«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»
‫[تیم فروش]
‫[قسمت دوازدهم]
‫سلام، قربان! ‫من کوان سانگ سو، فرشته ی جدید هستم.
‫راحت باش بابا.
‫اینجا که ارتش نیست! ‫لازم نیست خبردار وایسی.
‫درسته.
‫آخه می دونین، من توی زندگی قبلیم ارتشی بودم.
‫فهمیدم.
‫اینم از اطلاعات موکل بعدی مون، پانگ من نیون.
‫پانگ من نیون.
‫احتمالا اولین بارته می خوای ‫وارد رویا بشی.
‫درسته قربان.
‫دستورالعمل رو خوندی؟
‫بله، قربان.
‫تیم فروش در یک واحد دو نفره وارد عمل میشه.
‫یکی از فرشته ها به رویای فردی که ‫به پایان عمرش نزدیکه ، وارد میشه
‫و قراردادی که شامل تاریخ فوت، زندگی شون در جومادونگ
‫و زندگی قبل از تناسخ رو به امضاء اونا می رسونه.
‫تمام، قربان.
‫بریم.
‫کجا...
‫اوه...
‫احیانا چویی جون وونگ رو نمی شناسی؟
‫ببخشید، قربان؟
‫هیچی.
‫گمونم شما رو قاطی کنیم، ‫چیز خوبی درمیاد.
‫من اینجا منتظر می مونم.
‫[اسم : پانگ من نیون]
‫[درحال اتصال]
‫خانم پانگ من نیون.
‫بزودی می بینمت.
‫[ارتباط کامل شد]
‫مامان، آدم عجیبی بودی.
‫برات مهم نبود که بچه هات گرسنه باشن،
‫فقط دنبال خرید ماشین و لباس بودی.
‫لعنتی.
‫گفتی تا روز مرگت قرار نیست ‫زندگی عادی داشته باشی.
‫گفتی تا صد سالگی زنده می مونی، ‫و جون به عزرائیل نمیدی.
‫پس این کارا چیه؟
‫این کارت خیلی معمولی و خسته کننده اس.
‫کار آسونی قرار نیست باشه.
‫شما خانم پانگ من نیون هستین؟
‫میشه یه لحظه بزنین کنار؟
‫خانم پانگ من نیون.
‫من فرشته ی مرگ از دنیای پس از مرگ هستم.
‫[دستیار تیم فروش ‫لیم ریونگ گو]
‫فرشته ی مرگ؟
‫قراره بمیرم؟
‫بله.
‫خوب به این قرارداد نگاه کنین، ‫و زمانی که امضاش کنین،
‫فرشته های تیم اسکورت میان ‫و شما رو راهنمایی می کنن.
‫بعضی آدما بعد بیدار شدن این رویاها رو ‫به خاطر میارن.
‫پس محظ اطمینان مطمئن بشید که...
‫دوست دارین خانواده تون چیا رو بدونن،
‫مثلا اسناد ساختمان یا زمین هایی که مالکشون هستین ‫یا رمز حساب های بانکی تون.
‫میشه امضاءش کنین؟
‫مامان.
‫مامان، صدامو می شنوی؟
‫لعنتی.
‫بی هیچ پشیمانی خوب زندگی کن.
‫جواب اینه.
‫مامان.
‫خدایا، شنیدین میگن : ‫«دوری و دوستی و حس دلتنگی»
‫دلم واسه سر و صدای آقای لیم تنگ شده.
‫پس کی بود می گفت که از شنیدن ‫غر زدن ها خلاص شده؟
‫این روزا کلی گزارش انضباطی باید بنویسیم.
‫نکنه یادت رفته قبل استفاده از قدرت هات ‫باید گزارش بدی؟
‫آقای لیم، چرا همش تو جلد چویی جون وونگ میری؟
‫برو بیرون.
‫خنده دار نبود.
‫راست میگی.
‫قند خونم پایین اومده.
‫می خوای چیزی سفارش بدیم؟
‫شام سفارش میدین، خانم؟ ‫واسه من پاستیل بگیرین.
‫[سفارش فروشگاه]
‫[تکمیل سفارش]
‫حله.
‫درحال مسیریابی
‫ممنون.
‫[لیم یوهوا - 30 ساله ‫دستیار فروشنده]
‫چی؟
‫لیم یوهوا - 30 ساله
‫در فروشگاه لباس ورزشی در طبقه ششم ‫مجموعه فروشگاه های هانگوک کار می کنه
‫و بین شیفت صبح تا شب همش سر کاره.
‫این و مغازه کناریش دنبال ‫فروشنده پاره وقت بودن.
‫ترتیبش رو دادم تا از فردا ‫بتونیم کارمون رو شروع کنیم.
‫باشه.
‫بهتر نیست بهش بگیم؟
‫نه.
‫هنوزم اون مادر...
‫وقتی دید که مادرش زندگی خوبی داره، ‫مطمئن گذاشت و رفت.
‫اگه ندونه، بهتره.
‫و از نظر فنی،
‫اون مادر آقای لیم نیست.
