«مترجم: سمیر نعمتی نژاد»
چی؟
منو می‌شناسی؟
[چگونه یک پروفایلر گو یونگ‌چون را گیر انداخت]
گو یونگ‌چون‫.
تو همونی هستی که دستگیرش کردی‫.
پس منو می‌شناسی‫.
فکر کنم خیلی پیگیر پرونده گو یونگ‌چون بودی‫.
قتل‌های منو خودش گردن می‌گرفت‫.
چه دروغ مسخره‌ای‫.
منظورت چیه؟
من نیومدم ازت بازجویی کنم‫.
اومدم کمکت کنم‫.
تو‫.‫.‫.
می‌خوای بهم کمک کنی؟
آخه چرا؟
چرا می‌خوای بهم کمک کنی؟
شغل من‫، تحلیل کارهای توئه‫.
اومدم باهات حرف بزنم‫.‫.‫.
که بیشتر بشناسمت‫.
در مورد چی حرف بزنیم؟
هر چی‫.
تنها زندگی می‌کنی؟
با کی زندگی می‌کنی؟
مامانم و برادر کوچیکم‫.
پدرت چی؟
اون مُرد‫.
خیلی وقت پیش‫.
ممنون‫.
[تحقیقات علمی صحنه جرم] [آموزش میدانی]
[سه تماس بی‌پاسخ] [کاراگاه نام ایل‌یونگ]
کاراگاه نام‫، تماس گرفته بودی؟
‫- رئیس کوک‫. ‫- دانشکده پلیس‫، کلاس داشتم‫.
الان تماست رو دیدم‫.
یه سرقت صورت گرفته‫.
مشکوک بود‫، منو سروان یون بررسی‌اش کردیم‫.
یاد اون پرخاشگری ناشی از ترسی افتادم که می‌گفتی‫.
[اداره پلیس یونگ‌دئونگ]
به بازرس سونگ گفتم‫، جنگی با هم اومدیم‫.
اداره پلیس یونگ‌دئونگ‫.
‫- روز بخیر‫. ‫- رفته ازش اعتراف بگیره‫.
سابقه تعرض و دزدی داری‫.
یه مدت هم زندان بودی‫.
از سر بدشانسی‌ام گیر افتادم‫.
نرسیدم کاری که می‌خواستم رو انجام بدم‫.
از سر بدشانسی؟
اگه شانس داشتم که گیر نمی‌افتادم‫.
وارد اون ویلا توی سین‌هونگ شدی که دزدی کنی؟
بله‫.
ولی همه‌اش ده هزار وون دزدیدی‫.
‫- بازم بدشانسی آوردی؟ ‫- آره‫.
کی فکر می‌کرد این‌قدر فقیر باشن؟
چرا اشیاء با ارزش رو ندزدیدی؟
دزدیدن اونا رد به جا می‌ذاشت‫.
من فقط پول نقد می‌دزدم‫.
خیلی محتاط بودی‫.
آره‫.
توی این مسائل خیلی دقت می‌کنم‫.
‫- عین گو یونگ‌چون؟ ‫- اون که بلوفه‫.
از کجا می‌دونی؟
کاملاً مشخصه‫.
درست میگی‫. ‫من دیدمش‫.
واقعاً آدم بلوف زن و بازنده‌ایه‫.
گفت چند نفر رو کشت؟
چطور مگه؟
به نظر من دروغ میگه‫. اون تعداد آدم رو نکشته‫.
الکی گفت اون همه آدم کشت‫.
می‌دونم‫. درست میگی‫.
قتل در محله ایم‌یونگ‫.
اونم کار خودش نبود‫.
تو خوب آدم‌ها رو می‌شناسی‫. با اینکه ندیدیش‫،‌ درست میگی‫.
این چیزها رو می‌دونم‫.
ولی باید بگم که‫.‫.‫.
تا حالا ندیدم دزد با خودش آچار لوله حمل کنه‫.
چرا همچین ابزار سنگینی؟
چون ممکن بود مجبور بشم بکشمشون‫.
چرا مجبور بشی بکشیشون؟
ای بابا‫.‫.‫. چون می‌دیدنم دیگه‫.
تو واقعاً کاراگاهی؟
ولی اکثر دزدها از چاقو استفاده می‌کنن‫. درست میگم؟
همیشه با ضربات چاقو نمی‌میرن‫.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- خب‫.‫.‫.
راستش‫.‫.‫.
تو همه‌چی می‌دونی‫.
توی این مسائل سرم می‌شه‫.
این همه محله مفرح‫.
چرا سین‌هونگ؟
خیلی از پولدارها توی گانگنام زندگی می‌کنن‫.
می‌خواستم اون‌جا رو هدف بگیرم‫،
ولی خب امنیت اون‌جا خیلی قوی‌ایه‫.
واسه همین هم تصمیم گرفتی که سراغ ساختمون‌ها فقیر بری‫.
آدم‌های فقیر خرجِ مسائل امنیتی نمی‌کنن‫.
دلت براشون نمی‌سوزه؟
چرا بسوزه؟
فقیر بودنشون تقصیر خودشونه‫.
‫- چرا آتیش‌سوزی راه انداختی؟ ‫- چی؟
اون‫.‫.‫.
کار من نبود‫.
من کاری نکردم‫.
من آتیش‌سوزی راه ننداختم‫.
خیلی خب‫. می‌تونیم بعداً در مورد اون مسئله حرف بزنیم‫.
با غریبه‌ها تا کردن توی زندان خیلی سخته‫.
می‌دونم چطوریه‫.
از کجا می‌دونی؟
منم عین خودت درون‌گرام‫.
وقتی همه‌چی رو توی خودم می‌ریزم‫،
همه فکر می‌کنن چیزی نمی‌دونم‫.
منو تحقیر می‌کنن‫.
دقیقاً‫.
همه فکر می‌کنن من خنگم‫!
کاراگاه‌های این‌جا کتکت نمی‌زنن‫. این‌جا هیچ‌کس فکر نمی‌کنه تو خنگی‫.
همه تو رو‫.‫.‫.
درک می‌کنن‫.
همه‫.‫.‫.
از من بدشون میومد‫.
هر جا می‌رفتم‫،
کتک می‌خوردم و اذیت می‌شدم‫.
اون بی‌شرف هم بهم رحم نکرد‫.
کی؟
‫- بچه که بودم‫. ‫- چند سالت بود؟
دوران راهنمایی‫.
کی اون بلا رو سرت آورد؟
یه پیرمرد توی محله‌مون‫.
می‌دونم تحملش سخت بود‫.
می‌خوای با من حرف بزنی؟
بله‫.
پس به هر سؤالی که کاراگاه‌ها ازت می‌پرسن جواب بده‫.
این کارو کنی‫، بازم با هم حرف می‌زنیم‫.
نمی‌خوام برم زندان‫.
هر وقت به اون زمان فکر می‌کنم‫، می‌خوام از غصه بمیرم‫.
اگه خیلی اذیت بودی‫، چرا به نگهبان‌ها نگفتی؟
بارها گلایه کردم‫،
ولی گوششون بدهکار نبود‫.
من‫.‫.‫.
همه این‌جا به حرف‌هات گوش می‌کنن‫.
نگران نباش‫. بهشون بگو‫.
بعدش چی میشه؟
اگه همه‌چی رو بهشون بگم‫، چی میشه؟
به نظرت اگه نگی‫، چی میشه؟
مطمئنم دلت نمی‌خواد‫.‫.‫.
دوباره اون خفت رو تجربه کنی‫.
هر کاری کردم رو بهشون میگم‫.
یه سلول تک نفره برام بگیرید‫.
سلول تک نفره‫. فقط همین رو می‌خوام‫.
آقای نام کی‌ته‫.
کاراگاه‌های ما از قضیه پرونده ایم‌دونگ‫.‫.‫.
و آتش‌افروزی در موگو خبر دارن‫.
توصیه می‌کنم اعتراف کنی‫.
چشم‫.
