‫برین! نه، عقب وایستین!
‫برین سمت تالار!
‫آهای! وایستا!
‫برین!
‫سیری!
‫تو کی هستی؟
‫سیریلای سینترام.
‫تو دختر من نیستی!
‫کجاست؟
‫پرسیدم کجاست؟
‫اینجا به چیزی که می‌خوای نمی‌رسی.
‫فقط جفتمون رو به کشتن می‌دی.
‫تو از ویلگفورتز اومدی.
‫از نوآموزهای اریتوزایی.
‫- بیا، باید بریم جای امن. ‫- هیچ‌جا امن نیست!
‫می‌برمت پیش ساحره‌ها. ‫پیش خواهرهات.
‫ویلگفورتز... جسمم رو شکنجه داد!
‫ذهنم رو شکنجه داد!
‫اون موقع خواهرهام کجا بودن؟
‫من موش آزمایشگاهی نیستم.
‫من شاهدختم.
‫از اینجا هم جایی نمی‌رم.
‫مزاحم‌ها تو سالن سلطنتی‌ان!
‫به همه بگین!
‫وقتی امهیر سیریلا رو پیدا کنه، ‫تو رو می‌کشه.
‫خواهش می‌کنم، ‫کمکم کن زودتر پیداش کنم.
‫اینجا چیکار کنیم؟
‫مزاحم‌ها اینجان! برین!
‫می‌دونستیم سیری تو خطره، ‫ولی فقط در همین حد می‌دونیم.
‫نمی‌ذاریم این اتفاق بیفته.
‫تو از این سرزمین عبور کردی. ‫چطوری به قلعه امهیر برسیم؟
‫همه شرق باتلاقه.
‫گذرگاه آلدیس از دل جنگل رد می‌شه.
‫شاید ما رو پوشش بده.
‫اون جنگل‌ها دارن برای ‫چوب جنگی پاک‌سازی می‌شن.
‫سربازهای شمالی حسابی نگهبانی می‌دن.
‫آره. دیگه با هیچ‌کس نمی‌جنگم...
‫تا وقتی این گرگ، ‫خلال‌دندون پشتش رو بندازه
‫یه سلاح واقعی بردار.
‫هه! حداقل شمشیر نیلفگاردیه ‫از جنس درست ساخته شده.
‫به افتخار ماهاکام.
‫آخرین باره می‌گم: ‫من نیلفگاردی نیستم.
‫از من بشنو، ‫اعتراض فقط بدترش می‌کنه.
‫اگه دیگه تحمل جنگیدن نداریم، ‫یه راه بیشتر نمی‌مونه.
‫از باتلاق رد می‌شیم.
‫همه موافقن؟
‫آره.
‫پس بریم.
‫- میلوا؟ ‫- من یه حرفی دارم.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫این رو با کسی درمیون بذارم،
‫چه برسه به شما بدبخت‌ها.
‫فکر می‌کردم خودش حل می‌شه. ولی نشد.
‫اشکالی نداره. ‫می‌تونی بهمون بگی.
‫- همه دوستتیم. ‫- آره.
‫از دورانم با اسکوئیتال براتون گفتم.
‫اون شبی که توی جشنشون شرکت کردم.
‫این داستان ادامه داره، ‫چون من از شوهرم باردارم.
‫نه؟
‫منتظر بودم به وقتش ‫این رو خودت تعریف کنی.
‫- خوشحالم که گفتی. ‫- تو خبر داشتی؟
‫قطعا ضربان قلب دوم رو فهمیدم.
‫همچنین اگه می‌خواستم ‫می‌تونستم از بوی خون هم متوجه بشم.
‫دیگه زیاد باهاتون نمی‌مونم. ‫خداحافظی هم بلد نیستم.
‫- آخ! ‫- گندش بزنن!
‫خیلی زن‌ها رو تو این وضعیت دیدم.
‫برای بعضی‌ها اصلا ‫سوارکاری روی اسب امکان‌پذیر نیست.
‫باید به‌طور منظم استراحت ‫و تغذیه داشته باشه.
‫آره، که همه‌اش هم توی مسیرمونه.
‫شاید یه روستا باشه که اونجا امن باشه.
‫منظورت روستاییه که آتیش نگرفته باشه؟
‫می‌گن ملکه جنگجو گارلا ‫یه بچه تو بغلش بود...
‫در حالی که با پتک جنگی ‫با سوارکاران اهریمنی کربانوگ می‌جنگید.
‫آره!
‫چیزی که باید در نظر بگیریم ‫اینه که یعنی...
‫بسه!
‫نظر شما رو نخواستم.
‫صرفا خواستم اطلاعات بدم. همین و بس.
‫هوم.
‫خب، اون یکی راهی که گفتی ‫ما رو می‌بره نیلفگارد، چی بود؟
‫اون‌قدرها هم بد نیست، مگه نه؟
‫باتلاق یسگیث.
