ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫در این برنامه وقفه ای ایجاد ‫می کنیم که به کوچانوو منتقل بشیم.
‫پاول!
‫بیا این جا، لطفا.
‫ببین.
‫کارگران در یک شکارگاه ‫قدیمی، استخوان انسان پیدا کردن.
‫پلیس ها در محل مشغول به کارن.
‫همون دریاچه ایه که توش شنا ‫می کردیم؟ تو کمپ؟
‫قربانی جنگ جهانی دوم.
‫پلیس سعی داره مشخص کنه که ‫این بقایا متعلق به چه کسی هستن.
‫هیچ متعلقاتی وجود نداره که بتونه به ‫تشخیص هویت متوفی کمک کنه.
‫به علت درجات چشمگیر ‫تجزیه استخوانی،
‫در حال حاضر تعیین قدمت ‫بقایا سخته.
‫پلیس هیچ فرضیه ای رو ‫رد نمی کنه.
‫این منطقه بسته ست. ‫ازتون میخوام که برید.
‫- بقایا هنوز این جان؟ ‫- تو از طرف رسانه هایی؟
‫تکنیسین ها دیشب بردنشون ‫دفتر پزشکی قانونی.
‫پس شماها این جا چی کار می کنین؟
‫برنامه عملیات تا ظهر بود، ‫برای همین این جاییم.
‫سوال دیگه ای داری، دادستان؟
‫ممنون.
‫دقت خیلی زیادی لازم داره.
‫تا حالا سعی کردی استخوان چنگکی و ‫کله ای رو از هم تشخیص بدی؟
‫واقعا لازمه این طوری ‫بچینیدشون؟ مثل آجر؟
‫بله، لازمه.
‫چون اگه چیزی گم شده باشه یا ‫شکسته باشه،
‫شاید بتونیم علت مرگ رو ‫تشخیص بدیم.
‫دی ان ای دارین؟
‫اول باید جداسازی رو ‫تموم کنم.
‫اما...
‫اون پرونده رو می شناسم و ‫می دونم به چی شک داری.
‫در حال حاضر، تنها چیزی که ‫می تونم بگم اینه که این آدم...
‫...یه زن بوده.
‫بچه ها، بیاین این جا!
‫- استراحت کرده و آماده کاره. ‫- عالیه.
‫- بیاین امیدوار باشیم که امروز یه چیزی پیدا می کنیم. ‫- بله، قربان.
‫بازرس کوشینسکی، ده نفر رو ببر ‫طرف اوکمیانی، فهمیدی؟
‫بقیه با من و سگه بیان.
‫هر ردی که پیدا کنین ‫مهمه، یادتون باشه!
‫باید یه چیزی پیدا کنیم!
‫تماس رادیویی نگیرین تا وقتی ‫یه چیزی پیدا کرده باشین.
‫سوالی هست؟
‫- خیر. ‫- پس بیاین بریم.
‫بگرد!
‫- بگرد! ‫- پخش شین!
‫- یه جای امن بذارش. ‫- به من یه پاکت بده!
‫بیاین بریم.
‫پاول!
‫بیا این جا!
‫- و دو دسته تُربچه، لطفا. ‫- بذار من بگیرمش.
‫شاید بتونم سوپ چغندر سرد درست کنم؟ ‫کامیلا دوست داره.
‫من هم همین طور.
‫می تونی برای من ‫درستش کنی.
‫بقیه پولتون.
‫کیسه ها رو بگیر و ‫بذارشون تو ماشین.
‫ممنون.
‫احیانا «سیاتل» گوش نمیدی؟
‫اگه میخوای کاسِت قرض کنی، ‫متأسفانه مال من رو دستگاه خورده.
‫نه.
‫میخوام برای خواهرزاده ام یه تی شرت ‫بخرم. می دونی از کجا باید یکی بخرم؟
‫تو بازار ایستگاه قطار. ‫قبلا یه عالمه از اونا داشتن.
‫تو یکی نداری؟
‫چه طور مگه؟
‫اون مال توئه؟
‫میشه یکی به من هم بگه چه خبره؟
‫فقط حرف می زدیم.
‫فقط در حضور من می تونین ‫از اون بازجویی کنین. شیرفهم شد؟
‫می خواستم آسونترش کنم، اما ‫می تونیم تو اداره ملاقات کنیم.
‫خداحافظ!
‫«لاورا»
‫«همسر کُش»
‫«کامپیوتر این درایو هارد دیسک را نمی شناسد»
‫- یه چیزی برات دارم. ‫- ترفیع؟ پاداش؟ هدیه؟
‫کمکم کن بازش کنم.
