‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫دنبال یه دخترک و یه ویچر می‌گردیم.
‫دختره موهای طوسی‌رنگ داره و ‫حالاتش مثل اشرافی‌ها می‌مونه.
‫مَرده یه آدم بی‌نزاکت ‫ و درشت‌هیکلِ رنگ‌پریده‌ست.
‫ارباب رینس پول خوبی در قبال اینکه...
‫موقعیت فعلی‌شون رو برامون آشکار کنی، بهت میده.
‫هان؟
‫اگه دیده باشی‌شون بهت پول می‌دیم.
‫عقب وایستا، پروفسور.
‫اه...
‫التماس‌تون می‌کنم، آقای عزیز...
‫هوم.
‫دوست عزیز، اگه مدت‌زمانی که ‫توی کائر مورهن بودیم، یه چیز رو ثابت کرده باشه،
‫اون اینه که دنیا داره زیر پاهامون تغییر می‌کنه.
‫روزها می‌گذرن ولی تهدیدها پشت سر هم میان، ‫با سرعت و جدیّت.
‫بعضی وقتا برام سؤال میشه که ‫یعنی یه روزی می‌رسه که دیگه فرار نکنیم؟
‫- بابت رازداری‌ات. ‫- ممنون.
‫یه مشکل دیگه هست که آزارمون میده:
‫کاری که باهات کردم.
‫می‌دونم نمی‌تونم گذشته رو تغییر بدم،
‫ولی هر کاری در توانم باشه می‌کنم تا به سیری ‫کمک کنم مهارت‌های جادویی‌اش رو تقویت کنه.
‫و کمک می‌کنم در امان باشه.
‫با ثابت‌کردنِ خودم توی این جریان، ‫شاید دوباره بین‌مون اعتماد شکل گرفت.
‫تا اون‌موقع، برای سیری آرزوی موفقیت کن.
‫همه‌مون قراره راه طولانی‌ای داشته باشیم.
‫از طرف دوستت، ینیفر.
‫این اولین درسی بود که «تیسیا» بهم یاد داد.
‫یه امتحانی بکن.
‫دوست عزیز، حتی با اینکه ساکتی...
‫می‌دونم برات سؤال شده ‫که تمرینات سیری چطور داره پیش میره.
‫پتانسیل بالایی داره ولی استعدادش کمه.
‫قطعاً به مرور زمان بهتر میشه.
‫یه روز، می‌تونه با جادو ‫یه غذایی خوشمزه‌تر از...
‫ماهی مرکبی که الان احتمالاً گرفتی، ‫برات درست کنه.
‫- هوم. ‫- از طرف دوستت، ینیفر.
‫باید روی نفس‌هات تمرکز کنی.
‫از اینجا. خب؟
‫دوباره نه.
‫سیری، ینیفر، باید بریم!
‫زود باشید.
‫وایستید!
‫- زود باشید، برید. ‫- اون طرف!
‫- دوباره بهشون نرسیدیم! ‫- کدوم گوری‌ان؟
‫همه چی رو به آتیش بکشید!
‫بابت رازداری‌تون.
‫معرکه بود!
‫دوست عزیز، ظاهراً که...
‫توی این چند ماه، تو و سیری دارید ‫خیلی از خونۀ چهارم‌مون لذت می‌برید،
‫و با شادی و خوشی، ‫ وقت برای صمیمی‌شدن پیدا کردین.
‫ولی بهت یادآوری می‌کنم که تو ازم تقاضا... ‫یا بهتره بگم التماسم کردی که بهش جادو یاد بدم.
‫لطفاً انرژی‌اش رو هدر نده ‫تا درست و حسابی بتونم این کار رو بکنم.
‫در ضمن، گوشت کمتر بخور، نوشیدنی بیشتر.
‫ینیفر.
‫موفقیت فقط با تکرار حاصل میشه.
‫(در حال وِردخوانی)
‫از پسش برمیای. تسلیم نشو.
‫پیش هم بمونید! زود باشید!
‫اونا فقط روستایی هستن، گرالت.
‫بریم.
‫یارپن!
‫اگه واقعاً می‌خوای قایم شی، ‫باید اون موهات رو رنگ کنی.
‫هیچ‌کس دنبال گرگ سیاه نمی‌گرده که.
‫- سلام، دوست قدیمی. ‫- وسایلم رو نشکنید!
‫و برای رازداری‌ام انتظار دارم بهم پول بدی.
‫دوست عزیز،
‫الان اون‌قدر جای پرت و دورافتاده‌ای هستیم ‫که شاید برای همیشه موندگار بشیم.
‫اوه!
‫حالا که فکرش رو می‌کنم...
‫این اتفاق، چیز بَدی حساب میشه؟
‫قبل از اینکه یخ‌ها آب بشن ‫درس‌های جادویی‌مون رو ادامه می‌دیم. قول میدم.
‫ولی فعلاً، فکر می‌کنم دخترک ‫حقش باشه کمی استراحت کنه.
‫شاید من و تو هم همین‌طور.
‫- از طرف دوستت، ینیفر. ‫- بیا دوباره بریم.
‫- دوباره بریم. حاضری؟ ‫- خیلی‌خب.
‫یه پا...
‫می‌تونم با جادو، افکارت رو بفهمم، گرالت.
‫از وقتی که رسیدیم، ‫می‌خواستی برای شام دعوتم کنی.
‫مطمئنی؟
‫نه. ولی از پنجره‌ات دیدم که ‫تو بازم نوشیدنی داری.
‫منم الان محتاجم.
‫یه کم از این.
‫- عالی شد. ‫- هوم!
‫- شاهکار بود. ‫- آره.
‫- غذایی از سرآشپز سیری. ‫- دهنت رو باز کن!
