‫آنچه گذشت...
‫چرا هِی اصرار داری تمام دستاوردهایی که
‫به دست آوردم رو به خطر بندازی؟
‫من اینجا چه‌کاره‌ام؟
‫صرفاً یه موش توی هزارتوی کوفتی‌ات هستم؟
‫میلی!
‫بهش یه قولی دادم.
‫قسم خوردم که ازت مراقبت می‌کنم.
‫اون زنه ازت آتویی داره؟
‫ظاهراً دیر به مهمونی رسیدم.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫کروات مطمئن بود که شماها مُردین.
‫خب، حداقل امیدوار بود.
‫ولی من یه حسی داشتم
‫که اگه تونستید از یه حمله با بمب متان...
‫توی رود هادسن جون سالم به در ببرید
‫قطعاً از پسِ یه پارک شهری برمیاید.
‫ما «قلعۀ بلودیر» رو گشتیم.
‫باغ‌وحش رو گشتیم. ‫پیست اسکیت رو گشتیم.
‫همین اواخر بود ‫که قایق‌خانه به ذهن‌مون رسید.
‫چقدر جالبه که کل این مدت
‫این گروه کوچیک، توی حیاط پشتیِ خودمون بوده.
‫رسیدیم.
‫خوش اومدین. ‫از این‌طرف.
‫بفرمائید، بفرمائید، بفرمائید.
‫حواس‌تون به کَنه‌ها باشه.
‫از پشت افتاد.
‫خورد به شمع‌ها،
‫بعدش هم خورد به جالِباسی.
‫نمی‌تونستم بدونِ به خطر انداختنِ جون خودم، نجاتش بدم.
‫ای خدا، حالش خوش نبود. ‫افتاده بود به جون من...
‫بعدش چی می‌شه؟
‫ادامه می‌دیم،
‫خودمون رو برای بابل جدید آماده می‌کنیم.
‫کریستوس رو نداریم.
‫ولی هنوز بروگل و بوراتزی‌ها رو داریم.
‫منظورم این بود که تکلیف من چی می‌شه؟
‫بله.
‫بله، حق داری.
‫به قولت عمل کردی.
‫فراتر از حد انتظار زحمت کشیدی.
‫دیشب از اون‌ورِ رودخونه ‫یه علامتی دریافت کردیم.
‫خانواده‌ات فردا می‌رسه.
‫می‌تونید همه‌تون همین‌جا بمونید... یا اینکه برید.
‫تصمیمش با خودت.
‫واقعاً اوضاع انقدر بَده؟
‫اگه می‌خواستن بکُشتمون، تا الآن مُرده بودیم.
‫می‌دونم داره باهامون گرم می‌گیره ‫ولی با کروات دیده بودمش.
‫جفت‌شون توی یه جناح‌ان.
‫خوبی؟
‫یه‌کم از اتفاق‌های دیروز درد دارم. ‫حالم خوبه.
‫ببین...
‫حالا که فقط خودمون موندیم،
‫فکر می‌کنم منطقی‌اش این باشه که
‫توی اولین فرصتی که نصیب‌مون شد، برگردیم خونه‌هامون.
‫نگران نباشید. آزارشون به کسی نمی‌رسه.
‫مسلماً اگه آزاد باشن، آزارشون می‌رسه.
‫خوشحالم دوباره یکی از این تفنگ‌ها دیدم.
‫خیلی وقت بود ندیده بودم. ‫توی قایق‌خونه پیداش کردم.
‫اگه خشابش پُر بود خیلی بهتر می‌شد ‫ولی مهم نیست.
‫یه عتیقۀ دیگه برای موزه.
‫اینجا رو مثل خونۀ خودتون بدونید. ‫بفرمائید. بفرمائید.
‫بفرمائید، همه بشینید.
‫ببخشید که حس و حال زندان رو داره
‫ولی مجبور شدیم کلی راه از پارک تا اینجا بیاریم‌تون.
‫ولی... از این لحظه به بعد،
‫کسی اینجا نگه‌تون نمی‌داره.
‫جدی می‌گم.
‫اگه می‌خواید برید، برید.