اگه چیزی لازم داشتی‫، بهم بگو‫.
من کمکت می‌کنم‫.
اگه بخوای اعتراف کنی‫،‌ کاراگاه‌ها به حرفت گوش می‌کنن‫.
همه‫.‫.‫.
دوست دارن به حرف‌هات گوش کنن‫. عین خودم‫.
راستش‫.‫.‫.
تموم کارهایی که کردم رو یادم نمیاد‫.
من فقط این‌ور اون‌ور می‌رفتم و هر کاری در لحظه حال می‌کردم انجام می‌دادم‫.
بعید می‌دونم تک‌تکشون رو خاطرم بیاد‫.
عیب نداره‫.
فقط همون‌هایی که یادته رو بگو‫.
عجله‌ای نیست‫.
من‫.‫.‫.
به اعدام محکوم میشم‫. درسته؟
این‌طور فکر نکن‫.
دوباره با هم حرف می‌زنیم‫.
خیلی خب‫.
[اتاق بازجویی]
تو این‌جایی؟
‫- اومدش‫. ‫- سلام‫، قربان‫.
چطور پیش رفت؟
‫- الان می‌تونیم بریم تو؟ ‫- نه‫، صبر کنید‫.
قاتل پرونده جنوب غربی‫، نام کی‌ته هستش‫.
دیدید؟
مجرم پرونده ایم‌یونگ هم‫.
‫- کار خودشه‫. ‫- چی؟
یا خدا‫.
اعتراف کرد؟
آره‫.
خیلی سر اون پرونده اذیت شدیم‫.
باید با فکر ازش بازجویی کنیم‫.
بسیار خب‫.
او از نظر احساسی ناپایداره‫.
و انگار توی روابط اجتماعی چندان وارد نیست‫. با بقیه سخت ارتباط برقرار می‌کنه‫.
می‌دونستم‫. مشخص بود خنگه‫.
تا حالا با کسی رابطه نداشته که واقعاً درکش کنه‫.
خب‫، حالا چطور ازش بازجویی کنیم؟
اگه عصبانی بشیم‫‫.‫.‫.
یا داد بزنیم‫، حرف نمی‌زنه‫.
یعنی میگی باهاش شوخی هم کنیم؟
من نمی‌گم به خاطر جرم‌هاش ازش تمجید کنیم‫.
این مظنون‌ها می‌دونن که کاراگاه‌ها دنبال چی‌ان‫.
اگه خوب هم باهاش رفتار کنید‫، بهتون اعتماد نمی‌کنن‫.
درست میگه‫. اگه خیلی ازش تمجید کنید‫،
واسه‌تون گرون تموم می‌شه‫.
پس چی کار کنیم؟
اصلاً و ابداً‌ قضاوتش نکنید‫.
چه منفی چه مثبت‫.
بذارید اون حرف بزنه‫.
نام کی‌ته معمولاً آدمی گوشه‌گیره و زیاد اهل معاشرت نیست‫.
اگه کاراگاه‌های زیادی اطرافش باشن ممکنه استرسی بشه‫.
پس حداقل افراد رو اون تو می‌فرستیم‫.
یه بازجویی کوچولو‫، این حرف‌ها رو نداره دیگه‫.
باید رعایت بشن‫.
همه می‌دونن که‫.‫.‫.
نام کی‌ته با بقیه مجرمین فرق می‌کنه‫.
تا این‌جای کار‫.‫.‫.
قربانی‌های پرونده جنوب غربی‫، حداقل چهارده نفر بودن‫.
شش تاشون مُردن‫.
به احتمال زیاد‫، تعداد قربانی‌ها بیشتر از این حرف‌هاست‫.
این یعنی یه قربانی بی‌گناه هم نباید از قلم بیفته‫.
در این پرونده‫، مسئولیت سنگینی گردنمونه‫.
سوالات الکی هم ازش نپرسید‫.
مهارت اجتماعی‌اش پایینه‫، پس اگه گیج بشه‫،
ممکنه هر چیزی بگه‫.
پس از این به بعد‫، باید سؤالاتمون رو بنویسیم‫.
این فکر خوبیه‫.
چون اگه این کارو نکنید‫، ممکنه یه چیزهایی رو بهتون بگه‫.‫.‫.
بعضی‌ چیزها رو هم انکار کنه‫.
یه چیز دیگه‫.
تا اتمام بازجویی‫،
یه کاراگاه‌ رو انتخاب کنید که بتونه خوب باهاش ارتباط برقرار کنه‫.
اگه بخواید ازش حرف بکشید این بهترین روشه‫.
[پلیس کلان‌شهر سئول]
نام کی‌ته‫.‫.‫.
‫- توی بچگی‌اش مورد تعرض قرار گرفته بود‫. ‫- توسط کی؟
گفت یه پیرمردی توی محله‌شون‫.
بچگی‌اش‫، یعنی چند سالگیش؟
زمانی که راهنمایی بود‫.
نمی‌خواست توضیح بده‫، منم بهش فشار نیاوردم‫.
نام کی‌ته چند بار به تعرض محکوم شده بود‫. درسته؟
از تعرض به کودکان گرفته تا بزرگسالان‫.
هر جرمی که بگید انجام داده‫.
چطور راضی شد به پرونده ایم‌یونگ اعتراف کنه؟
گو یونگ‌چون رو خوب می‌شناخت‫.
می‌گفت گو یونگ‌چون کارهایی که اون کرده رو به نام خودش تموم می‌کرد‫.
منم تحریکش کردم‫.
باورنکردنی‌ایه‫.
سر این چیزها هم رقابت می‌کردن؟
بریم تو‫.
این‌ور اون‌ور پرسه می‌زدی؟
از مترو که پیاده می‌شد‫م‫، همه‌اش قدم می‌زدم‫.
تا ویلای محله سین‌هونگ که خیلی فاصله‌ست‫.
بدنم آمادگی داره‫.
یه زمانی خیلی می‌دویدم‫.
خیلی می‌دویدی؟
برای اینکه گیر نیفتم مجبور می‌شدم بدوئم‫.
چطور محله جرمت رو انتخاب می‌کردی؟
من چیزی رو انتخاب نمی‌کردم‫.
فقط این‌ور اون‌ور می‌رفتم و درب خونه‌ها رو باز می‌کردم‫.
‫- همین‌طور؟ ‫- بله‫.
مردم به ندرت درب پنجره‌ها و بالکنشون رو می‌بستن‫.
خبر فوری‫.
شخصی که سال ۲۰۰۴ ساکنین بخش جنوب‌غربی سئول‫ ر‫و‫.‫.‫.
به شدت ترسانده بود‫، بالاخره دستگیر شد‫.
او که دیشب با هدف سرقت پول وارد خونه‌ای‫.‫.‫.
در سین‌هونگ شده بود‫،
بعد از درگیری با پدر خانواده‫،
شکست خورد و تحویل پلیس داده شد‫.
این مرد که ‫«نام‫» نام دارد‫، سی و خرده‌ای سال سن دارد‫.
پلیس می‌گوید که نام‫.‫.‫.
به چندین قتل و تعرض در جنوب غرب‫.‫.‫.
اعتراف کرده‫.
و هم‌اینک نیز برای دیگر جنایت‌ها از او بازجویی می‌کنند‫.
گوش‫ کن‫، منم‫.
اگه از پلیس سئول یا یونگ‌دئونگ زنگ زدن‫،
فوراً پرونده استان گیونگی-دو رو بهشون بدید‫.
[سرپرست هو گیل‌پیو]
اونا؟
آره بابا‫. خیلی خفنن‫.
من با تیم آنالیز کار کردم‫.
کارشون صحبت کردن با آدم‌هایی عین ‫نام کی‌ته هستش‫.
تا حالا ندیدم کسی عین اونا‫.‫.‫.
بتونه از متهم اعتراف بگیره‫.
فکر کردی عین شما فقط بلدن سر متهم داد بزنن؟
تحقیقات چطور پیش میره؟
او به جرم‌هاش اعتراف کرده‫.
