‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫جنایتکارهای وحشتناک‌تری هم پیدا میشن.
‫این تیم همیشه زحمت می‌کشه.
‫ولی هنوز هم یکی باید باشه ‫که برای اتفاقات احتمالی آماده باشه.
‫باید یه پرونده رو قبول کنی.
‫اون و همسرش دو هفته پیش ‫توی خونه‌شون به قتل رسیدن.
‫همه جا پول ریخته بود ‫ولی حتی بهش دست هم نزده بود.
‫میگن از روی کینه بوده ‫که مثل سرقت صحنه‌سازی شده.
‫چی؟ تمیزه.
‫قربانی‌ها زورشون کمتر بوده ‫و بدون هیچ مقاومتی کارشون تموم شده.
‫[پرونده قتل خانوادگی گونکوک‌دونگ]
‫یه نوع جرم سازمان‌یافته ‫طبق نقشه انجام شده.
‫این راهی برای ابراز...
‫احساسات قاتله ‫که به خاطر کینه‌ای که داشته ایجاد شده؟
‫کفش‌های کوهنوردی.
‫این یکی از سوسونگ‌دونگ، گانگنامه.
‫و این یکی از گونگوک‌دونگ، جونگنو هستش.
‫از مناطق مختلفن ‫ولی مجرم یکسانه؟
‫[جینجونگ‌دونگ، گانگنام‌گو]
‫یه پرونده‌ی دیگه هم توی جینجونگ‌دونگ بود.
‫تو که بازرس نیستی. چرا اومدی؟
‫لطفا. من باید صحنه‌ی جرم رو بررسی کنم.
‫هی. نشنیدی چی گفتم؟
‫گفتم گم شو، عوضی!
‫لعنتی.
‫این مهمه.
‫قربانی به وسیله‌ی یه جسم غیرنوک‌تیز ‫مورد اصابت قرار گرفته.
‫و گاو صندوق هم دست‌نخورده مونده.
‫مجرم به مناطق مختلف رفته ‫و تنها هدفش کشتن بوده.
‫این سومین قتله.
‫این یه قتل سریالیه.
‫[هوانگهوادونگ، جونگنوگو]
‫سریع برید به صحنه‌ی هوانگهوادونگ.
‫یه شهروند سالمند به قتل رسیده.
‫چرا یهویی آتیش زده؟
‫قبلا این کار رو نمی‌کرد.
‫مطمئنم با یه موقعیت غیرمنتظره روبرو شده.
‫یا می‌خواسته ردهای ناخواسته رو ‫از بین ببره.
‫یا ممکنه ردی از خودش بوده باشه.
‫این فیلم دوربین مداربسته‌ست.
‫ما فیلم از پشت سر مجرم رو داریم.
‫بیاین پیام هشدار منتشر کنیم.
‫می‌خوای با یه فیلم ‫از پشت سر مجرم این کار رو کنیم؟
‫یعنی میگی بهش هشدار بدیم
‫- که ممکنه دستگیر بشه. ‫- درسته.
‫تنها راهی که میشه ‫جلوی قتل بعدیش رو گرفت همینه.
‫تصویر یه مردی رو نشون میده ‫که کت مشکی تنشه رو داره راه میره.
‫پلیس مرد توی تصویر رو...
‫حتی بعد از انتشار پیام هشدار...
‫- حداقل یه اطلاعاتی بهمون بدین! ‫- یه چیزی بهمون بگین.
‫بیشتر از سه ماه گذشته
‫و پلیس هنوز هیچ سرنخی از مجرم نداره.
‫تصمیم برای جستجوی عمومی.
‫ این راه نجات پلیسه یا آغاز فلاکت؟
‫به خاطر اینکه قایم بشه دیگه جرمی نکرده؟
‫یا هنوز داره واسه یه جرم دیگه ‫برنامه‌ریزی می‌کنه؟
‫حتی یه روز هم از دست نمیدی.
‫ما نمی‌دونیم کی دوباره جرم‌هاش شروع میشه.
‫ما می‌گیریمش. قطعا.
‫اگه مجرم روش قتلش رو تغییر داده باشه چی؟
‫اون وقت چیکار کنیم؟
‫- پس پلیس داره چیکار می‌کنه؟ ‫- دقیقا.
‫هنوز نتونستن همچین عوضی‌ای رو بگیرن.
‫- درسته. ‫- آره.
‫[با چاقوی کمپینگ مورد اصابت قرار گرفته]
‫[12 فوریه 2004 ‫شین‌هونگ‌دونگ 2، یونگ‌دنگپوگو]
‫[شیر]
‫[گزارش روزانه‌ی پرونده]
‫[قربانی پارک سویون]
‫[قربانی در 12 فوریه 2004، ‫در راه بازگشت به خانه...
‫از ناحیه‌ی قفسه سینه، شکم و پهلو ‫مورد حمله قرار گرفته.]
‫خیلی سرده. ‫هی داخل گرمه.
‫- زود اومدی. ‫- اومدی؟
‫خیلی زود اومدی.
‫- آره، همینطوره. ‫- آدم یخ می‌زنه.
‫- بیرون خیلی سرده، نه؟ ‫- آره.
‫بازرس سونگ.
‫هفته‌ی پیش وقتی داشتم به اولین ماه کامل سال ‫نگاه می‌کردم، یه آرزویی کردم.
‫چه آرزویی؟
‫چهار سال شده که عضو تیم شدم.
‫واقعا امیدوارم امسال بتونین شروع کنین
‫و با من خودمونی حرف بزنین.
‫هی، بیخیال. ‫چهار سال شده.
‫ووجو میگه آرزوش اینه.
‫ووجو، دنیای ما! ‫نمی‌تونی آرزوش رو برآورده کنی؟
‫جوک گفتین؟
‫پس از الان به بعد خودمونی حرف می‌زنم.
‫واقعا؟
‫اگه می‌دونستم انقدر راحته، ‫خیلی وقت پیش بحثش رو پیش می‌کشیدم.
‫من هم باید خیلی وقت پیش ‫این کار رو می‌کردم.
‫زیادی طول کشید.
‫داری تبعیض قائل میشی؟
‫به جوک‌های من نمی‌خندی.
‫ولی به جوک بی‌مزه‌ی اون خندیدی.
‫چون من رو دوست داره خندید، ‫نه به خاطر بامزه بودنم.
‫درسته.
‫حالا خیلی هم قیافه داری که عاشقت بشه.
‫خیلی بی‌رحمی.
‫چیزی که الگوی مشابه داشته باشه ندیدی؟
‫- نه، الگوی مشابه نیست. ‫- بذار ببینم.
‫[گزارش روزانه‌ی پرونده]
‫یه پرونده‌ی ضرب و شتم...
‫هیچی.
‫امیدوارم متوقف شده باشه.
‫هر کاری که بکنه هم...
‫ما باید کار خودمون رو انجام بدیم.
‫ما می‌تونیم.
‫[گزارش آنالیز جرم]
‫چرا داری گزارش آنالیز رو می‌خونی؟
‫به امید اینکه یه سرنخی پیدا کنم.
‫سرنخ، آره جون خودت.
‫به لطف اون سونگ هایونگ احمق،
‫از پلیس به خاطر بی‌کفایتی داره انتقاد میشه.
‫و حالا، مجرم پنهان شده.
‫کجا میری؟
‫چرا برات مهمه؟
‫اوه، رکورد زد.
‫هنوز نیم ساعت هم نشده که اومده اینجا.
‫[قتل هوانگهوادونگ]
‫زمان داره می‌گذره ولی ‫نمی‌دونیم این عوضی کجاست.
‫- اوه، زود اومدین. ‫- سلام.
‫چطورین؟
‫ووجو، قبل از اینکه بری سلام کن.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫این پرونده باعث شد حس کنم به مطالعه نیاز ‫دارم، بنابراین امروز بهتون ملحق میشم.
‫فکر خوبیه.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- خیلی خب، زود باش.
‫وقتی ووجو برگشت شروع می‌کنیم.
‫- بشینین. ‫- می‌تونین اینجا بشینین.
‫استادها.
‫توی این دنیا کلی عوضی هست
‫که باید کلی مطالعه بکنیم.
‫در مورد قتل سریالی سالمندهای ثروتمند.
‫سلاح قتل هنوز شناسایی نشده، درسته؟
‫نه، هنوز نشده.
‫چه چیزی باعث ایجاد زخم مثلثی میشه؟
‫هر سلاح غیر نوک‌تیزی که...
‫فکرش رو بکنین رو چک کردیم ولی هنوز ‫چیزی که باهاش مطابق باشه پیدا نکردیم.