‫ولی با شکم خالی راه نیفتید.
‫از حق نگذریم، کاری که بابل جدید
‫با زمین‌های خارج از این جزیره کرده، الهام‌بخش‌ـه.
‫البته منم از این و اون شنیدم، ولی...
‫از گستردگی و ساماندهی‌اش تعریف می‌کنن.
‫از این نوشیدنی‌ها می‌خوری؟
‫چون مناسب خاصی‌ـه ایرادی نداره، نه؟
‫توی اروپا، این نوشیدنی‌ها محدودیت سنّی ندارن.
‫یه نفس خوردی.
‫حوزۀ تخصصی شما...
‫مستعمره‌سازی‌ـه، مگه نه؟
‫یه معایبی داره.
‫بهره‌برداری از منابع طبیعی،
‫نابودسازیِ سبک زندگیِ بومی‌ها.
‫ولی محاسنی هم داره؛
‫مثلاً بهره‌برداری از منابع طبیعی،
‫نابودسازیِ سبک زندگیِ بومـ...
‫شوخی کردم.
‫تقریباً شوخی کردم.
‫راستش رو بخواید، من کاملاً باهاش موافقم.
‫عملاً هیچ‌چیز رو بیشتر از این دوست ندارم
‫که از مستعمره‌های شما بشیم.
‫ولی باید یه چیزی برای بهره‌برداری وجود داشته باشه، مگه نه؟
‫شاید بتونم...
‫چیزی که حدس می‌زنم دنبالش هستید رو ‫بهتون بدم.
‫بله درسته؛ متان!
‫هنوز در اختیار ندارمش ‫ولی می‌تونم به دست بیارمش.
‫از طریق کروات و نیگان و اون نوچه‌های مزاحم!
‫تازه اشانتیون هم بهتون می‌دم:
‫تک‌تک اونا رو از بین می‌برم.
‫اون‌وقت ما باید همین‌جوری بهت اعتماد کنیم؟
‫آخه تا جایی که اطلاع دارم
‫با کروات و نیگان خیلی رفیق جون‌جونی بودی.
‫اون‌موقع ضرورت داشت که رفیق باشیم.
‫الآن بهمون عنصر غافل‌گیری رو می‌ده.
‫تا حالا نقاشیِ عبور جرج واشینگتن...
‫از ایالت «دلاور» رو...
‫خودت بهشون حمله کن. ‫اصلاً چه احتیاجی به ما داری؟
‫آخه دیر یا زود...
‫مجبور می‌شه با بابل جدید در بیفته.
‫زدی تو خال.
‫دیدین؟
‫یه بازی بُرد بُردـه.
‫البته برای همه نه.
‫برای اونایی که قراره ازشون دزدی کنیم و بکشیم‌شون نه
‫ولی منظورم رو گرفتید دیگه.
‫بذار فکرهامون رو بکنیم.
‫هر چقدر لازمه روش فکر کنید.
‫آهای، اون سطل رو بیار!
‫یالا!
‫ای خدا!
‫چی شده؟
‫اون بیرون با همین حال و وضع پیداش کردیم.
‫کی این کار رو باهات کرده؟
‫کی؟
‫به‌نظرتون کارِ یه...؟
‫نه، نه، نه، نه، ‫لازم نیست نگران چیزی بشید.
‫مسلماً کار یه دسته پوست‌خوار (واکرها) بوده.
‫این محله هنوز در مرحلۀ بهبودسازی‌ـه. ‫چه انتظاری دارید؟
‫سلام.
‫هی، هی، هی.
‫عه، عه، عه، ببینم...
‫تقصیر منه.
‫می‌تونستم کمکش کنم ولی نکردم.
‫الآن هم که دیگه فوت کرده.
‫اون‌وقت تو هم داری می‌ری.
‫ولی من بازم اینجا می‌مونم.
‫چرا؟
‫یعنی کی گفته باید بمونی؟
‫کی گفته باید چراغ‌های شهر رو روشن کنی؟
‫از جزیره مراقبت کنی؟ یا این‌جور مزخرفات.