‫غذای مورد علاقۀ گرالت، تربچه‌ست.
‫همیشه اینو درست می‌کردیم، ‫تا حداقل یه بار...
‫ممنون.
‫- من دیگه میرم بخوابم. ‫- باشه.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫خب...
‫شب بخیر.
‫جادوی آب، قلق داره.
‫در مورد جادوی خاک و جادوی باد هم همینو گفتی.
‫خب، تو قدرتی داری که نظیرش رو تا حالا ندیدم.
‫برای همین کار جفت‌مون سخت‌تره..
‫برای امروز کافیه.
‫با توجه به اینکه گند می‌زنم به ‫هر نوع جادوی دیگه،
‫چطور جادوی آتش می‌تونه بدتر باشه؟
‫رینس رو به یاد بیار.
‫اون برق توی چشماش. ‫همیشه یه منبعی لازمه.
‫در مورد جادوی آتیش، منبع خودتی.
‫چیزی رو ازت می‌گیره ‫که هیچ‌وقت پسش نمی‌گیری.
‫جادو رو می‌گیره؟
‫آره.
‫ولی جادو همه چیز نیست.
‫میگی جادو همه چیز نیست،
‫ولی حاضر بودی جون منو براش بدی.
‫نزدیک بود «ولت میر»، منو ازت بگیره. ‫نزدیک بود گرالت رو از دست بدی.
‫- خیلی... ‫- می‌دونم.
‫خب، اگه می‌دونستی، پس چرا انجامش دادی؟
‫چون قطع امید کرده بودم.
‫ولی دیگه هیچ‌وقت اون اشتباه رو نمی‌کنم.
‫کاش بیشتر داشتم بهتون بدم، ‫ولی «سنجاب‌ها» به کاروان «هنسلت» حمله کردن. ‫(سنجاب‌ها: نام گروهی متشکل از اِلف‌ها)
‫اینا رو ببینید. ‫سیب‌زمینی‌هایی که به اندازۀ سنگ‌ریزه‌ان.
‫به کاروان تو هم حمله کردن؟
‫اگه بکنن که پوست‌شون رو می‌کَنم.
‫درگیریِ اِلف‌ها با پادشاه‌هاست، نه با ما.
‫دارن سعی می‌کنن شمال رو تضعیف کنن ‫تا نیلفگارد بتونه راحت تسخیرش کنه.
‫نیلفگارد به اِلف‌ها سرپناه داده ‫و حالا دارن از طرفش می‌جنگن؟
‫خیلی جالبه که مردم وقتی بهشون ‫یه فرصت مجدد داده میشه، چی‌کار می‌کنن.
‫وایستا ببینم.
‫وایستا ببینم!
‫شما دوتا دوباره آشتی کردین؟
‫خیلی تیزی، یارپن.
‫بهتون حق میدم.
‫داره کم کم بهار میشه.
‫کل دنیا داره بیدار میشه.
‫جشنوارۀ «بلتین»‌ـمون توی همین درّه‌ست. ‫تو هم بیا.
‫از خدامه.
‫- خطرناکه. ‫- فکر خوبی نیست.
‫چند ماهی میشه که کسی سراغم رو نگرفته.
‫ضمناً همه لباس مبدل می‌پوشن.
‫تازه... من توی بلتین به دنیا اومدم.
‫شانس اینو داشتی که ملکۀ جشنواره بشی.
‫البته ریشِ برادرزادۀ من ‫امسال داره به اینجا می‌رسه.
‫قبول کن دیگه!
‫قول میدم احتیاط کنم.
‫حالا ببین از حیوون دست‌آموز جدیدم خوشت میاد؟
‫اون جونور دیگه چیه؟
‫باید قبلش بهت هشدار می‌دادم، اِلف احمق.
‫اون «جاکاپاس»، آموزش دیده تا بوی امثال تو رو ‫از چند کیلومتری حس کنه.
‫پس جای درستی اومدم.
‫خودتو نشون بده.
‫وگرنه درِ اونجا رو باز می‌کنم و شامش میشی.
‫باید دختری رو پیدا کنم که خونِ اِلفی داره.
‫هیولای من فقط کافیه یه چیزی رو بو بکِشه.
‫مثلاً یه دسته از موهاش، یه تیکه از لباسش...
‫یه چیز بهتر دارم.
‫اون وامونده رو بذار کنار.
‫چند می‌گیری؟
‫«گیج»، بهترین مبارزهات رو بردار ‫و برو غرب سمت ماریبور.
‫فیلاوندرل، نیروهات رو ببر جنوب سمت «کیدو».
‫دختره همونجاهاست.
‫کسی هم چیزی دیده ‫یا صرفاً دنبال شایعه‌هاییم؟
‫نمی‌دونیم.
‫البته اگه سیریلا ژن برتر داشته باشه.
‫همۀ اینا رو داریم بر اساس صحبت‌های...
‫یه ساحری که مدت کوتاهی بود و سریع رفت، ‫نتیجه‌گیری می‌کنیم.
‫بهت یه دستوری داده شد.
‫دلم می‌خواد برای کاری که با بچه‌ات کردن ‫همه‌شون رو بکُشم.
‫امیدمون بود.
‫ولی خواهر، اینا کافی نیست.
‫هدف من کمرنگ‌تر نشده.
‫«دول بلاتانا» رو پیدا می‌کنم.
‫ولی چطور؟ از کجا؟
‫اینجا دیگه سرپناهی برای اِلف‌ها باقی نمونده.
‫وقتی سیریلا رو بگیریم، همه چی روشن میشه. ‫اون امید جدیدمونه.
‫بهم شک داری؟
‫- بیدار شید! زود باشید! ‫- گاری‌ها رو ببرید بیرون!
