‫آنچه در «شهر مردگان» گذشت...
‫کمکت می‌کنم ولی دیگه...
‫این مزخرفاتِ برت می‌گردونم بابل جدید رو ‫از سرت بیرون می‌کنی.
‫وقتی این ماجرا تموم شد، ‫به‌جای من از جینی مراقبت می‌کنی؟
‫می‌خوای بری دنبال نیگان؟
‫فکر کردی برای چی تحت تعقیبه؟
‫برای دزدیدنِ یه قرص نون؟
‫برو جینی، برو!
‫[دروغگو]
‫- هرشل! ‫- مامان.
‫نیگان برای پس‌گرفتنِ اون حیاتی‌ـه.
‫توی جزیره‌ست. خودم دیدمش.
‫حالا کجاست؟
‫هیچ‌جوره ممکن نیست ‫نیگان از این جزیره خارج بشه.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫مگی؟ مگی؟
‫جینی! جینی!
‫- تو از این قضیه خبر داشتی؟ ‫- نه.
‫یهویی سر و کله‌اش توی ورزشگاه پیدا شد.
‫قبل از اینکه واکرها بیان و...
‫تو نباید اینجا باشی.
‫فکر کنم دلش می‌خواسته با تو باشه.
‫- منور! ‫- باید بریم.
‫نباید اینجا باشی. می‌شنوی؟
‫نمی‌تونم هم از تو محافظت کنم، ‫هم به مگی کمک کنم. یه نقشه‌ای داشتیم.
‫قرار بود من و اون بیایم اینجا ‫و هرشل رو بگیریم.
‫تو هم پیش مردمش بمونی ‫که جاشون امنه.
‫هدف اصلی‌ام همین بود.
‫که تو جات امن باشه. ‫خودتم می‌دونی، جینی.
‫- گندش بزنن. ‫- من می‌تونم برش گردونم.
‫شما کاری که شروع کردین رو تموم کنید.
‫من می‌تونم ببرمش جایی که باید بره.
‫بعد از چندین ماه، ‫الان هوس گپ‌زدن کردی؟
‫من بابات رو کُشتم.
‫به جرم دزدی از یه واگن قطار تحت تعقیب هستم.
‫پنج نفر رو کُشتم.
‫بابای تو هم یکی از اونا بود.
‫برای همین تا مزرعه ردت رو زدم.
‫برای همین همراهی‌ات کردم، ‫چون می‌دونستم کسی رو نداری.
‫تو... تو فقط یه دِین هستی که باید اداش می‌کردم.
‫همین!
‫من مراقبتم. بریم. بیا. ‫بریم.
‫وقت رفتنه.
‫باید یه کم بخوابی. ‫من می‌تونم کشیک بدم.
‫چیزی نیست، خوابم نمیاد.
‫در ضمن، اگه اون یارو پیداش بشه، ‫دو جفت چشم بهتر از یکی‌ـه.
‫حرفایی که اونجا زدی، ‫اصلاً کار راحتی نبود.
‫به نظرت نقشه جواب میده؟
‫این‌طور بگم؛ به طرز باورنکردنی‌ای ‫از دیدنِ من خوشحال بود.
‫گفت گذشته‌ها دیگه گذشته.
‫این‌جوری نبود که دورهمی‌مون ‫بدون هیچ مشکلی پیش رفته باشه، ولی...
‫با خاطرات مشترکی که داریم، ‫با اون چرت‌وپرت‌های برادری...
‫یه حسی بهم میگه شاید بتونیم ‫با هم به یه توافقی برسیم.
‫آرزوی من این نبود که مجسمۀ آزادی رو ببینم.
‫می‌خواستم برم فروشگاه‌های میسیز. ‫(فروشگاه‌های زنجیره‌ای)
‫بچه که بودم، بعد از مریض‌شدنِ مامانم،
‫خودمو توی تختش جا می‌دادم ‫و اون برام قصه می‌خوند.
‫در مورد بابانوئل.
‫بابانوئل واقعی.
‫می‌گفت گاهی وقتا از قطب شمال...
‫میاد فروشگاه میسیز توی منهتن ‫و به همۀ بچه‌ها سر می‌زنه.
‫یه زمان خیال‌پردازی می‌کردم ‫که یه روز منم میرم نیویورک.
‫پام رو می‌ذارم توی میسیز.
‫دوست صمیمیِ بابانوئل واقعی میشم.
‫همۀ اسباب‌بازی‌هایی که گُم کردم...