‫اینا هدف بانو بود. برنامۀ اون بود.
‫یادته درمورد شروع‌های دوباره صحبت می‌کرد؟
‫خب، الآن فرصت داری حرفش رو محقق کنی.
‫از نو شروع کنی.
‫تو هم قبلاً گفته بودی.
‫فقط کافیه ندونن داریم می‌ریم سراغ‌شون. ‫[نام هنرمند: دیمیتری آلیستات] ‫اون‌موقع فرق می‌کرد.
‫دقیقاً. الآن تعدادمون بیشتره.
‫نقشه مشکلی نداره.
‫به اون نمی‌شه اعتماد کرد.
‫اگه حاضره کروات رو دور بزنه
‫چرا تو رو دور نزنه؟
‫می‌خوای دنیای قبلی رو برگردونی؟
‫اگه گفتی چیه؟ ‫بروگل نمونۀ بارزِ دنیای قدیمی‌ـه.
‫با آدما بازی می‌کنه.
‫وقتی کارش باهاشون تموم شد
‫مثل پوست خیار می‌فروشتشون.
‫شاید خودتم اینا رو می‌دونی
‫چون بابل جدید، مدت‌هاست همین رویکرد رو پیش گرفته.
‫حالا می‌ذاری هر کسی که لازمه رو بکُشه
‫تا به متان برسی،
‫انگار تا الآن کم آدم مُردن!
‫چی‌کار کنم، مگی؟
‫یه راه گذاشته جلوی پام که تمومش کنم،
‫تا خون اون آدما پایمال نشه. ‫راه دیگه‌ای بلدی بگو.
‫خودمون تمومش می‌کنیم.
‫چهارتایی می‌تونیم انجامش بدیم.
‫منظورت چیه؟
‫ترجیح می‌دم ما انجامش بدیم تا بروگل.
‫گفتم شماها می‌تونید برگردید خونه‌تون.
‫هرشل و جینی می‌تونن حواس‌شون رو پرت کنن، ‫مثل اون‌موقع،
‫بعدش من و تو...
‫از اولش خودتم نمی‌خواستی بیای،
‫آوردنِ پسرت که به کنار!
‫حالا می‌خواید جون‌تون رو بیشتر به خطر بندازید؟
‫از پسش برمیایم.
‫شایدم قضیه ربطی به تو یا اون یا ماها نداشته باشه.
‫نه، ربطی به...
‫یه زمان می‌خواستی سر به تنِ نیگان نباشه.
‫حالا می‌خوای جونش رو نجات بدی؟
‫نمی‌فهمم.
‫ببین، همه‌مون هلاک شدیم از خستگی.
‫بذار فعلاً بخوابیم،
‫فردا صبح تصمیم می‌گیریم.
‫اگه می‌تونستی هر کاری که بخوای بکنی
‫و هر جا که بخوای بری،
‫چی‌کار می‌کردی؟
‫می‌دونی، جراح عمومی‌مون می‌گه...
‫سیگار ممکنه برای حاملگی ضرر داشته باشه.
‫خوشبختانه توی سه ماهۀ سوم حاملگی‌ام!
‫هیچ‌وقت تو رو سیگاری تصور نمی‌کردم.
‫خنده‌دارـه. ‫من تو رو سیگاری تصور می‌کردم.
‫می‌دونی، جواب سؤالم رو ندادی.
‫با قدرت وارد عمل شو، خودداری نکن، ‫دل به دریا بزن.
‫انقدر که زندگی باهات بد تا کرده
‫به‌نظرم دیگه حقت باشه خوش بگذرونی.
‫اگه می‌شد می‌رفتم شهرمون، توی کرواسی.
‫یه گوشت برّه می‌پختم.
‫یا مثلاً خورشت مامانم رو.
‫خب چرا نمی‌ری؟
‫یه‌بار سعی کردم. ‫بهت گفتم که، قایقم توی جزیره به گِل نِشست.
‫ولی شاید اگه تنها نبودم، شانس موفقیتم...
‫بیشتر می‌شد.
‫نه، جدی می‌گم!
‫همراهم بیا، نیگان.