‫دیگران کم کم دارن بهت شک می‌کنن.
‫گالاتین و اسکوتل‌ها برگشتن.
‫- اوضاع خوب نیست. ‫- کمک لازم داریم.
‫طبیب رو بیارید.
‫- کمک لازم دارم! ‫- کمک!
‫بهت نیاز نداره که براش ‫نقش پرستارها رو بازی کنی.
‫بهت نیاز داره تا نقش سربازها رو بازی کنی.
‫عجب.
‫ولش کن! تموم شده.
‫نیاز داشت! ‫(دیگه مُرد)
‫هر وقت نقشه کشیدی ‫که دوباره دست به سلاح بشیم بهم خبر بده.
‫دیگه سنجاب‌های بدونِ سلاح رو نفرست ‫که برای آزادی‌مون بجنگن.
‫بهت گفتم که. ‫هر چند تا جنگجو که می‌تونستم بهتون دادم.
‫جفت‌مون می‌دونیم چرنده.
‫بهترین جنگجوهات دارن مأموریت‌های مخفی...
‫توی نمی‌دونم کجا، انجام میدن، ‫در حالی که مابقی‌مون می‌ریم تو دلِ خطر...
‫از دستورات پیروی می‌کنیم، ‫به کاروان‌ها حمله می‌کنیم،
‫و زحمت می‌کشیم تا سرزمین‌مون رو پس بگیریم.
‫یعنی برای یه انسان دیگه ‫که خودبزرگ‌بینی داره کار کنیم؟
‫فکر کردی به اون اراجیفِ «شعلهٔ سفید» ‫اهمیتی میدم؟
‫به غذای توی شکمم و ‫مکانی که اسمش رو خونه بذارم اهمیت میدم.
‫یه سری برنامه دارم و جزوشون مُردن توی جنگل ‫به‌خاطر خودخواهیِ تو نیست.
‫- با نیلفگارد برنامه داری؟ ‫- چیو درک نمی‌کنی؟
‫اگه نیلفگارد شمال رو بگیره، ‫اِلف‌ها همه جا آزادن.
‫کل قاره برای ما «دول بلاتانا»ـست. ‫(دشت گل‌ها)
‫چندین قرن سعی کردیم ‫قاره رو با دیگران سهیم بشیم.
‫اگه قرار باشه یه نسل‌کشی دیگه صورت بگیره، ‫این بار نوبت انسان‌هاست.
‫همه‌ش دَم از دوران قدیم و پیش‌گویی می‌زنی.
‫نمی‌دونم اون بیرون دنبال چی می‌گردی ولی...
‫می‌خوای اِلف‌ها رو زنده نگه داری؟
‫این گوی و این میدان.
‫بهم قول یه شاهدخت رو دادی.
‫حالا به لطفِ «تیسیا دِ وریس» ‫همۀ پادشاه‌ها ازش با خبر شدن.
‫وجهۀ خوبی نداره، دیکسترا.
‫قسم خوردی سیریلا مال من میشه.
‫اگه میشه یه کم آروم‌تر، اعلی‌حضرت.
‫شما که نمی‌خواید عشق‌تون صداتون رو بشنوه؟
‫پادشاه بودن قدیما یه ارزشی داشت.
‫شش ماه گذشته، ولی این مدت چه دستاوردی داشتی؟
‫فقط بهانه‌تراشی، خرج‌تراشی،
‫ولی هیچ اثری از شاهدخت جدیدی که ‫می‌خواستی باهاش ازدواج کنم نیست.
‫قربان، توجه‌مون به‌خاطر سنجاب‌ها ‫به جای دیگه‌ای منحرف شد.
‫ای بابا، بازم بهانه‌تراشی!
‫اون عوضی‌ها رو که دیگه حرف‌شون رو هم نزن.
‫قتلِ اون بچه‌اِلفِ احمق رو از چشم ما می‌بینن.
‫مطمئناً کار ما نبوده دیگه؟
‫شما بزرگ‌ترین ارتش و شبکۀ جاسوسی شمال رو دارید.
‫ما همچنان مهیب‌ترین پادشاهیِ شمال هستیم.
‫اون‌وقت دلم رو باید به چی خوش کنم؟
‫سردستۀ جاسوس‌ها که نمی‌تونه ‫یه دختربچه رو پیدا کنه؟
‫نه. وقتشه یه تغییری بدیم.
‫تصمیم گرفتم بهترین نیروم رو مسئول این کار کنم.
‫کسی که می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫ردووید!
‫چی شده؟
‫اوه!
‫اوه.
‫برادر کوچولوی پادشاه؟
‫حالا باید از اون بچۀ ناخلفِ سلطنتی هم ‫مراقبت کنیم؟
‫نه، همه‌ش صوریه.
‫ویزیمیر فقط می‌خواد به همه یادآوری کنه ‫که تاج سرِ کیه.
‫به لطف ما تاج سرشه.
‫ای خدا! مدتی که مشغول این کار بودیم ‫بیش از اندازه شده، دیکسترا.
‫این‌طور نیست.
‫اتحاد ما هر چقدر هم که قدیمی باشه،
‫خودمون رو جَوون نگه می‌داره.
‫حالا، در مورد اینکه ‫با شاهزادۀ ناخلف چی‌کار کنیم...
‫بیا «سنگ کاغذ قیچی» کنیم.
‫به هیچ وجه!
‫من بودم که ماه قبل ‫بارونسِ لیریایی رو شیفتۀ خودم کردم،
‫و تنها رازی که مخفی نگه داشته بود، بیماریش بود.
