ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫پاول.
‫من یه مدت باید برم.
‫کجا میری؟
‫نمی تونم الان بهت بگم. ‫باید قوی بمونی.
‫صبر کن!
‫دوستت دارم!
‫من هم دوستت دارم، مامان.
‫مونیکا!
‫سلام!
‫- سلام! ‫- سلام.
‫سلام.
‫سلام، خوشگله.
‫چه خبر؟
‫باید باهات حرف بزنم.
‫همین الان عکس بگیر!
‫هی، پسرها.
‫پسرها، بیاین بریم. ‫به زودی دورهمی داریم.
‫دکترها چی گفتن؟
‫خوشحال نمیشی اما...
‫...گفتن زنده می مونم.
‫این طوری نیست.
‫تو این حرفه، همه مظنونن.
‫اما بعضی ها بیشتر از بقیه.
‫قبول دارم که نوشته خونی ‫گُلداشتاین تو خونه کوالسکی...
‫...اولش از مسیر منحرفم کرد.
‫من دیگه مظنون نیستم؟
‫نه.
‫بخش بالیستیک همون شکی ‫که داشتیم رو تأیید کرد.
‫گُلداشتاین کوالسکی رو کشته.
‫یا به قول خودت، پرکووسکی.
‫فیبرهای روی جسد مارک کوالسکی ‫از ماشین گُلداشتاین بودن.
‫گروه خونیش هم مطابقت داره.
‫از لاورا گُلداشتاین ‫بازجویی کردین؟
‫نه.
‫اون تو شوک بود.
‫گفت که...
‫...پدرش احتمالا احساس ‫خطر کرده.
‫راستش، هیچ اهمیتی برام نداره.
‫اون مخ خودش رو ترکونده، ‫پرونده بسته شده.
‫من کارهای دیگه ای برای ‫کردن دارم.
‫کینه به دل نگیر.
‫با صندوق پیام تماس گرفته اید.
‫لطفا بعد از صدای بوق ‫پیام بگذارید.
‫«بیا بیمارستان دنبال من. فورا.»
‫بیا تو.
‫بهت گفتم که راه نری!
‫میخوام فرم ترخیص رو ‫امضا کنم.
‫دیوونه شدی؟
‫باید حداقل چند روز ‫این جا بمونی.
‫ممکنه اون زخم باز بشه!
‫اگه نذاری برم، شبونه از ‫پنجره فرار می کنم.
‫واقعا باید برم بیرون.
‫منتظر من باش.
‫زود برمیگردم.
‫درباره پدرت متأسفم.
‫دوستش داری؟
‫نمی دونم.
‫از دستم عصبانی ای؟
‫نه. فکر کنم برای این چیزا ‫خیلی پیر شدم.
‫می ترسم که...
‫...این حرف به نظر ‫رقت انگیز بیاد.
‫چه حرفی؟
‫ترکم نکن.
‫خبرهای خوبی دارم.
‫بگو.
‫استخوان شرمگاهی.
‫با این حالی که دارم، از ‫معما استقبال نمی کنم.
‫غضروف استخوان ها رو ‫به هم وصل می کنه، درسته؟
‫ببین.
‫استخوان ها قبلا به ‫هم وصل بودن،
‫بعد از هم جدا شدن.
‫زنی که تو جنگل پیدا ‫شده، بچه دار شده.
‫نمی بینی؟ نمی تونه ‫خواهرت بوده باشه.
‫معنیش این نیست که ‫فامیل من نبوده.
‫منظورت چیه؟
‫کیت تست دی ان ای داری؟
‫البته.
‫پس بده به من.
‫بده.
‫با دی ان ای قربانی ‫مقایسه اش کن.
‫تأیید لازم دارم. مهمه.
‫بابایی،
‫واقعا مریضی؟
‫تو پلیسی یا نویسنده کتاب داستان؟
‫بهت گفتم که،
‫فقط یه سرماخوردگی ساده ست.
‫و کی برمیگردیم خونه خودمون؟
‫بعد از این که یه کم بخوابی.
‫بطری دوم رو بده به من، ‫اونی که مال زنته.
