندگی ها باارزش هستن.
‫تا چند روز دیگه می تونین سرپا بشین.
‫ممنونم.
‫بنظرم باید از خانم تشکر کنین.
‫ببین، قرقاول شکار کردم!
‫بالاخره همدیگه رو دیدیم.
‫ممنونم.
‫فقط نجاتت دادم تا حرفم رو ثابت کنم.
‫بدون مَردم قانون بی معنیه.
‫ما همه مثل هم هستیم.
‫آره.
‫منم یه انسانم.
‫حالت چطوره؟
‫به لطف تو، کاملا خوب شدم. ‫حتی شکار رفتم.
‫تعجبی نداره که قرقاول پیدا نمیشد.
‫نقشه کشیدین که شکم ما رو پاره کنین؟
‫اگه قصدم این بود که بجاش گراز می گرفتم.
‫مطمئنی گراز کافیه؟
‫دفعه ی بعد با یه ببر میام.
‫خدای من.
‫ببرها باید توی کوهستان باشن ‫تا ازمون محافظت کنن.
‫منظورت چیه؟
‫خب، شنیدم که بربرهای شمال...
‫از رودخونه آنوک عبور کردن و درحال ‫تاراج و غارت روستاها هستن.
‫اگه جنگی اتفاق بیفته،
‫اول مَردم عادی مثل ما کُشته میشن، درسته؟
‫شنیدم که پدرمم داشت ازشون حرف می زد.
‫گفت که بعدا درخواست های غیرمعمول ‫و بی پایان دودمان جین
‫سر و صدای بزرگی در دربار بوجود میاره.
‫خدای من.
‫ضعف دفاع ملی ما...
‫بخاطر اینکه این کشور
‫فقط واسه افسرای مدنی ارزش قائله، نه افسرهای نظامی.
‫شرم آوره.
‫خب، من دیگه باید برم.
‫بانوی من، من جونگ گیل هستم، ‫بزرگ ترین پسر پارک وان شیک.
‫میشه افتخار دونستن اسم تون رو داشته باشم؟
‫اسم من...
‫کو ریئونه.
‫ضعف دفاع ملی ما...
‫بخاطر اینکه این کشور
‫فقط واسه افسرای مدنی ارزش قائله، نه افسرهای نظامی.
‫منظورتون چیه که باید ازدواج کنم؟
‫ولی این خیلی یهویی شد...
‫دیگه تو سن ازدواجی.
‫حتی قبل تولد تو صحبت هایی در مورد ‫مناسب بودن تو با این خانواده داشتیم.
‫پدر!
‫اون یه پسر خوشتیپ با تحصیلات خوبه
‫و برای شوهرت بودن کم و کسری نداره.
‫نمی خوام با مَردی که نه خودشو دیدم ‫و نه اسمشو می دونم، ازدواج کنم.
‫بعنوان یه دختر چطور جرات کردی این حرف رو بزنی؟!
‫این کارات بخاطر کمبود محبت مادریه ‫یا ننر بار آوردن من؟
‫نه، پدر.
‫پس دلیلش اینکه به یک دختر ‫خوندن و نوشتن یاد دادم؟
‫واسه همین اینقدر مغرور شدی؟
‫نه.
‫پس حتما تقصیر منه که آزادت گذاشتم
‫و علی رغم محدودیت های تحصیل دختران
‫من تو رو تشویق کردم.
‫موضوع اینا نیست.
‫پس چیه؟
‫كنفوسیوس گفته: ‫[فیلسوف چینی]
‫کسی که میگه چی دوست داره
‫و چی دوست نداره، آدم خوبیه.
‫پدر، من می خوام آدم خوبی باشم.
‫منظورت چیه؟
‫دارم میگم نصیحت های شما جوابگو نیست.
‫من مایل به ازداواج با خانواده ای ‫که شما برام انتخاب کردید، نیستم.
‫خدای من!
‫چرا نمیشه یه بار به حرف آدم گوش بدی؟
‫من دیگه میرم، پدر.
‫بانوی من!