‫- مسیر آسونی نیست. ‫- نمی‌دونیم اونطرفش چه خبره.
‫تا دلت بخواد خزنده لزج داره.
‫مار، مارماهی.
‫زالو. از خونخوارها بدم میاد.
‫- آره. ‫- هوم.
‫شرمنده.
‫وای، از آب متنفرم.
‫من راحتم.
‫برو که رفتیم.
‫این سفر بی‌پایان به نظر می‌رسه، ‫ولی خوشحالم که هدفمون یکی شده.
‫از رویاهای سیری دیگه چی دیدی؟
‫تصاویر مبهم و ترسناک بودن.
‫دیدم که یکی رو می‌کشت.
‫با صورت خونی لبخند می‌زد. ‫توی چشم‌هاش سیاهی بود.
‫گرالت، تو نگرانی...
‫اون دیگه بچه‌ای نباشه ‫که قسم خوردی ازش محافظت کنی؟
‫نگرانیم از اینه که روح و روانش ‫خدشه‌دار شده باشه.
‫گیاهای اینجا فوق‌العاده‌ان.
‫واقعا نایابن. می‌تونم باهاشون ‫انواع داروها درست کنم.
‫- آره، خیلی خوشگله. ولی زیاد نمونیم. ‫- فقط تا وقتی لازمه.
‫میلوا، می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫آره، نه ماه طول می‌کشه، ‫و نه، واگیر نداره.
‫- سوالت رو جواب دادم؟ ‫- نه...
‫من... فقط می‌خواستم بدونم ‫می‌تونم کمک کنم یا نه.
‫آها.
‫نه.
‫ولی مرسی.
‫آخ.
‫- خیلی عقب نمون. ‫- آخ.
‫گرالت.
‫گوش کن.
‫صدای چیه؟
‫کدوم صدا؟
‫گرالت.
‫- این صدا رو می‌گم. ‫- اومدی دنبالم؟
‫من که چیزی نمی‌شنوم.
‫گرالت.
‫ولی اگه تنها نباشیم،
‫به هیچ عنوان باهاش ‫احساس راحتی نمی‌کنم.
‫نزدیک بمون. ‫یه جای کار می‌لنگه.
‫«بفرما یاسکر. ‫یه جفت چکمه نو برات دارم.»
‫«بیا باهاش تو باتلاق قدم بزن.»
‫آخ!
‫همه رد شدن؟
‫کل روز رو که وقت نداریم.
‫محکم رو سنگ وایستین رفقا.
‫نباید تو این آب...
‫- زولتان! ‫- گندش بزنن.
‫- زولتان؟ ‫- زولتان!
‫چه خبر شده؟
‫- دیدیش؟ ‫- نمی‌دونم. مگه می‌شه دید؟
‫- زولتان! ‫- زولتان!
‫کجان؟
‫- زولتان! ‫- یارپن؟
‫- چی شده گرالت؟ ‫- یارپن! زولتان!
‫زولتان! پرسیوال!
‫گندش بزنن!
‫- زولتان! پرسیوال! ‫- اینجا نیستن.
‫- باید همین‌جا باشن! ‫- شاید یه چیزی گرفتشون.
‫«یه چیزی» یعنی چی؟
‫این ناپدید شدن‌ها خیلی شک‌برانگیزن.
‫شک‌برانگیز؟ وحشتناکه! یارپن!
‫صداشون رو می‌شنوم.
‫- من نمی‌شنوم. ‫- آره، من هم نمی‌شنوم.
‫این دیگه...
‫عه، بقیه هم دارن می‌بینن؟
‫گوش کن.
‫این باتلاق زنده است.
‫گرالت... پیدام می‌کنی.
‫- صدای دختره. نمی‌شنوین؟ ‫- نه.
‫- حالش خوبه؟ ‫- فقط با اون حرف می‌زنه.
‫- این موجود دقیقا چیه؟ ‫- کمک!
‫- نمی‌دونم. ‫- نه!
‫کمک!
‫ولی جفتشون رو بردن، ‫باید بریم دنبالشون.
‫آخیش، مرخصی چه حالی می‌ده.
‫هیچ خطری وجود نداره. ‫فقط لذته.
‫من نمی‌تونم استراحت کنم. ‫همیشه نگرانم اتفاق بدی بیفته.
‫این حرف‌ها به خاطر گذشته است. ‫تو هم باید یاد بگیری استراحت کنی.
‫اسبه رو ببین. ‫نباید اینطوری به گاری بسته بشه.
‫وقار یه کلپی رو داره.
‫بالاخره اومد.
‫دیر کردی.
‫کسی که خبر میاره هیچ‌وقت دیر نمی‌کنه.
‫اونی که منتظرشه فقط زود رسیده.
‫- به نفعته سکه داشته باشی. ‫- همونه که تو جشنواره بود؟
‫با خبر شروع کنیم.