برای افزایش اعتبار اعترافاتش‫.‫.‫.
تموم توجه‌مون رو معطوف سند و مدرک کردیم‫.
انگیزه‌اش چیه؟
هنوز متوجه نشدیم که انگیزه‌اش چیه‫.
فقط می‌تونیم حدس بزنیم‫.
تا الان، فکر می‌کنیم علتش اضطراب ناشی از خشونت‫.‫.‫.
و کتک‌کاری‌هاست و همین‌طور شدت گرفتن انزوای اجتماعی‫.
احتمالاً دلیلش ترکیبی از این دو تاست‫.
قتل‌های جنوب غرب‫، همه‌شون کار این قاتل سریالی بودن؟
در حال حاضر‫، نتیجه‌گیری بسیار سخته‫.
تعداد کامل قتل‌های سریالی در جنوب غرب‫.‫.‫.
یازده تاست‫.
گورو، گئوم‌چئون، گواناک، دونگ‌جاک و یئونگ‌دونگ‌‫.
فعلاً داریم روی اختیارات قضایی این پنج منطقه کار می‌کنیم‫.
یه لحظه‫.
ببخشید‫. اجازه بدید رد بشم‫.
شما؟
تیم آنالیز رفتاری‫.
[خانه نام کی‌ته]
همگی خسته نباشید‫.
این‌تاک‫.
یونگ‌سو‫.
اتاق ‫نام کی‌ته کدومه؟
هنوز بررسی‌اش نکردیم‫، ولی فکر کنم اینه‫.
این عوضی رو نگاه‫.
این‌تاک‫.
پرده رو بکش‫.
[چگونه یک پروفایلر گو یونگ‌چون را گیر انداخت]
[بازسازی صحنه قتل پارک پوروما]
هل ندید‫!
این‌جا چاقوت رو کشیدی؟
بله‫.
خب؟
چاقوی واقعی بهم بدید‫.
بهم دست‌بند زدید‫، از چی می‌ترسید؟
مرتیکه‌ی‫.‫.‫.
یه لحظه‫!
ساکت‫.
فقط این‌طور می‌تونم خوب به خاطر بیارم‫.
بی‌شرف‫!
جلوشون رو بگیرید‫.
عوضی‫! نمی‌بینم‫!
بهش تعرض هم کردی؟
قبلش کاری کردی یا نه؟
بله؟
سلام‫.
پا شو بیا این‌ور‫.
باشه‫.
دخترم رو برگردون‫!
عوضی شیطان‌صفت‫!
بعدش چی کار کردی؟
خب‫، قربانی افتاد‫.
بعدش بیشتر با چاقو زدیش؟
[مظنون]
امروز بعد از ظهر‫، نام کی‌ته‫، مظنون قتل‌های سریالی جنوب غرب‫،
صحنه قتل صورت گرفته در پارک پوروما را بازسازی کرد‫.
پلیس امروز اعلام کرد که صحنه‌ی قتلِ‫.‫.‫.
محله گوچونگ و آتش‌افروزی در موگو را نیز بازسازی خواهد کرد‫.
تو هم شوکه شدی؟
همون لحظه تعجب کردم‫.
چون توی نگاه اول منو شناخت‫.
نام کی‌ته؟
آره‫.
نذار بذاریم هویت مأمورهامون لو بره‫.
فیلم نیست که‫.
خودم نمی‌‌خواستم این‌طور بشه‫.
کار یه خبرنگاره به نام ایم موشیک‫. اصلاً ازش خوشم نمیاد‫.
بدون هماهنگی عکسش رو زد‫.
دیوونه‌ست؟
فکر نمی‌کرد کار به این‌جا بکشه‫.
هیچ‌کس تصورش رو نمی‌کرد‫.
یه نگاه به این بنداز‫.
این تموم مقالات مربوط به پرونده جنوب غربن‫.
[آتش‌افروزی در موگو]
مقالاتی که در موردش بودن رو جمع کرده بود‫.
مطمئنم غیر از اینا‫.‫.‫.
بازم هست‫.
چرا اون‌جا رو آتیش زدی؟
چی؟ کدوم آتیش؟
چرا از اون می‌پرسی؟
چرا اون‌جا رو آتیش زدی؟
چرا از ما می‌پرسی؟
در موردِ‫.‫.‫.
آتش‌افروزی نام کی‌ته می‌پرسی؟
آره‫.
اگه خودش اون‌جا رو نسوزونده بود‫، باید عین شما برخورد می‌کرد‫.
این‌طوری یعنی واقعاً نمی‌دونست از چی حرف می‌زنم‫.
مگه اون چیز دیگه‌ای گفت؟
بله‫.
اولش سؤال رو که پرسیدم‫، هاج و واج موند‫.
بعدش این‌طوری جوابم داد‫.
من آتیش‌سوزی راه ننداختم‫.
چی میگی بابا؟
اون کسی که توی محله موگو آتیش‌سوزی راه انداخت نام کی‌ته بود‫.
‫چی؟
تمرکزتون رو روی این پرونده بذارید و بهش فشار بیارید‫.
یونگ‌سو‫! یونگ‌سو‫!
بیا این‌جا‫.
چیه؟ چی شده؟
این چیه؟
این یارو شهرام بهرام سرش نمی‌شه‫.
واسه همین ردپا به جا نمی‌ذاشت‫.
‫‫‫«نام کی‌ته‫» تموم تلاشش رو واسه قتل‌هاش می‌کرد‫.
سروان‫.
یه نگاه به این بندازید‫.
این چیه؟
[غذاهایی که برای چشم خوب هستند]
[غذاهایی که برای قلب خوب هستند]
مسخره‌ست‫. لعنتی‫.
عوضی آدم می‌کشت و می‌خواست خودش عمر طولانی داشته باشه‫.
[گوجه‌فرنگی سرشار از لیکوپن است]
یکی از شاهدین می‌گفت خیلی تند راه می‌رفت‫.
الان درست از آب در اومد‫.
در مورد سریع دویدن هم مطالعه می‌کرد‫.
مطمئنم که سلاح قتلش رو توی همین خونه قایم کرده‫.
مطمئنی توی این خونه نگهش داشته؟
بازسازی صحنه رو توی اخبار دیدی؟
آره‫.
چطور یه آدم می‌تونه همچین حالت چهره‌ای به خودش بگیره؟
خیلی ترسوندم‫.
اون فقط با فکر کردن به اون کار تطمیع میشه‫.
‫- صرفاً برای لذت آدم می‌کشت‫. ‫- آره‫.
حتماً سلاحش رو همین اطراف قایم کرده‫.
بعید می‌دونم دور انداخته باشش‫.
دنبال هر چیزی بگردید که بشه به عنوان سلاح کشنده ازش استفاده کرد‫.
چشم‫.
دنبال هر چیزی بگردید که بشه به عنوان سلاح کشنده ازش استفاده کر‫د‫.
چشم‫.
از بالکن رد شد‫ی‫.
پرخاشگری ناشی از ترس از خصوصیاتشه‫.
‫[مظنون]
رفتی سمت اتاق خواب کوچیک‫.
[قربانی]
بسه‫.
هی‫، هی‫!
بگیرش‫.
برید عقب‫!
قاتل کثافت‫!
برگردید عقب‫!
قاتل‫!
برید عقب‫.
بگیریدش‫!
بمیر‫، قاتل‫!
برید عقب‫!
قاتل‫!
برید عقب‫!
بگیریدش‫!
بذاریدش تو ماشین‫.
یه سوال‫.
وایسا‫.
برید عقب‫.
بچه‌ام‫.‫.‫.
قاتل‫!
آروم باشید‫!
قاتل‫!
بچه‌ام‫.‫.‫.
مظنون پرونده قتل‌ها و دزدی‌های سریالی جنوب غرب‫.‫.‫.
امروز صحنه جرم را بازسازی کرد‫.
یک بار دیگه‫، خانواده قربانی که شاهدِ‫.‫.‫.‫
بی‌تفاوتی قاتل بودند‫،‌ خشمگین شدند‫.