‫بدون کمک تو، گوشیا محکوم میشه و ‫می فرستنش زندون.
‫نمی تونم بدون اون ‫ادامه بدم.
‫نمی تونم از دستش بدم.
‫میخوای درباره از دست دادن ‫همسرت صحبت کنی...
‫...یا نوشیدنی بخوری؟
‫اگه می تونی کمکمون ‫کنی، لطفا بکن.
‫لطفا.
‫وقتی خودش رو تو این هچل ‫انداخت، تو کجا بودی؟
‫کوبا.
‫مطمئنی این جاست؟
‫نیم ساعت دیگه ‫بیا دنبالم.
‫دیگه چی؟ قهوه هم برات بیارم؟
‫و یه بیسکوییت، لطفا.
‫درود!
‫ما کدوم گوری هستیم؟ ‫مخت تاب برداشته؟
‫باید میومدم دفترت؟
‫من اصلا نباید با تو حرف بزنم. ‫خودت قوانینم رو می دونی.
‫مگه قانون هم داری؟
‫آدما عوض میشن.
‫می دونم خواهرزنت ‫متهم شده.
‫فقط میخوام پرونده اش رو ببینم.
‫امکان نداره.
‫یه سوال.
‫حالا که صحبت از ‫قوانین شد،
‫کسب و کار قانونی ‫شوهرت در چه حاله؟
‫دو دقیقه وقت داری.
‫بهش فکر کردی.
‫خوبه.
‫هر کاری بتونم می کنم که ‫بندازمش زندون.
‫می دونم.
‫شوهرم رفته بیرون و من هم ‫هیچ حرفی با شما ندارم.
‫چرا دارین.
‫فکر می کنی چی کار ‫داری می کنی؟
‫نتیجه تست دی ان ای ‫شما و عزیزتون.
‫هیچ شکی باقی نمیذاره ‫که اون پسرتون بود.
‫به من دروغ گفتین.
‫کی اون رو کشته؟
‫همونی که به من شلیک کرد.
‫داوید گُلداشتاین.
‫خواهرم زنده موند؟
‫اون موقع، آره.
‫25 ساله ندیدمش.
‫نمی دونم هنوز زنده ست ‫یا نه.
‫هیچ ایده ای ندارم کجاست.
‫اون موقع چه اتفاقی افتاد؟
‫چه خبره؟
‫ما دقیقا داریم کجا میریم؟
‫یه سورپرایزه.
‫«سورپرایز»؟
‫باور کن، به صلاح خودته.
‫نمی دونم چرا نمی تونم ‫حرفت رو باور کنم.
‫اما می کنی. بیاین.
‫خیلی خوب، کامیلا، بیا. ‫بذار نشونمون بده تا بریم.
‫چه فرقی واسه ما داره؟
‫صبر کن.
‫عوضی! چرا این رو ‫نشونم دادی؟
‫من؟
‫پس عیبی نداره که دنیل و مونیکا ‫شماها رو بازی دادن؟
‫باید از من تشکر کنین. ‫حداقل می دونین با کی طرفین.
‫می دونم چه طوری می تونیم ‫یه درسی بهشون بدیم.
‫چه طوری؟
‫یه آتیش روشن می کنیم.
‫- آتیش؟ ‫- بله.
‫کجا؟
‫کنار دریاچه.
‫ما که اجازه نداریم ‫کمپ رو ترک کنیم.
‫کاری نداره که. ‫من نگهبان شمام.
‫بعد از پایکوبی میریم.
‫همون طور که قول داده شده ‫بود، این هم نوشیدنی هامون.
‫مرسی.
‫ممنون.
‫- بیا یه کم غذا بخوریم. ‫- اوهوم.
‫کامیلا...
‫یه سوسیس می خوری؟
‫این جا بهتر از پایکوبی اون وره، نه؟
‫آره، هست.
‫بهتر هست یا نیست؟
‫بهتره!
‫دارم بهت میگم.
‫- افتاد... ‫- اُه، نه.
‫گوش کنین، چه طوره ‫بریم شنا کنیم؟
‫ولم کن!
