‫آنچه گذشت...
‫تحویل غلات رو تعمدا عقب انداختن...
‫و شایعه شده یکی از اعضای...
‫- دودمان فلاویان عاملش بوده. ‫- دودمان فلاویان؟
‫اگه دومیتیان امپراتور بشه،
‫همه‌مون بدبخت می‌شیم.
‫هورا!
‫[شش سال پیش]
‫اِم، جهت خدمت به شهروندان ‫و خدمت به روم...
‫شکوه و جلال لشکرکشی‌هامون رو...
‫نه، نه، نه.
‫اِم... هوم.
‫همون‌طور که در میادین نبردی ‫دورافتاده به روم خدمت کردم... نه.
‫چیه؟ چی شده؟
‫یه پیشنهاد بدم؟
‫آره، کلمه بگو.
‫بهم کلمه بگو. ‫کلمات خوبی بلدی.
‫اینجانب...
‫تایتوس فلاویوس وسپاسیانوس...
‫صدات رو نمی‌شنوم. بلندتر بگو!
‫اینجانب،
‫تایتوس فلاویوس وسپاسیانوس،
‫انگشتری آهنین به دست دارم.
‫انگشترم طلایی نیست،
‫نقره‌ای نیست،
‫به سنگ‌های گران‌بها مزین نیست.
‫آهنینه، از جنس گاوآهن،
‫گلادیوس...
‫و پوزه‌بند قاطرهاییه...
‫که پدر و پدربزرگم پرورش می‌دادن.
‫امپراتور نرون نجیب‌زاده‌ای...
‫از خاندانی اشرافی بود...
‫که طلا به دست می‌کرد.
‫«سرای زرین» رو...
‫که شگرف‌ترین سرای تاریخ بشره...
‫رو زمینی که از شهروندان خودش ‫دزدیده بود ساخت.
‫اینجانب، تایتوس فلاویوس وسپاسیانوس،
‫اون سرای زرین رو...
‫آجر به آجر تخریب می‌کنم...
‫و به جاش یه آمفی‌تئاتر می‌سازم.
‫واسه اربابان این شهر نمی‌سازم،
‫واسه سرگرمی و لذت...
‫شهروندانش می‌سازم.
‫واسه مردان آهن‌پوشی ‫که شهر رم عزیزمون رو...
‫با عرق و خونشون ساختن ‫می‌سازمش.
‫شگفت‌زده شدم.
‫من رو باش که خیال می‌کردم ‫اساتید فن بیانت...
‫الکی دستمزد زیاد می‌گرفتن.
‫ساخت آمفی‌تئاتر یهو به ذهنت رسید؟
‫نه، چند وقته که دارم بهش فکر می‌کنم.
‫مگه بهتر از این هم می‌شه ‫قدرت سیرک ماکسیموس...
‫و نجیب‌زادگانی که از قدرت گرفتنمون متنفرن ‫به دست گرفت؟
‫موافقم.
‫خب، شاید فرماندهی یکی از بخش‌های ‫حکومتم رو به دست گرفته باشی.
‫بخش سیاسی رو می‌گم.
‫دقیقا عین تصوراتمه.
‫وسعتش در تصور نمی‌گنجه.
‫نرون اصلا مردم رو درک نمی‌کرد.
‫فقط به فکر ساخت سرای زرین مسخره‌اش...
‫با باغ‌های بی‌پایان، فواره‌های فراوان...
‫و نواختن چنگ رومیش بود.
‫پدرم تو یکی از کنسرت‌های کسل‌کننده‌اش ‫خوابش برد،
‫نرون ورودش رو به دربارش ممنوع کرد...
‫و گفت بره تو یهودیه بجنگه.
‫نرون در نهایت چاره‌ای جز خودکشی نداشت.
‫واسه همون هم کمک لازم داشت.
‫ای جوانک کله‌خر.
‫دومیتیان کبیر، خواهش می‌کنم...
‫درک کنین تک و تنها عمل کرده بود.
‫ممکن بود همه‌مون رو به کشتن بده!
‫بیاین برادران!
‫بیاین!
‫بگو ببینم.
‫من همون‌جا بودم. وقتی طرف ‫به جونت سو قصد کرد، همون‌جا بودم.
‫می‌دونستم یه جای کار می‌لنگه.
‫می‌دونستم. باید برمی‌گشتم.