‫بارون کاسادی قسم خورده ‫که همتون رو از طاق‌های قلعه‌ش...
‫به دار آویزون کنه.
‫به جز خانم فالکا، ‫اگه درست گفته باشم.
‫شما؟
‫هاتسپورنم.
‫و تویی که می‌خواد زنده‌زنده ‫پوست از تنت جدا کنه.
‫بذار زورش رو بزنه.
‫زیادی شجاعت به خرج نده.
‫اگه شایعه‌ها درست باشن، ‫خود لئو بونهارت دنبال جایزه‌ست.
‫می‌گن قبرستون‌ها پر از جنازه‌هاییه ‫که اون کشته.
‫ما بونهارت رو می‌شناسیم. ‫قبلا باهاش طرف شدیم.
‫شاید این بار ما شکارش کنیم.
‫یه پیشنهاد جایگزین دارم ‫که شاید جونتون رو نجات بده.
‫امپراتور حال و هوای جشن داره...
‫از وقتی اتحادش رو با ‫توله‌شیر سینترا رو اعلام کرده.
‫چی؟
‫خدمت وفادار شما خیلی به دردش خورده.
‫اگه من... شما رو ببرم اونجا، ‫به قول معروف،
‫می‌تونیم با فرمان سلطنتی ‫شر گرگ‌ها رو از سرتون کم کنیم.
‫ولی نمی‌تونه با توله‌شیر سینترا ‫متحد بشه. امکان نداره.
‫هوم، انگار بین خودمون ‫یه کارشناس دیپلماسی بین‌المللی داریم.
‫آره، حتما. خودمون رو تحویل بدیم...
‫تا زره تن ما کنن و تبدیل ‫به ماشین جنگیش بشیم.
‫من قبلا سهمم رو ‫به اون ارتش دادم. دیگه نمی‌دم.
‫- اوهوم. ‫- ما نمی‌دیم.
‫خب، در این صورت... شعله سفید ‫می‌خواد بابت خدمتتون تشکر کنه.
‫و مطمئنا می‌خواد ‫شیرینی‌تون رو هم شریک بشین.
‫- زنده باد موش‌ها. ‫- در نهایت صمیمانه توصیه‌ای می‌کنم.
‫بونهارت توی جلسیه. ‫توی مهمانخانه‌ای به اسم سر کیمرا.
‫کار احمقانه‌ای نکنید.
‫این دیگه چی بود؟
‫یه کم از اون پول بده، ‫چون این رو نسیه گرفتم.
‫وقتی تو جشن دیدمش، ‫گفته بودی که نمی‌شناسیش.
‫ما... اون پسر رو از خونه‌ش بردیم که...
‫- ما واسه امهیر کار می‌کنیم؟ ‫- عه، با اسم کوچیک صداش می‌زنی؟
‫- نه بابا، ما واسه خودمون کار می‌کنیم. ‫- از خیلی‌ها کار می‌گیریم.
‫قیمت می‌ذاریم، سهممون رو می‌گیریم. ‫مهم نیست از کی.
‫اون خانواده من رو کشته.
‫الان دیگه ما خانواده‌تیم.
‫همه‌تون دروغگویید.
‫یه مشت دروغگوی بدبخت و حقیرید.
‫زود باش!
‫فالکا، وایستا. ‫فالکا، کجا داری می‌ری؟
‫- تو بهم دروغ گفتی. ‫- نه...
‫در حالی که هی ازم می‌خوای ‫بهت راستش رو بگم.
‫فکر نمی‌کردم مهم باشه. آخه...
‫خانواده‌ات رو کشته. ‫مردمت رو کشته.
‫- می‌دونم. معذرت می‌خوام... ‫- تو گفته بودی به کسی جواب پس نمی‌دیم.
‫من واسه این کار خون دادم. ‫آدم کشتم.
‫- ما فقط داریم زنده می‌مونیم. ‫- هیچ‌کس از شعله سفید زنده نمی‌مونه.
‫ارتشش تعرض می‌کنن، ‫حمله و ویران می‌کنن.
‫مادربزرگم، خونه خودم، ‫کل زندگیم رو خراب کردن.
‫- همه‌چی رو به آتیش می‌کشه. ‫- فالکا، می‌دونم.
‫با من هم همین کار رو کرد.
‫- پس چرا مشکلی نداری؟ ‫- بهت که گفتم.
‫من با دختری که قبلا بودم ‫خداحافظی کردم.
‫با اون درد خداحافظی کردم.
‫الان این منم.
‫ولی تو...
‫اون جایزه نیلفگاردی هستی ‫که کیلی ازش حرف می‌زد.
‫اون‌ها که تو نمایشگاه دنبالمون بودن، ‫که دنبال تو بودن.
‫اعلام اتحاد.
‫به هم ریختت.
‫چون می‌دونی نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫چون توله‌شیر سینترا خودتی.