‫یا اسباب‌بازی‌های خرابم رو برمی‌داره
‫و یه جوری جایگزین‌شون می‌کنه.
‫الان اوناهاشش.
‫جایی که ازش دود میاد، آره؟
‫به گمونم از همون اول حق با تو بود.
‫بریم.
‫ببین...
‫چون با جینی توی فاضلاب بودی می‌پرسم.
‫به نظرت می‌خواست چی بهم بگه؟
‫نمی‌دونم، شاید می‌دونسته ‫که چون اومده اینجا
‫از دستش عصبانی میشی ‫و فقط می‌خواسته دلیلش رو بگه.
‫این چه وضعشه مگی؟ ‫مجبور نیستیم این کار رو بکنیم.
‫بس کن. بس کن!
‫بندازش.
‫فکری که می‌کنم اینه:
‫کروات اصلاً غلات‌تون رو نگرفته، ‫فقط بچه‌ات رو گرفته.
‫اینکه گفتی گرو گرفته، درسته،
‫ولی قرار نبوده برای برداشت محصولات‌تون برگرده.
‫منو می‌خواسته.
‫اون‌وقت برای چی؟ ‫خدا می‌دونه!
‫حالا نمی‌دونم اون کثافتِ روانی ازم چی می‌خواد
‫ولی قطعاً از خواسته‌اش خوشم نمیاد.
‫جفت‌مون اینش رو می‌دونیم.
‫می‌دونی کجای این ماجرا غم‌انگیزه مگی؟
‫می‌تونستیم موفق بشیم.
‫می‌تونستیم هرشل رو نجات بدیم.
‫چون من و تو با همدیگه ‫تیم خیلی خفنی می‌شیم.
‫ولی خودتم اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫شاید یه بخشی از وجودت ‫از اولش دنبال این بوده که این‌طوری تموم بشه.
‫موضوع اینجاست که مگی...
‫مهم نیست چه بهانه‌ای برات می‌تراشم
‫یا چند بار ازت عذرخواهی می‌کنم،
‫تو نمی‌تونی بی‌خیالش بشی.
‫نباید هم بشی.
‫آهای!
‫به خونه خوش اومدی.
‫اولش توی «پناهگاه» دنبالت گشتیم.
‫همه‌جاش خالی بود ‫و خیلی وقت پیش متروکه شده بود.
‫که خیلی افسرده‌کننده بود.
‫خدا می‌دونه چند ماه بود که ‫داشتم شمال تا جنوبِ...
‫منطقۀ خارج از جزیره رو می‌گشتم.
‫ولی بعدش از اوضاعت خبردار شدم.
‫چهارتا مَرد با یه رئیس کلانتری.
‫از دست تو! از دست تو!
‫بعدش جروم رو پیدا کردم.
‫علاقه‌ای به یادآوری خاطرات نداشت ‫ولی...
‫تنها بود و ضعیف!
‫از زیر زبونش حرف کشیدم بیرون ‫و یه داستان برام تعریف کرد
‫که کنجکاوی‌ام رو تحریک کرد.
‫داستانِ بیوه.
‫در هر صورت، دیدم که تو می‌تونی کمک کنی.
‫قوی و باهوشی.
‫آسیب‌پذیری‌هایی داری ‫که میشه ازشون سوء استفاده کرد.
‫و از همه مهم‌تر،
‫نیاز به یه هُل کوچیک داشتی، آره، ولی...
‫انگیزه‌های خودتو داشتی.
‫با این‌حال انتظار نداشتم موفق بشی.
‫ولی شدی. ‫پیداش کردی.
‫آوردیش خونه.
‫دومو اسمو، مگه نه؟ ‫(به معنی «ما توی خونه‌ایم»)
‫می‌دونی، یه لحظه وقتی روی سکو...
‫دیدم تنهای تنهایی، ‫با خودم گفتم شانس بهم رو کرده.
‫هم می‌تونم نیگان رو داشته باشم، ‫هم بچه‌هه رو.
‫نه، لازم نیست.
‫همون کافیه.
‫ببین...
‫فقط مراقب جینی باش، خب؟
‫تنها خواسته‌ام همینه.
‫- چطور این کار رو انجام بدیم؟ ‫- خب...
‫جفت‌مون دنبال یه چیز هستیم، مگه نه؟
‫از دیدنت خوشحالم، بچه‌جون.