‫خراشیدگی، خونریزی زیرپوستی،
‫و پارگی.
‫در ضمن با در نظر گرفتن عمق فرورفتگی، ‫نمی‌تونه سلاح سبکی باشه.
‫با توجه به وزن و نیروش، ‫ممکنه یه چکش فولادی باشه،
‫ولی اون‌ها معمولا یا گردن یا تیز.
‫و چون بلندن، ‫حمل کردنش آسون نیست.
‫سروان کوک، کم کم دارم فکر می‌کنم ‫حدستون ممکنه درست باشه.
‫من رو نگران می‌کنه.
‫اینکه مجرم خودش سلاح رو ساخته؟
‫اگه درست باشه، نمی‌تونیم شناساییش کنیم.
‫تا حالا کسی رو ندیدم که ‫برای قتل انقدر تلاش کرده باشه.
‫- خریدم. ‫- خیلی سرده.
‫راستی، خانم توی اون ساختمون خوبه؟
‫- فکر کنم. ‫- وای خدای من.
‫اگه مرده باشه...
‫- تو اون ساختمون. ‫- وای خدا.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫دیشب، خانمی که طبقه‌ی دوم زندگی می‌کنه، ‫نزدیک بود بمیره.
‫خدا رو شکر نمرد.
‫یه غریبه تعقیبش کرد و بهش چاقو زد.
‫نمرده؟
‫هنوز زنده‌ست؟
‫ریچارد چیس هم توی بچگی ‫توسط پدر و مادرش اذیت شده.
‫تختش رو خیس می‌کرده، آتیش راه می‌انداخته ‫و حیوون‌ها رو اذیت می‌کرده
‫که همه توی قاتل‌های سریالی مشترکن.
‫اون بزرگسال‌ها و بچه‌ها رو ‫به طرز وحشیانه‌ای کشته.
‫هیچ کینه‌ای هم ازشون نداشته.
‫چرا قربانی‌های تصادفی رو ‫به طرز بی‌رحمانه‌ای می‌کشته؟
‫اکثر قاتل‌هایی مثل اون ‫معمولا به خاطر لذت خودشون قتل می‌کنن.
‫برای لذت؟ نه به خاطر خشم؟
‫این وحشتناک‌ترین قسمتشه.
‫این یعنی کشتن خوشحالشون می‌کنه.
‫کشتن راضی‌شون می‌کنه
‫واسه همین نمی‌تونن دست بردارن.
‫هی جسورتر میشن ‫و دنبال لذت‌های بزرگتر میرن.
‫درسته.
‫واسه همینه که اون جسد رو تیکه تیکه می‌کرده ‫و سعی می‌کرده آدمخواری هم بکنه.
‫قاتل‌هایی که مشکل دارن ‫مرتکب همچین کارهایی میشن.
‫بنابراین پرونده‌های ریچارد چیس ‫اغلب توی دسته‌ی مشکل دار
‫و قتل‌های روانی تقسیم میشن.
‫قتل‌های روانی؟
‫درسته.
‫روشی که قربانی‌هاش رو مثله می‌کرده ‫الگوی خاصی رو نشون نمیده.
‫اصلا الگویی نداره.
‫اون زیاد در مورد ‫آناتومی بدن انسان نمی‌دونست
‫و سعی هم نکرده مطالعه کنه.
‫درسته، ‫ حتی به خودش زحمت هم نمی‌داد
‫صحنه رو تمیز کنه.
‫حتی سعی هم نمی‌کرد شواهد رو پنهان کنه.
‫بنابراین می‌تونیم بگیم
‫که قتل‌های چیس غیرسازمان‌یافته بودن.
‫اون یه قربانی تصادفی انتخاب می‌کرده ‫و از پیش انتخاب‌شده نبوده.
‫و حتی وقتی سر صحنه دستگیر شد هم ‫خیلی گیج بوده.
‫به علاوه، ‫بیماری اسکیزوفرنی هم داشته.
‫پرونده‌هاش ‫قتل‌های غیرسازمان‌یافته‌ی معمولی بوده.
‫ما یه لیست از بیماران روانی‌تون ‫از سال 1999 می‌خوایم
‫چطوری می‌تونی توی اتاق کنفرانس بمونی؟
‫هنوز داری پوشش میدانی میدی ‫و مقاله می‌نویسی.
‫من اشتیاقت رو درک می‌کنم ‫ولی زیردست‌هات ازت متنفر میشن.
‫مگه دوتامون عادت به این نداریم ‫که بقیه ازمون متنفر باشن.
‫نگران نباش.
‫من نه.
‫چی داری میگی؟ ‫زیردست‌های تو خیلی بیشتر ازت متنفرن.
‫خب؟
‫برام انجامش میدی یا نه؟
‫باید قاتل سریالی رو بگیریم.
‫می‌دونی که سرمون شلوغه.
‫بیخیال. اینجوری نباش.
‫البته، ‫آقای کواک می‌دونه چقدر سرتون شلوغه.
‫هر دفعه یکی از دخترهاش گم میشه ‫گزارش ثبت می‌کنه
‫ولی انگار پلیس اهمیتی نمیده
‫واسه همین مضطرب میشه.
‫عجب!
‫هی، اینجا!
‫اومد.
‫ایشون کارآگاه هستن. سلام کن.
‫خبرنگار ایم خیلی تعریفتون رو می‌کنن.
‫سلام رئیس کیم.
‫من کواک مان‌هیون هستم.
‫نیازی نبود این کار رو کنی.
‫بیخیال. شما دوتا باید هم رو ببینین.
‫- مجبورتون نمی‌کنم. ‫- نه.
‫به هر حال، اگه من رو ‫توی اداره‌ی پلیس دیدی تظاهر کن نمی‌شناسی.
‫همیشه همین کار رو می‌کنم. ‫نگرانی یهویی بگم سلام؟
‫کی می‌دونه؟
‫تنها چیزیه که توی ‫کار کارآگاهی یاد گرفتم
‫اینه که هیچوقت به کسی اعتماد نباید کرد.
‫- چی شد اومدی اینجا؟ ‫- سلام قربان.
‫از وقتی تیم بد شد نیومدم اینجا
‫و هنوزم کثیف به نظر میاد.
‫هی، آب داری؟
‫- آب؟ ‫- بیخیال.
‫نمیشه فهمید اینجا مخفیگاه قاتله
‫یا یه مخفیگاه برای گرفتن قاتل.
‫اومدی اینجا دعوا کنی؟
‫هی، اون علامت‌های قرمز.
‫اونا چی‌ان؟
‫امروز صد و پنجاه و چهارمین روزه ‫که از رخ دادن اولین پرونده می‌گذره.
‫و صد و پنجمین روز ‫که از پیام هشدارمون می‌گذره.
‫شماها اصلا ‫تاریخ تولد خانواده‌تون رو یادتونه؟
‫اگه می‌خوای جلوی ما رو بگیری برو.
‫به این زودی بیرونم می‌کنی؟
‫دیگه رئیس گروه جرائم خاص ‫چرا باید بیاد اینجا؟
‫وای خدای من. ‫روانی‌ای چیزی هستی؟
‫یه گرگ ترسناک ‫داره اطراف لونه‌ی خرگوش پرسه می‌زنه.
‫تا وقتی گرگ رو نگیریم، دست نمی‌کشیم.
‫ختم کلام.
‫باشه. فهمیدم.
‫فقط مراقب باش و از دید ‫بونگ‌شیک و سروان یون دور بمون.
‫تو رئیس تیم هستی، ‫باز هم محتاطانه عمل می‌کنی؟
‫چی؟ مگه خودت جلوی زیر دست‌هات ‫محتاطانه عمل نمی‌کنی؟
‫سروان یون که هیچ،
‫ولی بونگ‌شیک اخلاق خیلی بدی داره.
‫من هم همینطور.
‫حالا چی میگی؟ ‫باید برم و تفنگم رو پر کنم؟
‫اون دیوانه قطعا ماشه رو می‌کشه.
‫مشکل اینه.
‫با اون اخلاقش ‫داره توی پرونده‌های همه دخالت می‌کنه.
‫باز هم نی‌تونیم بشینیم ‫و دست رو دست بذاریم.
‫ما نمی‌دونیم قاتل کی شروع می‌کنه.
‫اینطور نیست که ندونم! ‫لعنتی.
‫سرم درد می‌کنه.
‫من میرم. ‫اینجا دوباره داره بهم سردرد میده.
‫یه کم چایی می‌خواین...
‫ممنون که انقدر زود ازم پرسیدی.
‫چرا عصبانیتت رو ‫سر بچه به این خوبی خالی می‌کنی؟
‫وای خدا، طرف هم‌تیمی‌ات رو می‌گیری؟
‫خوب باش. من زیر نظر دارمت.