قاتل با عدم نشان دادن پشیمانی حین بازسازی قتل‫.‫.‫.
یک بار دیگه همسایه‌ها و علی الخصوص خانواده قربانی رو در شوک و درد فرو برد‫.
الان اینا ناراحتن یا دارن حال می‌کنن؟
نگاهشون کن‫. دارن کیف می‌کنن‫.
چرا فکر نمی‌کنی؟
به نظر من‫، عنوانت باید با اسم اون و علامت تعجب همراه باشه‫.
الان بهترین وقت واسه مهم جلوه دادن خودمونه‫.
یعنی ما هم عین بقیه همچین مقاله‌ای چاپ کنیم؟
سراسیمه نیستی‫.
مگه نگفتی دوست نداری بقیه دست‌کمت بگیرن؟
خیلی کار داریم‫. چرا دست دست می‌کنی؟
خودت رو جمع و جور کن‫، خبرنگار چوی‫.
یعنی ما هم توی این سیرک شرکت کنیم؟
بذار یه چیزی رو واضح بهت بگم‫.
تو حق نداری همچین سؤالی ازم بپرسی‫.
اگه خبر نزنیم‫، عقب می‌افتیم‫.
این‌قدر دنبال ایدئال نباش‫. مقاله‌ات رو بنویس‫.
‫‫«کی نام‌ته‫» با یه علامت تعجب‫. خب؟
ای خدا‫.‫.‫. من‫.‫.‫.
درست دارم عمل می‌کنم؟
از کجا فهمیدید که اون اضطراب اجتماعی داره؟
اینو پزشک تعیین نکرده‫.
اینو طبق رفتار و مشخصه‌های خود قاتل‫.‫.‫.
و علاقه‌ی خاصش به تنهایی می‌گیم‫.
میزان آسیب چقدر بوده؟
موارد سرقت رو جداگانه بررسی می‌کنیم‫.
وقتی دستگیرش کردیم‫، میزان تأیید شده‌ی سرقت‫.‫.‫.
ده هزار وون بود‫.
همه‌اش ده هزار وون؟
پس میشه گفت که عین گو یونگ‌چون‫.‫.‫.
اون دنبال پول و اشیاء قیمتی نبوده؟
بله‫، درسته‫.
فعلاً نظر ما اینه که‫.‫.‫.
صرفاً از سر نفرت از جامعه این کارو می‌کرده‫.
[نام کی‌ته]
تو این‌جا چی کار می‌کنی؟
هیچ علاقه‌ای به نام کی‌ته ندارم‫.
باعث تعجبه‫.
گفتم بهتره در مورد یه چیز دیگه بنویسم‫.
نقل محفل کل کشور شده نام کی‌ته‫.
الان بیشترین کلمه‌ای که توی اینترنت سرچ میشه اسم اونه‫.
بله‫،‌ درسته‫.
به نظر من‫، باید در مورد بازمانده‌ها بنویسم‫،
نه ‫‫‫«نام کی‌ته‫»‫.
‫[مظنون بی‌رحم و جامعه‌ای که تغییر نمی‌کند]
‫- قهوه بخور‫. ‫- ممنون‫.
‫- ووجو‫،‌ هنوز نقاشی می‌کشی؟ ‫- ها؟
‫- چه نقاشی؟ ‫- مگه نگفتی که‫.‫.‫.
اگه وقت کنی‫، تصویر قربانی‌ها رو می‌کشی‫؟
چطور مگه؟
بچه‌ام‫!
همین‌طوری می‌پرسم‫.
امیدوارم به این کار ادامه بدی‫.
باشه‫.‫.‫. حتماً‫.
به چی زل زدی؟
کلافه شده بودم‫.
دوست دارم بدونم‫.‫.‫.
مردم توی خیابون به چی فکر می‌کنن‫.
‫«امروز چی بخورم؟‫»
‫‫«چی ببرم خونه؟‫»
‫‫«قرارم دیر شده‫»‫.
‫‫«رئیسم رو مخمه‫‫»‫.
احتمالاً دارن به روزمرگی‌شون فکر می‌کنن‫.
آخرین باری که به روزمرگی فکر کردم رو‫.‫.‫.
خاطرم نیست‫.
همه‌اش می‌دویم و می‌دویم‫.‫.‫.
و به مقصد نمی‌رسیم‫.
هر چقدر هم مجرم می‌گیریم‫،
بازم انگار تعدادشون کم نمی‌شه‫.
بعضی از هم‌وطن‌هامون دارن بی‌رحمانه کشته می‌شن‫.
در صورتی که بعضی‌های دیگه در صلح و آرامش زندگی می‌کنن‫.
هیچی توی این دنیا عوض نشده‫.
در زندگی‫.‫.‫.
و مخصوصاً در این حیطه کاری‫،‫ بیشتر بد می‌بینیم تا خوب‫.
حیفه که نمی‌تونیم به جنس آدمی‫.‫.‫.
امید داشته باشیم‫.
هر چی بیشتر سعی می‌کنم امید داشته باشم‫،
بیشتر با مجرمین باهوش‌تر و کثافت‌تر روبرو میشم
بازم با نام کی‌ته مصاحبه می‌کنی؟
باید قبل از دادگاهش باهاش مصاحبه کنم‫.
‫«کسی که با هیولاها می‌جنگد‫،
باید مراقب باشد که مبادا‫.‫.‫.
در این مسیر، خود نیز به هیولا بدل شود‫‫.‫»
‫«هر آن‌که برای مدتی طولانی به درون پرتگاه می‌نگرد‫‫،
پرتگاه نیز به درون او خواهد نگریست‫‫‫‫.‫»
نیچه گفته؟
مظنون بی‌رحم و جامعه‌ای که تغییر نمی‌کند‫،
و رسانه‌ی بی‌شرمی که اشک را بر چشمان داغداران می‌آورد‫.
قربانی یک دانشجو بود‫.
دانش‌آموزی که از بیرون رفتن می‌ترسید‫،
حالا دیگر مدرسه را به چشم نمی‌بیند‫.
قربانی دیگر به جای اینکه از جوانی‌اش لذت ببرد‫،
حالا زیر خاک است‫.
از این خانواده‌ی روزی خوشحال‫‫،
تنها آثار سوختگیِ آتش به‌جا مانده‌‫.
یک دختر بازیگوش شیرین‫.‫.‫.
بدون اینکه فرصت خداحافظی داشته باشد بی‌رحمانه کشته شد‫.
بعضی‌ها‫.‫.‫.
یک شبه عزیزشان را از دست دادند‫.
این آدم‌ها با ما غریبه نیستند‫.
خانواده و همسایه‌های ما هستند‫.
چاقو رو پیدا کردیم‫، ولی هیچ واکنشی با لومی‌نول نشون نداد‫.
ای خدا‫. دارم دیوونه می‌شم‫.
با این کفش‌هایی که من می‌بینم مطمئنم که مجرم خودشه‫.
باید دی‌ان‌ای قربانی رو پیدا کنیم‫.
امکان نداره‫.
اون به همه‌چی اعتراف کرده‫.
مجبور نمی‌شیم آزادش کنیم که‫.
اگه هیچ مدرک محکمی پیدا نکنیم‫،
فقط به سرقت و ضرب و شتم محکوم می‌شه‫.
تازه اگه اعترافش رو پس بگیره‫، دیگه هیچی دستمون نیست‫.
باید مدرک بیشتری پیدا کنیم‫.
رئیس کوک و بازرس سونگ برگشتن خونه‌اش‫.‫.‫.
تا مدرک بیشتری پیدا کنن‫.
ولی حس می‌کنم سلاح قتلش رو دور انداخته‫.
این مکان وایب صحنه جرم رو می‌ده‫.
‫- آره‫. ‫- حوزه‌ها فرق می‌کنن‫،
ولی احتمالاً ناخودآگاه یه محیط آشنا رو انتخاب کرد‫.
باید پرونده‌ها رو به هم ربط بدیم‫.‫.‫.