‫هان؟
‫خانواده‌ات!
‫اونا رو هم بیار.
‫عاشق اونجا می‌شن.
‫می‌خوام وقتی برای اولین بار‌، ‫دریاچۀ پلیتویک رو می‌بینی...
‫قیافه‌ات رو ببینم.
‫زبون‌تون رو بند میاره... ‫از اون حجم از شگفتی!
‫- نمی‌تونم. ‫- کی گفته؟
‫کی گفته نمی‌تونی هر کاری بخوای بکنی؟
‫یا هر جایی بخوای بری؟
‫از نو شروع کن.
‫خب، خانواده‌ام دارن از «جرزی سیتی» میان یا...؟
‫توی راه‌پله، بحث موش رو مطرح کردی.
‫همون‌موقع که از پیش کریستوس می‌رفتیم.
‫تو قضیۀ موش رو انداختی توی سر من.
‫نه!
‫این بین من و اونه!
‫ازم سوءاستفاده کردی. بهم دروغ گفتی!
‫بهم نارو زدی!
‫مثل داداشم بودی!
‫می‌گفتی بانو سمّی‌ـه؟
‫اونی که سمّی‌ـه خود تویی!
‫از شرّ اون نجاتت دادم!
‫الآن باید ازم تشکر کنی.
‫باید دست‌هام رو ببوسی!
‫هر چی که داری،
‫تمام چیزهایی که ساختی،
‫خندقت، پناهگاهت، کل شخصیتِ کوفتی‌ات،
‫به‌خاطر منه!
‫اگه اشتباه می‌کنم بگو اشتباه می‌کنی.
‫بگو که دروغ می‌گم!
‫درسته!
‫درسته.
‫به لطف توئه.
‫به لطف توئه که من...
‫الآن به اینجا رسیدم.
‫تو شخصیت منو شکل دادی.
‫برو.
‫دیگه هم هیچ‌وقت برنگرد.
‫نیگان...
‫خواهش می‌کنم!
‫نه، نه...
‫بوراتزی‌ها...
‫آممم...
‫نتیجۀ این ماجرا هر چی که بشه،
‫وقتی تموم شد...
‫من و هرشل برمی‌گردیم بریکس.
‫امیدوارم تو هم باهامون بیای.
‫می‌دونی چند بار تا حالا...
‫به کُشتنِ نیگان فکر کردم؟
‫می‌دونی چند بار سعی کردم بکُشمش؟
‫شاید مسئله اینه که ‫می‌ترسم بعدش قراره چی بشه.
‫مثلاً اوضاع بهتر نشه.
‫شاید بهتر بود...
‫بلافاصله انجامش می‌دادم ‫و قال قضیه رو می‌کَندم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ‫خیلی برام گرون تموم شده.
‫تقریباً به قیمت همه‌چیزم!
‫می‌دونم که این مدت...
‫میونه‌مون خیلی خوب نبوده.
‫به گمونم شاید واقعیت ماجرا این باشه که...
‫هر بار به تو نگاه می‌کنم...
‫چند سال پیشِ خودمو می‌بینم.
‫وقتی خودم نمی‌دونستم باید چی‌کار کنم...
‫چطور به تو کمک کنم؟
‫بگذریم؛ ‫ببخشید که سرت رو درد آوردم.
‫ای خدا!
‫چند روزه این پایینی؟
‫آممم...
‫دقیق نمی‌دونم.
‫فکر کنم برای اینکه آبروی خانم رو بردم ‫قصد داشت تنبیه‌ام کنه.
‫همون داستانِ گاز گرفتن.
‫منطقیه.
‫ببینم، تو که نمی‌خوای...؟
‫خواهش می‌کنم... منو برنگردون اونجا.
‫خواهش می‌کنم! باشه؟ قول می‌دم که...
‫نگران نباش، کاری‌ات ندارم.
‫چه بسا...
‫آزادی که بری.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫می‌تونم برم؟ می‌تونم برم خونه؟
‫هر جا بخوای.
‫من...
‫روحم هم خبر نداره که چطور باید برم اونجا.
‫ببخشید.
