‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫درست قبل از تعطیلات چوسوک...
‫ببخشید که دیر کردم. ‫ترافیک سنگینی بود.
‫نه، اشکالی نداره. ‫من هم همین الان اومدم بیرون.
‫هی، پسرعموم خیلی دیر ازدواج کرد.
‫واسه همین همه تو عروسیش گریه کردن.
‫مامان هم برام از بوفه غذا داده.
‫ببین چقدر داده.
‫وای خدا.
‫ما واقعا شبیه ‫آدم‌های عادی به نظر میایم، مگه نه؟
‫من شنبه رفتم عروسی.
‫و مرکز شهر ‫وسط یه جاده‌ی شلوغ گیر کردیم.
‫اگه الان نمی‌رفتیم زندان ملاقات کسی ‫دیگه عالی می‌شد.
‫عوارضی سئول اعلام کرد ‫ماشین‌هایی که از سئول خارج میشن....
‫هی. کارمندها چجوری هر روز کراوات می‌زنن؟
‫آدم خفه میشه.
‫و اتوبان هونام...
‫وای خدا. باید لباس می‌آوردم عوض کنم.
‫می‌خوای لااقل کفش‌هات رو عوض کنی؟
‫نه، مشکلی نداره.
‫- کیک برنجی می‌خوای؟ ‫- جان؟
‫- دهنت رو باز کن. ‫- نه ممنون.
‫باز کن.
‫بیا. بجو.
‫خوبه.
‫بریم.
‫[بازداشتگاه سئول]
‫خوب نیست؟
‫به نظر بزرگ و خوب میاد.
‫حقوق دو ماهم رو پاش دادم. ‫باید هم خوب باشه.
‫بیشتر از درآمدت داری خرج می‌کنی.
‫برای استفاده از استعدادهات ‫به لوازم خوب نیاز داری.
‫هی، این یه جورایی جالب نیست.
‫میذارمش کنار.
‫من باهاش راحتم. ‫بذار استفاده‌ش کنم.
‫- می‌خوای؟ ‫- آره.
‫- خیلی خب، مال خودت. ‫- باشه.
‫خیلی خب. صبر کن.
‫این باید...
‫باید اینجا بذاریمش؟
‫[سکوت را رعایت فرمایید]
‫زندانی 4709، ملاقاتی داری.
‫کیه؟
‫نگاهش کن باز داره ‫پاهاش رو می‌تکونه. وای خدا.
‫- احمق. ‫- برو، باشه؟
‫- وای خدا. ‫- واقعا.
‫عجله کن. افسر منتظره.
‫- وای خدا. ‫- زود باش.
‫لعنتی.
‫- ببخشید آقا. ‫- چی...
‫نمیشه که اینجوری من رو دور بزنی.
‫حتی نمی‌تونم طرز راه رفتنش رو تحمل کنم.
‫خیلی خب.
‫ما نیومدیم ازت بازجویی کنیم، ‫پس آروم باش.
‫واسه دیدن من کت و شلوار پوشیدی؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫حس می‌کنم خاصم.
‫الان مگه همه چی تموم نشده؟
‫فکر می‌کنی تموم شده؟
‫شما من رو بازداشت کردین.
‫آقای چو، ما هنوز کلی سوال ازت داریم.
‫ولی دفعه‌ی پیش همه چیز رو بهتون گفتم.
‫به اون خانمه هم همه چیز رو گفتم.
‫اون کارآگاهه، نه «خانمه».
‫می‌خوایم بیشتر در مورد خودت بشنویم،
‫نه در مورد پرونده.
‫می‌تونی در مورد بچگیت بهمون بگی
‫یا در مورد احساسی که معمولا داری.
‫ما فقط واسه خودمون ضبطش می‌کنیم ‫پس نگرانش نباش.
‫درسته.
‫خب...
‫چیزی هست که بخوای بهمون بگی؟
‫اشکالی نداره. ‫می‌تونی هر چیزی رو بهمون بگی.
‫شما ازم بازجویی نمی‌کنین،
‫ولی می‌خواین داستانم رو بشنوین؟
‫بله.
‫هیچکس نمی‌خواد داستان من رو بشنوه.
‫- چرا شما می‌خواین؟ ‫- ما خونه‌ت رو دیدیم.
‫خونه‌م؟
‫آره، خیلی تمیز بود.
‫همه چیز مرتب و با نظم بود،
‫حتی جوراب‌هات.
‫دوست ندارم وسایل‌هام شلخته باشن.
‫می‌دونم.
‫پس حتما اینجا داره بهت سخت می‌گذره.
‫درسته؟
‫هر روز، غریبه‌هایی که ‫جنایت‌های وحشتناکی مرتکب شدن
‫باهات غذا می‌خورن و می‌خوابن.
‫حتما خیلی بده.
‫خیلی بده.
‫پس...
‫چطوره در مورد خودت ‫بیشتر بهمون بگی؟
‫مردم اینجا باهات جوری رفتار می‌کنن ‫که انگار یکی از اونایی.
‫ولی به چشم ما...
‫تو یه کم متفاوت به نظر میای.
‫خب...
‫اون‌ها اصلا حموم هم نمیرن.
‫بو میدن و سلول هم کوچیک و کثیفه.
‫واقعا دیوونه‌م می‌کنه.
‫آره، مطمئنم.
‫ما هم همین فکر رو می‌کردیم.
‫شاید تو...
‫واقعا قصد نداشتی سوهیون رو بکشی...
‫درسته، من...
‫من اصلا قصد نداشتم بکشمش.
‫واسه همین می‌خوایم داستانت رو بشنویم.
‫واسه اینکه درک کنیم چرا با بقیه فرق داری.
‫انگار یه کم لاغر شدی.
‫خوب غذا می‌خوری؟
‫خب چطوره که ما...
‫قبل از اینکه شروع کنیم ‫اول یه چیزی بخوریم؟
‫چه حسی داری؟
‫بالاخره یه غذای خوب خوردم.
‫ای کاش هر روز مثل امروز بود.
‫پشیمونی؟
‫اون نباید اونجا می‌بود.
‫منظورت چیه که نباید اونجا می‌بود؟
‫تقصیر شانس بد دختره بود.
‫سوهیونه.
‫اسمش.
‫لی سوهیون.
‫اگه اون روز نیومده بود اونجا،
‫نه اتفاقی برای اون می‌افتاد نه برای من.
‫فکر می‌کنی...
‫این حادثه تقصیر اون بوده؟
‫منظورم اینه که تقصیر اون بود ‫که توجهم رو جلب کرد.
‫واسم سواله چو هیون گیل
‫وقتی همچین بچه‌ی معصومی رو می‌دیده، ‫چی تو سرش بوده.
‫چرا با ما فرق داره؟
‫اهل سام‌چونپویی؟
‫ولی ندیدم لهجه داشته باشی.
‫وقتی 15 سالم بود اومدم سئول.
‫وقتی کلاس هشتم بودی؟
‫من راهنمایی نرفتم.
‫بعد از ابتدایی شروع به کار کردم.
‫چه جور کاری؟
‫توی کارخونه‌ها کار کردم...
‫ماهی فروختم ‫و توی قصابی‌ها کار کردم.
‫هر کاری که بهم گفتن رو انجام دادم.
‫من هم کلی شغل داشتم.
‫وقتی بچه بودم خانواده‌م خیلی فقیر بودن.
‫چون من پسر بزرگتر بودم،
‫باید به پدر و مادرم توی مزرعه‌شون ‫کمک می‌کردم و محصولمون رو می‌فروختم.
‫همه جور کاری کردم.
‫کارآگاه، گفتین اسمتون چی بود؟
‫اسم من؟
‫من کوک یونگ‌سو هستم.
‫کارآگاه کوک، یعنی شما هم ‫بعد از ابتدایی ترک تحصیل کردین؟
‫من یه سال دیر از بقیه رفتم راهنمایی.
