‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»
قسمت دوم
چرا روی خاطرات اینقدر حساسی؟
خاطرات چی هستن؟
خاطره خوبی هم داری؟
نه، نه راستش.
می تونه خیلی ناخوشایند و ترسناک باشه.
خاطرات اینطورین.
اگه ترسیدی، همینجا بمون.
انگار یادت رفته من چقدر پسر شجاع و سرکش و با اعتمادبه نفسی هستم.
تازه یکی رو نجات دادم.
دوست ندارم با تیمی باشم که اینقدر ازم متنفره.
پس نمی خوام .نه، نمی خوام.
هنوز داری بهش فکر می کنی، پس درنظر می گیرم که ترسیدی. همینجا منتظر بمون.
تو همینجا بمون.
خاطره
دارم نتیجه گیری می کنم.
یادت باشه، گفتی که هستی.
بهت هشدار میدم.
وقتی داخل شدیم، به چیزی دست نزن و موی دماغ هم نشو.
باشه.
خانم...
هی.
اون کیم هیو وون، همون نویسنده اس.
کیم هیو وون...
نمی تونی باهاشون برخوردی داشته باشی.
یا بهشون دست بزنی.
اگه از حضور ما آگاه بشن .توی خاطرات شون به دام می افتیم،
اونوقت دیگه هرگز نمی تونیم خارج بشیم.
گمونم...
خانم نوه و خانم کیم به یک مدرسه می رفتن.
چقدر آزاردهنده اس.
حتما سرش شلوغه، هیو وون.
اونو ول کن و با یکی دیگه دوست شو.
ولش.
[نوه یون بی]
- برنامه ی چالش بی نهایت رو نگاه کردی؟ - آره، خیلی خنده دار بود .
آقای پارک توی شرکت موهان خیلی بانمک بود!
می دونم. من از بازی جونگ جون ها خوشم اومد.
موهاش مثل ماسل بود .خیلی بانمک بود.
چقدر خوب میشد اگه واقعا می دیدیمشون؟
پس خیلی دوست داشتیا؟
- بود؟ - آره، بود .
می خوام ببینم...
هی.
داری به من می خندی؟
آره؟
داری به من می خندی؟
زندگیت واقعا باید جالب باشه.
من که از زندگیم بدجور خسته شدم.
هرچقدر دوست داری بخند.
واقعا متاسفم.
- .به تو نمی خندیدم - الانم مثل سر کلاس بخند .
بخند!
هی، بخند .بهت میگم بخند.
بخند!
گفت که بخند!
برو کنار.
خوب گوش کن.
از الان،
هروقت صدای اینو شنیدی، باید بخندی.
بخند!
چه خبره؟
- .دخالت نکن - چطور دخالت نکنم؟
بهت گفتم نه دخالت بکن، نه بهشون دست بزن.
می خوای اینجا گیر بیفتی؟
لعنتی.
همینجا کلاس تموم میشه.
کلاس بعدی تا جایی که درس دادم .امتحان می گیرم،
پس آماده باشید.
ساکت!
اوه، ازدست شما.
خب، یون بی بنظر خوشحال میاد.
- چی؟ - چی؟
کلاس بعدی می بینمتون.
نوه یون بی رقت انگیزه] [نوه یون بی آشغاله
کثافط] [گُم شو
یون بی؟ چی شده؟
حالت خوبه؟
بیا بریم به معلم بگیم، باشه؟
ولی اینطوری واست خیلی سخت میشه.
چیه؟
حسودیم شد.
بدون من نمی تونی جایی بری، درسته؟
چیه؟
باشه، تصمیمم رو گرفتم.
یون بی.
از الان دیگه با تو بازی نمی کنم.
با این بازی می کنم.
چطوره؟
خوشحال نشدی؟
الان دیگه آزادی.
خوبه، آره؟
یون بی.
باشه.
اُمیدوارم باهم کنار بیایم، رفیق.
باهامون بیا.