‫این بدتر از اون هفته‌ایه ‫که بالای اون خندقِ پر از کثافتِ توی تمریا بودم
‫در حالی که اونا داشتن ‫در مورد قیمت الوار چونه می‌زدن؟
‫منطقیه.
‫شاید بتونم به یه نفر دستور بدم ‫تا وقتی شاهزاده دنبال دختره می‌گرده مراقبش باشه.
‫هوم... ولی به کسِ دیگه‌ای اعتماد نداریم.
‫هوم.
‫اگه این کار رو بکنم...
‫وقتی برگشتم، تنها کسی که دستور میده منم.
‫تا حالا جشنوارۀ بلتینِ خارج از سینترا نرفتم.
‫می‌دونی، یه سال سِر لازلو می‌خواست ‫با زرهِ کامل، بپره توی آتیش وسط مراسم.
‫نظرت چیه؟
‫نظرم اینه که باید موهات رو قایم کنی ‫و چشمات رو بپوشونی.
‫می‌میری بگی «خیلی خوشگل شدی»؟
‫سیری.
‫می‌دونستم فکر خوبی نیست.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫آهنگ «دوران قدیم» رو بزن!
‫تولد تو هم مبارک. ‫(تولد سیری و ینیفر توی یک روزه)
‫یادت مونده!
‫من خیلی اهل فراموش‌کردن نیستم.
‫پس روزهای خوب‌مون رو یادته.
‫بعد از اون جن‌ـه.
‫کتابخونۀ «کُوِر».
‫چقدر هم بی‌سروصدا موندیم.
‫خونۀ مزرعه‌ای.
‫توی موریول.
‫کالسکه‌سواریِ شبانه، از الندر به موئن.
‫بعدش هم برگشتیم.
‫برگشتنی رو یادت نره.
‫آخ.
‫اون شکارِ اژدها.
‫اون شب‌ها فوق‌العاده بودن.
‫- ولی روزهاش... ‫- دلگیر بودن.
‫بیشتر وقتا قبل از سحر می‌رفتی.
‫یا تو می‌رفتی.
‫می‌دونم من برای چی می‌رفتم، ‫ولی تو برای چی؟
‫می‌ترسیدی اگه واقعاً بهم متعهد بشی، ‫یه موقع اتفاقی بیفته؟
‫مطمئن نبودم که ‫این چیزیه که واقعاً می‌خوام یا نه.
‫که یه موقع حیلۀ جادوی جن باشه.
‫حالا چی؟
‫بیاید بریم توی هزارتو.
‫یالا!
‫- فرار کنید! ‫- فرار کنید!
‫سیری.
‫سیری!
‫ینیفر!
‫گرالت!
‫ینیفر!
‫گرالت!
‫- یه خونۀ دیگه پیدا می‌کنیم. ‫- از این خوشم می‌اومد.
‫همه‌مون خوش‌مون می‌اومد.
‫- اون جونوره چطور پیدامون کرد؟ ‫- جاکاپاس‌ها با بو شکار می‌کنن.
‫- سیری رو پیدا کرده چون می‌شناخته‌اش. ‫- بوش؟ چطور؟
‫وزمیر بهم گفت که رینس ‫خونِ سیری رو از کائر مورهن دزدیده.
‫حتماً از خونش برای پیدا کردنِ بوش استفاده کرده.
‫پس هر جا بریم پیدامون می‌کنه.
‫آره. مگر اینکه قبلش ما پیداش کنیم.
‫می‌کِشونیمش بیرون.
‫اون چیزی که خیلی دنبالشه رو بهش می‌دیم:
‫من.
‫ببینید، شرمنده‌ام. ‫اگه می‌دونستم امن نیست دعوت‌تون نمی‌کردم.
‫می‌دونیم. ‫ولی الان می‌تونی جبران کنی.
‫فردا یکی از کاروان‌هات حرکت می‌کنه، درسته؟
‫- آره. میره «هیگ». ‫- می‌خوام باهاتون بیام.
‫- تنهایی؟ ‫- نه خیلی.
‫ما هم میایم.
‫ولی خیلی مهمه که کسی اینو نفهمه.
‫وگرنه این نقشه جواب نمیده.
‫روم حساب کنید. ‫بگید باید چی‌کار کنم.
‫فقط یه مربی هیولا هست ‫که اون‌قدر بی‌فکره که یه جاکاپاس نگه می‌داره.
‫اسمش ولدهاک‌ـه.
‫یه آدم کثیف با یه عادت کثیف.
‫رینس ولدهاک رو اجیر کرده تا منو پیدا کنه.
‫الان دنبال این هستن که ‫در مورد کاروانت اطلاعات جمع کنن.
‫ازت می‌خوایم در مورد دختر لوسی که...
‫بلتین رو برای همه خراب کرد، غُرغُر کنی.
‫بدتر از اون اینه که الان باید اون دخترۀ لوسِ ‫چشم‌سفیدِ رنگ‌پریده رو...
‫با کاروانم برسونم ایدرن و ‫این همه راه تحملش کنم.
‫اگه بخواد یه ریز وراجی کنه، ‫هزینۀ سفرش رو دو برابر می‌گیرم.
‫بیار دیگه، اِلف احمق!
‫خودشون می‌فهمن داری کیو میگی.
‫و اینکه چقدر اون اطلاعات ارزش داره.
‫- از پاداشت لذت ببر. ‫- صبر کن، عزیزم.
‫فکر کردین این ساحر باور می‌کنه ‫که گذاشتید سیری بدون ملازم بره سفر؟
‫با یکی که بهش اعتماد داریم سفر می‌کنه.
‫یکی که...
‫به نظر بی‌آزار میاد.
‫بی‌خیال! نه...
‫فقط یه زن بود!
‫اعتراف می‌کنم، ‫ چند تا نامزد دیگه هم قبلاً داشتم.