‫که اینطور. ‫حداقل رفتین راهنمایی.
‫فکر می‌کنی شما دوتا فرق دارین؟
‫منظورت چیه؟
‫هر دوتون فقیر بودین ‫و هر دوتون تلاش کردین.
‫ولی اون راهنمایی رفته پس فرق داره.
‫من هم می‌تونستم متفاوت باشم.
‫فکر می‌کنی واسه همین یه جنایتکار شدی؟
‫چون ترک تحصیل کردی؟
‫خب...
‫من...
‫- کارآگاه. ‫- بله.
‫میشه یه نوشابه برام بگیرین؟
‫عادت دارم بعد از هر وعده
‫یکی بخورم.
‫اون نباید اونجا می‌بود.
‫تقصیر شانس بد دختره بود.
‫هی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- البته.
‫بریم.
‫سیگار رو ترک کردی؟
‫آره، چطور؟
‫پس چرا فندک همراهته؟
‫اوه، این رو میگی؟
‫برای مواقع اضطراری.
‫مطمئنم یه روز میاد ‫که خیلی هوس سیگار می‌کنم.
‫اگه اون موقع فندک نداشته باشم،
‫ممکنه واقعا دیوونه بشم.
‫[طرح پیشنهادی]
‫ما تازه شروع کردیم،
‫پس بیا یه سال دیگه هم انجامش بدیم.
‫بفرما.
‫مشکلی ایجاد نمی‌کنیم.
‫همینجا، لطفا.
‫پس لطفا... کمکم کن.
‫بشین.
‫- وای خدا. ‫- فقط یه سال دیگه.
‫حتما کنکور امسال آسون بوده.
‫- دستات رو بیار پایین. ‫- نمره‌ی نهایی...
‫ده نمره افزایش پیدا کرده.
‫- گزارشی از لی یونگ‌نام. ‫- تمومه.
‫نمره‌ی نهایی آزمون ورودیِ...
‫گروه علوم انسانی دانشگاه ملی سئول...
‫- با احترام! ‫- تمام تلاشمون رو می‌کنیم!
‫[ژانویه‌ی 2001]
‫[مارس 2001]
‫[مه 2001]
‫یک حمله‌ی تروریستی آمریکایی‌ها ‫و مردم کل دنیا را...
‫در شوک بزرگی قرار داده.
‫[سپتامبر 2001]
‫یه لحظه.
‫[اکتبر 2001]
‫[نوامبر 2001]
‫[دسامبر 2001]
‫- ببخشید. ‫- یه لحظه.
‫[دسامبر 2001]
‫[ژانویه 2002]
‫- بله. ‫- اگه یه فرصت دیگه بهمون بدین...
‫با نتایج خوب جبران می‌کنیم.
‫بله قربان.
‫[یک سال تمدید شد]
‫- ممنون! ‫- ممنون!
‫- ایول کره! هی! ‫- ایول کره!
‫خیلی خب!
‫- ایول کره! ‫- ایول کره!
‫[نوامبر 2002]
‫ای بابا!
‫هی، ولش کن. افسر!
‫می‌تونی ببریش.
‫لعنتی.
‫[دسامبر 2002]
‫بله می‌دونم.
‫خب چرا تا اونجا پیش رفتی ‫و این جرم رو کردی؟
‫وای خدا، از دست این کارآگاه‌ها.
‫[امید جدید!]
‫با اینکه دمای هوا زیر صفره،
‫ساحل پر از آدم‌هاییه که ‫منتظر اولین طلوع خورشیدن.
‫یه کم نون گرفتم.
‫تعداد مردم...
‫[فوریه 2003]
‫[مارس 2003]
‫[آوریل 2003]
‫[جولای 2003]
‫[آگوست 2003]
‫از آخرین شام تیمی‌مون خیلی وقته می‌گذره.
‫تا جایی که می‌تونی بخور. ‫همچین روزی ممکنه هیچوقت نیاد.
‫تو بخور. من انجامش میدم.
‫اشکال نداره. من استاد کباب کردنم ‫واسه همین نمیذارم کسی انجامش بده.
‫- بذار استعدادهام رو نشونت بدم. بده‌ش من. ‫- نه، قربان.
‫این رو بخورین. داغه.
‫خوبه.
‫لطفا استعدادهای من رو ارزیابی کنین.
‫- خودم می‌خورم. ‫- وای خدا.
‫- تو هم باید بخوری. ‫- باشه.
‫خیلی خب.
‫بیاین به کار خوبمون ادامه بدیم.
‫باشه.
‫- کارمون عالیه. ‫- به افتخار کارمون.
‫خبر کوتاه هواشناسی.
‫طوفانی که به سمت شمال میره،
‫خیلی از پدر و مادرهایی که ‫منتظر بچه‌هاشون هستن رو نگران کرده.
‫طوفان 14، که به مه‌می هم شناخته میشه،
‫باعث بادهای شدید
‫همراه با بارش سنگین باران در کل کشور میشه.
‫سرعت باد مه‌می...
‫می‌تونه به 60 متر بر ثانیه برسه.
‫اول به سمت تایوان رفت ‫و یهو مسیرش رو عوض کرد
‫به سمت شبه‌جزیره‌ی کره.
‫عزیزم، من رسیدم.
‫چی...
‫نه...
‫عزیزم!
‫چی...
‫- یکی دیگه هم هست. ‫- نه، صبر کن...
‫[خیلی عصبانی بودم]
‫[چون قبل از اینکه بتونم کاری کنم مُرده بود]
‫[اداره‌ی پلیس کلانشهر سئول]
‫پس می‌دونی رئیس جدید کیه؟
‫جان؟
‫درسته.
‫چی شده؟ ‫چرا قیافه‌ت اونجوریه؟
‫اوه، اینجایی.
‫هی، صبح بخیر ته‌گو.
‫خوبی؟
‫چرا بهم نگفتین؟
‫حداقل می‌تونستین بهم خبر بدین.
‫همه می‌دونستن.
‫نیازی نبود این کار رو کنم.
‫همه می‌دونستن.
‫به جز من که باید ازش دستور بگیرم.
‫خب، فکر کردم...
‫تو هم می‌دونی.
‫خیلی خب.
‫- خدایا، سلام. ‫- قربان.
‫من کیم بونگ‌شیک هستم، ‫رئیس جدید گروه جرائم خاص.
‫- سلام. ‫- خوشوقتم.
‫امیدوارم با هم خوب کنار بیایم.
‫- بله. ‫- از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫بریم یه کم سوجو بخوریم.
‫- حتما. ‫- خیلی خب.
‫وقتی می‌دونستی کیم بونگ‌شیک ‫قراره رئیس جدیدمون بشه،
‫حداقل تو یکی می‌تونستی بهم خبر بدی.
‫فکر کردم اگه زودتر بهت بگم ‫فقط اذیت بشی.
‫در ضمن اگه می‌گفتم چیزی تغییر نمی‌کرد.
‫چیزی تغییر نمی‌کرد،
‫یعنی باید بی‌اطلاع می‌موندم؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫خب...
‫ببخشید.
‫نیاز نیست عذرخواهی کنی.
‫فراموش کن.
‫لابد واسه تو هم آسون نبوده.
‫تیم آنالیز می‌دونن؟
‫تیم آنالیز؟
‫اون موقع که توی اداره‌ی جونگبو بودن،
‫شنیدم که سونگ هایونگ ‫یه بار به رئیس کیم بونگ‌شیک نارو زده.
‫آدمای این شغل واقعا عاشق شایعه‌ن،
‫مگه نه؟
‫[هوانگ ده‌سون، ‫متهم به قتل و قطع عضو]
‫چرا برگشتین؟
‫ما هنوز نمی‌دونیم
‫چرا این جرائم رو مرتکب شدین آقای هوانگ.