‫اون همون قیافه و اسم مادرش رو داره،
‫ولی کاملا یه آدم دیگه اس.
‫الان که بچه اش بدنیا اومده، باید ‫خوشحال ترین آدم دنیا باشه،
‫پس چرا...
‫ولی واقعا خیلی خوشحال بنظر می رسید...
‫خدا می دونه چی شده.
‫- سلام. ‫- هی.
‫اون غذایی که دوست داشتی رو خریدم. ‫هنوز که غذا نخوردی؟
‫متاسفم، گرسنه بودم واسه همین قبل تر خوردم، ‫تا خرخره پُرم.
‫- واقعا؟ ‫- تو بشین بخور.
‫من غذای باقیمونده صبح رو خوردم.
‫باشه پس.
‫من خسته ام. میرم استراحت کنم.
‫به این زودی؟
‫آره.
‫امروز بعد چند هفته برای اولین بار ‫سر کار رفتم و خسته ام.
‫باشه، برو بخواب.
‫مرسی.
‫خدایا، چه بچه ی خوشگلی دارم.
‫لیم یوهوا.
‫سی ساله.
‫[لیم یوهوا - 30 ساله ‫دستیار فروشنده]
‫چی؟
‫چی شد...
‫برنامه مشکل پیدا کرده؟
‫[لیم یوهوا - 30 ساله ‫دستیار فروشنده]
‫مطمئن نیستم.
‫چرا سطح انرژی منفیش یهو ریخت؟
‫فعلا اینو بنویس یادت نره.
‫باشه.
‫قندعسل.
‫همون سریالیه که این اواخر ‫داشتی نگاه می کردی؟
‫چرا اینجا اومدی؟
‫توی دردسر افتادی؟
‫منظورت چیه توی دردسر افتادم؟
‫یه پیتزای خوشمزه آوردم.
‫آوردمش تا یه حالی به خودت بدی.
‫«داری یه غلطی می کنی، نه؟»
‫داری موضوع رو عوض می کنی، ‫پس حتما توی یه دردسری افتادی.
‫زودباش، جدا مشکلی ندارم.
‫«بیا اگه جرات داری»
‫باشه.
‫فقط اعتراف کن که اشتباه کردی ‫و طلب بخشش کن.
‫باشه؟
‫بابت پیتزا هم ممنون.
‫خدای من.
‫پسر. خودمم گرسنه ام.
‫میگوهای روی پیتزا رو ببین.
‫خیلی خوشمزه اس. ‫شاید بخاطر اینکه خودم پولشو دادم.
‫دهنتو باز کن.
‫خیلی خوبه.
‫خوشمزه اس.
‫«عشق؟»
‫خب، تیم مدیریت فروش چطوره؟
‫همونطور که می بینی، ‫واسه پیتزا خوردن و سریال دیدن وقت دارم،
‫پس میشه گفت عالیه.
‫اگه یکی وارد رویای یه نفر بشه، چی میشه؟
‫بدون رمز کارمند تیم فروش نمیشه رفت.
‫اگه رویای طرف کابوس از دربیاد چی؟
‫برای همینه تا جای ممکن بهتره که ‫اینجور جاها نری.
‫چون ممکنه از
‫زندگی گذشته طرف یا ‫زندگی قبل ترش یه چیزایی بفهمی.
‫چی میشه مگه؟
‫راستش فهمیدن این چیزا مشکل اصلی نیست،
‫مشکل وقتی پیش میاد چیزایی که دیدی رو ‫برای کسی بخوای بگی...
‫اصلا چرا دارم وقتم رو هدر میدم ‫و واسه تو اینا رو توضیح میدم؟
‫چیه؟ ‫این بار چی می خوای؟
‫آخه من...
‫آخه من...؟!
‫چیه؟
‫چیزی نیست.
‫از پیتزا و سریالت لذت ببر.
‫سلام.
‫این یکی خیلی خوبه، ‫چون پارچه اش ضدعرقه
‫و سریع خشک میشه.
‫مزاحم میشم.
‫البته. مغازه خودتونه.
‫خداحافظ.
‫یوهوا، حالت خوبه؟
‫اگه خسته شدی، بهم خبر بده.
‫امروز مغازه شلوغ نیست، ‫می تونی بری خونه.
‫اصلا خسته نیستم.
‫فقط باید به انباری برم و از سایزهایی که ‫تموم کردیم بیارم.
‫کدوماس؟ من میرم و میارم. ‫چی لازم داری؟
‫خدایا.
‫خانم، واقعا طوریم نیست.
‫خیلی خب.
‫مراقب باش.
‫باشه.
‫حال خانم لیم خوب نیست؟
‫نه، اینطور نیست.
‫موضوع اینکه...
‫این اواخر بچه اش رو ازدست داد.
‫- چی؟ ‫- خدای من.
‫حتما از لحاظ روحی و جسمی ‫شرایط خیلی بدی داشته.
‫برای همین فروشنده پاره وقت استخدام کردیم، ‫تا جای ممکن بهش کمک کنه.
