‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»
‫این شروع روز جدیدی در دنیای آخرت شما در جومادونگ هست.
‫باورم نمیشه.
‫یه آدم زنده رو به قصد کُشت کتک زده؟
‫خدای من.
‫یه شایعاتی هم درباره آقای لیم شنیدم.
‫- چه شایعاتی؟ ‫- شنیدم که آقای لیم وقتی هنوز...
‫در بین آدمای زنده بود، ‫آدم کُشته.
‫واقعا؟
‫آره، تازه فقط یکی دو نفر نبوده.
‫چه وحشتناک.
‫کل تیم اصلا باهم همکاری ندارن.
‫مدیر تیم که اهل جهنمه ‫و عضو تیم که آدمکشه؟!
‫منم همینو میگم.
‫عذر می خوام!
‫خوش می گذره؟
‫خانم جئون، گفتین که آقای لیم ‫تو زندگی قبلیش یکی رو کشته.
‫- خودتون شخصا با چشم دیدین؟ ‫- خب، نه...
‫بیاین فقط از چیزایی بگیم که خودمون ‫با چشم دیدیم، باشه؟
‫بریم.
‫بهتره با تیم مدیریت بحران درگیر نشیم.
‫مگه شماها کار ندارین؟
‫برین دیگه!
‫کاش میشد...
‫خدای من، چه حس بدی دارم.
‫[اطلاعیه اقدامات انضباطی فرشته ها]
‫حتی وقتی چیزی نمی دونن، باز حرف می زنن.
‫آقای لیم باید خودش شخصا توضیح بده.
‫اصلا می دونی چه شایعاتی داره پخش میشه؟
‫میگن آقای لیم توی زندگی قبلیش ‫کلی آدم کُشته.
‫چهار نفر دقیقا.
‫آهان، فهمیدم.
‫زودباش.
‫اصلا حوصله شوخی ندارم.
‫شوخی نمی کنم.
‫زودباش، بدون این شوخیا ذهنم به قدر کافی درگیره.
‫می دونم که بخاطر اتفاقاتیه که واسه ‫مادرش افتاد،
‫ولی وقتی می بینم یه نفر به این راحتی ‫از کوره درمیره...
‫وقتی هم ازش دلیلش رو می پرسم، ‫چیزی بهم نمیگه.
‫یوهوا.
‫- یوهوا. ‫- یوهوا.
‫- نگاش کن. ‫- از همه تون ممنونم.
‫«هوی هی رانگ یو»
‫خورشید صبحگاهی به شدت می درخشه.
‫آفرین.
‫خدای من.
‫چه پسر خوشتیپی دارم.
‫[فردا]
‫[قسمت یازدهم]
‫[فرم انتقالی]
‫می دونم که بخاطر حمله من، ‫بقیه شما و آقای چویی رو سرزنش می کنن.
‫متاسفم.
‫اجازه دادم احساسات شخصیم ‫توی کارم دخیل بشه.
‫تا وقتی خودت اینو بدونی، اشکالی نداره.
‫عادت دارم که بقیه پُشتم حرف بزنن.
‫این چیزا برام مهم نیست.
‫مطمئنی که نمی خوای کنار مادرت باشی؟
‫بله.
‫فکر کنم اینطوری بهتره.
‫خیالم راحت شد.
‫آقای لیم!
‫آقای لیم، دارین میرین؟
‫آره.
‫چرا؟ ‫نرو.
‫فکر می کردم ازم خوشت نمیاد. ‫گفتم الان بال درمیاری.
‫اون که آره، ولی...
‫اگه تو بری، کی می خواد اون همه ‫فرم انضباطی رو پُر کنه؟
‫اصلا دلیل رفتم همینه که دیگه ‫اون فرم ها رو پُر نکنم.
‫پس واقعا تصمیم خودتو گرفتی؟
‫من مَرد عمل هستم.
‫خداحافظ.
‫خدای من.
‫خانم.
‫واقعا می خوای بذاری آقای لیم ‫همینطوری بره؟
‫خواسته اش اینه.
‫من جلوی کسی که می خواد بره رو نمی گیرم.
‫بازم خودتون می دونین که این کارش
‫فقط واسه اینه که نمی خواد ‫برای تیم مشکلی پیش بیاد.
‫- نه. ‫- نه؟
‫آقا من تسلیم. ‫میرم با رئیس حرف بزنم.
‫گفتم که.
‫مادر ریونگ گو بعد حمله خودکشی کرد.
‫مادر ریونگ گو...
‫و همینطور خود ریونگ گو.
‫فرشته ای که هر دوی اونا رو به ‫دنیای پس از مرگ اسکورت کرد،
‫من بودم.