تا ببینیم اتفاق مشابهی تو شرایط مشابه افتاده یا نه‫.
‫- من به ووجو میگم‫. ‫- باشه‫.
کاراگاه‌ها نباید منتظر به حرف اومدن ‫«نام کی‌ته‫» بمونن‫.
آره‫.
‫- بریم تو‫. ‫- باشه‫.
واقعاً فکر می‌کنی این‌جاست؟
اون عاشق قتله‫.
پس بگردیم‫.
اون اتاق رو گشتم‫.
کمکم کن این کمد رو بلند کنم‫.
یک‫، دو‫، سه‫.
این‌جا؟
حتی خون روش رو پاک نکرد‫.
پروفسور ‫«آن‫» تشریف بیارید‫.
اینو دیدید؟
الو؟
باشه‫، ممنونم‫.
سروان یون‫.
چاقوی ‫«نام کی‌ته‫» رو پیدا کردن‫.
پس واقعاً همون‌جا بود‫.
آره‫، زیر کمد بود‫.
حتی خون روش رو پاک نکرد‫. یارو روانی‌ایه‫.
پزشکی قانونی تماس گرفت‫.
وقتی داشتن آچار لوله رو بررسی می‌کردن‫،
یه مو و لکه خون روش پیدا کردن‫.
الان دیگه نمی‌تونه انکار کنه‫.
کی قراره بفرستیمش دادگاه؟
جمعه هفته دیگه‫.
تیم آنالیز قبلش باهاش مصاحبه می‌کنه‫. درسته؟
درسته‫.
خیلی واسه بازرس سونگ سخت خواهد بود‫.
باید دوباره با اون روانی حرف بزنه‫.
[پرونده قتل‌های سریالی جنوب غرب]
پلیس دو جرم دیگر از ‫‫‫«کی نام‌ته‫»‫، متهم پرونده‫.‫.‫.
قتل‌ها و دزدی‌های سریالی پیدا کرد‫.
پلیس بعد از جستجو‫،‌ تونست دی‌ان‌ای چندین قربانی رو در خونه او پیدا کنه‫.
تیترش این بشه‫: خاطرات قتل در سئول‫.
زود باش‫، لامصب‫.
مسئله الان این نیست‫.
بیارش این‌جا‫.
[دی‌ان‌ای یک قربانی دیگر یافت شد]
[یک گو یونگ‌چون دیگر]
[دو قتل دیگر تأیید شدند]
هر لحظه ممکنه سر و کله‌ی یه ‫‫‫«نام کی‌ته‫» دیگه پیدا بشه‫.
مهم اینه که هوای همدیگه رو داشته باشیم و بتونیم‫.‫.‫.
[گزارش پرونده سین‌هونگ 2]
تنهایی راحتی؟
می‌شناسمش‫.
باید تنها باهاش حرف بزنم که به حرف بیاد‫.
دوباره همدیگه رو دیدیم‫.
بهت گفتم که بازم با هم حرف می‌زنیم‫.
چطور پیش رفت؟
کاراگاه‌ها به حرف‌هات گوش کردن؟
آره‫، شنونده‌های خوبی هستن‫.
با من راحت باش‫.
من ازت بزرگ‌ترم‫، پس راحت باهات حرف می‌زنم‫.
کاراگاه‌های دیگه هم باهام راحت حرف می‌زدن‫.
یادته بهم گفتی توی زندان بهت سخت می‌گذشت؟
بله که یادمه‫.
هم‌سلولیم که قلدر بود و منو تا سر حد مرگ کتک زد‫.
‫- چرا؟ ‫- بی‌دلیل‫.
چون هیچی نمی‌گفتم منو می‌زد‫.
یعنی‫.‫.‫. چون هیچی نمی‌تونستم بگم‫.
مطمئنم وقتی منو توی اخبار دید خیلی شوکه شد‫.
کثافت بی‌شرف‫.
حال می‌کنی؟
حال می‌کنم؟
نمی‌دونم‫.
ولی مطمئنم فکر نمی‌کرده از اوناش باشم که بتونم بقیه رو با چاقو بکشم‫.
حتماً خیلی شوکه شده‫. نه؟
یادته بهم گفتی وقتی بچه بودی بهت تعرض شد؟
یه پیرمرد توی محله‌تون بهت تعرض کرد؟
آره‫.
اون زمان چند سالت بود؟
ده سالم بود‫.
منو با خودش برد توی جنگل‫.‫.‫.
و دست هامو با بند کفشم بست‫.‫.‫.
یه لحظه‫.
دست هات رو بست؟
آره‫.
بردت توی جنگل‫.‫.‫.
و دست هات رو بست‫.‫.‫.
با بند کفشش؟
احیاناً‫.‫.‫.
‫«نام کی‌ته‫» به تعرضی هم اعتراف کرد؟
نه‫.
ببین پرونده‌ای رو پیدا می‌کنی که توش‫.‫.‫.
قربانی با دست های بسته توی جنگل رها شده باشه؟
ببینم چی میشه‫.
قربانی که در جنگل پیدا شده باشه‫.
تعرض یا قتل‫.
ببین چی دست‌گیرت میشه‫.
یه مرد همچین بلایی سر یه بچه میاره؟
خیلی بد بود‫.
مطمئنم خیلی سخت بود‫.
بچه بودم‫، نمی‌دونستم باید چه فکری کنم‫.
بعد از اون قضیه‫، هر بار می‌دیدمش می‌ترسیدم‫.
این تازه شروعش بو‫د‫.
منظورت چیه؟
دبیرستان که بودم‫، همسایه بغلیمون دو بار همون بلا رو سرم آورد‫.
توی دوران ارتش هم این بلا سرم اومد‫.
من کیسه بوکس بودم‫.
چرا به پلیس نگفتی؟
نمی‌خواستم‫.
من خجالتی بودم‫، عصبانی شدن بلد نبودم‫.
ولی حتماً دوست و رفیق داشتی‫.
هم توی مدرسه‫، هم توی ارتش‫. حتماً‌ دوست و رفیق داشتی‫.
نه‫، نداشتم‫.
همه‌شون یا می‌خواستن ازم سوء‌ استفاده کنن یا بهم زور بگن‫.
هیچ‌کس نمی‌خواست دوستم باشه‫.
معلم‌های مدرسه‌ات چی؟
معلم‌هام؟
معلم‌ها هم لنگه بقیه بودن‫.
اون اسمش چیه که معلم‌ها توش نظرشون رو در مورد دانش‌آموز میگن؟
‫- سابقه دانش‌آموز؟ ‫- درسته‫.
همه معلم‌ها می‌گفتن‫.‫.‫.
‫‫اون آویزون و منفعل‫.‫.‫.
و وابسته‌ست‫.
همیشه سه تا وصله رو بهم می‌چسبوندن‫.
هنوز اون کلمات خاطرم هستن‫.
‫‫«آویزان‫، منفعل و وابسته‫»‫.
این برچسب‌ها عصبانیت می‌کردن؟
خیلی عصبانیم می‌کردن‫.
ولی نشون نمی‌دادم‫.
می‌خوای داستانم رو بشنوی؟
مگه چیز دیگه‌ای هم هست که نگفتی؟
هنوز داستان اصلی رو نشنیدی‫.
می‌خواستم یه جرم بی‌نقص رو انجام بدم‫.
تا فهمیدم استعدادم در چیه‫،
هی خواستم بهتر و بهتر بشم توش‫.
‫- واسه همین در موردش تحقیق می‌کردی؟ ‫- آره‫، خیلی تحقیق می‌کردم‫.
کتاب می‌خوندم‫.
هر وقت توی تلویزیون یه چیز مهم می‌گفتن‫، یادداشت می‌کردم‫.
یادداشت‌هات رو دیدم‫.
هر چی که به درد بخور بود رو یادداشت می‌کردم‫.
بعضی‌ از یادداشت‌ها در مورد سلامتی بودن‫.