‫ولی هیچ ارزشی برام نداشتن.
‫آخه... اینا که اصلاً لباس‌های من نیستن!
‫فکر کردی من انقدر احمقم که خبردار نمی‌شم؟
‫کثافتِ عوضیِ بدبختِ دروغگو!
‫خب...
‫آره یه جورایی!
‫این کار ماست، عشقم. ‫ما آدمای خلاقی هستیم.
‫روشن‌فکریم.
‫- هر کاری بکنیم دور از انصاف نیست. ‫- واقعاً میگی؟
‫اه! اوه!
‫نمیشه خانمِ جادویی جذاب، ‫هر دفعه از پشت سرم ظاهر نشه؟
‫معمولاً تویی که از اون بالا باهام دعوا می‌کنی.
‫- کمان زنبورکی که نداره؟ داره؟ ‫- نه!
‫احتمالاً داره. آره خب، احتمالش رو حذف نمی‌کنم.
‫کمان زنبورکی ممنوعه!
‫مال خودِ خودت باشه، زنیکه!
‫مرتیکۀ بیخوده آبله‌ای.
‫حالا کی داره دروغ میگه، وسپولا؟
‫کاسۀ صبرمون لبریز شده، آوازه‌خان.
‫- دارم هر کاری در توانمه می‌کنم... ‫- هیچ کاری نمی‌کنی.
‫بجز دورزدنِ مردم.
‫خیلی توی مأموریت‌هات سرمایه‌گذاری کردیم.
‫ولی در عوض هیچی عایدمون نشد.
‫من و دیکسترا آماده‌ایم تا از شرّت خلاص شیم.
‫ولی پادشاه ویزیمیر بخشنده‌تره.
‫آماده‌ست تا با آغوش باز ‫از اون دختره پذیرایی کنه. بریم؟
‫آره، براش فکر و خیال داره.
‫عه، نه، عزیزم...
‫نه! منو ببین.
‫توی چشم‌هام نگاه کن. ‫لازم نیست به بی‌گناه‌ها آسیب بزنیم!
‫نه، نه، نه، نکن!
‫نه...
‫مگه کلی اون‌طرف‌تر توی یه قهوه‌خانه ولت نکردم ‫که نوشیدنی بخوری؟
‫- چرا. ولی حوصله‌ام سر رفت. ‫- اوهوم.
‫چقدر خوش‌شانسم.
‫همیشه دلم می‌خواست از نزدیک ببینمت.
‫«آوازه هفت‌گانه»، آواز مورد علاقه‌مه.
‫آره، یه کم انتخابت عجیبه ولی ممنون.
‫دیدی؟ مردم از من خوش‌شون میاد.
‫طرفدار دارم. ‫ببخشید، اسمت رو بهم نگفتی.
‫- ردووید. ‫- صحیح.
‫یه «شاهزاده» هم بنداز پشتش.
‫یه شاهـ... وای! عجب! شما...
‫اوه! شاهزادۀ ردینیا.
‫عجب! واقعاً نمی‌دونم باید چی‌کار... ‫تعظیم کنم؟
‫یا احترام بذارم یا... ‫خیلی وقته دست‌تون رو گرفتم. خیلی متأسفم.
‫ببین، جداً کاش که می‌تونستم کمکت کنم. ‫ولی...
‫- ولی هیچی، آوازه‌خان... ‫- یه پیشنهادی داشتم.
‫این دختره سیریلای بی‌چاره، ‫همه جا دشمن داره.
‫و راستش رو بخوای، ردینیا جای بدی نیست.
‫زمستون‌ها یه کم سرده و ‫تابستون‌ها یه کم شرجیه،
‫ولی غذاش حرف نداره.
‫برادرِ منم که آدم بدی نیست.
‫نسبت به بقیۀ حاکم‌ها.
‫ردینیا درسته که بی‌عیب و نقص نیست ‫ولی بهترین گزینه برای اون دخترکه.
‫می‌تونی آوازه‌خانِ سلطنتی‌مون بشی.
‫آممم...
‫نه. نه، یه زندگی یکنواخت توی دربار ‫به‌درد من نمی‌خوره.
‫اگه توی دربار، لحظات یکنواختی داشتی ‫پس حتماً داشتی اشتباه انجامش می‌دادی.
‫یا دختره رو تحویل بده،
‫وگرنه ما خودمون به تنهایی...
‫تمام کارهای خوبی که ‫برای اِلف‌ها کردیم رو خراب می‌کنیم.
‫همه‌شون رو می‌کُشیم.
‫آره، آره، متوجه منظورت شدم.
‫قبل از اینکه با پورتال برگردیم ترتگور، ‫یه کاری توی شهر دارم.
‫تو... پنج روز وقت داری.
‫آهای! آقای لوت‌نواز! ‫(لوت: سازی مشابه به گیتار)
‫دوباره بدبختی‌ها داره به سمتم سرازیر میشه!
‫آقای زیگرین!
‫- جولین آلفرد پنکراتز. ‫- آره، می‌دونم، می‌دونم.
‫می‌دونم. قانون سه کلمه‌ست. ‫باید انجام بشه.
‫چی‌کار می‌تونم برات بکنم، یارپن؟
‫گوش‌هام رو دوست دارم و ‫سلیقه‌ام توی موسیقی خوبه، پس هیچ کاری!
‫ولی... دوست‌هات به کمک نیاز دارن.
‫اگه نیاز نداشتن تعجب می‌کردم!
‫طعمه؟!
‫چندین روز سفر کردم تا برسم اینجا،
‫با گرسنگی جنگیدم، با عناصر طبیعت جنگیدم،
‫و وقتی رسیدم متوجه شدم که قراره منو...