‫دیگه خنده دار نیست، هست؟
‫هی! هی!
‫ولش کن! کاما! ‫کافیه!
‫- چی کار داری می کنی؟ ‫- وویتک.
‫بی خیال، خنده دار نیست!
‫بسه.
‫ما تو این قضیه با همیم.
‫عالی نیست؟
‫فرار کن!
‫ما رو تنها بذار، عوضی!
‫یه قهرمان. ‫اُه، خدایا.
‫چه شیرین، مگه نه؟
‫پسر عزیزم...چی شده؟
‫دکتر، نگاهشون کن! ‫بچه هامون! چه مصیبتی!
‫کامیلا، دخترم...چی شد؟
‫چی شد؟ بهمون بگو! لطفا!
‫بهمون بگو چی شد. ‫لطفا، بهمون بگو!
‫آرتور، چه اتفاقی افتاد؟
‫منظوری نداشتم.
‫نمی خواستم...
‫باید بهمون بگین ‫چه اتفاقی افتاد.
‫آرتور، لطفا، بهمون بگو.
‫من نمی خواستم...
‫چی؟ ‫آرتور؟
‫اونا مُردن.
‫مُردن!
‫خدای بزرگ.
‫اُه، خدا...
‫اونا مُردن!
‫مادرت و من بدجوری ‫نگران بودیم.
‫کی حرف آرتور رو باور می کرد ‫که همه چیز اتفاقی بوده؟
‫و خواهرت؟ اون بود که مونیکا رو ‫می زد و داشت خفه اش می کرد.
‫پلیس فکر می کرد اون ‫گلوش رو بریده.
‫ما فکر می کردیم مالچاک ‫می تونه یه داستان خوب بسازه...
‫...و همه باور می کنن که ‫بی گناهه.
‫اولش، 24 ساعت ‫قایمشون کردیم...
‫...تا وقتی یه نقشه ای کشیدیم.
‫اما به زودی فهمیدیم که...
‫...تنها راه حل...
‫...قایم کردنشون بود،
‫تا ابد.
‫اون به پدرم نگفت، مگه نه؟
‫چون ازش متنفر بود.
‫و من چی؟ من رو با ‫خودش نبرد. چرا؟
‫چرا رفت؟
‫چرا برای من نجنگید؟
‫چرا؟
‫امروز چه احساسی داری؟
‫احساس گَند.
‫پرکووسکا ادعا می کنه ‫خواهرم زنده مونده.
‫یه چیزی دارم که ‫خوشحالت می کنه.
‫آقای یانک فالکووسکی میخواد ‫جزئیاتی در رابطه با پرونده...
‫...کلاودیا برونیارک ‫در میون بذاره.
‫میخوای من بمونم؟
‫من بودم که فیلم می گرفتم،
‫وقتی اونا داشتن اون بلا رو ‫سرش می آوردن.
‫و من هیچ کار نکردم.
‫هیچ کار.
‫مثل یه بزدل رفتار کردم.
‫مثل یه ترسو.
‫مجبورم کردن این کار رو بکنم.
‫اگه شهادت بدی که ‫چه اتفاقی اون جا افتاده،
‫کلاودیا حتما قدردانت میشه.
‫امضاش کرد؟
‫بله.
‫- ویدیو چی؟ ‫- از گوشیش پاکش کرده،
‫اما قبلش رو کامپیوترش ‫کپی کرده بوده.
‫مارانچی و دونای-شافرانسکی ‫دیگه بی مجازات قسر در نمیرن.
‫بازی تموم شد.
‫لاورا چی؟ بهش زنگ زدی؟
‫گوشیش خاموشه.
‫اما...آسیب شناس زنگ زد.
‫یه پیغام گذاشت.
‫گفت که...
‫...زنی که تو جنگل ‫پیدا کردن، مادرم بوده.
‫من می برمت بیمارستان.
‫- حاضری؟ ‫- بله.
‫الان وقتش نیست که بگی...
‫...«دیدی گفتم»؟
‫فراموشش کن.
‫نمک رو زخمت نمی پاشم.
‫چه طوری اومدی این تو؟
‫پول درهای زیادی رو ‫باز می کنه.