‫فکر کنم به رمز نیاز داریم.
‫حتما. بسپرش به من.
‫هیچ کس نباید این فیلم رو ‫تماشا کنه.
‫باشه.
‫- میریم؟ ‫- کجا؟
‫نمیخوای با شاهد برونیارک ‫حرف بزنی؟
‫من تمام حساب های شبکه های اجتماعی ‫مظنونامون رو چک کردم.
‫کلی دوست دارن.
‫چون پول دارن، رفیق هم دارن. ‫چیزی پیدا کردی؟
‫آنتک شپانسکی، 20 ساله.
‫دو ماه پیش، تو خونه یه نفر ‫مهمونی رفته بوده.
‫یه کمی زدن به سیم آخر و فکر کردن ‫دزدیدن مجسمه بودا، شوخی معرکه ایه.
‫- چی؟ ‫- یه تیکه از گچ بری شومینه.
‫والدین برگشتن، عصبانی شدن. ‫مادره به پلیس گزارش داد.
‫آنتک مظنون اصلیه.
‫مگه یه مجسمه بودا چه قدر ‫می ارزه؟
‫اون نمونه خاصر، کمتر از 200 تا. ‫گرون تر از اونش هم هست.
‫اما منظورم رو می فهمی دیگه!
‫یه مجسمه بودا؟ ‫موستاویچ...
‫فکر بهتری داری؟
‫سوزوندیشون!
‫عکس های کمپ کجان؟
‫مال من هستن!
‫مال منه! اونا فقط مال ‫کمپ نیستن!
‫حالا مدرک حساب میشن. نگران ‫نباش. بهت پسشون میدیم.
‫لطفا نه...
‫بابا! یه کاری بکن!
‫یه کم دیگه برام بریز.
‫ببخشید. شاید بهتر باشه ‫ما بریم؟
‫یه کم قبل درباره تی شرت ‫این گروه موسیقی حرف زدیم.
‫همونیه که نزدیک ‫ایستگاه خریدی؟
‫بله.
‫باز هم از اینا داری؟
‫دارم از خودت می پرسم، ‫نه مامانت.
‫معذرت میخوام.
‫تو می خواستی تو بازجویی ‫باشی، که هستی.
‫تی شرت های دیگه ای ‫هم داری؟
‫دارم.
‫یکی مثل اون داری؟
‫«سیاتل»
‫- یا نه؟ ‫- مطمئن نیستم. باید چک کنم.
‫شاید مامانت یادش باشه تو ‫رخت ها همچین چیزی بوده یا نه.
‫خوبه. خانواده ای از دروغگوهای کوچولو.
‫چه طور جرئت می کنی؟ ‫چی تو فکرته؟
‫تو فکرم که دارم روی پرونده ‫یه قتل دوبل تحقیق می کنم،
‫و پسر تو یه چیزی رو ‫ازم قایم می کنه!
‫ببین.
‫گروه خونی لکه تی شرت ‫با مونیکا سوویک یکیه.
‫یادته، پاول؟ این تی شرتیه که دو روز ‫قبل از تراژدی گم کردی.
‫درباره اش بهم گفتی.
‫- مگه نه؟ ‫- فهمیدم. تی شرتت رو گم کردی.
‫و بعد یه نفر، مثلا قاتل، اون ‫رو پوشیده و با خون دختر به قتل رسیده...
‫...لکش کرده، درسته؟
‫- ما که به شما دروغ نمیگیم، میگیم؟ ‫- دفاعیه اتون اینه؟
‫برای دفاعیه داشتن اول آدم ‫باید مظنون باشه، درسته؟
‫پسر من مظنون چیزیه؟
‫دزدی؟ چی؟ ما فقط ‫داشتیم بازی در میاوردیم.
‫مجسمه مسخره بودا رو ‫برگردوندم.
‫- مادر اون عوضی چرند زیاد میگه. ‫- چی؟
‫مادر کوبا.
‫می دونی که ممکنه بالغ بر ‫پنج سال بری زندان؟
‫چی؟ پلیس ها که گفتن ‫یه قانون شکنی ساده ست.
‫اما شرایط قانونیش ‫عوض شده.
‫معلوم شد که مجسمه هه ‫عتیقه ست.
‫پس...میخواین من رو به خاطر ‫یه تیکه آشغال گچی بندازین زندون؟
‫می تونیم کمکت کنیم، اما ‫مجانی هیچی گیرت نمیاد.