‫- ...طعمه کنن. ‫- یاسکر، منو!
‫طعمه منم. رینس دنبال منه.
‫بله، که یعنی تو رو زنده می‌خواد ‫ولی منو اصلاً زنده نمی‌خواد.
‫حالا فهمیدی چرا نگرانم؟
‫نمی‌ذاریم بلایی سرت بیاد، یاسکر.
‫یه بار نجاتت دادم. ‫دوباره هم می‌تونم نجاتت بدم، پنکراتز.
‫تو نجاتم ندادی...
‫اون نجاتم نداد. اون...
‫نداد!
‫ولی خداییش نجاتم می‌دین دیگه؟
‫تا غروب نمی‌رسیم «هیگ».
‫بهتره همینجا اتراق کنیم.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫«شراود»ـه.
‫با احتیاط قدم بردارید. ‫این خاک پر از حکایت‌ـه.
‫تا حالا این همه رُز وحشی یکجا ندیده بودم.
‫خیلی قشنگن.
‫ولی متأسفانه حکایت‌شون قشنگ نیست.
‫الرین.
‫یه جنگجوی اِلف شجاع و الهام‌برانگیز ‫که فکر می‌کرد می‌تونه انسان‌ها رو نجات بده.
‫اشتباه می‌کرد.
‫این یه روایت فشرده از حکایت بود.
‫تو چطور روایتش می‌کنی؟
‫بعد از پیوند عالم‌ها، انسان‌ها اومدن.
‫اِلف‌ها فکر می‌کردن انسان‌ها مایۀ دردسرن؛
‫مثل یه دسته ملخ یا خشک‌سالی.
‫فکر می‌کردن به یه چشم به هم زدن می‌میرن.
‫ولی انسان‌ها به تولید مثل و کُشت‌وکُشتار...
‫ادامه دادن.
‫الرین می‌دونست که ‫این تهدید قرار نیست به خودیِ خود از بین بره.
‫برای همین تمام اِلف‌های جوان رو جمع کرد ‫تا توی شراود بجنگن.
‫ظاهراً برای اعتقادش جنگیده.
‫برای محافظت از مردمش.
‫درسته که برای اعتقادش جنگید.
‫ولی اون اِلف‌های جوان و مشتاق رو ‫به جنگ راهی کرد.
‫اون اینجا رو مقدس می‌دونستن.
‫اینجا جایی بود که توش جنگیدن.
‫برای اون (الرین) جنگیدن.
‫و وقتی اسمش روی لب‌هاشون بود با افتخار و ‫بدونِ اینکه شرافت‌شون از دست بره مُردن.
‫و با این کار، نسل‌شون رو محکوم به نابودی کردن.
‫اون همه‌شون رو به سمت مرگ کشوند.
‫بی‌طرفی...
‫درسته که باعث نمیشه برات مجسمه ساخته بشه
‫ولی قطعاً به زنده‌موندنت کمک می‌کنه.
‫- بجنگید! ‫- انسان‌های ضعیف!
‫- این براشون درس عبرت میشه. ‫- آره!
‫پس انسان‌ها کِی یاد می‌گیرن ‫که با نگهبان‌های بیشتری سفر کنن؟
‫- چند نفر رو کُشتی؟ ‫- بخورید.
‫- ایناهاش‌شون. ‫- بیا.
‫باید چاق و چِله بشید. ‫دوباره نیازتون داریم.
‫- خسته نباشی، داداش. ‫- بیا.
‫بخور.
‫- غذا به اونایی می‌رسه که جنگیدن. ‫- ما هم مثل شما می‌جنگیم.
‫پس هر چی خودتون به دست آوردین رو بخورین.
‫تمام اِلف‌ها داشته‌هاشون رو سهیم میشن.
‫وگرنه ما هیچ فرقی با انسان‌ها نداریم.
‫ضمناً تمام اِلف‌ها باید به یک اندازه ریسک کنن.
‫حق با تو بود.
‫نیروهای اسکوتل‌مون باید متحد بشن.
‫هم از نظر هدف‌شون...
‫و هم در عمل.
‫حتماً صبح پُر اتفاقی برات بوده.
‫اونجا چی دیدی که نظرت عوض شد؟
‫هیچی. فقط وقت گذاشتم و ‫به موضعت فکر کردم.
‫نظرمون دربارۀ اینکه ‫دول بلاتانا چه شکلیه فرق داره.
‫ولی جفت‌مون دنبال یه خونه‌ایم.
‫و با همدیگه می‌تونیم سریع‌تر پیداش کنیم.
‫باید بیشتر از اینا، از اون چادر بیای بیرون.
‫هوم.
‫فردا، حرکت بعدی‌مون رو می‌زنیم.
‫تا هر وقت که لازم باشه، کنارت می‌مونم.
‫- سیری! ‫- سیری.
‫شما دوتا واقعاً فکر کردین ‫من انقدر نگهبانِ مزخرفی‌ام؟
‫یه خواب دیگه دیدم.
‫کابوس؟
‫نه، ترسناک نبود.
‫فقط با فکرِ الرین خوابم نمی‌برد.
‫فکرِ مامان‌بزرگم هم همین‌طور.
‫اونا با فاصلۀ چند قرن از هم زندگی کردن
‫ولی دقیقاً با یه هدف از بین رفتن.
‫اینکه اون یکی نژاد رو از این قاره پاکسازی کنن.
‫وقتی بالأخره خوابم برد،
‫یه ایده‌ای به ذهنم رسید.
‫اگه بتونم یه هدف جدید ارائه بدم چی؟
‫آینده‌ای که منجر به تفرقه‌افکنی نشه، ‫بلکه متحد کنه.