‫نمی تونین برین، بانوی من!
‫نمی تونم این ازدواج رو قبول کنم.
‫حالا بعد اینکه وارد خونه شون شدی، ‫می خوای چیکار کنی؟
‫بهش میگم که یکی دیگه تو قلبمه.
‫بانوی من، اگه پدرتون بویی ببره، ‫دردسر بزرگی درست میشه.
‫برای همین باید دهنتو بسته نگه داری.
‫خیلی خوب.
‫تو همینجا وایسا و برنامه رو ببین.
‫چی؟
‫میشه واقعا نگاه کنم؟
‫خودت می گفتی همیشه دوست داشتی ‫وارد گروه تئاتر بشی.
‫- ولی حس بدی نسبت به... ‫- چیزی نیست.
‫در رو باز کنین.
‫چه وسایل قشنگی.
‫چیکار می کنی؟
‫می خواستم بدونم با رنگ قرمز دور چشمات چطور میشی؟
‫لطفا پاکش کن.
‫قرمز خیلی بهت میاد.
‫چرا اینطور بهم زل زدی؟
‫چون دوستت دارم.
‫تا کِی باید صبر کنم؟
‫میگن حتی یه ببر موقع شکار خرگوش
‫تمام انرژی خودشو به کار می گیره.
‫این یعنی چه قرقاول شکار کنی چه آهو،
‫طرز ایستادنت نباید فرقی کنه.
‫تصمیم گرفتم توی آزمون افسری ارتش شرکت کنم.
‫من برای مَردم عادی خواهم جنگید ‫که در صورت وقوع هرگونه جنگی،
‫اولین کسانی هستن که صدمه می بینن.
‫[باشد که اتحاد این دو خانواده سرچشمه شادی باشد]
‫بانوی من!
‫مثل همیشه به وسایل این فروشنده ها ‫با ذوق و اشتیاق نگاه می کنی.
‫میگن نگاه کردن یعنی خواستن.
‫این یعنی مراقب خواسته های دنیوی باشید.
‫پس چقدر احمقم که همچین چیز زینتی رو می خوام.
‫هر کدومو دوست داری، انتخاب کن.
‫همسرم.
‫این یکی.
‫و همینطور این یکی.
‫اینم دوست دارم.
‫میشه لطفا فقط یکیش رو انتخاب کنی؟
‫پس لطفا اونی که بیشتر بهم میاد رو انتخاب کن.
‫همه چی بهت میاد.
‫- همه اش رو برمی دارم. ‫- صبر کن.
‫این یکی قشنگه.
‫منم اینو بیشتر دوست دارم.
‫چی شده؟
‫چرا سربازها اومدن؟ ‫چی شده؟
‫یه خبر فوری از رئیس لی چون هو دارم.
‫بربرها از مرز عبور کردن ‫و روستاها رو دارن غارت می‎ کنن.
‫ازتون تقاضای کمک کرده.
‫روستا از اینجا خیلی دور نیست، درسته؟
‫خبری از هانیانگ نشد؟
‫دستور اینکه فورا به کمک شون بریم.
‫اوضاع بنظر خیلی بد میاد.
‫امنیت کشور مهمتر از خواسته های منه.
‫نگران من نباش و برو.
‫قربان.
‫صبر کن.
‫پس...
‫من میرم.
‫خانم، شمام شنیدین؟
‫شایعه شده ارتش چینگ می خواد حمله کنه.
‫نوراچی از دودمان جین مُرده و ‫هونگ تایجی صاحب تخت و تاج شده.
‫شنیدم اسم کشورشون رو به چینگ تغییر داده.
‫مَرد خطرناکیه.
‫بهتر نیست ما هم بریم؟
‫شنیدم نصف مَردم بار و بساط بستن و رفتن.
‫وقتی کشور درحال فروپاشی باشه،
‫اصلا جای اَمنی پیدا میشه؟
‫توی هانیاگ که پادشاه هست، جامون امن تر نیست؟
‫اگه دوست داری بری، می تونی بری.