‫واسه همین اومدیم تا ‫داستان زندگیتون رو بشنویم، آقای هوانگ.
‫چه داستانی؟
‫خب، میشه داستان بچگیت رو برامون تعریف کنی؟
‫چرا می‌خواین ‫داستان غم‌انگیز بچگیم رو بشنوین؟
‫گمونم خاطرات بد زیادی داری.
‫اگه اینطوره...
‫میشه یه خاطره‌ای که ‫خیلی عصبانی‌ت کرده رو بهم بگی؟
‫بابام.
‫اون همیشه بی‌دلیل من رو کتک می‌زد.
‫سر سفره من رو می‌زد، ‫و به خاطر مدرسه رفتن هم من رو می‌زد.
‫گاهی اوقات چند روزی مدرسه نمی‌رفتم
‫چون خیلی بهم آسیب می‌رسید.
‫مجبورم می‌کرد لباسم رو دربیارم
‫و من رو کتک می‌زد و از خونه بیرونم می‌کرد.
‫جلوی دروازه ورودی وایمیستادم.
‫خب وقتی دوست‌های هم محله‌ایت ‫تو رو می‌دیدن،
‫کلی مسخره‌ت می‌کردن.
‫بچه‌ها تا وقتی که من رفتم راهنمایی
‫من رو مسخره می‌کردن.
‫اون‌ها رو هم می‌زدم.
‫هیچوقت باهاشون وقت نگذروندم.
‫حتما اون احساسات برات سخت بوده.
‫حتما چون لباس نداشتی خجالت کشیدی.
‫معمولا چجوری خشمت رو برطرف می‌کردی؟
‫بچه بودم کار زیادی نمی‌تونستم بکنم.
‫فقط می‌تونستم حیوون‌ها رو بکشم.
‫با یه داس زدم گاو همسایه‌مون رو کشتم.
‫توی محله‌مون یه سگ رو گرفتم ‫و توی آب جوش انداختم
‫و پریدن و واق واق کردنش رو تماشا کردم.
‫دیدن اون چیزها آرومم می‌کرد.
‫بابام بارها من رو لخت از خونه بیرون می‌کرد.
‫واسه همین هنوزم دوست ندارم ‫بدنم معلوم بشه.
‫عصبانی میشم.
‫هر چقدر هم گرم باشه، ‫هرگز شلوارک یا پیراهن آستین کوتاه نمی‌پوشم.
‫بعد از اینکه حیوون‌ها رو می‌کشتی،
‫تیکه تیکه‌شون هم می‌کردی؟
‫گاهی اوقات.
‫سعی کردم تیکه تیکه‌شون کنم.
‫توی یه رستوران آشپزی یاد گرفتم.
‫وقتی با چاقو تیکه تیکه‌شون می‌کردم ‫خیلی برام جالب بود.
‫دومین قربانی خانوم که کشتی.
‫واسه همین بعد از کشتنش...
‫گوشت پاش رو بریدی؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌خواستم وقتی زنده‌ست ببرمش.
‫ولی هی تکون می‌خورد و خونش می‌پاشید.
‫واسه همین یه کم دست نگه داشتم.
‫بعد از اینکه کشتمش،
‫بغلش نشستم ‫و سعی کردم دوباره ببرمش.
‫ولی زیاد یادم نمیاد چون حالم خوش نبود.
‫بعدش هم بردیش خونه.
‫ولی کسی ندیدت؟
‫داشت خون ازش چکه می‌کرد.
‫مطمئنم مردم ترسیدن.
‫چرا؟ ‫اون‌ها که نمی‌دونستن چیه.
‫خودم وقتی فرداش بیدار شدم
‫یه لحظه فکر کردم گوشته.
‫یادت نمیاد؟
‫یا نمی‌خوای باهامون حرف بزنی؟
‫جفتش.
‫باید همه چیز رو بهتون بگم؟
‫گفتین بازجویی نیست.
‫[زندان گوانگجو]
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- تو هم همینطور.
‫هوانگ ده‌سون قطعا ‫رفتار قاتل‌های سریالی رو نشون میده.
‫درسته. ولی فکر می‌کنی ‫چرا گوشت پای اون خانم رو بریده؟
‫انگار خودش هم نمی‌دونست.
‫به نظرم خشمش نسبت به پدر بددهنش،
‫تبدیل به رفتارهای غیرعادی شده.
‫پس خشمش باعث شده ‫جسد رو قطع عضو هم کنه.
‫درسته.
‫خیلی از سازمان‌ها در تلاشن ‫تا از قربانیان سیل
‫در برابر طوفان مه‌می که ‫با شدت زیاد در کره رخ داده، حمایت کنن.
‫سازمان‌های مدنی...
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اینجا تیم آنالیز رفتاریه؟
‫- بله. ‫- سونگ هایونگ کجاست؟
‫بازرس سونگ؟ ‫رفته بیرون مصاحبه.
‫«بازرس»؟
‫وقتی برگشت بهش بگم شما اومدین؟
‫[آسمان، باد، ستاره و شعر ‫نوشته‌ی یون دونگ‌جو]
‫عوض نشده.
‫چی شد اومدین اینجا؟
‫بیخیال من شو.
‫برگرد سر کارت.
‫انگار اتفاقی نیفتاده. ‫عادلانه نیست.
‫جانم؟
‫هوا رو میگم.
‫هوای انقدر خوب عادلانه نیست.
‫درد و حس فقدان.
‫رنج کشیدن...
‫فقط به قربانی‌ها بستگی داره که تحملش کنن.
‫مطمئنم بعضی از مردم ‫دارن از این هوای خوب لذت می‌برن.
‫خیلی خب.
‫اون حتی روی پرونده تحقیق نمی‌کنه.
‫چرا داره گزارش پرونده‌های ‫ کارآگاه‌ها رو می‌خونه؟
‫واقعا که یه عوضی فضوله.
‫هی. وقتی اومد بهش میگم که...
‫ای احمق!
‫«هی»؟
‫بخون ببین روی کارتم چی نوشته؟
‫«رئیس گروه جرائم خاص، ‫کیم بونگ‌شیک.»
‫کوری؟
‫ببخشید.
‫انگار از سونگ هایونگ عادت‌های بد یاد گرفتی.
‫هنوز دهنت بوی شیر میده.
‫اینجا دفتر تیم آنالیز رفتاریه.
‫باید بهم بگین چرا اومدین اینجا.
‫کاری می‌کنی حرفم رو تکرار کنم.
‫سرت به کار خودت باشه!
‫من برگشتم.
‫دستیار بازرس سونگ.
‫شنیدم الان بازرس شدی.
‫بازرس سونگ.
‫وای خدا. به نظر خوب میای.
‫شماها اینجا چیکار می‌کنین؟
‫چرا کت و شلوار پوشیدین؟
‫چرا اومدین اینجا؟
‫انتظار نداشتم ‫همچین استقبال گرمی ازم بشه.
‫ولی وقتی کسی رو می‌بینی ‫ادب حکم می‌کنه که سلام کنی.
‫قبول نداری؟
‫واقعا که. ‫این تیم پر از احمق‌های بی‌ادبه.
‫من تحلیلگر آمار جونگ ووجو هستم.
‫تحلیلگر آمار؟
‫شماها اینجا چه عناوین سختی دارین.
‫احمق‌ها یادشون نمی‌مونه.
‫چی بهش می‌گفتن؟
‫درسته. نمایه‌ساز.
‫اگه اومدین اینجا که با من حرف بزنین،
‫بیاین بریم بیرون حرف بزنیم.
‫من چیزی ندارم که خصوصی بهت بگم.
‫فقط می‌خواستم بیام بهت سلام کنم.
‫و می‌خواستم چک کنم اینجا چیکار می‌کنین.
‫چرا در بازه؟ مگه...
‫خیلی وقته ندیدمتون، سروان کوک.
‫من به گروه جرایم ویژه منتقل شدم.
‫قراره زیاد همدیگه رو ببینیم. ‫مشتاقم باهاتون کار کنم.
‫- خیلی خب. ‫- از دیدنتون خوشحال شدم.
‫اوه راستی. این رو برای تو آوردم.
‫داشت یادم می‌رفت.
‫هنوز هم مثل بچه کوچولوها...
‫شکلات می‌خوری، نه؟
‫حتی اگه نخوایم هم، ‫هر روز من رو می‌بینی.
‫بیا گذشته‌مون رو فراموش کنیم.
‫به امید دیدار.
‫اون کی بود؟
‫همونطور که شنیدم، ‫پلیس بی‌ادبیه.
‫واسم سوال بود بعد از اینکه ‫به من، یعنی استادش...
‫از پشت خنجر زد، اوضاعش چطوره.
‫حتما شوخیت گرفته. ‫بازرس؟
‫[نوامبر 1996]
‫همه‌ی سوراخ سنبه‌های محله رو بگردین.
‫اون یه کت مشکی ‫با یه هودی و کتونی مشکی پوشیده.
‫همین حالا پیداش کنین!
‫من دارم یه مرد مشکوک رو تعقیب می‌کنم ‫که همین مشخصات رو داره.
‫ببخشید. گمش کردم.
‫یون ته‌گو، کجایی؟
‫کجایی؟
‫ولم کن، عوضی.
‫لعنتی.
‫جونگ سوچان.
‫تو به جرمِ...
‫دزدی، قتل و فرار بازداشتی.
‫حق داری یه وکیل بگیری.
‫- و سکوت کنی. ‫- بگیرینش!
‫گرفتیش؟
‫وای خدا. ‫واقعا الان یه کارآگاهی.
‫هی. گرفتیمش.
‫اونجا واینستا. بگیرش.
‫یون ته‌گو، جونگ سوچان رو گرفت.
‫ایول کارآگاه یون.
‫اون گرفتش.
‫ای احمق.
‫شما با دستگیری فوری یه مظنون قتل و دزدی
‫که بعد از یه جرم وحشتناک...
‫در حال فرار بود
‫برای همکارهاتون یه الگو شدین.
‫بنابراین به شما بازرس یون ته‌گو ‫این جایزه رو اعطا می‌کنم.
‫[اداره‌ی پلیس جونگبو ‫مراسم ترفیع ویژه‌]
‫یون ته‌گو!
‫- تو فوق‌العاده‌ای. ‫- ته‌گو، کارت درسته.
‫- آفرین! ‫- آفرین، یون ته‌گو!
‫وای خدا. ‫الان واقعا شبیه پلیس‌ها شدی.
‫فکر می‌کردم نمی‌مونه و ازدواج می‌کنه.
‫- وای خدا. خیلی خوبه. ‫- تو به زودی رئیس میشی.
‫- ته‌گو قطعا می‌تونه. ‫- البته.
‫میشه یه عکس ازمون بگیری؟
‫- حتما. ‫- میشه ما هم بیایم؟
‫به لطف هایونگ ‫ترفیع ویژه گرفتی.
‫تعجب می‌کنم انقدر خوب تحمل می‌کنی، ته‌گو.
‫خیلی خب، بیا یه بار دیگه هم بگیریم.
‫خوبه. حالا لبخند.
‫خیلی خب.
‫سروان.
‫- سروان یون. ‫- بله؟
‫سرپرست بک می‌خوان شما رو ببینن.
‫سرپرست بک؟ چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫خواست رئیس کیم بونگ‌شیک هم ببینه، ‫ولی نمی‌دونم کجاست.
‫به افتخارش.
‫چه خوبه که برگشتی.
‫فقط تویی که ازم استقبال می‌کنی،
‫فکر نکنم کارم تا الان خوب بوده باشه.
‫بیخیال.
‫واقعا منظوری نداشتم. ‫واقعا مجبوری حرف‌هام رو اینجوری بپیچونی؟
‫چیزی که لازم داری اطلاعات منه، نه خودم.
‫واسه همین مهمی.
‫بگذریم، وقتی من رو توی اداره دیدی، ‫تظاهر کردی من رو نمی‌شناسی.
‫وای خدا. نگران نباش.
‫زندگی پر از کنایه‌ست.
‫سونگ هایونگ و حتی یون ته‌گو.
‫کی فکر می‌کرد دوباره اینجا ببینمشون؟
‫تقدیره یا چی؟
‫تو بازرس سونگ هایونگ رو دیدی؟
‫آره.
‫نمی‌فهمم تیمش چیکار می‌کنن.
‫وقتی از پشت به کسی خنجر بزنی، ‫یه روزی برمی‌گرده...
‫لعنتی. یه استثنا هست.
‫کی؟ تو؟
‫ای عوضی...
‫رئیس دادستان...
‫اون موقع یون ته‌گو رو می‌خواست.
‫[رئیس دادستان لی دونگ‌جو]
‫بیا.
‫این اطلاعات طبقه‌بندی‌شده‌ست، ‫بنابراین منبعت رو لو نده.
‫تنهایی و توی سکوت بازرسیش کن.
‫- معتبره دیگه؟ ‫- من تاحالا بهت دروغ گفتم؟
‫نگاهش کن. ‫شواهد محکمی هم توشه.
‫چرا همه‌ی این‌ها رو از دست دادم؟
‫یون ته‌گو یکی از کارمندهای توئه، درسته؟
‫بله قربان.
‫- سلام. ‫- اتاق 10 کجاست؟
‫از این طرف. ‫سمت چپ برید پیداش می‌کنین.
‫یون ته‌گو.
‫منظورم کارآگاه یونه.
‫حالا داریم به عنوان یه تیم کار می‌کنیم،
‫و تو خیلی سخت روی این پرونده کار کردی ‫واسه همین می‌خوام برات یه نوشیدنی بگیرم.
‫بیا اینجا من رو ببین.
‫- بهت میگم. ‫- وای خدای من.
‫اومد. بیا تو.
‫رسیدی. بیا بشین.
‫بیا. بشین.
‫زود باش!
‫هی، کجا داری میری؟
‫«صحبت خودمونی»؟
‫- وای خدای من، وضع این اداره افتضاحه. ‫- به چه جرئتی نیروی پلیس رو بدنام کردی؟
‫- کارآگاه یون، واقعا که. ‫- حالا راضی شدی؟
‫رئیس دادستانی
‫که اون موقع ‫یون ته‌گو رو خواسته بود رو یادته؟
‫برخلاف میلم تهش...
‫از یه پیمانکار ساختمون رشوه گرفتم.
‫و یه مظنون قلابی رو دستگیر کردم.
‫به خاطر اون، ‫بهم گفتن پلیس فاسد.
‫همه چیز انقدر خوب چیده شده بود ‫که انگار مجرم واقعی بود.
‫همه باورشون شده بود.
‫سونگ هایونگ باور نکرد!
‫اون احمق واقعا رو مخمه.
‫باید سر راه تمام کارهای من باشه.
‫به خاطر اون تنزل درجه گرفتم!
‫ولی حالا برگشتی.
‫سونگ هایونگ شد...
‫یه دردسرساز خیانتکار ‫که به مافوق‌هاش نارو می‌زنه.
‫واسه همین ‫توی اون دفتر آشغالدونی کار می‌کنه.
‫این کافی نیست.
‫جلوت مثل متشخص‌ها رفتار می‌کنه ‫ولی از پشت سر همه‌ش...
‫زیر آبت رو می‌زنه.
‫- همه باید این رو بدونن. ‫- بونگ‌شیک.
‫من فقط به رئیس کیم بونگ‌شیک ‫که تازه برگشته سئول اعتماد دارم.
‫چرا باید بهم اعتماد داشته باشی؟
‫به هیچکس اعتماد نکن.
‫وای خدای من، ‫داری احساساتم رو جریحه‌دار می‌کنی.
‫- تو بهم اعتماد نداری؟ ‫- ای عوضی....
‫راستی...
‫پرونده‌ی سوسونگ‌دانگ توی گانگنام.
‫قربانیش کیه؟
‫اداره پلیس گانگنام صداش رو درنمیاره.
‫هی، امروز روز اولمه.
‫حتما یه چیزی شنیدی.
‫میشه اول غذام رو بخورم لطفا؟
‫سروان یون، اومدی.
‫- شنیدم من رو خواسته بودین. ‫- چی؟ تنها اومدی؟
‫بونگ‌شیک مگه اداره نیست؟
‫ما همیشه باید آماده‌باش باشیم.
‫ولی اون روز اول کارش اداره نیست؟
‫لعنتی.
‫باید روی یه پرونده کار کنی.
‫مقتول هان سوک‌هونه، ‫استاد دانشگاه هانکوک.
‫دو هفته پیش اون و همسرش ‫توی خونه‌شون به قتل رسیدن.
‫[قتل زوج میانسال در سوسونگ‌دونگ ‫گزارش پرونده]
‫می‌خوایم روی این کار کنی.
‫این واسه اداره‌ی پلیس گانگنامه.
‫برای بخش اون‌هاست
‫ولی مربوط به یکی از رده بالایی‌هاست.
‫ازم خواستن صداش رو درنیارم، ‫فقط تا این حد می‌دونم.
‫ولی به نظرم دارن ‫واسه پیدا کردن سرنخ تلاش می‌کنن.
‫شماره تلفن از کجا پیدا کنم.
‫فکر کنم خبرنگارها یه بویی بردن.
‫مقامات ازمون می‌خوان
‫که نذاریم مطبوعات پوشش بده ‫و سریع روش کار کنیم.
‫اداره‌ی پلیس گانگنام کمکت می‌کنن.
‫باشه.
‫- من میرم پس. ‫- باشه.
‫بیا، پیداش کردم.
‫این رو ببین.
‫این کیم بونگ‌شیک عوضی گوشی رو برنمی‌داره.
‫پرونده‌ی مهمیه؟
‫همه‌ی پرونده‌های قتل ‫به یه اندازه اهمیت دارن.
‫درسته.
‫چرا داریم روی پرونده‌ی ‫یه اداره‌ی دیگه کار می‌کنیم؟
‫باید اول بریم اونجا.
‫- رئیس کیم هنوز نیومده؟ ‫- نه.
‫آدم‌ها واقعا عوض نمیشن.
‫[29 سپتامبر 2003]
‫الان بریم؟ فقط ما دو نفریم؟
‫[گونگوک‌دونگ، جونگنو ‫24 سپتامبر 2003]
‫[گزارش قتل زوج میانسال ‫در سوسونگ‌دونگ بدین شرح است...]
‫لعنتی، ایم مو‌شیک عوضی...
‫[قتل زوج میانسال در سوسونگ‌دونگ ‫گزارش پرونده]
‫قربانی‌های قتل یه زوج شصت هفتاد ساله ‫توی سوسونگ‌دونگ هستن.
‫هان سوک‌هون،
‫استاد دانشگاه هانکوک و همسرش.
‫مطمئنم یه چیزی درمورد هان سوک‌هون هست.
‫وای خدا، واقعا که.
‫بهت گفتم اسم مقتول رو نگو.
‫بیخیال. ‫باید یه چیزی بهم بگی که در موردش بنویسم.
‫وفاداری جاده‌ی یه طرفه نیست.
‫اون‌ها بیشتر از دو هفته‌ست ‫که صحنه رو حفظ کردن.
‫قطعا یه چیزی هست.
‫واقعا نمی‌خوای چیزی بهم بگی؟
‫اینجام.
‫روز بخیر. ‫من یون ته‌گو از مرکز فرماندهی سئول هستم.
‫- ایشون... ‫- نام ایل یونگ از مرکز فرماندهی هستم.
‫بله باهام تماس گرفتن. ‫از این طرف بیاین.
‫- باشه. ‫- هی، اینجا رو جمع و جور کن.
‫همه جا پول ریخته ‫ولی حتی بهش دست نزده.
‫فکر می‌کنن که یه جور تنفر ‫تو قالب سرقته.
‫تمیزه.
‫قربانی‌ها زورشون کمتر بوده
‫و بدون هیچ مقاوتی کارشون تموم شده.
‫اگه مقاومت کرده بودن،
‫وقتی اسلحه‌ش رو تکون می‌داده ‫خون می‌پاشید به سقف.
‫وقتی بعدا جسد رو از سردخونه تحویل بگیرین
‫می‌بینین جسدها تمیزن و ‫هیچ اثری از دفاع ندارن.
‫وای خدا، نمی‌دونم ‫این مرد وحشتناک با چی زدتشون.
‫ما داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم ‫ولی هنوز نتونستیم شناسایی کنیم.
‫اون به همچین خونه‌ی ثروتمندی اومده
‫و تظاهر کرده که فقط دنبال پوله.
‫حتما کینه‌ای داشته.
‫بررسیش کردیم ‫ولی احتمالش خیلی کمه.
‫هم زن و هم شوهر آبرودار بودن.
‫از نظر اجتماعی جایگاه بالایی داشتن.
‫پس لابد نمی‌دونستن ‫کسی ازشون کینه داره.
‫یعنی ممکنه کار یکی از آشناها باشه ‫که ازشون کینه داشته؟
‫باید از اطراف دانشگاه شروع کنیم؟
‫شروع کردیم.
‫حتی اگه از روی تنفر بوده باشه،
‫روش قتلش خیلی گستاخانه و خشونت‌آمیزه.
‫کشتار بیش از حد
‫بین قاتل‌هایی که ‫آشناها رو هدف می‌گیرن خیلی رایجه.
‫شک دارم یه شخص روانی...
‫یهویی به یه همچین خونه‌ای اومده باشه.
‫میشه لیست آشناهایی که ‫باهاشون مصاحبه کردین رو بهمون بدین؟
‫بله، حتما.
‫وقتی لیست رو گرفتی، ‫چک کن ببین کسی هست
‫که بیماری روانی یا سابقه‌ش رو داشته باشه.
‫بله خانم.
‫چرا یه کارآگاه از مرکز فرماندهی سئول ‫واسه یه پرونده اومده سئول؟
‫بله قربان؟
‫هی! مگه نگفتم اول منتشرش کن.
‫یه مقاله منتشر شده که ‫مقتول سوسونگ‌دونگ رو...
‫استاد هان سوک‌هون ذکر کرده!
‫چی؟
‫سعی کن با احترام،
‫با وجدان و حتی وفادار باشی.
‫پس کی می‌خوای خبر انحصاری بگیری؟
‫کی مقاله رو نوشته؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫ایم موشیک دیگه.
‫لعنتی! عوضی.
‫بیا سریع بریم اونجا.
‫[گروه جرایم خاص، ‫رئیس کیم بونگ‌شیک]
‫ممنون بونگ‌شیک.
‫کوک یونگ‌سو.
‫[بازرس ارشد، کوک یونگ‌سو]
‫خدایا، این رو ببین.
‫[سوابق تحقیقات]
‫کارهای بیهوده بهمون میدن ‫و وقتمون رو تلف می‌کنن.
‫این مقامات بالا رده چه چیزهایی تو سرشونه...
‫چی تو سرمونه؟
‫منظورم اینه که همیشه به درد بخورن.
‫این گزارش چیه؟ ‫حتی سعیت هم نکردی.
‫بیشتر توصیف کن.
‫[قتل زوج میانسال در سوسونگ‌دونگ]
‫با سروان یون حرف زدی؟
‫مطمئنم حالش خوبه.
‫مافوق‌ها به نفعشونه که ‫بکشن کنار و کاری نکنن.
‫داری در مورد من حرف می‌زنی؟
‫وای خدا، معلومه که نه.
‫یه احمقی حتما پرونده رو لو داده.
‫خبرنگارها ازش خبر دارن.
‫خبرنگارهای لعنتی. خیلی تیزن.
‫جدی؟
‫دارن میان!
‫هنوز پرونده‌ی هان سوک‌هون سرنخی نداشته؟
‫از روی تنفر بوده؟
‫مصاحبه‌تون تموم شد؟
‫- مظنونی دارین؟ ‫- چیز باارزشی دزدیده شده؟
‫کار آشنا بوده؟
‫جواب بدین لطفا.
‫[هوانگ ده‌سون، گزارش مصاحبه‌ی دوم]
‫هدفش از بریدن گوشت
‫بعد از قتل چی بوده؟
‫انگار امشب کار داری.
‫هنوز داری به هوانگ ده‌سون فکر می‌کنی؟
‫من رو می‌شناسی که.
‫بیا شروع کنیم.
‫قتل‌های سریالی ‫با این سه چیز تعریف میشن.
‫دوره دوری‌گزینی روانی.
‫ جرم علیه یه غریبه با نیت قتل.
‫قتل سه نفر یا بیشتر ‫در سه مکان یا بیشتر.
‫از بین همه‌ی زندانی‌هایی که دیدیم،
‫هوانگ ده‌سون...
‫به دسته‌ی قاتل سریالی‌ای ‫که دنبالشیم نزدیک‌تره.
‫اون سه نفر رو کشته،
‫ولی اون‌ها رو...
‫توی دوتا پرونده‌ی مختلف کشته. ‫یکی رو همینجوری کشته.
‫ممکنه برای قتل برنامه‌ریزی کرده باشه
‫ولی جزئی از برنامه‌ی اولیه‌ش نبوده.
‫دوتا خانم رو کشته و یه آقا رو.
‫حین هر دو قتل درحال نوشیدن بوده.
‫اون مرد هم نامزد مقتول دوم بوده.
‫پس نامزده رو همینجوری کشته؟
‫دقیقا.
‫نامزده وقتی رفته خونه‌ی دختره ‫دیده که اون پیششه
‫و به قتل رسیده.
‫پس موقع ارتکاب هر سه تا قتل ‫تحت تاثیر یه چیزی بوده.
‫پس یه جرم بی‌قاعده‌ست.
‫حالا چون تحت تاثیر یه چیزی بوده
‫باین معنی نیست که جرم بی‌قاعده‌ایه.
‫یه جرم بی‌قاعده...
‫وقتیه که مجرم حین ارتکاب جرم ‫رفتار آشفته نشون بده.
‫توی پرونده‌ی هوانگ ده‌سون، ‫می‌تونیم رفتارهاش رو...
‫رفتارهای غیرطبیعی درنظر بگیریم.
‫پس کاملا درست درنمیاد.
‫اگه طبق دسته‌بندی‌های جرمی اف‌بی‌آی ‫بهش نگاه کنی...
‫جرم با قاعده زمانیه که کسی ‫مشکلات شخصیتی داره.
‫و جرم بی‌قاعده
‫زمانیه که کسی توهم یا جنون داره.
‫با این حساب، هوانگ ده‌سون...
‫بیماری روانی نداشته
‫پس یه جرم با قاعده ‫با یه اختلال شخصتی بوده.
‫چه سخت.
‫توی پرونده‌ی ده‌سون، ‫اون رفتار باقاعده نشون میده
‫مثلا جستجو می‌کنه یا با استفاده از ‫ابزارها با مقتول‌ها سر و کله می‌زنه.
‫وقتی شما میگین متوجه میشم.
‫ولی فرآیند استدلالش همیشه سخته.
‫خیلی خب پس.
‫به نظرم دلیل اینکه ‫هوانگ ده‌سون یه قاتل سریالیه
‫اینه. ‫قتل بیش از سه نفر.
‫بله.
‫ولی به نظرم اگه بگیم ‫پرونده‌ی قتل با استمرار
‫دقیق‌تر باشه.
‫چون قصدهای دیگه داشته.
‫درسته، ولی اگه دستگیر نمی‌شد، ‫احتمالش زیاد بود
‫که یه قاتل سریالی بشه.
‫وقتی شنیدم توی بچگی ‫حیوون‌ها رو می‌کشته شوکه شدم.
‫این یه مشخصه‌ی کلاسیکه که ‫قاتل‌های سریالی دارن.
‫ولی اون دوره‌ی دوری‌گزینی روانی نداشته.
‫[دوره‌ی دوری‌گزینی روانی]
‫مجرم پرونده‌ی قتلِ...
‫زوج میانسال در گانگنام...
‫در روز دهم ماه، هنوز دستگیر نشده.
‫وقتی مقتولین استاد دانشگاه هانکوک
‫و همسرش شناسایی شدن، ‫مردم شوکه شدن.
‫استاد هان نه تنها ‫توی دانشگاه اقتصاد تدریس می‌کرد،
‫بلکه اغلب به تلویزیون می‌اومد ‫و راهنمایی‌های اقتصادی ارائه می‌داد.
‫رفتار جسورانه‌ش باعث شهرتش شده بود.
‫ولی همیشه دوره‌ی دوری‌گزینی روانی هست؟
‫قاتل‌های سریالی...
‫توی عمل کشتن، ‫بالاترین حد لذت رو تجربه می‌کنن.
‫وقتی لذتشون تموم میشه، ‫دنبال قربانی جدید می‌گردن.
‫ساده بگم، دوره‌ی دوری‌گزینی...
‫دوره‌ایه که حس رضایتشون...
‫از قتل ادامه داشته باشه.
‫وقتی رضایت روانی‌شون تموم میشه،
‫میرن سراغ قتل بعدی.
‫خب هوانگ ده‌سون چی؟
‫توی پرونده‌ی هوانگ ده‌سون،
‫نمی‌تونیم به اون دوره‌ها ‫بگیم دوره‌ی دوری‌گزینی
‫چون حین ارتکاب همه‌ی جرم‌ها، ‫تحت تاثیر یه چیزی بوده.
‫ولی این حقیقت که وقتی دوره تموم میشه ‫دوباره قتل انجام میده،
‫خیلی وحشتناکه.
‫خدا رو شکر توی کره،
‫هیچ پرونده‌ی قتلی...
‫با هدف قتل ‫بعد از دوره‌ی دوری‌گزینی وجود نداره.
‫همه‌ی اینا فقط حدس و گمانه.
‫به خاطر همین آدم‌ها گفتین که ‫به مدت ده سال نیاز دارین، درسته؟
‫گفتی روی پشت هیچکدوم...
‫هیچ جراحتی پیدا نکردین؟
‫درسته، چیزی پیدا نکردم.
‫به نظر تمیزه، نه؟
‫لطفا من رو برسون دفتر.
‫نمیری خونه؟
‫نه، می‌خوام یه کم نظم فکری داشته باشم.
‫تو می‌تونی بری خونه. امروز کارت خوب بود.
‫نه، می‌خوام برم اداره‌ی پلیس گانگنام.
‫شنیدم الان اونجا آشفته‌ست.
‫[تیم تحقیقات علمی]
‫پرونده‌ی استاد هان رو دادن به کدوم تیم؟
‫تیم دوم گروه جرائم خاص.
‫الو؟
‫بله.
‫رد پا؟
‫بله، درسته. ‫بعدا بهتون زنگ می‌زنم.
‫اداره پلیس جونگنوئه.
‫پرونده‌ی گونکوک‌دونگ که هفته قبل فرستادن...
‫ازمون می‌خوام ردپاها...
‫و شواهد دیگه‌ رو ‫از طریق پایگاه داده‌ی سابقه‌دارها بفرستیم.
‫- بیارمشون؟ ‫- آره.
‫[پرونده‌ی سوسونگ‌دونگ ‫ردپاها]
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫چی؟
‫این چیه؟
‫به نظرت شبیه هم نیستن؟
‫به نظرم هستن.
‫بالاخره تونستی گزارش رو تکمیل کنی.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫[هوانگ ده‌سون ‫گزارش مصاحبه‌ی دوم]
‫خسته نباشی. ‫بیا دیگه بریم.
‫تو می‌تونی بری خونه.
‫من به خاطر این گزارش کلی از کارهام مونده.
‫وای خدای من، تو باورنکردنی‌ای.
‫به این دردت چی میگن؟ ‫اعتیاد به کار؟
‫- معتاد. ‫- معتاد به کار.
‫من میرم.
‫چو چو، نظرت چیه یه لیوان نوشیدنی بخوریم؟
‫عالیه!
‫- موفق باشی. ‫- ممنون. خداحافظ.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫[پرونده‌ی قتل خانواده گونگوک‌دنگ ‫24 سپتامبر 2003]
‫[اسلحه‌ی قتل شناسایی نشده]
‫روی بدن هیچ کدوم از قربانی‌ها...
‫نشونی از دفاع یا مقاومت نیست.
‫مجرم بدون اینکه بهشون فرصت ‫برای محافظت از خودشون بده،
‫اون‌ها رو میزنه.
‫[گونگوک‌دونگ]
‫یه جرم با قاعده...
‫طبق یه نقشه انجام شده.
‫جرم انقدر وحشیانه و گستاخانه بوده
‫که میشه نتیجه گرفت ‫کار یه آشنا بوده.
‫جینجونگ‌دونگ، گانگنام.
‫مجرم هیچ پول...
‫یا وسایل باارزشی رو برنداشته.
‫کیه؟
‫[به شکل سرقت]
‫از روی کینه انجام شده؟
‫- کیه؟ ‫- کسی بیرونه؟
‫آره، ولی چیزی نمی‌شنوم.
‫حتما سرکاریه.
‫شب بخیر.
‫عجیبه. باشه. شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫احتمالا کار آشنا بوده.
‫ولی اطراف استاد هان ‫سابقه‌داری هست؟
‫این راهی برای ابراز...
‫احساسات قاتله ‫که به خاطر کینه‌ای که داشته ایجاد شده؟
‫[گونگوک‌دونگ، جونگنو]
‫[ورود ممنوع، در دست تحقیقات]
‫[15 گونگوک‌دونگ]
‫[سونگ یونگ‌چول، لی گوم‌سون]
‫[گزارش پرونده]
‫[اداره‌ی پلیس کلانشهر سئول]
‫الان میری سرکار؟
‫آره.
‫دیروز توی صحنه‌ی جرم چی شد؟
‫فکر کردم علاقه نداری بدونی.
‫واقعا کنجکاوی؟ ‫رفتیم تو بهت میگم.
‫خیلی شجاع‌تر شدی، ته‌گو.
‫هنوز اون جذابت جنگیت رو داری.
‫دوست ندارم در مورد جذابیتم نظر بدی.
‫امیدوارم بدون اینکه ‫سر راه همدیگه قرار بگیریم
‫بتونیم وظایفمون رو انجام بدیم.
‫می‌دونی که موقع جرائم وحشیانه، ‫کار تیمی چقدر مهمه.
‫چطور می‌تونی فقط وظایف خودت رو انجام بدی؟
‫ته‌گو،
‫هنوز ازم کینه داری؟
‫کینه؟
‫تو خیلی توهمی هستی.
‫من هیچی نسبت بهت ندارم.
‫ببخشید به خاطر اون.
‫ولی همه می‌دونن
‫که من یه آشغالم.
‫جدی؟
‫من هم می‌دونستم
‫که چقدر آشغالی.
‫اینطور نیست؟
‫بریم تو.
‫نباید جلوی قهرمان ‫گروه جرائم خاص رو می‌گرفتم.
‫پس میشه برم؟
‫وای خدا، معده‌م می‌سوزه.
‫هنوز بعد از سه سال اینجا بودن فکر می‌کنی
‫می‌تونی با وفادار موندن کارت رو انجام بدی؟
‫باید باهات چیکار کنم؟
‫می‌دونی که کارآگاه کانگ و پارک ‫چقدر سختگیرن.
‫مطمئنم موشیک...
‫دیگه نمی‌تونه هیچ اطلاعاتی ‫ازشون به دست بیاره.
‫کارآگاه پارک تنها کارآگاه اونجا نیست.
‫اگه کسی به اخبار ده‌هان اطلاعات لو بده،
‫موشیک هی مقاله می‌نویسه
‫و تو هم به خیال کارآگاه پارک ‫همینجوری اینجا می‌شینی.
‫موشیک...
‫حتی از رده پایین‌هاش هم مقاله می‌دزده؟
‫وای، اصلا وجدان نداره.
‫آره، وجدان، وجدان، وجدان.
‫وجدان برات نون و آب نمیشه.
‫من کلی تلاش کردم تا از گرسنگی نمیرم.
‫درسته. تو سخت کار می‌کنی.
‫ستودنی هستی، مگه نه؟
‫رئیسم خیلی خوب ازم کار می‌کشه.
‫بیخیال.
‫برو بیرون و یه چیز پیدا کن ‫و یه داستان...
‫به خوبی اون داستانی که دزدیده بودی بنویس.
‫منظورتون چیه؟ ‫به هر حال اون مال ما نبود.
‫کارآگاه پارکه.
‫یه پرونده‌ی دیگه ‫توی اداره‌ی پلیس گانگنام هست.
‫- دوباره؟ ‫- آره.
‫هی، خبرنگار چوی، همینطوری ادامه بده. ‫بدو!
‫بیخیال وجدان و وفاداریت شو!
‫خبرنگار چوی، یه داستان خوب برامون گیر بیار!
‫پس به تلاشت ادامه بده.
‫وای خدا این اداره چقدر بزرگ و خوبه.
‫از اولین سفارش کارت راضی‌ای؟
‫سروان کوک کلی تلاش کرده ‫تا این‌ها رو بسازه.
‫اگه همینجوری اونجا بمونه،
‫فکر کن چه حس بدی بهش دست میده.
‫خب با این همه اطلاعات چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫ازش به عنوان بالش یا ‫یه چیز دیگه استفاده می‌کنه.
‫مطمئنم سروان کوک
‫از همه چیز خوب استفاده می‌کنه.
‫حتما چک کنین و هر چی که لازم دارین بردارین!
‫- بله قربان. ‫- بله قربان.
‫- این‌تاک. ‫- هی، یونگ‌سو.
‫چیزی شده؟
‫اداره‌ی گانگنام کمک می‌خواد. ‫داریم میریم جینجونگ‌دانگ.
‫تو چی؟
‫من باید برم یه سری رد پا رو چک کنم.
‫که اینطور. ادامه بده.
‫- باشه. ‫- صبر کن.
‫میرید دفتر؟
‫- من راحتم. برگرد سر کارت. ‫- باهاتون میام.
‫هی، من هنوز زور دارم.
‫برگرد سر کارت.
‫- جدی؟ ‫- خداحافظ.
‫- مطمئنین؟ ‫- آره.
‫اگه گیر کردی، حتما بهمون خبر بده.
‫- خداحافظ. ‫- مراقب باشین!
‫- بله حتما. ‫- اخبار کوتاه.
‫عصر امروز در جینجونگ‌دونگ گانگنام،
‫جسد زن حدودا 50 ساله ‫بعد از ضربه با شیء غیر نوک‌تیز، پیدا شده.
‫بعد از گزارش لی، خدمه‌ی اون خونه،
‫که جسد رو توی خونه دیده،
‫پلیس برای تحقیقات اعزام شده.
‫اداره‌ی پلیس گانگنام گفت که مجرم امروز...
‫جینجونگ‌دونگ ‫و حادثه‌ی سوسونگ‌دونگ...