‫یا حداقل بودی.
‫ما با گذشته‌مون تعریف نمی‌شیم.
‫پیش ما آزادی.
‫پیش ما فالکایی.
‫راست می‌گی.
‫من دیگه سیریلا نیستم.
‫ولی فالکای شما هم نیستم.
‫باید درستش کنم.
‫حواستون باشه. ‫باید همینطوری بریم.
‫عه، ایناهاش.
‫سیلفیومه.
‫یه گیاه داروییه. خیلی قویه. ‫می‌تونه برای وضعیتت مفید باشه.
‫می‌تونه مشکل رو کمتر کنه.
‫هر طور خودت راحت باشی.
‫ریجیس، میلوا. ‫باید کنار هم بمونیم.
‫نباید کس دیگه‌ای رو از دست بدیم.
‫وقتی هنوز آدمای دیگه‌ای هستن ‫که باید پیداشون کنیم.
‫من جلو رو بررسی می‌کنم. ‫شما همین‌جا بمونین.
‫ولی... همین الان چی گفتیم؟
‫کهر!
‫کجا رفت؟ کهر!
‫- گرفتمش، گرفتمش! بیا بازی کن! ‫- اونجاست!
‫- باز صداشون رو شنیدی؟ ‫- هه‌هه!
‫چرا داری می‌ری دنبالش؟ ‫مگه همین رو نمی‌خواد؟
‫- کهر! ‫- من اینجام!
‫گرالت. گرالت، وایستا.
‫فکر کنم...
‫یاسک!
‫کمکم کنین!
‫بذار برگردن!
‫به نظر زیاد دنبال جلب رضایت ما نیست.
‫چرا داری باهامون بازی می‌کنی؟
‫ما که نمی‌خوایم اذیتت کنیم.
‫ولی حاضرم براشون بجنگم.
‫گرالت...
‫چی می‌خوای؟
‫تو.
‫می‌بینمت...
‫قایم شدم.
‫بیا پیدام کن.
‫این کار کیه؟
‫کجان؟
‫همین که تونستم ‫خودم رو رسوندم سرورم.
‫جنازه‌ها رو نشونم بده.
‫می‌خوام جنازه‌شون رو ببینم!
‫ام... فقط یکی بود ‫که قدرت زیادی داشت.
‫ولی فرار کرد.
‫بگو ببینم.
‫گفتم بگو!
‫یه ساحره از اریتوزا بود.
‫چشم‌های بنفش ترسناکی داشت.
‫دنبال دخترش بود.
‫در واقع دخترشون.
‫ساحره و ویچرش.
‫ردشون رو بگیرین. ‫حقیقت نباید فاش بشه.
‫جادوگره دروازه‌ای باز کرد؟
‫آره سرورم.
‫می‌خواست تو رو با خودش ببره؟
‫بله سرورم.
‫پس بهت پیشنهاد آزادی دادن.
‫تضمین دادن...
‫که زنده بمونی.
‫پس بگو ببینم.
‫چرا نرفتی؟
‫چرا ترجیح دادی ‫با سرنوشتت کنار من زندانی بمونی؟
‫نکنه... تو... جاسوسی؟
‫سرورم، شما جونم رو نجات دادین.
‫اون هم وقتی که ویلگفورتز ‫می‌خواست با من فریبتون بده.
‫بهم این خونه رو دادین.
‫بهم هدف دادین.
‫من آدمی نیستم ‫که این‌ها رو ندیده بگیرم.
‫خدمت من...
‫به شعله سفیده.
‫دختر خوب.
‫مثل بازی می‌مونه. ولی اگه ‫قوانینش رو بلد نباشیم چطوری بازی کنیم؟
‫شاید گرالت بتونه باهاش حرف بزنه. ‫بفهمه چرا دوستامون رو برده.
‫- گرالت! گرالت! ‫- چیه؟ چی می‌شنوی؟
‫- بیا بازی کن! ‫- همین‌جا بمونین.
‫- بیا. ‫- من رو می‌خواد.
‫همینطوری بذاریم تو رو ببره؟ ‫چرا فکر کردی با بقیه فرق داری؟
‫اون فقط با گرالت حرف می‌زنه ‫چون هدف اصلی بازی خودشه.
‫چیزی نمی‌شه. ‫بهم اعتماد کن.
‫موضوع اعتماد نیست.
‫داری حماقت می‌کنی. مگه نه؟
‫اعتماد بین ما خیلی... ضمنیه.
‫تو آزادی که تصمیم ‫خودت رو بگیری گرالت.
‫دنبال منی؟
‫خسته شدم. ‫دیگه نمی‌تونم برم.
‫سیری.
‫بلند شو سیری. ‫بیا، من کنارتم.
‫ین؟
‫- ینیفر، می‌ترسم. ‫- تنهات نمی‌ذارم.