‫[به بابل جدید خوش آمدید] ‫[نظام آرامش]
‫مثل یه هزارتو بود که کلی مجسمه داخلش داشت
‫و به گمونم با هر چی به دست‌شون رسیده بود ‫ساخته بودنش.
‫ولی ردش رو زدم.
‫یه گوشه چسبوندمش به دیوار،
‫یه تفنگ همراهش داشت.
‫یه حرکتی زد که فرار کنه و...
‫بهش شلیک کردم، کُشتمش.
‫کُشته‌اش! اون پدرسوخته رو کُشته!
‫بذار حرفش رو تموم کنه.
‫می‌خوام بقیه‌اش رو بشنوم.
‫چیز خاصی نمونده که بگم.
‫برگشتم توی قایقم. ‫ماشین همونجا بود که گذاشته بودمش.
‫اون‌قدر اتانول داشت ‫که یه‌راست بیام خونه.
‫ولی حیف شد که مجبور شدی بهش شلیک کنی.
‫به عنوان یه مارشال، ‫مجوز آتش به اختیار...
‫نه، اینا رو که خودم می‌دونم.
‫حرفم اینه که اگه می‌تونستیم ‫در معرض دید قرارش بدیم خوب می‌شد.
‫تا درس عبرتی برای بقیه بشه.
‫نه، ممنون خانم.
‫راستی دخترهات چطورن؟
‫مارجوری، بی و... دسی؟
‫نگران نباش، ‫وقتی نبودی هواشون رو داشتیم.
‫باید برم یه سَری بهشون بزنم.
‫تا قهرمان‌بازی‌های باباشون رو بهشون بگم.
‫بهشون بگم چقدر تلاش می‌کنی ‫تا پیکرۀ سیاسی‌مون حفظ بشه.
‫می‌دونستم نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری.
‫می‌دونی برای ساختنِ اون سیگار چه مراحلی طی شده؟
‫ببین، موضوع اینجاست ‫ که باید برگ‌ها رو خشک کنی.
‫اونم توی دمای 38 درجه.
‫اون‌وقت همچین دمایی...
‫یه دمای دقیق‌ـه.
‫روش بهینه برای ادامه‌دادنِ این فرآیند چیه؟
‫گرمایش مرکزی.
‫ولی اتانول از ذرت درست میشه،
‫که هزاران هکتار زمین کشاورزی رو مصرف می‌کنه.
‫پس مارشال، کاری که دوست دارم بکنی...
‫اینه که دوست دارم دوباره داستانت رو بگی.
‫ولی این بار...
‫می‌خوام هر چی راجع به متان می‌دونی بهم بگی.
‫حتی تصورش هم برام سخته ‫که چقدر سختی کشیدی.
‫- امیدوارم بدونی که... ‫- چیزی نبود.
‫دلیلش اینه که شجاعی.
‫توی خونه، تنها کاری که می‌کردم
‫انتظار برای اتفاق بدِ بعدی بود.
‫حتی میشه گفت اونجا بیشتر احساس امنیت می‌کردم.
‫باید یه چیزی بخوری.
‫گرسنه‌ام نیست.
‫مسئله گرسنه بودن نیست، مسئله...
‫اگه میگم گرسنه‌ام نیست، یعنی گرسنه‌ام نیست.
‫حتی نمی‌دونم چی به خوردت می‌دادن.
‫خب که چی؟ ‫می‌خوای مجبورم کنی غذا بخورم؟
‫نه، مجبورت نمی‌کنم.
‫حالا هر چی. فراموشش کن.
‫این چیه؟ ‫برای منه؟
‫یه هدیه بود.
‫عجب!
‫چون منو دزدیده بودن برام سوغاتی آوردی.
‫ممنون.
‫مثل همونیه که قبلنا می‌پوشیدی.
‫هر کاری خواستی باهاش بکن.
‫از برگشتنِ تو...
‫اون‌قدر خوشحالم که توی کلمات نمی‌گُنجه.
‫خوشحال؟
‫معلومه.
‫ظاهراً بیشتر به این اهمیت می‌دادی که...
‫چی بگم والا...
‫انتقام و این‌جور چیزا بگیری.
‫چی میگی برای خودت؟
‫انگار تمام فکر و ذکرت شده اون.
‫همه‌ش به فکر نیگان و کاری که کرده هستی.
‫اینکه تلافی کنی. همیشه...
‫هرشل، اومدم دنبال تو.
‫الان همینجام، ولی منو نمی‌بینی.
‫انگار کل زندگی‌ام داشتی پشت سرم رو نگاه می‌کردی
‫و اونو می‌دیدی و منتظرش بودی.