‫چطور می تونم بدون شما برم، خانم؟
‫چرا نتونی؟
‫خودت گفتی به محض اینکه...
‫با رئیس گروه تئاتر ازدواج کنی، ‫میری و تنهام می ذاری.
‫ای وای.
‫این فقط یه شوخی زمان بچگی بود.
‫هنوزم بخاطرش می خواین منو دست بندازین؟
‫وقتی کشور در آشوبه، ‫چطور جرات می کنی شوخی کنی؟
‫من میرم بازار، خانم.
‫جو و برنج این روزا سخت پیدا میشه.
‫اُمیدوارم امروز بتونم پیدا کنم.
‫نمی دونستم فرستادن پسرم
‫به میدان نبرد چقدر برام سخت میشه.
‫طوریش نمیشه.
‫لطفا نگران نباشید.
‫اگه به خاطر تو نبود،
‫هیچوقت افسر نظامی نمیشد.
‫عذر می خوام، مادر،
‫این ایده از طرف من نبود.
‫اگه اونم مثل بقیه یه مقام مدنی شده بود
‫الان لازم نبود به جنگ بره
‫و آینده و شغل درخشانی پیش رو داشت.
‫اینو انتخاب کرد چون این کشور رو ‫بیشتر از هر کس دیگه ای دوست داره.
‫و منم افتخار می کنم که طرف اون هستم.
‫از اونجا که خودت بچه نداری، ‫هزار سالم بگذره،
‫درد منو متوجه نمیشی.
‫چیه؟ ‫اشتباه می کنم؟
‫مادر، باید فرار کنیم.
‫چیکار می کنی؟
‫مقاومت نکنین.
‫دخترک گستاخ.
‫مادر.
‫برید توی زیرزمین مخفی بشید.
‫تو پس چی؟ ‫تو کجا میری؟
‫- گوپ دان هنوز برنگشته. ‫- اون فقط یه خدمتکاره.
‫اون مثل خانواده ی منه، ‫کل زندگیم رو با اون بودم.
‫باید عجله کنین!
‫خیلی خوب.
‫گوپ دان...
‫اینجایی...مثل موش مخفی شدی.
‫گوپ دان.
‫بانوی من، نباید اینجا می اومدین.
‫بریم.
‫می ترسم.
‫اگه اینجا بمونی، می میری.
‫بریم.
‫بانوی من.
‫رفتن به اونجا خطرناکه.
‫باید نجاتش بدم.
‫تو بمون و مخفی شو.
‫بانوی من...
‫حالت خوبه؟
‫- چی شده؟ ‫- بنظر زخمش چرک کرده.
‫- سوار اسب کن. ‫- ولی شما چی؟
‫من طوریم نیست، بذار سوار شه.
‫قربان، برگشتین.
‫جونگ گیل.
‫- نه، خوبم. ‫- خوبه.
‫ولی...
‫ریئون کجاس؟
‫فکر کنم بربرها...
‫اونو گرفته باشن.
‫جونگ گیل.
‫سر جاتون بمونین.
‫گریه نکن.
‫مطمئنا زنده به خونه برمی گردیم.
‫خانم، حال تون خوبه؟
‫خودت خوبی؟
‫همه اش تقصیر منه.
‫باید خودمو خلاص می کردم.
‫باید زنده بمونی.
‫تا وقتی زنده ایم، می تونیم به خونه برگردیم.
‫بله، خانم.
گوپ دان.
‫فکر کنم می دونم چطور به خونه بری.
‫دیدی که زن دیگه ای هم گرفته باشن؟
‫فقط یکی دوتا نیست.
‫شایعه شده که صدها...نه هزاران زن رو گرفتن.
‫ممکنه ظاهرشون شبیه گل های دیگه باشه،
‫ولی اینا ریشه ی گیاهان بسیار سمّی هست.
‫حتی می تونه یه اسب یا گاو رو بکشه.
‫چشون شده؟
‫فکر کنم غذا مسموم بوده.
‫بیا بریم.
‫همه فورا پاشین.
‫از اینطرف.