یون بی.
نه.
- می خوای بمیری؟ - نه، من ...
متاسفم.
نه.
متاسفم.
بهت التماس می کنم.
متاسفم.
خدایا.
بریم.
یون بی.
بهت که گفتم.
- بازم؟ - نه .
هی.
بیا اینجا.
خیلی باحاله.
لعنتی.
هی.
- .اینجا بوی شیر فاسد میاد - زودباش .
لعنتی.
همش ریخت روم.
- تقصیر توئه
هی...
مطمئنی روی من نریخته؟
تو کی هستی؟
،اگه از حضور ما آگاه بشن توی خاطرات شون به دام می افتیم.
[دبیرستان دخترانه سیبیت]
چویی جون وونگ، باید از اینجا بریم.
- باید کجا بریم؟ - جایی که ازش وارد شدیم .
خانم، در...
الان چیکار کنیم؟
باید دری رو پیدا کنیم که بتونه این کلید بازش کنه.
:شعار کلاس] [کلاس هماهنگ یعنی کلاس یک و دو
.نوه یون بی احمقه یون بی خیلی زشته.
چرا اصلا زنده هستی، یون بی؟
.یون بی مثل یه آشغال غیرقابل بازیافته برو گُم شو، یون بی
.یون بی یه ولگرد زشته
این چیه؟
ولش کن...
اگه نمی تونی...
هی.
[جونگ جون ها داره سر کار میاد]
[چی برای فروش داره؟]
فکر کنم این اولین باره که خنده روی لبش می بینم.
فهمیدم!
خوبی؟
بهت گفتم کاری نکن!
چطور می تونستم کاری نکنم؟ خانم نوه داشت می مُرد.
این فقط یه خاطره بود!
یعنی، من...
بدنم قبل اینکه فکر کنم، عکس العمل نشون داد.
متاسفم.
کلید رو بده من.
بیا.
چرا شکسته؟
می دونی، همینکه در باز شد، من فورا برداشتمش...
دندون هاتو می ریزم.
هیو وون، شنیدم امروز با برنامه ی سلبریتی مصاحبه داشتی.
کیم هیو وون!
الان دیگه معروف شدی.
کتابت توی اینترنت کلی بازدید داشته ،الانم که توی تلویزیون رفتی،
داری به یک سلبریتی واقعی تبدیل میشی!
- .سلبریتی - بیخیال بابا .
اگه بخواین، بهتون امضاء میدم.
خدایا، ای خودنما.
خب. نوه یون بی اونجا نبود؟
اونجا بعنوان نویسنده تلویزیونی کار می کنه.
نوه یون بی؟ کیه؟
خدایا، یادش نیست.
منو می ترسونی.
چی داری میگی؟
می دونی دیگه. کلیک، کلیک.
اون بازنده...
اون نوه یون...
اون بود؟
اصلا نشناختم اش .چه دنیای کوچکی.
ممکن نیست تو رو نشناخته باشه.
عجیبه.
یعنی خواسته بهم بی محلی کنه؟
حتما بدجور ترسیده .آخه روزشو سیاه کرده بودی.
چی دارین میگین؟ من؟ کِی؟
بالاتر از اینا،
می خوام کتابم،
به قربانیان قلدری در مدرسه حس امنیت و آرامش بیاره.
[...همونطور که خانم کیم گفت، همه اُمیدوارم که قریبانیان]
اصلا قصد دفاع از قلدرها رو ندارم.
اونا زندگی قربانیان رو بهم می زدن.
[...ما برای تمام قربانیان پیام اُمید می فرستیم]
بخند!
[بوکسان]
[...ما برای تمام قربانیان پیام اُمید می فرستیم]
[و اُمیدواریم که روزی یکی مثل بوکسان پیدا بشه]
چرا قلدر اینقدر خوشحاله و قربانی...
یه چیزی درونش شکسته.
توی گذشته گیر کرده بود.