‫حقیقت نداره!
‫ولی هیچ‌وقت منو نمی‌بینی.
‫حالا هر چی. ‫مهم نیست.
‫دومین بازدیدی که...
‫از مردم رودخانه‌نشین داشتیم رو یادته؟
‫اولین بازدید، دوستانه و خوشایند بود.
‫بهشون گفتی باید چی برامون تأمین کنن
‫و بعد بهشون گفتی ‫اگه نکنن، چه اتفاقی می‌افته.
‫برای همین بود که بازدید دوم لازم شد.
‫دویدی سمت رهبرشون...
‫مثل هنرپیشه‌ای که به عوامل صحنه دستور میده. ‫مثل یه خوانندۀ معروف.
‫یه خوانندۀ معروف ‫بدونِ میکروفونش چه فایده‌ای داره؟
‫ اونجا بود که لوسیل وارد عمل شد.
‫بعدش برگشتی...
‫و لوسیل رو دادی دستِ من.
‫متوجه نشدم.
‫آخه تازه اومده بودم توی «پناهگاه».
‫هیچی نبودم. یه آدم داغون بودم.
‫ولی تو یه چیزی در وجودم دیدی.
‫نه اینکه چی هستم.
‫اینکه چی می‌تونم بشم.
‫گذاشتی اون کار رو من بکنم.
‫البته اصلاً نمی‌دونستم دارم چی‌کار می‌کنم.
‫اولین ضربه‌ام کلاً به یارو نخورد.
‫دفعۀ دوم بیش از حد جبران کردم.
‫با قدرت بیش از حد بهش حمله کردم.
‫شانس آوردم هنوز نفس می‌کشید.
‫ولی از دستم ناراحت نشدی.
‫نه، عجله نکردی.
‫حوصله به خرج دادی...
‫تا نشونم بدی
‫چطور باید درست انجامش بدم.
‫بعدش وقتی که صورتش لِه شده بود روی زمین،
‫یه نگاه به اطرافم انداختم
‫و چیزی رو که...
‫تو بهم گفتی می‌بینم دیدم.
‫اونا تمام و کمال تسلیم‌مون شده بودن.
‫شکست‌ناپذیر بودیم.
‫دیگه هیچ‌کس نمی‌تونست ‫چیزی رو ازمون بگیره.
‫یادت میاد؟
‫آره.
‫قشنگ بود، نه؟
‫آره.
‫می‌دونی، خیلی طول کشید تا بفهمم...
‫سال‌ها طول کشید...
‫تا بالأخره بفهمم چه اتفاقی بین‌مون افتاده.
‫نباید دختره رو می‌کُشتم.
‫تو بهم گفتی نکُشمش
‫ولی ازت سرپیچی کردم.
‫اون‌موقع بود که من شدم اون تهدیدی که ‫باید بهش رسیدگی می‌شد.
‫بهت قول میدم
‫دیگه هیچ‌وقت اون اتفاق نمی‌افته.
‫سلام.
‫این مدت...
‫داشتم به حرفی که زدی فکر می‌کردم.
‫می‌دونی، کلی وقت، توی اکثر زندگی‌ام،
‫حس می‌کردم دنیا هِی یه سری چیزام رو ازم می‌گیره
‫و باز هم می‌گیره؛ و...
‫فکر کنم کار به جایی رسید
‫که به نظرم اومد اگه قشنگ باهاش مقابله کنم،
‫می‌تونم اون چیزا رو پس بگیرم.
‫حداقل یه بخش‌هاییش رو.
‫ولی روالش این نیست،
‫چون آخرش حتی اون چیزایی که داری رو هم ‫از دست میدی.
‫دیگه نمی‌خوام به این روند ادامه بدم.
‫نمی‌دونم چطور...
‫ولی این خصومتی که با نیگان دارم رو...
‫تمومش می‌کنم.
‫تا بتونم بی‌خیال این قضیه بشم.
‫درگیری‌هایی که با طایفه‌ام داشتم، ‫خبرچین‌هایی که باید می‌کُشتم‌شون...
‫تمرین بود برای جنگ آینده.
‫وقتی کنترل کامل جزیره رو به دست بگیریم،
‫بانو میگه جنگ بین تمدن‌ها اجتناب‌ناپذیره.
‫وقتی تمام کارهای خوبی که کردی رو بهش گفتم،
‫وقتی گفتم از چند نفر محافظت کردی ‫و چند نفر رو نجات دادی،
‫گفت تو اون تیکۀ تکمیل‌کنندۀ پازلشی.