‫آهان، البته.
‫اینا رو بهت گفتم تا یهو ‫چیزی نگی که ناراحتش کنه.
‫پس یجور رفتار کن که چیزی نمی دونی، خب؟
‫باشه.
‫[لیم یوهوا]
‫فکر کنم کمتر از یه ماهه که بچه رو ازدست داده.
‫آقای لیم هم همین حدوداس که از تیم رفته.
‫زمانش بنظر درسته.
‫تقریبا نزدیک زایمانش بود.
‫اگه بچه رو قبل زایمان ازدست داده...
‫با توجه به چیزایی که شنیدم،
‫نهار نمی خوره و اینطوری فقط یجا می شینه.
‫[لیم یوهوا - 30 ساله ‫دستیار فروشنده]
‫هنوزم عددش بالاس.
‫چرا دیروز یهویی رفت پایین؟
‫حواست بهش باشه.
‫- نمی دونیم کی دوباره پایین میاد. ‫- باشه.
‫خدای من.
‫به این زودی بچه ات بدنیا اومد؟
‫سلام.
‫خدای من!
‫هیچی نشده شکمت صاف شد.
‫همش بخاطر اینکه جوونی.
‫بچه چطوره؟ ‫بانمکه؟
‫مطمئنم اگه به تو رفته باشه، خیلی بانمکه.
‫بهرحال تبریک میگم.
‫- خانم، کمکی ازم برمیاد؟ ‫- ببخشید؟
‫تا حالا اینو ندیده بودم.
‫نه، من مشتری ثابت خانم لیم هستم.
‫خوب می دونه من دقیقا چی دوست دارم.
‫خب، کی مراقب بچه اس؟
‫- خب... ‫- خانم...
‫مادرا بهتره پیش بچه بمونن.
‫مادرت مراقب بچه اس؟ یا شوهرت؟
‫- خانم. ‫- خانم.
‫چیه؟
‫عذر می خوام، خانم. اگه میشه...
‫میشه لطفا با من بیاین؟
‫چرا نمیری دستشویی؟
‫امروز تولد شوهرمه،
‫میشه لطفا یه چیزی بهم پیشنهاد بدید؟
‫این چطوره؟ ‫تازه اومده و خیلی محبوب شده.
‫یوهوا، اینجایی.
‫سلام.
‫چند ماهه هستی؟ نه ماه شد؟
‫الان که شکمم بزرگ تر شده، ‫حس می کنم مثل قبل نیستم.
‫خیلی زود خسته میشم.
‫کِی به مرخصی زایمان میری؟
‫بهتر نیست یکم استراحت کنی؟
‫تا آخر ماه کار می کنم.
‫اگه زود به مرخصی برم،
‫وقتی بخوام برگردم سر کار، ‫بچه ام خیلی کوچکه.
‫بزرگ کردن بچه کلی خرج داره.
‫بازم خودتو خیلی خسته نکن.
‫- من برگردم سرکارم. ‫- باشه.
‫می خوام اینو پَس بدم.
‫متاسفم، خانم،
‫متاسفانه نمی تونیم لباس هایی که ‫پوشیده شدن رو پَس بگیریم.
‫چی داری میگی؟ ‫اینو اصلا نپوشیدم.
‫ولی بوی اودکلن از لباس میاد
‫و توی جیبش کاغذ آدامس بود.
‫چی؟
‫پس یه لباسی بهم فروختی که ‫بوی عطر میده و توش آشغاله.
‫گفتم که من اینو تنم نکردم.
‫متاسفم، خانم.
‫می خوای بخاطر باردار بودنت ‫احساس گناه کنم؟
‫یعنی بخاطر این قراره از خیر شکایت کردنم بگذرم؟
‫فکر کردی اولین زنی هستی ‫که باردار شده؟
‫خانم!
‫تا وقتی که جلوم به زانو نیفتادی
‫من از اینجا جُم نمی خورم.
‫زانو بزن.
‫چه خوشگله.
‫خیلی از دیدن دخترم خوشحالم.
‫اگه تقصیر من نیست، پس تقصیر کیه؟
‫اگه تقصیر من نیست، پس قراره کی مقصر باشه؟
‫تقصیر کیه که قندعسل مون رو ازمون گرفتن؟
‫تقصیر منه.
‫یوهوا، خواهش می کنم.
‫من بودم که دست از کار نکشیدم.
‫وقتی درد داشتم، هیچ کاری نکردم.
‫من قندعسل مون رو کُشتم.
‫من کُشتم!
‫کار من بود...
‫و بازم...
‫خودم اینجام.
‫زنده ام.
‫وقتی که نتونستم از بچه ام محافظت کنم.
‫متاسفم.
‫مامانی متاسفه.
‫سلام، عزیزم.
‫به سلامت رسیدی؟
‫حتما بخاطر این همه رانندگی خسته شدی.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫خودت خوبی؟
‫بازم حالت گرفته؟
‫اومدن به این سفر کاری، ‫و تنها گذاشتن تو...
‫خیلی نگرانم.