‫من یه رگۀ اِلفی و یه رگۀ انسانی دارم.
‫جفت‌شون رو درک می‌کنم، چون خودم جفت‌شونم ‫و این نقطه‌قوتِ منه.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫تاریخ...
‫اکثراً تکرار میشه.
‫حتی برای ایدئال‌گراها.
‫میگی ایدئال‌گراییِ الرین ‫به قتل عام اِلف‌های جوان ختم شد،
‫ولی شاید اگه بزرگانش به‌جای اینکه تنهاش بذارن ‫ازش حمایت می‌کردن...
‫می‌تونستن برنده بشن.
‫ینیفر، وقتی اِلف‌ها زندانی‌ات کرده بودن ‫یه چیزی شنیدی.
‫گفتی یه اصطلاحی داشتن.
‫(به زبان اِلفی)
‫«آنچه که نیاز است، همیشه نخواهد بود.»
‫فرانچسکا، ملکۀ اِلف‌ها...
‫اعتقاد داشت که می‌تونه به مردمش ‫یه چیز بهتر ارائه کنه.
‫منم همین‌طور.
‫گرالت، بهم یاد دادی چطور بجنگم. ‫دقیقاً مثل کالانته.
‫و ینیفر، تو هم داری بهم یاد میدی ‫چطور از قدرت‌هام استفاده کنم. مثل موساک.
‫شاید دلیل اینکه سرنوشت ‫ما رو کنار هم جمع کرده همین باشه.
‫ننکه گفت قدرت تغییر چرخۀ نفرت رو دارم.
‫و می‌خوام همین کار رو بکنم.
‫تا عامل تعادلِ بین پادشاه‌ها و جادوگرها باشم ‫و قاره رو متحد کنم؛
‫نه اینکه بخش‌های مختلف ‫مدام به جون همدیگه بیفتن.
‫چون از نابودی و مرگ، ‫خسته شدم و حالم داره به هم می‌خوره.
‫کوچیک‌ترین شکی بهت ندارم، سیری.
‫ولی به دنیا شک دارم.
‫چون...
‫بریم. همین الان!
‫برمی‌گردیم.
‫حاضری؟
‫- چقدر منتظر بمونیم؟ ‫- تا وقتی بکشونشون بیرون.
‫از پسش برمیاد.
‫سیریلای سینترایی.
‫بالأخره تنها شدیم.
‫خب، نه خیلی. ‫این بار دوست‌های بیشتری با خودم آوردم.
‫دفعۀ قبلی با هوش و ذکاوتم شکستت دادم.
‫این دفعه با جادوم روبه‌رو میشی.
‫- با من بیاید! ‫- برید جلو، بچه‌ها!
‫شانس پیروزی من بیشتره.
‫شانس پیروزی ما بیشتره!
‫خیلی آسونه!
‫گرالت!
‫لعنتی!
‫برو!
‫می‌تونی باز نگهش داری؟
‫یه جور جادوی آشوبیِ جنون‌آمیزِ جدیده.
‫ولی باز نگهش می‌دارم. ‫فقط باید منتظر گرالت بمونیم.
‫تیراندازها اومدن! بخوابید روی زمین!
‫- پس کاروان کدوم گوریه؟ ‫- فقط اون دختره مهمه.
‫- دستوری که دادم رو شنیدین. برید! ‫- چی؟
‫گندش بزنن!
‫باز نگهش دار.
‫- دنبالم بیاید. ‫- باشه!
‫خیلی هم خاص به نظر نمیای.
‫کثافتا!
‫عوضی!
‫- بیا! ‫- یالا.
‫چیزی نیست. دارمت. دارمت.
‫اسم خودتو اِلف گذاشتی؟ ‫(مادر ینیفر یک رگۀ اِلفی داشته)
‫اون دختره «هن اییکر»ـه. ‫(به معنی ژن برتر)
‫- و متعلق به... ‫- ...منه!
‫باید از اینجا خارجش کنیم.
‫یالا، گرالت!
‫جادوگرت لقمۀ گُنده‌تر از دهنش برداشته.
‫اِلف‌ها برای گرفتنِ سیری اومدن.
‫از این‌طرف!
‫راه بیفتید!
‫یالا. دختره ممکنه اینجا باشه.
‫شما دوتا دنبالم بیاید!
‫مثل سگ می‌میرید، سنجاب‌ها!
‫برو. عقب‌نشینی کن.
‫- عقب‌نشینی! ‫- عقب‌نشینی!
‫- عقب‌نشینی! زود باشید. ‫- دنبالم بیاید!
‫یالا، یالا. بیدار شو. ‫یالا، پاشو.
‫آخ!
‫اوه...
‫گرفتمش! گرفتمش!
‫نه! نه!
‫نه!
‫باید بریم.
‫- عقب‌نشینی کنید! ‫- مواظب باش.
‫اگه مُردم، قول بده والدو مارکس ‫توی مراسم ختمم ساز نمی‌زنه.
‫چیزیت نمیشه.
‫ولی از طرفی، لوتت...
‫روزهای بهتر از اینم داشته.
‫به افرادم کمک کردی.
‫ازت ممنونم.
‫یاسکر.
‫- تو شجاع‌ترین طعمۀ زندۀ تاریخ هستی. ‫- اوف.
‫یه دونه طلبِ من!
‫قول بده دیگه هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنیم.
‫ممنونم، یاسکر.
‫گفتی اون پورتال، با تمام چیزایی که ‫تا حالا تجربه کردی فرق داشت.
‫- منظورت چی بود؟ ‫- تاریک بود.
‫کنترلم رو به دست گرفت.
‫هنوز بقایاش رو حس می‌کنم.