‫پس مورّخ هستی، آره؟
‫خب... بودم، آره. گرچه...
‫الآن همه‌چی انگار حسابی...
‫برعکس شده.
‫من از تاریخ خوشم نمیاد.
‫آخه اتفاق‌ها رو همون‌طور که بوده نقل می‌کنن؟
‫یا فاتح هر جنگ، می‌تونه هر طور که عشقش می‌کشه ‫داستان رو روایت کنه؟
‫شاید برای همینه که حس می‌کنی...
‫همه‌چی برعکس شده،
‫چون توی جناحِ بازنده‌ای.
‫خب، به‌نظر من تاریخ توی جناحِ برنده هم...
‫خیلی بهتر نیست.
‫چرا همچین زِری زدی؟
‫نه، فقط... فقط منظورم این بود که...
‫دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫حالا که حرف از تاریخ باستان شد...
‫می‌دونی، اون قدیم‌ندیم‌ها...
‫خیال می‌کردم فکرِ همه‌جاش رو کردم.
‫یه سیستمی طراحی کرده بودم ‫تا از مردمم محافظت کنم.
‫اگه یه گروه دیگه می‌اومد سراغ‌مون
‫به خط می‌کردم‌شون،
‫یه‌کم براشون سخنرانی می‌کردم
‫و می‌زدم یکی‌شون رو اعدام می‌کردم.
‫می‌دونی، فقط برای اینکه...
‫ازشون درس عبرتی برای بقیه بسازم.
‫اگه بعضی از افرادم رو به کُشتن نداده باشم،
‫قطعاً روح و روان‌شون رو داغون کردم و ‫با حال خراب، ول‌شون کردم.
‫شاید چیزی که لازم بوده از شرّش نجات پیدا کنن...
‫خودِ من بودم.
‫به حلقۀ برنده‌ها خوش اومدی، بچه‌جون.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چی توی اون قمقمه‌ست؟
‫هرشل، جواب منو بده.
‫می‌خواستی چی‌کار...
‫هرشل!
‫هرشل. ‫هر‌شل، وایستا!
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- دارم می‌رم.
‫می‌ری پیش اون زنه؟ قضیه همینه؟
‫می‌خوای اون آدما رو مسموم کنی؟
‫بکُشی‌شون چون الآن جزو افراد بابل جدیدن؟
‫بهت گفته همچین کاری بکنی؟
‫- چی؟ ‫- دفعۀ قبلی که اومده بودیم اینجا...
‫دیدمش.
‫مگه تموم نشده بود؟
‫مگه قرار نبود دیگه کمکش نکنی؟
‫نمی‌فهمی داره چی‌کار می‌کنه؟
‫چه اهمیتی برای تو داره؟
‫تو هم به خواسته‌ات می‌رسی، مگه نه؟
‫جلوی اونا رو می‌گیرم، نیگان می‌ره.
‫فکر کردی نمی‌فهمم؟
‫دائماً با خودت درگیری...
‫تا مجبور نشی بگی اصل ماجرا چیه.
‫نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫دروغ نگو!
‫دیگه شرایط سابق نیست.
‫نمی‌دونی دارن با نیگان چی‌کار می‌کنن.
‫همون شرایط سابق‌ـه.
‫خیلی‌خب.
‫مهم نیست
‫چون فردا همون‌طور که حرفش رو زدیم
‫می‌ریم خونه، باشه؟
‫خونه؟ اونجا که خونه نیست.
‫اونجا رو خونه می‌دونی؟
‫صرفاً داری وانمود می‌کنی هیچ مشکلی وجود نداره.
‫که مثلاً می‌تونیم با هم بریم شکار،
‫یا می‌تونیم دور هم بشینیم و شام بخوریم.
‫ولی فکر تو جای دیگه‌ایه،
‫هیچ‌وقت عملاً اونجا حضور نداری.
‫تظاهر می‌کنی که یه خلأ بزرگ...
‫وسط همه‌چیز نبوده.
‫ببین...
‫چی شده؟
‫اون چیه؟
‫در رو ببند. ‫ببندش!
‫بیا بریم!