مثل یه زندانی.
مثل یه احمق نتونسته فراموشش کنه.
چطور یه نفر می تونه همچین چیزی رو فراموش کنه؟
مگه این چیزا مثل زخم خوب میشن یا مثل ابر هستن که ناپدید بشن؟
حتی به صورت رسمی خودمو بهش معرفی کردم.
اصلا آدم نیست!
چطور یه نفر می تونه همچین کاری بکنه؟
واقعا یعنی یادش نمیاد؟
اصلا وجدان نداره؟
احساس گناه نمی کنه؟
اونایی که پا روی دیگران گذاشتن، یادشون نمی مونه.
اونایی که زیر پا له شدن، یادشون می مونه.
بهرحال...
با خانم نوه چیکار کنیم؟ فردا مصاحبه داره.
برگشتم تونستین نگاه خوبی به خاطراتش بندازید؟.
اوه، بدجور ترسناک بود .کَم مونده بود توش گیر بیفتیم.
- و تقصیر کی بود؟ - من .
باید سخت بوده باشه.
امروزم نتونستی پیداش کنی؟
نه.
بریم سر کارمون.
موضوع چیه؟
نمی دونستم تو بودی، یون بی.
پُر از غافلگیری هستی.
بخند بابا.
وگرنه فکر می کنن من اذیتت کردم.
بخند، یون بی.
تو که تو این کار حرفه ای هستی، درسته؟
شاید اون کارا برای تو...
یه لحظه شوخی بوده باشه،
ولی برای من...
یه عمر زندگی بود.
ضربه روحی که خوردم.
خب...
نوه یون بی!
جدا که بزرگ شدی!
حتی اون زمانم نمی تونستی توی چشمام نگاه کنی.
یون بی...
خوشمزه بازی درنیار.
فقط...
فقط مثل قدیم هیچ کاری نکن، باشه؟
این باید کافی باشه.
مرسی.
می دونستم که آشنا بنظر میای.
چرا چیزی نگفتی؟
اولش اصلا نشناختمش.
می دونستین که ما به یک مدرسه می رفتیم؟ چه دنیای کوچکی
ما از همون قدیما با هم یه جر و بحث هایی داشتیم.
ولی حالا که بهشون فکر می کنم می بینم چیز خاصی نبودن، درسته؟،
چویی جون وونگ، دوربین رو حاضر کن.
و اینقدر خیره نشو.
پس مصاحبه رو شروع کنیم؟
چی شده؟
گوش های من یکم حساسه.
صداش داشت اذیتم می کرد.
متاسفم. نمی دونستم.
دیگه حواسم هست.
به گفتم دخالت نکن.
منم قراره به حرفت گوش بدم؟
آره، باید گوش بدی.
اگه تو هم خاطرات خانم نوه رو می دیدی .نمی تونستی به اون صدا واکنش نشون ندی،
خودتو مهار کن.
وظیفه ی ما الان جلوگیری از خودکشی خانم نوه هست.
درسته. ما واسه مجازات کیم هیو وون اینجا نیومدیم.
به لطف تو، آینده ی تیم در هاله ای از ابهامه.
چی می گی؟
لازم بود کلید حافظه رو بشکنی، نه؟
این یعنی دیگه نمی تونیم به خاطرات کسی وارد بشیم.
آهان، اونو میگی.
باشه، خیلی متاسفم.
باز مریض شدی که اینطوری کردی؟
باید امروز پخش بشه چی داری میگی؟.
برنامه...
نمیشه پخش نشه؟
دیوونه شدی؟
می خوای پخش نشه؟
کیم هیو وون.
نباید توی تلویزیون باشه.
می دونی زمان مدرسه چقدر منو شکنجه داده؟
...خب
.کیم هیو وون زمان مدرسه یکم بهت قلدری کرده
،بخاطر اتفاقی که سال ها پیش افتاده می خوای برنامه رو پخش نکنیم؟
خانم نوه، تو بعنوان نویسنده تلویزیونی اصلا حس مسئولیتی نداری؟
یعنی کدوم آدم حرفه ای مسائل شخصی با مسائل کاری قاطی می کنه؟
مگه بچه ای؟ حالا توی مدرسه یکم دعوا کردی...