‫از اونجا که دور و اطرافم پُره، اشکالی نداره.
‫گوشیم همراهمه،
‫اگه اتفاقی افتاد یا چیزی نیاز داشتی،
‫حتما بهم زنگ بزن.
‫یوهوا، گوشت با منه؟
‫عزیزم، مشتری دارم.
‫بهت زنگ می زنم.
‫آهای تو...
‫بعد یه بار شستن کلا آب رفت.
‫الان کی قراره یه لباس کوچک رو بپوشه؟
‫بده بچه ی خودت بپوشه.
‫هی، فکر کردی چیکار می کنی؟
‫تو کی هستی؟
‫اینجا به کارمندا یاد میدن اینطوری برخورد کنن؟
‫مگه نمی دونی مشتری پادشاهه؟ ‫[حق با مشتریه]
‫چی؟
‫پادشاه؟
‫پادشاهیت بخوره تو سرت.
‫از نظر تاریخی، مستبدان در طول شورش ها ‫مثل سگ کشته شدن.
‫- می خوای گردن تو هم بشکنه؟ ‫- دیوونه شدی؟
‫خانم یوهوا، حالت خوبه؟
‫تو کی هستی؟
‫پادشاه نیستم، بلکه فقط یه مشتری ام.
‫عذر می خوام.
‫تمام کفش های بچگانه توی فروشگاه رو می خوام.
‫میشه شر این زباله رو کَم کنین؟
‫نمی تونم با این همه سر و صدا خرید کنم.
‫واقعا؟ ‫بله، من زباله رو بیرون می اندازم.
‫- بریم. ‫- هی.
‫فورا بهتره بریم بیرون.
‫حالت خوبه؟
‫ازتون بعیده که خودتون دخالت کنین.
‫فکر کن رئیس احساساتیت اومده ‫یه حالی به خودش بده.
‫بقیه هنوزم رفتارشون یجوریه که...
‫دنیا به کجا رسیده؟
‫میشه به طور ناشناس اینا رو ‫واسه یتیم خونه بفرستی؟
‫شرکت از این کارها هم انجام میده؟
‫من هرزگاهی انجام میدم.
‫ولی مَردم میگن حتما یه ‫ اهداکننده ناشناس بوده یا بابانوئل.
‫ولی از طرفی...
‫به عقل جن هم نمی رسه که فرشته ی مرگ ‫از اینکارا بکنه.
‫وقتی به دنیای زنده ها برگشتم، ‫مطمئن میشم حرف تون یادم بمونه.
‫مرسی.
‫درسته.
‫تنها با خانم کو کار کردن چطوره؟ ‫سخته، نه؟
‫منظورتون کدومه؟ ‫کار یا خانم کو؟
‫هر دو.
‫شونه به شونه هم کار می کنیم.
‫همش منو می خندونی، آقای چویی.
‫- خانم؟ ‫- بله.
‫بنظرم دنیای پس از مرگ واسه کسایی که ‫زندگی خودشون رو گرفتن، زیادی ظالمانه اس.
‫پس حتما ارزش زندگی رو یادت بمونه.
‫ترتیب اینا رو هم بده.
‫خب، من دیگه برم.
‫به سلامت.
‫حالت خوبه؟
‫آقای چویی.
‫یکم سرم گیج رفت.
‫- خوبم. ‫- ظاهرتون بنظر خوب نمیاد.
‫شما رو به خونه می بریم.
‫فکر کنم بهتره تنهایی خونه نرید.
‫لازم نیست زحمت بکشین.
‫زحمتی نیست. ‫کجا زندگی می کنین؟
‫بذارید کمک تون کنم بلند بشین.
‫مرسی.
‫امروز خیلی بهتون زحمت دادم.
‫اشکالی نداره. ‫برای همین اینجاییم.
‫- چی؟ ‫- یکم استراحت کنین، خانم لیم.
‫براتون آش درست می کنیم.
‫اشکال نداره. می تونین برین.
‫اگه یکم استراحت کنم، بهتر میشم.
‫دراز بکشید. ‫نمی تونیم توی شرایط فعلی تنهاتون بذاریم.
‫واقعا چیزی نیست.
‫یکم استراحت کنین.
‫خانم.
‫بازم سطح منفی پایین اومد.
‫[لیم یوهوا - 30 ساله ‫دستیار فروشنده]
‫چویی جون وونگ.
‫وقتی بار اول سطح انرژی منفی پایین اومد،
‫روز بود یا شب؟
‫شب. مطمئنم.
‫با توجه به نوسان سطح انرژی منفی،
‫حتما یه ربطی به رویاهاش داره.
‫- رویاش؟ ‫- بریم یه سر بهش بزنیم.
‫ولی چطور؟
‫باید بریم داخل.
‫ولی فکر کردم فقط تیم فروش ‫می تونه وارد رویا بشه.
‫- بیخیال اونا. ‫- دست بردارید، خانم.
‫- هنوز گزارش رو پُر... ‫- قبل وارد شدن، بهشون خبر میدم.
‫خداحافظ.