‫خداحافظ.
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫اومدم چون دلم برات تنگ شده بود. ‫راضی شدی؟
‫خداحافظ.
‫مطمئنم اومده بودی سرم غر بزنی!
‫صد و پنج روز؟
‫ای احمق‌های کله‌شق.
‫سلام.
‫یون ته‌گو هستم ‫از اداره‌ی پلیس کلان‌شهر سئول.
‫- شنیدم اطلاعات دارین. ‫- بله، من زنگ زدم.
‫هی!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چت شده؟
‫ما کارآگاه هستیم.
‫جدی؟
‫- ببخشید. ‫- خیلی خب، باشه.
‫لعنتی.
‫قطار در حال نزدیک شدن است.
‫لطفا پشت خط ایمنی بایستید.
‫فکر می‌کنی با اضطراب بیهوده ‫زندگی می‌کنیم؟
‫به خاطر شغلمونه.
‫[هان جونگ‌یونگ، ‫یون جونگ‌یون]
‫- وای خدا، چه بارونیه. ‫- سرده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- شما دوتا میرید داخل؟ ‫- بله.
‫- شما میرید بیرون؟ ‫- میرم بازار.
‫ببینم چی گرفتین.
‫خیلی خوبه.
‫- راستی. ‫- بله؟
‫« این راه نجات پلیسه یا آغاز فلاکت؟»
‫این یکی خیلی بی‌رحمانه بود.
‫حقیقته. چیه مگه؟
‫بازرس سونگ نشون نمیده
‫ولی بعد از انتشار پیام هشدار ‫خیلی توی تنگنا قرار گرفته.
‫این بازرس سونگ دقیقا کیه؟
‫یکی از دو نفری که ‫برای من خیلی محترمن.
‫تیم آنالیز رفتاری؟
‫تحلیلگرها؟
‫آره.
‫بعد از اینکه بازرس سونگ ‫توی اولین روز کاریم بهم اون حرف رو زد،
‫هیچوقت از ملحق شدن به این تیم ‫پشیمون نشدم.
‫مگه چی گفت؟
‫ازم پرسید چرا برای این تیم درخواست دادم.
‫واقعا هیچی به ذهنم نرسیدم، ‫فورا جواب دادم،
‫«چون به نظر خفن می‌اومد.»
‫و اون گفت،
‫قصه‌ی مرد نابینا و فانوس رو می‌دونی؟
‫یکی از یه مرد نابینا که داشت ‫توی یه جاده‌ی تاریک
‫با یه فانوس توی دستش راه می‌رفت، پرسید...
‫«تو که چیزی نمی‌بینی، ‫چرا فانوس دستت گرفتی؟»
‫فکر می‌کنی چرا این کار رو می‌کرد؟
‫می‌خواست بقیه خوب ببینن
‫و موقع راه رفتن نخورن زمین.
‫که اینطور. چه تاثیرگذار.
‫یه فانوس.
‫[قربانی‌ها: هان سوک‌هون، ‫یانگ کیونگ‌هی]
‫[کوان هیون‌سوک، زن 54 ساله]
‫پس اسمش رو به من هم بگو.
‫- بارزس سونگ هایونگ. ‫- سونگ هایونگ؟
‫- عزیزم. ‫- سلام.
‫- خیلی وقته منتظری؟ ‫- تازه پیاده شدم.
‫- خیلی بارون می‌باره. ‫- آره.
‫می‌تونی بذاریش اینجا؟
‫- بله. ممنون. ‫- خواهش.
‫- نوش جون. ‫- خدانگهدار.
‫وای خدا، چرا انقدر داره بارون می‌باره؟
‫من رسیدم.
‫مامان؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫ببخشید دیر کردم.
‫چرا گوشیت رو جواب نمی‌دادی؟
‫توی نونوایی جا گذاشتمش.
‫وقتی برگشتم، بسته بودن.
‫نیازی نیست این رو بگیری.
‫و از الان به بعد، ‫به من بگو اینا رو بگیرم.
‫نه.
‫من توی خرید مواد غذایی ‫از تو بهترم.
‫وای خدا، ‫خوشحالم زودتر سوپ رو درست کردم.
‫عزیزم، بهتره تو هم ‫توی جشن تولد هایونگ همراهمون باشی.
‫آسمان آبیه و ‫شکوفه‌های گیلاس کاملا شکفته شدن.
‫آب و هوا همچنان خوبه ‫و این بهمون دلگرمی میده.
‫دمای هوا فردا افزایش پیدا می‌کنه
‫و جنوب مثل اوایل تابستون ‫یه کم گرم‌تر میشه.
‫ولی هوا کمی خشک‌تر خواهد شد.
‫توی چونچونگ و گانگوون...
‫- اون چیه؟ ‫- گزارش روزانه‌ی پرونده.
‫گفتم که بعد از دیدن زندانی ‫برنمی‌گردم دفتر
‫و ووجو این‌ها رو داد بهم.
‫این بچه مثل گنجه، از کجا پیداش کردیم؟
‫هنوز هم از آدم‌های دورم شانس میارم.
‫من هم توی اون خوش‌شانسی حساب میشم؟
‫چرا؟ فکر می‌کنی حساب نمیشی؟
‫نگرانیت الکیه.
‫- هیچی نیست، مگه نه؟ ‫- نه.
‫نمی‌دونم این خوبه ‫یا اینکه اگه چیزی پیدا کنیم خوبه.
‫اگه می‌تونستم بفهمم که دیگه متوقف شده
‫یا روش قتلش رو عوض کرده ‫انقدر آشفته نبودم.
‫«زورگیری در منطقه‌ی مسکونی،
‫ضربه‌ی چاقو به پلهوی چپ ‫و جراحت شدید...»
‫«چاقوی کمپینگ؟»
‫- چاقوی کمپینگ؟ ‫- آره.
‫چرا؟
‫میشه دوباره ببینمش؟
‫- کدوم رو؟ شین‌هونگ‌دونگ4؟ ‫- آره.
‫یه پرونده‌ی آزار و اذیته.
‫- میشه ببینمش؟ ‫- کدوم رو؟
‫«15 آوریل، ساعت سه و نیم صبح. ‫منطقه‌ی مسکونی، به صورت آشکار.
‫قربانی خانم.
‫به خاطر ضربه‌ی چاقو
‫به پهلوی چپ به شدت آسیب دیده.»
‫- اسلحه یه چاقوی کمپینگ بوده.» ‫- چاقوی کمپینگ.
‫چاقوی کمپینگ.
‫[حمله با چاقوی کمپینگ]
‫میشه یه زنگ به ووجو بزنی؟
‫باشه. یه لحظه.
‫هی، ووجو.
‫میشه «چاقوی کمپینگ» رو سرچ کنی ‫و چندتا گزارش پیدا کنی؟
‫- چاقوی کمپینگ؟ ‫- آره، امسال رو چک کن.
‫یادمه خوندمش.
‫یه لحظه.
‫باید با اداره‌ی پلیس دونگجاک شروع کنی.
‫[گزارش روزانه‌ی پرونده‌ی2004]
‫[چاقوی کمپینگ]
‫- دوت تا جسد داره. ‫-دوتا؟
‫آره. توی شین‌‌هونگ‌دونگ5 ‫و شین‌هونگ‌دونگ 2.
‫هر دو پرونده واسه فوریه‌ی امسال هستن.
‫در مورد قربانی‌ها بهم بگو.
‫هر دوشون زن‌های 20 و خرده‌ای ساله بودن.
‫و به شدت آسیب دیدن.
‫هر دوشون توی گروه ‫آزار و اذیت دسته‌بندی شدن.
‫گزارش‌های پرونده رو چاپ کن.
‫بریم.
‫سروان یون.
‫این رو دیدین؟
‫پرونده‌هایی که توی گودونگ ‫و بوریم‌دونگ توی ژانویه و فوریه رخ داده.
‫سروان یون.
‫فکر می‌کنین همون شخصه؟
‫هر دو قربانی جراحات شدیدی داشتن.
‫به عنوان پرونده‌های ‫آزار و اذیت گزارش شدن.
‫هیچ کدوم از قربانی‌ها ‫چهره‌ش رو یادشون نمیاد؟
‫فقط وقتی داشته فرار می‌کرده، ‫پشت سرش رو دیدن.
‫هر دو قربانی گفتن که قدکوتاه و ریزجثه بوده.
‫ولی شاید یه کم زیاده‌روی باشه
‫که بگیم هر دوشون توسط همون شخص ‫مورد حمله قرار گرفتن.