دست از سرزنش بقیه بردار،
و به این فکر کن که چرا این اتفاقات برات افتاده.
چرا قطع کردی؟
بازم مثل قدیما داری دهن لقی می کنی؟
چرا؟ فکر کردی اینبار اونا به دادت می رسن؟
خدای من.
صورتت که یه چیز دیگه بهم میگه.
حتما ازت پرسیده چه مشکلی برات پیش اومده.
مثل معلم مون.
یون بی.
دنیا همون دنیای قدیمه.
چه مدرسه باشی، چه سر کار،
هیشکی طرف یه بدبختی مثل تو رو
نمی گیره.
پس...
بخند، یون بی.
بخند.
می خندی؟
بس کن.
لعنتی.
خانم نوه؟
قضیه جدیه.
چیکار کنیم؟
جلوشو می گیریم.
نوه یون بی، سن: 29] [نویسنده تلویزیون
[فقط کارکنان مجاز] [پشت بام فقط برای مواقع اضطراری می باشد]
خانم نوه!
اینکارو نکن .اشتباهه.
ولم کن.
- .ولم کن - چرا تو باید رنج بکشی؟
چرا وقتی تو قربانی هستی، باید رنج بکشی؟
اون بیرون نرو.
هرطوری که بتونم، بهت کمک می کنم.
نه.
هیچکس کسی کمک نمی کنه، چونکه...
می ترسن روی اونام تاثیر بذاره.
الانم مثل قدیمه.
هیچی عوض نشده.
مثل تونلی می مونه...
که انتها نداره.
نمی تونم ازش فرار کنم!
پس...
تصمیم گرفتی از پُشت بام بپری و خودتو بکشی؟
این واقعا بهترین راهه؟
باشه پس، برو بمیر.
اگه فکر می کنی مَرگ جواب میده.
پس بمیر.
مگه موقع بالا اومدن این تصمیم رو نگرفتی؟
چیه؟
ترسیدی؟ الان که اینجایی؟
یا نکنه اینقدر آه و ناله می کنی تا یکی متوجه بشه که داری دوران سختی رو می گذرونی؟
نکنه منم...
ناله می کنم؟
دیوونه شدی؟
چیکار می کنی؟
ببرش و خودتم برو.
فکر کردی کی هستی...
صبر کن.
خانم نوه!
فکر کردی داری چیکار می کنی؟
فکر کردم شما فرشته هایی هستین که آدما رو نجات میدین!
همچین چیزی نمیشه گفت!
چرا راحت هُلش نمیدین تا بیفته و بمیره؟
آروم باش و بذارش به عهده ی خانم کو.
لعنتی!
با گذشت زمان، باید فراموشش می کردی.
اگه نتونستی .باید بهش غلبه کنی،
فکر کردی اگه بمیری، همه چی تموم میشه؟
حداقل از الانم...
کمتر اذیت میشم.
درست میگی.
به خودت بستگی داره
که بمیری یا زنده بمونی.
سعی کن بهش غلبه کنی.
اگه نمی تونی، بیشتر تلاش کن.
تاحالا فکر کردی که بهش غلبه کنی؟
اونا بهت قلدری می کنن چون تو ضعیفی
و هم اینکه اراده نداری
یا شجاعت مبارزه نداری.
.چون براشون هدف آسونی هستی
.یه هدف آسونی
همین وجودت به تنهایی واسه همه دردسرسازه!
چطور می تونه اینا رو بگه...
نوه یون بی، سن: 29] [نویسنده تلویزیون
می خوای بگی اینطوری میشه کسی رو نجات داد؟
بذارش به عهده ی خانم کو.