‫خدای من.
‫خانم کو، چطور شد اینجا تشریف آوردین؟
‫آقای لیم کجاس؟ ‫رفته؟
‫بله، هشت ساعت کار کرد و ‫به خونه اش رفت.
‫واقعا؟
‫اینو قرض می گیرم.
‫خانم.
‫خانم!
‫زودباش، شما نمی تونین اینکارو بکنین.
‫خانم!
‫لطفا در رو باز کنین.
‫[اسم : پانگ من نیون]
‫چویی جون وونگ، دارم وارد میشم.
‫[درحال اتصال]
‫گرسنه ای؟
‫وایسا تا بیارم.
‫می دونستم.
‫جون؟
‫بیا.
‫قندعسل، بیا بخور.
‫به خودت بیا، لیم یوهوا.
‫تو کی هستی؟ ‫ولم کن.
‫نمی دونی که اینا فقط یه رویاس؟
‫چرا اینکارو می کنی؟ ‫ولم کن!
‫این فقط یه رویاس.
‫تا کی می خوای اینجا بمونی و ‫بچه ی الکی رو بغل کنی؟
‫اگه به جایی برسی که نتونی ‫فرق رویا و واقعیت رو تشخیص بدی،
‫توی بد خطری می افتی.
‫نگران نباش، قندعسلم. ‫مامانی مراقبته.
‫چه دختر عجیبی.
‫خوبی، قندعسلم؟
‫لیم یوهوا.
‫الان متوجه شدی؟
‫که اینا همه اش خوابه؟
‫[لیم یوهوا - 30 ساله ‫دستیار فروشنده]
‫خانم لیم، چی شده؟
‫برو. الان قندعسلم رو بیدار می کنی.
‫به زبون بیار.
‫اون قندعسلت نیست.
‫لطفا اینکارو نکن.
‫نه، حقیقت نداره.
‫تا کی می خوای به خواب و رویا پناه ببری؟
‫نه...
‫بهتره بیدارش کنم.
‫خانم لیم، لطفا بیدار بشین.
‫خانم لیم، باید همین الان بیدار بشین.
‫بیدار شو.
‫این چیه؟
‫[چویی جون وونگ]
‫آقای چویی.
‫آقای لیم.
‫این موقع زنگ زدن درست نیست.
‫گفتم بهتره خودت هم بدونی.
‫الان، مادرت...
‫خانم کو، خواهش می کنم.
‫لطفا در رو باز کنین.
‫خودتم خوب می دونی! ‫این چیزی جز یه رویا نیست.
‫خانم.
‫چویی جون وونگ، ای احمق.
‫من انجام میدم.
‫لطفا اجازه بدید قانع اش کنم که بیدار بشه.
‫وقت نداریم آرومش کنیم.
‫می دونی که اگه اینجا گیر بیفتیم،
‫همه مون می میریم.
‫خواهش می کنم.
‫اجازه بدید من اینکارو بکنم.
‫نترس. ‫دلیلی نداره که بترسی...
‫لطفا بهم کمک کن.
‫این زنه همش چیزای عجیبو غریبی میگه.
‫همش داره منو دنبال می کنه.
‫میشه از اینجا ببریش؟ ‫خواهش می کنم؟
‫درسته.
‫فکر نمی کنی که همین عجیبه؟
‫که همینطوری اومدیم توی خونه ات؟
‫قندعسل.
‫چرا هنوز قندعسل صداش می زنی؟ ‫اسمش چیه؟
‫اسمش...
‫نمی دونی، مگه نه؟ ‫البته که نمی دونی.
‫چون بجز این قندعسل، اسم دیگه ای روش نذاشتی.
‫نمی دونم از چی حرف می زنین. ‫لطفا از اینجا برین.
‫خواهش می کنم.
‫- خانم. ‫- آقای لیم.
‫فکر می کنی خودم اینکارو دوست دارم؟
‫اگه لیم یوهوا اینطوری بمیره،
‫ریسمان سرنوشت اون و قندعسل قطع میشه.
‫بعدش دیگه هیچوقت نمی تونه اونو ببینه.
‫ولی بازم...
‫چی دارین میگین؟
‫چرا دوباره نتونم قندعسلم رو ببینم؟
‫این...
‫واقعا همه اش رویاس؟
‫نه.
‫چه وقت خراب شدنه؟
‫لعنتی.
‫نگاش کن.
‫چی شده؟
‫گمونم آمبولانس خراب شده.
‫داره دیوونه ام می کنه.
‫تاکسی داره میاد.
‫- داره تاکسی میاد. ‫- تاکسی؟
‫بیاین فورا با تاکسی ببریمش.
‫آقای لی، بیارینش توی تاکسی.
‫مریض رو ببرید توی تاکسی.
‫[لیم یوهوا - 30 ساله ‫دستیار فروشنده]
‫لطفا سریع تر به نزدیک ترین بیمارستان برین.
‫وقت زیادی نداریم.
‫باید زودتر بریم.
‫از لحظه ای که اومدی پیش مون،
‫برامون برکت و شادی بودی.