‫ولی قتل شهروندهای سالمند و ثروتمند ‫توی مناطق مختلف رخ داده.
‫ولی حتی اگه فرض کنیم ‫روشش عوض شده باشه،
‫هنوز گیج‌کننده‌ست ‫چون قربانی‌ها نمردن.
‫هر دو قربانی...
‫چاقوی کمپینگ به شکمشون زده شده.
‫سلاح و محل اصابت چاقوها هم یکیه.
‫بر اساس این، می‌تونیم فرض کنیم ‫که مجرم یه نفره.
‫ولی مطمئن نیستم
‫که برای گزارش اطلاعات جناییه کافیه یا نه.
‫این قسمتش بیشتر از همه من رو اذیت می‌کنه.
‫یه مظنون با قد 170 سانتی‌متر ‫و جثه‌ی ریز.
‫شبیه همون کسیه که دنبالشیم.
‫این از اداره‌ی پلیس گوم‌چونه؟
‫بله. کارآگاه مسئول اونجا دوست منه.
‫و به تازگی همدیگه رو دیدیم.
‫وقتی در موردش بهم می‌گفت، ‫مشکوک به نظر اومد واسه همین بررسیش کردیم.
‫خب که چی؟
‫توی جلسه‌ی آخر، بازرس سونگ
‫احتمال اینکه اون ‫روش قتلش رو عوض کرده باشه رو بیان کردن.
‫یادمه اون روز این رو گفت.
‫واسه همین حواسمون بود که ببینیم ‫که آیا پرونده‌هایی هستن
‫که یه الگوی خاض داشته باشن.
‫پس این پرونده‌ها...
‫ممکنه توسط اون انجام شده باشه؟
‫منظورت اینه؟
‫چه حقیقت داشته باشه چه نداشته باشه ‫من رو اذیت می‌کنه.
‫ولی این یه قتل نیست.
‫برای گرفتن پرونده‌ها کافی نیست.
‫فقط دوتا پرونده‌ی آزار و اذیته.
‫بهمون اجازه بدین ‫این رو خودمون تحقیق کنیم.
‫وای خدا. ‫همه‌ش به خاطر اون عوضیه.
‫کم کم دارم همه چیز رو قتل سریالی می‌بینم.
‫همه‌ی پرونده‌ها فکرم رو می‌بره سمت اون.
‫من هم همینطور.
‫ولی این پرونده‌ها ‫به نظر نمیان سبک اون باشن.
‫چه اون باشه چه نباشه، ‫وقتی مشکوک شدیم
‫باید تحقیق کنیم.
‫حتی اگه وقتمون رو تلف کنیم، ‫بهتره که به خاطر امتحان نکردن
‫از دستش بدیم.
‫ووجو، گزارش‌ها رو گرفتی؟
‫پرونده‌های مهمی هستن؟
‫- هنوز مطمئن نیستیم. ‫- خودشه؟
‫یه احتمال کوچیک هست که ‫روشش رو تغییر داده باشه.
‫ما برمی‌گردیم. بریم.
‫برمی‌گردیم.
‫قربانی الان توی بیمارستانه.
‫به استراحت نیاز داره.
‫واسه همین نمی‌تونین ببینیدش.
‫- این اظهاراتشه. ‫- خیلی خب.
‫هی تعقیبش می‌کرده،
‫واسه همین کیفش رو پرت می‌کنه سمتش.
‫ولی به کیف علاقه‌ای نشون نمیده.
‫از کجا مطمئنین که چاقوی کمپینگ بوده؟
‫بر اساس اندازه‌های زخم‌های چاقو، ‫می‌دونستیم که چاقوی آشپزخونه نبوده.
‫قربانی هم گفت که چاقو کوچیک بوده.
‫اندازه‌ش نصف کف دست ماست.
‫چندتا عکس بهش نشون دادم.
‫و اون چاقوهای کمپینگ رو انتخاب کرد.
‫- شاهد عینی هم داشته؟ ‫- بله.
‫اون صدای جیغ شنیده ‫واسه همین پنجره رو باز کرده و داد زده.
‫بعدش مجرم فرار کرده.
‫اون قد کوتاه، لاغر، کچل بود ‫و یه لباس گرمکن کهنه پوشیده بود.
‫می‌تونیم ببینیمش؟
‫حتما.
‫و اون دوتا پرونده‌ی دیگه چی؟
‫دوتا پرونده‌ی دیگه؟
‫دوتا پرونده‌ی دیگه که ‫با همین روش توی فوریه رخ داده.
‫اینجا رو نگاه کنین.
‫- شین‌هونگ‌دونگ 5. ‫-خب.
‫شین‌هونگ‌دونگ 2.
‫باید از تیم مسئولش بپرسین. ‫من نمی‌دونم.
‫اون مسئولشه. ‫کارآگاه کیم بیا اینجا.
‫تا دم خونه‌شون تعقیبش کرد.
‫وقتی کلید انداخته تو در بهش چاقو زده.
‫انگار یه احمق به تمام معناست.
‫سعی کرده کیف پولش رو بدزده؟
‫بعد از چاقو زدن بهش، ‫بدون اینکه به کیفش دست بزنه رفته.
‫پس قربانی می‌خواسته بره داخل.
‫و اون عوضی یهو پریده روش.
‫بعد برش گردونده.
‫و شروع کرده به چاقو زدن.
‫چون شوکه شده چهره‌ش رو یادش نیست.
‫گفت که قد کوتاه بوده. آره.
‫حدودا 170 سانتی متر بوده.
‫نبود دوربین‌های امنیتی ‫توی نقطه‌ی کوری مثل اینجا
‫همیشه مشکله.
‫ولی امسال بیشتر از پارسال دوربین داریم.
‫این یه پیشرفته.
‫درسته. خوبه.
‫- ولی هنوزم بیشتر لازم داریم. ‫- درسته.
‫- اون خونه‌ست؟ ‫- بله، طبقه‌ی دوم.
‫اونجا جیغ کشیدم.
‫مجرم کجا بود؟
‫اونجا. زیر تیر برق.
‫به نظرم مشکوک بود، ‫واسه همین نگاهشون کردم.
‫یهویی، زنه شروع کردن به جیغ زدن.
‫واسه همین من هم داد زدم، ‫«هی داری چیکار می‌کنی؟»
‫وقتی داد زدم...
‫فرار کرد. ‫و خیلی هم سریع بود.
‫گفتی که قدش هم کوتاه بود.
‫آره قد کوتاه بود.
‫موهاش ریخته بود. ‫یه جاهاییش کچل بود.
‫کفش کوهنوردی نپوشیده بود؟
‫اون رو مطمئن نیستم.
‫درسته. خیلی دور بودین.
‫منظورت چیه که خیلی سریع بود؟
‫نور زیاد بود ‫و تونستم فرار کردنش رو ببینم.
‫همین کافی بود که بفهمی ‫خیلی سریع بوده؟
‫آره. از سرعتش غافلگیر شدم.
‫قربانی شک کرده که ‫نکنه یه وقت برای تلافی این اتفاق افتاده.
‫واسه همین فرض کردیم ‫ممکنه کار آشنا بوده باشه.
‫از دوستاش بازجویی کردیم.
‫توی هر پرونده ‫اثر انگشت یا مدرکی پیدا نکردین؟
‫درسته. اون قربانی رو تا دم خونه‌ش ‫تعقیب کرده انگار که مصمم بوده بهش حمله کنه.
‫دختره مطمئن نبوده که ‫داره تعقیبش می‌کنه یا نه.
‫ولی اون وارد ساختمون شده.
‫و یه چیز از کتش درآورده
‫و فورا بهش چاقو زده.
‫این پرونده توی گودونگ رخ داده.
‫ولی روشش با بوریم‌دونگ یکی بوده.
‫مکانش عوض شده ‫ولی باز هم هیچ شواهدی نبوده.
‫به علاوه، اون روز بارون هم می‌باریده.
‫یه چاقوی کمپینگ، ‫یه زخم چاقو توی شکم،
‫و هیچ چیز باارزش یا پولی هم ندزدیده.
‫به خاطر بارون متوجه نشده که ‫داره تعقیب میشه.
‫قربانی روی زمین بوده.
‫وقتی دیده یه ماشین داره میاد،
‫غافلگیر شده و فرار کرده.
‫مشخصات هم یکیه.
‫- ولی هنوز پیداش نکردین؟ ‫- اون قدکوتاه بوده.
‫و وقتی قربانی افتاده زمین، ‫پاهاش رو دیده.
‫کتونی پاش بوده.
‫کفش کوهنوردی نبوده؟
‫گفت که کتونی پاش بوده.
‫کتونی.
‫اینکه پول یا چیز باارزش ‫ندزدیده خیلی اذیتم می‌کنه.
‫نه؟
‫اون توی ژانویه و فوریه مرتکب جرم شده.
‫ولی توی آوریل، ‫تا الان مرتکب جرمی نشده.
‫این همون دوره‌ی دوری‌گزینیه ‫که تیم آنالیز گفت؟
‫بیا اول صحنه رو چک کنیم.
‫اینجاست؟
‫آره، همینجاست.
‫- خیلی روشنه. ‫- آره.
‫عجیبه.
‫سه نفر بعد از حمله ‫توسط یه چاقوی کمپینگ، به شدت مجروح شدن.
‫همه‌شون دیروقت و نزدیک صبح اتفاق افتاده.
‫همه‌ی قربانی‌ها جوون و خانم بودن.
‫تنها فرقی که داره ‫اینه که یکی توی کوچه بوده،
‫یکی دیگه جلوی خونه بوده.
‫توی مکان‌های متفاوت بهشون حمله شده ‫ولی سه پرونده با روش یکسان
‫نشون میده که ممکنه ‫پرونده‌های بیشتری هم باشن.
‫و توی شکم همه‌ی قربانی‌ها چاقو زده شده.
‫فکر می‌کنی خودشه؟
‫شک دارم.
‫اسلحه، روش قتل ‫و زمان جرم اصلا مطابقت نداره.
‫ولی به نظر جثه‌شون شبیه همه.
‫درسته، واسه همین نمی‌تونیم مطمئن بشیم.
‫ولی دونده‌ی سریعی بوده.
‫اگه انقدر واضح سریع بوده، فکر نمی‌کنم ‫ تونسته باشه با کفش‌های کوهنوری بدوئه.
‫درسته. با کفش‌های کوهنوردی ‫نمیشه سریع دویید.
‫یه عکس از پشت سرش هست ‫و می‌دونیم که کفش‌های کوهنوردی پوشیده.
‫احتمالا دیگه نمی‌پوشه.
‫ولی کسی که دنبالشیم....
‫قربانی‌ها رو با یه وسیله‌ی ‫غیرنوک‌تیز کشته و بهشون فرصت مقاومت نداده.
‫حتی اگه روشش رو عوض هم کرده باشه،
‫فکر نمی‌کنم از همچین ‫چاقوی کوچیکی استفاده کنه.
‫بیا فرض کنیم اونه.
‫همه‌ی این پرونده‌های آزار و اذیت، ‫اقدام به قتل بوده.
‫براش کافی نیست.
‫واسه همین سه بار ‫از یه سلاح استفاده نکرده.
‫اون جرائمش رو تکرار کرده.
‫یعنی چک نکرده ببینه ‫قربانی مرده یا نه، درسته؟
‫ولی این چیزی رو تغییر نمیده.
‫اون بعد از وارد شدن به خونه‌ها ‫هیچی از خودش به جا نذاشته.
‫قربانی‌هاش رو تعقیب می‌کرده؟
‫ممکنه شاعد عینی وجود داشته باشه. ‫چون آدم خیلی محتاطیه
‫همچین ریسکی رو نمی‌کنه.
‫اگه اون نباشه چی؟
‫از اونجایی که همه‌ی قربانی‌ها مجروح شدن،
‫دنبال یه قاتل نیستیم، بلکه دنبال ‫یه مرد خشن هستیم که مردم رو می‌دزده.
‫نه. اون به چیزهای قیمتی علاقه‌ای نداره. ‫اون دزد نیست.
‫اگه همون چیزی باشه ‫که حدس می‌زنیم چی؟
‫اگه قربانی‌ها فقط به خاطر اینکه...
‫اون نتونسته کارش رو تموم کنه ‫زخمی شده باشن چی؟
‫اون وقت...
‫دوتا قاتل سریالی توی این کشور داریم.
‫این یکی هم نمرده؟
‫همون اسلحه استفاده شده.
‫«چاقوی کمپینگ»؟
‫ببین، این سه تا مکان ‫از همدیگه دور نیستن.
‫اسلحه، مکان حمله،
‫و حتی زمان حمله. ‫این پرونده‌ها شباهت‌های زیادی دارن.
‫«به شدت زخمی شدن...»
‫چرا؟
‫چون قتل نیستن؟
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫کجا میری؟
‫سروان یون، ‫یه لحظه بیا اینجا.
‫گودونگ و بوریم‌دونگ.
‫این پرونده‌ها توی ژانویه ‫و فوریه‌ی امسال رخ دادن.
‫ما معتقدیم این‌ها توسط ‫همون مجرم قتل‌های سریالی انجام شدن.
‫در حال حاضر داریم تحقیق می‌کنیم.
‫همون فرد نیست.
‫چی؟
‫یه نفر دیگه‌ست.
‫جثه‌ش شبیهه.
‫به جز اون دیگه هیچ وجه اشتراکی ندارن.
‫از روش کار تا اسلحه‌ها، ‫همه چیزشون فرق داره.
‫مگه نگفتی شیوه‌ی قتل ‫ممکنه عوض شده باشه؟
‫آره، ممکنه عوض بشه.
‫ولی اون همین الانش هم تجربه‌ی ‫استفاده از اسلحه‌ی غیرنوک‌تیز رو داشته.
‫اسلحه‌ش رو با یه چیز کوچیکتر عوض نمی‌کنه.
‫پس احتمال اینکه این فرد ‫یه قاتل سریالی باشه کمتره.
‫این قربانی‌ها نمردن.
‫خوشبختانه زنده‌ن.
‫ولی این ممکنه مجرم رو عصبی‌تر کنه.
‫باید قبل از اینکه بره سراغ ‫یه قربانی دیگه دستگیرش کنیم.
‫چی داری میگی؟
‫این قاتل سریالی همینجوریش هم ‫بهمون کلی سردرد داده.
‫چطوری باید ‫یه قتلی که هنوز رخ نداده رو ردیابی کنیم؟
‫بیاین چهره‌نگاری کنیم.
‫آره، بیاین با چهره‌نگاری شروع کنیم.
‫همه‌ی قربانی‌ها زنده‌ان.
‫شاهدهای عینی هم داریم.
‫به قربانی‌ها شوک وارد شده ‫و چهره‌ش رو یادشون نمیاد.
‫بیاین هیپنوتیزم قانونی رو امتحان کنیم.
‫اون یه صورت لاغر داره.
‫[استفاده از هیپنوتیزم در ‫فرآیند تحقیق برای یافتن سرنخ]
‫چشمای ریز و بادومی داره.
‫و...
‫آهان.
‫اون یه کم کچله.
‫کجاش کچله؟ پیشونی؟
‫آره.
‫[سرویس جرم‌شناسی ملی]
‫همونطور که می‌دونین، ‫قاتل دنبال پول نیست.
‫[نتیجه‌ی چهره‌نگاری]
‫اگه به خاطر پول یا کینه نیست...
‫فقط یه هدف می‌تونه داشته باشه.
‫کشتن.
‫آره، تقریبا همین شکلی بود.
‫لاغر بود ‫و یه صورت لاغر این شکلی داشت.
‫خیلی دقیقه.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫بریم.
‫اومدین.
‫یه نگاه به این بندازین.
‫ما به شاهد نشون دادیم ‫و دقتش رو تایید کرد.
‫خوبه، نه؟
‫پس این عوضی ممکنه کسی باشه ‫که شهروندهای سالمند رو کشته.
‫این اون نیست.
‫نه.
‫بر اساس این احتمال که ممکنه ‫همون شخص باشه...
‫تحقیقات رو ادامه میدیم.
‫چه همون شخص باشه چه نباشه،
‫ما روی یه پرونده تحقیق می‌کنیم، درسته؟
‫- بله، درسته. ‫- خیلی خوب.
‫- بیا دوباره بررسیش کنیم. ‫- باشه.
‫این اتفاق دیر وقت...
‫زیر یه تیر چراغ برق رخ داده.
‫پرونده‌ی بوریم‌دونگ هم ‫زیر تیر چراغ برق رخ داده.
‫معمولا، مظنون‌ها ‫دنبال جاهای تاریکن که قایم بشن.
‫و قربانی‌ها از جلو ‫بهشون حمله شده نه از پشت.
‫از قصد صورتش رو نشون داده؟
‫- صبر کن. این رو ببین. ‫- باشه.
‫قربانی...
‫داشته راه خودش رو می‌رفته.
‫یهویی حس می‌کنه یکی داره تعقیبش می‌کنه.
‫کیفش رو پرت می‌کنه ‫که اون بگیره و بره.