شنیدم تیم مدیریت خطر تازگیا بوجود اومده.
داریم تمام تلاش مون رو می کنیم.
مطمئنی؟
که اینطوری می تونی کسی رو نجات بدی؟
جون وونگ!
خب،چی..
که چی...
ازم می خوای چیکار کنم؟
چطور وقتی چیزی نمیدونی می تونی این حرفا رو بهم بزنی؟،
خیلی سعی کردم...
تا فرار کنم...
و زندگیم رو بکنم.
برای من،
خندیدن هم صحنه ی دلخراشه.
می دونی که
چقدر سخت تلاش کردم تا دوباره بتونم بخندم؟
می دونی چی از سرم گذشت...
تا تونستم تا الان تحمل کنم؟
ولی...
جواب نمیده.
که اینطور؟ پس یه بار دیگه می پرسم.
فکر کردی اگه بمیری، همه چی تموم میشه؟
می خوام زندگی کنم.
منم دوست دارم زندگی کنم.
نمی خوام بمیرم.
منم دوست ندارم اینطوری بمیرم!
به چیزهایی که الان گفتم...
خوب فکر کن.
به اینکه کی اون حرفا رو گفت.
ولش کن.
.سعی کن بیخیالشون بشی
سعیتو بکن.
.اگه نمی تونی، بیشتر تلاش کن
اگه نمی تونی، بیشتر تلاش کن.
می خوام بمیرم] [می ترسم
اینا حرفایه که هر شب به خودت زدی.
کی...
تو کی هستی؟
من کسی ام که اومده نجاتت بده.
نه.
من فرشته مرگم.
[نویسندگان : سو جو یونگ ، هام جیونگ این، نوه یون بی]
.منم می خوام زندگی کنم
زندگی می کنی.
نباید دیگه کفش پاشنه بلند بپوشم.
چطور...
چطور بود؟
سقوط آزاد رو میگم؟
کجای راه رو اشتباه رفتی؟
قلدرهایی که زندگی رو برات زهر کردن مگه اونا نیستن که کارشون اشتباه بود؟،
پس پاشو .این پایان تو نیست.
فکر می کنی اگه از بدبختیت فرار کنی، خوشحال میشی؟
تا خودت رو نجات ندی، رستگاری وجود نداره.
پس دیگه هیچوقت اجازه نده...
کسی باهات بد تا کنه.
شماره...
هنوز از ناحیه خطر پایین نرفته.
این موفقیته یا شکست؟
اگه شکست بخوریم تیم منحل میشه؟،
خدایا.
خدایا، باشه بابا.
[جونگ جون ها داره سر کار میاد]
فهمیدم.
حتما از دیدنم خیلی غافلگیر شدی.
بنظر من که اصلا خوشحال نمیای،
ولی من از دیدنت خوشحالم.
کاش یه لبخندی می زدی ولی گمونم خیلی نمی خنیدی، نه؟،
فهمیدم
آقای جانگ
این زندگی من و توئه
آقای جانگ
نگاش کنین؟
خندیدی!
مطمئنم که طرفدار منی چون بدجور خندیدی.
باشه، فهمیدم.
الان می تونم برم؟
رفتم.
ممنونم آقای جانگ - !خواهش می کنم.
خانم نوه.
خانم.
تاحالا این رنگ رو ندیده بودم.
نوه یون بی، سن: 29] [نویسنده تلویزیون
یعنی چی؟
صحیح.
به تیم پشتیبانی فنی دستور دادم
که اپ چراغ قرمز رو آپگرید کنن.
نوه یون بی...
احتمالا دیگه سعی نمی کنه خودشو بکشه.
نه دیگه.
پس یعنی موفق شدیم.
هیچوقت چیزی رو به آدم کامل توضیح نمیده.
فردا باید هوا خوب باشه.
ولی...
ولی اگه شکست خورده بودیم، چی؟
چی به سر خانم نوه می اومد؟
به جهنم می رفت و توی پشیمانی ابدی گیر می افتاد،
و به عزاداری بازماندگان گوش می داد.