‫هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم
‫بعد از جدایی از تو، ‫یه خونۀ دیگه پیش کسی پیدا کنم.
‫دل تو دلم نیست که ببینیش.
‫مثل اینکه مامان و بابا دور هم جمع بشن. می‌دونی؟
‫بله.
‫بانو، باعث افتخارمه که ‫شما رو به دوست عزیزم معرفی...
‫ممنون.
‫خب. بیاید شروع کنیم. ‫بریم سر اصل مطلب.
‫فکر می‌کنم من و مهمون‌مون ‫باید یه کم تنها باشیم
‫تا بیشتر با هم آشنا بشیم.
‫ولی بابت معارفه ممنونم.
‫حتماً.
‫ای خدا. مثل انگل می‌مونه. ‫بشین.
‫نه ممنون. ‫پام به طرز عجیبی گرفته
‫و خیلی دارم اذیتم می‌کنه.
‫شنیدم نوشیدنی برای گرفتگی عضلات خوبه.
‫واقعاً؟
‫برای همه چی خوبه.
‫خب، باید بگم من خیلی اهل این نوشیدنی‌ها نیستم.
‫خوشحالم که بالأخره دیدمت.
‫که فهمیدم در واقع...
‫محصول روان‌پریشی‌های یه نفر نیستی.
‫شنیدم توی بانک چه معرکه‌ای راه انداختی.
‫اون دست‌انداختن‌ها، اون شوخی‌ها،
‫اون رعب و وحشتِ افراطی‌ای که ‫به دل افرادمون انداختی...
‫که البته کاملاً ضروری بوده.
‫هم شوکه شدم، هم متحیر.
‫آفرین.
‫گفتم که...
‫من اهل این نوشیدنی‌ها نیستم.
‫نگو که پلیس‌ها ترسوندنت.
‫نه، نگرانی‌ام از پلیس‌ها نیست،
‫از حمایت‌هاییه که ازشون میشه.
‫هر جا یه منبع طبیعی به وفور پیدا میشه،
‫میان سراغش.
‫مثل یه دسته کفتارِ دزدِ آب‌زیرکاه.
‫جزیره الان بیشتر از هر زمان ‫نیاز به رهبری داره.
‫یکی که اعتماد به نفس، ‫بی‌باکی و کاریزما داشته باشه.
‫به عبارتی اون استعداد سیاسیِ خاص!
‫چون سیاست اگه معرکه‌گیری نیست، پس چیه؟
‫خیلی‌خب.
‫بگو ببینم...
‫چرا باید کمکت کنم؟
‫یه عدۀ دیگه هم هستن.
‫قرارگاه‌هایی که تا شمال نیویورک ‫و محلۀ هارلم می‌رسه.
‫اگه بتونیم اونا رو تحت یه حاکمیت متحد کنیم،
‫تسلط‌ناپذیر می‌شیم.
‫اون‌وقت همۀ اینا دوباره می‌تونه برای تو بشه.
‫کلیدهای پادشاهی.
‫ولی از کجا می‌تونم مطمئن باشم؟
‫شاید اون مَردی نیستی که قبلاً بودی.
‫شاید هیچ‌وقت اون مَردی که میگن نبودی.
‫شاید.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫من و مهمون قبلی‌ام کلی با هم صحبت کردیم.
‫برام داستان مَردی رو تعریف کرد ‫که پدرش رو به قتل رسوند.
‫نه فقط جلوی مادرش، جلوی اونم همین‌طور.
‫جلوی بچۀ به دنیا نیومدۀ توی شکمش.
‫می‌تونستم حس کنم مابقی داستان از چه قراره،
‫چیزی که خود پسرک نمی‌تونست حس کنه.
‫که شاید قاتل پدرش احساس پشیمونی می‌کنه،
‫خب البته، فقط وقتی پیش من ‫ احساس امنیت کرد، این حرفا رو بهم زد.
‫اون‌وقت تو این همه راه رو اومدی ‫که اونو نجات بدی.
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫در نهایت با تو معاوضه‌اش کردم.
‫ولی یه تیکۀ کوچیک ازش نگه داشتم.
‫و همیشه می‌تونم برگردم و بیشتر بردارم.
‫همه‌ش رو یه جا نخور.
‫خیلی حرفا هستن که باید بزنیم.
‫خیلی نقشه‌ها هستن که باید بکِشیم.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.