‫ولی اون به کیف توجهی نمی‌کنه ‫و دوباره دنبالش میاد،
‫قربانی شروع می‌کنه به تند راه رفتن ‫و وحشت می‌کنه.
‫مجرم حتما باز هم تعقیبش کرده.
‫بعد یهویی...
‫چاقوش رو در میاره.
‫- صبر کن. ‫- از قصد اون رو برگردونده.
‫ولی ممکنه لحظه‌ای که ‫قربانی برگشته رخ داده باشه.
‫یکی از تشابهات این پرونده‌ها اینه که...
‫به شکم قربانی‌ها چاقو خورده.
‫از جلو چاقو خوردن.
‫توی بخش جنوب‌غربی اتفاق افتاده.
‫شاید توی این ناحیه زندگی می‌کنه.
‫چرا گروه جرائم خاص ‫فکر می‌کنه که این پرونده‌ها...
‫توسط همون مجرمی که ‫شهروندهای سالمند رو کشته، انجام شده؟
‫اون عوضی خونه‌های مجلل...
‫تو گانگنام و گانگبوک رو هدف می‌گرفت.
‫ولی همونطور که توی نقشه می‌بینین،
‫اینجا محله‌ی ثروتمندی نیست.
‫بیاین دوباره همه چیز رو مرور کنیم.
‫فرضیه‌ی ما اینه که...
‫به قربانی‌ها حمله کرده که اون‌ها رو بکشه.
‫و این حمله‌ها پنج بار...
‫توی جنوب‌غربی سئول رخ داده.
‫یعنی ممکنه ندونسته باشه ‫که قربانی‌ها نمردن.
‫وقتی بفهمه قربانی‌ها نمردن ‫روش کارش رو عوض می‌کنه؟
‫احتمالش زیاده.
‫اگه نمی‌دونسته که نمردن...
‫و اگه به خاطر همین ‫داره به یه روش کار می‌کنه،
‫هر وقت که بفهمه ‫این «حمله‌ها» ممکنه به قتل تبدیل بشن.
‫در حقیقت، ‫این چیزیه که خیلی نگرانشم.
‫اون وقت چطور می‌فهمه؟
‫احتمالا از طریق اخبار و روزنامه.
‫یا ممکنه دوباره بره سر صحنه‌ها.
‫گفتی موقع حمله بارون می‌باریده.
‫آره.
‫موقع بارون خوب نمیشه دید ‫که این ارتکاب جرم رو...
‫آسون‌تر می‌کنه.
‫به علاوه با انتخاب یه نقطه‌ی روشن...
‫از قصد می‌خواسته ‫صورتش رو نشون بده. چرا؟
‫اگه به خاطر کینه‌ی شخصی نبوده، ‫پس چرا صورتش رو نشون داده؟
‫چرا؟ چرا این کار رو کرده؟
‫واقعا نمی‌فهمم.
‫حادثه ساعت چند رخ داده؟
‫حدود ساعت 9 شب.
‫- بیا برگردیم سر صحنه‌ی بوریم‌دونگ. ‫- بله خانم.
‫پس از امروز به بعد هر روز اینجا رو ‫چک می‌کنیم، درسته؟
‫آره.
‫واقعا فکر می‌کنی مجرم ‫به صحنه‌ی جرم برمی‌گرده؟
‫اول اینکه باید خودمون رو ‫جای اون بذاریم.
‫چرا این ناحیه‌ها رو انتخاب کرده؟
‫دنبال جاهای راحت بوده
‫که بتونه حمله کنه و فرار کنه؟
‫یا با این ناحیه‌ها آشنایی داشته؟
‫وای خدا، حس می‌کنم ‫داریم وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫حس می‌کنم اومدیم اتفاقی که هنوز نیفتاده رو
‫تحت نظر بگیریمش.
‫نه، اینطور نیست. ‫داریم سعی می‌کنیم...
‫یه قاتل سریالی...
‫که مرتکب قتل شده رو ردیابی کنیم.
‫همون پرونده‌ست
‫ولی یادت باشه داریم ‫از یه منظر دیگه بهش نگاه می‌کنیم،
‫و فرض می‌کنیم همون شخصه.
‫[پورمه پارک، دونگجاک‌گو]
‫امروز صبح زود در پورمه پارک،
‫یه زن حدودا بیست ساله ‫بر اثر اصابت چاقو کشته شد.
‫به قربانی بارها چاقو زده شده
‫و وقتی پیدا شد ‫کلی خون از دست داده بود.
‫مردم از شنیدن فوت اون توی آمبولانس
‫توی راه بیمارستان، ناراحت شدن.
‫جرم توی یه نقطه‌ی کور ‫که هیچ دوربین امنیتی نداده رخ داده.
‫به دلیل نبود شاهد ‫پیدا کردن رد مجرم کار سختیه.
‫اهمیت داشتن ‫اقدامات امنیتی در پارک‌ها...
‫بالا رفته.
‫شهرداری سئول اعلام کرده که ‫چراغ‌های پارک رو بررسی می‌کنه
‫و دوربین‌های امنیتی بیشتری ‫برای رفع نقاط کور نصب می‌کنه.
‫[نقشه‌ی سئول]
‫پرونده پورمه هم ‫توی ناحیه‌ی جنوب‌غربی رخ داده.
‫ولی این توی پارک بوده ‫نه یه خیابون مسکونی.
‫و اسلحه‌ش چاقوی کمپینگ نبوده ‫و چاقوی آشپزخونه بوده.
‫وقتی با هم فرق دارن ‫این‌ها رو یکی می‌بینی؟
‫یا یه مظنون سومه؟
‫بیخیال، بذار حرفش رو گوش کنیم.
‫ادامه بده.
‫یه زن حدودا بیست ساله ‫دیشب از ناحیه‌ی شکم چاقو خورده.
‫زمان و مکان حمله ‫با قربانی‌های دیگه شباهت داره.
‫با اینکه پارکه...
‫ولی یه میونبر به منطقه‌ی مسکونیه
‫بنابراین ساکنین این محله...
‫اغلب از این مسیر استفاده می‌کنن.
‫چه اهمیتی داره؟
‫میگم باید فرض کنیم ‫که این یه منطقه‌ی مسکونی بوده.
‫ما مشخصات مظنون هم داریم.
‫صبر کنین، شاهد داشتیم؟
‫نه.
‫قربانی موقع انتقال به آمبولانس گفته.
‫گمونم...
‫تا اون موقع زنده بوده.
‫یه مرد 30، 40 ساله ‫با قد حدود 170 سانت
‫با موی کم،
‫با گرمکن تیره.
‫بعد از حادثه به نامزدش زنگ می‌زنه و میگه
‫«یه غریبه تعقیبم کرد و بهم چاقو زد.»
‫مکالمه همینجا تموم شده.
‫همونطور که می‌ترسیدیم،
‫مجرم از جرم قبلیش راضی نبوده.
‫حدس می‌زدیم یه جرم دیگه ‫با یه اسلحه‌ی بزرگتر و تیز تر مرتکب بشه.
‫- من هنوز مخالفم. ‫- با چی؟
‫با هر چیزی که تیم آنالیز میگه مخالفم.
‫فکر نمی‌کنین وقتشه که ‫دیگه ما رو گمراه نکنن؟
‫- لعنتی. ‫- وای خدا، با اون اخلاق گندت.
‫ولش کنین.
‫پس تیم آنالیز فکر می‌کنه
‫‌که مجرم پرونده‌های جنوب‌غربی...
‫و این یکی یه نفره، درسته؟
‫بله، اگه به عکس‌های ‫صحنه‌ی جرم نگاه کنین،
‫هیچ اثری از دزدی نیست.
‫پس این با قاتل سالمندهای مرفه فرق داره؟
‫بله.
‫دوست ندارم این رو بگم...
‫ولی ما باید...
‫دوتا قاتل سریالی بگیریم.
‫عجولانه این موضوع رو بزرگ نکنین.
‫اگه بدون شواهد مشخص...
‫اعلام کنیم که دوتا قاتل سریالی هست،
‫فقط سطح اضطراب عمومی چند برابر میشه.
‫اعتمادشون به پلیس هم متزلزل میشه.
‫شواهد فیزیکی‌ای که ‫توی صحنه پیدا شدن، تنها سرنخ نیستن.
‫باید اثراتی از زمان و مکانی که ‫اون روز اقامت داشته هم باشه.
‫ردی که شاید جزئی به نظر بیاد
‫ولی تبدیل به یه سرنخ مهم میشه.
‫نمی‌تونیم فقط دنبال اسلحه باشیم ‫بلکه باید شرایط رو گسترش بدیم
‫و ببینیم پرونده‌های مشابه‌ای هم هست یا نه.