‫- سیری! ‫- قراره بمیرم؟
‫یه روزی می‌میری.
‫ولی امروز نه.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم. ‫دوباره گرالت رو پیدا می‌کنیم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫- سیری! ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫- ین! ‫- حالا می‌شه بخوابم؟
‫- آره. ‫- نه!
‫آره دختر قشنگم.
‫- سیری! ‫- گرالت منتظر ماست.
‫من اینجام!
‫اگه برنگردیم خونه خیلی ناراحت می‌شه.
‫می‌دونه که دوستش داریم.
‫نه!
‫سیری! نه!
‫دختر قشنگ و عزیزم.
‫- گرالت... ‫- نه!
‫- گرالت! گرالت! ‫- نه!
‫گرالت.
‫- کجا رفتن؟ ‫- کی؟
‫- ین و سیری اینجا بودن. ‫- واقعی نبود.
‫چرا. خودم دیدم. حسش کردم.
‫احساسات قدرت زیادی دارن.
‫چند لحظه نفس بگیر ‫که با واقعیت کنار بیای.
‫یا من هم می‌تونم بزنم توی گوشت ‫که داشتی وارد تله‌شون می‌شدی.
‫اگه بخوام منظورش رو عوض کنم، ‫اما نیت رو یکسان نگه دارم،
‫باید بگم ما کنار هم قوی‌تریم.
‫خودت گفتی انتخاب خودمه.
‫آره، خواستی بری، ‫ما هم تصمیم گرفتیم دنبالت بیایم.
‫تصمیم یک نفر که نباید ‫مال دیگری رو محدود کنه.
‫- گرالت! کمک! ‫- کمک کنین!
‫لطفا تنهام نذار!
‫- چی می‌شنوی؟ ‫- نذار...
‫- گرالت! زود باش! ‫- خواهش می‌کنم کمکشون کن!
‫صدای دوست‌هامونه. نزدیکن.
‫می‌دونم اینجایی.
‫گرالت! سعی کن پیدام کنی!
‫خودت رو نشون بده!
‫- گرالت! ‫- گرالت!
‫- نه! ‫- بازی بسه!
‫من اینجام! چی می‌خوای؟
‫خودت رو نشون بده!
‫گرالت...
‫نزدیک‌تر.
‫بالاخره!
‫چی به سرشون آوردی؟
‫مامان! اومد خونه!
‫چه روز هیجان‌انگیزی.
‫افراد گم‌گشته زیادی...
‫اومدن خونه‌مون.
‫تنهام نذار! گرالت!
‫اسیر بدترین ترسشون شدن.
‫تو دنبال اون‌ها نیستی.
‫اگه آزادشون نکنی، می‌میرین.
‫می‌میریم، می‌میریم. ‫ما خودمون مرده‌ایم.
‫می‌شه ارواح رو هم کشت.
‫- معمات رو بگو. ‫- نه، نه، نه، نه!
‫من می‌دونم چی هستی.
‫اگه اسرات معمات رو حل کنن، ‫آزادشون می‌کنی.
‫ولی هیچ‌کدومشون حل نکردن.
‫چیزی که عاشقشم همراهم نیست.
‫چیزی که بزرگ می‌کنم رو ‫سیر نمی‌کنم.
‫چیزی که براش زندگی می‌کنم و می‌میرم...
‫فقط مال خودم نیست.
‫من چی‌ام؟
‫بمون. همین‌جا بمون.
‫پروانه قشنگم با هم‌بازی‌هاش بازی می‌کنه.
‫نه!
‫ولم کن! ولم کن!
‫من هم...
‫تو دنبال منی.
‫دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫پیش من بمون.
‫همین‌جا بمون.
‫خیلی گرمی.
‫من خیلی سردم.
‫من سردم.
‫من تنهام.
‫من گرمام رو بهت می‌دم.
‫وای!
‫دستم رو باز کن...
‫تا بتونم کمکت کنم.
‫هوم.
‫بالاخره برگشتی.
‫کل گرمای وجودت رو...
‫ازت می‌گیرم.
‫مامان!
‫نه!
‫- پروانه قشنگم. ‫- مامان.
‫مامان اینجاست.
‫مامان، من می‌ترسم.
‫تنهات نمی‌ذارم.
‫دارم می‌میرم؟
‫یه روزی.
‫اما امروز نه.
‫راهمون رو پیدا می‌کنیم. ‫دوباره پدرت رو می‌بینیم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫می‌شه بخوابم؟
‫آره، اگه بهش نیاز داری،
‫بخواب دختر قشنگم.
‫پدر منتظرمونه.
‫نه.
‫اگه برنگردیم، خیلی ناراحت می‌شه.
‫می‌دونه خیلی دوستش داریم.
‫نه.
‫- نه! ‫- گرالت!
‫نه!
‫چیزی که عاشقشم ‫همراهم نیست.