‫باید کمکت می‌کردم.
‫عه! سلام الیا! خوش برگشتی.
‫آماده‌ای بریم؟
‫فروکس امروز صبح خوب غذا خورد؟
‫کرفس خورد؟ ‫واسه خون مفیده.
‫تو باتیکا بهشون غذا دادیم.
‫اینجا خیلی بیشتر بهشون غذا می‌دیم.
‫تو معمولا دیر نمی‌کنی برادر کوچولو.
‫دیر بیدار شدم.
‫- کجا بودی؟ ‫- دیشب خونه نبود؟
‫- امروز صبح هم نبود. ‫- یعنی ممکنه...
‫فهمیده باشه زندگی فقط تو اسب ‫خلاصه نمی‌شه؟
‫بیا، ببینم مرد شدی یا نه.
‫- بزرگ شدی. ‫- هیچ خبری نیست.
‫ولی لباست رو برعکس پوشیدی.
‫ای بابا.
‫به نظرت این مرغ عشقمون ‫دیشب تنها بود...
‫یا داشت دل‌بری می‌کرد؟ هوم؟
‫معلومه به کمک من نیازی ندارین.
‫- خب... ‫- الیا. الیا.
‫ما برات خوشحالیم.
‫شاید یه روزی بتونی ‫بهمون معرفیش کنی.
‫عمرا اگه چنین آزمون سختی ‫براش رقم بزنم.
‫آندریا، اسب‌ها آماده‌ان.
‫امشب جشن می‌گیریم.
‫فقط می‌خواستم بگم ‫کلا اشتباه بزرگی پیش اومد.
‫خب، بهت اطمینان می‌دم ‫به گوش کسی نمی‌رسه.
‫موفق باشی.
‫امروز روز خوبیه، مگه نه؟
‫معمولا مسابقات حس خوبی می‌دن.
‫درسته. ‫حتی به من هم حس خیلی خوبی می‌دن.
‫اتفاق دیگه‌ای هم افتاده.
‫اینجانب، تایتوس،
‫سزار وسپاسیانوس،
‫مسابقات امروز رو با وعده...
‫ساخت حمام‌های عمومی برگزار می‌کنم!
‫دو ماه از آغاز ساختشون می‌گذره.
‫ضمنا، اعلام می‌کنم ‫که دارم واسه روم عزیزمون...
‫ولیعهد فراهم می‌کنم!
‫انتظار نداشتم به این زودی یاد بگیره.
‫آروم.
‫کاش پدر و مادرم اینجا بودن ‫و تماشا می‌کردن.
‫کل روم جلوم وایستادن.
‫تا برنده نشدی، فخر نفروش.
‫ارابه‌ها!
‫آماده باشین!
‫برو!
‫اسب‌های آندریا دارن پرواز می‌کنن.
‫ببر که پول به جیب بزنم!
‫خدایان رو شکر که آندریا حواسش بود.
‫فونسوآ، باید کمکم کنی.
‫اومدم.
‫آندریا! آندریا! آندریا!
‫برو!
‫آندریا! آندریا! آندریا!
‫برو!
‫اسکورپوس!
‫اسکورپوس، چیکار می‌کنی؟
‫برو! برو!
‫اسکورپوس!
‫آندریا!
‫بیا.
‫میز رو خالی کنین! ‫زود باشین! بجنبین!
‫بجنبین. بجنبین.
‫کاش می‌دیدمش.
‫می‌بینی.
‫خیلی مثبت‌اندیشی.
‫مواظب همدیگه باشین.
‫بهم قول بدین.
‫ماجراجویی عظیممون رو...
‫واسه مادرمون تعریف می‌کنم.
‫آندریا.
‫نه!
‫اسکورپوس! اسکورپوس! اسکورپوس!
‫ای آشغال عوضی! ‫کشتیش!
‫خودش اونجا روند.
‫نه‌خیر، تقصیر تو بود!
‫تو رفتی سمت چپ.
‫بگو ببینم خودت چی دیدی.
‫آندریا رو تحت فشار گذاشته بود. ‫بهش فشار آورد.
‫بسه دیگه.
‫اگه دوباره دستت به اسکورپوس بخوره، ‫می‌گم سرت رو بزنن.
‫من هم سر تو رو بابت ‫کشتن برادرم می‌زنم.