واقعا بنظر سخت میاد.
خانم نوه چیکار کرده بود که باید مجازات میشد؟
مجازات نبود، تقاص بود.
تقاص انتخاب اشتباه.
انتخاب اشتباه آدمایی که از فرداشون بیشتر از مرگ می ترسن.
و اینطوری میشه که تقاص کارشون رو با پشیمونی میدن.
شما دوتا برید خونه.
چی؟
خانم کو کجا میره؟
تازه اینجاست که برای اون قضیه شروع میشه.
خانم کیم، لطفا تشریف بیارید روی صحنه.
باشه.
خانم کو؟
یه فرصت آخری بهت میدم.
از ته دل از یوه بی عذرخواهی کن.
چه آزاردهنده.
چرا اینکارو باهام می کنی؟ ازم می خوای چیکار کنم؟
بهت یه فرصت دادم.
ولی تو...
قبولش نکردی.
برو بابا.
آدمایی مثل تو بعد اینکه روح یکی رو خرد کردن،
همیشه میگن که فقط یه شوخی بود.
ولی این جهنم تا همیشه با اونا می مونه.
اینو می دونی؟
- ...دارم می میرم - فعلا نمیر !
تو هنوز یه ذره هم دردی که یون بی کشیده رو نکشیدی.
زندگی تو هم باید جالب باشه.
من که از زندگیم خسته شدم.
هرچقدر دوست داری بخند.
بخند!
هی، بخند .بهت میگم بخند.
بخند.
- .بس کنین - بخند .
لطفا بس کنین.
هی.
خوب گوش کن.
از الان،
هروقت صدای اینو شنیدی، باید بخندی.
چی شده؟
کمک.
متاسفم.
خواهش می کنم .متاسفم.
لطفا نکن...
متاسفم.
دیگه هیچوقت...
لطفا بذار زنده بمونم.
چند ثانیه بیشتر نشد و ایجوری به دست و پا افتادی؟
وقتی یون بی اون جهنم رو تحمل می کرد،
هر روز گریه می کرد تا اینکه به فکر خودکشی افتاد.
،کیم هیو وون، نویسنده ی معروف کتاب بوکسان
،موضوع کتاب مجازات قلدرها از طرف قربانی هاس
پس از آنکه فاش شد خودش در زمان مدرسه قلدر بوده،
.و در پی اعتراضات عمومی از همه جا جمع آوری شد
...یک گفتگوی آنلاین نشون میده که خانم کیم
نه.
از الان تمام اون آدمایی که حتی تورو ندیدن ...ازت متنفر میشن،
و حرفاشون مثل خوره به جونت می افته.
ولی باز بهتره زنده بمونی.
چون جهنمی که پس از مرگت بری .خیلی وحشتناک تر از اینجا هست،
الان هیو وون چیکار می کنه؟
خودت چی فکر می کنی؟
دیگه به فنا رفت.
خوبه.
خیلی آدم خودنمایی بود .خودشو خیلی دست بالا می گرفت.
بنظرت پای مام که وسط نمیاد، نه؟
مگه ما چیکار کردیم؟
درسته. ما مگه چیکار کردیم؟
خیلی کارا کردید.
حالا نوبت شماس.
.خانم کیم درباره اتهامات قلدری سکوت کردن
،در خبری دیگر، تهیه کننده برنامه سلبریتی
که از این واقعه مطلع بود و باز اصرار به پخش برنامه داشت،
اونم علی رغم اینکه یکی از کارکنان این مجموعه قربانی این مساله بود
.باعث شوک عظیمی شده است
،حتی اگر تمام این ادعاها حقیقت داشته باشن
با توجه به گذشت زمان زیاد، احتمال اقدام قانونی رو سخت می کنه.
،اگه مدرکی وجود نداشته باشه کسای که جلو میان و...