‫از اون‌سمت برو.
‫لطفاً از اون‌سمت برو!
‫کمک!
‫متأسفم که پسرت اینجا نیست.
‫کاش به‌خاطر تو هم که شده، اینجا می‌موند.
‫مطمئنی داشت می‌رفت بانو رو پیدا کنه؟
‫آره.
‫خب، اگه این حرفم حالت رو بهتر می‌کنه
‫باید بگم هرشل نمی‌تونه همچین کسی رو پیدا کنه.
‫بانو مُرده.
‫زنده‌زنده سوخت.
‫پسرت مقصر نیست.
‫بانو کلاً یه قابلیتی داره که می‌تونه...
‫ذهن آدما رو بخونه.
‫مغزشون رو شست‌وشو می‌ده ‫و مجبورشون می‌کنه کارهایی بکنن...
‫که در حالت عادی نمی‌کنن.
‫تقصیر تو هم نیست، مگی.
‫می‌دونی، من...
‫دربارۀ وضعیتم دروغ نمی‌گفتم.
‫فقط اینکه تونستم راه‌حلش رو پیدا کنم.
‫همیشه پیدا می‌کنی.
‫خب، قرار نیست خیلی اینجا بمونم.
‫فقط تا وقتی که بچه‌ات رو پس بگیری.
‫سالن تئاتر «شاه فرانسیس».
‫تنها جاییه که به ذهنم می‌رسه
‫که اگه هرشل فکر کرده بانو هنوز زنده‌ست
‫احتمالاً رفته باشه.
‫تقاطع خیابون چهل‌وپنجم و خیابون ششم.
‫بروگل داره میاد سراغت.
‫برای یه‌جور شبیخون برنامه داره.
‫قصد داره تک‌تک‌تون رو بکُشه.
‫این‌طوری دو سه روز وقت داری براش آماده شی.
‫حال جینی چطوره؟
‫خوبه؟
‫داره کم‌کم...
‫داره کم‌کم با شرایط کنار میاد؟
‫آنی و جاشوا به‌زودی میان اینجا.
‫من حسابی گند زدم به زندگی‌شون.
‫ظاهراً این برام یه عادت شده.
‫چی‌کار کنم؟ بهشون...
‫بهشون بگم بمونن؟ ‫باهاشون برم؟
‫چطور می‌تونم به زنم قول بدم که...
‫دیگه تکرار نمی‌شه؟
‫ببخشید.
‫لازم نیست جواب سؤالم رو بدی.
‫انصاف نیست ازت بپرسم.
‫به‌نظرت اون قدیم‌ندیم‌ها، ‫گذشته‌های خوب،
‫به‌نظرت واقعاً خوب بودن؟
‫یا اینکه برای ما راحت‌تره ‫که برخلاف واقعیت یادمون بیاد؟
‫همه‌جا رو گشتم ولی پیداشون نکردم.
‫گرچه یه حسی بهم می‌گه اون خرس رو...
‫به‌عنوان کادوی خداحافظی گذاشتن.
‫خیلی‌خب. پس به گمونم رفتن.
‫اونا رسیدن.
‫بهشون بگید برگردن برن.
‫برشون گردونید «تنسی»، همون‌جا که ازش اومدن.
‫می‌فهمید دارم چه زری می‌زنم؟
‫بیا، بیا. ‫بشین لطفاً.
‫معمولاً چهار نفره‌ست.
‫دو تیمه، ولی خب...
‫پیدا کردنِ هم‌تیمی...
‫این روزها یه‌کم سخت شده.
‫باید خال حکم رو بری، ‫مگر اینکه نداشته باشی.
‫بعدش حکم رو می‌‌بُری.
‫به این می‌گن هم‌تیمیِ خیالی...
‫آره، بلدم «بریج» بازی کنم.
‫از مامان‌بزرگم یاد گرفتم.
‫به‌به!
‫من از «وارن بافت» یاد گرفتم. ‫(سرمایه‌گذار و اقتصاددان بزرگ)
‫خب، دوستت و پسرش...