‫همه از اینطرف بیاین.
‫رسیدیم.
‫به چوسان رسیدیم.
‫فقط یخورده دیگه باید تحمل کنیم.
‫آره.
‫بریم.
‫جامون اَمنه.
‫رسیدیم.
‫سرجاتون بمونین.
‫ما اهالی چوسان هستیم.
‫برگردید.
‫ممکنه جاسوس بربرها باشین.
‫نمی تونم اجازه ورود بدم.
‫- نه. ‫- چی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- دستور فرمانده ارتشه.
‫هرکسی از مرز چوسان عبور کنه، ‫دیگه شهروند چوسان حساب نمیشه.
‫- چی؟ ‫- چطور...
‫داری میگی کشوری که پس از چندین بار فرار از مرگ،
‫بهش برگشتیم،
‫ما رو به امون خدا ول کرده؟
‫اگه یه قدم دیگه برداری،
‫مرگت پای خودته.
‫بزن.
‫کی اونجاس؟
‫اگه یه مو از سر این زن ها کَم بشه،
‫گردنت رو می زنم.
‫از کارت پشیمون میشی.
‫بازم کابوس دیدی؟
‫یه سال از اون حادثه گذشته.
‫دیگه می تونی آسوده باشی.
‫فردا بریم پیش دکتر تا دارویی برات تجویز کنه.
‫ممنونم، قربان.
‫- خدای من. ‫- همون زنه.
‫- خودشه. ‫- خدای بزرگ.
‫- چقدر زشته. ‫- نگاش کن.
‫- خدایا. ‫- باورم نمیشه چی می بینم.
‫- چی به سر این دنیا اومده. ‫- حیا نداره.
‫چطور جرات می کنن به این نهر کوچک
‫«هیجولانگ» بگن؟
‫هیجولانگ یعنی چی؟
‫یه رودخونه ایه که میگن توش ‫پاکدامنی خودت رو دوباره بدست میاری.
‫دولت این اسمو روش گذاشته.
‫میگن هرکسی توی این رودخونه ‫خودش رو بشوره،
‫گناهانش بخشیده میشه.
‫ما چه گناهی مرتکب شدیم؟
‫گناه ما اینکه...
‫بعد ربوده شدن توسط بربرها ‫زنده به خونه برگشتیم.
‫یعنی دارن ما رو...
‫بخاطر زنده برگشتن ‫گناهکار می دونن؟
‫آره.
‫باورم نمیشه.
‫اگه می دونستم قراره اینطوری بشه، ‫اصلا برنمی گشتم.
‫فقط یه مُشت شایعه اس.
‫با گذشت زمان،
‫اینم از یاد میره.
‫خبرها رو شنیدی؟
‫جانگ سئون هونگ، ارباب بزرگ سینپانگ،
‫از پادشاه اجازه خواسته ‫تا همسرش رو طلاق بده.
‫سر چی؟
‫همسرش بعد اینکه...
‫توسط بربرها ربوده شده بود، برگشته.
‫چطور می تونیم به زنی که توسط بربرها ربوده شده
‫اجازه بدیم که شجره نامه این خانواده رو ادامه بده؟
‫- منم دنبال یه همسر جدید برات می گردم. ‫- مادر.
‫کشورمون برای محافظت از اونا خیلی ضعیف بود.
‫به زنان ما بی احترامی شد
‫چون مردان این مملکت نتونستن ‫ازشون محافظت کنن.
‫چطور می تونین گناهش رو سر اونا بندازین؟
‫شنیدم بعضی از زن ها برای اینکه ‫بهشون بی حرمتی نشه، خودکشی کردن.
‫بی حرمتی؟
‫هرگز...
‫دیگه همچین حرفی نزنین.
‫شایعات چی؟
‫شایعات رو میخوای چیکار کنی؟
‫اصلا خبر داری مَردم چه حرفایی پشت زنت می زنن؟
‫شمام شنیدین؟ ‫شمام قضیه زن افسرارشد رو شنیدین؟
‫این اواخر خیلی پیداش نیست.
‫میگن از یه بربر بچه داره.
‫واقعا؟
‫آره!
‫خدای من.
‫از آن نترس که های و هوی دارد، ‫از اون بترس که سر به تو دارد.
‫یکی دیده که چند روز پیش نزدیک دکتر رفتن.
‫شنیدم می خواد از شر بچه خلاص بشه.
‫منم شنیدم.
‫پس حتما حقیقت داره.
‫حتما همینطوره.
‫کی بهت این حرف رو زده؟
‫لطفا بهمون رحم کنین، قربان.
‫دهنتو ببند.
‫خانم!
‫خانم، خبر مهمی دارم.
‫چی شده؟
‫- اوه، خدای من. ‫- خدایا.
‫بهم بگو دقیقا کجا و از کی ‫اینو شنیدی.
‫- متاسفم قربان. لطفا رحم کنین. ‫- ما چیزی نمی دونیم.
‫همه اینو می گفتن، ‫ما هم فقط شنیدیم.
‫لطفا رحم کنین!
‫متاسفم، قربان. ‫متاسفم.
‫دیگه همچین حرفی نمی زنیم.
‫همه داشتن اینو می گفتم، ما قصد نداشتیم..
‫بس کن! معنی اینکارا چیه؟
‫- خانم! ‫- خانم!
‫لطفا بهمون کمک کنین.
‫لطفا! بهمون کمک کنین.
‫ما از کجا باید بدونیم ‫این شایعات از کجا شروع شده؟
‫آره.
‫تا نباشد چیزکی، مردم نگویند چیزها.
‫می تونین برین.
‫- مادر. ‫- مطمئنم شایعات بدتر از اینم هست.
‫بذار برن.
‫نظرت درباره این شایعات چیه؟
‫چی داری میگی، مادر؟
‫می تونین برین.
‫ممنونم، خانم.
‫چیکار می کنی؟
‫اون جور آدما باید تنبیه بشن.
‫شمشیرت رو بذار کنار!
‫تا حالا یک بار هم بهم جواب پَس نداده بود.
‫حتما دلیلی داره که پسرم ‫اینقدر عوض شده.
‫فکر کردی زندگی خودت
‫از آبروی این خانواده اهمیت بیشتری داره؟
‫مادر.
‫باید تصمیم بگیری.
‫یا مرگ با عزت،
‫یا مرگ به دستان یکی دیگه.
‫خیلی بی حیاست.
‫- خدای من. ‫- خدایا.
‫دلم واسه شوهرش می سوزه.
‫نمی دونم چطور با همچین شرمساری ‫می تونه زنده بمونه.
‫- خدای من. ‫- خدایا.
‫این زن برگشته چه رویی داره. ‫سرشو انداخته زمین و همه جا میره.
‫چه گستاخه.
‫چطور جرات می کنی!
‫بیا بریم.
‫من مشکلی ندارم، ولی چطور جرات می کنن ‫به شما اهانت کنن.
‫ولشون کن، بیا بریم.
‫چطور جرات کرده به بازار بیاد؟ ‫واسه مون بدبیاری میاره.
‫بگیرش، دختره گستاخ.
‫داری چه غلطی می کنی؟
‫اوه، نه.
‫خانم. خدای من...
‫ما چه اشتباهی کردیم؟
‫تو چشمام نگاه کن و دوباره بگو.
‫این زن کثیف چه غروری هم داره.
‫باید ازمون استقبال بشه.
‫چطور به خودتون جرات میدین ‫به زن هایی اهانت کنین
‫که بخاطر ضعف مَردها از این کشور و ناموسش دفاع کردن؟
‫شرم بر شما!
‫خفه شو!
‫خانم!
‫حق نداری صداتو واسه ما بالا ببری، ‫زن کثیف برگشته!
‫- خدای من ‫- نکنین.
‫چرا ما رو مقصر می دونین؟
‫خانم...
‫- خدایا. ‫- برید پی کارتون.
‫- زن بی حیا. ‫- برید.
‫تکون نخورین، بانوی من.
‫من...