بله، نوه یون بی هستم.
این قربانیان هستن که حتی امروز... در سکوت رنج می برن.
اگه اطلاعات بیشتری می خواین،
من باهاتون مصاحبه می کنم.
گفتم که جواب میده.
ولی نزدیک بودا.
واسم سواله که چرا...
چرا یهویی بهم فشار آوردید و تهدید به انحلال تیم کردید؟
نگرفتی؟ می خوام زودتر اون شخص رو ببینی.
شخصی که باید نجاتش بدی.
حالا اونو واقعا کی می تونم ببینم؟
اصلا واقعیه یا نه؟
مطمئنا یه روز اونم می بینی.
چون اینطوری به خواسته ات می رسی.
پسر جدید چطور بود؟
کارش بنظر بد نبود.
حتی ساعت خرابم روزی دو بار ساعت رو درست نشون میده.
پس بی خاصیته.
درسته.
ولی نه اونقدرا.
- پس چرا باهاش کار نمی کنی؟ - نه .
دلم نمی خواد.
هنوز تصمیم نگرفتی؟
نه.
تصمیم گرفتم.
سلام!
اومدش .بالاخره اومد!
- .سلام - از دیدنت خوشحالم .
وای، بنظر خیلی قوی میای!
وای، رفیق جدیدمون رسید!
خوشتیپه.
مشتاق کار با شمام.
تمام سعی خودمو می کنم!
[تیم تدوین] [چویی جون وونگ]
بخور.
اونو یه فریم به راست ببر.
یخورده برو اولش.
نه، اونطرف.
یخورده بیشتر.
آره، خوبه.
خوبه.
خیلی خوب.
کارت خوبه.
فقط باید یخورده دستت سریعتر بشه.
کارت درسته، تازه کار.
یخورده بیشتر کار کنه، سه سوته فیلم ها رو تدوین می کنه.
خوبه.
خوبه که پیش بقیه تیم ها نرفتی.
برای برگشتن به زندگی، تیم ما بهترین گزینه اس.
درسته.
- اوه، تیم مدیریت خطر چطور بود؟ - خوب بود .
دپرس نشدی؟
همیشه با آدمایی که سعی دارن خودکشی کنن، سر و کله می زنن.
این که زندگی نشد.
ولی چرا اینکارو می کنن؟
اراده شون ضعیفه؟
اکثر اوقات، آره.
خب، پس گمونم حق با منه.
وقتی فیلم اون آدما رو تدوین می کنی،
فقط زجر و دردشون رو می بینی.
منم سختی می کشم!
مزخرف نگو. کار ما سخت تره.
نمی تونن کوچک ترین چیزی رو تحمل کنن.
منم نمی خوام
اینطوری بمیرم!
وقتی از نزدیک دیدیشون به همین نتیجه رسیدی، درسته؟
نه!
...لطفا توجه کنین. بزودی در اتاق 203
اونا فقط می خوان بخندن و یه زندگی عادی داشته باشن.
اینطور نیست که دوست دارن بمیرن.
فقط دوست ندارن با اون شرایط زندگی کنن.
پس...
وقتی چیزی ازشون نمی دونین...
اینطوری پُشتشون حرف نزنین!
- نمی خواین یه جوابی بدین؟ - درسته .
بله. البته.
چرا آخه باید اینو بگی و همه چی رو خراب کنی؟
وایسا ببینم.
این یعنی باید سه سال توی کُما بمونم و بعد به هوش بیام؟
شاید...
اگه بهشون بگم یه لحظه زد به سرم .منو ببخشن،
فکر کردم اگه یه ذره بیشتر بترسومنت،
برای نجاتت به دست و پام می افتی،
تا بذارم بیای بیرون،
یا بذارم فراموش کنی.
با اینحال اصلا منو صدا نزدی .حتی یکبار،
پس بذار زنده بمونم.
حرفت باورم نمیشه.
پس بذار برم بیرون.