‫خب؟
‫یعنی ازمون می‌خوای که به ‫ 31 اداره‌ی پلیس سئول درخواست همکاری بدیم؟
‫به نظرم اگه می‌تونیم باید این کار رو بکنیم.
‫[گروه جرائم خاص 1 ‫تیم 1]
‫- اون جدیه؟ ‫- جدی؟
‫کلی کار داریم.
‫- وای خدا. ‫- مزخرفه.
‫اداره‌ی پلیس کلان‌شهر سئول ‫و گروه جرائم خاص
‫با 31 رئیس‌پلیس جلسه‌ای داشتن
‫تا حمله‌ی سریالی به زنان ‫در جنوب غربی سئول رو حل کننن.
‫اون‌ها یه اتاق اطلاعات ‫برای جنایات بدون انگیزه درست کردن
‫و اعلام کردن که می‌خوان ‫تحقیقات تعاملی رو بیشتر کنن.
‫ما سرویس محافظ شخصی هستیم.
‫یه محافظ شخصی فقط واسه خودم...
‫اسپری‌های دفاع شخصی.
‫حالا با یه تخفیف خیلی زیاد.
‫دلیلش اینه که...
‫با جنایات خشونت‌آمیزی که ‫در جنوب غربی سئول
‫خانم‌ها رو هدف گرفته،
‫سطح اضطراب بین مردم بالا رفته.
‫امسال، شش مورد حمله توی ‫این ناحیه اتفاق افتاده.
‫مشخص شده که یکی از این پرونده‌ها ‫یه قتل بوده...
‫که شوک بزرگی توی جامعه ایجاد کرده.
‫با خبرنگار کیم جویونگ ارتباط می‌گیریم.
‫نیمه‌شب گذشته ‫در تاریخ شانزدهم ماه در پارک پورمه،
‫یه قتل اتفاق افتاده.
‫از اونجایی که کسی به اون پارک نمیاد
‫پارک پورمه به نظر خالی میاد.
‫یه شهروند نگرانی خودش رو با گفتن...
‫«من میترسم تنهایی راه برم ‫واسه همین اصلا بیرون نمیام» ابراز کرد.
‫پلیس تعداد بازجویی‌ها رو زیاد کرده
‫و تمام تلاشش رو می‌کنه ‫تا شواهد جمع کنه.
‫ولی هنوز هیچ پیشرفتی نکردن.
‫[به دنبال شاهد ‫10 میلیون وون پاداش]
‫امروز هم دیر اومدی.
‫حتما خیلی خسته‌ای.
‫- میری عشای ربانی صبحگاهی؟ ‫- آره.
‫من می‌رسونمت.
‫وای خدا، نمی‌خواد. ‫به هر حال هر هفته میرم.
‫بیرون روشنه. نگران نباش.
‫نه. من می‌رسونمت. بیا بیرون.
‫وای خدای من. ‫گفتم که نمی‌خواد.
‫لطفا به خدمتکارتون میکائیل
‫که از این دنیا فراخوندین فکر کنین.
‫از طریق غسل تعمید در مرگ قدیس
‫شرکت کرد.
‫پس لطفا بذارین از رستاخیز لذت ببره.
‫کسایی که با امید به خواب میرن...
‫اهریمن دوباره بدون هیچ ردی ناپدید شده.
‫لطفا به آن‌ها فکر کنین
‫و اجازه بدین ‫چهره‌ی درخشانتون رو ببینن.
‫چرا هر روز ساخت و ساز دارن؟
‫به زودی یه خونه اینجا می‌سازن.
‫صداش داره من رو می‌کشه.
‫پلیس.
‫[بازرس ارشد کوک یونگ‌سو]
‫من افسر پلیسم.
‫بله.
‫من افسر پلیسم.
‫«سه‌شنبه‌های مرموز».
‫مطالعات شبانه‌ی ‫دبیرستان‌های دخترانه رو متوقف کردن.
‫من هر شب کابوس می‌بینم ‫چون نگرانم...
‫تهش یه پرونده‌ی باز و حل نشده بمونه.
‫به نظرم دنیا داره عجیب میشه.
‫واقعا.
‫حس می‌کنم دارم دور خودم می‌چرخم.
‫دیگه می‌خواد از چی غر بزنه؟
‫بله؟
‫کجایی یونگ‌سو؟ ‫عجله کن بیا.
‫- چرا؟ ‫- فکر کنم اون عوضی رو گرفتیم.
‫«عوضی»؟ کدوم؟
‫همون عوضی‌ای که ‫کارت شناساییت رو جعل کرده.
‫کارت شناساییم رو جعل کرده؟ ‫چی داری میگی؟
‫همونی که چهار سال پیش گم کردم؟
‫لعنتی! ساکت شو بیا دیگه.
‫قاتل سریالی شهروندهای سالمند و پولدار...
‫ما اون عوضی رو گرفتیم!
‫دور بزن، هایونگ.
‫[اداره‌ی پلیس کلان‌شهر سئول]
‫[اطلاعات شخصی]
‫به عنوان مظنون آدم‌ربایی دستگیرش کردین؟
‫بله.
‫اون زن کارمند در دسترس نبود.
‫بعد از کلی شک ‫صاحب‌کاره گزارشش رو داده.
‫حدود ساعت 5 و نیم صبح امروز دستگیر شده.
‫اداره‌ی پلیس ماپو داره...
‫گوشی مجرم گو یونگ‌چون،
‫و همینطور خرت و پرت‌های ‫زن گمشده رو بررسی می‌کنه.
‫ما هم داریم دنبال ماشین قربانی
‫که دو روز پیش گم شده می‌گردیم.
‫قربانی‌های گمشده چی؟
‫«من کشتمشون. نکشتم.»
‫«دفنشون کردم. نکردم.»
‫اظهاراتش متناقضه.
‫به هر حال، رئیس کیم بونگ‌شیک...
‫چطور تونست اون رو بگیره؟
‫صاحبکار، کواک مان‌هیون،
‫آشنای رئیس کیم بونگ‌شیکه.
‫واسه همین سر کار نمیاد؟
‫به هر حال...
‫مطمئنین اون پسره گفته اون کارها رو...
‫خودش با اون سالمندها کرده؟
‫بله، فکر می‌کنم همینطوره.
‫ولی تو راه اینجا همه‌ش داشت...
‫چرت و پرت می‌گفت.
‫نظرت چیه بازرس سونگ؟
‫باید چک کنیم
‫ببینیم که از نظر روانی ‫و اختلالات شخصیتی در چه وضعیتیه.
‫همونی که توی آخرین گزارش تحلیل نوشتی؟
‫بله.
‫- کارآگاه نام. ‫- بله.
‫- زود باش چک کن. ‫- بله قربان.
‫تو!
‫تو توی تیم جرائم خاص ‫اداره‌ی پلیس سئول هستی.
‫پس راستش رو بگو!
‫تو اون خانم‌ها رو کشتی...
‫و توی خفا دفنشون کردی؟
‫آره.
‫چرا سالمندها رو کشتی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫من واقعا اون سالمندها رو کشتم.
‫به چه جرئتی لبخند می‌زنی؟
‫یعنی میگی اون سالمندهایی که کشتی...
‫همون قربانی‌های پرونده‌ی ‫شهروندهای سالمند و پولدارن؟
‫کارآگاه!
‫گو یونگ‌چون هنوز تحت بازجوییه، درسته؟
‫من کلی راه از ماپو تا اینجا اومدم.
‫- میشه یه چیزی بگین؟ ‫- چیزی ندارم بگم.
‫کارآگاه!
‫جونگ ووجو تنها شانسمه؟
‫اونجا نیست. بیا این طرف.
‫مطمئنی همینه؟
‫زمان و مکان پرونده.
‫[30 اکتبر 2003، ‫32 هوانگهوادونگ]
‫[پرونده‌ی سوسونگ‌دونگ]
‫بنویس چند نفر رو کشتی.
‫سالمندها یا دخترهای جوون؟
‫ای عوضی.
‫تک تکشون رو بنویس!
‫زیاده‌روی نکن.
‫اون چشه؟ ‫داره من رو می‌ترسونه.
‫به چه جرئتی می‌خندی؟ ‫انقدر نخند عوضی.
‫ای عوضی.
‫گیل‌پیو، باید بیرون سیگار بکشی.
‫وای خدا.
‫حواستون بهش باشه.
‫و وقتی کارآگاه نام زنگ زد ‫فورا بهم خبر بدین.
‫بله قربان.
‫به نظرت حرفاش...
‫قابل اعتماده؟
‫فکر نمی‌کنم دروغ بگه.