‫چی؟
‫می دونی که من قبلا
‫تو واحد جرایم کار می کردم، درسته؟
‫بله، ولی چرا آقای لیم...
‫پس دارم میگم حرفایی که شنیدی، حقیقت داره.
‫من ریونگ گو رو اسکورت کردم
‫چون خودشو کُشت.
‫ولی...
‫اون اینکاره نیست، پس چرا...
‫خانم کو، لطفا بهم بگین.
‫دقیقا چه اتفاقی برای آقای لیم افتاده؟ ‫چرا اینقدر در عذابه؟
‫ممکنه بتونیم به نحوی بهش کمک کنیم.
‫چی شده؟
‫مادر.
‫یئونگ سیک و چانگ بوک همش منو مسخره می کنن.
‫چی گفتن که اینقدر جانسوزانه داری گریه می کنی؟
‫همه اش اسمم رو مسخره می کنن، ‫میگن اسمم عجیب و غریبه.
‫گفتن اسمم شبیه اسم سگه...
‫اونا مطمئنا هیچی نمی دونن.
‫اسم تو حرف نداره.
‫واقعا؟
‫معلومه.
یه راهب بزرگ و جوانمرد انتخابش کرده..
بیا تا بگم.
‫ریوتگ به معنی «بالا» ،
‫و گو به معنی «نجات».
‫یعنی کسی که از یه جای بلند جون خیلی ها رو نجات میده.
‫نوشتن بلدی، مادر؟
‫تمام کلمات رو نه، ‫ولی اونقدری بلدم که به پسرم یاد بدم.
‫مادر، تو خیلی چیزا بلدی و ‫هیچ کاری نیست که نتونی انجامش بدی.
‫واقعا؟ اینطور فکر می کنی؟
‫آره.
‫اینقدر دروغ نگو.
‫اسم تو هیچ معنی خاصی نداره.
‫چرا، داره. مادرم بهم گفت.
‫گفت یه راهب بزرگ اسم منو انتخاب کرده.
‫حتی روی زمین نوشت تا ببینم.
‫دروغگو.
‫چطور مادرت می تونه چیزی بدونه ‫که حتی پدرم بلد نیست؟
‫مگه نمی دونی که حتی اگه خوندن و نوشتن یاد بگیری،
‫بازم نمی تونی توی آزمون حکومتی شرکت کنی؟
‫کاملا بی فایده اس.
‫چرا؟ ‫همه مون آدمیم.
‫فکر می کنی پسر یه رعیت با ‫پسر یه آدم اشرافی یکیه؟
‫کاملا باهم فرق دارن.
‫صبر کن.
‫ریونگ گو، کجا میری؟
‫داری فرار می کنی؟
‫هی، ریونگ گو.
‫چیه؟
‫ارباب جوان.
‫ریونگ گو؟
‫چرا صورتت...
‫چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫نکنه بازم...
‫پسر وزیر کیم داشت رد میشد،
‫منم رفتم ازش خواستم که بهم ‫خوندن و نوشتن یاد بده.
‫و بخاطر این کتک خوردم.
‫متاسفم.
‫بهتون قول دادم که هرگز اینکارو نکنم.
‫خدای من، اگه فقط ریونگ گو اینقدر باهوش ‫نبود، دیگه دنبال یاد گرفتن این چیزا نمی رفت.
‫زودتر از بقیه بچه های هم سن و سالش ‫حرف زدن رو شروع کرد، نه؟
‫بله، نزدیکای تولد یک سالگیش شروع به حرف زدن کرد.
‫واسه همین برای ما رعیت جماعت ‫داشتن پسر باهوش دردسره.
‫مثل اشراف نمی تونن کار دولتی داشته باشن.
‫کاش یکم پولدار بودیم.
‫شنیدم این روزا مقام های دولتی رو ‫خرید و فروش می کنن.
‫خانم.
‫لطفا صداتونو پایین بیارین.
‫بیخیال، فقط خودمون دوتا هستیم.
‫خیلی ترسویی.
‫خانم.
‫بهرحال قراره فقط اوضاعت سخت تر بشه.
‫می دونم که واسه یه مادر ‫چیزی بدتر از...
‫بُریدن بال های فرزندش نیست.
‫ولی با این وجود مجبوری اینکارو بکنی.
‫تا زندگی رو براش آسون تر کنی.
‫خدای من.
‫ریونگ گو.
‫بله، مادر.
‫چرا می خوای نوشتن یاد بگیری؟
‫تا حرف می زنی کلمات ازبین می رن،
‫ولی اگه بنویسی شون تا ابد موندگار هستن.
‫بنظرم این خیلی قشنگ و جالبه.
‫از الان خودم بهت خوندن و نوشتن یاد میدم،
‫ولی دیگه نباید سراغ پسران اشراف بری ‫و مزاحم شون بشی.