چرا این‌قدر نسبت به سلامتیت حساس بودی؟
چون می‌خوام عمر طولانی داشته باشم‫.
دلیلش چیه؟
که بتونم آدم‌های بیشتری رو بکشم‫.
ای خدا‫.
اومدید؟
اولین خلافت رو یادته؟
دوران دبستان‫.
وارد یه خونه خالی شدم و اشیای قیمتی دزدیدم‫.
‫- تعارض چی؟ ‫- اونو خاطرم نیست‫.
جوون‌تر که بودم بیشتر سراغ بچه‌ها می‌رفتم‫.
اونا هر کاری بگی‫، انجام می‌دن‫.
چقدر بچه؟
دبستانی‫.
این چقدر مریضه‫‫!
به خاطر همینه که تجربه کودکی خیلی مهمه‫.
بدون اینکه خودشون بدونن عقده جمع می‌کنن‫.
آره‫، ولی هر کسی به خاطر تجربه بد جنایتکار نمی‌شه‫.
ولی واسه بچه‌ها سخته که خودشون رو جمع و جور کنن‫.
‫«‫نام کی‌ته‫» هم‫.‫.‫.
ترومای کودکی‌اش رو جمع کرد‫.
همین تروماها روی شخصیتش تأثیر گذاشت‫.
شاید به خاطر رهایی از این تجارب منفی‫.‫.‫.
عمداً نقش قاتل رو به خودش گرفت‫.
ممکنه‫.
سه سال پیش‫،
به فکر کشت و کشتار افتادم‫.
دقیقاً بعد از زمانی که از زندان آزاد شدی؟
آره‫.
نمی‌خواستی بعد از آزاد شدنت بی‌سر و صدا زندگی کنی؟
اصلاً‫.
من که تغییر نمی‌کنم‫، چرا خودم رو به زحمت بندازم؟
اتفاقاً وقتی آزاد شدم‫، هیجانم بیشتر شد‫.
دوست داشتم خفه کردن و پاره پاره کردن دیگران رو تجربه کنم‫.
چون به خاطر کتک خوردن توی زندان عقده پیدا کرده بودی؟
آره‫، بهم ظلم شده بود‫.
نمی‌دونی چقدر دوست داشتم اون عوضی که منو کتک می‌زد رو بکشم‫.
خب‫، سراغ اون می‌رفتی‫.
چرا عقده‌ات رو روی بقیه خالی کردی؟
عقده‌ام رو خالی نکردم‫.
دلیلم این نبود‫.
فقط چون دوست داشتم‫، این کارو می کردم‫.
چون دوست داشتی؟
می‌دونی چیه؟
وقتی یه نفر جلوی چشم‌هام جون می‌داد‫،
و دست و پا می‌زد‫.‫.‫.
قلبم به تپش می‌افتاد‫.
اون لحظه واسه احساس سرزندگی می کردم‫.
از تماشای مرگ یکی دیگه‫،
احساس سرزندگی می‌کردی؟
خیلی حال میده‫.
واسه همینه که نمی‌تونم دست بکشم‫.
نمی‌تونی؟
نمی‌تونم از کشتن دست بکشم‫.
می‌تونستم از سیگار دست بکشم‫،
ولی نمی‌تونستم از کشتن دست بکشم‫.
اصلاً به دست کشیدن فکر نکردی؟
نه‫.
منظورم اینه که‫.‫.‫.
چند روز که آدم نمی‌کشتم‫، دیوونه می‌شدم‫.
واسه همین به دست کشیدن فکر نکردم‫.
روانی‫.
واسه همین قربانی‌ها رو می‌چرخوند که چشم‌هاشون رو ببینه‫.
یه پرونده هست که مربوط میشه به سال 2004 در منطقه بون‌گو‌یِ بوچئون‫.
یه پسر ده ساله ربوده‫ شد‫، مورد تعرض قرار گرفت و به قتل رسید‫.
الان ازش پرینت می‌گیرم‫.
[بون‌گو]
[آدم‌ربایی و قتل در بون‌گو]
[پرونده‌ای که باز ماند]
کسی از پرونده لاینحل دو سال پیش در بون‌گو خبر داره؟
همونی که یه پسر ده ساله مورد تعرض قرار گرفت و کشته شد‫.
وقتی داشتم پرونده‌های مختلف رو می‌خوندم چشمم بهش خورد‫.
بون‌گو؟
همون پروندهِ دو سال پیش که خیلی سر و صدا کرده بود؟
شماره فکس این‌جا رو بهم بده لطفاً‫.
[در حال دریافت اسکن]
هر چی بیشتر بهشون نگاه می‌کردم‫،
میلم به خشونت بیشتر می‌شد‫.
واسه همین سلاحت رو عوض می‌کردی؟
اون اوایل‫، خفه کردن رو دوست داشتم‫.
همون لحظه‌ای که برای تنفس دست و پا می‌زنن‫.
خودم که تستش کردم دیدم خیلی حال می‌ده‫.
همه‌اش می‌گی ‫‫«حال می‌ده‫»‫.
این کلمه خیلی خوب حسم رو بیان می‌کنه‫.
خلاصه‫.‫.‫.
اون روز وقتی برگشتم خونه‫، راحت خوابیدم‫.
‫- چون حال کرده بودی؟ ‫- آره‫.
آره‫. بعدش شروع کردم به استفاده از چاقو‫.
تماشای فوران خون دیوونه‌ام می‌کرد‫.
خیلی خوشحال می‌شدم‫. کیف می‌داد‫.
گاهی اوقات توی اون محله که کشتار انجام می‌دادم‫.‫.‫.
برمی‌گشتم که اون حس رو تداعی کنم‫.
‫- تداعی کنی؟ ‫- آره‫.
تو که خیلی چاقو دوست داشتی‫.
چرا سلاحت رو به آچار لوله عوض کردی؟
می‌خواستم حسی متفاوت رو تجربه کنم‫.
بعد از قضیه پارک پوروما؟
شاید‫.
گاهی اوقات قاتی می‌کنم‫، چون خیلی زیادن‫.
وقتی از یه چاقوی کوچولو استفاده می‌کردم راحت نمی‌مُردن‫.
واسه همین از چاقوی آشپزخونه استفاده کردم‫.
ولی اون هم فایده نداشت‫.
نمی‌دونم چرا‫، ولی خیلی عصبانیم می‌کرد‫.
اگه نمی‌مُردن خیلی عصبانی و ناراحت می‌شدم‫.
چرا ناراحت می‌شدی؟
می‌خواستم یه جرم بی‌نقص رو پیاده کنم‫.
من می‌خواستم یه جرم بی‌نقص رو انجام بدم‫.
واسه همین به دخترهایی که می‌کشتم تعرض نمی‌کردم‫.
‫- که مدرک به جا نذاری؟ ‫- آره‫.
هر چقدر هم که هوا گرم می‌شد بازم دستکش‌هام رو در نمی‌آوردم‫.
با اینکه یه مقدار از حس و حالش کم می‌کرد‫.
آچار لوله خوبی‌های خودش رو داشت‫.
حالش توی اینه که اگه بخوام بیشتر بکشم می‌تونم بمونم‫.
دقیقاً چه حالی می‌ده؟
سر‫، ضعیف‌ترین نقطه انسانه‫.
این‌طوری که بهش ضربه بزنی‫.‫.‫.
تا خودت تستش نکنی‫، متوجه نمی‌شی‫.
خون همه‌جا پخش می‌شه‫.
اون موقع‌ست که قربانی‌ها دست‌وپا می‌زنن‫.
دقیقا همون موقعه بیشترین کیف رو میده‫.
این‌قدر حال می‌ده که نگو‫.
تماشاش خیلی منو خوشحال و سرخوش می‌کنه‫.
تو تستش نکردی‫، نمی‌دونی‫.
ای خدا‫.‫.‫. دیگه نمی‌تونم تحمل کنم‫.
چطور تحملش می‌کنه؟
این شغل به درد آدم‌هایی که ذهن ضعیفی دارن نمی‌خوره‫.