‫وقتی داشتن می‌رفتن، اینجا رو قشنگ به گند کشیدن، نه؟
‫قبل از اینکه بره، اومد پیشت؟
‫چی گفت؟ ‫نه، نه، نه، بذار حدس بزنم.
‫گفته که من از اون آدمایی‌ام...
‫که حقه‌بازی و تقلب می‌کنن،
‫هر کاری لازم باشه می‌کنن تا برنده بشن. ‫درست حدس زدم؟
‫درسته.
‫پس یعنی همکاری نمی‌کنیم؟
‫بله.
‫باشه.
‫ما قبلنا از برنده‌ها تقدیر می‌کردیم.
‫بهشون مدال می‌دادیم،
‫تاریخچۀ زندگی‌شون رو می‌نوشتیم.
‫منم اون زمان، برنده بودم
‫پس به گمونم حرف‌هام یه‌کم جهت‌دار باشه.
‫ولی بذار یه رازی رو بهت بگم.
‫مهم این نیست که برنده بشی یا نه.
‫مهم اینه که از بازی لذت ببری.
‫خیلی خوش‌شانس بودیم ‫که توی اون دوره زندگی کردیم، نه؟
‫نسل بشریت، سیاره رو تسخیر کرده بود.
‫داشتیم دارو و موشک و بمب درست می‌کردیم
‫و یه‌سری نمایشگرهای کوچیک...
‫و کار به جایی رسید که انقدر حوصله‌مون سر رفت
‫که بالأخره حس کردیم عیبی نداره اگه...
‫محض تنوع هم که شده، یه‌کم خوش بگذرونیم.
‫هورا!
‫زرشک!
‫پس یعنی نگران نیگان نیستی؟
‫با موج دوم نیروهاتون و اِشغال این جزیره...
‫هم‌وطن‌هات میان اینجا
‫و وقتی به کلیسا برسن کی رو پیدا می‌کنن؟
‫نیگان!
‫البته باورشون نمی‌شه ‫چون بهش شلیک کردی و کُشتی‌اش.
‫آره بابا. سیر تا پیاز قضیه رو شنیدم.
‫ماجراهای هیجان‌انگیزِ مارشال آرمسترانگ.
‫ببین، شماها اولین کسایی نبودین...
‫که توی پارک پیدا کردم.
‫برام خیلی عجیب بود ‫که تونسته بود خودشو تا اینجا برسونه،
‫چون داشت سینه‌خیز می‌اومد.
‫همه‌جاش جای دندون بود.
‫نمی‌دونم چند بار... پنج‌بار، ده‌بار، بیست‌بار ‫گازش گرفته بودن.
‫ولی هنوز اون‌قدر هوشیار بود ‫که درمورد معاهده و ائتلاف صحبت کنه.
‫تمام آمار تو رو بهم داد. ‫اینکه کجا پیدات کنم.
‫و البته اینکه بهت اعتماد نکنم.
‫تنها چیزی که خیلی درست بیان نکرد...
‫این بود که چند روز، ‫یا بهتره بگم چند دقیقه...
‫از عمرش مونده.
‫اشتباه برداشت نکن. ‫قصد خبرکشی ندارم.
‫قصد کمک دارم. ‫اگه نیگان نباشه، دیگه مشکلی نیست.
‫ببین، چه تو کمک کنی چه نکنی...
‫به اون متان‌ها می‌رسم.
‫پس می‌تونی هر چی داری رو بذاری وسط ‫یا می‌تونی کنار بکِشی.
‫ولی مسئله اینجاست که
‫در هر صورت توی این بازی هستی.
‫تا بوده همین بوده.
‫شما برید، من میام.
‫اینو از کدوم خراب‌شده‌ای آوردی؟
‫«بلویو».
‫[آنچه خواهید دید...]
‫بگو پسرم کجاست
‫وگرنه تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم.
‫نگران نباش. من راه رو بلدم.
‫تکون نخور.
‫یکی از بوراتزی‌هاست، مگه نه؟ ‫کلی کار داریم.
‫آهای!
‫باید خودتو برسونی!
‫همین‌الآن! وقت نیست.
‫«ترجمه از محمد سید»