‫ولی باید حواسمون بهش باشه.
‫چرا توی دفتر قهوه فوری ندارین؟
‫ما وقت قهوه خوردن نداریم.
‫چهار ساله اینجا دووم آوردی؟
‫من دووم نیاوردم.
‫با افتخار اینجا کار می‌کنم.
‫بعد از اینکه بهم زنگ زدن ‫رفتم اداره‌ی پلیس ماپو
‫گفتم شاید یه داستانی داشته باشن.
‫وقتی رسیدم، ‫یه نفر به اسم گو یونگ‌چون رو دیدم.
‫به عنوان مظنون آدم‌ربایی اونجا بود.
‫اولش گفت که...
‫کلی زن جوون رو کشته و دفن کرده،
‫بعدش اصرار کرد که این کار رو نکرده.
‫بعدش دوباره حرفش رو پس گرفت ‫و دوباره زد زیرش.
‫هی داشت چرت و پرت می‌گفت.
‫بعد گفت که...
‫سالمندها رو هم کشته.
‫عجیب نیست؟
‫بعد سه تا کارآگاه از اداره‌ی پلیس سئول ‫اون مرد رو کشیدن و با هم رفتن.
‫واسه همین چاره‌ای نداشتم که بیام اینجا.
‫واسه همین یه فکری کردم.
‫منظورم گو یونگ‌چونه.
‫به نظرت...
‫همونه؟
‫نمی‌خوای بدونی کجا دفنشون کردم؟
‫مگه واسه همین من رو نیاوردی اینجا؟
‫چی شده؟ خبری نشد؟
‫فکر کنم دیگه تموم شده.
‫هنوز منتظریم.
‫بیاین اول جسدها رو چک کنیم.
‫منظورت چیه؟
‫هفت. یازده.
‫چی؟ هجده نفر؟
‫- چی؟ ‫- ای دیوونه‌ی روانی.
‫هفت نفر رو بعد از ‫وارد شدن به خونه‌شون کشته؟
‫یازده زن رو دزدیده و کشته؟
‫ممکنه همون شخص باشه؟
‫اگه روش کارش رو عوض کرده باشه، ممکنه.
‫روش کار؟ داری در مورد ‫روش ارتکاب جرمش حرف می‌زنی؟
‫آره.
‫اگه لذت بیشتری می‌خواسته،
‫به احتمال زیاد ‫ممکنه روشش رو عوض کرده باشه.
‫به نظرت اون مجرم ‫تمام اون پرونده‌هاست؟
‫شک دارم.
‫نه، الان نمی‌تونیم نتیجه‌ای بگیریم.
‫بیاین یکی یکی همه چیز رو چک کنیم.
‫صبر کنین.
‫چه اون شخص باشه چه نباشه،
‫اگه چیزی که میگه راست باشه، ‫وضعیت جدی‌ایه.
‫حتما این موضوع محرمانه بمونه. فهمیدین؟
‫تو هم باید با جرم‌شناسی بری.
‫برم ناجین‌دونگ؟
‫باید بفهمم اون زن‌ها رو ‫دفن کرده یا نه.
‫خیلی خب.
‫اون اصلا انسانه؟
‫چطور ممکنه؟
‫چرا؟ چی شده؟
‫- اون چش شده؟ ‫- چی شده؟
‫هی، گو یونگ‌چون!
‫بیدار شو!
‫- چش شده؟ ‫- چی شده؟
‫- هی! ‫- سرش!
‫- سرش رو کج نگه‌دار. ‫- اون خودکار رو بده.
‫این عوضی چشه؟
‫نباید زنگ بزنیم اورژانس؟
‫اگه تا 5 دقیقه آروم نشد زنگ می‌زنیم.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫من کاری نکردم.
‫بیدار شو! گو یونگ‌چون!
‫[اداره‌‌ی پلس کلان‌شهر سئول]
‫صرع داری؟
‫آره.
‫باز هم باید بری سر صحنه.
‫ما آماده‌ایم.
‫میشه اجازه بدین...
‫واسه بار آخر هوای تازه نفس بکشم؟
‫بهش دستبند بزن.
‫می‌خوام برم دستشویی.
‫وای خدا. فکر کردی اینجا هتله؟
‫در ورودی رو مراقب باش.
‫هی! بگیرینش!
‫بگیرش و...
‫هی! گو یونگ‌چونگ رو بگیرین!
‫عجله کنین! گو یونگ‌چون رو بگیرین!
‫گو یونگ‌چون!
‫هی! جلوش رو بگیر!
‫گو یونگ‌چون! وایسا!
‫برو! عجله کن!
‫بگیرینش!
‫اون عوضی رو بگیرین.
‫کجا رفت؟
‫من اون طرفی میرم.
‫اگه این یارو رو گم کنیم، ‫توی دردسر بزرگی میفتیم.
‫پوسترهای تحت تعقیب رو پخش کنین ‫و شماره‌های تماس بنویسین.
‫فعلا باید محتاط باشیم.
‫پس بیاین بگیم دزدی کرده.
‫آره. همین کار رو کنیم.
‫منابع بهتون اختصاص دادم.
‫روی مترو و ایستگاه‌های قطار
‫و ترمینال‌های اتوبوس تمرکز کنین.
‫- بله قربان. ‫- خیلی خب. برید. زود!
‫- عجله کنین. ‫- خیلی خب.
‫الان دارم می‌فرستمشون بیرون.
‫پوسترها رو بگیرین.
‫برید رستوران‌ها، مسافرخونه‌ها، سوناها
‫و کافی‌شاپ‌ها.
‫همه جا بچسبونین.
‫تا تک تک شهروندهای سئول ‫بتونن چهره‌ی این عوضی رو شناسایی کنن.
‫- فهمیدین؟ ‫- بله قربان.
‫بذارین باز هم تاکید کنم.
‫این یه مورد اضطراریه!
‫اگه نگیریمش، تحقیر میشیم!
‫- فهمیدین؟ ‫- بله قربان.
‫بدویین. زود برین!
‫- برید! ‫- برید!
‫- زود باش. ‫- ببخشید.
‫[مسافرخونه‌ی ستاره‌ی جدید]
‫ما پلیس هستیم. ‫مشتری‌ای داشتی که این شکلی باشه؟
‫- نه. ‫- اگه داشتی بهمون زنگ بزن.
‫حتما.
‫[بخش پایانی در ادامه]
‫نیازی نیست هر سال تولدم رو جشن بگیری.
‫[بخش پایانی]
‫منظورت چیه؟ خب دلم می‌خواد.
‫کار زیادی نکردم.
‫واسه من، تولد تو ‫به اندازه‌ی یادبود پدرت مهمه.
‫تولدت مبارک.
‫حتما تنهایی بزرگ کردنم خیلی سخت بوده.
‫ممنون.
‫نه، من باید ازت تشکر کنم.
‫بدون تو نمی‌تونستم از پسش بربیام.
‫من...
‫افتخار می‌کنم که پلیس شدی
‫و می‌تونی بهتر از هر کسی ‫به فکر مردم باشی.
‫و بهت باور دارم.
‫می‌دونی دیگه، نه؟
‫آره.
‫صبح بخیر.
‫اومدی.
‫تولدت مبارک. ‫تولدت مبارک.
‫- تولدت مبارک هایونگ عزیز. ‫- تولدت مبارک بازرس سونگ عزیز.
‫چه بوی خوبی داره.
‫بیا.
‫مامانت آشپز ماهریه.
‫زیاد نیست.
‫به لطف تو داریم می‌خوریم.
‫این شکلات خیلی خوب به نظر میاد.
‫- بخور. ‫- گرونه.
‫35 هزار وون پولش بود.
‫- دوستش دارم. خیلی کوچولوئه. ‫- آره.
‫دیگه نیازی به نوار نداری. ‫فقط این رو شارژ کن.
‫- واقعا؟ ‫- می‌تونی بشنوی؟
‫ببین. عالیه.
‫ما گرفتیمش. ‫کوه نوجین‌دونگ.
‫- اینجا! پیداش کردیم! ‫- اینجا هم یکی هست.
‫اینجا هم هست!
‫لعنتی.
‫سروان یون چطوره؟
‫- اصلا کمکش کردی سونگ هایونگ؟ ‫- از بین این همه آدم چرا من؟
‫چرا من باید همچین کاری داشته باشم؟
‫برای گرفتن چیزی که می‌خوایم، ‫باید مظنون‌ها رو کاملا بشناسیم.
‫سونگ هایونگ، داری چیکار می‌کنی؟ ‫حالت خوبه؟
‫برای این کار، ‫الان باید گو یونگ‌چون بشم.
‫من الان تو هستم.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»