من ذهن ضعیفی دارم‫.
من برم بیرون‫.
می‌خوام برم دستشویی‫.
‫- می‌خوای بری دستشویی؟ ‫- آره‫.
یه لحظه صبر کن‫. الان کاراگاه‌ها میان‫.
‫- تو این‌جا می‌مونی؟ ‫- آره‫.
زود برمی‌گردم‫.
باشه‫. عجله‌ای نیست‫.
هی‫.
‫- همونی که علامت داده بودی واسه‌اش‫. ‫- آره‫.
به نظرت ‫این هم ‫کار ‫‫«نام کی‌ته‫»‌ هست؟
آره‫.
دقیقاً همون‌ جوری که دست های اون پسر ده ساله بسته شده بود‫،
انگشت‌های ‫‫‫‫‫«نام کی‌ته‫» هم بسته شده بود‫.
پس باید ازش بازجویی کنیم‫.
پرونده این تا کجاها رفته‫!
من برگردم تو‫.
هایونگ‫.
می‌تونی باقیش رو بسپاری به کاراگاه‌ها‫.
نیازی نیست همه کارها رو تو انجام بدی‫.
‫‫‫‫«نام کی‌ته‫» با من راحته‫.
‫- من زود می‌تونم ازش اعتراف بگیرم‫. ‫- آره‫، درسته‫.
ولی با این حرف‌های وحشتناکی که این می‌زنه‫.‫.‫.
بهتر نیست خودت رو قاتی نکنی؟
من اگه می‌خواستم ادامه ندم‫.‫.‫.
اصلاً شروع نمی‌کردم‫.
درسته‫.
الکی نگران شدم‫.
برمی‌گردم‫.
[اتاق بازجویی]
زود می‌ترسی‫. درسته؟
من؟
جرم‌هات رو توی گیونگی-دو و سئول انجام می‌دادی‫.‫
توی محله‌هایی که بهت نزدیک بودن‫.
خب‫، اگه می‌رفتم سراغ جاهای دیگه و گیر می‌افتادم‫، چی؟
به خاطر جرم بی‌نقص؟
‫- واسه همین با تموم نیرو می‌دویدی؟ ‫- تو از کجا می‌دونی هر روز می‌دویدم؟
‫- هر روز می‌دویدی؟ ‫- پس نمی‌دونستی‫.
فکر کردم می‌دونی‫، واسه همین تعجب کردم‫.
دیدم روش‌های دویدن رو توی یادداشت‌هات می‌نوشتی‫.
روزی ده دور‫، دورِ زمین مدرسه می‌دویدم‫. بلا استثنا‫.
بیشترین چیزی که توش اعتماد به نفس دارم‫،‌ دویدنه‫.
وایسا‫.‫.‫. نه‫.
توی کشتن هم خوبم‫.
محله‌های مختلف رو که چک می‌کردم‫،
دلم خواست بوسان رو هم ببینم‫.
ولی اگه می‌رفتم‫، گیر می‌افتادم‫.
وقتی همه خبرها در مورد تو حرف می‌زدن‫، ترسیدی؟
چرا بترسم؟
که گیر بیفتی‫.
گو یونگ‌چون‫.
اون گفت من می‌ترسیدم؟
چرا بحث اونو وسط می‌کشی؟
اون یه خاک‌برسره‫.
از فرار کردن از پلیس خوشم میومد‫. خیلی هیجان‌انگیز بود‫.
‫- هیجان‌انگیز بود؟ ‫- آره‫.
دلت واسه اون آدم‌ها نمی‌سوخت؟
چرا دلم بسوزه؟
اصلاً ککم هم نمی‌گزید‫. عذاب وجدان هم نداشتم‫.
فقط دلم می‌خواست آدم بکشم‫.
وقتی توی تلویزیون دیدم که چی کار کردم‫، احساس قهرمان بودن کردم‫.
به کشتن اون آدم افتخار می‌کردم‫.
بعدش حس کردم تلویزیون‫.‫.‫.
چته؟
به خودت افتخار می‌کردی و احساس قهرمان بودن می‌کردی؟
تو یه بچه ده ساله در بون‌گو رو بردی توی جنگل‫.‫.‫.
و با بند کفش دست هاش رو بستی‫.‫.‫.
بعدش هم اون بلایی که توی بچگی سرت اومده بود رو سرش آوردی‫.
درست میگم؟
چرا یهو عصبانی شدی؟
اگه اعتراف کنم‫، چیزی عوض می‌شه؟
اگه اعتراف نکنی‫،
امثال گو یونگ‌چون به نام خودشون تمومش می‌کنن‫.
لعنتی‫.
کار خودم بود‫.
[پسرک مشغول فوتبال بازی کردن با دوستانش بود]
اون لحظه داشت چی کار می‌کرد؟
‫- داشت با توپ بازی می‌کرد‫. ‫- دقیق بگو‫.
فوتبال‫.
راضی شدی؟
جزئیات رو به بقیه کاراگاه‌ها میگم‫.
الان می‌تونم باقی ماجرا رو تعریف کنم؟
از صحبت کردن در مورد این چیزها لذت می‌بری؟
باحاله‫.
تا حالا هیچ‌کس این‌طوری به حرف‌هام گوش نداده بود‫.
چرا فکر می‌کنی بقیه دوست ندارن باهات حرف بزنن؟
چون همه نرمالن‫،‌ ولی من انگار روانی‌ام‫.
روانی؟
خب‫.‫.‫. گیج و مضطربم‫.
همون گیجیه دیوونه‌ام می‌کنه‫.
بقیه منو عجیب می‌دونن‫.
وقتی آدم می‌کشتی‫، از این احساسات خالی می‌شدی؟
بهت گفتم که‫.
واسه همینه که نمی‌تونم دست بکشم‫.
وقتی طرف رو با چاقو می‌زنم‫،
اون بخش‌هایی که باعث می‌شن خون فوران بشه رو نمی‌زنم‫.
یا توی دنده می‌زنم یا توی شکم‫.
این‌طوری احساسات مختلفی رو تجربه می‌کنم‫.
باید چهره‌شون رو می‌دیدی‫.
تا خودت نبینی‫، نمی‌فهمی‫.
دلم می‌خواد دوباره تکرارش کنم‫.
به نظر من تو هیولا نیستی‫.
خودت چی فکر می‌کنی؟
تو قهرمان نیستی‫.
تو یه روانی عصبی هستی که فقط بلده چاقو دستش بگیره‫.
درست میگی‫.
من که اینو انکار نکردم‫.
بذار ادامه بدم‫.
می‌خوای ادامه بدی؟
از بس توی خودم ریختم کلافه شدم‫.
الان وقتشه دیگه‫.
بمون و گوش بده‫.
بین تموم روش‌های کشتن‫،
روش مورد علاقه‌ام‫، ضربه زدن به سره‫.
بهت گفتم که‫.‫.‫. از دست و پا زدنه خوشم میاد‫.
وقتی دست و پا می‌زنن‫، تماشاشون خیلی باحاله‫.
یکی رو که می‌کشم‫، سرخوشی‌ایه‫.‫.‫.
یکی دو هفته باهام می‌مونه‫.
ولی بعد از یه مدت‫،
دوباره اون عطش کشتن‫، خیلی تندتر سراغم میاد‫.
عطشم که قوی‌تر میشه‫،
دیگه می‌تونم برم بیرون و آدم بکشم‫.
بذار یه بار دیگه بکشم‫.
همین یه بار بذار برم بیرون‫.
به اون حس سرخوشی نیاز دارم‫.
کاراگاه‫.
‫- کاراگاه؟ ‫- بله؟
گوشت با منه؟
‫- نام کی‌ته‫. ‫- بله؟
به نظرت ناحقه که تو گیر افتادی؟
آره‫، ناحقه‫.
اگه گیر نمی‌افتادم‫،
کل کشور رو می‌چرخیدم و آدم می‌کشتم‫.
اون وقت‫، بهترین قاتل سریالی کشور می‌شدم‫.