‫آندریا مرده.
‫تصادف بود.
‫تموم شد.
‫تسلیت می‌گم.
‫تصادف وحشتناکی بود.
‫- نه‌خیر. دروغ می‌گی! ‫- مسابقات ما خیلی خطرناکه.
‫برادر تو هم می‌دونست.
‫ببین زنون امروز چی شد.
‫راست می‌گه الیا.
‫حرفم رو باور نمی‌کنی.
‫من این چیزهایی که می‌گی رو ندیدم.
‫آندریا رو مجبور کرد اون‌وری بره. ‫بهش فشار آورد!
‫- نه. ‫- نمی‌شه مطمئن بود.
‫من دیگه با شما ‫یا این حزب زرین...
‫کاری ندارم.
‫کلی کارگر اصطبل دیگه دارم.
‫الیا.
‫تقصیر اسکورپوس نبود. ‫ارابه خراب شده بود.
‫پیش میاد.
‫تو هم عین خودش بدجنسی.
‫معمولا بهتر دروغ می‌گی.
‫همون‌طور که اسکورپوس گفت...
‫کلی کارگر اصطبل دیگه هست، ‫ولی یه اسکورپوس بیشتر نیست.
‫چقدر خنگم.
‫خیال می‌کردم یه ذره نجابت ‫تو وجودت دیدم.
‫تو چی برادر؟ ‫تو طرف کی هستی؟
‫آرزومندیم سوار بر باد ‫به الیزیوم رفته...
‫که اگه خدایان بخوان،
‫اونجا دوباره ببینیمت.
‫من هیچ‌وقت فرصت یا ثروت ‫اشک ریختن واسه بقیه رو نداشتم.
‫بی‌رحمیت رو این‌جوری توجیه می‌کنی؟
‫این‌جوری توضیحش می‌دم.
‫می‌تونی به بقیه دروغ بگی،
‫ولی دروغ گفتن به خودت خطرناکه.
‫تو دیگه بچه نیستی.
‫می‌تونی کمی همدلی کنی.
‫عادات قدیمی راحت از سر آدم نمی‌افتن.
‫این‌جوری عذرخواهی می‌کنی؟
‫احتمالا.
‫اون‌قدر برام مهم نیستی ‫که دنبال عذرخواهیت باشم.
‫اون‌ها به عذرخواهیت نیاز دارن.
‫خیال می‌کردم همکاری ما ‫در راستای منافع مشترک...
‫و کمک به بچه‌هاته.
‫نمی‌دونستم می‌خوای ‫من رو باشرف کنی.
‫شرافت تو برام مهم نیست.
‫بی‌شرفیت هم برام مهم نیست.
‫وقتی بچه بودی، تو رود بئاتیس ‫دنبالت می‌کردم.
‫حالا باز هم باید دنبالت کنم؟
‫دیگه بازی بچگونه نیست.
‫آندریا اصلا نمی‌خواست ‫از هم جدا بشیم.
‫پس باهام بیا.
‫الیا!
‫الیا، وایستا!
‫اگه بخوام با تو بیام، ‫سلنا و پسره چی می‌شن؟
‫تو که هر وقت چند سکه پول تو جیبت باشه،
‫- خرج دختر مردم می‌کنی. ‫- قبلا اون‌جوری بودم.
‫الان این‌جوریه.
‫نمی‌تونم بهش پشت کنم.
‫بگو. دیگه چی؟
‫اسکورپوس و تناکس گفتن ‫ارابه‌ران دوم حزب زرین می‌شم.
‫این شهر این‌قدر خرابت کرده...
‫که حاضری با قاتلان برادرمون برونی.
‫تو این‌جوری می‌گی.
‫پس اسکورپوس دو برادرم رو ازم گرفته.
‫الیا.
‫پس...
‫غذا نمی‌خوره و دیگه نمی‌خواد مبارزه کنه.
‫نمی‌خواد بازیچه‌مون باشه.
‫چند هفته شده؟
‫داره ۵ هفته می‌شه سرورم.
‫دو هفته بیشتر تا افتتاحیه ‫آمفی‌تئاتر فلاویان فرصت نداریم.
‫هرمس.
‫برات غذا تهیه کردیم.
‫انجیر.
‫زیتون اسپانیایی.
‫صدف چروک.
‫باید واسه مبارزه افتتاحیه ‫آمفی‌تئاترم انرژی کسب کنی.
‫باید بابت لطف فلاویوس دومیتیانوس ‫ازشون تشکر کنی.
‫دوباره امتحان کنیم؟
‫بخور! باید مبارزه کنی.
‫اون یکی رو بزنین.
‫با هم رفیقن.
‫مبارزه‌اش با همونه.
‫خب،
‫یه تیر به گلوی این وحشی شمالی شلیک کنیم؟
‫بابت هدیه‌تون سپاس‌گزارم.
‫فلاویوس دومیتیانوس.
‫وفاداری خصوصیت احمقانه جاهلانه. ‫سگ بدبخت.
‫خب، لذت‌بخش‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین...
‫روش کشتن اون یکی به ذهنم رسید.
‫دومیتیان از برنامه‌های جذاب خوشش میاد.
‫کم پیش میاد سناتورها...
‫و چنین عوضی‌های خائنی ‫حضور داشته باشن.
‫می‌خواد برنامه‌ای خاص و تماشایی ‫اجرا کنیم.
‫شاید اگه ادیل لودی اینجا بود، ‫می‌تونستیم خشنودشون کنیم.
‫درسته که تو سرپرست جدید مسابقاتی،
‫ولی دومیتیان قانون‌گذاری ‫ادیل لودی رو به من سپرده.
‫اختیارات ایشون یا من رو ‫زیر سوال نبر.
‫رو چشمم. من رو ببخشید.
‫احتیاطتون رو درک می‌کنم؛
‫ولی بهم اعتماد کنین،
‫من لای همون صندلی‌های بوگندو بزرگ شدم.
‫می‌دونم مردم می‌خوان چی ببینن.
‫باید سرگرمشون کنیم.
‫به هیجانشون بیاریم...
‫خوشحالشون کنیم.
‫یادتون باشی، کافی خوبه.
‫بیشتر بهتره.
‫بیش از حد...
‫حرف نداره.
‫پر کردن آمفی‌تئاتر با آب چقدر سخته؟
‫خیلی لطف می‌کنی.
‫اگه خودت نمی‌خوای،
‫واسه پسرت قبول کن.
‫می‌خوام این همه درآمدم رو چیکار کنم؟
‫مگه می‌خوام چقدر غذا بخورم؟
‫به یه شرط.
‫قرض محسوب بشه، ‫هدیه نباشه.
‫سهمم رو که پس گرفتم، ‫بهت پسش می‌دم.
‫البته اگه سهمم رو پس بگیرم.
‫می‌گیری.
‫اوضاع بهتر می‌شه.
‫فونسوآ، چی شده؟
‫برادرم...
‫دلم براش تنگه.
‫اگه فونسوآ راست بگه چی؟
‫اگه تصادف ساده بوده باشه چی؟
‫اِم...
‫من خوب ندیدم.
‫ظاهرا فقط خودت دیدی.
‫زنون!
‫همون‌جا بود. ‫حتما یه چیزی دیده.
‫اسکورپوس.
‫خیلی متأسفم رفیق.
‫واقعا؟
‫یا شاید فقط اومدی ‫که ببینی راست می‌گن یا نه؟
‫ببینی کار زنون تموم شده یا نه.
‫چرت نگو.
‫به زودی باز هم مسابقه می‌دیم.
‫برات هدیه آوردم.
‫این‌جوری آتارگاتیس دردت رو تسکین می‌ده ‫و زودتر خوبت می‌کنه.
‫این چیه؟
‫هدیه است.
‫دستمزد طبیب‌هاست.
‫می‌تونی هرچی خواستی ‫و لازم داشتی تهیه کنی.
‫ممنون، ولی خودم پول دارم ‫به طبیب‌ها بدم.
‫معلومه، فقط می‌خوام بار کمتری ‫رو دوشت باشه.
‫خیال کردی با چند سکه ‫چیزی نمی‌گم؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫چرا، می‌شی.
‫اون اسپانیایی جوان رو تحت فشار گذاشته بودی.
‫خودم دیدم.
‫خب، اشتباه می‌کنی.
‫مصدوم شده بودی. ‫حواست سر جاش نبود.
‫نه اسکورپوس.
‫می‌دونم چی دیدم.
‫تو اون پسر رو کشتی.
‫ازت می‌خوام به صاحبان احزاب اعتراف کنی.
‫نمی‌تونم.
‫دار و ندارم رو از دست می‌دم. ‫دیگه نمی‌تونم مسابقه بدم.
‫خواهش می‌کنم.
‫زنون، خیال می‌کردم من و تو...
‫بعد از اون شب رفیق شدیم.
‫رفاقتت...
‫و هدایات...
‫به درد عمه‌ات می‌خورن.
‫برو بیرون ببینم!
‫اگه خودت بهشون نگی، من می‌گم.
‫زنون.
‫طبیب کجاست؟
‫کجاست؟ زود بیاین.
‫نفسش بالا نمیاد.
‫خیلی وحشتناکه.
‫زنون...
‫مرده.
‫همه‌مون سوگوار شدیم.
‫احتمالا شنیدین.
‫دیگه واسه حزب زرین کار نمی‌کنیم.
‫پس دنبال کار می‌گردین؟
‫بله.
‫مهارت رام کردن و رسیدگی به اسب ما ‫تو روم نظیر نداره.
‫متأسفانه ما واسه کارگر اصطبل ‫جای خالی نداریم.
‫اشتباه متوجه شدیم.
‫من می‌خوام مسابقه بدم.
‫- مسابقه بدی؟ ‫- بله.
‫ارابه‌رانی؟
‫تا حالا پشت ارابه ندیدمت.
‫جریان چیه؟
‫این آقایون بابت کار حزبی اومدن.
‫معلومه، کل امور حزب آبی هم ‫به من مربوط می‌شه.
‫ایشون گاوروسه.
‫آره، خودم می‌شناسمش.
‫ایشون هم الیاست، ‫برادر ارابه‌ران مرحوم حزب زرینه.
‫یه برادر دیگه هم داره ‫که هنوز ارابه‌ران زرینه.
‫درسته، رومولوس و رموس.
‫می‌خواد ارابه‌ران بشه، ‫ولی آموزش ندیده و تجربه نداره.
‫بیا جلوتر.
‫جلوتر.
‫برادرت ارابه‌ران حزب زرینه.
‫تو چرا می‌خوای ارابه‌ران ‫حزب آبی بشی؟
‫چون اسکورپوس ارابه‌ران حزب زرینه.
‫تو زمین مسابقه باهاش روبه‌رو می‌شم...
‫و شکستش می‌دم.
‫گفتی تجربه نداره؟
‫بله.
‫پس باید خودت رو ثابت کنی.
‫برو اصطبلمون و مجهز شو. ‫امشب میام اونجا.
‫صدها جوان می‌خوان ‫ارابه‌ران حزب آبی بشن.
‫چرا به ایشون فرصت دادین؟
‫به‌خاطر خصوصیت منحصر به فردش.
‫به‌خاطر نفرتش.
‫می‌تونستی بهم بگی ‫می‌خوای ارابه‌ران بشی.
‫خیلی تعجب کردی؟
‫نه زیاد؛
‫ولی به هر حال ‫بهتر بود بهم می‌گفتی.
‫تو اصطبل می‌بینمت.
‫چند وقته که می‌خوام ببینمت.
‫خبر فوت برادرت رو شنیدم.
‫دلم خونه.
‫کاری از دست کسی برنمیاد.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫من هم باید یه چیزی بهت بگم.
‫برمی‌گردم خونه، برمی‌گردم اسپانیا، ‫برمی‌گردم باتیکا.
‫- چی؟ ‫- باید قبلش یه کاری بکنیم؛
‫ولی همین که عملیش کنم، ‫از اینجا می‌رم.
‫شرمنده‌ام.
‫جناب امپراتور.
‫پورتو می‌گه می‌خوای اتهام مطرح کنی.
‫صرفا اطلاعاتی دارم که می‌خوام ‫در اختیارتون بذارم جناب تایتوس.
‫شیرین‌زبونی نکن. ‫فرض کن داری به فرمانده جنگیت گزارش می‌دی.
‫گمون کنم تأخیر تحویل غلات ‫کار برادرتون دومیتیانه.
‫شورش‌های غذا هم کار ایشونه.
‫مدرک داری؟
‫مسیریاب یکی از کشتی‌های غلات...
‫که دم سواحل سیسیل غرق شد رو ‫نجات دادن، ولی بعد دستگیر شد.
‫همین الان دارن شاهدمون رو ‫میارن اینجا.
‫چه نفعی بهت می‌رسه ‫که به من می‌گی؟
‫من فقط دنبال خدمت به شما و رومم.
‫هوم.
‫تحت‌الحمایه‌های علنی و محرمانه ‫زیادی تو سنا دارم...
‫و می‌تونم نتیجه کل رأی‌گیری‌ها رو ‫تغییر بدم.
‫می‌خوام همه‌جوره از پروژه‌های...
‫ساخت و سازتون حمایت کنم.
‫در ازاش چی می‌خوای؟
‫می‌خوام در هزینه‌های ‫آمفی‌تئاتر فلاویان شریک بشم.
‫چه درخواست عجیبی.
‫هیچ سودی نداره. ‫فقط خرج داره.
‫فعلا این‌جوریه.
‫قبوله.
‫پورتو، معتمدترین سربازت رو ‫بفرست اوستیا که منتظر این مسیریاب باشه.
‫همین که رسید ‫بیارش پیش من.
‫ازتون ممنونم و بهتون وفادار می‌مونم سزار.
‫من فقط دنبال دومی‌ام. می‌تونی بری.
‫باید بگم قبلا هدف‌گیریت بهتر بود برادر.
‫قبلا هیچی حواست رو پرت نمی‌کرد.
‫حتی سرفه پدر هم حواست رو پرت نمی‌کرد.
‫تنهامون بذار.
‫یونانی‌ها می‌گن...
‫اگه اعتراف انجام بشه، ‫بخشش راحت‌تره.
‫می‌خوای به چی اعتراف کنم؟
‫سناتور لتو بهم گفته...
‫دریانوردانش مدرک پیدا کردن...
‫که تو تحویل غلات رو به تأخیر انداختی.
‫ولی من نمی‌تونم به کار نکرده ‫اعتراف کنم برادر.
‫ظاهرا شاهدی هست...
‫که داره میاد روم ‫و همه‌چی رو تأیید می‌کنه.
‫«ظاهرا» به نتایج زیادی ختم می‌شه...
‫و لتو نجیب‌زاده جاه‌طلب و خودخواهیه...
‫که از اولش از قدرت گرفتن ما ‫بدش می‌اومد.
‫خودم جفتشون رو می‌دونم.
‫ولی باز هم ازم می‌خوای ‫به چنین گناه بزرگی اعتراف کنم.
‫نه دقیقا.
‫دارم این بازی رو از تو یاد می‌گیرم.
‫واسه همین اتهامی که بهت زدن رو ‫باهات در میون گذاشتم...
‫و واکنشت رو تحت‌نظر می‌گیرم.
‫خب، چی می‌بینی؟
‫خب، هنوز دارم اینجاش رو یاد می‌گیرم.
‫به نظرم یه کم عجیبی، ‫ولی برادر وفاداری هستی.
‫یا شاید بهترین دروغگویی هستی ‫که به عمرم دیدم.
‫دوموس.
‫گمون کنم از برنامه‌ای که ترتیب دادم ‫راضی باشین.
‫سرافکنده‌ام کردی.
‫قرار بود نذاری بفهمن ‫تأخیر تحویل غلات کار منه.
‫مسیریاب یکی از کشتی‌های غلات زنده مونده.
‫آوردنش روم که جلوی تایتوس شهادت بده.
‫پس می‌کشیمش. حرف مرده ‫که جلوی حرف زنده ارزشی نداره.
‫- کجاست؟ ‫- کار از این حرف‌ها گذشته.
‫خودش شهادت کتبی نوشته.
‫فقط مونده جلوی برادرم تأییدش کنه.
‫حالا که کار از کشتنش گذشته، ‫چیکار کنیم؟
‫برادرم رو می‌کشیم.
‫وقتش رسیده. ‫اگه نکشیم، می‌کشنمون.
‫خیلی‌خب، کدوم اعضای پرتورین رو ‫می‌تونیم بخریم؟
‫بیا. کل پولی که بهم داد همینه.
‫بشین.
‫آیریس. باهام بیا خونه.
‫کجا می‌رین؟
‫مال خودمه زنیکه.
‫اگه باز هم باهاش کاری داشته باشی،
‫با عذاب فراوان می‌کشمت. مردک!
‫آیریس، بیا.
‫- ذهنت درگیره؟ ‫- ذهن تو هم درگیره؟
‫دخترم آرا...
‫دیگه دختر من نیست.
‫روم ازم گرفتش.
‫بهم گفتی...
‫دروغ گفتن به بقیه عیبی نداره، ‫ولی دروغ گفتن به خودت خطرناکه.
‫با جون و دل پذیرفتم.
‫داری یاد می‌گیری.
‫شاید اون‌قدر که خیال می‌کنی ‫عوضی نباشم.
‫ضمنا، احتمال داره ‫از نسل نجیب‌زادگان باشم.
‫شما رومی‌ها خیلی خنگین.
‫خیال کردی اصل و نسب مهمه؟
‫اصل و نسب تو روم مهم‌ترین چیزه.
‫اگه آدم اصل و نسب داشته باشه، ‫از پس هر کاری برمیاد.
‫کل دنیا در اختیارشه.
‫خب، دوستان نجیب‌زاده جدیدت ‫بوی گند گذشته...
‫و اعمالت رو نادیده می‌گیرن؟
‫بدتر از این‌ها رو هم نادیده گرفتن.
‫نمی‌فهمم هیجان‌زده‌ای یا وحشت کردی.
‫وحشت کردم.
‫باید کار وحشتناکی بکنم.
‫قبلا از همین کار لذت می‌بردم؛
‫ولی الان، اگه از اشرافیان روم باشم،
‫خیلی وحشتناکه.
‫پس فقط به فکر لذتش باش.
‫آروم باش.
‫سلام، آروم باش، آروم باش.
‫اینکیتاتوس.
‫گرسنه‌ای، ها؟
‫بیا.
‫بیا بخور پسر.
‫اسپانیا که بودم، ‫پدربزرگم همیشه می‌گفت...
‫اسب شکاره و انسان شکارچی.
‫اگه بخوایم اسب بدوه، ‫باید ذات واقعیمون رو...
‫ازش پنهان کنیم.
‫نباید بفهمه کارمون کشتاره.
‫اول باید بهش بفهمونیم ‫نمی‌خوایم اذیتش کنیم.
‫آروم باش، آروم باش. ‫ولی همین کافی نیست.
‫دووندن اسب راحته.
‫واسه به پرواز درآوردنش،
‫از جون و دل مایه گذاشتنش،
‫واسه استفاده از تمام توانش،
‫باید خیلی دوستش داشته باشم.
‫خودش هم باید بفهمه.
‫اگه بهش بفهمونم ‫چقدر دوستش دارم،
‫هر کاری برام می‌کنه.
‫[بازیلیکا جولیا] ‫[فروم رم]
‫شرط بدی بستی.
‫چه بدونم.
‫شاید تایتوس زیاد امپراتور نمونه.
‫خوی سربازی زیادی داره.
‫خوی سیاسی نداره.
‫کی جانشینش می‌شه؟
‫معلومه دیگه. دومیتیان.
‫اگه این‌جوری بشه،
‫احتمالا هرکی به تایتوس وفادار باشه ‫با خودش می‌میره.
‫هیچ‌کس از کار ناتمام خوشش نمیاد.
‫روم حکمرانان جنگجویی داشته ‫که تا پیری حکمرانی کردن.
‫شاید تو دوران جنگ داشته بوده باشه؛
‫ولی الان دوران صلحه. ‫خیلی خطرناک‌تره.
‫جنگجو تو دوران صلح به درد نمی‌خوره.
‫مبارز خیابونی به درد می‌خوره.
‫پسفردا ده میلیون سترشوس...
‫میاری همین‌جا...
‫و اگه بخوای چونه بزنی،
‫می‌فهمم دومیتیان توان جانشینی نداره، ‫خودت رو می‌کشم...
‫و این خیانت رو به گوش تایتوس می‌رسونم.
‫پسفردا.
‫مرگ دومیتیان خیلی زودتر ‫از تصوراتت رقم می‌خوره.
‫اگه بمیره، رفقاش هم می‌میرن.
‫هیچ‌کس از کار ناتمام خوشش نمیاد.
‫ده میلیون.
‫پسفردا.
‫آروم باش، آروم باش، آروم باش.
‫آروم، آروم.
‫برو!
‫آندریا!
‫برو!
‫تو می‌دونستی؟ ‫سریعه، خیلی سریعه.