‫می خواستم تمام عشقم رو بهت بدم.
‫حتی نتونستم روت اسم بذارم، قندعسلم.
‫فکر کنم بخاطر ورجه وورجه کردنش بود
‫که این اسم رو براش گذاشتم.
‫باید دیگه باهاش خداحافظی کنی،
‫تا بتونه دوباره برگرده.
‫توی دنیای پس از مرگ قوی بار میاد
‫و...
‫بازم راهش به تو می خوره.
‫فقط یه مدت توی شکم من بود، برای همین...
‫اصلا نمی دونه مادر و پدرش چه شکلی هستن.
‫پس چطور قراره پیش مون برگرده؟
‫بچه ها وقتی...
‫توی شکم مادر هستن،
‫همه چی رو می شنون.
‫می فهمن که علی رغم اینکه چند سالشون باشه،
‫اونا...
‫دوسش دارن،
‫نگرانش هستن و ازش مراقبت می کنن.
‫غریزی اینا رو حس می کنن.
‫چون این اولین عشقیه که توی ‫زندگی شون دریافت می کنن.
‫قندعسلم، مرسی که پیش مامانی اومدی.
‫بیا.
‫- اینو ببین. ‫- خیلی بانمکه.
‫هی، اومدی.
‫خوشمزه بنظر میرسن.
‫اینا رو واسه قندعسل خریدم. ‫میرم بشورم شون.
‫باشه، عجله کن.
‫همه اش رو به یاد داره.
‫چون تو مادرشی.
‫قندعسلم تو رو نگاه می کنه.
‫وقتی بچه ها هنوز کوچک هستن
‫دیدن ناراحتی مامان شون براشون سخته.
‫چون مجبورا کسی که خیلی دوسش دارن ‫و عاشقش هستن رو
‫ناراحت و درحال درد کشیدن ببینن.
‫پس احساس گناه نداشته باش ‫و بذار قندعسل بره.
‫نفس مصنوعی.
‫لوله رو لطفا بده.
‫چی میشه اگه...
‫با گذشت زمان یادم بره که ‫قندعسل چه شکلی بود؟
‫من مادرشم.
‫نباید فراموش کنم.
‫علی رغم این همه زمانی که توی این دنیام،
‫احتمالا هنوزم کاملا
‫عشق والدین به بچه هاشون رو درک نکردم.
‫ولی از هرکسی بهتر می دونم
‫که بچه ها چقدر نگران و دلواپس ‫والدین شون هستن.
‫پس الان خوب می دونم قندعسل با ‫دیدن شما چه حسی داره.
‫تو هرکاری که ازدستت برمی اومد ‫برای محافظت ازش انجام دادی.
‫حس گناه نداشته باش.
‫خواهش می کنم...
‫زنده بمون.
‫[مرکز فوریت های پزشکی]
‫خانم...
‫آقای لیم.
‫کارت خوب بود.
‫آقای چویی، کارت خوب بود.
‫عزیزم.
‫حالت خوبه؟
‫راستش،
‫اوقات خیلی سختی داشتم.
‫مخفیانه ازت دلخور بودم
‫چون فکر می کردم فقط منم که ‫زخم خوردم و اوقات بدی دارم.
‫فکر می کردم...
‫چطور به این راحتی تونستی ‫از قندعسل دل بکنی.
‫واسه همین من...
‫وانمود می کردم که حالم خوبه.
‫ولی...
‫این کار فقط باعث شد که ‫بیشتر و بیشتر از درون حس پوچی داشته باشم.
‫با وجود اینکه قرار بود تکیه گاه همدیگه باشیم.
‫[بیا دوباره همدیگه رو ببینیم]
‫بازم چیزی هست که بخوای بهش بگی؟
‫نه.
‫دیگه تموم شد.
‫پیام خودش بهش می رسه، درسته؟
‫آره.
‫اونایی که توی رویا دیدم، اینو بهم گفتن.
‫وقتی روی شن های ساحل چیزی بنویسی،
‫راه خودشو به سوی دنیای پس از مرگ پیدا می کنه.
‫اگه می خوای چیزی بهش بگی،
‫می تونی اینکارو بکنی.
‫سرده، نه؟
‫می خوای برات یه پتو بیارم؟
‫آره، مرسی.
‫یه لحظه بیام.
‫چی؟
‫چطور تو...
‫لطفا فقط برای آخر...
‫بذار که خودخواه باشم.
‫مادر.
‫منم.
‫پسرت.
‫ریونگ گو.
‫همیشه با خودم می گفتم...
‫پسرم وقتی بزرگ بشه،
‫چه شکلی میشه.
‫بزرگ شدی و حتی از اونی که تصور می کردم
‫مَرد بهتری شدی.
‫هر لحظه از روزم رو با پشیمونی گذروندم.
‫اون موقع خیلی بچه بودم.
‫از بین این همه آدم، داشتن یکی مثل تو
‫بعنوان مادرم،
‫تحقیرآمیز،
‫شرم آور
‫و منزجرکننده اس!
‫ای کاش فقط می تونستم اون خنجری که ‫توی قلبت فرو کردم رو دربیارم...
‫هر لحظه، هر روز،
‫برای خودم بهمونه میاوردم و پشیمون میشدم.
‫واسه همین فرشته ی مرگ شدم.
‫تا حتی برای لحظه ای اینطوری ببینمت.
‫اون موقع شما رو درک نکردم،
‫چون فقط یه بچه بودم.
‫خیلی متاسفم.
‫حرفام از ته دل نبود.
‫حتی برای یکبار
‫از اینکه پسر تو بودم، پشیمون نشدم.
‫عزیزم.
‫حتی اگه من...
‫توی زمان به عقب برگردم،
‫بازم تو رو بدنیا میارم
‫و بازم مادر تو میشم.
‫متاسفم...
‫که ترکت کردم
‫تا تنهایی بزرگ بشی.
‫متاسفم، ریونگ گو.
‫لیاقت گفتن این حرف رو ندارم،
‫ولی خیلی دلم برات تنگ شده، پسرم.
‫ریسمان سرنوشتی که مارو بهم وصل کرده
‫دیگه هرگز ما رو پیش هم برنمی گردونه.
‫این خاطره هم بزودی از ذهنت پاک میشه.
‫ولی ریسمان سرنوشت بین تو و قندعسل ‫پاره نشده،
‫پس بازم اونو دوباره می بینی.
‫پس دیگه لطفا نگران نباش.
‫من اینجام تا توی این زندگی
‫زندگی بعدی،
‫و زندگی های بعدش ازت مراقت کنم.
‫توی دنیا هیچ پدر و مادری وجود نداره ‫که یه گوشه وایسه
‫و ببینه که فرزندش داره خودشو ‫برای اونا فدا می کنه.
‫هنوز دیر نشده. ‫می تونی دیگه فرشته نباشی و...
‫بیشتر از حد نیاز دلیل دارم.
‫چون تو بهم...
‫موهبت زندگی دادی، مادر.
‫ممنونم.
‫مادر.
‫زمان های زیادی بود
‫متوجه نمیشدم که چرا اغلب طرف اونا رو می گیری.
‫به ووجین و نایونگ کمک کردی همدیگه رو ببینن.
‫و خوب می دونستی که بخاطرش مجازات میشی.
‫گمونم الان درک می کنم.
‫باید طوری موقعیت اونا رو درک کنی ‫که انگار خودت توی همون شرایطی.
‫دیگه داری بزرگش می کنی.
‫لوس نشو.
‫ولی تو قضیه نایونگ یه چیزی بود ‫که مجبورم کرد درگیر بشم.
‫[لیم ریونگ گو]
‫[اندازه گیری سطح انرژی منفی]
‫[لیم ریونگ گو ‫دستیار تیم فروش داخلی]
‫خوبه.
‫فکر کنم آپدیتش کردن.
‫چی شده؟
‫می تونی سطح انرژی منفی رو براساس ‫وضعیت فعلی روح اندازه بگیری.
‫این یعنی می تونیم سطح انرژی منفی ‫فرشته ها رو هم بفهمیم.
‫ولی دیگه تو نمی تونی. ‫چون توی تیم دیگه ای هستی.
‫یعنی داری میگی الان سطح انرژی منفی ‫منو گرفتی؟
‫بیخیال.
‫بیا، بگیرش.
‫این چیه؟
‫بدون گزارش به مقامات بالا، ‫گذاشتی مادرت زندگی گذشته اش رو ببینه.
‫یه فلش درایو با نمونه گزارش حادثه اس.
‫از بعد رفتن تو، یکم فرمت کار رو تغییر دادیم.
‫من عضو تیم فروش هستم، پس...
‫زودباش.
‫تو که اول و آخرش برمی گردی. ‫پس نگه اش دار.
‫کی گفته؟
‫همین الان گفتی باید طوری شرایط اونا رو درک کرد
‫که انگار خودت توی اون شرایط هستی.
‫خانم، دیگه نمی تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫جلوی چی؟
‫با این همه استعدادی که داری،
‫بازم فقط خودتو توی دردسر می اندازی.
‫پس چرا خانم کو باید تو رو قبول کنه؟
‫تا بتونم ازش...
‫- هرجور می خوام سوء استفاده کنم. ‫- هرجور می خوام سوء استفاده کنم.
‫تا بتونه ازت سوءاستفاده کنه.
‫- خانم... ‫- عجب کار تیمی داشتیم.
‫چیه؟
‫این اولین باره که می بینم
‫شما هم لبخند زدین.
‫خانم، واسه همینه میگم باید بیشتر بخندین.
‫بقیه لبخند رو به فال نیک می گیرن ‫و انرژی مثبت به اطراف...
‫چویی جون وونگ، لیوان رو پُر کن.
‫خیلی خوب.
‫اینو ببین.
‫کوچک و خوشگل نیستن؟
‫همه شون از این یکی بار اومدن.
‫این تو رو یاد زندگی آدما نمی اندازه؟
‫نمی دونم.
‫همه شون از یه گیاه بوجود اومدن.
‫ولی کاملا یه زندگی تازه دارن.
‫درست مثل زندگی آدما بعد از تناسخ.
‫دیروز،
‫یه دختری رو به اینجا اسکورت کردیم.
‫مادره زنده موند،
‫و بچه فوت شد.
‫مادره بخاطر زنده موندن از خودش متنفر میشه،
‫و بخاطر اتفاقی که افتاد، ‫تمام عمرش رو با افسوس می گذرونه.
‫یه مادر رو وارد لیست مراقبتی تیم مدیریت بحران می کنم.
‫گاه گداری بهش سر می زنم ‫که ببینم اوضاعش در چه حاله،
‫ولی دوست دارم تیم مدیریت بحران ‫حواسش بهش باشه.
‫باید مطمئن بشیم زندگی فعلیش درست پیش بره
‫تا توی زندگی بعدی همدیگه رو ببینن.
‫متوجه شدم.
‫زخمی مثل این برای درمان شدن ‫بیشتر از یه تناسخ لازم داره.
‫هرچی زخم و افسوس عمیقتر باشه،
‫زندگی های بیشتری برای التیام لازمه.
‫اومدی.
‫من گفتم بیاد.
‫شنیدم مشکل خواب داره.
‫گفتم شاید یه سرگرمی مثل این ‫بتونه مشکل بی خوابیت رو حل کنه.
‫منو صدا زدین تا اینو بهم نشون بدید، خانم؟
‫و چیزای دیگه.
‫خب، من دیگه رفتم.
‫الان داشتین چی می گفتین؟
‫گفتم دیگه. ‫فکر کنم به مشکل بی خوابیت کمک کنه.
‫اونی که گفتین بعضی زخم ها برای درمان شدن ‫به بیشتر از یه تناسخ نیاز دارن.
‫اینم ربطی به کابوس من داره؟
‫اینطوری یاد گرفتی که از ‫شمشیرت استفاده کنی؟
‫باید بدونم.
‫چه اتفاقی برام افتاد؟
‫دقیقا چه اتفاقی افتاد
‫که هنوزم اینطوری برام درد و رنج داره؟
‫نمی دونم.
‫چون تو تنها کسی هستی
‫که اون زندگی رو کرده.
‫خودت بهتر از من می دونی که ‫یا باید جزایی پرداخت بشه
‫یا زخمی که باید التیام پیدا کنه.
‫قربان، چطور شد اینجا اومدید؟
‫دنبال یه چیزی هستم.
‫از رئیس اجازه دارین؟
‫برای دیدن اطلاعات یه فرشته ی دیگه ‫هم به اجازه نیاز دارم؟
‫بله، قوانین حریم خصوصی در جومادونگ ‫به شدت سختگیرانه اس.
‫می خوام به اطلاعات خودم نگاهی بندازم.
‫لطفا یه لحظه صبر کنین.
‫خیلی عجیبه.
‫می تونین به زندگی گذشته تون نگاه کنین
‫ولی زندگی قبل از اون قفل شده.
‫قفل شده؟
‫خیلی رایج نیست،
‫ولی تنها کسی که می تونه اینو ببینه،
‫خود رئیسه.
‫چطور مگه؟
‫چون خود رئیس قفلش کرده.
‫من دیگه رفع زحمت می کنم.
‫صبر کن.
‫بجز من، فرشته ی دیگه ای هم وجود داره ‫که زندگی گذشته اش قفل باشه؟
‫یه لحظه...
‫یکی دیگه هست.
‫خانم کو ریونگ.
‫رویاها شکلی متفاوت از واقعیت هستن.
‫متوجه نمیشم...
‫اکثر افرادی که تصمیم اشتباهی می گیرن
‫تا مدت ها پشیمون میشن
‫ولی درنهایت فراموشش می کنن.
‫ولی گاهی اوقات،
‫کسایی هستن که تا ابد ...
‫توی دام پشیمونی می افتن.
‫همه ی فرشته ها آخرین روز ‫زندگی شون رو به یاد دارن.
‫منم عین همه.
‫آره، گرچه من دوست ندارم به یاد داشته باشم.
‫توی خاطرات زندگی قبلیت، ‫منم اونجا حضور داشتم؟
‫نه، نبودی.
‫[سخن آخر]
‫اینا بچه هایی هستن که این بار ‫قراره به دنیا بیان.
‫سلام بچه ها.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خب.
‫باشه.
‫قبل رفتن،
‫از طرف مادر و پدرتون، یه نامه براتون می خونم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫قندعسل.
‫تو برامون برکت
‫و شادی بودی.
‫مامانی و بابایی
‫یه گل خوشگل می کارن و منتظرت می مونن.
‫می تونی دوباره پرواز کنی ‫و پیش ما بیای؟
‫بیا دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫قندعسل کیه؟
‫منم!
‫خوبه. الان دیگه بریم پیش مامان و بابایی، باشه؟
‫باشه!
«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»