حالا که فکرش رو می‌کنم‫، حیف شد‫.
دیگه نمی‌تونم این کارو بکنم‫.
درست میگی‫.
دیگه نمی‌تونی این کارو بکنی‫.
خوب شد‫.
نگران شده بودم‫.
اومدی؟
برگشت‫.
به پرونده بون‌گو‫.‫.‫.
اعتراف کرد‫.
عجب آدمی‌ایه‫.
پس بگو چرا معروف شده بودی‫.
فکر نمی‌کردم بازم اعتراف کنه‫.
خسته نباشی‫.
ممنونم‫.
آره‫. بریم‫.
خسته نباشید‫.
شما خسته نباشید‫.
خسته نباشید‫.
بازپرس سونگ‫.
این مال شماست‫.
گفتن تمیز نگهش دارم‫.
داشت یادم می‌رفت‫.
ممنونم‫.
‫- چرا انداختیش؟ ‫- ‫«نام کی‌ته‫» ازش استفاده کرده بود‫.
این‌جا‫.
نام کی‌ته‫!
برید کنار‫!
در حالی که پرونده آدم‌ربایی و قتل پسر دبستانی‫.‫.‫.
ساکنِ بون‌گو در گیونگی-دو باز مانده بود‫،
نام کی‌ته امروز اعتراف به انجام این جرم کرد‫.
امروز بعد از ظهر‫، نام کی‌ته به دادگاه برده شد‫.
او به تمام جنایت‌های دو سال اخیرش‫.‫.‫.
اعتراف کرد‫.
ظاهراً سه قتل و پنج تلاش بر قتل صورت گرفته‫.‫.‫.
در جنوب غرب سئول‫،
پرونده قتل و آتش‌افروزی در موگو‫،
پرونده قتل ایم‌یونگ‫،
دو قتل در گون‌پو‫.‫.‫.
و آدم‌ربایی و قتل‫.‫.‫.
‫- در بون‌گو نیز کار او بوده‫. ‫- یون‌جی‫.
واقعاً نمی‌خوای بری پیگیر این پرونده بشی؟
دادگاه باید بر این اساس‫.‫.‫.
خب که چی؟ یعنی من برم؟
باشه‫، خودم می‌رم‫.
بعدش تصمیم می‌گیرن که آیا اتهام جدیدی هم به او وارد کنند یا نه‫.
نام کی‌ته‫!
‫‫«چوی یون‌جی‫» بد نیست‫، ولی اون فوت کوزه‌گری رو نداره‫‫.
سونگ هایونگ واسه‌اش دون می‌پاشید‫، اون هم کل قصه رو واسه‌اش تعریف می‌کرد‫.
توی این هیری‌ بیری‫، به فکر بازمانده‌ها افتاده؟‫!
واقعاً‫.
توی چشم‌های قربانی‌هاش نگاه می‌کرد و می‌کشتشون‫.
یعنی چی تو ذهنش بود؟
اگه بتونم یه مصاحبه گیر بیارم‫، خیلی خوب میشه‫.
خداحافظ‫.
اوه‫.‫.‫. بازپرس سونگ‫. سلام‫.‫.‫.
چی؟ چی کار می‌کنی؟
تو هیچ فرقی با ‫‫‫«نام کی‌ته‫» نمی‌کنی‫.
چی گفتی؟
دیوونه شدی‫، عوضی؟
لعنتی‫. ولم کن‫. میگم ولم کن‫.
چطور جرئت می‌کنی دست رو یه خبرنگار بلند کنی؟
از این کارت پشیمون میشی‫.
من ازت شکایت می‌کنم‫.
گوش کن‫.
امثال تو‫، می‌خوان صرف نظر از احساسات قربانی‌ها‫.‫.‫.
همه‌چی رو بدونن‫.
برو خدا رو شکر کن که من ازت شکایت نمی‌کنم‫.
به خاطر استفاده بدون اجازه از عکسم‫.
روانی دیوونه‫.
کی اینو درست کرده؟
بابا‫.
چطوری؟
چقدر هوا خوبه‫.
غذات چه خوشمزه شده‫، گلم‫.
شام چی بخوریم؟
پیتزا چطوره؟
وایسا تا منم بیام‫!
کاراگاه‫.
‫- کاراگاه؟ ‫- بله؟
سونگ هایونگ‫.
کاراگاه‫.
از بدشانسی دختره بود‫.
تقصیر خودش بود‫‫. می‌خواست توجه‌ام رو جلب نکنه‫.
به من نگاه کن‫.
منم از سر مفت‌خوری اومدم این‌جا‫.
نمی‌گم حق دارم‫،
ولی کشتن یه جورایی شغل منه‫.
چون می‌خوام عمر طولانی داشته باشم‫.
که بتونم آدم‌های بیشتری رو بکشم‫.
هر وقت می‌دیدم تو روش نمی‌ایسته‫،
عصبانی می‌شدم‫.
دست‌ها و پاها‫ رو‫.‫.‫.
قطع کن و دو نیمشون کن‫. چند تا می‌شن؟
مرز دستشویی رو یادتونه؟
مرز دستشویی‫.‫.‫.
خطی بود که این دنیا رو از اون دنیا جدا می‌کرد‫.
مرز بین مرگ و زندگی‫‌ای که‫.‫.‫.
فقط و فقط من تعیینش می‌کردم‫.
[اورژانس]
هایونگ‫! کمک‫!
بچه‌ام افتاد تو آب‫!
وای نه‫! چی کار کنم؟
می‌دونی عمق آب‫.‫.‫.
چقدر ترسناکه؟
حتماً اون هم خیلی ترسیده و ناراحت بود‫.
ای خدا‫. سرده‫.
می‌خوام برم دریاچه ده‌جونگ‫. کدوم طرف برم؟
بله؟
نترسید‫.
من تا حالا این‌جا نیومدم‫.
از اون طرف‫.
به چهار راه که رسیدی‫، بپیچ راست‫. بعدش برو مستقیم‫.
چهار راه بعدی که رسیدی‫، بپیچ چپ‫.‫.‫.
مسیرت کجاست؟
بله؟
اگه بخوای‫، می‌تونم برسونمت‫.
نه‫، نیازی نیست‫. با اتوبوس می‌رم‫.
این‌قدر بد به دلت راه نده‫.
مسیرمه‫.
اگه هم‌مسیریم که برسونمت‫.
این‌طور تو هم دریاچه ده‌جونگ رو بهم نشون می‌دی‫.
به درد منم می‌خوره‫.
اتوبوس طول می‌کشه تا بیاد‫.
مطمئنم که خیلی سردته‫.
ولش کن‫. میشه یه بار دیگه مسیر رو بگی؟
به چهار راه که رسیدم برم سمت راست‫‫، بعدش‫.‫.‫.
چی بود؟
به یه چهار راه کوچیک می‌رسید‫.
‫- بعدش سمت راست‫. ‫- یه لحظه‫. بذار بنویسم‫.
ای خدا‫. کاغذ نیاوردم‫.
خب‫، سوار شو که هم من راحت بشم هم تو‫.
سردت نیست؟
باشه‫، پس سوار می‌شم
مشکلی نیست‫.
بفرما تو‫.
‫- حتماً خیلی سردته‫. ‫- ممنون‫.
فکر کنم سگ دوستی‫.
من همین‌جا پیاده می‌شم‫.
بعدش بپیچ سمت چپ‫.
اون‌جا‫.
همین‌جا خوبه‫.
ردش کردی‫.
باید می‌پیچیدی سمت راست‫.
پیاده‌ام کن لطفاً‫.
من همین‌جا پیاده می‌شم‫.
ماشین رو نگه دار‫.
چی کار می‌کنی؟
نگه دار‫.
ساکت باش‫.
نگه دار‫! اگه نگه نداری‫، زنگ می‌زنم پلیس‫.
الان زنگ می‌زنم پلیس‫.
باز کن‫! میگم باز کن‫!
لعنتی‫.
«مترجم: سمیر نعمتی نژاد»