داری دروغ میگی.
راست میگم.
اصلا بیخیال.
وقتی نه حس پشیمونی داری و نه درد چطور میشه اسم اینجا رو جهنم گذاشت؟،
یادته؟ روزی که رسیدی.
ازم یه چیزی خواستی.
اون آرزوت رو برآورده کنم؟
اونوقت از الان توی جومادونگ کار می کنی.
و یه روز، وقتی که وقتش رسید،
شخصی که باید نجات بدی ظاهر میشه.
باید اونا رو از مرگ شون نجات بدی.
اگه می خوای آرزوت برآورده بشه، این قیمتشه.
پس...
انتخاب با تو.
بهش فکر کن.
اون شخص کیه؟
کسی که زندگی خودشو رو می گیره.
روح ش رو نجات بده،
کسی که فراموش کرده زندگی چه هدیه ی بزرگیه.
متوجه شدم.
.نه
بعد اون بدخلقی دیگه نباید بذاریم به تیم برگرده.
خب، باید رفتار بهتری باهاش می کردین.
پس خودت قبولش کن و ببر عضوی از تیم تو بشه.
من؟ چرا تیم من؟
ما هم نمی تونیم.
تمام گواهی های فوت ما به زبان چینیه.
تیم پشتیبانی فنی چطوره؟
کامپیوتر بلد نیست.
حیف شد.
بسیارخوب، اگه اینطوره.
پس...
- ...چویی جون وونگ برمی گرده به - من قبولش می کنم .
بیاد تیم من.
کو ریئون.
نه...
گمونم الان دیگه مدیر کو هستین.
باید همون روز می شناختمت.
ولش کن.
نه، خواهش می کنم .کمکم کن.
نمی خواستم اینطوری بمیرم.
- .ولش کن - نه .
- .نه - خواهش می کنم ...
ولش کن!
بهتره دیگه هیچوقت به پُست هم نخوریم مگر اینکه درحال اسکورت پرونده های خودکشی باشم.
دیدنت برام ناخوشاینده.
[سخن آخر]
ای بابا. تلفنم رو نیاوردم.
مدیر.
چیکار کنم؟
- کمک لازم داری؟ - منو ترسوندی .
عذر می خوام، آقا.
متاسفم، ولی...
میشه یکم کاغذ توالت بهم بدی؟
من...
خودمم یکم کمک نیاز دارم.
تو هم کاغذ توالت نداری؟
پسر، همین الانم کلی مشکل دارم.
چیکار می کنی؟
بهم کمک می کنی؟
از چی داری حرف می زنی؟
بعدش دوتا بهت میدم.
دیوونه ای چیزی هستی؟
کمکم می کنی؟
- .الان فقط یدونه موند - چطور قراره با یدونه
خودمو تمیز کنم؟
یا بهم کمک کن،
یا همینجا بمون.
لعنتی.
آقای جانگ...
من؟
من نمی ذارم آبروتون بره.
- کجا میریم؟ - عجله کن .
وایسا .بذار کت و موبایلم رو بردارم!
آره، براش نگه شون دار!
پسر، اصلا اینطوری راحت نیستم.
زودباش، داری چیکار می کنی؟
.از امروز، چویی جون وونگ از سرزمین زنده ها دیگه وجود نداره
.گزارش بده - اسم : نامگونگ جه سو -.
.برای آزمون ورودی آکادمی پلیس درس می خوند
چیکار کردم که اینطور به مشکل خوردم؟
چطوره که فقط من نمی تونم موفق بشم؟
.اون نزدیک ترین رفیق جون وونگه
جه سو.
زده به سرت؟
مدیر کو، من افرادم رو پیشاپیش می فرستم.
.مرغ سوخاری باید جواب بده
،وقتی جه سو شش سالش بود با پدرش همینجا مرغ می خوردن...
.پس خودمون یکاریش می کنیم
.تو حواست به جه سو باشه
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از سیروس فخری»