‫ازتون محافظت می کنم.
‫گوپ دان...
‫گوپ دان.
‫رئیون!
‫خواهش می کنم.
‫منم ترجیح میدم بمیرم.
‫فقط یه مُشت شایعه اس. ‫تموم میشه و میره.
‫این شایعه...
‫تازه داره پخش میشه.
‫شاید شایعه درستی نباشه،
‫ولی چیزیه که مَردم هر روز ازش حرف می زنن.
‫نمی تونم بخوابم.
‫نمی تونم چیزی بخورم.
‫نمی تونم کاری بکنم.
‫چطور می تونی فقط به فکر خودت باشی؟
‫پس من چی؟!
‫من اهمیت ندارم؟
‫من فقط سد راه کار و آینده ات هستم.
‫من اکیدا قصد ندارم با فدا کردن تو...
‫به خواسته هام برسم.
‫دیگه همچین کار بی ملاحضه ای نکن.
‫هر طور شده ترتیبشو میدم.
‫پس از اون موقع همش بهش سر می زنی؟
‫درسته!
‫از پوست سفید و رنگ پریده اش مشخص بود که نجیب زاده اس.
‫یه زمان مثل فرشته ها بود.
‫یکی دو بار دیدمش و رفتار خوبی داشت، ولی...
‫ولی؟
‫ولی بدست بربرها افتاد.
‫اونقدر حرف پُشت سرشه
‫که اصلا معلوم نیست بربرها چی به سرش آوردن.
‫بدجور پس وضعش خرابه.
‫آره، بدجور، در نبود مادرشوهرش و افسرارشد
‫بربرها گرفتن و بلایی سرش آوردن که نگو.
‫کی اونجاس؟
‫قربان.
‫لطفا منو نکشید.
‫خیلی دیره.
‫هرکسی جرات به زبون آوردن همچین ‫توهین هایی داشته باشه، می کشم.
‫مهم نیست چند نفر باشن.
‫اینطوری یاد گرفتی که از ‫شمشیرت استفاده کنی؟
‫رئیون.
‫بذارش کنار.
‫نمی تونم.
‫کار تو محافظت از این آدماس.
‫بازم از زبان این آدمایی که ‫به دنبال محافظت ازشون بودیم،
‫این شایعات همش درحال پخشه.
‫هر روز، یه شایعه جدید پیدا میشه. ‫مثل علف هرز هی زیاد میشه.
‫برای از بین بُردن این علف هرز
‫چه انتخاب دیگه ای دارم؟
‫اونقدر می بُرم و می بُرم
‫تا دیگه تموم بشن.
‫- اینکارو واسه خاطر تو می کنم. ‫- نه.
‫برای محافظت از تو، باید خون کثیف شون رو بریزم.
‫بجاش بهتر بود با اون شمشیر منو می کُشتی.
‫باید به حرف مادرت گوش می دادی.
‫بس کن.
‫نباید اون موقع جلومو می گرفتی.
‫گفتم بس کن.
‫اگه اصلا برنمی گشتم،
‫بهتر میشد.
‫بس کن!
‫بخاطر کُشتن اونا فکر می کنی یه هیولام؟
‫چرا اینطور نگام می کنی؟
‫می دونی اینکارو واسه کی کردم.
‫نگو که بخاطر من بود.
‫بهتر میشد اگه...
‫هیچوقت برنمی گشتم.
‫حداقل اون موقع،
‫آخر و عاقبت مون اینطوری نمیشد.
‫من کاری نکردم که ازش شرمسار باشم.
‫اَما چطور می تونم زنده بمونم ‫وقتی می بینم خودت رو گُم کردی
‫و من باعث و بانی این رفتارت هستم؟
‫متاسفانه در دنیای زنده ها ‫این پایان سرنوشت و تقدیریه...
‫که برامون مقدر شده بود.
‫متاسفم.
‫از شر جسد خلاص بشین،
‫تا حرف و حدیث اینم پخش نشه.
‫- بله، خانم. ‫- بله، خانم.
‫وایسین.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»