‫رینس تنها ساحرِ سرکشی نیست ‫که باهاش طرفیم.
‫یکی که خیلی قدرتمنده ‫اونو آلتِ دستِ خودش کرده.
‫باید تمرینات سیری رو جلوتر ببری.
‫- هوم... ‫- بیشتر تلاش می‌کنم.
‫بحث این نیست که تو می‌تونی چی‌کار کنی.
‫بحث اینه که من می‌تونم چی‌کار کنم. ‫کمک لازم دارم.
‫- اگه بتونم با تیسیا صحبت کنم... ‫- نه.
‫نمی‌دونی چقدر سخته که قدرت داشته باشی ‫ولی بهش دسترسی نداشته باشی.
‫رفتن به اریتوزا، نمی‌تونه تنها راه‌حل باشه.
‫بهترین کار برای اونه.
‫واقعاً؟
‫پس تو هم باهامون بیا.
‫بمون و امنیتش رو تأمین کن.
‫تنها خواستۀ من...
‫اینه که با هم بمونیم.
‫می‌تونم این کار رو خوب از آب در بیارم.
‫فقط باید یه راهی ‫برای اعتماد کردن بهم پیدا کنی.
‫باید رینس رو پیدا کنم تا کارشو تموم کنم.
‫نمی‌تونم باهاتون بیام.
‫ما هم نمی‌تونیم باهات بیایم.
‫پس مجبوریم جدا شیم.
‫♪ بالدرینِ جوان بر روی خاک خوابیده ♪
‫♪ خاکی که بذر طمع انسان‌ها ‫بر روی آن پاشیده شده ♪
‫♪ هوگالِ دلیر زانو زده و سوگند می‌خورَد ♪
‫♪ که خونِ انسان‌ها از نیزارهای‌مان جاری شود ♪
‫♪ در خاکی جدید، همچنان هوگال آرزو دارد... ♪
‫♪ که انتقامی... ♪
‫اون برادرش رو از دست داده.
‫منم کلی از افرادم رو از دست دادم.
‫قرار بود با همدیگه به کاروان حمله کنیم.
‫بهمون دروغ گفت.
‫این همه اِلف...
‫به‌خاطر یه دختربچه مُردن.
‫تو اون دختره رو می‌شناختی.
‫شاهدخت سیریلای سینترایی.
‫بهشون هشدار دادم.
‫اون چیزی جز مرگ به همراه نمیاره.
‫مشکل‌مون اون نیست.
‫مشکل‌مون اون خانمه.
‫دیگه خسته شدم. ‫هر چی کُشته دادیم بسه.
‫کجا میری؟
‫میرم از یه دوست قدیمی کمک بگیرم.
‫برو حیوون.
‫گرالت.
‫هر جا میری، لطفاً برگرد.
‫به محض اینکه تونستی.
‫یاسکر توی «بن گلین» منتظرمه.
‫ولی به زودی دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫حواسم بهش هست.
‫نمی‌دونم چه فکری در موردم می‌کنی
‫ولی این قول رو بهت میدم.
‫می‌دونم حواست بهش هست.
‫- یِن، من... ‫- فقط بگو این خداحافظی، برای همیشه نیست.
‫این چند روز اخیر، اتفاقات مختلفی افتاد و...
‫داشتم به پیشنهاد سخاوتمندانه‌ات فکر می‌کردم.
‫- این‌دفعه بهانه‌ات چیه؟ ‫- انجامش میدم.
‫سیری در معرض خطره.
‫اطرافیانش هم همین‌طور.
‫کسایی که دوست‌شون دارم.
‫بهتره که بره یه جای امن مستقر بشه.
‫در مورد «ردینیا» هم نکتۀ خوبی گفتید.
‫برای... سر و سامون گرفتن.
‫معرکه‌ست.
‫- می‌تونیم امشب برش گردونیم. ‫- نه.
‫هنوز نه.
‫یه ساحر هست که علاقۀ زیادی به آتیش داره.
‫رینس.
‫با کارهاش آشنایی دارم.
‫از شرّش خلاص شید.
‫از شرّش خلاص شید تا...
‫اعتماد سیری رو جلب کنید.
‫بعلاوۀ اعتمادِ گرالت.
‫و من.
‫کارِت توی این بازی خوبه.
‫هر چی تو بگی
‫چی؟
‫دوست عزیز...
‫به این زودی دلم برات تنگ شده.
‫شایدم بهتر باشه بگم: ‫«دل‌مون» برات تنگ شده.
‫از طرف دوستت، ینیفر.
‫پی‌نوشت: اگه سیری به این نتیجه برسه ‫که اریتوزا باب میلش نیست،
‫می‌دونم خونۀ بعدی‌مون باید کجا باشه.
‫یه خونۀ عروسکی توی مزرعه‌ای با ماهی‌های مرکب.
‫دوست عزیز...
‫توی بلتین ازم پرسیدی...
‫که دلیل اینکه بعد از اون شب‌های خوب می‌رفتم ‫این بود که می‌ترسیدم؟
‫شاید همین‌طور بوده.
‫شاید همین باعث شده به این لحظه برسم.
‫الان، برای اولین بار...
‫ترس واقعی رو درک می‌کنم.
‫ترس از اینکه دیگه هیچ‌وقت تو و سیری رو نبینم.
‫توی این قاره، خیلی چیزای نامعلوم هست.
‫خطرهایی که باهاشون روبه‌رو شدیم، ‫خبر از آینده‌ای خطرناک‌تر میدن.
‫ولی، یِن، لطفاً بدون...
‫یاد می‌گیرم که دوباره بهت اعتماد کنم.
‫من و تو و سیری، متعلق به همدیگه‌ایم.
‫از طرف دوستت...
‫گرالت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»