‫حتی یکی به خنگی تو هم ‫باید این رو بدونه.
‫می دونم تو پشت اخاذی ‫درباره مرگ زنمی.
‫درسته.
‫تو هیچی از من دستت نیست.
‫مکالمه ضبط شده ‫چیزی رو ثابت نمی کنه.
‫حتی یه ذره مدرک هم از ‫کمک من بهش وجود نداره.
‫اون ویدیو رو چه طور ‫پیدا کردی؟
‫کارآگاه ها ابر اطلاعاتی رو گشتن. ‫کل بایگانی الکترونیکت رو.
‫مال تو، زنت، دخترت.
‫تو هیچ مدرکی از من ‫نداری، عوضی.
‫شاید، شاید هم نه.
‫شنیدم که خواهرزنت اخیرا ‫وضع خوبی نداشته.
‫خودم تحت کنترل دارمش.
‫شک دارم.
‫من یه گروه خبرنگار تحت کنترل دارم. ‫فقط منتظرن که قطعات پازل رو کنار هم بچینن.
‫پرونده پسرم و دوستش باید ‫فردا متوقف بشه.
‫وگرنه تیترمون درباره جلوگیری ‫دادستان از اجرای عدالت، چاپ میشه.
‫عصر بخیر.
‫بازه.
‫کجا بودی؟
‫کجا قایم شده بودی؟
‫من بهت پیام دادم، ‫بهت زنگ زدم.
‫جواب ندادی. چه خبره؟
‫هر کسی که دوستش ‫داشتم رو از دست دادم.
‫خواهرم، مادرم،
‫زنم،
‫به گمونم تو رو هم ‫از دست میدم.
‫چیه؟
‫اتهامات پرونده کلاودیا برونیارک.
‫همیشه قابل اطمینان.
‫نه واقعا.
‫- استعفانامه؟ تو... ‫- بله.
‫این طوری میریم جلو. ‫اول استعفانامه من رو امضا می کنی،
‫بعد من میرم بیرون و تو ‫توی دادگاه اتهامات رو وارد می کنی.
‫فکر کنم بعد از این همه سال ‫لایق یه توضیح هستم.
‫پدر دونای-شافرانسکی ‫ول کُن من نیست.
‫نمیخوام که گَندش...
‫...دفتر تو رو هم برداره.
‫فرض کنیم من استعفانامه ات رو ‫امضا کنم. بعدش چی؟
‫تو کار موسسه به خواهرزنم کمک می کنم.
‫کاری که زنم شروع کرد رو تموم می کنم. ‫باید خیلی وقت پیش این کار رو می کردم.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- نه، چه طور؟
‫یه وام می گیرم. ‫پول رو پس میدم.
‫و بعد خواهیم دید.
‫همه چیز رو درست می کنم.
‫این رو به جوانا و ‫کایا مدیونم.
‫معذرت میخوام.
‫الو؟
‫بله.
‫- خبرنگارها طبقه پایینن. تو صداشون کردی؟ ‫- بله.
‫من دونای-شافرانسکی ها رو ‫دست کم گرفتم.
‫مردم حاضرن خیلی کارها برای ‫محافظت از بچه هاشون بکنن.
‫خوب می فهممش.
‫خانم ها و آقایان،
‫قانون برای همه باید یکی باشه، ‫فارغ از پُستی که شخص داره.
‫این چیزیه که من یاد گرفتم و ‫بهش باور دارم.
‫میخوام بهتون اطلاع بدم ‫که از امروز به بعد،
‫من دیگه به عنوان دادستان ‫محلی خدمت نمی کنم.
‫این ربطی به رسوایی...
‫...موسسه همسر مرحومتون داره؟
‫بله.
‫من بودم که پول رو دزدیدم.
‫همون طور که خودتون می دونین، ‫همسر مرحومم، جوانا کوپینسکا، بدجوری بیمار بود.
‫از پولش برای پرداخت هزینه ‫درمان زنم استفاده کردم.
‫قطعا، دنبال این نیستم که ‫دلتون رو بسوزونم و قسر در برم.