‫- نه! ‫- چیزی که بزرگش می‌کنم رو سیر نمی‌کنم.
‫چیزی که براش زندگی می‌کنم و می‌میرم ‫فقط مال خودم نیست.
‫من یه پدرم.
‫وای! وای!
‫- آشغال عوضی! ‫- یا خدا!
‫- همگی خوبین؟ ‫- کجان؟
‫اونجان.
‫تو نجاتمون دادی ویچر.
‫از آب متنفرم.
‫من داستان اون‌ها رو دیدم، ‫داستان خودم نبود.
‫چه موجودات شروری بودن؟
‫روسالکا بودن. ارواحی که تو آب مرده‌ان ‫و همون‌جا رو تسخیر کردن.
‫عین ما بودن.
‫واسه پیدا کردن خانواده‌شون می‌جنگیدن.
‫غم‌انگیزه که در راهشون شکست خوردن.
‫اگه ما هم از اینجا نریم، ‫عین اون‌ها می‌شیم؟
‫هوم.
‫این دیگه چه...
‫وای!
‫چی بود؟
‫رجیسه. تغییر شکل داده.
‫اون خفاش رو دنبال کنیم.
‫خیلی سخت بود، ولی پرسی تونست ‫سیهیلت رو حکاکی کنه.
‫خودت بخونش.
‫«این شمشیر مال گرالت از ریویاست ‫که مدافع دورف‌هاست.»
‫«باشد که در راه درستی استفاده شود.»
‫تو بخشی از تاریخچه‌اش هستی.
‫می‌خوام دیگه تا ابد دست خودت باشه.
‫مایه افتخارمه.
‫بهتره خوب باهاش بجنگی.
‫من دیگه زیاد پیشت نیستم ‫که مواظبت باشم.
‫چی؟ چرا نیستی؟
‫دارم برمی‌گردم ماهاکام.
‫اگه کسی خواست باهام بیاد.
‫چی؟ عمرا.
‫تو ماهاکام چه خبره ‫که از این کار مهم‌تره؟
‫نمی‌دونم شما زیر اون آب چی دیدین.
‫ولی من...
‫آخرش رو دیدم.
‫شعله‌ام خاموش شده بود.
‫ولی هنوز می‌خوام زندگی کنم.
‫اهم.
‫زن زیبایی تو خونه منتظره ‫باهام ازدواج کنه.
‫امیدوارم موفق باشی رفیق.
‫همگی امیدواریم. ‫به قول یه دوست قدیمی:
‫«تا وقتی می‌تونی ‫هر کاری دوست داری بکن.»
‫چرت و پرته.
‫تو الهام‌بخشم بودی گرالت.
‫هیچ‌وقت قصد نداشتم ‫یه‌جا زندگیم رو بکنم، ولی...
‫تو کاری کردی معناش رو درک کنم.
‫با ینیفر و سیری.
‫ظاهرا ارزش جنگیدن داره.
‫همراهی با تو مایه افتخارم بود یارپن.
‫- می‌دونستم باهات حال می‌کنم. ‫- چی شده؟
‫یارپن داره برمی‌گرده ماهاکام.
‫برمی‌گردی با نامزدت ازدواج کنی.
‫چی؟ تو می‌دونستی؟
‫خب، بقیه راحت به من اعتماد می‌کنن.
‫من خیلی رازدارم.
‫من هم باهاش می‌رم.
‫چی داری بلغور می‌کنی؟ ‫هنوز تو گوشم آب مونده؟
‫من سفرهامون رو با هیچی عوض نمی‌کنم.
‫ولی به اندازه یه عمر شاهد مرگ بودم.
‫من هم دنبال چیز قشنگی‌ام. ‫دنبال چیز خوشگلی‌ام.
‫هوم.
‫تو دخترت رو پیدا می‌کنی گرالت. ‫من باور دارم.
‫باشه. اگه می‌ری... اهم.
‫دست‌خالی نمی‌ری.
‫نصف پولی که با هم جمع کردیمه.
‫بهتره کامل باشه دزد.
‫- خداحافظ پرسیوال. ‫- مایه افتخارم بود.
‫تو رو به خاطر می‌سپارم.
‫ممنون.
‫لابد باید من رو تحمل کنین.
‫تا الان دیگه می‌دونین...
‫من به هیچ دردی نمی‌خورم.
‫پناهجویانی که ازشون محافظت کردی ‫با این حرفت مخالفن.
‫اون‌ها گم شده بودن. ‫ما بهشون پناه دادیم.
‫بگذریم،
‫یهو پیش اومد دیگه.
‫وقتی بچه بودم، ‫پدرم یه کرم ابریشم نشونم داده بود.
‫یه زنبور بی‌عسل مشکی ‫توش تخم گذاشت.
‫تخم‌هاش باز شدن...
‫و کرم ابریشمه رو از درون خوردن.
‫حس می‌کنم همین بلا داره سر من میاد.