‫واقعا؟
‫مادر، شما بهترینین.
‫خیلی ممنونم، مادر.
‫«جی گوا پیل گایی، یئوک نئونگ ماک مانگ»
‫وقتی از یک عیب و کاستی مطلع شدی، باید اونو رفع کنی.
‫و وقتی رفع کردن کاستی رو یاد گرفتی، ‫نباید فراموشش کنی.
‫«می شی گی جانگ»
‫از کمبودهای بقیه حرف نزن
‫و قدرت خودت رو فراموش نکن.
‫مادر.
‫بقیه اش رو نمی دونم چیه.
‫خیلی خوب.
‫بقیه اش رو از حفظ میگم، ‫تو بعد من تکرار کن.
‫باشه.
‫خیلی خوشمزه اس، مادر.
‫- مراقب باش دل درد نگیری. ‫- باشه.
‫«هوی هی رانگ یو»
‫پیکان زمان مدام جلو می رود.
‫خورشید صبحگاهی به شدت می درخشه.
‫خیلی خوبه.
‫خدای من.
‫په پسر خوشتیپی دارم.
‫چطور اینقدر خوشتیپ شدی؟
‫چون به شما رفتم، مادر.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫اینم از سفارش شما.
‫خانم، سه تا گوکباپ بیارین.
‫بله.
‫اون مَردا بنظر نمیاد اهل این اطراف باشن ‫ولی تازگیا خیلی اینجا میان.
‫می دونی که چند ماه پیش فرماندار ‫جدید چطور سر کار اومد.
‫شنیدم از این اراذل حمایت می کنه.
‫چی؟
‫کار نجیب زاده ها همینه.
‫بجای اینکه دستگیرشون کنه، ازشون حمایت می کنه.
‫فقط این وسط شهروندانی مثل ما عذاب می کشن.
‫تو کی هستی؟
‫فکر کن زنی که همیشه فرماندار دنبالش می گشت رو...
‫توی همچین جایی پیدا کردیم.
‫هروقت که حرف می زنه، ‫زنی مثل شما رو توصیف می کنه.
‫کجا بودید، قربان؟
‫چرا پیش ما نیومدید؟
‫خب...
‫امروز آماده ای؟
‫سه روز گذشت.
‫آماده واسه چی؟
‫ای دختره گستاخ.
‫تو کی هستی که منو منتظر می ذاری؟
‫قربان، من فقط دستورات خانم رو انجام میدم ‫و غذاتون رو حاضر می کنم.
‫واقعا؟
‫که اینطور؟
‫بعنوان یه بَرده سخت گیری.
‫ولی گمونم اینطوری بیشتر خوش بگذره.
‫چرا اینکارو کردین؟
‫عقل تون سرجاش نیست.
‫آره، عقلم سرجاش نیست،
‫چون تو عقل از سرم پروندی، گئوم هانگ.
‫الان از نیمه شب گذشته.
‫احضار یک خانم توی همچین ساعتی،
‫حتی برای فرماندار هم کار درستی نیست.
‫تو چیزی جز یه رعیت ساده نیستی.
‫شنیدم اینجاها تو رو بنام...
‫گئوم هانگ می شناسن.
‫پسرم داخل خوابیده.
‫من بی سر و صدا دنبالتون میام. ‫پس لطفا صداتونو بلند نکنین.
‫مدتی میشه ندیدمت، گئوم هانگ.
‫چقدر خوب خودتو پنهان کرده بودی.
‫خانم گفت تو رو بخاطر مریضی از اینجا بیرون انداخته،
‫ولی می دونستم دلیلش این نیست.
‫همینطوری یه زن کاربلد رو بیرون نمی اندازن.
‫ولی فکرشم نمی کردم که بچه داشته باشی.
‫چرا این وقت شب منو احضار کردید، قربان؟
‫از وقتی رفتی، دیگه نتونستم ‫یه شب راحت بخوابم.
‫پس از امشب میای و مثل سابق بهم خدمت می کنی.
‫قربان.
‫من دیگه برده نیستم.
‫پس یعنی از اون موقع به بعد ‫عنوان دختر اشرافی بهت برگردونده شده؟
‫یه تحقیقی درباره ات کردم.
‫تو دختر یه محقق ورشکسته بودی.
‫خانم گفت که تو رو از پدر خودت خریده.
‫شنیدم که دار و ندارش رو باخته.
‫پدر!
‫تمام این غرور احمقانه بخاطر اینکه ‫قبلا دختر یه محقق بودی؟
‫من دیگه باید برم، قربان.
‫شنیدم پسرت به طرز غیرعادی ‫باهوش و با استعداده.
‫ولی پیش تو، هیچوقت نمی تونه از رعیت بودنش فرار کنه.
‫چی می خواین بگین؟
‫اونو به فرزندخوندگی می گیرم.
‫نظرت چیه؟
‫اونوقت قبول می کنی ‫در خدمت من باشی؟
‫«یئون سی مایی چویی، هوی هی رانگ گو»
‫پیکان زمان مدام جلو می رود. ‫خورشید صبحگاهی به شدت می درخشه.
‫واسه همین برای ما رعیت جماعت ‫داشتن پسر باهوش دردسره.
‫مثل اشراف نمی تونن کار دولتی داشته باشن.
‫اونو به فرزندخوندگی می گیرم.
‫«سئون گی هیون آل، هویی بائک هوان جو»
‫مادر.
‫آره، درسته.
‫معنیش چیه؟
‫«سئون گی اوک هیونگ» یعنی چیز آویزون و درحال چرخش.
‫در پایان ماه، فقط نور نازکی از هاله ماه دیده میشه.
‫و «سئونگ گی» یعنی چی؟
‫چهار ستاره وسط دب اکبر.
‫به عبارت دیگه، چهار ستاره ای که دستگیره ‫ملاقه رو شکل میدن.
‫چقدر باهوشی.
‫همش به لطف شماس، مادر.
‫مادر.
‫شما بهترینین.
‫شما رو می پرستم، مادر.
‫ازت مراقبت می کنم، پسرم.
‫که اینطور؟
‫واقعا اینطور فکر می کنی؟
‫من شاید یه زمان یه بَرده بوده باشم،
‫ولی دیگه برده نیستم.
‫بعنوان یه زن و مادر یه بچه،
‫دیگه نمی خوام به ‫عیب و کاستی هام چیزی اضافه کنم.
‫خب، خیلی خنده داره.
‫وقتی پارچه ای لکه دار بشه،
‫هرچقدرم بشوریش، بازم اون لکه تمیز نمیشه.
‫فکر کردی یه کدبانوی عادی هستی؟
‫می خوام بهتون التماس کنم که بزرگی کنین ‫و کمکم کنین
‫بعنوان یه مادر زندگی کنم.
‫پسرتم آخرش مثل خودت میشه.
‫نه.
‫حتی ممکنه زندگی بدتر از تو داشته باشه.
‫اگه یه تار مو از سر پسرم کم بشه،
‫راحت ازت نمی گذرم.
‫زنیکه قدرنشناس.
‫دوشیک، اونجایی؟
‫بله، قربان.
‫انگار گئوم هانگ هویت واقعیش رو فراموش کرده.
‫برو و خاطرات گذشته اش رو یادش بیار.
‫بله، قربان.
‫چیکار می کنی؟
‫مادرت یه دروغگوئه.
‫پدرم گفت.
‫- نه، دروغگو نیست. ‫- چرا، هست. گفته بهمون چی بگی؟
‫گفتی پدرت قبل بدنیا اومدن تو مُرده، درسته؟
‫درسته. چطور مگه؟
‫ای احمق. سرت شیره مالیده.
‫اصلا معلوم نیست پدرت کیه.
‫چه چرت و پرتی دارین میگین؟
‫چرا این همه مَرد به دیدن مادرت میاد؟
‫حتما یه کاسه ای زیر نیم کاسه اس.
‫اینطوری شده که نوشتن یاد گرفته.
‫نه! مادرم گفت پدربزرگم بهش نوشتن یاد داده.
‫اصلا چطور ممکنه یه زن بتونه ‫خوندن و نوشتن یاد بگیره؟
‫مادر من خیلی چیزا بلده ‫ولی خوندن و نوشتن بلد نیست.
‫آره.
‫احتمالا کل محله تا الان فهمیدن.
‫که مادرت دروغگوئه.
‫- هی. ‫- چیکار می کنی؟
‫- بس کن. ‫- ولم کن.
‫مادرم دروغگو نیست.
‫احضار یک خانم توی همچین ساعتی،
‫حتی برای فرماندار هم کار درستی نیست.
‫تو چیزی جز یه رعیت ساده نیستی.
‫شنیدم اینجاها تو رو بنام...
‫گئوم هانگ می شناسن.
‫مادرم دروغگو نیست.
‫عوضی.
‫نیست!
‫باورم نمیشه اینقدر کوچولو بود.
‫ریونگ گو؟
‫به این زودی برگشتی؟
‫دیدم بارون میاد، می خواستم بیام دنبالت.
‫این زنه حتما کلی مَرد رو گول زده.
‫می دونستم. موقع غذا خوردن ‫دیدم که بهم نگاه می کرد.
‫بعد واسه فرمانداره ادا میاد
‫خوب درسی بهش دادیم.
‫بریم به فرماندار بگیم.
‫هر وقت که من نبودم،
‫اینا می اومدن؟
‫واسه همینه که چند روزه
میری بیرون؟
‫اگه بجای اینکه پسر تو باشم، ‫پسر یه اشراف بودم...
‫منم می تونستم...
‫بدون اینکه بچه های اشراف کتکم بزنن،
‫مکتب برم و خوندن و نوشتن یاد بگیرم.
‫بدنیا اومدنم هم دست خودم نبوده.
‫از بین این همه آدم، داشتن یکی مثل تو
‫بعنوان مادرم
‫تحقیرآمیز،
‫شرم آور
‫و منزجرکننده اس.
‫متاسفم.
‫چرا چیزی نمیگی؟
‫چرا چیزی نمیگی،
‫وقتی اینقدر بی ادبی کردم ‫و باهات بد حرف زدم؟
‫لطفا فقط بهم بگو...
‫که واقعیت نداره.
‫عوضش منو تنبیه کن.
‫بخاطر گستاخیم...
‫و باور کردن این دروغگوها منو تنبیه کن.
‫مادر!
‫هی.
‫تو...
‫میشه یخورده دیگه بمونم؟
‫دارم می میرم.
‫می دونی بابت اینجا چقدر پول خرج کردم؟
‫لطفا...
‫گُمشو.
‫خب.
‫از وقتی اینجا اومدی، ‫دیگه سر و کله مزاحمی پیدا نشده.
‫همون لحظه که دیدمت، فهمیدم بدرد بخوری.
‫چرا اونا اینقدر می خورن؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫احتمالا بخاطر اینکه می خوان ‫دنیای واقعی رو فراموش کنن.
‫حتی اگه روزی رسید که فکر کردی ‫دنیا رو سرت خراب شده،
‫حتی اون روزم طرف این چیزا نرو.
‫وقتی توی این راه قدم برداری، ‫دیگه راه برگشتی وجود نداره.
‫شاید نفس بکشی، ‫ولی از درون مُردی.
‫مُردن بهتر از این زندگیه.
‫همچین چیزی اتفاق نمی افته.
‫بس کن.
‫ریونگ گو.
‫بیا یکم حرف بزنیم.
‫غذام که روی میزه.
‫نظرت چیه؟
‫نمیشه.
‫من پول تو رو حساب نمی کنم.
‫زودباش دیگه، هیچی پول ندارم.
‫ولی فردا یکم کاسب میشم.
‫هر روز و شب اینجا برای ملت حمالی می کنی
‫و تمام پولتو خرج مواد می کنی.
‫همه تون اینطوری هستین؟
‫کی هستی؟
‫ریونگ گو؟
‫خودتی، ریونگ گو؟
‫خدای من، چند سال گذشته؟
‫یجور رفتی که انگار قصد برگشت نداری.
‫چی شد اینجا برگشتی؟
‫بخاطر اون زن نیست.
‫اون زن؟
‫از بین تمام این آدما، تو دیگه ‫نباید مادرتو اینطوری صدا بزنی.
‫بعد اینکه مُچشو اونطوری گرفتم
‫و خودشو کُشت، دیگه اونو ‫مادرم خودم ندونستم.
‫حرفتو پس بگیر.
‫بعد این همه زحمتی که برات کشید!
‫خداحافظ.
‫اگه اون وحشی های عوضی ‫اون کار وحشتناک رو انجام نمی دادن،
‫اونوقت تو و یوهوا...
‫کدوم کار وحشتناک؟
‫نگو که...
‫خبر نداشتی؟
‫واقعا که مادرتو خوب نمی شناختی.
‫فرماندار، اون اراذل رو فرستاد...
‫هی.
‫خوب بود!
‫کی هستی؟
‫پرسیدم کی هستی؟
‫بگو کی هستی!
‫من پسر...
‫اون زنه هستم.
‫چی؟
‫تو چیزی جز یه رعیت ساده نیستی.
‫آره.
‫انگار داره یادم میاد
‫کی هستی.
‫برو به مادرت ملحق شو.
‫من...
‫دارم میام پیشت...
‫مادر.
‫اینجا نشستی که چی بشه؟
‫زودباش پاشو.
‫تو کی هستی؟
‫من فرشته ای هستم که اومدم دنبال تو.
‫دنبالم بیا.
‫انقدر آب دماغ بالا نکش.
‫چی؟
‫اونقدر بالا کشیدی رفت رو اعصابم.
‫بخاطر اون همه مواد می خاره.
‫پس یه چیزی توی دماغت بکن ‫یا خالیش کن.
‫البته جلوی من اینکارو نکن.
‫متوجه شدم.
‫خانم.
‫چی می خواین بدونی؟
‫اگه اون دنیا برم،
‫ممکنه مادرم رو ببینم؟
‫نمی دونم.
‫نمی دونم پدرم کی بود،
‫ولی تمام خاطرات بچگیم
‫پر از عشق و محبت مادریه.
‫واقعا عوضی مثل منو دوست داشت.
‫اسم مادرت...
‫اسمش یوهوا بود و فامیلیش لیم.
‫لیم یوهوا.
‫اونم من به دنیای پس از مرگ اسکورت کردم.
‫آدمایی مثل تو که جرمی مرتکب بشن، ‫من اسکورت می کنم.
‫اونم گناهی مرتکب شده بود.
‫گناهی بد مرتکب شده بود.
‫چی...
‫گناهش خودکشی بود.
‫گفت که...
‫اون اولاش...
‫دوستت نداشت.
‫خانم.
‫همیشه فکر می کرد که چطور تو رو رها کنه.
‫گفت بعد بدنیا آوردن تو،
‫حتی ازت مراقبت نکرد
‫و تا روزها بهت بی محلی کرد.
‫ولی گفت وقتی دید که دستتو بیرون آوردی،
‫حتی مادری مثل اون،
‫به طرز شگفت انگیزی...
‫عشق رو حس کرده.
‫گفت که نمی تونسته مثل پدر خودش باشه،
‫پدری که دختر خودش رو فروخت
‫و سختی های روزگار دیوونه اش کرد.
‫گفت که به خودش قول داد تحت هر شرایطی ‫تو رو رها نکنه.
‫چونکه می دونست
‫تو با میل خودت به این دنیا نیومدی.
‫خدای من.
‫پسر بزرگم رو ببین.
‫کِی اینقدر بزرگ شدی؟
‫و حالا میگی که تمام خاطرات بچگیت
‫پُر از عشق و محبت اون بوده.
‫حیف که مادرت...
‫بدون دونستن اینا رفت.
‫چرا می خوای بیخیال تناسخ بشی ‫و یه فرشته ی مرگ باشی؟
‫اینطوری تا مدت خیلی زیادی بعنوان کسی ‫زندگی می کنی که نه زنده اس...
‫و نه مُرده.
‫- اگه بدون فکر انتخاب... ‫- نه.
‫شنیدم ریسمانی که تقدیر منو به مادرم وصل می کنه
‫با گرفتن زندگیش پاره شده.
‫مهم نیست چند بار دیگه بدنیا بیایم، ‫هیچوقت دوباره باهم نخواهیم بود.
‫برای همین می خواستم فرشته مرگ باشم.
‫مادرم وقتی تقاص گناهش رو بده، ‫دوباره تناسخ میشه.
‫درسته.
‫وقتی این اتفاق بیفته، از اونجا ‫که من تمام خاطراتم رو به یاد دارم،
‫حداقل می تونم از دور نگاش کنم.
‫برای کدوم تیم می خوای کار کنی؟
‫من...
‫می خوام زیرنظر شما کار کنم، خانم.
‫تیم اسکورت نزدیک ترین تیم ‫به مرگ و زندگیه.
‫برای دووم آوردن توی این تیم،
‫ذهنی قوی نیازه.
‫واسه تیم مدیریت فوتی ها درخواست بده.
‫اگه شانس بیاری،
‫می تونی اونجا اطلاعات تناسخ مادرت رو ببینی.
‫بله، خانم.
‫سرزمین زنده ها که وضعیتش خرابه،
‫الانم دنیای پس از مرگ می خوان خراب کنن؟
‫چی به سر دنیا اومده؟
‫حتی اگه اون امپراتور یشم باشه،
‫چطور می تونه اجازه بده یه نفر از ‫جهنم فرشته مرگ بشه؟
‫سیستم طبقاتی هزاران سال قدمت داره،
‫و حالا رعیتی مثل این داره به مقام و منصب می رسه!
‫چطور؟ نکنه می ترسین که یک رعیت
‫ازتون پیشی بگیره؟
‫چی؟
‫چقدر مغروری.
‫یه شایعاتی ازت شنیدم.
‫می خوای ببینیم چقدر کارت درسته؟
‫من بخاطر فرستادن چهار نفر به اون دنیا اینجام،
‫و هنوز قشنگ شمشیربازی یادمه.
‫اراذل بودن، درسته؟
‫- آره. ‫- بد جار و جنجال راه انداختن.
‫برای همین موقع اسکورت ‫جهنمی براشون ساختیم.
‫چرا باید تو دنیای پس از مرگ از ‫رعیتی مثل تو دستور بگیریم؟
‫چطور تونستن بهت اعتماد کنن؟
‫درست نمیگم، قربان؟
‫توی دنیا چیزایی مثل سیستم طبقاتی وجود داشت ‫که نمی ذاشت مردم قاطی بشن.
‫گرچه اینم به تاریخ پیوسته.
‫دنیا درحال تغییره و جومادونگ هم همینطور.
‫ولی...
‫اگه شما مشکلی با این موضوع دارین، ‫برید مشکل تون رو به امپراتور یشم بگین،
‫که خودش سیستم طبقاتی رو کنار گذاشت.
‫من که از توانایی های زیردستام راضی ام.
‫اقامتگاه امپراتور یشم از این طرفه.
‫[سال 2021]
‫شنیدی؟
‫قراره یه تیم جدید تشکیل بشه، ‫تیم مدیریت بحران یا همچین چیزی.
‫آره، شنیدم قراره کسایی که قصد ‫خودکشی دارن رو نجات بدن.
‫میگن دنبال افرادی هستن که می خوان عوض تیم بشن.
‫چطور میشه کسی رو نجات داد که از قبل ‫تصمیم گرفته بمیره ؟
‫منم همینو میگم.
‫درحال حاضر اون تیم فقط مدیر داره.
‫مدیرش کیه؟
‫کو ریئونگ، مدیر تیم اسکورت روح مجرمین.
‫آقای لیم.
‫پیاده نمیشین؟ ‫اینجا بخش مدیریت فوتی هاس.
‫درسته.
‫پس بالاخره تیم تشکیل شد.
‫گمونم خبرها رو شنیدین.
‫تیمی که قراره جلوی
‫کسایی که قصد خودکشی دارن رو بگیره.
‫آره. تیم مدیریت بحران.
‫شنیدم که مادرم بعد تناسخ
‫تو دنیای زنده هاس.
‫دوست ندارم اینو بگم،
‫ولی شنیدم روح ها خاطرات ضعیفی از ‫زندگی گذشته شون رو به یاد میارن.
‫پس کسایی که یکبار زندگی شون رو گرفتن، ‫احتمال زیادی داره
‫که در زندگی بعدی و پس از اون
‫بازم این عمل رو مرتکب بشن.
‫می خوام عضو تیم بشم.
‫تا اگه یوقت مادرم همچین تصمیمی گرفت،
‫این بار با دستای خودم نجاتش بدم.
‫پس واسه همین فقط روزی ‫هشت ساعت کار می کنه.
‫دنبال مادرش می گشت.
‫ولی ظالمانه نیست
‫کسی که یه بار زندگی خودشو گرفته،
‫بتونه دوباره توی زندگی بعدیش اینکارو تکرار کنه؟
‫به ندرت پیش میاد.
‫اکثر اونا...
‫توی زندگی جدیدشون موفق میشن.
‫اونایی که انتخاب دیگه ای نداشتن چی؟ ‫چه اشتباهی کردن؟
‫مجازات پاره شدن ریسمان بین دو نفر کافی نیست؟
‫نه، این مجازات جومادونگ برای خودکشی نیست.
‫پس چیه؟
‫حتی اگه خودکشی درکار نباشه،
‫اگه زندگی یکی...
‫با درد عظیم همراه بوده باشه،
‫حتی بعد تناسخ نمی تونن ازدست ‫درد و سختی هاش فرار کنن.
‫مامان.
‫نگاه نکن.
‫توی قلبت می مونه.
‫تو کی هستی؟
‫می خوام مامانم رو ببینم.
‫دردی که توی قلب آدم بمونه،
‫روی روحت نقش می بنده و ‫توی زندگی بعدیت هم تاثیر می ذاره.
‫پس...
‫دنبال اونا برو.
‫- بیا بریم. ‫- ولی می خوام مامانم رو ببینم.
‫میشه یه بار دیگه ببینمش؟
‫نه.
‫پُشت سرتو نگاه نکن.
‫لی هایون.
‫متولد بیست و چهارم می 2017، ساعت 1:10 صبح.
‫روح اسکورت شد.
‫زخم های عمیق...
‫توی زندگی بعدی هم
‫تاثیر می ذاره.
‫پس اگه اون زخم کامل خوب نشه...
‫یعنی اگه...
‫اگه بازم اتفاق بدی
‫واسه مادر آقای لیم بیفته، چی؟
‫اونوقت چی میشه؟
‫مجبوره با اون زخم ها
‫به زندگیش ادامه بده.
‫یوهوا، شکمت خیلی بزرگ شده.
‫چرا از مدیر مرخصی نمیگیری ‫تا بری و استراحت کنی؟
‫من کار کردن رو دوست دارم.
‫واسه شیرخشک قندعسلم باید کلی پول دربیارم.
‫و می خوام قبل رفتن به مرخصی زایمان، ‫تمام اجناسم رو بفروشم.
‫فهمیدم.
‫عذر می خوام.
‫یه لحظه وایسا.
‫بله، آقا، چیکار می تونم براتون بکنم؟
‫از اینجا تا اینجا،
‫همه اش رو می خوام.
‫عذر می خوام؟
‫[لیم ریونگ گو]
‫چه اسم منحصربه فرد و قشنگی داری.
‫مادر.
‫همه اش اسمم رو مسخره می کنن، ‫میگن اسمم عجیب و غریبه.
‫اونا مطمئنا هیچی نمی دونن.
‫اسم تو خیلی قشنگه.
‫آقا.
‫مهمونی خداحافظی، چیزی نگیریم؟
‫واسه چی؟ ‫جای دوری که نمی خواد بره.
‫خدایا، چه بی عاطفه.
‫وقتی منم برم همینو میگی؟
‫چی دارین میگین؟ ‫اون روز حتما جشن می گیریم.
‫بیخیال.
‫آقای لیم، بریم یه مرغ سوخاری به بدن بزنیم.
‫من با همکارام چیزی نمی خورم ‫مگر اینکه گوشت گاو باشه.
‫بعنوان یه آدم بیکار، انتظار زیادی داری.
‫باشه، پس گوشت گاو شد.
‫کجا بریم؟
‫مهمون تو هستیم، درسته؟
‫- شمام میاین، درسته؟ ‫- شما فعلا برید.
‫- من یکم کار دارم. ‫- باشه.
‫اتفاق خوبیه که به تیم دیگه ای منتقل میشم.
‫هیچوقت فکرشو نمی کردم برام گوش گاو بخری.
‫وایسا ببینم.
‫شنیدم گوشت گاو مفتی و مجانی وجود نداره،
‫نهایتش گوشت خوک مهمون می کنن. ‫[هدفی از مهمون کردن داری]
‫- باشه، اصلا من نمی خرم. ‫- نه.
‫می دونم که علی رغم قیافه و رفتارت، ‫قصدت خیره.
‫علی رغم قیافه و رفتارم؟
‫نه، منظورم اینکه بدون نگاه هم ‫می فهمم نیت خوبی داری.
‫می بینی این گوشت گاو چه قدرتی داره.
‫باشه، بریم گوشت مون رو بخوریم.
‫من خیلی گرسنه ام. بعدش چی بخوریم؟
‫گوشت گاو رو بیخیال.
‫بریم بجاش یه نوشیدنی بزنیم.
‫اون خانمی که الان دیدیم...
‫مادرته، درسته؟
‫آخه قیافت یهو عوض شد.
‫گمونم از قضیه بی خبر نیستی.
‫خانم کو داستان مادرت رو تعریف کرد.
‫من التماسش کردم بهم بگه، ‫اونو مقصر ندون.
‫کاش خودتم سرزنش نمی کردی.
‫بنظر میاد
‫الان زندگی خوبی داره.
‫از لحظه ای که فرشته شدم،
‫هر روز تو فکر بودم.
‫مادرم تناسخ کرده؟
‫زندگی خوبی داره؟
‫آره.
‫مادرم زندگی خوبی داره.
‫اگه بعدا مادرم رو دیدم، ‫چیکار باید بکنم؟
‫ولی نتونستم کاری بکنم.
‫بازم...
‫حداقل می تونی بری و ببینیش.
‫بخاطر من مُرد.
‫مادرم...
‫من کُشتمش.
‫اگه بجای اینکه پسر تو باشم،
‫پسر یه اشراف بودم...
‫منم می تونستم...
‫بدون اینکه بچه های اشراف کتکم بزنن،
‫مکتب برم و خوندن و نوشتن یاد بگیرم.
‫متاسفم.
‫از بین این همه آدم، داشتن یکی مثل تو
‫بعنوان مادرم
‫تحقیرآمیز،
‫شرم آور
‫و منزجرکننده اس.
‫مادر.
‫خیلی متاسفم.
‫[یک ماه بعد]
‫[لیم یوهوا - 30 ساله] ‫[فروشنده]
‫[فردا]
‫بهتر نیست بهش بگیم؟
‫اون مادر آقای لیم نیست.
‫اون همون قیافه و اسم مادرش رو داره، ‫ولی کاملا یه آدم دیگه اس.
‫فکر کنم کمتر از یه ماهه که بچه رو گُم کرده.
‫نگران نباش، قندعسلم. ‫مامانی مراقبته.
‫به خودت بیا، لیم یوهوا.
‫تا کی می خوای اینجا بمونی و ‫بچه ی الکی رو بغل کنی؟
‫اینا واقعیته یا رویا؟
‫متاسفم.
‫مامانی خیلی متاسفه.
‫آقای لیم.
‫مادرت، اون...
‫خواهش می کنم...
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»