‫رئیس هو، اینجا چه خبره؟
‫گفتم بی‌سر و صدا تحقیق کن. ‫چرا خبرش انقدر پخش شده؟
‫سروان یون و کارآگاه نام الان توی صحنه هستن.
‫- اجازه بدین وقتی برگشتن بهمون بگن. ‫- وای خدا.
‫کیم بونگ‌شیک کجاست؟
‫نمی‌دونم. ولی اگه فکر کنه
‫که این روی عملکردش تاثیر داره ‫میخزه و برمی‌گرده.
‫این دیگه مشکل خودشه.
‫ببین این پرونده چقدر بزرگ شده.
‫ممکنه تهش هر دوی این پرونده‌ها رو
‫خودمون بگیریم.
‫همین رو بگو.
‫این خبرنگارها همین الانش هم دارن میگم ‫که به هم مرتبطن.
‫حس خوبی بهش ندارم.
‫نباید بذاریم این اتفاق بیفته.
‫خیلی خب. کیه؟
‫ببخشید.
‫هی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیشده اومدی اینجا؟
‫یه چیز عجیب پیدا کردم.
‫- می‌خواستم نظرتون رو در موردش بدونم. ‫- چیه؟
‫- هر دوشون کفش‌های کوهنوردی هستن. ‫- آره.
‫خب چیه؟
‫این یکی برای سوسونگ‌دونگ گانگنامه.
‫و این یکی برای گونگوک‌دونگ جونگنو.
‫مثل همن، نه؟
‫از مناطق مختلفن ولی مجرم یکیه؟
‫[منزل مسکونی شیک در گونگوک‌دونگ]
‫مامانم برام صبحونه درست کرده. ‫خوردم و رفتم سر کار.
‫وقتی زنگ زدم، جواب نداد.
‫واسه همین اومدم خونه و...
‫کسی ازش کینه به دل داشته؟
‫یا مشکلات مالی داشته؟
‫نه.
‫تا حالا پشت تلفن ناراحت به نظر رسیده؟
‫نه.
‫هی.
‫چی؟ ‫یه پرونده‌ی دیگه توی جینجونگ‌دونگ؟
‫- چی؟ ‫- این رو ببین.
‫الان دارم می‌خونمش.
‫«جسد زن حدودا 50 ساله
‫بعد از ضربه با شیء غیر نوک‌تیز، پیدا شده.»
‫[سلاح غیر نوک‌تیز کشف‌نشده]
‫- پس قربانی توی گونکوک‌دونگ بوده؟ ‫- درسته؟
‫من صحنه رو بررسی می‌کنم.
‫من میرم گروه جرائم خاص.
‫همونطور که رسانه‌ها میگن، ‫این پرونده شباهت‌هایی
‫با پرونده‌ی استاد هان داره.
‫چی؟ ‫یعنی قتل از روی انتقام نبوده؟
‫باید بیشتر تحقیق کنیم
‫ولی هیچ مظنونی توی پرونده‌ی ‫استاد هان نداریم.
‫هر دو بر اثر...
‫اصابت شیء غیر نوک‌تیز به سر مُردن.
‫و به عنوان سرقت صحنه‌سازی شدن.
‫بله.
‫گیل‌پیو. رئیس.
‫هی، سرمون شلوغه، بعدا بیا.
‫- این رو الان چک کن. ‫- بعدا بیا.
‫فقط این رو ببین.
‫کفش‌های کوهنوردی.
‫خب چیه مگه؟
‫این‌تاک برامون آوردش.
‫اولی واسه سوسونگ‌دونگ ‫و دومی واسه گونگوک‌دونگه.
‫سوسونگ‌دونگ توی گانگنامه ‫و گونگوک‌دونگ توی جونگنوئه.
‫- بده‌ش به من. ‫- همون یاروئه.
‫من گزارشات رو خوندم. ‫همون روشه.
‫- ضربه با شیء غیر نوک‌تیز؟ ‫- آره. دقیقا.
‫سوسونگ‌دونگ و جونگوک‌دونگ. ‫به سرشون ضربه خورده شده.
‫مقتول جینجونگ‌دونگ هم از...
‫می‌دونستین؟
‫من تازه از...
‫صحنه‌ی جرم جینجونگ‌دونگ برگشتم.
‫این یارو کیه آخه؟
‫روشش یکیه.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫بذارم برم تو.
‫تو که بازرس نیستی. چرا؟
‫- باید صحنه‌ی جرم رو ببینم. ‫- برو!
‫سعی نکن پرونده‌ی من رو بدزدی. ‫برو گمشو!
‫لطفا. من باید صحنه‌ی جرم رو چک کنم.
‫هی، مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫گفتم برو گمشو عوضی!
‫لعنتی.
‫موضوع مهمیه.
‫مقتول توسط یه چیز غیر نوک‌تیز کشته شده.
‫[سلاح غیر نوک‌تیز کشف‌نشده]
‫توی اتاق خواب هیچ ردپایی نیست.
‫و به گاوصندوق هم دست نزده.
‫[ابزارهای قدم‌گذاری صحنه‌ی جرم]
‫هیچ خونی هم روی سقف نپاشیده.
‫این یعنی...
‫مجرم با یه ضربه مقتول رو از پا درآورده.
‫- بله. ‫- اونجایی؟
‫چیکار کنیم؟
‫فکر کردم ده سال وقت داریم.
‫ولی خیلی زود اتفاق افتاد.
‫قاتل با همه‌ی گزینه‌ها همخونی داره.
‫[1. دوره‌ی دوری‌گزینی روانی]
‫[2. جرم علیه یه غریبه با نیت قتل]
‫[3. قتل سه نفر یا بیشتر ‫در سه مکان یا بیشتر]
‫پلیس تایید کرد که قتل‌های اخیر ‫در محله‌های ثروتمند...
‫ممکنه بخشی از یک قتل سریالی باشه.
‫پلیس سه پرونده‌ی قتل دیگه
‫در گانگنام و جونگنو رو ‫به عنوان قتل سریالی عنوان کرد
‫و خاطر نشان کرد برای پیدا کردن مجرم
‫با اعزام نیروهای بیشتر ‫به این نواحی تمام تلاششون رو می‌کنن.
‫این پرونده‌های قتل در سوسونگ‌دونگ ‫و جینجونگ‌دونگ
‫پشت سر هم رخ داده.
‫و بین این دو پرونده، ‫یک پرونده قتل مشابه
‫توی گونگوک‌دونگ و جونگنوگو رخ داده.
‫و آخرین یافته‌ها موجب ایجاد ترس ‫در ساکنین شده.
‫[ورود ممنوع ‫در دست تحقیق]
‫مجرم به مناطق مختلف رفته
‫و تنها هدفش کشتن بوده.
‫این سومین قتله.
‫لطفا نیاین جلو.
‫اینجا چی شده؟
‫این یه قتل سریالیه.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫جسد یه زن حدودا 60 ساله توی ‫یکی از مناطق مسکونی هوانگوادونگ پیدا شده.
‫پلیس تحقیقات رو شروع کرده.
‫- از یه سلاح غیر نوک‌تیز استفاده شده. ‫- باز هم مثلث؟
‫یه چیزی با عقل جور درنمیاد. ‫مطمئنم با یه موقعیت غیرمنتظره روبرو شده.
‫شما بچه‌های تیم آنالیز ‫باید برگردین دفتر.
‫ورود به صحنه‌ی جرم به صورت دلخواه ‫مانع از تحقیقات میشه.
‫جواب‌ها همیشه توی صحنه پیدا میشن.
‫- باید با اون چیکار کنیم؟ ‫- می‌تونیم وقت بخریم.
‫نگو که این چیز مسخره رو باور می‌کنی.
‫تنها راهی که میشه جلوی اون رو گرفت ‫تا قتل بعدی رو مرتکب نشه...
‫اینه.