‫- میلوا... ‫- اسم من میلوا نیست.
‫مال قبله. من ماریام.
‫میلوا سرسخته.
‫همه رو می‌کشه.
‫تو نبرد به سمت مرگ ‫رهبریشون می‌کنه.
‫الان یکیشون درون من زنده است...
‫و میلوا رو از درون می‌خوره.
‫شاید چیزی که بمونه ماریا باشه.
‫شاید بتونه مادر باشه.
‫وقتی من رو...
‫به کائر مورهن داده بودن،
‫کسی ازم نپرسید خودم می‌خوام یا نه.
‫وقتی ویچر شدم، دیگه همین بودم.
‫سیری و ین...
‫من رو عوض کردن.
‫یه فرزند غافل‌گیری و زنی ‫که به وسیله یه جن بهش متصلم.
‫می‌شه گفت اون تصمیمات هم ‫با خودت نبودن.
‫آره.
‫ولی چیزی که بهم دادن...
‫و علاقه من بهشون واقعیه.
‫تنها حق انتخابی که امثال من و تو دارن،
‫اینه که چه‌جوری ‫با اتفاقات زندگیمون رفتار کنیم.
‫سرنوشت عوضی.
‫نمی‌دونم اگه راهمون به هم نمی‌خورد، ‫الان کجا بودم.
‫تا الان مرده بودی.
‫هوم.
‫اگه ماریا تو رو می‌دید، ‫ازت خوشش می‌اومد گرالت.
‫دلم واسه میلوا تنگ می‌شه.
‫ستاره‌ها می‌درخشن.
‫هه! همون ستاره‌هان،
‫فرقی نمی‌کنه کجا باشی ‫و از کجا اومده باشی.
‫ین؟
‫خواهش می‌کنم بگو خواب نمی‌بینم.
‫امیدوارم تو خوابت ‫از این قشنگ‌تر باشم.
‫چی شده؟
‫با ویلگفورتز نبرد کردیم.
‫ساحرهاش رو شکست دادیم، ‫ولی خودش رو نه.
‫هنوز زنده است.
‫سیری چی شد؟
‫هنوز نمی‌دونم کجاست. ‫پیش امهیر نیست.
‫پس اتحادشون چیه؟
‫سر کاریه. طرف نقش بازی می‌کنه.
‫ولی قطعا داره عین ما ‫دنبال سیری می‌گرده.
‫- اگه اصلا پیداش نکنیم چی؟ ‫- چند وقته خواب سیری رو می‌بینم.
‫پیداش می‌کنیم، من باور دارم.
‫پس من هم باور دارم.
‫خوب خوابیدی؟
‫هوم.
‫چند هفته پیش، آب ماندراک خورده بودم.
‫بعضی‌ها می‌گن ‫عمیق‌ترین آرزوهای آدم رو برملا می‌کنه.
‫خواب خودمون رو دیدم.
‫خواب سیری رو دیدم.
‫خوشحال بودیم. ‫بزرگ شده بود. با هم پیر شده بودیم.
‫من هم از کهولت سن مردم.
‫خواب زندگی خوبی دیدم،
‫راجع به ماست.
‫خانواده ما. تا آخرش.
‫به نظرت سیری هم همین رو می‌خواد؟
‫به نظرت به حد کافی پیش هم بودیم؟
‫من نگرانم. نمی‌دونم ما اصلا ‫از جست‌وجوی اون دست بر نمی‌داریم.
‫می‌دونه.
‫ویلگفورتز اصلا دست‌بردار نیست.
‫- قطعا. ‫- پس من زودتر پیداش می‌کنم.
‫من هم اون رو پیدا می‌کنم.
‫نمی‌خوام برگردم مونته‌کالوو.
‫می‌دونم.
‫باید بهشون بگم از وقتی شروع کردیم ‫اصلا پیشرفت نکردیم.
‫قدرتت مشوق ادامه مبارزه‌شونه، ‫مشوق من که هست.
‫تو خیلی عوض شدی.
‫با وقایع عوض شدم.
‫با تو عوض شدم.
‫با هم‌سفرانم.
‫هنوز می‌خوام بدونم چی شد...
‫که با این گروه کوچولوی عجیب همراه شدی.
‫یهو پیش اومد.
‫مهم‌تر از اون، اون‌ها چه‌جوری ‫با تو کنار میان؟
‫واسه من سال‌ها طول کشید.
‫- باید از خودشون بپرسی. ‫- می‌پرسم.
‫چی شده؟
‫سرورم!
‫- تو من رو مسخره کردی اسکلن. ‫- چی؟
‫- قبل از مرگت اعتراف کن. ‫- اِم...
‫- هدفت چی بود؟ ‫- نه.
‫نه سرورم.
‫حقیقت فاش شده و الان خبر...
‫اتحاد شعله سفید ‫یا سیریلا از سینترای دروغین...