‫تو با اون دختره، کلاودیا، ‫تو مهمونی بودی.
‫- نه، نبودم. ‫- فقط دروغکی نگو که نبودی.
‫تو عکس های فیس بوک ‫با بقیه هستی.
‫اون جا بودم، اما چیزی ندیدم.
‫متوجهم.
‫یه ماشین پلیس خبر کن. ‫بگو 48 ساعت بازداشتش کنن.
‫- من هم اسناد زندان رو آماده می کنم. ‫- زندان؟
‫پنج سال حبس پیش رو داری.
‫چه طوره...
‫...من هر چی که تو مهمونی ‫دیدم رو بگم؟
‫رو کاغذ لازمش داریم.
‫می تونی بیای دفتر ما؟
‫- و مسئله بودا چی؟ ‫- من برطرفش می کنم.
‫انجام پذیر هست؟
‫البته. به دستور یه دادستان،
‫قاضی می تونه تخفیف خارق العاده ای ‫در مجازات بده.
‫به همین سادگی.
‫خب، بریم؟
‫باشه، اما فردا.
‫باشه. فردا می بینیمت.
‫فکر کردم مطمئن نیستی که ‫تو اون مهمونی بوده یا نه.
‫نبودم، اما شانس 50-50 داشتم. ‫اگه درنگ می کردیم، کارمون تموم بود.
‫آفرین. تبریک میگم!
‫تمام ایمیل ها از کامپیوترهای ‫کتابخونه ما فرستاده شدن.
‫- که همه بهشون دسترسی دارن. ‫- آهان.
‫- پس تشخیص این که کی اونا رو فرستاده، غیرممکنه؟ ‫- نه لزوما.
‫می دونم که خطرناکه، اما ‫می فرستمت سر قرار.
‫عالیه.
‫- علاقمند نیستی بدونی با کی؟ ‫- نه.
‫یه نگهبان.
‫بهت تصاویر دوربین امنیتی ‫کتابخونه رو نشون میده.
‫این تعداد کامپیوترهاست.
‫این طوری می فهمی که ‫این داستان رو کی برات فرستاده.
‫فقط لطفا، تو این دوران ‫دیوونه وار با «رودو» و غیره...
‫من به کسی نمیگم از طرف تو بوده. ‫آروم باش. ممنون.
‫سلام.
‫آه، بذارین به هم معرفیتون کنم.
‫پاول کوپینسکی، لئون روچای، مدیرمون...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫و شوهرم.
‫اُه!
‫به نظرت عجیبه؟
‫به هیچ وجه.
‫دیگه واقعا باید برم. ‫شما دو تا رو تنها میذارم.
‫- از آشناییتون خوشوقت شدم. ‫- همچنین.
‫خب، بگو.
‫نه، چی رو بگم؟
‫ببخشید که شب بهت زنگ زدم.
‫گوشیم رو حالت بی صدا بود. ‫اتفاقی افتاده؟
‫تو جنگلی که خواهرم گم شد، ‫بقایای انسانی پیدا شده.
‫فکر می کنی خودشه؟
‫نمی دونم.
‫اما می ترسم اون باشه.
‫امروز عصر، وقت داری؟
‫متأسفانه من...
‫...نمی تونم.
‫باید برم.
‫لاورا!
‫- سلام! ‫- حالت خوبه؟
‫حدس بزن مظنون اصلی تو پرونده ‫قتل مونیکا و دنیل کیه؟
‫کی؟
‫- من. ‫- چی؟
‫تی شرتی که تو جنگل ‫تنم بود یادته؟
‫لوبلسکی پیداش کرده، عکس های ‫کمپم رو هم گرفته.
‫متأسفم.
‫اومدن خونه من و تمام ‫عکس ها رو بردن.
‫- باید بهت می گفتم. ‫- آروم باش. تو که کف دستت رو بو نکرده بودی.
‫اما نمی تونن زندونیت کنن دیگه؟
‫نمی دونم.
‫شاید.
‫می تونی یه کم بعد بیای استخر؟
‫- باشه. ‫- من یه فکری دارم.
‫ببین.
‫- ما از این جا رفتیم، درسته؟ ‫- اوهوم.
‫اما مونیکا و دنیل اون طرف بودن.
‫درسته.
‫تمام خروجی ها قفل شده بودن.
‫نگهبان ها کلید داشتن...
‫یکیشون هم تو.
‫درسته. گند زدم.
‫و باور کن، پای کامیلا که وسط ‫باشه، بدجوری حس گناه می کنم.
‫متأسفم. منظورم این نبود.
‫از طرف دیگه...
‫...اونی که اون طرف کلید ‫داشته، مالچاکه.
‫اوهوم.
‫بدون اجازه اون، مونیکا و دنیل ‫چه طوری می تونستن برن بیرون؟
‫نمی دونم.
‫لاورا...
‫مالچاک حتما یه چیزی می دونه.
‫باید حواسم بهش باشه.
‫میخوای تعقیبش کنی؟ ‫دیوونه شدی؟
‫این که فیلم اکشن نیست!
‫اگه خودش باشه چی؟ و تو رو ‫بگیره و یه بلایی سرت بیاره؟
‫این رو مدیون کامیلام.
‫فکر می کنم فکر خیلی بدیه.
‫دو تا لطف ازت میخوام.
‫اول، نمی تونی به هیچ کس ‫در این مورد بگی.
‫باشه.
‫و دوم؟
‫دوربینت رو بهم قرض میدی؟
‫و بزرگترین ماهی؟
‫نمی دونم. شاید یه جور کوسه؟
‫درسته.
‫- کوچیکترینش کدومه؟ ‫- مورچه ماهی؟
‫نمی دونم. ‫هیچ ایده ای ندارم.
‫«عوضی»
‫«بها رو بده تا پرونده جوانا بسته بشه»
‫بابا؟
‫بابا.
‫چرا عکس مامان ‫این توئه؟
‫اُه، پیداش کردی. ممنون.
‫سوار ماشین شو.
‫- سلام، دادستان. همه چی مرتبه؟ ‫- تو این جا چی کار می کنی؟
‫خودمونی شدی؟
‫مشکلی نیست. ‫صدام کن کریشتوف.
‫اُه، پسر. یکی گند زده به ماشینت. ‫رنگش خشک شده.
‫من یه کارگاه می شناسم. ‫می تونم کمکت کنم.
‫البته، تو هم به من کمک ‫می کنی. چه طوره؟
‫از همچین معامله هایی خوشت میاد، درسته؟ ‫چون شنیدم به شپانسکی همچین پیشنهادی دادی.
‫گور بابات.
‫اُه، خدای من!
‫کایا، سوار ماشین شو.
‫جلوی بچه؟ خداحافظ!
‫بیاین انجامش بدیم.
‫- کدوم کامپیوتر؟ ‫- کامپیوتر 28.
‫بیست و هشت...
‫خیلی خوب. این یکی باید ‫یه چیزی نشونتون بده.
‫- این؟ ‫- بله.
‫تاریخ و ساعت؟
‫سه شنبه قبل، ساعت 2:07 ظهر.
‫بفرمایید.
‫- 28 اونه؟ ‫- آره.
‫غیرممکنه.
‫دیگه از این فکرها ‫نکن.
‫نمیخوام چیزی درباره اش ‫بشنوم.
‫لطفا.
‫التماس می کنم، بهش فکر کن.
‫اصلا به فکر خودمون هستی؟
‫تو چی؟
‫تو به فکر من هستی؟
‫من رو ببین. ببین به ‫چی تبدیل شدم.
‫دردش داره کم کم ‫غیرقابل تحمل میشه.
‫نمیخوام کایا من رو این طوری ‫به یاد داشته باشه.
‫اگه دوستم داری،
‫فقط یه تصمیم هست ‫که می تونی بگیری.
‫بله؟
‫تو راهم.
‫- ممنون برای ویدیو. ‫- پاول.
‫به من ربطی نداره، اما ‫احتمالا تو خونه ات...
‫...یه دستگاه ضبط هست.
‫یعنی چی؟
‫ویدیو یه جایی تو ابر داده ها ‫هم ضبط شده بود.
‫ممکنه کپی داشته باشه؟
‫بیشتر از یکی. هر هکری راحت ‫می تونه بهش دست پیدا کنه.
‫حالت خوبه؟
‫گپ سه نفری؟ ‫این وقت روز؟
‫تو اونا رو برام فرستادی.
‫اون داستان رو.
‫«عشق در جنگل، نوشته پیوونا»
‫دیوونه شدی؟
‫- با این سن و سال مواد مصرف کردی؟ ‫- حرف دهنت رو بفهم.
‫اُه، بی خیال. این داستانا رو ‫ببرید جای دیگه.
‫می دونیم کار تو بوده.
‫درسته.
‫باید حدس می زدم که مدیر ‫هر کاری می کنه تا کمکت کنه.
‫جرئیاتش رو از کجا ‫می دونستی؟
‫نمی دونم.
‫داستانا فقط به دست من رسیدن و ‫بهم گفتن باید ایمیلشون کنم.
‫- من حتی یه ویرگولش رو هم ننوشتم. ‫- کی؟
‫اسمش رو نمی دونم. یه دختره. ‫خیلی هم خوشگل.
‫ده هزار تا بهم داد. ‫خیلی سخاوتمندانه ست، نه؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫تو خیلی ساده ای.
‫فکر می کنی کی ممکنه ‫بهش پول داده باشه؟
‫ده هزار تا.
‫مشخصا یکی داره ‫بازیمون میده.
‫من نتایج تست دی ان ای رو گرفتم.
‫پرکووسکی؟
‫آرتور بود. حق با من بود.
‫- حالا چی میشه؟ ‫- هیچی.
‫ما که می دونستیم خودشه، ‫اما مدرکش غیرقانونیه.
‫من چه اتهامی باید به ‫پرکووسکی ها بزنم؟
‫ممکنه مالچاک بی گناه باشه؟
‫تمام قتل های جنگل؟ ‫اگه قاتل هنوز آزاد باشه چی؟
‫مسخره ست. ‫باورم نمیشه.
‫و؟
‫خانواده اش گزارش ‫دادن که گم شده.
‫از کار نرفته خونه. ‫پس هیچ کدوم بچه های کمپ نیستن.
‫وایسا!
‫بی حرکت!
‫تکون نخور!
‫بذارش زمین!
‫بندازش!
‫وایسا. بذار چکش کنم.
‫بهش دستبند بزن.
‫زنده باد رییس پلیس!
‫فکر می کنی برای این ‫ترفیع می گیری؟
‫- هیچی نمی گیری. ‫- هاه!
‫اون یه عوضی واقعیه، ‫یارو مالچاک.
‫یه زن رو کشته.
‫یه زن و چهار تا بچه تو ‫اون جنگل.
‫چیه؟
‫بچه ها رو نکشته.
‫چی؟
‫اما...
‫...ما بچه ها رو هم ‫میندازیم گردنش.
‫پس کار کی بوده؟
‫من شرط می بندم کار ‫پسره، کوپینسکیه.
‫لکه خونی که مال مونیکا بود رو ‫از خودم درآوردم اما راستش،
‫نمی تونم هیچ چیزی رو ‫علیهش ثابت کنم.
‫- نتیجه ای بود؟ ‫- این جا رو کاملا تمیز کردن.
‫حتی یه گروه خانم خدمتکار اوکراینی هم ‫نمی تونستن بهتر از این تمیز کنن.
‫پس هیچی نداریم؟
‫نه خیلی. یکی این جا رو سابیده ‫اما تازه کار بوده.
‫اوهوم.
‫- لومینول؟ ‫- ببین.
‫آهن هموگلوبین به عنوان فعال کننده ‫عمل می کنه و به همین سادگی، خون معلوم میشه.
‫حداقل می دونیم کجا ‫کوالسکی رو کشتن.
‫باز هم هست.
‫ببین.
‫خدای بزرگ!
‫«پاول»
‫آقای زولدر.
‫من رو ببخشید. قرار داشتیم؟ ‫من الان جلسه دارم.
‫با موکل من.
‫موکلتون؟
‫آنتونی شپانسکی.
‫توضیحات کامل موکل من.
‫جدی؟
‫عوض کردن طبقه بندی قانونی ‫جُرم، بلوف مسخره ای بود.
‫اُه و استفاده از ماده 60 تو ‫همچین پرونده ای زیاده روی بود.
‫در واقع، سوءاستفاده.
‫من پیش دادستان ارشد، ‫هرمان، شکایت می کنم.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫زولدر؟ این بچه چه طور ‫پولش به همچین وکیلی رسیده؟
‫کریشتوف دونای-شافرانسکی.
‫«پیامک از طرف کریشتوف دونای-شافرانسکی»
‫«می خواستم کار تحقیقاتیم رو به اشتراک بذارم. ‫لذت ببر. کریشتوف دونای-شافرانسکی.»
‫مالگورزاتا تی. که سرپرست ‫موسسه خیریه کودکانه،
‫به اتهام اختلاص مبلغ بزرگی از...
‫...حساب موسسه، دستگیر شد.
‫ممکنه پنج سال حبس ‫پیش رو داشته باشه.
‫شما رو در جریان جزئیات این ‫مشکل بحث برانگیز میذاریم.