‫همه چیز رو پس میدم.
‫به کار کردن در موسسه ‫اون ادامه میدم.
‫این آخرین آرزوی...همسر ‫مرحومم بود.
‫البته بعد از این که ‫حکمم اجرا بشه.
‫خواهرزنم، مالگورزاتا تاتارسوک ‫در تمامی اتهاماتی که بهش زدن، بی گناهه.
‫آقای کریشتوف،
‫سلام عرض می کنم.
‫ممنون.
‫دادستان، پول کی به ‫موسسه برگردونده میشه؟
‫پاول؟
‫پاول؟ یکی برای ‫دیدنت اومده.
‫سلام، پاول.
‫می تونیم حرف بزنیم؟
‫بفرمایید بشینین.
‫چی شده؟
‫این نامه دو ماه بعد از گم شدن ‫بچه ها رسید.
‫من بعد از گم شدن...
‫...مادرت، به دست من رسید.
‫آدرس نداره.
‫از طرف کامیلاست.
‫برای توئه.
‫لطفا، بخونش.
‫«خانم بوزنای عزیز،
‫می دونم که قرار نبود ‫با هم در تماس باشیم،
‫اما این وضعیت یه استثناست.
‫یه روز دیگه بدون پیامی ‫از مامانم گذشت.
‫من بین غریبه ها تنهام.
‫نقشه اتون این بود؟»
‫آرتور سال ها با اون ‫در تماس موند.
‫اونا یه رازی داشتن. ‫از هم دیگه حمایت می کردن.
‫قایم شده بودن اما یه بار ‫در ماه صحبت می کردن.
‫من یا ناتالیا رو ‫سرزنش نکن.
‫والدین برای مراقبت از بچه هاشون ‫خیلی کارها می کنن.
‫حیف که به همه بچه هاشون ‫یه اندازه اهمیت نمیدن.
‫این طوری نیست.
‫من با ناتالیا صحبت کردم. واقعا ‫می خواست برای تو برگرده.
‫کی می خواست بکشدش؟
‫فقط می تونم حدس بزنم ‫چه اتفاقی افتاده...
‫دیوونه شدی؟
‫مالچاک تو زندانه. برای همه چی ‫محکومش کردن، حبسش می کنن.
‫نمیخوام آرتور تمام زندگیش ‫مخفی بشه. اون بی گناهه.
‫به نظر من، فکر بدیه.
‫چرا؟
‫در آرامش توضیح ‫میدیم چه اتفاقی افتاده.
‫حرف های خودت رو می شنوی؟ ‫اونا بهش کمک کردن.
‫پلیس این طوری بهش ‫نگاه می کنه.
‫حاضری زندگی بچه ات رو ‫به خطر بندازی؟
‫اگه حق با من باشه ‫چی، بوزنا؟
‫و ما بریم و توضیح بدیم،
‫و دیگه هیچ وقت ‫اونا رو نبینیم.
‫می برمت خونه. ‫می تونی هر کار خواستی بکنی.
‫اما پای کامیلا رو وسط نکش. ‫می فهمی؟
‫من برای اون این کار رو می کنم و ‫پیشنهاد می کنم تو هم همین کار رو بکنی.
‫یادت نره که یه بچه ‫دیگه هم داری.
‫برای اون برمیگردم.
‫ترجیح میدم بمیرم تا ‫این که بچه هام رو جدا کنم.
‫پاول کجاست؟
‫پیش کاروله.
‫فردا برمیگرده.
‫دارم ترکت می کنم.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫شنیدم.
‫پسرم رو بهت نمیدم.
‫من بدون اون نمیرم.
‫فکر کنم می دونم ‫کامیلا کجاست.
‫کجا؟
‫کافیه.
‫اون این جا نیست.
‫می شنوی چی میگم؟
‫بیا بریم.
‫ناتالیا.
‫خواهر من کجاست؟ ‫بهم میگی؟
‫میگم.
‫اون همه سال حتی یه روز هم ‫نبود که بهت فکر نکنم.
‫شاید یه شانس دومی داشته باشیم؟
‫کامیلا؟