‫در سراسر قاره می‌پیچه.
‫زانو بزن.
‫این نقشه اتحادت...
‫خنجری بود که به پشتم فرو کردی.
‫- اِم... ‫- هوم.
‫پس بگو ببینم.
‫من به کجات فرو کنم؟
‫چند بار فرو کنم؟
‫من ناامیدتون کردم...
‫و هر مرگی...
‫برام در نظر داشته باشین ‫قبول می‌کنم.
‫تا پای مرگم هم...
‫وفادارترین خادم امپراتورم می‌مونم.
‫وای!
‫همگی جزئیات مهمی رو ‫نادیده گرفتیم...
‫که از اولش جلوی چشممون بود.
‫پیش‌گویی...
‫بچه سیریلا.
‫پیشگویی چی شده؟
‫دلیلی داره...
‫که قدرتمندترین افراد این قاره...
‫نمی‌تونن دخترتون رو پیدا کنن...
‫و من هم عین اون‌ها شکست خوردم.
‫اون ویچر.
‫سیریلا سرنوشت اونه.
‫اگه مال اون باشه،
‫نمی‌تونه مال شما باشه.
‫وای...
‫واقعا پر بیراه نمی‌گه.
‫وقتی دو سرنوشت موازی باشه،
‫فقط یکیشون می‌تونه رخ بده.
‫گرالت از ریویا وقتی دونی بودین ‫دخالت کرد تا جونتون رو نجات بده.
‫بچه پیشگویی شما رو ‫غافلگیرانه دزدید.
‫اسکلن مشکلمون رو درست شناسایی کرده.
‫مسیرمون بازه.
‫باید گرالت از ریویا رو بکشم.
‫از همه‌تون بابت زحماتتون ‫واسه ما و سیری ممنونم.
‫ما به این راه باور داریم.
‫کاش به یه مسیر هم باور داشتیم.
‫آخه اگه پیش امهیر نیست، ‫از کجا پیداش کنیم؟
‫- من یه پیشنهادی دارم. ‫- هر پیشنهادی خوبه.
‫- کاهن‌ها. ‫- به جز این یکی.
‫بذار حرفش رو بزنه.
‫یه محفل رو می‌شناسم ‫که هنر مکان‌یابی رو تمرین کردن.
‫تو کیدو، اون‌ور رودن.
‫قدرتمندترین افراد این قاره دنبال سیری گشتن ‫و شکست خوردن.
‫ویلگفورتز، امهیر، ینیفر از ونگربرگ.
‫احتمالش کمه کاهن‌ها هم بتونن پیداش کنن.
‫ولی اعتدالین داره نزدیک می‌شه.
‫اگه همزمان با اون رویداد ‫اقدامی صورت بگیره،
‫ممکنه قدرتشون چند برابر بشه.
‫من شاهد استفاده از چنین قدرتی بودم.
‫فراتر از دنیای ماست.
‫پس اگه بخوایم سیری رو پیدا کنیم، ‫باید قبل از این رویداد آسمانی...
‫این ترول‌دوست‌ها رو پیدا کنیم؟
‫تو باهامون میای؟
‫من باید برگردم مونته‌کالوو ‫و برم پیش ساحرهای بازمانده.
‫کی می‌ری؟
‫متأسفانه همین الان.
‫یه صبح دیگه که خداحافظی می‌کنیم.
‫من تو بروکیلان پیدات کردم.
‫اینجا هم پیدات کردم.
‫این پایان قصه ما نیست.
‫دخترمون رو برگردون.
‫چرا الان قلدری نمی‌کنی هاتسپورن؟
‫- این‌قدر داد نزن. ‫- خواهش می‌کنم، می‌تونیم درستش کنیم.
‫حالت خوبه؟
‫بابت همه‌چی متأسفم.
‫حالا فرار کن. فرار کن.
‫واسه همین اومدی؟
‫خوبه. حالا خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم، من پام رو شکوندم. ‫خیلی درد می‌کنه. انگار دارم غش می‌کنم.
‫من پول دارم.
‫تو هیچی نداری که من بخوام.
‫این‌طور نیست. من آشناهای قدرتمندی دارم، ‫مصونیت امهیر...
‫امهیر و مصونیت مسخره‌اش ‫برام مهم نیست.
‫باید باشه. واقعا باش باشه. ‫به نفعته گوش بدی!
‫موش‌ها!
‫در خطرن.
‫همه‌چی شروع شده.
‫منظورت چیه؟
‫کمکم کن.
‫حرف بزن.
‫جریان بونهارت رو به دوست‌هات گفتم،
‫جریان جلوسی رو گفتم.
‫هشدار نبود.
‫تله بود.
‫منظورت چیه؟
‫کمین کرده تا اون‌ها رو بکشه.
‫عذابشون می‌ده...
‫تا فقط دستش به تو برسه.
‫حالا کمکم کن.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه!